အခန်း ၉ တွင် ဂါဗြေလသည် အခန်း ၈ တွင် ပြသထားခဲ့သော ရူပါရုံနှစ်ပါးကို ဒံယေလအား ကျွမ်းကျင်နားလည်မှုနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ပေးအပ်ရန် လာရောက်ခဲ့သည်။

သူသည် ငါ့အား အသိပေး၍ ငါနှင့်စကားပြောလျက်၊ “အို ဒံယေလ၊ သင့်အား ပညာသိမြင်မှုနှင့် နားလည်ခြင်းကို ပေးရန် ငါယခု ထွက်လာခဲ့ပြီ။ သင်၏ ပဌနာတောင်းလျှောက်ခြင်းအစတွင်ပင် အမိန့်တော် ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သင့်အား ဖော်ပြရန် ငါရောက်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသောသူ ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ဤအရာကို နားလည်လော့၊ ထိုရူပါရုံကို ဆင်ခြင်လော့” ဟုဆို၏။ ဒံယေလ ၉:၂၂၊ ၂၃။

ဒံယေလသည် မိမိလိုအပ်သော “နားလည်ခြင်း” ကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက်၊ ကဗြီအဲလ်က သူအား “အကြောင်းအရာ” နှင့် “ရူပါရုံ” တို့ နှစ်ခုစလုံးကို နားလည်ရမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ “အကြောင်းအရာ” ဟူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အလုံးအရင်းတို့ကို နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ရူပါရုံဖြစ်ပြီး၊ “ရူပါရုံ” ဟူသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ရူပါရုံဖြစ်သည်။ Sister White သည်လည်း ဒံယေလက နှစ်ခုအကြား၏ ဆက်နွှယ်မှုကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည့်အခါ၊ ဤရူပါရုံနှစ်ခုကို အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ထိုနှစ်ခုမှာ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကြာ အကျဉ်းချုပ်ခြင်းနှင့် နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာဖြစ်သည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်သည် ကဗြီအဲလ်က “အကြောင်းအရာ” ဟု သတ်မှတ်ပြသခဲ့သည့်အရာဖြစ်ပြီး၊ “ရူပါရုံ” သည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာ ဖြစ်သည်။ ကဗြီအဲလ်က နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ပေးသည့်အချိန်တွင်၊ ဒံယေလသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ “ပညာရှိ” တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “ပညာရှိ” တို့သည် ကဗြီအဲလ်၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အတွင်းရှိ “အကြောင်းအရာ” နှင့် “ရူပါရုံ” တို့ကို နှစ်ခုစလုံး သိမှတ်နားလည်ကြသော်လည်း၊ မတရားသောသူတို့မူကား နားမလည်ကြ။ မီလာရိုက်တို့သည် “အကြောင်းအရာ” နှင့် “ရူပါရုံ” ကို နားလည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အကန့်အသတ်ရှိသော အတိုင်းအတာဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

စမ်းသပ်ခွင့်ပေးထားသော အနှစ် လေးရာကိုးဆယ်သည် လေဝိရာကျမ်း ၂၅ နှင့် ၂၆ တို့၌ ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကာလ” ပဋိညာဉ်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခဲ့သည့် အနှစ် လေးရာကိုးဆယ်အပေါ် အခြေခံထားသော ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အနှစ် ခုနစ်ဆယ်သော သိမ်းသွားခြင်းကာလသည် ပြည်တော်အား မိမိအနားယူခြင်းကို ခံစားခွင့်မပေးခဲ့သော နှစ်ကာလများအားလုံး၏ စုစုပေါင်းဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် များစွာသောသူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သော ထိုတစ်ပတ်သည်၊ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက် ဟူသော ကာလနှစ်ခုဖြင့် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ သူ၏ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှု၏ သရုပ်ဖော်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုပရောဖက်ပြု တစ်ပတ်သည် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ကို သင်္ကေတပြုသော လက်ဝါးကပ်တိုင်အားဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။

“အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်သည် အဘယ်နည်း။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုး၏ နဖူးပေါ်၌ ချမှတ်ထားသော အရာဖြစ်၏။ ၎င်းသည် လူ့မျက်စိဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တမန်တို့သာ ဖတ်ရှုနိုင်သော အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ဖျက်ဆီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဤရွေးနှုတ်ခြင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာရှိသော စိတ်သည် သခင်၏ မွေးစားတော်မူသော သားသမီးတို့၌ ကာလဝေရီ၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်သင်္ကေတကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးခြင်း၏ အပြစ်သည် ဖယ်ရှားခြင်းခံရပြီ။ သူတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အလုံးစုံတို့ကို နာခံလျက် သစ္စာရှိကြ၏။” Manuscript Releases, volume 21, 52.

ထိုသီတင်းပတ်သည် တိရစ္ဆာန်၏အမှတ်ဖြစ်သော 538 ခုနှစ် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ခွဲခြားထားသည့် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်စီသော ကာလနှစ်ကာလကို ပုံဆောင်ထားသည်။ ထိုကာလများအတွင်း ပဂံဝါဒနှင့် ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တပ်အစုကို နင်းချေကြ၏။ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ပတ်လုံး ခရစ်တော်သည် မိမိ၏သက်သေခံချက်ကို ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်ပတ်လုံး ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်များအားဖြင့် ထိုသက်သေခံချက်တူညီရာကိုပင် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး စာတန်သည် ပဂံဝါဒအားဖြင့် မိမိ၏သက်သေခံချက်ကို ပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး စာတန်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်အားဖြင့် မိမိ၏သက်သေခံချက်ကို ပေးခဲ့သည်။

ရှေးဣသရေလအမျိုး၏ နာခံမှုမရှိခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏ “အငြင်းပွားမှု” ဖြစ်လာခဲ့သော ပဋိညာဉ်သည်၊ မြေကို အနားပေးရမည်ဟူသော အချက်နှင့် လေးဆယ့်ကိုးနှစ်မြောက် နှစ်တိုင်းတွင် ကျင်းပရမည့် ယုဗေလပွဲကို ဖော်ပြထားသော ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၅ ၏ ပဋိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထာဝရဘုရားသည် သိနာတောင်ပေါ်၌ မောရှေအား မိန့်တော်မူ၍၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆိုလော့။ သူတို့အား ပြောလော့။ “ငါသည် သင်တို့အား ပေးသောပြည်သို့ သင်တို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ၊ ထိုပြည်သည် ထာဝရဘုရားအတွက် ဥပုသ်ကို စောင့်ရမည်။ ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် သင်၏လယ်ကို စိုက်ပျိုးရမည်။ ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် သင်၏စပျစ်ဥယျာဉ်ကို ဖြတ်တောက်ပြုပြင်၍ ၎င်း၏အသီးအနှံကို သိမ်းယူရမည်။ သို့ရာတွင် သတ္တမနှစ်တွင် ထိုပြည်အတွက် အပြည့်အဝနားရာဥပုသ် ဖြစ်ရမည်။ ထိုသည်ကား ထာဝရဘုရားအတွက် ဥပုသ်ဖြစ်၏။ သင်သည် သင်၏လယ်ကို မစိုက်ရ။ သင်၏စပျစ်ဥယျာဉ်ကိုလည်း မဖြတ်တောက်ပြုပြင်ရ။ သင်၏ရိတ်သိမ်းရာမှ အလိုအလျောက် ပေါက်လာသောအရာကို မရိတ်သိမ်းရ။ မပြုပြင်မထားသော သင်၏စပျစ်နွယ်မှ စပျစ်သီးတို့ကိုလည်း မစုသိမ်းရ။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုနှစ်သည် ပြည်အတွက် နားရာနှစ်ဖြစ်၏။ ထိုပြည်၏ ဥပုသ်အသီးအနှံသည် သင်တို့အတွက် အစားအစာ ဖြစ်ရမည်။ သင်အတွက်လည်းကောင်း၊ သင်၏ကျွန်အတွက်လည်းကောင်း၊ သင်၏ကျွန်မအတွက်လည်းကောင်း၊ သင်နှင့်အတူ နေထိုင်သော အလုပ်ငှားအတွက်လည်းကောင်း၊ သင်နှင့်အတူ တည်းခိုသော တပါးအမျိုးသားအတွက်လည်းကောင်း၊ သင်၏တိရစ္ဆာန်များအတွက်လည်းကောင်း၊ သင်၏ပြည်၌ရှိသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအတွက်လည်းကောင်း၊ ၎င်း၏တိုးပွားသီးနှံအလုံးစုံသည် အစားအစာ ဖြစ်ရမည်။” “ထို့ပြင် သင်သည် သင်အတွက် နှစ်၏ဥပုသ်ခုနစ်ခုကို ရေတွက်ရမည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ခုနစ်နှစ်စီဖြင့် ခုနစ်ကြိမ် ဖြစ်ရမည်။ ထိုနှစ်၏ဥပုသ်ခုနစ်ခု၏ကာလသည် သင့်အတွက် လေးဆယ့်ကိုးနှစ် ဖြစ်ရမည်။ ထို့နောက် သတ္တမလဆယ်ရက်နေ့၌ ယူဗိလတံပိုးကို မှုတ်စေရမည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့၌ သင်တို့ပြည်အနှံ့ တံပိုးသံကို ကြားစေရမည်။ သင်တို့သည် ငါးဆယ်မြောက်နှစ်ကို သန့်ရှင်းစေရမည်။ ထိုပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ ၎င်း၏နေထိုင်သူအပေါင်းတို့အတွက် လွတ်လပ်ခြင်းကို ကြေညာရမည်။ ထိုနှစ်သည် သင်တို့အတွက် ယူဗိလဖြစ်ရမည်။ လူတိုင်းသည် မိမိပိုင်ဆိုင်ရာမြေသို့ ပြန်ရမည်။ လူတိုင်းသည် မိမိအဆွေအမျိုးသို့ ပြန်ရမည်။ ထိုငါးဆယ်မြောက်နှစ်သည် သင်တို့အတွက် ယူဗိလဖြစ်ရမည်။ သင်တို့သည် မစိုက်ရ။ ၎င်းအတွင်း၌ အလိုအလျောက်ပေါက်လာသောအရာကိုလည်း မရိတ်သိမ်းရ။ မပြုပြင်မထားသော စပျစ်နွယ်မှ စပျစ်သီးတို့ကိုလည်း မစုသိမ်းရ။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသည် ယူဗိလဖြစ်၏။ ထိုသည် သင်တို့အတွက် သန့်ရှင်းရမည်။ သင်တို့သည် လယ်ကွင်းထဲမှ ထွက်သောအသီးအနှံကို စားရမည်။ ဤယူဗိလနှစ်တွင် လူတိုင်းသည် မိမိပိုင်ဆိုင်ရာမြေသို့ ပြန်ရမည်။” ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၁–၁၃။

နှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပထမကာလသည်၊ ခရစ်တော်က ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့သော သီတင်းပတ်နှင့်လည်းကောင်း၊ နှစ်လေးရာကိုးဆယ်နှစ်နှင့်လည်းကောင်း အတူတကွ၊ လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်း ၂၅ နှင့် ၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” နှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သိမှတ်၍ နားလည်ကြလော့။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်၍ တည်ဆောက်စေရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်သောအချိန်မှစ၍ မေရှိယ အရှင်မင်းကြီးတိုင်အောင် ခုနစ်ပတ်နှင့် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပတ် ရှိလိမ့်မည်။ လမ်းမများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်ဖြစ်၍ မြို့ရိုးကိုလည်း ဒုက္ခဆင်းရဲသော ကာလများတွင်ပင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၉:၂။

ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်မှ စ၍ ရေတွက်သော ရက်သတ္တပတ် ခြောက်ဆယ့်ကိုးပတ်သည်၊ ခရစ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းသို့လည်းကောင်း၊ သူသည် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သော ရက်သတ္တပတ်၏ အစသို့လည်းကောင်း ပို့ဆောင်သည်။ ထိုပဋိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ “အငြင်းပွားမှု” နှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် “ရက်သတ္တပတ် ခုနစ်ပတ်နှင့် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပတ်” ဟူသော စကားစုကြောင့်၊ ရက်သတ္တပတ် ခြောက်ဆယ့်ကိုးပတ်မှ သီးခြားခွဲထုတ်ထားသော ရက်သတ္တပတ်တို့၏ တစ်ပတ် (လေးဆယ့်ကိုးနှစ်) ရှိခဲ့သည်။ ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်မှ စ၍၊ လေးဆယ့်ကိုးနှစ် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လေဝိဝတ္တု အခန်းကြီး ၂၅ ပါ ပဋိညာဉ်နှင့်လည်းကောင်း၊ ယုဘိလပွဲတော်နှင့်လည်းကောင်း ထင်ရှားစွာ ဆက်စပ်ညွှန်ပြထားသော အရာဖြစ်သည်။ ထိုလေးဆယ့်ကိုးနှစ်တို့သည် ယုဘိလ လည်ပတ်ကာလများ၏ သင်္ကေတသာမက၊ ရက်သတ္တပတ်ပွဲတော်၏ လေးဆယ့်ကိုးရက်တို့နောက် လိုက်လာသော ငါးဆယ်မြောက်နေ့ဖြစ်သည့် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာအနက် ပထမ လေးဆယ့်ကိုးနှစ်၊ နှစ်ပေါင်း လေးရာကိုးဆယ်၊ ထို့ပြင် ပဋိညာဉ်တရားကို အတည်ပြုခဲ့သော သီတင်းတစ်ပတ်သည် လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်၌ “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်နှင့် အားလုံး တိုက်ရိုက် ဆက်နွှယ်လျက်ရှိသည်။ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ရပ်ချင်းစီတိုင်းသည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် Adventism က ဘေးဖယ်ပယ်၍ ပယ်ချခဲ့သော “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” နှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။ “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” သည် ယုဗေလပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့်ပင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာ ကုန်ဆုံးသကဲ့သို့၊ ထိုနေ့တည်းတွင်ပင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်လည်း ကုန်ဆုံးခဲ့ကြောင်းကိုလည်း မှတ်သားရမည်။ အကြောင်းမူကား မောရှေသည် လေဝိရာကျမ်း အခန်း နှစ်ဆယ့်ငါးတွင် ဤသို့ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

သင်သည် ကိုယ်အတွက် နှစ်၏ ဥပုသ်ခုနစ်ခါကို ရေတွက်ရမည်။ တစ်ခါလျှင် ခုနစ်နှစ်စီဖြစ်၍၊ နှစ်၏ ဥပုသ်ခုနစ်ခါ၏ ကာလသည် ကိုယ်အတွက် လေးဆယ့်ကိုးနှစ် ဖြစ်ရမည်။ ထိုနောက် သတ္တမလ၏ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ယုဘေလတံပိုးကို မှုတ်စေရမည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့၌ သင်တို့ပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ တံပိုးသံကို ကြားစေရမည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅:၈၊ ၉။

နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်များအတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုကာလအပိုင်းအခြားတစ်ခုစီသည်၊ လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုကာလနှစ်ခု အဆုံးသတ်သည့်နေ့ကိုလည်း ထည့်သွင်းပါသည်။ ပထမ လေးဆယ့်ကိုးနှစ်သည်၊ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာသောအခါ အပြီးသတ်မည့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း၏ အမှုတော်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ တတိယအမိန့်မတိုင်မီ ဗိမာန်တော်သည် အပြီးသတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်မလာမီ မီလာရိုက်တို့၏ ဗိမာန်တော်လည်း အပြီးသတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဘီစီ ၄၅၇ နောက်ပိုင်းတွင် “လမ်းမ” သည် “ပြန်၍တည်ဆောက်ရမည်” ဖြစ်သကဲ့သို့၊ “နံရံ” ကိုလည်း “ခက်ခဲဆင်းရဲသောအချိန်ကာလများ၌ပင်” တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သေးသည်။ အာလဖနှင့် အိုမေဂာအဖြစ် ယေရှုသည် အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို အရာတစ်ခု၏ အစနှင့်အတူ အမြဲဖော်ပြတော်မူပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နောက်ပိုင်းတွင် မီလာရိုက်တို့သည် “ခက်ခဲဆင်းရဲသောအချိန်ကာလများ၌ပင်” “လမ်းမ” နှင့် “နံရံ” ကို အပြီးသတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဆစ်စတာ ဝှိုက်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝန်းရံထားသော အကာအကွယ်၏ အမှန်တကယ်ရှိသော တံတိုင်းကို ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့ အပြီး ချက်ချင်းပင် သစ္စာရှိသူများကို ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်အတွင်းသို့ ဦးဆောင်ပို့ဆောင်ခဲ့ကာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား (တံတိုင်း) ကို သိမြင်ကြလေသည်။ ဥပုသ်နေ့ကိုပါ အပါအဝင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သိမြင်နိုင်ရန်၊ မီလာလိုက်များကို ရှေးဣသရေလအမျိုး၏ ပဋိညာဉ်တရားထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ရှိသော “လမ်းမ” ၏ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသည် မီလာလိုက်များက ယေရမိ၏ “လမ်းဟောင်းများ” ထံသို့ ပြန်သွားကြသောအခါ ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ပြီးမြောက်ခဲ့သော ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တံတိုင်းနှင့် လမ်းမကို တည်ထောင်ထားသည့် ကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ရမည့် “ခက်ခဲသောကာလများ” သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ပြည့်စုံအကောင်အထည်ဖော်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ နီးကပ်လာနေကာ မကြာမီ ထိုသမိုင်းကာလအတွင်းပင် စတင်ဖြစ်ပွားလာခဲ့သော ပြည်တွင်းစစ်သည် ထိုခက်ခဲသောကာလများကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

သူတို့သည် သစ္စာရှိခဲ့ကြလျှင်၊ ကျွန်များကို လွှတ်ပေးရာ ယုဘိလ၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ ငါးဆယ်မြောက်နှစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကိုလည်း ပင်တေကောတ္တေ၏ ငါးဆယ်မြောက်နေ့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်၊ ထိုနေ့၌ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ သတင်းစကားသည် လောကီတစ်ခွင်လုံးသို့ သွားရောက်သည်။ သို့သော် 1844 နောက်ပိုင်းတွင် အများစုသည် ဥပုသ်နေ့၏ အလင်းကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပြီး၊ 1863 တွင်လည်း ဧလိယ (William Miller) အားဖြင့် သူတို့ထံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော မောရှေ၏ သတင်းစကား (“seven times”) ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် မိမိတို့ ပြန်လည်ပြုပြင်၍ လျှောက်လှမ်းရမည့် “လမ်းမ” (ရှေးဟောင်းလမ်းခရီးများ) မှ လွဲဖယ်သွားခဲ့ကြသည်။

ယေရှုသည် အဆုံးကို အစအားဖြင့် အစဉ်ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထို့ပြင် ဆယ်ပါးသော ကညာတို့၏ ဥပမာပုံကို နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များ၌ ထပ်မံဖော်ပြသည့်အခါ၊ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းအမှုသည်လည်း တစ်ဖန် ပြီးစီးရမည်ဖြစ်သည်။ “လမ်းမနှင့် မြို့ရိုး” သည် “အခက်အခဲများသော ကာလများ” အတွင်း တည်ဆောက်ခြင်းခံရမည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအခက်အခဲများသော ကာလများထဲသို့ ဝင်ရောက်နေကြပြီ။ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်သည် မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကို အရိပ်ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး 11 တွင် ဖော်ပြထားသော “ကြီးမားသော မြေငလျင်၏ နာရီ” ရောက်လာသောအခါ၊ လမ်းမနှင့် မြို့ရိုးကို အခက်အခဲများသော ကာလများအတွင်း တည်ဆောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအခက်အခဲများသော ကာလများကို အစ္စလာမ်၏ တိုးမြှင့်လာသော စစ်ပွဲများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် “လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အမျက်ထွက်ခြင်း” ဟူ၍ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်မည်။

“ဒုက္ခကာလ” နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ယခင်က ရေးသားထားခဲ့သောအရာကို ရှင်းလင်းဖော်ပြနေစဉ်တွင်၊ သူမသည် Early Writings စာအုပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ရှင်းလင်းချက်တစ်ရပ်ကို ပေးခဲ့သည်။

“၁။ စာမျက်နှာ ၃၃ တွင် အောက်ပါအချက်ကို ဖော်ပြထားသည်– ‘သန့်ရှင်းသော ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော ဣသရေလလူတို့နှင့် မယုံကြည်သူတို့အကြား ခွဲခြားထားသော တံတိုင်းဖြစ်သည်ကို၊ ထို့ပြင် ဖြစ်လည်း ဖြစ်လိမ့်မည်ကို၊ ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ထို့အပြင် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ အဖိုးတန်၍ စောင့်မျှော်နေသော သန့်ရှင်းသူတို့၏ စိတ်နှလုံးများကို တစ်စည်းတစ်လုံးတည်းဖြစ်စေရန် အဓိက အရေးပါသော မေးခွန်းဖြစ်သည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို မမြင်နိုင်သေး၍ မစောင့်ထိန်းကြသေးသော သားသမီးများကို ဘုရားသခင်၌ ရှိတော်မူသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ သူတို့သည် ထိုအကြောင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော အလင်းကို မပယ်ရှားကြသေး။ ထို့ပြင် ဒုက္ခကာလ စတင်သောအခါ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထွက်သွား၍ ဥပုသ်နေ့အကြောင်းကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကြေညာဟောပြောကြစဉ် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝလျက် ရှိကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ကြုံရသည်။’”

“ဤရူပါရုံကို ၁၈၄၇ ခုနှစ်တွင် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်သော အက်ဒ်ဗင့်ညီအစ်ကိုတို့မှာ အလွန်နည်းပါးသေးပြီး၊ ထိုသူတို့ထဲမှပင် ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးနှင့် မယုံကြည်သူတို့အကြား နယ်ခြားမျဉ်းတစ်ခုကို ဆွဲရန် လုံလောက်သည့် အရေးပါမှုရှိသည်ဟု ယူဆသူတို့မှာလည်း အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင်ကား ထိုရူပါရုံ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို စတင် မြင်တွေ့လာရပြီဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ‘ထိုဒုက္ခကာလ၏ အစ’ ဟူသည်မှာ ဘေးဒဏ်များ စတင် သွန်းလောင်းခြင်းခံရမည့် အချိန်ကို မရည်ညွှန်းဘဲ၊ ၎င်းတို့ မသွန်းလောင်းမီ အနည်းငယ်သော ကာလတစ်ခုကိုသာ ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုအချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ရှိတော်မူ၏။ ထိုကာလ၌ ကယ်တင်ခြင်းအမှုသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်နေစဉ်၊ လောကပေါ်သို့ ဒုက္ခရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူမျိုးတကာတို့သည် အမျက်ထွက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်ကို မတားဆီးနိုင်စေရန် ထိန်းချုပ်ခံထားရကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်၌ ‘နောက်ကျမိုး’ သို့မဟုတ် သခင်ဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်မှ လာသော ပြန်လည်လန်းဆန်းစေခြင်းသည် ရောက်လာမည်ဖြစ်၍၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အသံကြီးကို တန်ခိုးပေးရန်နှင့် နောက်ဆုံးသော ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါး သွန်းလောင်းခြင်းခံရမည့် ကာလ၌ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ရပ်တည်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။” Early Writings, 85.

စမ်းသပ်ခြင်းကာလပိတ်သိမ်းမည့်အချိန်မတိုင်မီ “တိုတောင်းသော အချိန်ကာလ” တစ်ခုရှိသည်။ ထိုကာလအတွင်း “လူမျိုးများသည် အမျက်ထွက်ကြလိမ့်မည်၊ သို့ရာတွင် ထိန်းချုပ်ထားခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။” ထိုအချိန်တည်းမှာပင် “နောက်ကျမိုး” သည် ရောက်လာသည်။ “လူမျိုးများ၏ အမျက်ထွက်ခြင်း” သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

လူမျိုးအမျိုးမျိုးတို့သည် အမျက်ထွက်ကြ၏၊ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်လည်း ရောက်လာပြီ။ သေဆုံးသူတို့အား တရားစီရင်ရမည့် အချိန်၊ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်တို့ဖြစ်သော ပရောဖက်များ၊ သန့်ရှင်းသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသူတို့၊ အငယ်အကြီးမရွေး အားလုံးတို့အား ဆုချီးမြှင့်တော်မူရမည့် အချိန်၊ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးသောသူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၁၈။

ဆစ်စတာ ဝှိုက်သည် ဤကျမ်းပိုဒ်အပေါ် မှတ်ချက်ပြုထားသည်။

“လူမျိုးတကာ၏ အမျက်ဒေါသ၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်နှင့် သေဆုံးသူများကို တရားစီရင်ရမည့် အချိန်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြားထင်ရှားလျက် အစဉ်လိုက် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်ကို ငါမြင်ရ၏။ ထို့ပြင် မိက္ခေလသည် ထ၍မရပ်သေးကြောင်း၊ မဖြစ်ဖူးသကဲ့သို့သော ဆင်းရဲဒုက္ခကာလသည်လည်း မစသေးကြောင်းကိုလည်း ငါမြင်ရ၏။ ယခု လူမျိုးတကာသည် အမျက်ထွက်လျက်ရှိကြ၏။ သို့သော် ငါတို့၏ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ မိမိ၏ အမှုတော်ကို အဆုံးသတ်တော်မူသောအခါ၊ ထ၍ရပ်တော်မူမည်၊ အပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း၏ အဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်တော်မူမည်၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ကြီး ခုနစ်ပါးသည် သွန်းလောင်းခံရမည်။”

“ယေရှု၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ဆောင်ရွက်သော အမှုတော်ပြီးစီးသွားသည်တိုင်အောင် ကောင်းကင်တမန်လေးပါးသည် လေတိုက်ရာလေးရပ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ကိုင်ထားမည်ဟု ကျွန်မမြင်ခဲ့သည်၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံးဘေးဒဏ် ခုနစ်ပါးသည် ရောက်လာလိမ့်မည်။” Early Writings, 36.

“လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အမျက်ထွက်ခြင်း” သည် စစ်ဆေးခွင့်ကာလ မပိတ်မီ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းနောက်တွင် “ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်” လိုက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်” သည် စစ်ဆေးခွင့်ကာလ ပိတ်သောအခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့ပြင် “သေသူတို့ကို တရားစီရင်ရမည့် အချိန်” ဟူသည်မှာ အနှစ်တစ်ထောင်ကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်သော တရားစီရင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော သေသူတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို မရည်ညွှန်းပါ။

ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည်ကို ငါမြင်၏။ သူ၏လက်၌ အနက်မဲ့သောတွင်း၏ သော့နှင့် ကြီးမားသော သံကြိုးတစ်ချောင်း ရှိ၏။ ထို့နောက် သူသည် နဂါးကို၊ ရှေးမြွေဟောင်းဖြစ်သော မာရ်နတ်နှင့် စာတန်ကို ဖမ်းဆီး၍ အနှစ်တစ်ထောင် ချည်နှောင်ထား၏။ ထို့နောက် သူ့ကို အနက်မဲ့သောတွင်းထဲသို့ ပစ်ချ၍ ပိတ်ထားပြီး၊ သူ့အပေါ်၌ တံဆိပ်ခတ်ထား၏။ အကြောင်းမူကား၊ အနှစ်တစ်ထောင် မပြည့်စုံမီအထိ သူသည် လူမျိုးများကို မလှည့်ဖြားနိုင်စေရန်ဖြစ်၏။ ထို့နောက်တွင် သူသည် အချိန်အနည်းငယ်မျှ လွှတ်ပေးခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ပလ္လင်များကို ငါမြင်၏။ ထိုပလ္လင်များပေါ်၌ သူတို့ထိုင်ကြ၏။ တရားစီရင်ခွင့်ကိုလည်း သူတို့အား ပေးအပ်ထား၏။ ထို့ပြင် ယေရှုအတွက် သက်သေခံခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကြောင့်လည်းကောင်း ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်းခံရသူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ငါမြင်၏။ သူတို့သည် သားရဲကိုလည်း မကိုးကွယ်ကြ၊ ၎င်း၏ရုပ်တုကိုလည်း မကိုးကွယ်ကြ၊ ၎င်း၏အမှတ်တံဆိပ်ကိုလည်း မိမိတို့၏ နဖူးပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ လက်ပေါ်၌ဖြစ်စေ မခံယူကြသဖြင့်၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်လာ၍ ခရစ်တော်နှင့်အတူ အနှစ်တစ်ထောင် မင်းပြုကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 20:1–4။

သန့်ရှင်းသူတို့အား “ပေးအပ်ထားသော” တရားစီရင်ခြင်းဟူသည်၊ သူတို့သည် မိမိတို့ကို တရားစီရင်ခံရသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထောင်စုနှစ်ကာလအတွင်း မတရားသောသူတို့အပေါ် တရားစီရင်ကြမည်ကို ဖော်ပြသည်။

“ပထမရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ဒုတိယရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြားရှိ အနှစ်တစ်ထောင်ကာလအတွင်း မတရားသောသူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဖြစ်ပျက်လေသည်။ တမန်တော်ပေါလုသည် ဤတရားစီရင်ခြင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၏နောက်တွင် လိုက်ပါလာမည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ်အဖြစ် ညွှန်ပြထားသည်။ ‘အချိန်မရောက်မီ အဘယ်အရာကိုမျှ မစီရင်ကြနှင့်။ ထာဝရဘုရား ကြွလာတော်မူသည်တိုင်အောင် စောင့်ကြလော့။ ကိုယ်တော်သည် မှောင်မိုက်၌ ဝှက်ထားသောအရာများကို အလင်းသို့ ဖော်ထုတ်တော်မူမည်ဖြစ်၍၊ စိတ်နှလုံးတို့၏ အကြံအစည်များကိုလည်း ထင်ရှားစေတော်မူလိမ့်မည်။’ ၁ ကောရိန္သု ၄:၅။ ဒံယေလကလည်း အိုမင်းတော်မူသောသူ ကြွလာတော်မူသောအခါ ‘အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ သန့်ရှင်းသူတို့အား တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် ပေးတော်မူသည်’ ဟု ကြေညာထားသည်။ ဒံယေလ ၇:၂၂။ ထိုအချိန်၌ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်အတွက် ဘုရင်များနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအဖြစ် အုပ်စိုးကြလေသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ယောဟန်က ‘ရာဇပလ္လင်များကို ငါမြင်၏။ သူတို့သည် ထိုအပေါ်၌ ထိုင်ကြ၏။ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ကိုလည်း သူတို့အား ပေးအပ်တော်မူ၏’ ဟု ဆိုသည်။ ‘သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ဖြစ်ကြ၍၊ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အနှစ်တစ်ထောင် စိုးစံကြလိမ့်မည်။’ ဗျာဒိတ် ၂၀:၄၊ ၆။ ပေါလုက ကြိုတင်ဟောထားသကဲ့သို့ ‘သန့်ရှင်းသူတို့သည် လောကကို တရားစီရင်ကြလိမ့်မည်’ ဟူသောအရာသည် ဤအချိန်၌ပင် ဖြစ်ပျက်လေသည်။ ၁ ကောရိန္သု ၆:၂။ သူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်လျက် မတရားသောသူတို့ကို တရားစီရင်ကြပြီး၊ သူတို့၏ အကျင့်အမှုများကို ပညတ္တိစာအုပ်ဖြစ်သော သမ္မာကျမ်းစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရှိစဉ် ပြုခဲ့သမျှ အမှုတို့အတိုင်း အမှုတစ်မှုချင်းစီကို ဆုံးဖြတ်ကြလေသည်။ ထို့နောက် မတရားသောသူတို့ ခံရမည့် အပိုင်းအခြားကို သူတို့၏ အကျင့်အမှုများနှင့်အညီ ချိန်ဆသတ်မှတ်ပေးလေသည်။ ထိုအရာကိုလည်း သေခြင်းစာအုပ်၌ သူတို့၏ နာမည်များနှင့် ဆန့်ကျင်လျက် မှတ်တမ်းတင်ထားလေသည်။

“စာတန်နှင့် မကောင်းသော ကောင်းကင်တမန်များကိုလည်း ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူများက တရားစီရင်ကြလိမ့်မည်။ ပေါလုက ဤသို့ဆိုသည်— ‘ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်တမန်များကို တရားစီရင်မည်ဟူသည်ကို သင်တို့မသိကြသလော?’ အခန်းငယ် ၃။ ယုဒလည်း ဤသို့ကြေညာသည်— ‘မိမိတို့၏ မူလအဆင့်အတန်းကို မထိန်းသိမ်းဘဲ မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာကို စွန့်ခွာခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်တို့ကို ကိုယ်တော်သည် ကြီးမြတ်သောနေ့၏ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် အမှောင်အောက်၌ ထာဝရ ချည်နှောင်ခြင်းများဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားတော်မူ၏။’ ယုဒ ၆။

“နှစ်တစ်ထောင်၏ အဆုံးတွင် ဒုတိယရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဆိုးယုတ်သူတို့သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်လာကြ၍ ‘ရေးသားထားသော တရားစီရင်ချက်’ ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီးနောက် ဗျာဒိတ်ကို ရရှိသောသူက ဤသို့ ဆိုထားသည်။ ‘ကျန်သော သေလွန်သူတို့မူကား၊ နှစ်တစ်ထောင် မပြည့်မီတိုင်အောင် တစ်ဖန် မရှင်ကြသေး။’ ဗျာဒိတ် 20:5။ ထို့အပြင် ဟေရှာယက ဆိုးယုတ်သူတို့နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဤသို့ ကြေညာသည်။ ‘သူတို့ကို တွင်းထဲ၌ အကျဉ်းသားများကို စုဝေးစေသကဲ့သို့ စုဝေးစေကြလိမ့်မည်။ သူတို့ကို ထောင်ထဲမှာ ပိတ်ထားကြလိမ့်မည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူတို့ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်း ခံရလိမ့်မည်။’ ဟေရှာယ 24:22။” The Great Controversy, 660, 661.

ထို့ကြောင့် “လူမျိုးနိုင်ငံတို့၏ အမျက်ထွက်ခြင်း” သည် ကရုဏာကာလမပိတ်မီ လောကအပေါ်သို့ ရောက်လာသော “ဒုက္ခရှုပ်ထွေးသော အချိန်ကာလ” ကို ရည်ညွှန်းကြောင်း၊ ထို့ပြင် “လူမျိုးနိုင်ငံတို့ အမျက်ထွက်ကြသောအခါ” သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း “တားဆီးထိန်းချုပ်ခြင်းခံရလျက်ရှိကြသည်” ဟူသောအချက်သည် ထင်ရှားပေသည်။

“လူမျိုးများ၏ အမျက်ဒေါသ၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်၊ နှင့် သေသောသူတို့ကို တရားစီရင်ရမည့်အချိန်တို့သည် သီးခြားကွဲပြားပြီး တစ်ခုနောက်တစ်ခု အစဉ်လိုက် ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်းကို ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ရသည်။” Early Writings, 36.

“လူမျိုးများသည် အမျက်ထွက်ကြသော” အချိန်၌ နောက်ဆုံးမိုးသည် စတင်၍ ရွာသွန်းလာသည်။

“ထိုအချိန်၌ ကယ်တင်ခြင်းအမှုသည် အဆုံးသို့ နီးကပ်လာနေစဉ် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း ရောက်လာမည်ဖြစ်၍ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် အမျက်ထွက်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှုကို မတားဆီးစေရန် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားမည်။ ထိုအချိန်၌ ‘နှောင်းမိုး’ ဟူသော အရာ၊ သို့မဟုတ် သခင်ဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်မှ လာသော ပြန်လည်လန်းဆန်းစေခြင်းသည် ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ကျယ်လောင်သော အသံတော်အား တန်ခိုးပေးရန်နှင့် နောက်ဆုံး ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး သွန်းလောင်းခြင်းခံရမည့် ကာလ၌ သန့်ရှင်းသူတို့ ရပ်တည်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။” Early Writings, 85.

“လူမျိုးတကာတို့သည် အမျက်ထွက်ကြသော” အချိန်တစ်ခုပင် ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ပင် သူတို့ကို “တားဆီးထိန်းချုပ်ထား” လျက်လည်း ရှိသည်။ ထိုအခါ၌ပင် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုန်းတန်ခိုးတော်၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် နောက်မိုးကာလအတွင်း မိမိ၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“နောက်မိုးသည် စင်ကြယ်သောသူတို့အပေါ်သို့ လာလျက်ရှိ၏—ထိုအခါ လူအပေါင်းတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ထိုမိုးကို လက်ခံရကြလိမ့်မည်။”

“ကောင်းကင်တမန်လေးပါးတို့သည် လွှတ်လိုက်သောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူလိမ့်မည်။ မိမိတို့တတ်နိုင်သမျှ အရာခပ်သိမ်းကို လုပ်ဆောင်နေသူတို့မှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ နောက်ဆုံးမိုးရေကို မခံရကြ။” Spalding and Magan, 3.

Early Writings မှ ယခင်စာပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်သည် လူမျိုးတို့သည် အမျက်ထွက်ကြသောအခါနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း “ထိန်းချုပ်၍ တားဆီးထား” ခံရသောအခါ၊ ကောင်းကင်တမန်လေးပါးသည် လေလေးပါးကို တားဆီးထိန်းသိမ်းလျက်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် လူမျိုးတို့၏ အမျက်ထွက်ခြင်းကို “လေလေးပါး” အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်တမန်လေးပါးသည် အမျက်ထွက်နေသော လူမျိုးတို့ကို ထိန်းချုပ်၍ တားဆီးထားသည့် အချိန်တွင်ပင် နောက်မိုးသည် ရောက်လာမည်ဟုလည်း သူမ မှတ်သားဖော်ပြထားသည်။ နောက်မိုး ရောက်လာသောအချိန်မှ စတင်သည့် ကာလသည်၊ ယင်းကာလမှာပင် လူမျိုးတို့ အမျက်ထွက်ကြသော်လည်း ထိန်းချုပ်၍ တားဆီးထားခံရသည့် အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ မိက္ခေလ် ထ၍ ရပ်တည်သည့်အချိန်နှင့် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသွားသည့်အချိန်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။ ထိုကာလသည် ကယ်တင်ခြင်း ပိတ်သိမ်းလျက်ရှိသည့် ကာလဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ခရစ်တော်၏ နောက်ဆုံးအမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအမှုကိုလည်း တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်များမှ လူတို့၏ အပြစ်များကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အမည်များကိုဖြစ်စေ ပယ်ဖျက်တော်မူနေသည့် ကာလအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် လေလေးပါးကို တားဆီးထိန်းသိမ်းလျက်ရှိသော ထိုကာလသည်၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ ဖြစ်သည်။

တတိယအမင်္ဂလာနှင့်ဆိုင်သော အစ္စလာမ်သည် “လူမျိုးများကို အမျက်ထွက်စေသော” တန်ခိုးဖြစ်ပြီး၊ တတိယအမင်္ဂလာသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း အစ္စလာမ်သည် ချက်ချင်းပင် “ထိန်းချုပ်ခြင်းခံရ” လေ၏။ “အရှေ့လေ” သည် အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဟေရှာယသည် “အရှေ့လေ” ကို ဘုရားသခင် “တားဆီးတော်မူသော” “ကြမ်းတမ်းသောလေ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ အစ္စလာမ်၏ စစ်ပွဲကို မကြာခဏ သားဖွားခြင်းဝေဒနာခံရသော မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် ပုံဖော်ဖော်ပြထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာသော စစ်ပွဲဖြစ်ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ မှ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့၌ စတင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုအရာကို နယူးယောက်မြို့၏ အဆောက်အအုံကြီးများ ပြိုလဲကျသွားခြင်းအားဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားခဲ့သည်။

“ယခု ငါသည် နယူးယောက်မြို့ကို ပင်လယ်လှိုင်းကြီးတစ်ရပ်ဖြင့် သုတ်သင်ဖယ်ရှားမည်ဟု ငါကြေညာခဲ့သည့် စကားဟူသောအရာ ရောက်လာပြီလော။ ဤသို့သော စကားကို ငါမည်သည့်အခါမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ ထိုနေရာ၌ အထပ်ပြီးအထပ် မြင့်တက်တည်ဆောက်လျက်ရှိသော အဆောက်အအုံကြီးများကို ငါကြည့်ရှုစဉ်၊ ‘ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်စေခြင်းငှာ ထတော်မူသောအခါ၊ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်နည်း။ ထိုအခါ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈:၁–၃ ၏ စကားများ ပြည့်စုံလိမ့်မည်’ ဟု ငါဆိုခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ တစ်ခန်းလုံးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်လာမည့်အရာများအကြောင်း သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် နယူးယောက်မြို့ပေါ်သို့ အတိအကျ အဘယ်အရာ ရောက်လာမည်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ ငါသည် အထူးအလင်းကို မရရှိထားပေ။ ငါသိထားသည်မှာ တစ်နေ့နေ့တွင် ထိုနေရာရှိ အဆောက်အအုံကြီးများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ လှည့်ပြောင်းခြင်းနှင့် မှောက်လှန်ခြင်းကြောင့် ပစ်ချဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်ဟူသော အရာသာ ဖြစ်သည်။ ငါအား ပေးထားသော အလင်းအရ၊ ပျက်စီးခြင်းသည် လောက၌ ရှိနေသည်ကို ငါသိ၏။ ထာဝရဘုရားထံမှ စကားတစ်ခွန်း၊ ကိုယ်တော်၏ အားကြီးသော တန်ခိုးတော်၏ ထိတွေ့မှုတစ်ချက်မျှဖြင့်ပင် ဤအလွန်ကြီးမားသော အဆောက်အအုံများသည် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မစဉ်းစားမှန်းဆနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။” Review and Herald, July 5, 1906.

၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၅၀ ပြဇယားများတွင် အစ္စလာမ်ကို “စစ်မြင်းများ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယ အမင်္ဂလာဆိုင်ရာ အစ္စလာမ်ကို ဖော်ပြထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၉ တွင်၊ အစ္စလာမ်၏ လက္ခဏာသဘောကို အစ္စလာမ်၏ ဘုရင်၏ အမည်အားဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။

သူတို့အပေါ်၌ အုပ်စိုးသော မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ထိုမင်းသည် အနက်မဲ့သောတွင်း၏ ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်၏။ သူ၏အမည်မှာ ဟေဗြဲဘာသာ၌ အဗဒ္ဒုန် ဟုခေါ်၍၊ ဂရိဘာသာ၌မူ အပေါလျွန် ဟူသောအမည်ရှိ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၉း၁၁။

အခန်း ကိုး၊ အပိုဒ် တစ်ဆယ့်တစ် ဟူသော ဤကျမ်းပိုဒ်သည်၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ (ဟေဗြဲဘာသာဖြင့်) ဖြစ်စေ၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၌ (ဂရိဘာသာဖြင့်) ဖြစ်စေ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ အစ္စလာမ်၏ သဘောသဘာဝသည် Abaddon သို့မဟုတ် Apollyon ဖြစ်ကြောင်းကို ပရောဖက်ပြုသဘောဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုအမည်နှစ်ခုစလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သေခြင်း” ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်တမန်တို့သည် လေးပါးသော လေတို့ကို ထိန်းကိုင်ထားကြသည်။ ထိုလေတို့ကို မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်စေ၍ ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံး၏ မျက်နှာပြင်အနှံ့သို့ အပြေးအလွှား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော အမျက်ထွက်သော မြင်းတစ်ကောင်အဖြစ် သင်္ကေတပြုထားပြီး၊ ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်၌ ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ဆောင်ယူလာသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။” Manuscript Releases, volume 20, 217.

လေးလေသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ အမျက်ထွက်သောမြင်းဖြစ်ပြီး၊ ချုပ်တည်းထားရာမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိ၏။ အမျက်ထွက်သောမြင်း၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ချုပ်တည်းထားသော်လည်း၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးအပေါ်သို့ “ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သေခြင်း” ကို ဆောင်ကြဉ်းရန် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလျက်ရှိခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအကြောင်းအရာများကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။

“ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ယခုအခါ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ လုနီးပါးအပ်နှံလျက်ရှိသော မြို့ပေါင်း ထောင်ချီ၏ အနီးကပ်လာနေသော ဖျက်ဆီးခြင်းကို သဘောပေါက်နားလည်သော စိတ်ရှိကြပါစေသော်ကောင်း! သို့ရာတွင် အမှန်တရားကို ကြေညာရမည့်သူ အများတို့သည် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတို့ကို စွပ်စွဲ၍ အပြစ်တင်ရှုတ်ချလျက်ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပြောင်းလဲစေသော တန်ခိုးသည် စိတ်နှလုံးများအပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ထင်ရှားပြတ်သားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ရှိလာလိမ့်မည်။ လူတို့သည် ဝေဖန်၍ ဖြိုဖျက်လိုသော စိတ်မရှိတော့ကြမည်။ သူတို့သည် အလင်းရောင်သည် လောကသို့ ထွန်းလင်းမသွားစေရန် တားဆီးသော အနေအထား၌ မရပ်တည်ကြတော့မည်။ သူတို့၏ ဝေဖန်ခြင်း၊ သူတို့၏ စွပ်စွဲခြင်းတို့သည် ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်။ ရန်သူ၏ တန်ခိုးများသည် စစ်တိုက်ရန် စုဝေးပြင်ဆင်လျက်ရှိကြသည်။ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတို့၊ အတူတကွ ပိုမိုနီးကပ်စွာ စည်းလုံးကြလော့၊ အတူတကွ စည်းလုံးကြလော့။ ခရစ်တော်နှင့် ချည်နှောင်၍ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ကြလော့။ ‘အချင်းတို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကြစို့ဟု မဆိုကြနှင့်။ ... သူတို့ကြောက်သောအရာကို သင်တို့မကြောက်ကြနှင့်၊ ထိတ်လန့်ခြင်းလည်း မပြုကြနှင့်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ၏ ထာဝရဘုရားကိုသာ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်တော်မူသည်ဟု မှတ်ယူကြလော့။ ကိုယ်တော်ကိုသာ သင်တို့၏ ကြောက်ရွံ့ရမည့်သူ၊ ထိတ်လန့်ရမည့်သူ ဖြစ်စေကြလော့။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။ သို့သော် ဣသရေလအမျိုးနှစ်အိမ်လုံးအတွက် ထိမိ၍ လဲစရာကျောက်၊ မှားယွင်းစေ၍ အပြစ်ထိခိုက်စရာ ကျောက်ဆောင်၊ ယေရုရှလင်မြို့သားတို့အတွက် ထောင်ချောက်နှင့် ကျော့ကွင်း ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။ သူတို့အနက် အများတို့သည် ထိမိ၍ လဲကျကြလိမ့်မည်၊ ကျိုးပဲ့ကြလိမ့်မည်၊ ကျော့ကွင်းထဲ၌ မိကြလိမ့်မည်၊ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။’

“လောကသည် ဇာတ်ရုံတစ်ခုဖြစ်၏။ ၎င်း၏ နေထိုင်သူများဖြစ်သော သရုပ်ဆောင်တို့သည် နောက်ဆုံးအကြီးမားဆုံးသော ပြဇာတ်၌ မိမိတို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဆောင်ရွက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြ၏။ ဘုရားသခင်ကို မျက်ခြည်ပြတ်သွားကြပြီ။ လူသားအစုအဝေးကြီးများအကြား၌လည်း လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျိုးဆန္ဒများကို ပြီးမြောက်စေရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကြသောအခါမှလွဲ၍ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ခြင်းမရှိ။ ဘုရားသခင်သည် ကြည့်ရှုနေတော်မူ၏။ ပုန်ကန်သော မိမိလက်အောက်ခံတို့နှင့် စပ်လျဉ်းသော ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် ပြည့်စုံလာမည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် အစီအစဉ်ပျက်ယွင်းမှုတို့၏ အင်အားများကို ကာလအနည်းငယ် စိုးမိုးခွင့်ပြုတော်မူသော်လည်း၊ လောကကို လူတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံထားခြင်းမရှိ။ အောက်ဘက်မှ အင်အားတစ်ရပ်သည် ပြဇာတ်၏ နောက်ဆုံးအကြီးမားဆုံးသော အခန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လှုပ်ရှားလျက်ရှိ၏—စာတန်သည် ခရစ်တော်အဖြစ် လာ၍၊ လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့များ၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို အချင်းချင်း ချုပ်နှောင်ပူးပေါင်းနေကြသောသူတို့အတွင်း၌ မတရားခြင်း၏ လှည့်ဖြားမှုအမျိုးမျိုးနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်လျက်ရှိ၏။ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအပေါ် စွဲလမ်းသော စိတ်အား ပေးအပ်နေကြသောသူတို့သည် ရန်သူ၏ အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်နေကြ၏။ အကြောင်းတရားနောက်၌ အကျိုးတရားသည် လိုက်လာလိမ့်မည်။”

“ပညတ်တော်ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ နီးကပ်လှပြီ။ ကမ္ဘာလောကသည် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိပြီး၊ လူသားတို့အပေါ် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်ဖွယ်အရာတစ်ခုသည် မကြာမီ ကျရောက်လာတော့မည်။ အဆုံးသည် အလွန်နီးကပ်လှပြီ။ အမှန်တရားကို သိရှိသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာလောကအပေါ် လွှမ်းမိုးဖုံးအုပ်သော အံ့ဩဖွယ်မမျှော်လင့်ချက်တစ်ရပ်ကဲ့သို့ မကြာမီ ကျရောက်ပေါ်ပေါက်လာမည့် အရာအတွက် ပြင်ဆင်နေသင့်ကြသည်။” Review and Herald, September 10, 1903.