မိုးကြိုးခုနစ်လုံးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်အထိရှိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသမိုင်းကို ယုဒနိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံးဘုရင်ခုနစ်ပါးအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုဘုရင်များမှာ က.မ.မီ. ၆၇၇ ခုနှစ်ရှိ မနာရှေမှစ၍ က.မ.မီ. ၅၈၆ ခုနှစ်ရှိ ဇေဒကိယအထိ ဖြစ်ကြသည်။
သန့်ရှင်းသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလိုင်းများ၌၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အာဏာပေးခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အရာတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ပေးသော သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်သည်။ 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် အာဏာပေးခံရပြီး၊ ထို့နောက် ထိုသတင်းစကားကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ သယ်ဆောင်ကြ၏။
“၁၈၄၀–၄၄ ခုနှစ်တို့၏ အက်ဒဗင့်လှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဘုန်းအသရေဖြင့် ထင်ရှားပြသသော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကိုလည်း ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ မစ်ရှင်သာသနာပြုစခန်းအသီးသီးသို့ သယ်ဆောင်ပို့ချခဲ့ကြသည်။” The Great Controversy, 611.
ပရောဖက်ပြုချက်အရ ထိုအချိန်တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ဆင်းသက်လာ၍ ခြေတစ်ဖက်ကို မြေပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အခြားတစ်ဖက်ကို ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း တင်ထားခဲ့သည်။ ဆစ်စတာ ဝှိုက်က ထိုအရာကို သတင်းစကား၏ ကမ္ဘာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သည့် အကျယ်အဝန်းကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
“ကောင်းကင်တမန်၏ ရပ်တည်နေရာသည်၊ ခြေတစ်ဖက်ကို ပင်လယ်ပေါ်၌၊ အခြားခြေတစ်ဖက်ကို ကုန်းမြေပေါ်၌ တင်ထားခြင်းအားဖြင့်၊ ထိုသတင်းစကား၏ ကြေညာချက် ပျံ့နှံ့မည့် အကျယ်အဝန်းကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ကျယ်ပြန့်သော ရေပြင်များကို ဖြတ်ကျော်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတိုင်းပြည်များတွင်လည်း ကြေညာခံရမည်ဖြစ်ကာ၊ အမှန်ပင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာသို့တိုင် ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
ကိရု၏ ပထမအမိန့်ပြန်ကြားချက်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးဆိုင်ရာ အမိန့်ပြန်ကြားချက်ဖြစ်၏။
ပါရှားမင်းကြီး ဆိုရု၏ ပထမနှစ်တွင်၊ ယေရမိ၏နှုတ်ဖြင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သော စကားတော် ပြည့်စုံစေရန်အလို့ငှာ၊ ထာဝရဘုရားသည် ပါရှားမင်းကြီး ဆိုရု၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နိုးဆော်တော်မူသဖြင့်၊ သူသည် မိမိ၏ နိုင်ငံတစ်လျှောက်လုံးတွင် အမိန့်တော်ကို ကြေညာစေ၍၊ စာဖြင့်လည်း ရေးမှတ်စေကာ ဤသို့ ဆို၏။ “ပါရှားမင်းကြီး ဆိုရု မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအလုံးစုံကို ငါ့အား ပေးတော်မူပြီ။ ထို့ပြင် ယုဒပြည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ကိုယ်တော်အတွက် အိမ်တော်တည်ဆောက်ရမည်ဟု ငါ့အား တာဝန်ပေးတော်မူပြီ။ ထိုကြောင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးအပေါင်းတို့တွင် အဘယ်သူရှိသနည်း။ သူ၏ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူရှိတော်မူပါစေ။ ယုဒပြည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သူတက်သွား၍ ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်စေ။ (ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။) ထို့ပြင် မည်သူမဆို မိမိတည်းခိုရာ အရပ်တစ်စုံတစ်ခု၌ ကျန်ရှိနေသော်၊ ထိုအရပ်၏ လူတို့သည် သူ့ကို ငွေ၊ ရွှေ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ တိရစ္ဆာန်များဖြင့် ကူညီထောက်ပံ့ကြစေ။ ထို့အပြင် ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်အတွက် မိမိစိတ်လိုလားသည့် အလှူကိုလည်း ပေးကြစေ။” ထိုအခါ ယုဒနှင့် ဗင်္ယာမိန် အမျိုးတို့၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်အိမ်ထောင်မူအရာရှိကြီးများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ လေဝိအမျိုးသားများနှင့်တကွ၊ ဘုရားသခင်က စိတ်ဝိညာဉ်ကို နိုးဆော်တော်မူသောသူအပေါင်းတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် တက်သွားကြ၏။ ဧဇရ ၁:၁–၄။
၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သာသနာပြုဌာနအသီးသီးသို့ ပို့ဆောင်ခံရသကဲ့သို့၊ ကုရုသည် ပထမအမိန့်ပြန်တမ်းကို ကြေညာစဉ် မိမိကိုယ်ကို “မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံတော်အပေါင်းတို့၏ ရှင်ဘုရင်” ဟု ဖော်ပြသည်။ ညီမဝှိုက်က “ယေရှုခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ထက် မနည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တော်တစ်ပါး” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ ကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်ခြင်းသည်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ပါ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်နှင့် တူညီသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ညီမဝှိုက်သည်လည်း ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ပါ ကောင်းကင်တမန်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် တူညီကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
“ယေရှုသည် တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ဆင်းသက်စေ၍၊ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ် ပေါ်ထွန်းလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ကြရန် သတိပေးစေတော်မူခဲ့သည်။ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ယေရှု၏ မျက်မှောက်တော်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်၊ အလွန်တောက်ပ၍ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော အလင်းတစ်ရပ်သည် သူ၏ ရှေ့မှ သွားလေ၏။ သူ၏ တာဝန်မှာ မိမိ၏ ဘုန်းအသရေဖြင့် မြေကြီးကို လင်းစေခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ရောက်လာမည့် အမျက်တော်အကြောင်းကို လူသားအား သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားခဲ့သည်။” Early Writings, 245.
ပထမကောင်းကင်တမန်၏ တန်ခိုးပေးခြင်းသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ကို အလေးပေးဖော်ပြသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏အချိန်ကာလ၌ ပထမသတင်းစကားသည် ခရစ်တော်၏ဗတ္တိဇံခံယူခြင်း၌ တန်ခိုးပေးခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာများက ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် ယောဟန်၏ သတင်းစကားကို ကြားနာရန် တောကန္တာရသို့ ထွက်သွားခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ထိုအခါ ယေရုရှလင်မြို့သားများ၊ ယုဒပြည်သားအပေါင်းတို့နှင့် ယော်ဒန်မြစ်ဝန်းကျင်ရှိ အရပ်ဒေသအပေါင်းတို့မှ လူများသည် သူ့ထံသို့ ထွက်လာကြ၏။ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံလျက်၊ ယော်ဒန်မြစ်တွင် သူ့အားဖြင့် ဗတ္တိဇံကို ခံကြ၏။ မဿဲ ၃:၅၊ ၆
ခရစ်တော်၏ အမှုတော်သည် ရှေးဣသရေလအမျိုးသို့ ဦးတည်ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုသဘောအရ လောကတစ်ခုလုံးသည် ခရစ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံရာအရပ်ဖြစ်သော ယော်ဒန်မြစ်သို့ ဆွဲခေါ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာ၏ အစဉ်အလာပင်ဖြစ်စေ၊ ခရစ်တော် နှစ်ခြင်းခံတော်မူသောအခါ ၎င်းက ကိုယ်စားပြုခဲ့သမျှပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုအရာတို့သည် လောကတစ်ခုလုံးအတွက် ဦးတည်ထားခဲ့သည်။
ယေဟောယာကိမ်ဟူသောအမည်၏ အနက်မှာ “ဘုရားသခင်သည် ထမြောက်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ဗတ္တိဇံခံစဉ်၌လည်း ယောဟန်သည် ခရစ်တော်ကို ရေထဲမှ အပေါ်သို့ တင်ဆောင်လာသောအခါ၊ ရေသင်္ချိုင်းမှ “ထမြောက်ခြင်း” ၏ သင်္ကေတသည် ထိုအားဖြည့်တင်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယခင်က ကိုးကားခဲ့ပြီးဖြစ်သော ဧဇရ အခန်းမှ ပထမပိုဒ်လေးပိုဒ်တွင်၊ ပိုဒ် ၅ သည် အမိန့်တော်ကို ကြားနာခဲ့သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဤစကားများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ “ထိုအခါ ယုဒနှင့် ဗင်ယာမိန် အမျိုးအနွယ်တို့၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများ၊ ယေရုရှလင်မြို့၌ရှိသော ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်ကို တက်သွား၍ တည်ဆောက်ရန် ဘုရားသခင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှိုးဆော်တော်မူသောသူအပေါင်းတို့သည် ထမြောက်ကြ၏။” ပထမသတင်းစကားသည် အားဖြည့်တင်ခြင်းကို ရရှိသောအခါ၊ ယေဟောယာကိမ်ဟူသော အမည်က ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထမြောက်ခြင်းတစ်ရပ် ရှိလာသည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အင်အားကြီးလှုပ်ရှားမှု၏ ပထမသတင်းစကားသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အင်အားကြီးလှုပ်ရှားမှု၏ ပထမသတင်းစကား အားပေးအင်အားပေးခံရသကဲ့သို့ ပုံဆောင်ပြထားသည့်အတိုင်း အင်အားပေးခံရ하였다။ ထိုနေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော Twin Towers ၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ Sister White က မှတ်ချက်ပြုထားသည်။
“ယခု ငါသည် နယူးယောက်မြို့ကို လှိုင်းလုံးကြီးတစ်လုံးဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်ဆိုသော စကားသည် အဘယ်မှာနည်း။ ဤသို့ကို ငါသည် မည်သည့်အခါမျှ မပြောခဲ့ပါ။ ထိုနေရာ၌ အထပ်အထပ် တက်ဆောက်လျက်ရှိသော အဆောက်အအုံကြီးများကို ငါကြည့်ရှုနေစဉ် ‘ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါစေရန် ထမြောက်တော်မူသောအခါ၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းများသည် ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဗျာဒိတ်ကျမ်း 18:1–3 ၏ စကားများသည် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်’ ဟု ငါပြောခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ တစ်ခန်းလုံးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်လာမည့်အရာများအကြောင်း သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် နယူးယောက်မြို့အပေါ်သို့ အဘယ်အရာ ရောက်လာမည်ဆိုသည်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ငါ၌ အထူးသဖြင့် ရရှိထားသော အလင်းမရှိပါ။ ငါသိသည်မှာ တစ်နေ့နေ့တွင် ထိုနေရာရှိ အဆောက်အအုံကြီးများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် လှည့်ပြောင်းခြင်းနှင့် လှန်လှောခြင်းအားဖြင့် ပစ်ချဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်ဟုသာ ဖြစ်သည်။ ငါအား ပေးထားသော အလင်းတော်အရ၊ ပျက်စီးခြင်းသည် လောက၌ ရှိနေကြောင်း ငါသိ၏။ ထာဝရဘုရားထံမှ စကားတစ်ခွန်း၊ ကိုယ်တော်၏ အားကြီးသော တန်ခိုးတော်၏ ထိတွေ့ခြင်းတစ်ချက်မျှဖြင့်ပင် ဤကြီးမားထုထည်သော အဆောက်အအုံများသည် လဲကျသွားလိမ့်မည်။ ငါတို့ မစိတ်ကူးနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းများသည် ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မည်။” Review and Herald, July 5, 1906.
တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ သမိုင်းအတွင်း ပထမသတင်းစကားကို တန်ခိုးအပ်နှံတော်မူသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် “ထ၍” “မြေကြီးကို ပြင်းစွာ လှုပ်ခါ” ရန် ကြွတော်မူ၏။ ယေဟောယာကိမ်၏ နာမည်သည် ပထမသတင်းစကား၏ တန်ခိုးအပ်နှံခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။ ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့၌ ထာဝရဘုရားသည် မိမိရာဇပလ္လင်မှ ထကြွ၍ မြေကြီးသို့ ဆင်းသက်တော်မူကာ ကုန်းမြေနှင့် ပင်လယ်ပေါ်၌ ရပ်တော်မူ၏။ ကုရု၏ ပထမအမိန့်တော်၌ သစ္စာရှိသူတို့သည် ထကြွခဲ့ကြသည်။ ယေဟောယာကိမ်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသာမက၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ တန်ခိုးအပ်နှံခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။
ယေဟောယကိမ်သည် နောက်ဆုံးဘုရင်သုံးပါးအနက် ပထမဘုရင်ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော ဘုရင်ခုနစ်ပါးအနက် ပဉ္စမဘုရင်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုဘုရင်ခုနစ်ပါး၏ အမည်များသည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝလှသည်။ ထိုဘုရင်ခုနစ်ပါးမှာ မနာရှေ၊ အာမုန်၊ ယောရှိယ၊ ယေဟောအာဟတ်ဇ်၊ ယေဟောယကိမ်၊ ယေဟောယာခိန် နှင့် ဇေဒကိယတို့ ဖြစ်ကြသည်။
မီလလာယစ်တို့၏သမိုင်းတွင် မနာရှေသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ဖြစ်သော အဆုံးကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “မနာရှေ” ဟူသောအမည်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “မေ့လျော့စေခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ပင် တိုင်ယာမြို့၏ ပြည်တန်ဆာမသည် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်တိုင် မေ့လျော့ခံရသည်။ မနာရှေသည် အလွန်ဆိုးယုတ်သော ဘုရင်များထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ယုဒအမျိုး၏ နောက်ဆုံး ဘုရင်ခုနစ်ပါးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တိုင်အောင် ဖြစ်ပေါ်သော မိုးကြိုးသံခုနစ်ချက်၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မနာရှေသည် ထိုဘုရင်ခုနစ်ပါးအနက် ပထမဘုရင်ဖြစ်ပြီး၊ ခုနစ်ပါးတွင် ပထမဘုရင်ဖြစ်သကဲ့သို့ နောက်ဆုံး ခုနစ်ပါးထဲမှ အဆုံးဆုံးသော ဘုရင် ဇေဒကိယကို အရိပ်သဏ္ဍာန်အားဖြင့် ပြသခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အဆုံးကို အစနှင့် အမြဲ ဆက်စပ်ဖော်ပြတတ်သည်။ ခုနစ်ပါးအနက် နောက်ဆုံးသော ဘုရင် ဇေဒကိယသည် ဗာဗုလုန်သိမ်းသွားခြင်း၏ ကျွန်ဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသည်။ နောက်ဆုံး ဘုရင်ခုနစ်ပါးအနက် ပထမဘုရင်လည်း ဗာဗုလုန်သိမ်းသွားခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရပြီး၊ ထိုအရာက နောက်ဆုံးသော ဘုရင်ကို ဗာဗုလုန်သိမ်းသွားခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို အရိပ်သဏ္ဍာန်အားဖြင့် ပြသသည်။
ထာဝရဘုရားသည် မနာရှေထံသို့လည်းကောင်း၊ သူ၏လူမျိုးထံသို့လည်းကောင်း မိန့်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် အာရှုရရှင်ဘုရင်၏ စစ်တပ်ဗိုလ်ချုပ်တို့ကို သူတို့အပေါ်သို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် မနာရှေကို ဆူးပင်တို့အတွင်း၌ ဖမ်းယူ၍ ခြေချင်းတို့ဖြင့် ချည်နှောင်ကာ ဗာဗုလုန်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌ ရှိစဉ် မိမိ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို တောင်းလျှောက်၍ မိမိဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အလွန်နှိမ့်ချလျက်၊ ကိုယ်တော်ထံ ဆုတောင်းလေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ ပဌနာကို နားညောင်းတော်မူ၍ သူ့အပေါ် သနားကြင်နာတော်မူသဖြင့်၊ သူ၏ တောင်းလျှောက်ချက်ကို ကြားတော်မူကာ၊ သူ့ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့၊ မိမိနိုင်ငံတော်အတွင်းသို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဆောင်ယူတော်မူ၏။ ထိုအခါ မနာရှေသည် ထာဝရဘုရားသာလျှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိလေ၏။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၃:၁၀–၁၃။
မနာရှေသည် ထာဝရဘုရားတော်ပင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိကျွမ်းလာသော အတွေ့အကြုံသည်၊ သူ၏နိုင်ငံတော်မှ ဖယ်ရှားခံရပြီးနောက် တဖန် သူ၏နိုင်ငံတော်သို့ ပြန်လည်တည်ထောင်ခံရခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာသည်လည်း မနာရှေနှင့်တူသကဲ့သို့၊ သူ၏နိုင်ငံတော်မှ ဖယ်ရှားခံရပြီး ထို့နောက် ပြန်လည်တည်ထောင်ခံရသောအခါ ထာဝရဘုရားတော်ကို သိကျွမ်းလာခဲ့သည်။
ရက်ကာလတို့၏အဆုံး၌ ငါ နေဗုခဒ်နေဇာသည် မျက်စိကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကြည့်လျှင် ငါ၏သဘောပေါက်နားလည်မှုသည် ငါ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ထိုအခါ အမြင့်ဆုံးသောဘုရားကို ငါ ကောင်းချီးပေး၍၊ ထာဝရအသက်ရှင်တော်မူသောသူကို ငါ ချီးမွမ်း၍ ဂုဏ်ပြု၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏အုပ်စိုးခြင်းသည် ထာဝရအုပ်စိုးခြင်းဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်သည် လူမျိုးအဆက်ဆက် တည်ရှိ၏။ မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူအပေါင်းတို့သည် အချည်းနှီးသကဲ့သို့သာ မှတ်ယူခြင်းခံရကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့အလယ်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့အလယ်၌လည်းကောင်း၊ မိမိအလိုတော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏လက်ကို တားဆီးနိုင်သောသူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ “ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သို့ ပြုတော်မူသနည်း” ဟု ကိုယ်တော်အား ဆိုနိုင်သောသူလည်း မရှိ။ ထိုအချိန်၌ပင် ငါ၏အသိဉာဏ်သည် ငါ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ငါ၏နိုင်ငံတော်၏ဘုန်းအသရေအတွက် ငါ၏ဂုဏ်အသရေနှင့် တောက်ပခြင်းတို့လည်း ငါ့ထံသို့ ပြန်လာကြ၏။ ငါ၏အကြံပေးများနှင့် အမတ်မင်းများသည် ငါ့ကို လာရောက်ရှာဖွေကြ၏။ ငါသည် ငါ၏နိုင်ငံတော်၌ တည်မြဲစေခြင်းခံရပြီး၊ သာလွန်ထူးကဲသော အာဏာဘုန်းအသရေကိုလည်း ငါ့အပေါ် ထပ်မံပေးအပ်ခြင်းခံရ၏။ ယခု ငါ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ကောင်းကင်ဘုရင်ကို ချီးမွမ်း၍ ချီးမြှောက်ကာ ဂုဏ်ပြု၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အလုံးစုံသည် သမ္မာတရားဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးတော်များသည် တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်ကြ၏။ မာနထောင်လွှားစွာ လျှောက်လှမ်းသောသူတို့ကိုလည်း ကိုယ်တော်သည် နှိမ့်ချနိုင်တော်မူ၏။ ဒံယေလ ၄:၃၄–၃၇။
မနာရှေ၏အတွေ့အကြုံသည် နေဗုခဒ်နက်ဇာအပေါ်၌ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ယုဒဘုရင်နောက်ဆုံး သုံးပါး၏ သမိုင်းနှင့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ပင်လယ်ပြင်ခြားသိမ်းသွားရသော ပရောဖက်ပြုချက် ရောက်ရှိလာခြင်း၏ အတွင်း၌ မနာရှေသည် “အဆုံးကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် ခုနစ်သံကြိုး၏ သမိုင်းအတွင်း “အဆုံးကာလ” ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ နေဗုခဒ်နက်ဇာသည်လည်း အမိန့်ပြန်တမ်း သုံးရပ်၏ သမိုင်းအတွင်း “အဆုံးကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယခုတင်ပြခဲ့သော ကျမ်းပိုဒ်များ၌ နေဗုခဒ်နက်ဇာ၏ နားလည်မှုသည် “နေ့ရက်များ၏အဆုံး၌” သူ့ထံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ “နေ့ရက်များ၏အဆုံး” ဟူသော အကြောင်းအရာကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၌လည်း ရည်ညွှန်းထားသည်။
သို့ရာတွင် သင်သည် အဆုံးတိုင်အောင် သင်၏လမ်းကို သွားလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် အနားယူရမည်ဖြစ်၍၊ ရက်ကာလတို့၏ အဆုံး၌ သင်၏ဝေစု၌ ရပ်တည်ရလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၁၂:၁၃။
ဒန်နီယေလအခန်းကြီး ၁၂ တွင် ဖော်ပြထားသော “ကာလများ၏အဆုံး” သည် “အဆုံးကာလ” ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဒန်နီယေလအား “အဆုံးတိုင်အောင် သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကာလတွင် ဒန်နီယေလသည် “မိမိအပိုင်း၌ ရပ်တည်” လိမ့်မည်။ “မိမိအပိုင်း၌ ရပ်တည်” သည် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထိုအရာကို ဒန်နီယေလသည် ကာလများ၏အဆုံး၌ မိမိ၏စာအုပ် ဖွင့်ထုတ်ခံရသောအခါ—ယင်းသည် “အဆုံးကာလ” ပင်ဖြစ်သည်—ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုကာလတွင် ပညာရှိတို့ နားလည်ကြမည့် “အသိပညာတိုးပွားခြင်း” တစ်ရပ် ရှိလိမ့်မည်။ နေဗုခဒ်နေဇ်၏ကာလများ၏အဆုံး၌ သူ၏ “နားလည်မှု” သည် သူ့ထံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
“ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦးအား ထူးခြားသောအမှုတစ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ပေးအပ်တော်မူသောအခါ၊ ထိုသူသည် ဒံယေလကဲ့သို့ မိမိ၏ သတ်မှတ်ထားသော အခန်းကဏ္ဍနှင့် နေရာ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို ဖြေကြားရန် အသင့်ရှိကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ရန်လည်း အသင့်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။” Manuscript Releases, volume 6, 108.
ယုဒ၏ နောက်ဆုံးမင်းကြီးသုံးပါး၏ သမိုင်းတွင် မနာရှေသည် “အဆုံးကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ နေဗုခဒ်နေဇာသည် အမိန့်ပြန်တမ်းသုံးရပ်အတွင်း၌ “အဆုံးကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မနာရှေ၏နောက်တွင် သူ၏သား အာမုန် ဆက်ခံခဲ့သည်။
အာမုန်သည် “လေ့ကျင့်ပေးခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ခံခဲ့သော သတင်းစကားအတွင်းရှိ “ပညာရှိ” တို့ကို လေ့ကျင့်ပေးမည့် “အသိပညာတိုးပွားခြင်း” ရှိခဲ့သော အချိန်ကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် အာမုန်၏နောက်၌ ယောရှိသည် လိုက်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ထိုခုနစ်ပါးသော မင်းတို့အနက် ပရောဖက်ဆိုင်ရာသမိုင်းကောင်းတစ်ရပ်ကို အတော်အသင့် ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသော တစ်ဦးတည်းသော မင်းဖြစ်သည်။
ယောရှိဟူသောအမည်၏ အနက်မှာ “ဘုရားသခင်၏ အုတ်မြစ်” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ “အဆုံးကာလ” တွင် တံဆိပ်ဖြုတ်ဖော်ပြခံခဲ့သော သမ္မာတရားများကို တည်ထောင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အာမုန်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အသိပညာတိုးပွားခြင်းကို ဂါဗြေလနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ လမ်းညွှန်မှုအားဖြင့် ဝီလျံ မီလာက စုစည်းပြုပြင်ခဲ့သည်။ မီလာ၏ အလုပ်ကို ယောရှိဟူသောအမည်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုလှုပ်ရှားမှု၏ အုတ်မြစ်များကို တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောရှိနှင့်ဆိုင်၍ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရမည့် အရာများသည် များစွာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ၏သား ယေဟောအာဟတ်ထံသို့ ဆက်လက်ရွှေ့သွားမည်။
ယေဟောအာဟတ်သည် နန်းတက်သောအခါ အသက်နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်ရှိ၏။ ထိုသူသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ သုံးလတိုင်တိုင် အုပ်စိုး၏။ သူ၏မိခင်အမည်ကား လိဗနာမြို့သား ယေရမိ၏သမီး ဟာမူတယ်ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် မိမိဘိုးဘေးတို့ပြုခဲ့သမျှအတိုင်း ထာဝရဘုရား၏မျက်မှောက်တော်၌ မကောင်းသောအမှုကို ပြု၏။ ဖာရောနေခေါသည် သူ့ကို ယေရုရှလင်မြို့၌ မအုပ်စိုးစေရန် ဟာမတ်ပြည် ရိဗလာမြို့၌ ချည်နှောင်ထား၏။ ထို့ပြင် ပြည်သူပြည်သားတို့အပေါ် ငွေတလန်တစ်ရာနှင့် ရွှေတလန်တစ်တလန်ကို အခွန်အတုတ်ထား၏။ ထို့နောက် ဖာရောနေခေါသည် ယောရှိ၏သား ဧလျာကိမ်ကို သူ၏အဘ ယောရှိ၏အစား မင်းအဖြစ် ခန့်ထား၍၊ သူ၏အမည်ကို ယေဟောယာကိမ်ဟု ပြောင်းလဲခေါ်၏။ ယေဟောအာဟတ်ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွား၍၊ ထိုသူသည် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရောက်ပြီး ထိုအရပ်၌ သေ၏။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၃:၃၁–၃၄။
“ယေဟောဝါက ဖမ်းယူတော်မူသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ယေဟောအာဟတ်သည် ဖာရောနေခေါ၏ ဖမ်းယူခြင်းကို ခံရလေ၏။ ယောရှိ၏သား ယေဟောအာဟတ်သည် ဖာရောနေခေါအားဖြင့် ဖမ်းယူခံရ၍၊ “ထမြောက်စေတော်မူသော ဘုရားသခင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော သူ၏ညီ ဧလျာကိမ်ဖြင့် အစားထိုးခံရလေ၏။ ထိုနောက် ဖာရောနေခေါသည် ဧလျာကိမ်၏ နာမကို “ဘုရားသခင်သည် ထမြောက်လိမ့်မည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ယေဟောယာကိမ်ဟု ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်လေ၏။ နာမတစ်ခု ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပထမသတင်းစကား၏ ခွန်အားပေးခြင်းအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် ယခင်ပဋိညာဉ်လူမျိုးတစ်စုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျော်ဖြတ်သွားတော်မူစဉ်၊ လူမျိုးတစ်စုနှင့် ပဋိညာဉ်တော်ထဲသို့ ဝင်တော်မူလေ၏။
၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် သုံးရာ့ကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက်ကြာ လွှတ်ထားခြင်းခံခဲ့ရသော လေတိုက်လေးပါးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အော့တိုမန်အင်ပါယာသည် ထိန်းချုပ်ခြင်းခံရသည်၊ သို့မဟုတ် ယေဟောအာဟတ်၏ အဓိပ္ပါယ်အတိုင်းဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် “ဖမ်းဆီးခြင်းခံရ” ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဧလျာကိမ်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏အမည်ကို “ဘုရားသခင် ထမြောက်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသော ယေဟောယာကိမ်ဟူ၍ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ယေဟောယာကိမ်၏ နောက်တွင် သူ၏သား ယေဟောယာခိန်သည် ဆက်ခံခဲ့ပြီး၊ သူ၌ ကျမ်းစာတော်၌ အမည်သုံးမျိုးရှိသည်။
ယေဟိုယာခိန် ဟူသောအမည်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ထာဝရဘုရားသည် တည်ထောင်၍ ခိုင်မြဲစေတော်မူမည်” ဟူခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ယေဟိုယာကိမ်၏သားဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အသစ်သော၊ စစ်မှန်သော၊ ပရိုတက်စတင့် ဦးချိုကို “တည်ထောင်၍ ခိုင်မြဲစေတော်မူ” သကဲ့သို့၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးကာလ၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိခြင်းကို သူက မှတ်သားဖော်ပြသည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကားအားဖြင့် ခွန်အားပေးခံရပြီး၊ ယေခေါနိနှင့် ခေါနိယ ဟူသောအမည်များ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာလည်း “ဘုရားသခင်သည် တည်ထောင်တော်မူမည်” ဟူခြင်းဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်တူညီသော ထိုအမည်သုံးခုသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်းကို ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အသံကျယ်စွာအော်ဟစ်ခြင်းကာလအတွင်း သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ နောက်ဆုံးသွန်းလောင်းခြင်း၌ လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကိုခံရကြသည်။ လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် မီလာရေးလှုပ်ရှားမှု၏ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၌ ပုံဆောင်ထားခြင်းခံရပြီး၊ ယေဟိုယာခိန်သည် ယေခေါနိနှင့် ခေါနိယ ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသူဖြစ်သဖြင့်၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “ငါ အသက်ရှင်တော်မူသကဲ့သို့၊ ယုဒရှင်ဘုရင် ယေဟောယာကိမ်၏သား ကိုနိယသည် ငါ၏လက်ျာလက်ပေါ်၌ တံဆိပ်လက်စွပ်ဖြစ်လျှင်ပင်၊ ငါသည် သင့်ကို ထိုအရပ်မှ ဆုတ်ယူပစ်မည်။ သင်၏အသက်ကို ရှာကြံသောသူတို့၏လက်သို့၎င်း၊ သင်ကြောက်ရွံ့သောသူတို့၏လက်သို့၎င်း၊ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ္ရက်ဇာ၏လက်သို့၎င်း၊ ခါလဒဲအမျိုးသားတို့၏လက်သို့၎င်း၊ ငါသည် သင့်ကို အပ်နှံမည်။ သင်နှင့် သင့်ကိုဖွားမြင်သော မိခင်ကိုလည်း၊ သင်တို့မဖွားမြင်ခဲ့သော အခြားပြည်သို့ ငါပစ်ချမည်။ ထိုအရပ်၌ သင်တို့သည် သေရကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူတို့ပြန်လိုသောပြည်သို့မူ၊ ထိုအရပ်သို့ သူတို့သည် မပြန်ရကြ။” “ဤသူ ကိုနိယသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသော ကျိုးပဲ့သည့် ရုပ်တုဖြစ်သလော။ နှစ်သက်ဖွယ်မရှိသော အိုးတန်ဆာဖြစ်သလော။ အဘယ်ကြောင့် သူနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့သည် နှင်ချခံရ၍၊ မိမိတို့မသိသောပြည်သို့ ပစ်ချခံရကြသနည်း။ အို မြေကြီး၊ မြေကြီး၊ မြေကြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။” ယေရမိ ၂၂:၂၄–၂၉။
ယေဟောယာခင်၊ ယေခေါနိယနှင့် ကောနိယတို့သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကား ပူးပေါင်းသည့်အချိန်ဖြစ်သော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ သူသည် မိုက်မဲသောသူတို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုဆိုးယုတ်သော မင်းကြီးသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလအတွင်း သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရရန် ခန့်အပ်ထားကြပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်မှ အစဉ်အမြဲ ထွေးထုတ်ခြင်းကို ခံရသော မိုက်မဲသော လာအောဒိကာ အသရေသတို့သမီးကညာတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်လက်စွပ်သည် ကိုယ်တော်၏ တံဆိပ်တော်ဖြစ်၏။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်နေသောကာလအတွင်း သခင်ဘုရား၏ နှုတ်တော်ထဲမှ ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရသူတို့သည်၊ မိမိလက်ထဲတွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ ချိန်ကြိုးကို ကိုင်ဆောင်ခဲ့သော ဇေရုဗဗေလနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားကြ၏။
ယုဒပြည်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဇေရုဗ္ဗာဗေလအား ပြောလော့၊ ငါသည် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်စေမည်။ တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ရာဇပလ္လင်ကို ငါ လှန်ချမည်၊ လူမျိုးခြားတို့၏ တိုင်းနိုင်ငံများ၏ အင်အားကိုလည်း ငါ ဖျက်ဆီးမည်။ ရထားများနှင့် ထိုရထားများကို စီးနင်းသောသူတို့ကိုလည်း ငါ လှန်ချမည်။ မြင်းများနှင့် သူတို့၏ စီးနင်းသောသူတို့သည်လည်း ကျဆုံးကြမည်။ တစ်ယောက်စီသည် မိမိညီအစ်ကို၏ ထားဖြင့် ကျဆုံးရကြမည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထိုနေ့၌ အို ဇေရုဗ္ဗာဗေလ၊ ငါ၏ ကျွန်၊ ရှာလသေလ၏သား၊ သင့်ကို ငါ ယူမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သင့်ကို တံဆိပ်လက်စွပ်ကဲ့သို့ ငါ ပြုမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင့်ကို ရွေးချယ်ပြီးပြီဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဟဂ္ဂဲ ၂း၂၁–၂၃။
“ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသော “တိုက်မိစေသောကျောက်” သည် ဇေရုဗဗေလ၏လက်ထဲရှိ “ချိန်ကြိုး” ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ရန် အသုံးပြုတော်မူသော “တံဆိပ်လက်စွပ်” အဖြစ် သူ့ကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထိုတံဆိပ်လက်စွပ်၊ သို့မဟုတ် “အမှတ်အသား” ကို ယေရုရှလင်၌ ပြုလုပ်လျက်ရှိသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှုများကြောင့် “ညည်းတွားငိုကြွေး” သောသူတို့အပေါ်၌ တင်ထားသည်။ ညည်းတွားခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခံရသောသူတို့၏ အတွေ့အကြုံကို ခွဲခြားဖော်ပြပြီး၊ ညည်းတွားခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းတို့သည် “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ ကုသရာအပေါ် သူတို့၏ အတွင်းစိတ်တုန့်ပြန်မှုကို ဖော်ညွှန်းသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏အပြစ်များနှင့် သူတို့၏ဘိုးဘေးတို့၏အပြစ်များအတွက် ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် 2020 ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ 18 ရက်နေ့၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်ကတည်းက သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းနေကြခြင်းမရှိခဲ့ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းနေတော်မမူခဲ့ကြောင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် Philadelphia မှ Laodicea သို့ ကူးပြောင်းနေသော အချိန်ကာလအတွင်း 1863 ခုနှစ်၌ ပျက်ကွက်ခဲ့သော စမ်းသပ်ချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် Coniah အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောသူတို့သည် ထာဝရ မိုက်မဲသော Laodicean ကညာများအဖြစ် တည်မြဲစွာ သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ Zerubbabel အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောသူတို့သည် ထာဝရ ပညာရှိသော Philadelphian ကညာများအဖြစ် တည်မြဲစွာ သတ်မှတ်ခံရသော အချိန်ကာလကို နမူနာပြထားသည်။
ယေဟောယာခင်နောက်တွင် ဘုရင်ခုနစ်ပါးအနက် နောက်ဆုံးသော ဇေဒကိယသည် ဆက်လက်လာခဲ့သည်။ မနာရှေသည် 1798 ခုနှစ်နှင့် “အဆုံးကာလ” ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ဇေဒကိယသည်လည်း ရူပါရုံသည် “ပြော၍ မလိမ်မညာ” မည့်အချိန်ဖြစ်သော 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်ကို ကိုယ်စားပြုရမည်။ ဇေဒကိယဟူသော အမည်သည် ဟေဗြဲစကားလုံး နှစ်လုံးကို ပေါင်းစပ်ထားသော အမည်ဖြစ်သည်။ စကားလုံးတစ်လုံးမှာ “ယေဟောဝါ” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ဒံယေလ အခန်းကြီး 8၊ အခန်းငယ် 14 တွင် “သန့်စင်ခြင်းခံရမည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ဇေဒကိယ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ကို သန့်စင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသန့်စင်ခြင်းသည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်တွင် စတင်ခဲ့သည်။
ယုဒ၏ နောက်ဆုံး ဘုရင် ခုနစ်ပါးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့အထိ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လျက်ရှိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ယောယာကိမ်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေ့သည် ပြန်လည်၍ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား အာဏာပေးခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁ ၏ ပထမအခန်းငယ်တွင် သူ့ကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁ ၏ အခြေအနေနှင့် အကြောင်းအရာပတ်ဝန်းကျင်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ တွင် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား အာဏာပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ တွင် ခရစ်တော်သည် မိမိလက်၌ စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဆင်းသက်လာတော်မူခဲ့ပြီး၊ ယောဟန်အား ထိုစာအုပ်ကို စားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလကျမ်းထဲရှိ ပထမစမ်းသပ်မှုသည် စားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဤခေါင်းစဉ်များကို လာမည့်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။
ထိုအခါ သူသည် ငါ့အား၊ “လူသား၏သားရေ၊ သင်၏ဝမ်းကို စားစေ၍၊ ငါပေးသော ဤစာလိပ်ဖြင့် သင်၏အတွင်းအင်္ဂါတို့ကို ပြည့်စေပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနောက် ငါသည် ထိုစာလိပ်ကို စားခဲ့၏။ ၎င်းသည် ငါ့ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်လျက်ရှိ၏။ ယေဇကျေလ ၃:၃။