ဒန်ယေလစာအုပ် - အမှတ် ရှစ်

ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် တစ်ခုတည်းသောကျမ်းပင်ဖြစ်ကြပြီး၊ ဒံယေလကျမ်း၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းတူညီများကို ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ပြန်လည် ဆက်လက်ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် ကျေးဇူးကာလ မပိတ်မီ အနည်းငယ်အကြာ၌ တံဆိပ်ဖြည်ဖော်ပြခံရသော နောက်ဆုံး ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယခင်က ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှ မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် အစဉ်အလာတို့ကြောင့် တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားခံခဲ့ရသော သမ္မာတရားများသည် ယနေ့တိုင် သမ္မာတရားပင် ဖြစ်ကြသေး၏။ ယနေ့၌လည်း ထိုသမ္မာတရားများကို ယုဒအမျိုးအနွယ်၏ ခြင်္သေ့တော်အားဖြင့် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိပြီး၊ ယခုအခါ ထိုသမ္မာတရားများသည် မိမိတို့၏ ပြည့်စုံသော ပြည့်ဝခြင်းကို ဖော်ပြလျက်ရှိကြသည်။

ယခင်က ဒံယေလကျမ်းမှ မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြသော်လည်း အစဉ်အလာနှင့် ရိုးရာဓလေ့တို့ကြောင့် တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခံခဲ့ရသော သမ္မာတရားများသည် ယနေ့တိုင် သမ္မာတရားများပင်ဖြစ်ကြပြီး၊ ယနေ့တွင် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့အားဖြင့် ထိုသမ္မာတရားများသည် တစ်ဖန် တံဆိပ်ဖြည်လျက်ရှိရာ ယခုအခါ ထိုသမ္မာတရားများသည် မိမိတို့၏ ပြည့်စုံသော ပြည့်မီခြင်းကို ထင်ရှားဖော်ပြလျက်ရှိကြသည်။

ဒാനിയေလသည် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသော စာအုပ်နှစ်အုပ်အနက် ပထမစာအုပ်သာ ဖြစ်သည်။

ယေဟောယာကိမ်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုအတွင်း ပထမသတင်းစကားအား အာဏာပေးခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ အမည်ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်၏ အစပြုခြင်းကို ဖော်ညွှန်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးမဟုတ်ခဲ့သော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ဘုရားသခင် ဝင်ရောက်တည်ထောင်သော ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးသည် ပထမသတင်းစကားအား အာဏာပေးခြင်း၌ စတင်သည်။

အမည်ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်ကြောင်းမှာ Abram ၏ အမည်ကို Abraham ဟူ၍လည်းကောင်း၊ Sarai ၏ အမည်ကို Sarah ဟူ၍လည်းကောင်း၊ Jacob ၏ အမည်ကို Israel ဟူ၍လည်းကောင်း၊ Saul ၏ အမည်ကို Paul ဟူ၍လည်းကောင်း ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့် တည်ထောင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုသင်္ကေတအတွက် အခြားသော သက်သေများလည်း ရှိသေးသော်လည်း၊ Daniel အခန်းကြီး ၁ တွင် Daniel ၏ အမည်ကို Belteshazzar ဟူ၍ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး၊ Hananiah ၏ အမည်ကို Shadrach ဟူ၍လည်းကောင်း၊ Mishael ၏ အမည်ကို Meshach ဟူ၍လည်းကောင်း၊ Azariah ၏ အမည်ကို Abednego ဟူ၍လည်းကောင်း ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသည့်အခါ၊ ယခင် ပဋိညာဉ်လူမျိုးတစ်မျိုးကိုလည်း တပြိုင်နက် ကျော်လွန်တော်မူလျက်ရှိသည်။ ယေဟောယာကိမ်သည် ကျော်လွန်ခြင်းခံရသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ဒံယေလ၊ ဟနနိ၊ မိရှေလနှင့် အာဇရိတို့သည် ထို့နောက် ရွေးချယ်ခြင်းခံရသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ လူတို့သည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ၊ ထိုပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို စောင့်ထိန်းမည်မဟုတ်မည်ကို စမ်းသပ်ခြင်းခံရကြသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုကို စားသောက်ခြင်း၏ လုပ်ရပ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။

အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် စားသောက်ခြင်းအမှုအားဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်း၌ ကျရှုံးခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ အစဦး၌ မန်နာအားဖြင့် သူတို့နှင့်ရှိသော ဆက်ဆံရေးကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြင့် စတင်တော်မူခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုစမ်းသပ်ခြင်း၌ ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ကျရှုံးခြင်းအားဖြင့် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ခြင်းသည် တစ်ကြိမ်တည်းသော စမ်းသပ်မှုမဟုတ်ဘဲ စမ်းသပ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရည်ညွှန်းချက်နှင့် ပထမဆုံးသက်သေခံချက်ကို ပေးခဲ့ကြသည်။ ဒသမမြောက် စမ်းသပ်ခြင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့သည် နောက်လာမည့် လေးဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း တော၌ သေစေရန် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအားဖြင့် သခင်ဘုရားသည် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ ယခင်ပဋိညာဉ်လူမျိုးတစ်မျိုးကိုလည်း ဖြတ်သန်းကျော်လွန်တော်မူကြောင်း သက်သေခံချက်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏ အဆုံးကာလတွင်၊ ထိုအချိန်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလ၏ အစပြုချိန်လည်း ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှေးဣသရေလအတွက် နောက်ဆုံး စမ်းသပ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလအတွက် ပထမဆုံး စမ်းသပ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကို ကောင်းကင်မုန့်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ယင်းကို ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ပထမဆုံး စမ်းသပ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်၌ မန်နာအားဖြင့် နမူနာအဖြစ် ကြိုတင်ဖော်ပြထားခဲ့သည်။

ထိုစမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်၌—ပထမဆုံးလည်းဖြစ်၊ နောက်ဆုံးဆုံးလည်းဖြစ်သော ထိုစမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်၌—ယေရှုသည် မိမိနှင့် ပဋိညာဉ်တော်၌ ပါဝင်သော လူမျိုးတော်တို့သည် မိမိ၏အသားကို စား၍ မိမိ၏သွေးကို သောက်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ကောင်းကင်မုန့်၏ စမ်းသပ်မှုကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုတင်ပြမှုကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကာလတစ်လျှောက် အခြားမည်သည့်အချိန်ထက်မဆို တပည့်များစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွင်းရှိ ထိုအငြင်းပွားမှုသည် ပဋိညာဉ်စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို သရုပ်ဖော်ပြသရာ၌ အမြင့်ဆုံးအမှတ်သို့ ရောက်ရှိသောအဖြစ်ဖြစ်ပြီး၊ Sister White သည် The Desire of Ages စာအုပ်၌ “The Crisis in Galilee” ဟူသော အခန်းခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ထိုဖြစ်ရပ်အပေါ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မှတ်ချက်ပြုရေးသားထားသည်။ “Galilee” ဟူသောအမည်၏ အနက်မှာ “ပတ္တာ” သို့မဟုတ် “လှည့်ကွေ့ချက်” ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခန်းတွင် တပည့်များသည် အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်ထံမှ လှည့်ကွေ့သွားကြသည်ကို သူမက ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အသားကိုစားခြင်းနှင့် သွေးကိုသောက်ခြင်းလိုအပ်ကြောင်း သက်သေခံချက်ကို မှန်ကန်သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတကျ အသုံးချရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ သူမက ၎င်းတို့သည် စာတန်က ရှေးဣသရေလ၏ သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုအတွင်း စိုက်သွင်းထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အယူအဆများနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် အစဉ်အလာများနှင့် ထုံးတမ်းများကို ကိုင်စွဲထားကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြခဲ့သည်။ ထိုနားလည်မှုလွဲမှားချက်များက သူတို့အား ကိုယ်တော်၏ စကားများကို ဝိညာဉ်ရေးအရ မဟုတ်ဘဲ အက္ခရာအတိုင်း တိုက်ရိုက် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူရန်—သူတို့ထင်မြင်သကဲ့သို့—အကြောင်းပြချက်တစ်ရပ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယေရှုထံမှ “လှည့်ကွေ့” သွားခဲ့သူများ (“Galilee”) ကို ယောဟန်အခန်းကြီး ၆ (John 6:66) ၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ နောက်တစ်ဖန် မလျှောက်လှမ်းကြတော့ဘဲ အစဉ်အမြဲ ကွာခွာသွားခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သူမက ထောက်ပြထားသည်။

ရှေးဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်ဟောင်းနှင့် ပဋိညာဉ်သစ်တို့၌ တွေ့ရသော စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်အကြောင်းတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ၊ ယခင်ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျော်ဖြတ်တော်မူကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်သည် ထိုလူမျိုးကို စမ်းသပ်တော်မူရာ၌ တစ်ကြိမ်တည်းသော စမ်းသပ်ချက်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်တစ်ရပ်ဖြင့် စမ်းသပ်တော်မူကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ထို့အပြင် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို စားရမည့်အရာတစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည်။ ထို့ပြင် ထိုအစာသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းနှင့်၊ ထိုစမ်းသပ်မှုသည် စားရန်အစာ အမျိုးအစားနှစ်မျိုးအကြား ရွေးချယ်မှုတစ်ရပ်ကို ပါဝင်ကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဘုရားသခင်က စားနိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူထားသော သစ်ပင်အားလုံးမှ ကျွန်ုပ်တို့ စားမည်လော၊ သို့မဟုတ် စားရန် တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်မှ စားမည်လော။ ထို့ပြင် မည်သည့်အရာကို စားမည်ဟူသော ရွေးချယ်မှုထဲတွင်၊ တင်ပြပေးထားသော အစာကို မည်သို့ စားသည်ဟူသော စမ်းသပ်ချက်လည်း ပါဝင်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။

ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလ၏ အဆုံးကာလ၌၊ မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှု၏ အချိန်တွင်၊ ပထမသတင်းတရားသည် 1840 ခုနှစ် ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့တွင် တန်ခိုးဖြင့် အားပေးခံရသည်။ ထိုနေရာတွင် ယေဟောယာကိမ်သည် ထိုနောက် ဗာဗုလုန်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရ၍ သူမ၏ သမီးများ ဖြစ်လာမည့် ပရိုတက်စတင့်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 10 ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိလက်ထဲ၌ ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်လျက် ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ သူတို့သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။ ယေဟောယာကိမ်သည် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပုန်ကန်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ထို့နောက် သုံ့ပန်းဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသကဲ့သို့ပင်၊ ပရိုတက်စတင့်များသည်လည်း မှောင်မိုက်ခေတ်မှ မိမိတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်လာခဲ့သော ရိုးရာဓလေ့များနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများအပေါ် အခြေခံ၍ ကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲရှိ အစားအစာကို စားရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ နွေဦးရာသီသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ယေဟောယာကိမ်နှင့် ပရိုတက်စတန်များအတွက် စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် “အလှည့်အပြောင်းအမှတ်” သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလ၏ ပထမဆုံးစမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည် “လှည့်သွား”၍ ယေရှုနှင့်အတူ နောက်တဖန်မလျှောက်တော့ကြ။ ထိုသမိုင်း၌ ဒံယေလ၊ ဟနနိယ၊ မိရှေလနှင့် အာဇရိယတို့သည် မီလာရိုက်များကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ပါးစပ်၌ ချိုမြိန်သော်လည်း အစာအိမ်၌ ခါးသီးလာသော စာစောင်ငယ်ကို စားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

အာဒံနှင့်ဧဝကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်လျှင်၊ စမ်းသပ်ခြင်းကို စားသောက်ခြင်း၏ အပြုအမူအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားကြောင်း ပြသသော ရိုးရာသက်သေလေးပါးရှိသည်။ ပထမနှင့် နောက်ဆုံး၏ လက္ခဏာတံဆိပ်ကို အားလုံးလုံးဝ ဆောင်ထားသော ပရောဖက်ပြုသက်သေများစွာလည်း ရှိသည်။ မန္နာ၏ စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သက်သေသည် ပထမသက်သေတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်မုန့်၏ စမ်းသပ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလအတွက် ပထမစမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ရှေးဣသရေလအတွက်လည်း နောက်ဆုံးသက်သေဖြစ်သည်။ စာအုပ်ငယ်၏ စမ်းသပ်ခြင်းသည် ပထမလည်း ဖြစ်သကဲ့သို့ နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် တော၌ရှိသော အသင်းတော်အဖြစ် ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလ၏ လှည့်လည်သွားလာခြင်း၏ အဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးအမည်ခေါ်သတ်မှတ်ထားသော လူမျိုးဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခံရသောသူတို့၏ အစလည်း ဖြစ်သည်။ မిల్లာရေးတို့သည် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ အမှန်ကန်ဆုံး ဦးချိုအဖြစ် သတ်မှတ်သိမှတ်ရမည့် ဘုရားသခင်၏ အမည်ခေါ်သတ်မှတ်ထားသော လူမျိုး၏ အစဖြစ်ကြသည်။ ပထမသတင်းစကားအား တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေသောအခါ စတင်သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွက် သက်သေများစွာရှိသည်။

စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်များအတွင်း၌ တပည့်အများစုနီးပါးသည် လှည့်ထွက်သွားကြသော “လှည့်ကွေ့အမှတ်” တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့၏ သက်သေခံချက်၌ ဣသရေလအပေါင်းတို့သည် လှည့်ထွက်သွားကာ အီဂျစ်သို့ ပြန်သွားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ဂါလိလဲရှိ အသင်းတော်၌လည်း တပည့်အများစုသည် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ ယေရှုသည် အာလဖာနှင့် အိုမေဂါ ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်၊ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်၏ အဆုံးပိုင်း၌ ဖော်ပြထားသော “လှည့်ကွေ့အမှတ်” ကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်၏ အစပိုင်း၌လည်း သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ရှေးဣသရေလအမျိုးသားတို့အတွက် မန္နကို ပထမဦးဆုံး ပေးသနားသောအခါ၌ပင်၊ ညွှန်ကြားချက်များမှ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသူများ ရှိခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံခြင်း၌လည်း ကိုယ်တော်သည် လှည့်ထွက်သွားကာ တောကန္တာရသို့ ဝင်တော်မူခဲ့သည်။ Sister White သည် လှည့်ကွေ့အမှတ်၏ သင်္ကေတကို အလွန် အချက်အလက်ပြည့်ဝစွာ အသုံးပြုထားသည်။

မန်နာကို ရှေးဣသရေလအား ပထမဦးဆုံး ပေးသနားသောအခါ၊ ထိုသမိုင်းကာလအတွက် အလင်းကို ပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံယူခြင်း၌လည်း ထိုသမိုင်းကာလအတွက် အလင်းကို ပေးခဲ့သည်။ 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့တွင်လည်း ထိုသမိုင်းကာလအတွက် အလင်းကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုအလှည့်အပြောင်း အချိန်အခါတစ်ခုစီသည် စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်၏ အစကို မှတ်သားပြသည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် နောက်ထပ် အလှည့်အပြောင်း အချိန်အခါတစ်ခုတွင် နောက်ဆုံးသို့ ရောက်ပြီး၊ ယခင် ပဋိညာဉ်လူမျိုးသည် လမ်းလွဲ၍ ခရစ်တော်နှင့်အတူ မလျှောက်တော့သည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်လေသည်။

ဤအမျိုးမျိုးသော စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များသည် ယခင် ပဋိညာဉ်တော်လူမျိုးအတွက် စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကိုလည်းကောင်း၊ အသစ်သော ပဋိညာဉ်တော်လူမျိုးအတွက်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့်၊ စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အဆုံးသတ်နှစ်ရပ် ရှိသည်။ စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အဆုံးသတ်သည်—ထို့ကြောင့် Millerite သမိုင်း၌ ပရိုတက်စတင့်များအတွက် နောက်ဆုံး အလှည့်အပြောင်းကာလလည်း ဖြစ်သော—၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးရာသီ ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အဆုံးသတ်သည် (၁၈၄၄ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင်)၊ သို့မဟုတ် Millerites ကိုယ်တိုင်အတွက် အလှည့်အပြောင်းကာလသည်၊ ဘုရားသခင်၏ ယခင်လူမျိုးအတွက် ဖြစ်ခဲ့သော အလှည့်အပြောင်းကာလ၏ နောက်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။

ခရစ်တော်၏ သမိုင်းတွင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို၊ ကိုယ်တော်သည် အမှုတော်အစကာလတွင် တစ်ကြိမ်၊ ထို့နောက် အမှုတော်အဆုံးကာလတွင် တစ်ကြိမ်၊ ဗိမာန်တော်ကို နှစ်ကြိမ် သန့်စင်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။

ခရစ်တော်၏ ဗိမာန်တော်သန့်စင်ခြင်း နှစ်ကြိမ်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်စဉ်သည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်ရေးသားချက်များအရ မာလခိ အခန်းကြီး ၃ နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။

ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို သန့်စင်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်မျဉ်းများအများအပြားနှင့် ထပ်တလဲလဲ သက်ဆိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝမှ စ၍ မီလာရေးတ်သမိုင်းတိုင်အောင် ရည်ညွှန်းချက်တိုင်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ သန့်စင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းမည့်အချိန်မတိုင်မီ အနည်းငယ်အလိုတွင် ဖွင့်လှစ်ခံရသော ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို အတူတကွ ကိုယ်စားပြုသော စာအုပ်နှစ်အုပ်အနက် ပထမဆုံးစာအုပ်ဖြစ်သည့် ဒံယေလကျမ်း၌ ပထမဦးဆုံး ရည်ညွှန်းဖော်ပြထားသည့် အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကိုလည်း တံဆိပ်ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သန့်စင်ခြင်း၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ဆိုင်ရာ ပထမသတင်းစကားသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သောအခါ၊ ထိုအရာသည် အသင်းတော်အတွက်လည်းကောင်း၊ လောကအတွက်လည်းကောင်း အလှည့်အပြောင်းမှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ တွင်၊ မိမိ၏ဘုန်းတော်အားဖြင့် လောကကို အလင်းပေးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ထို့နောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၌ ထိုကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲတွင် စားစရာတစ်စုံတစ်ရာရှိသည်ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ထိုအရာသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ စာအုပ်ငယ်သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ ပရောဖက် ဟေရှာယက “တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသော နည်းစနစ်ကို စားသောက်ရန် ရွေးချယ်သူများအတွက် ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ သိမြင်နိုင်သည်။

“မျဉ်းတစ်ကြောင်းပေါ်၌ မျဉ်းတစ်ကြောင်းတင်လျက်” ဟူသောနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့နားလည်ရသည်မှာ၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ခရစ်တော် ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် “မန္န”၊ “ကောင်းကင်မုန့်” နှင့် “စာအုပ်ငယ်” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားခဲ့သော “စာအုပ်ငယ်” တစ်အုပ်ကိုလည်း ယူဆောင်လာတော်မူခဲ့သည်ဟူသတည်း။ သို့ရာတွင် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ယေဟောယာကိမ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အကျင့်ဓလေ့များနှင့် အစဉ်အလာများကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ပြည့်စုံသွားမည့် ဗာဗုလုန်အကျဉ်းသို့ မိမိတို့၏ ချီတက်ခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် “New York” ၏ “အဆောက်အအုံကြီးများ” သည် “ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ လှည့်ခြင်းနှင့် လှန်ပစ်ခြင်းအားဖြင့်” “ပြိုလဲချခံရသောအခါ” ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ မှ ကောင်းကင်တမန်၏ အလင်းသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ ထဲရှိ မြေသားတိရစ္ဆာန်၏ သမိုင်း၌ အလှည့်အပြောင်း အမှတ်ကာလတစ်ရပ် ရောက်ရှိလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန်၏ အလင်းသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုအလင်းကို လက်ခံခဲ့သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးအရ တိုးတက်ကြပြီး၊ ထိုအလင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးအရ ကျဆင်းသွားကာ၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းပေးသူများအဖြစ် မိမိတို့၏ ဝန်ခံချက်ကို အစဉ်အမြဲ ပျက်စီးစေမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေဟူသော နောက်ဆုံးအလှည့်အပြောင်းသို့ ဦးတည်သော ပုန်ကန်မှုခရီးစဉ်ကို စတင်ကြ၏။ ယောဟန် ၆:၆၆ တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ဂါလိလဲပြည်၌ နောက်ပြန်လှည့်၍ ခရစ်တော်နှင့်အတူ မလျှောက်လှမ်းတော့ကြသူတို့သည်၊ ကိုယ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်း၌ ပထမဦးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သော အလင်းမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် စမ်းသပ်ခြင်းသမိုင်းကြောင်း၏ ပထမသတင်းသည် အာဏာတန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁ တွင်၊ ပထမသတင်းသည် အာဏာတန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းကို ခံရသော သမိုင်းကြောင်းအတွင်း ကိုးကွယ်သူအုပ်စု နှစ်စုကို ပုံဖော်ပြထားသည်။ ယဟောယာကိမ်သည် ယုံကြည်ခြင်းကို ပျက်စီးစေသောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဒံယေလ၊ ဟနနိ၊ မိရှာအေလနှင့် အဇရိယတို့သည် သစ္စာရှိသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ဒံယေလ၊ ဟနနိယ၊ မိရှာလ်နှင့် အဇရိယတို့သည် ယုဒအမျိုး၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို မိန်းမစိုးအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထိုအရာသည် အက်ဒ်ဗင့်တစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ရှေးခေတ်ဘုရင်များအများအပြားကဲ့သို့ပင်၊ ယုဒလူငယ်လေးဦးကို အင်္ဂါဖြတ်စေခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းမှာ၊ သူတို့သည် ကျွန်အဖြစ် အမှုထမ်းနေစဉ် ဘုရင်၏ မိဖုရားများနှင့် မယားငယ်များနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ဘုရင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

သင်္ကေတနည်းဖြင့် ၎င်းသည် အက်ဒဗန်တစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ အကြောင်းမူကား ဤလေးယောက်အပြီးတွင် ယုဒမျိုးရိုး၏ လိုင်းသည် နောက်ထပ်မရှိတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ လေးဟူသော အရေအတွက်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတဖြစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့ကို ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသော ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗန်တစ်များ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

ထို သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်၏ အကြောင်းအရာဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင် ဖြစ်ရန် ခေါ်ထားခြင်းခံရသူများဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုအမွေအနှစ်သည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ပုန်ကန်မှုနှင့်အတူ စတင်ခဲ့သည်။ ထို ပထမအစ ပုန်ကန်မှုကို သိမြင်ခွဲခြားရန် အလွန်ခက်ခဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ တိုးတက်၍သာ မက ပိုမိုဆိုးရွားလာသော ပုန်ကန်မှု၏ မျိုးဆက်လေးဆက်၏ ရိုးရာဓလေ့များနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများက ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သိမြင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ၎င်းကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ဝန်ခံအသိအမှတ်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ဒန်ယေလအခန်းကြီး ၉ တွင် ဒန်ယေလသည် နောက်ဆုံး၌ ထိုသို့ပြုသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်တွင် တည်ရှိသော အမှန်တရားကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းအားဖြင့် ထိုသို့ပြုခဲ့သည်။

ဒံယေလနှင့် သစ္စာရှိသုံးဦးတို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာခဲ့သော ပုန်ကန်မှုမှာ၊ သူတို့၏ ဘိုးဘေးသည် သူတို့ကို ဝန်းရံလျက်ရှိသော အယူမှားလူမျိုးတို့၏ ဩဇာသက်ရောက်မှုများမှ သီးခြားခွဲနေခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ 1863 ခုနှစ်တွင် လောဒိကေယအဒဗင်တစ်ဝါဒသည် လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကာလ” အကြောင်း မီလာ၏ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ချက်ကို မိမိတို့ ငြင်းပယ်မှုကို ထောက်ခံအတည်ပြုရန်၊ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အယူဖောက်ပြန်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒနှင့် ကက်သလစ်ဝါဒတို့၏ နည်းလမ်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဒံယေလနှင့် သစ္စာရှိသုံးဦးအတွက် ထိုပုန်ကန်မှုကို ဟေဇကိမင်းကြီးက ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

ဟေဇကိမင်းသည် မသေစေခြင်းငှာ ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်လေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား နောက်ထပ် ၁၅ နှစ် ပေးတော်မူသဖြင့် သူ၏ဆုတောင်းခြင်းသည် ပြည့်စုံခဲ့လေ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ရာ၌ သူသည် ယုဒပြည်၏ အလွန်ဆိုးယုတ်သော မင်းတို့အနက် တစ်ပါးဖြစ်သည့် မနာရှေကို ဖွားမြင်ခဲ့လေ၏။ ထိုမနာရှေသည် ယုဒပြည်ကို အဆင့်ဆင့် ခုနစ်ဆင့်ဖြင့် အောင်နိုင်၍ ကျွန်ခံစေခြင်း၏ အစပြုရာကို မှတ်သားစေသော မင်းလည်း ဖြစ်လေ၏။ ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် စစ်မှန်သောသက်သေသည် လောဒိကိအဒ္ဗင်တစ်ဝါဒ၏ တံခါးကို လာ၍ ခေါက်လေသော်လည်း၊ သူတို့သည် ကိုယ်ကိုသေရန်မရွေးဘဲ အသက်ရှင်ရန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေ၏။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်အရောက်တွင် သူတို့သည် “ယေရိခေါ” ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်ကို တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗာဗုလုန်၏ ကျွန်ဘဝသို့ သုံးဆင့်ခရီး၏ အစအဖြစ် အသိအမှတ်မပြုနိုင်စေသော တိုးတက်တက်ကြွလာသည့် ပုန်ကန်မှုကို စတင်ခဲ့ကြလေ၏။

ဘုရင် ဟေဇကိအတွက်၊ အသက်ရှင်ခွင့်ရရန် မိမိဆုတောင်းချက် အဖြေရခဲ့သောအခါ ၁၈၆၃ ခုနှစ် ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုဆုတောင်းချက်ကို လက်ခံတော်မူကြောင်း နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ကို ထာဝရဘုရား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ နေကို ရွှေ့တော်မူခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ထိုဆုတောင်းချက်ကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ဗာဗုလုန်လူတို့သည် မိုးကောင်းကင်၌ ဘုရားသခင်၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုကို မြင်ကြသော်လည်း၊ ထိုအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြပေ။ ထို့နောက် ဗာဗုလုန်လူတို့သည် နေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော တန်ခိုးရှိသည့် ဘုရားသခင်အကြောင်း သိရှိရန် ယေရုရှလင်မြို့သို့ လာကြသည်။ သို့ရာတွင် မိုးကောင်းကင်၏ ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေမည့်အစား၊ ဘုရင် ဟေဇကိသည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရမည့်အစား၊ ထိုဗိမာန်နှင့် ထိုမြို့၌ မိမိ၏နာမတော်ကို တည်စေခြင်းငှာ ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်အစား မိမိ၏ ဗိမာန်တော်နှင့် မြို့တော်ကိုသာ ဘုန်းထင်ရှားစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ထိုပုန်ကန်မှုကြောင့်၊ သူ၏သွေးမျိုးဆက်မှ မွေးဖွားလာမည့် သားသမီးများသည် ဗာဗုလုန်၌ ကျွန်များနှင့် မိန်းမပန်းများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုသားသမီးများမှာ ဒံယေလ၊ ဟနနိယ၊ မိရှაეလနှင့် အဇရိယတို့ဖြစ်ကြပြီး၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့ကို ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများ၏ သမိုင်းနှင့် အသင်းတော်၏ သမိုင်းတွင် လှည့်ကွေ့အမှတ်တစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသော ထို Seventh-day Adventists တို့အနက်၊ အလင်းတော်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို စမ်းသပ်၍ တံဆိပ်ခတ်ရန် ပေးအပ်သည့်အချိန်၌ ရောက်ရှိနေသော နောက်ဆုံးဝိညာဉ်ရေးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

နောက်တစ်ခန်းငယ်က ဤသို့ဆိုသည်။

ဟေဇကိမင်းကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ အလိုတော်ကို လက်ခံ၍ မိမိအိမ်မှုကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ကာ ရိုးရိုးပင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်သည် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ သူ့အား အသက်တိုး၍ နောက်ထပ် တစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ သုံးနှစ်အကြာတွင် ဆိုးယုတ်သော မနာရှေ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် Adventism သည် Philadelphia မှ Laodicea သို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို လက်ခံကာ မိမိတို့အိမ်မှုကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်၍ William Miller ၏ အခြေခံသမ္မာတရားများကို မပျက်မစီး ထိန်းသိမ်းထားခဲ့လျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ထိုမေးခွန်း၏ အဖြေကို ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်တော့မျှ မသိရနိုင်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိထားသည့်အရာမှာ “ဒါနိယေလသည် မင်းကြီးစားသောက်သော အစာအပိုင်းနှင့် မင်းကြီးသောက်သော စပျစ်ရည်ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို မညစ်ညူးစေရန် မိမိစိတ်နှလုံးထဲတွင် အကြံအဖန်ချထား၏” ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၁ ကို ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။