ယခင်ဆောင်းပါးတွင် မီလာရေးတို့သည် ရောမကို ဟေသင်ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာရောမထက်ကျော်လွန်၍ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုအာဏာနှစ်ရပ်အကြားရှိ ကွာခြားချက်များကိုမူ ၎င်းတို့ ထောက်ပြခဲ့ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ မီလာရေးတို့အတွက် ဟေသင်ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာရောမအကြားရှိ ကွာခြားချက်များသည် ဟေသင်ရောမဟူသော စတုတ္ထနိုင်ငံတော်နောက်သို့ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်လာသည့် ပဉ္စမနိုင်ငံတော်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာရောမဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့ အသိအမှတ်ပြုနိုင်စေရန် မပို့ဆောင်ခဲ့ပေ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ ဖြစ်ပေါ်သော စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်းတွင်၊ Sister White သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၂ နှင့် ၁၃ တို့၌ ဖော်ပြထားသော အာဏာသုံးရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းတို့မှာ အခန်း ၁၂ ၌ရှိသော နဂါး၊ ထို့နောက် အခန်း ၁၃ ၌ ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာသော သားရဲဖြစ်သည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၊ ထို့နောက် မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာသော သားရဲဖြစ်သည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အုတ်မြစ်တည်ပြီးနောက်တွင်၊ သခင်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၆ ၌ လောကကို အာမဂေဒုန်သို့ ဦးတည်စေသော နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှုအပေါ် အလင်းကို ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။

ဤသင်္ကေတများကို တွေ့ရှိရသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အစဉ်အလာသည် ဗျာဒိတ် ၁၂ မှ စတင်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ခရစ်တော်သည် မွေးဖွားတော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော နဂါးအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုနဂါးသည် စာတန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထား၏ (ဗျာဒိတ် ၁၂:၉)။ ကယ်တင်ရှင်ကို သတ်ဖြတ်စေရန် ဟေရုဒ်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သူလည်း ထိုသူပင်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ခရစ်ယာန်ခေတ်၏ ပထမရာစုများအတွင်း ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်တို့ကို စစ်တိုက်ရာ၌ စာတန်၏ အဓိကကိုယ်စားလှယ်မှာ အယူဝါဒဆိုင်ရာ ဘာသာတရားအဖြစ် ပဂန်ဝါဒ ထင်ရှားစွာ အသာစီးရနေခဲ့သော ရောမအင်ပါယာပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးသည် အဓိကအားဖြင့် စာတန်ကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပဂန်ရောမ၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။

အခန်းကြီး ၁၃ တွင် (အခန်းငယ် ၁–၁၀) “ကျားသစ်နှင့်တူသော” အခြားသားရဲတစ်ကောင်အကြောင်းကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသားရဲအား နဂါးက “မိမိ၏တန်ခိုး၊ မိမိ၏ရာဇပလ္လင်၊ နှင့် ကြီးမားသောအာဏာ” ကို ပေးခဲ့သည်။ ပရိုတက်စတင့်အများစု ယုံကြည်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဤသင်္ကေတသည် ရှေးရောမအင်ပါယာက တစ်ချိန်က ကိုင်ဆောင်ခဲ့သော တန်ခိုး၊ ရာဇပလ္လင်နှင့် အာဏာကို ဆက်ခံရရှိခဲ့သော ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့အစည်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကျားသစ်နှင့်တူသော ထိုသားရဲအကြောင်းကို “ကြီးသောစကားများနှင့် ဘုရားကို စော်ကားသောစကားများကို ပြောဆိုသောပါးစပ်တစ်ခုကို သူ့အား ပေးထား၏။ … ထို့နောက် သူသည် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားရန်၊ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏တဲတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေသောသူတို့ကိုလည်းကောင်း စော်ကားရန် မိမိ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်၏။ ထိုသူအား သန့်ရှင်းသူတို့နှင့် စစ်ပြုရန်နှင့် သူတို့ကို အောင်မြင်ရန်လည်း ခွင့်ပြုထား၏။ ထို့ပြင် လူမျိုးစုအပေါင်း၊ ဘာသာစကားအပေါင်း၊ လူမျိုးနွယ်အပေါင်းတို့အပေါ်၌လည်း အာဏာကို သူ့အား ပေးထား၏” ဟု ကြေညာထားသည်။ ဒံယေလ ၇ ၏ ဦးချိုငယ်အကြောင်းဖော်ပြချက်နှင့် အလွန်နီးပါး တူညီသော ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့အစည်းကို မေးခွန်းမထုတ်နိုင်အောင် တိတိကျကျ ညွှန်ပြနေသည်။

“‘သူ့အား လေးဆယ့်နှစ်လတိုင်အောင် ဆက်လက်အုပ်စိုးခွင့်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။’ ထို့ပြင် ပရောဖက်က ‘သူ၏ခေါင်းတစ်ခေါင်းသည် သေစေလောက်အောင် ဒဏ်ရာရထားသကဲ့သို့ ငါမြင်၏’ ဟုဆိုသည်။ ထပ်မံ၍လည်း ‘ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားသောသူသည် ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ဓားဖြင့် သတ်သောသူသည် ဓားဖြင့် သတ်ခြင်းကို ခံရမည်’ ဟုဆို၏။ လေးဆယ့်နှစ်လသည် ဒံယေလ ၇ ၌ ဖော်ပြထားသော ‘အချိန်တစ်ချိန်၊ အချိန်များနှင့် အချိန်၏တစ်ဝက်’ နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး၊ သုံးနှစ်ခွဲ၊ သို့မဟုတ် ၁၂၆၀ ရက်ဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း ပေါပ်အာဏာသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ဖိနှိပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယခင်အခန်းများ၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဤကာလသည် ခရစ်နှစ် ၅၃၈ တွင် ပေါပ်အာဏာ၏ အထွတ်အထိပ်အာဏာစတင်မှုနှင့်အတူ စတင်ခဲ့ပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ပေါပ်သည် ပြင်သစ်စစ်တပ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရ၍၊ ပေါပ်အာဏာသည် သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့ကာ ‘ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားသောသူသည် ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်’ ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။”

“ဤအချိန်၌ အခြားသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ကို ထပ်မံ မိတ်ဆက်ထားသည်။ ပရောဖက်က ဤသို့ဆိုသည်— ‘မြေကြီးထဲမှ တက်လာသော အခြားတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ငါမြင်၏။ ထိုတိရစ္ဆာန်၌ သိုးငယ်ကဲ့သို့သော ချိုနှစ်ချောင်းရှိ၏။’ အခန်းငယ် ၁၁။ ဤတိရစ္ဆာန်၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် ၎င်းပေါ်ထွက်လာသည့် ပုံစံနှစ်ရပ်စလုံးက ၎င်းကို ကိုယ်စားပြုသော လူမျိုးသည် ယခင်သင်္ကေတများအောက်တွင် ဖော်ပြထားသော အမျိုးသားများနှင့် မတူကွဲပြားကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးခဲ့သော အင်အားကြီးနိုင်ငံများကို ပရောဖက် ဒံယေလထံ၌ သားရဲတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် ပြသခဲ့ပြီး၊ ‘မိုးကောင်းကင်၏ လေတိုက်လေးမျိုးသည် ပင်လယ်ကြီးပေါ်၌ တိုက်ခတ်လှုပ်ရှားနေကြစဉ်’ ထိုသားရဲများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ဒံယေလ ၇:၂။ ဗျာဒိတ် ၁၇ တွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ရေများသည် ‘လူမျိုးများနှင့် လူအုပ်ကြီးများနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် ဘာသာစကားများ’ ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ရှင်းပြ하였다။ ဗျာဒိတ် ၁၇:၁၅။ လေများသည် ပဋိပက္ခ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ကြီးပေါ်၌ တိုက်ခတ်လှုပ်ရှားသော မိုးကောင်းကင်၏ လေတိုက်လေးမျိုးသည် နိုင်ငံများ အာဏာရရှိလာရန်အတွက် အောင်ပွဲသိမ်းပိုက်မှုနှင့် တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုတို့ဖြင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။”

“သို့ရာတွင် သိုးငယ်နှင့်တူသော ချိုများရှိသော သားရဲကို ‘မြေကြီးထဲမှ တက်လာသည်’ ဟု မြင်ရ၏။ မိမိကိုယ်ကို တည်ထောင်ရန် အခြားအာဏာများကို ဖြုတ်ချ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ဤသို့ အမှတ်အသားပြုထားသော လူမျိုးနိုင်ငံသည် ယခင်က မည်သူမျှ မနေထိုင်သေးသော နယ်မြေ၌ ပေါ်ထွန်းလာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကြီးထွားလာရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ‘လူမျိုးများ၊ လူအစုအဝေးများ၊ တိုင်းနိုင်ငံများ၊ ဘာသာစကားများ’ ဟူသော လှုပ်ရှားအုံကြွနေသော ပင်လယ်ကဲ့သို့ဖြစ်သည့် ရှေးကမ္ဘာ၏ လူပြည့်ကြပ်သိပ်၍ အပြိုင်အဆိုင် ရုန်းကန်နေကြသော လူမျိုးနိုင်ငံများအကြား၌ ပေါ်ထွန်းလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို အနောက်တိုက်၌ ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။”

“၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အင်အားတိုးပွားလျက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ခွန်အားနှင့် ကြီးမြတ်မှုကို ကတိပြုသကဲ့သို့ ထင်ရှားကာ၊ ကမ္ဘာ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လျက်ရှိသော ကမ္ဘာသစ်၏ အဘယ်နိုင်ငံဖြစ်သနည်း။ ဤသင်္ကေတ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြမှုမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာမရှိပေ။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်းသာရှိ၏။ ယင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို မမှားမယွင်း ညွှန်ပြလျက်ရှိသည်။ ထိုမှတစ်ဖန်၊ ဤနိုင်ငံ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့် တိုးတက်ကြီးပွားလာမှုကို ဖော်ပြရာတွင် ဟောပြောသူများနှင့် သမိုင်းရေးသူများက သန့်ရှင်းသော စာရေးဆရာ၏ အတွေးအခေါ်ကို—စကားလုံးများပင် တခါတရံ နီးပါးတိတိကျကျ—မသိမသာ အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုသားရဲကို ‘မြေကြီးထဲက တက်လာသည်’ ဟု မြင်ရ၏။ ဘာသာပြန်သူများ၏ အဆိုအရ ဤတွင် ‘တက်လာသည်’ ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် တိုက်ရိုက်အနက်အားဖြင့် ‘အပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ကြီးထွားလာသည်၊ သို့မဟုတ် ပေါက်ဖွားလာသည်’ ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ပြင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ခဲ့ပြီးသကဲ့သို့၊ ထိုနိုင်ငံသည် ယခင်က လူမနေခဲ့သော နယ်မြေ၌ ပေါ်ပေါက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော စာရေးဆရာတစ်ဦးက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုကို ဖော်ပြရာတွင် ‘အလွတ်အာကာသမှ သူမ၏ ပေါ်ထွက်လာခြင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်’ ဟု ဆိုပြီး၊ ‘တိတ်ဆိတ်သော မျိုးစေ့တစ်စေ့ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည် အင်ပါယာတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့ကြသည်’ ဟု ရေးသားထားသည်။—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. ၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် ဥရောပ သတင်းစာတစ်စောင်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ‘ပေါ်ထွန်းလာ’ လျက်ရှိသော အံ့ဖွယ် အင်ပါယာတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ‘မြေကြီး၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအလယ်တွင် နေ့စဉ် မိမိ၏ အင်အားနှင့် ဂုဏ်မာနကို တိုးပွားစေလျက်ရှိသည်’ ဟု ဆိုခဲ့သည်။—The Dublin Nation. Edward Everett သည် ဤနိုင်ငံ၏ Pilgrim တည်ထောင်သူများအကြောင်း ဟောပြောရာတွင် ဤသို့ ဆိုခဲ့သည်။ ‘သူတို့သည် လူမသိရှင်မသိ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် မထိခိုက်စေသော၊ ဝေးလံခေါင်သီခြင်းကြောင့် လုံခြုံသော တိတ်ကွယ်ရာအရပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသလော၊ ထိုအရပ်၌ Leyden ၏ အသင်းတော်ငယ်က စိတ်ကြည်ညိုရာ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ခံစားနိုင်ရန်အတွက်လော။ ငြိမ်းချမ်းသော အောင်နိုင်မှုဖြင့် သူတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အလံများကို ထမ်းဆောင်သယ်ဆောင်ခဲ့ကြသော ထို ကျယ်ဝန်းထည်ဝါသော ဒေသများကို ကြည့်ရှုလော့!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.”

“‘သိုးကလေးနှင့်တူသော ဦးချိုနှစ်ချောင်းရှိ၏။’ သိုးကလေးနှင့်တူသော ဦးချိုများသည် လူငယ်သဘော၊ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတို့ကို ညွှန်ပြသဖြင့်၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ‘ပေါ်ထွက်လာလျက်ရှိ’ သောအဖြစ်ဖြင့် ပရောဖက်အား ပြသခံရသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ စရိုက်လက္ခဏာကို တိတိကျကျ ကိုယ်စားပြုသည်။ အမေရိကသို့ ပထမဦးဆုံး ထွက်ပြေးလာ၍ ဘုရင်အာဏာ၏ ဖိနှိပ်မှုနှင့် ဘာသာရေးယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ သဘောမတူခံမှုမှ ခိုလှုံရာရှာဖွေခဲ့ကြသော ခရစ်ယာန်ပြည်ပြေးများအနက်၊ နိုင်ငံသားလွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်ဟူသော ကျယ်ပြန့်သော အခြေခံမူပေါ်တွင် အစိုးရတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သူများ အများအပြားရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏အမြင်များကို လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်း၌ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုကြေညာစာတမ်းသည် ‘လူအားလုံးကို တန်းတူညီမျှစွာ ဖန်ဆင်းထားကြသည်’ ဟူသော ကြီးမားသည့်အမှန်တရားနှင့်၊ ‘အသက်ရှင်ခွင့်၊ လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို လိုက်လံရှာဖွေခွင့်’ ဟူသော မဖယ်ရှားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ပေးအပ်ခံထားရကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ကြေညာသည်။ ထို့ပြင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေကလည်း ပြည်သူတို့အား ကိုယ်တိုင်အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အာမခံပေးထားပြီး၊ ပြည်သူ့မဲဖြင့် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခံရသော ကိုယ်စားလှယ်များက ဥပဒေများကို ပြဋ္ဌာန်း၍ အုပ်ချုပ်ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ဘာသာရေးယုံကြည်မှု၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကိုလည်း ပေးအပ်ထားသဖြင့်၊ လူတိုင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်သိစိတ်ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုခွင့် ရရှိကြသည်။ ပြည်သူအုပ်ချုပ်ရေးစနစ်နှင့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒတို့သည် ထိုနိုင်ငံ၏ အခြေခံသဘောတရားများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသဘောတရားများပင် ၎င်း၏ တန်ခိုးနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ကြသည်။ ခရစ်ယာန်လောကတစ်ဝန်းရှိ ဖိနှိပ်ခံရသူများနှင့် နင်းချေခံရသူများသည် ဤပြည်ကို စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် လှည့်ကြည့်လာခဲ့ကြသည်။ သန်းပေါင်းများစွာသော လူများသည် ၎င်း၏ ကမ်းခြေများသို့ လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံများအနက် တစ်နိုင်ငံအဖြစ်သို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

“သို့ရာတွင် သိုးကလေးကဲ့သို့သော ဦးချိုများရှိသော သားရဲသည် ‘နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆို၏။ ထိုသားရဲသည် မိမိရှေ့၌ရှိသော ပထမသားရဲ၏ အာဏာတန်ခိုးအလုံးစုံကို ကျင့်သုံး၍ မြေပေါ်ရှိသူများနှင့် ထိုမြေ၌နေထိုင်သောသူအပေါင်းတို့ကို သေစေတတ်သော အနာဒဏ်ပျောက်ကင်းခဲ့သော ပထမသားရဲအား ကိုးကွယ်စေ၏; … မြေပေါ်၌နေထိုင်သောသူတို့အား ဓားဒဏ်ရာခံခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်ခဲ့သော ထိုသားရဲအတွက် ရုပ်တုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ကြရန် ဆို၏။’ ဗျာဒိတ် 13:11–14။” မဟာပဋိပက္ခ, 438–441.

ဤအပိုဒ်သည် အခန်းဆယ့်နှစ်နှင့် ဆယ့်သုံးတို့၌ နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်ကို ဖော်ထုတ်ထားကြောင်းကို ပြသသည်။ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာကို အာမဂေဒုန်သို့ ဦးဆောင်သည့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ခြောက်၌ ဖော်ပြထားသော အာဏာသုံးရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုအာဏာသုံးရပ်တစ်ရပ်စီအတွက် တူညီသော ပရောဖက်ပြု သမိုင်းကြောင်းကို ဖုံးလွှမ်းဖော်ပြသည့် အထူးသီးသန့် အခန်းများ ရှိကြသည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်း ဆယ့်တစ်၏ နောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်သည် “အဆုံးကာလ၌” ဟူသော စကားဖြင့် စတင်ပြီး၊ ထိုအချိန်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထိုခြောက်ပိုဒ်က ဒံယေလကျမ်း အခန်း ဆယ့်နှစ် ပထမပိုဒ်၌ မိက္ခေလသည် ထ၍ လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းကာ နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ခုနစ်ပါးကို စတင်ရောက်ရှိစေသည်အထိ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ နောက်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုများကို ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။ အခန်း ဆယ့်တစ်၏ ပိုဒ် ၄၄ တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို အမျက်ထွက်စေပြီး စမ်းသပ်ကာလ မပိတ်သိမ်းမီ အတောအတွင်း ဖြစ်ပွားမည့် သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုကို အစပြုစေသော အချိန်အခါ၏ သတင်းစကားကို “အရှေ့ဘက်မှလည်းကောင်း၊ မြောက်ဘက်မှလည်းကောင်း ထွက်လာသော သတင်းများ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

အရှေ့နှင့် မြောက်မှလာသော သတင်းစကားသည် နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ အကြောင်းမူကား မိက္ခေလသည် ထ၍ ရပ်တော်မူမည့်အချိန် မတိုင်မီ ချက်ချင်းပင် ထိုသတင်းစကားကို ကြေညာခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်လောင်းပေးခြင်းအတွင်း ကြေညာခံရသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားပင် ဖြစ်သည်။ ဒန်ယေလသည် ထိုသတင်းစကားကို နှစ်ဖက်သဘောရှိသကဲ့သို့ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သည်။ ပါပစီကို အမျက်ထွက်စေသော “မြောက်” ၏ သတင်းစကားမှာ “မြောက်မင်း” ကို ပါပလ်အာဏာအဖြစ် ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်သော သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ “အရှေ့” ၏ သတင်းစကားမှာ အရှေ့ဘက်သားတို့၏ သတင်းစကားဖြစ်၍၊ ၎င်းမှာ အစ္စလာမ်ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ၎င်း၌ အခြားအရေးကြီးသော အဓိပ္ပါယ်များလည်း ရှိသေးသော်လည်း၊ အရှေ့သည် အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး အန္တိခရစ်သည် စစ်မှန်သော မြောက်မင်း၏ အတုအယောင်ဖြစ်သည်။ မြောက်မင်း၏ အမှတ်တံဆိပ် (သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်) ကို လက်ခံခြင်းမပြုရန် သတိပေးသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည်လည်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် ဒုစရိုက်ခွက် ပြည့်စုံသည့်အချိန်၌ အစ္စလာမ်သည် တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသည်၊ ထို့ပြင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ၌ မိမိ၏ ဒုစရိုက်ခွက်ကို ပြည့်စုံစေသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ တွင် အခန်းငယ် ၁၁ မှ စတင်၍ ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်မှာ ထိုတူညီသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းကိုပင် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖော်ပြချက်သည်လည်း ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလ၌ပင် စတင်သည်။

“ကမ္ဘာသစ်ထဲရှိ မည်သည့်နိုင်ငံသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အာဏာသို့ တက်လာလျက်၊ အင်အားနှင့် ကြီးမြတ်မှုကို ကတိပေးကာ၊ ကမ္ဘာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နေသနည်း။ ဤသင်္ကေတ၏ အသုံးချမှု၌ မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိချေ။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသောနိုင်ငံမှာ တစ်နိုင်ငံတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုသင်္ကေတသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို မလွဲမသွေ ညွှန်ပြလျက်ရှိသည်။” The Great Controversy, 440.

ဒန်ယေလ ၁၁:၄၀-၄၅ တွင် ဖော်ပြထားသော တူညီသည့် ပရောဖက်ပြုသမိုင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁၁-၁၈ တွင်လည်း ဖုံးလွှမ်းဖော်ပြထားသည်။ ဒန်ယေလကျမ်းရှိ အခန်းငယ်များကဲ့သို့ပင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အခန်းကဏ္ဍဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက လောကီသားအပေါင်းတို့အား သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရန် အတင်းအကျပ် ပြုစေသောအခါ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့်အတူ အဆုံးသတ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒန်ယေလ ၁၁ တွင်ကဲ့သို့ပင်၊ ထိုနာရီ၏ သတင်းစကားကို အခန်းကြီး ၁၄ တွင် တင်ပြထားသည်။ ဒန်ယေလ၏ အခန်းငယ်များသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများကို ဖော်ပြနေပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အခန်းကဏ္ဍကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်နေသည်ဟူသော ခြွင်းချက်မှအပ၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်နှစ်ရပ်လုံး၌ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ တူညီလျက်ရှိသည်။ ထိုမျဉ်းနှစ်ကြောင်းနှင့်အတူ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ သည် တူညီသည့် သမိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းဖော်ပြသော်လည်း၊ နိုင်ငံတကာသမဂ္ဂဖြစ်ကြသော ဘုရင်ဆယ်ပါးအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည့် နဂါး၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပိုမိုအလေးပေးထားကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ မျဉ်းပေါ်မျဉ်းအလိုက် စဉ်းစားထားသော ထိုအခန်းကြီးသုံးခန်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၆ တွင် လောကီသားအပေါင်းတို့ကို အာမဂေဒွန်သို့ ဦးဆောင်ပို့ဆောင်သော နဂါး၊ သားရဲနှင့် မမှန်သော ပရောဖက်တို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ စတင်သောအခါ ရောမမြို့၏ ပြည်တန်ဆာမ၏ တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်းကို ယောဟန်အား ပြောပြရန် ရောက်လာသူသည် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို သွန်းလောင်းခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်တို့အနက်မှ တစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု ယောဟန်က ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားခြင်းမှာ အရေးပါသော အချက်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ခွက်ခုနစ်လုံးကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန် ခုနစ်ပါးအနက်မှ တစ်ပါးသည် လာ၍ ငါနှင့် စကားပြောလျက်၊ “ဤအရပ်သို့ လာလော့။ ရေများစွာအပေါ်၌ ထိုင်နေသော မဟာပြည့်တန်ဆာမ၏ တရားစီရင်ခြင်းကို သင့်အား ငါပြမည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်တို့သည် သူမနှင့် ပြည့်တန်ဆာပြုကြပြီ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူတို့သည်လည်း သူမ၏ ပြည့်တန်ဆာပြုခြင်း၏ စပျစ်ရည်ကြောင့် မူးယစ်ကြလေပြီ” ဟု ဆို၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၁၊ ၂။

မီလာရိုက်များအတွက် အကြောင်းအရာသည် ပဂံရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမအကြောင်းဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ အဆုံးကာလ၌မူ သုံးဖက်ဆိုင်ရာ ပေါင်းစည်းမှုအကြောင်းဖြစ်သည်။ အခန်း ၁၂ နှင့် ၁၃ တို့၌ ထိုအာဏာသုံးရပ်ကို သူမ ခွဲခြားဖော်ထုတ်ထားသကဲ့သို့၊ အခန်း ၁၇ ၏ မိန်းမကိုလည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာစနစ်ဖြစ်ကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ထုတ်ထားသည်။

ဗျာဒိတ် ၁၇ တွင် ပါရှိသော “မိန်းမ” [ဗာဗုလုန်] သည် “ခရမ်းရောင်နှင့် နီမောင်းသောအရောင်တို့ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ ရွှေနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များ၊ ပုလဲများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍၊ မိမိလက်၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများနှင့် မစင်ကြယ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်သော ရွှေခွက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်ရှိ၏။ … ထို့ပြင် သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ‘နက်နဲသောအရာ၊ ဗာဗုလုန်ကြီး၊ ပြည့်တန်ဆာတို့၏ မိခင်’ ဟူသော အမည်တစ်ခု ရေးသားထား၏” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်ကလည်း “ငါသည် ထိုမိန်းမကို သန့်ရှင်းသူတို့၏ အသွေး၊ ယေရှုအတွက် သက်သေခံ၍ အသေခံသူတို့၏ အသွေးနှင့် မူးယစ်လျက်ရှိသည်ကို မြင်ရ၏” ဟု ဆိုသည်။ ထို့အပြင် ဗာဗုလုန်ကို “မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်တို့အပေါ် အုပ်စိုးလျက်ရှိသော ထိုမြို့ကြီး” ဟုလည်း ကြေညာထားသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၇:၄–၆၊ ၁၈။ ရာစုနှစ်များစွာတိုင်အောင် ခရစ်ယာန်လောက၏ ဘုရင်မင်းမြတ်တို့အပေါ် အာဏာရှင်ဆန်သော အုပ်စိုးမှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော အင်အားမှာ ရောမဖြစ်သည်။ The Great Controversy, 382.

ထို့ကြောင့်၊ အခန်းဆယ့်ခုနစ်တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းသည် မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်သနည်း?

သို့ဖြစ်၍ သူသည် ငါ့ကို ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် တောကန္တာရသို့ ဆောင်သွား၏။ ထိုအခါ ဘုရားကို မရိုသေသော နာမတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ ခေါင်းခုနစ်ခေါင်းနှင့် ချိုဆယ်ချောင်းရှိသော နီမောင်းသော သားရဲပေါ်၌ မိန်းမတစ်ယောက် ထိုင်လျက်ရှိသည်ကို ငါမြင်၏။ ထိုမိန်းမသည် ခရမ်းရောင်နှင့် နီမောင်းသောအဝတ်တို့ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ ရွှေ၊ အဖိုးထိုက်ကျောက်မျက်များနှင့် ပုလဲများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်ရှိ၏။ သူမ၏လက်တွင်လည်း မိမိ၏ မတရားမေထုန်ပြုခြင်းမှ ဖြစ်သော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာများနှင့် ညစ်ညမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်သော ရွှေခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်ရှိ၏။ သူမ၏နဖူးပေါ်၌လည်း အမည်တစ်ခု ရေးထား၏။ “နက်နဲသောအရာ၊ ဗာဗုလုန်ကြီး၊ ပြည့်တန်ဆာတို့၏ မိခင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာတို့၏ မိခင်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ထိုမိန်းမသည် သန့်ရှင်းသူတို့၏ အသွေးနှင့် ယေရှု၏ သက်သေခံအာဇာနည်တို့၏ အသွေးကို သောက်မူးလျက်ရှိသည်ကို ငါမြင်၏။ သူမကို ငါမြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩခြင်းဖြင့် ငါအလွန်အမင်း အံ့ဩလေ၏။ ဗျာဒိတ် ၁၇:၃–၆။

ယောဟန်သည် မိန်းမကိုမြင်နိုင်ရန်အတွက် ပရောဖက်ဆန်စွာ တောကန္တာရသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။ ထိုတောကန္တာရကို ယောဟန်ကိုယ်တိုင်ပင် အခန်း ၁၂ ၌ သက်သေခံနှစ်ပါးနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်း အုပ်ချုပ်မှု ကာလ တစ်ထောင် နှစ်ရာ ခြောက်ဆယ်နှစ်အဖြစ် ယခင်ကတည်းက သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းမသည် တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြေးသွားလေ၏။ ထိုအရပ်၌ ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်တော်မူသော နေရာတစ်ခုရှိ၍၊ သူမကို ထိုအရပ်၌ ရက်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ပတ်လုံး ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ကြမည်ဖြစ်၏။ ... ထို့ပြင် ထိုမိန်းမအား မြောက်မြားလှသော လင်းယုန်ကြီး၏ အတောင်နှစ်ဖက်ကို ပေးတော်မူသဖြင့်၊ သူမသည် မြွေ၏မျက်မှောက်မှ ကင်းဝေးရာ၊ မိမိ၏နေရာဖြစ်သော တောကန္တာရသို့ ပျံသန်းသွားနိုင်ကာ၊ ထိုအရပ်၌ ကာလတစ်ကာလ၊ ကာလနှစ်ကာလ၊ ကာလတစ်ဝက်ပတ်လုံး အာဟာရပေးခြင်းကို ခံရလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၆၊ ၁၄။

ယောဟန်သည် ပရောဖက်ဆန်စွာ တောကန္တာရကာလထဲသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ အခန်းငယ် သုံးမှစ၍ ရှေ့ဆက်သောအရာများက ယောဟန်ကို တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကာလအတွင်း မည်သည့်အချိန်သို့ အတိအကျ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်ကို ဖော်ပြထားသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုမိန်းမသည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း၏ သွေးဖြင့် မူးယစ်နေပြီးသားဖြစ်ကာ၊ “ပြည့်တန်ဆာတို့၏ အမိ” လည်း ဖြစ်နေပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ကို တောကန္တာရကာလ၏ အဆုံးပိုင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုမိန်းမသည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း၏ သွေးကို သောက်ပြီးသားဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များလည်း သူမ၏ အုပ်စုအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကာ သူမ၏ သမီးများ ဖြစ်လာနေပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ ထိုအချိန်ကာလ၌ သူမကို “ပြည့်တန်ဆာတို့၏ အမိ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမ၌ သမီးများ ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ အခန်း တစ်ဆယ့်ခုနစ်ရှိ ယောဟန်၏ သက်သေခံချက်သည် 1798 ခုနှစ်တွင် စတင်သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင်၊ ဒံယေလ အခန်း ၁၁ တွင် သားရဲကိုလည်းကောင်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ တွင် မိစ္ဆာပရောဖက်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသော ထိုတူညီသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းလည်း 1798 ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။

အခြားလိုင်းနှစ်လိုင်းနှင့်အလားတူပင်၊ အခန်းဆယ့်ခုနစ် ပြီးဆုံးသည့်အခါ အခန်းဆယ့်ရှစ်သည် ထိုအချိန်ကာလ၏ သတင်းစကားကို ထို့နောက် ဖော်ပြသည်။ သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီအတွက် ပရောဖက်ပြုလိုင်း သုံးလိုင်းရှိသည်။ ထိုသုံးလိုင်းလုံးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ကာ ကရုဏာတံခါးပိတ်သည့်အချိန်တိုင်အောင် ဆက်လက်သွားသော သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင် ပုံဖော်ပြသထားကြပြီး၊ ထိုသုံးလိုင်းလုံးသည် နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားကို အလေးပေးဖော်ပြကြသည်။

ဟဗက်ကုတ်၏ ဇယားများသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ခုနစ်ကြောင်းအရာကို ပိုမိုအသေးစိတ်စွာ ကိုင်တွယ်ဖော်ပြထားသဖြင့်၊ ယခုတွင် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံတော်ရှစ်ပါးကို တင်ပြထားသော ထိုအခန်း၌ ကိုယ်စားပြုထားသည့် ပုစ္ဆာဆန်သော အနက်ကို ကျွန်ုပ် ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။

ဤအရာ၌ ပညာရှိသောစိတ် ရှိ၏။ ဦးခေါင်းခုနစ်လုံးသည် မိန်းမထိုင်ရာ တောင်ခုနစ်တောင်ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ရှင်ဘုရင်ခုနစ်ပါးလည်း ရှိကြ၏။ ငါးပါးသည် ကျဆုံးကြပြီး၊ တစ်ပါးသည် ရှိဆဲဖြစ်၏။ အခြားတစ်ပါးမူကား မရောက်လာသေး။ သူရောက်လာသောအခါ ခဏတာသာ တည်နေရမည်။ ရှိခဲ့ဖူး၍ ယခုမရှိသော သားရဲသည်လည်း အဋ္ဌမဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူသည် ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ သွားရ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၉–၁၁။

ဒန်နီယေလက နေဗုခဒ္နက်ဇာအား “ကိုယ်တော်သည် ဤရွှေခေါင်းတော်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟုဆိုလေ၏။

လူသားတို့၏ သားမြေးများနေထိုင်သမျှ အရပ်ရပ်၌၊ လယ်ပြင်၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိုးကောင်းကင်၏ ငှက်များကို ကိုယ်တော်သည် သင်၏လက်သို့ အပ်နှံတော်မူ၍၊ ထိုအရာတို့ အားလုံးအပေါ်၌ သင်ကို အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်စေတော်မူပြီ။ သင်သည် ဤရွှေခေါင်းတည်း။ ဒံယေလ ၂:၃၈။

ဒါနီယေလသည်လည်း နေဗုခဒ်နေဇာအား “အို မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မင်းကြီးတို့၏ မင်းကြီးဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ပြောခဲ့သည်။

အို မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မင်းတို့၏ မင်းဖြစ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်အား နိုင်ငံတော်၊ တန်ခိုး၊ အားအင်နှင့် ဘုန်းအသရေကို ပေးသနားတော်မူပြီ။ ဒံယေလ ၂:၃၇။

နေဗုခဒ်နေဇာသည် “ဦးခေါင်း” ဖြစ်၍ သူသည် ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူသည် ရုပ်တု၌ ကိုယ်စားပြုထားသော နိုင်ငံတို့အနက် ပထမဆုံးနိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဘုရင်တို့၏ဘုရင်လည်း ဖြစ်၏။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ရွှေဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရင်ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်တုအတွင်းရှိ အခြားသတ္တုများကလည်း အခြားနိုင်ငံများနှင့် ဘုရင်များကို ကိုယ်စားပြုမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ပထမဖြစ်သောကြောင့် ဘုရင်များ၏ဘုရင် ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ မဆွေးနွေးသေးမည့် အခြားအဆင့်တစ်ရပ်မှာ၊ ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသည် ဘုရင်တို့၏ စစ်မှန်သောဘုရင်ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို အတုယူအယောင်ဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းသောနိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသည် ဟူသော အချက်ဖြစ်၏။

ဟေရှာယ၏ နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်နှစ်ကာလပရောဖက်ပြုချက်များ (ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်”) အကြောင်း သက်သေခံချက်၏ အစပိုင်းတွင်၊ ဟေရှာယသည် ဘုရင်များကို ဦးခေါင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

အကြောင်းမူကား၊ ဆီးရီးယား၏ဦးခေါင်းသည် ဒမာသက်မြို့ဖြစ်၍၊ ဒမာသက်၏ဦးခေါင်းသည် ရေဇိန်ဖြစ်၏။ ငါးဆယ့်ခြောက်နှစ်နှင့် ငါးနှစ်အတွင်း ဧဖရိမ်သည် လူမျိုးမဟုတ်တော့အောင် ချိုးဖျက်ခြင်းခံရမည်။ ဧဖရိမ်၏ဦးခေါင်းသည် ရှမာရိမြို့ဖြစ်၍၊ ရှမာရိ၏ဦးခေါင်းသည် ရေမာလျာ၏သားဖြစ်၏။ သင်တို့သည် မယုံကြည်လျှင်၊ အမှန်ပင် တည်ကြည်ခိုင်မြဲခြင်းမရှိရကြ။ ဟေရှာယ ၇:၇၊ ၈။

ဟေရှာယသည် သမာရိမြောက်နိုင်ငံနှင့် ယုဒတောင်နိုင်ငံတို့အပေါ် ကျရောက်သော နှစ်နှစ်ဆယ့်ငါးရာနှစ်ဆယ်နှစ်ကာလအပိုင်းနှစ်ခုအတွက် အစပြုရာအမှတ်ကိုသာ ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုစဉ်တွင်လည်း လူမျိုးတစ်မျိုး၏ မြို့တော်သည် ၎င်း၏ဦးခေါင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုရင်သည် မြို့တော်၏ဦးခေါင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံချက်နှစ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ “ဦးခေါင်း” ဟူသည်မှာ ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဆိုလိုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင်လည်း ဒံယေလကျမ်း၌ကဲ့သို့ပင် ထိုတူညီသော ပရောဖက်ပြုချက်လမ်းကြောင်းကို ဆက်လက်ယူဆောင်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ယောဟန်ကို ၁၇၉၈ ခုနှစ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး “ခေါင်း” ခုနစ်ခုရှိကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြသော ပုစ္ဆာကို သူ့ရှေ့၌ တင်ပြသောအခါ၊ ထိုသည် နိုင်ငံတော် ခုနစ်ခုရှိကြောင်းကို ဖော်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ့အား ထိုခေါင်းများ သို့မဟုတ် နိုင်ငံတော်များအနက် ငါးခုသည် လဲကျပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခံရသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမမြောက်နိုင်ငံတော်သည် သေစေနိုင်သော အနာဒဏ်ကို ခံယူရရှိ၍ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကင်းသွားမည့် အနာဖြစ်စေကာကွယ်မှုကို ခံယူရသဖြင့် မကြာသေးမီကပင် လဲကျခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးကာလ၏ သမိုင်းအတွင်း ရပ်တည်နေသော ယောဟန်အား ခေါင်းတစ်လုံးသည်လည်း “ရှိ၏” ဟု ပြောကြားခံရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ခြောက်မြောက်နိုင်ငံတော်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သဖြင့်၊ ယောဟန်သည် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာအားဖြင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်သို့ ပို့ဆောင်ခံရသောအခါ ထိုအချိန်၌ ရှိနေသော နိုင်ငံတော်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သတ္တမမြောက်နိုင်ငံတော်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်အတွက် အနာဂတ်၌သာ ရှိနေသေးကြောင်းကိုလည်း သူ့အား အသိပေးခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုနိုင်ငံတော်သည် မရောက်ရှိသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်အတွက် အနာဂတ်၌သာ ရှိနေသေးသော သတ္တမမြောက်နိုင်ငံတော်မှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ ၏ အကြောင်းအရာဖြစ်ကြသော ဘုရင်ဆယ်ပါးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် ကုလသမဂ္ဂဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ခုနစ်ပါးထဲမှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်တစ်ပါးလည်း ရှိသေး၏။ ရောမသည် အစဉ်အမြဲ အဋ္ဌမမြောက်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးလည်း ဖြစ်၏။

အခန်း ဆယ့်ခုနစ်၏ အကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောစရာများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခန်း ဆယ့်ခုနစ်တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံတော် ရှစ်ပါးကိုသာ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့အားဖြင့် မီလလာရိုက်တို့၏ နိုင်ငံတော် လေးပါးဆိုင်ရာ နားလည်ချက်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ဆယ့်ခုနစ်၌ ဖော်ပြထားသော နိုင်ငံတော် ရှစ်ပါးနှင့် မည်သို့ ကိုက်ညီညှိနှိုင်းသည်ကို မြင်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆွေးနွေးမည်။