ဓမ္မဟောင်း၏ နိဂုံးချုပ် ဖော်ပြချက်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့မတိုင်မီ၊ သတင်းစကားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ပရောဖက် ဧလိယ ပေါ်ထွန်းလာမည်ဟူသော ကတိတော်ကို တင်ပြထားသည်။

ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်မရောက်မီ၊ ပရောဖက် ဧလိယကို သင်တို့ထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်။ ထိုသူသည်၊ ငါလာ၍ မြေကြီးကို ကျိန်ခြင်းဒဏ်ဖြင့် မထိုးနှက်မီ၊ အဘတို့၏စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ဘက်သို့လည်းကောင်း၊ သားသမီးတို့၏စိတ်နှလုံးကို အဘတို့ဘက်သို့လည်းကောင်း ပြန်လှည့်စေမည်။ မာလခိ ၄:၅၊ ၆။

သမ္မာကျမ်းစာသည် “ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်နေ့ရက်” ဟုခေါ်သောအရာ၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်သည် “မြေကြီးကို ထိခိုက်စေတော်မူသော” “ကျိန်ခြင်း” ဟုခေါ်သောအရာသည်လည်း ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် “နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါး” သို့မဟုတ် “ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်” အဖြစ် သင်္ကေတနည်းဖြင့် ဖော်ပြထားကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၅ သည် အခန်းကြီး ၁၆ တွင် ဖော်ပြထားသော ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါး သွန်းလောင်းခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်၌ ကြီးမြတ်၍ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ပါးကို ငါမြင်ရ၏။ ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးသည် နောက်ဆုံးသော ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို ဆောင်လျက်ရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုဘေးဒဏ်တို့၌ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။

မီးနှင့် ရောနှောလျက်ရှိသော ဖန်ကဲ့သို့သော ပင်လယ်တစ်ခုကို ငါမြင်၏။ သားရဲကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏ရုပ်တုကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏အမှတ်တံဆိပ်ကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏နာမ၏ကိန်းဂဏန်းကိုလည်းကောင်း အောင်မြင်၍နိုင်ခဲ့သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စောင်းများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖန်ကဲ့သို့သော ပင်လယ်ပေါ်၌ ရပ်နေကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ကျွန် မောရှေ၏သီချင်းနှင့် သိုးသငယ်၏သီချင်းကို သီဆိုလျက်၊ “အို အနန္တတန်ခိုးရှင် ထာဝရဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တို့သည် ကြီးမြတ်၍ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ကြပါ၏။ အို သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးတော်တို့သည် ဖြောင့်မတ်၍ မှန်ကန်ကြပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ အဘယ်သူသည် ကိုယ်တော်ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေမည်နည်း။ အဘယ်သူသည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို မချီးမြှောက်ဘဲ နေမည်နည်း။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ သန့်ရှင်းတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် လာ၍ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ကိုးကွယ်ကြပါလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ချက်တော်တို့သည် ထင်ရှားပြသခြင်းခံရပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။

ထို့နောက် ငါကြည့်လိုက်ရာ၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သက်သေတော်မူခြင်း၏ တဲတော်ဗိမာန်တော်ကို ဖွင့်လှစ်ထားလျက်ရှိ၏။ ထို့နောက် ကပ်ရောဂါခုနစ်ပါးကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးသည် ဗိမာန်တော်ထဲမှ ထွက်လာကြ၏။ သူတို့သည် သန့်ရှင်း၍ ဖြူစင်သော ပိတ်ချည်ဝတ်လုံကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ ရင်ဘတ်တော်၌ ရွှေခါးပတ်များကို စည်းနှောင်ထားကြ၏။ ထိုအခါ အသက်ရှိသတ္တဝါလေးပါးအနက် တစ်ပါးက ထာဝရကာလအစဉ်အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်နှင့် ပြည့်သော ရွှေဖလားခုနစ်လုံးကို ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးအား ပေး၏။ ထို့နောက် ဗိမာန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်မှလည်းကောင်း၊ တန်ခိုးတော်မှလည်းကောင်း ဖြစ်သော မီးခိုးနှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏။ ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါး၏ ကပ်ရောဂါခုနစ်ပါး ပြည့်စုံပြီးဆုံးသည့်တိုင်အောင် အဘယ်သူမျှ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 15:1–8။

“ခုနစ်ပါးသော ကောင်းကင်တမန်တို့၏ ကပ်ရောဂါခုနစ်ပါး ပြည့်စုံမည်တိုင်အောင် မည်သည့်လူမျှ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ မဝင်နိုင်ကြ” ဟုဆိုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အခန်း ၁၅ တွင် ဗိမာန်တော်သည် မီးခိုးနှင့် ပြည့်နှက်သွားသောအခါ ကယ်တင်ခြင်းကို ရယူနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပိတ်သိမ်းသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ လူသားတို့အား နောင်တရ၍ ကယ်တင်ခြင်းကို တွေ့ရှိနိုင်ရန် ပေးအပ်ထားခဲ့သော စမ်းသပ်ကာလသည် အဆုံးသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အမှတ်သို့ ရောက်လာသောအခါ ယောဟန်က “နောက်ဆုံးသော ကပ်ရောဂါခုနစ်ပါး” ဟု ခေါ်ဆိုသည့် “ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သော နေ့ရက်” သည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းမတိုင်မီ သွန်းလောင်းချမှတ်ခံရသည်။ မာလခိက ထိုနေ့ရက်ကို “ကြောက်မက်ဖွယ်” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ဟေရှာယကလည်း ထိုနေ့ရက်ကို ဘုရားသခင်၏ “ထူးဆန်းသော အမှုတော်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ပေရဇိမ်တောင်ပေါ်၌ ပြုတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ထကြွတော်မူလိမ့်မည်။ ဂိဗောင်ချိုင့်၌ အမျက်တော်ထွက်ခဲ့သကဲ့သို့ အမျက်တော်ထွက်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ပြုတော်မူခြင်းမှာ ကိုယ်တော်၏အမှု၊ ထူးဆန်းသောအမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏လုပ်ဆောင်ချက်၊ ထူးဆန်းသောလုပ်ဆောင်ချက်တော်ကို ပြီးစီးစေရန်ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ယခု သင်တို့သည် ပြက်ရယ်ပြုသူများ မဖြစ်ကြလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့၏ချည်နှောင်ခြင်းများသည် ပိုမိုခိုင်မာလာလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားထံမှ ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးအပေါ်၌ အဆုံးအဖြတ်ချမှတ်ထားသော ဖျက်ဆီးခြင်းအကြောင်းကို ငါကြားရပြီ။ ဟေရှာယ ၂၈:၂၁၊ ၂၂။

ဘုရားသခင်၏ “ထူးဆန်းသောအမှု” သည် “မြေကြီးတစ်ခုလုံး” ကို လွှမ်းခြုံသော်လည်း၊ ကပ်ဘေးများကို သွန်းလောင်းခြင်းသည် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ပုန်ကန်မှုနှင့် ဆက်နွှယ်ကြောင်း ဗျာဒိတ်ပေးခြင်းသည် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

“နိုင်ငံခြားလူမျိုးများသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နမူနာကို လိုက်နာကြလိမ့်မည်။ ထိုနိုင်ငံသည် ဦးဆောင်သော်လည်း၊ ထိုတူညီသော အကျပ်အတည်းသည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏လူမျိုးအပေါ် သက်ရောက်လာလိမ့်မည်။” Testimonies, volume 6, 395.

“ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်၏ နယ်မြေဖြစ်သော အမေရိကသည် လူ၏ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေး၍ မှားယွင်းသော ဥပုသ်နေ့ကို လူတို့အား ရိုသေလိုက်နာစေရန် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်နှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ၊ ကမ္ဘာတစ်လွှားရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့၏ လူများသည်လည်း ၎င်း၏ ဥပမာကို လိုက်နာရန် ဦးဆောင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။” Testimonies, volume 6, 18.

လူမျိုးတစ်မျိုးစီသည် မိမိတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ခွက်ကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် Sister White က “national ruin” ဟု သတ်မှတ်ထားသော “ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်များ” နှင့်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေဖြင့် စတင်သော သမိုင်းကာလကိုလည်း သူမက “ဘုရားသခင်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ တရားစီရင်ချက်များ၏ အချိန်” ဟု ခေါ်ဆိုသော အရာတို့သည် နောက်ဆုံး ကပ်ဘေး ခုနစ်ပါး မဟုတ်ကြပေ။

“ကျွန်ုပ်တို့၏ တိုင်းပြည်၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို အထူးသဖြင့် ဖျက်သိမ်း၍ အာဏာမဲ့စေမည့် အချိန်တစ်ခု ရောက်လာမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နိုင်ငံတော်အုပ်ချုပ်သူများသည် ဥပဒေပြုအမိန့်များအားဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းမည်ဖြစ်၍၊ ထိုသို့အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးသည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်အတွင်းသို့ ရောက်စေခြင်းခံရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နိုင်ငံသည် မိမိ၏ ဥပဒေပြုဆိုင်ရာ ကောင်စီများ၌ လူတို့၏ ဘာသာရေးအခွင့်အရေးများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သူတို့၏ အတ္တသိစိတ်ကို ချုပ်နှောင်ရန် ဥပဒေများကို ပြဋ္ဌာန်းကာ၊ တနင်္ဂနွေနေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းကို အတင်းအကျပ် ကျင့်သုံးစေပြီး၊ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသူတို့အပေါ် ဖိနှိပ်သော အာဏာကို သက်ရောက်စေသည့်အခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တိုင်းပြည်၌ ရည်ရွယ်ချက်အလုံးစုံအားဖြင့် အမှန်တကယ် ဖျက်သိမ်းခြင်းခံရမည်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် နိုင်ငံတော်အဆင့်မှ ဘုရားတရားပျက်ကွက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် နိုင်ငံတော်ပျက်စီးခြင်း ရောက်လာမည်။” Review and Herald, December 18, 1888.

စစ္စတာ ဝှိုက်က “နိုင်ငံတော်ပျက်စီးခြင်း” ဟု သတ်မှတ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်များသည် အမျိုးသားအဆင့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမှ စတင်ကာ၊ ဘုရားသခင်၏ “ထူးဆန်းသောအမှုတော်” ၏ အစကို မှတ်သားပေးသည်။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ထူးဆန်းသောအမှုတော်ကို ပိုမိုတိကျစွာ ဆိုရလျှင် နောက်ဆုံးဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ချက်များ၏ လမ်းကြောင်းထဲသို့ အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်နုတ်ခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ထူးဆန်းသောအမှုတော်နှင့်ဆိုင်သော ပိုမိုပြည့်စုံသော ပုံရိပ်တစ်ရပ် ပေါ်လွင်လာသည်။ အီဂျစ်၏ ဘေးဒဏ်များသည် အရေအတွက်အားဖြင့် ဆယ်ပါးဖြစ်သော်လည်း၊ ခွဲခြားထားခြင်းခံရသည်။ ပထမ သုံးပါးသည် နောက်ဆုံး ခုနစ်ပါးမှ သီးခြားခွဲခြားထားသည်။ ထို့ကြောင့် အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်နုတ်ခြင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နိုင်ငံတော်ပျက်စီးခြင်းမှ စတင်ပြီး၊ မိက္ခာအေလ် ထ၍ ရပ်တည်သည့်အချိန်နှင့် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသည့်အချိန်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိသော ကာလတစ်ရပ်ကို ပထမ ဘေးဒဏ်သုံးပါးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြသသည်။

“ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်များသည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးကို ဖိနှိပ်၍ ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသူတို့အပေါ် သက်ရောက်မည်။ ဆိုးယုတ်သူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ကြာရှည်စွာ သည်းခံတော်မူခြင်းက လူတို့ကို ပြစ်မှားလွန်ကျူးခြင်း၌ ပိုမိုရဲတင်းစေသော်လည်း၊ သူတို့၏ ပြစ်ဒဏ်မှာ နှောင့်နှေးလျက်ရှိသော်ငြားလည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်မည်ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်လည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ‘ထာဝရဘုရားသည် ပေရဇိမ်တောင်ပေါ်၌ ပြုတော်မူသကဲ့သို့ ထတော်မူလိမ့်မည်။ ဂိဗောင်ချိုင့်၌ အမျက်ထွက်တော်မူသကဲ့သို့ အမျက်ထွက်တော်မူလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ မိမိအမှုတော်၊ ထူးဆန်းသောအမှုတော်ကို ပြုတော်မူမည်။ မိမိဆောင်ရွက်တော်မူခြင်း၊ ထူးဆန်းသောဆောင်ရွက်ခြင်းကို ပြည့်စုံစေတော်မူမည်။’ ဟေရှာယ 28:21။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာတော်ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်အတွက် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၏အမှုသည် ထူးဆန်းသောအမှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ‘ငါ အသက်ရှင်သည်အတိုင်း၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဆိုးယုတ်သူ သေခြင်းကို ငါ မနှစ်သက်။’ ယေဇကျေလ 33:11။ ထာဝရဘုရားသည် ‘သနားကြင်နာတော်မူသောသူ၊ ကျေးဇူးပြုတော်မူသောသူ၊ စိတ်ရှည်တော်မူသောသူ၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သစ္စာတရား ကြွယ်ဝတော်မူသောသူ၊ … ဒုစရိုက်၊ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသောသူ’ ဖြစ်တော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ‘အပြစ်ရှိသောသူကို အလျှင်း အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု မမှတ်တော်မူ။’ ‘ထာဝရဘုရားသည် ဒေါသထွက်ရာ၌ နှေးတော်မူ၍ တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။ ဆိုးယုတ်သူကို အလျှင်း အပြစ်လွှတ်တော်မမူ။’ ထွက်မြောက်ရာ 34:6, 7; နာဟုံ 1:3။ တရားမျှတခြင်းဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်သောအမှုများအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဖိနင်းခံရသော မိမိပညတ်တရား၏ အာဏာကို တည်မြဲစေတော်မူလိမ့်မည်။ လွန်ကျူးသူကို စောင့်နေသော တုံ့ပြန်ဒဏ်ခတ်ခြင်း၏ ပြင်းထန်မှုကို၊ တရားမျှတမှုကို စီရင်အကောင်အထည်ဖော်ရန် ထာဝရဘုရား၏ လက်နှေးတော်မူခြင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူ၍၊ ဘုရားသခင်၏ စာရင်းတော်အရ သူ၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ပမာဏ ပြည့်စုံသည်တိုင်အောင် မရိုက်နှက်တော်မမူသော လူမျိုးသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကရုဏာမရောနှောသော အမျက်တော်၏ ခွက်ကို သောက်ရလိမ့်မည်။

“ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ မိမိ၏ ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်းကို ရပ်စဲသောအခါ၊ သားရဲနှင့် ၎င်း၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍ ၎င်း၏အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံသောသူတို့အပေါ် ကျရောက်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ထားသော မရောနှောသည့် အမျက်ဒေါသသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း 14:9, 10) သွန်းလောင်းခံရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို ကယ်နှုတ်တော်မူရန် နီးကပ်လာသောအချိန်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များသည်၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ နောက်ဆုံးကယ်နှုတ်ခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ကျရောက်မည့် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပို၍ ကျယ်ပြန့်သော တရားစီရင်ခြင်းများနှင့် သဘောသဘာဝချင်း ဆင်တူကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ရိုက်နှက်ဒဏ်ခတ်မှုများကို ဖော်ပြရာတွင် ဗျာဒိတ်မြင်သူက ဤသို့ ဆိုသည်— ‘သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူထားသောသူတို့နှင့် ၎င်း၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်သောသူတို့အပေါ် ဆိုးရွား၍ နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော အနာစိမ်းတစ်မျိုး ကျရောက်လေ၏။’ ပင်လယ်သည်လည်း ‘လူသေ၏အသွေးကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၍၊ ပင်လယ်ထဲ၌ရှိသမျှ အသက်ရှင်သော သတ္တဝါတိုင်း သေကြ၏။’ ထို့ပြင် ‘မြစ်များနှင့် ရေစမ်းရင်းမြစ်များသည်လည်း … အသွေးဖြစ်သွားကြ၏။’ ဤဒဏ်ခတ်မှုများသည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစေကာမူ၊ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတခြင်းသည် အပြည့်အဝ အပြစ်ကင်းကြောင်း ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်လျက်ရှိ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်က ‘အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏၊ … အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ဤသို့ တရားစီရင်တော်မူပြီ။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသူတို့နှင့် ပရောဖက်တို့၏ အသွေးကို သွန်းလောင်းခဲ့ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား အသွေးကို သောက်စေတော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ထိုသို့ခံထိုက်ကြ၏’ ဟု ကြေညာ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 16:2–6။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို သေဒဏ်ချမှတ်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့၏လက်ဖြင့် အမှန်တကယ် အသွေးသွန်းခဲ့သည်နှင့်အညီ၊ သူတို့သည် ထိုအသွေးနှင့်ဆိုင်သော အပြစ်ကို အမှန်ပင် ခံယူထားကြပြီ။ ထိုနည်းတူစွာပင် ခရစ်တော်က မိမိခေတ်ရှိ ယုဒလူတို့အား အာဗေလ၏ လက်ထက်မှစ၍ သွန်းလောင်းခဲ့သော သန့်ရှင်းသူတို့၏ အသွေးအလုံးစုံအတွက် အပြစ်ရှိကြောင်း ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် တူညီသောစိတ်သဘောကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး၊ ပရောဖက်သတ်သမားတို့နှင့်အတူ တူညီသော အမှုကို ပြုရန် ရှာကြံနေကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။

ထို့နောက် လာမည့် ဘေးဒဏ်၌ နေမင်းအား “လူတို့ကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခြင်း” အခွင့်အာဏာ ပေးအပ်ခံရ၏။ “လူတို့သည် ပြင်းထန်သော အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းခြင်းခံရကြ၏။” အခန်းငယ် ၈၊ ၉။ ဤအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သော အချိန်၌ မြေကြီး၏ အခြေအနေကို ပရောဖက်တို့က ဤသို့ ဖော်ပြကြသည်။ “ပြည်သည် ငိုကြွေးလျက်ရှိ၏၊ … အကြောင်းမူကား လယ်ယာ၏ ရိတ်သိမ်းမှု ပျက်စီးသွားပြီ…. လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်အပေါင်းတို့လည်း ညှိုးနွမ်းကုန်ကြပြီ။ အကြောင်းမူကား လူသားတို့ထံမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ညှိုးနွမ်းကွယ်ပျောက်သွားပြီ။” “မျိုးစေ့သည် မိမိ၏ မြေတုံးအောက်၌ ပုပ်သိုးနေ၏၊ စပါးကျီများသည် ပျက်စီးလျက် အထီးကျန်ကျန် ဖြစ်နေကြ၏…. တိရစ္ဆာန်များသည် မည်မျှ ညည်းတွားကြသနည်း။ နွားအုပ်များသည် စားကျက်မရှိသဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိကြ၏…. ရေမြစ်များသည် ခန်းခြောက်သွားကြပြီ၊ မီးသည်လည်း တောရိုင်းမြက်ခင်းများကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးပြီ။” “ထိုနေ့၌ ဗိမာန်တော်၏ သီချင်းများသည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ အရပ်ရပ်၌ အလောင်းများစွာ ရှိလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ထိုအလောင်းများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပစ်ချကြလိမ့်မည်။” ယောလ ၁:၁၀–၁၂၊ ၁၇–၂၀; အာမုတ် ၈:၃။

“ဤကပ်ဘေးများသည် စကြဝဠာလုံးဆိုင်ရာ မဟုတ်ကြ; မဟုတ်လျှင် မြေကြီးပေါ်ရှိ နေထိုင်သူများသည် အလုံးစုံ ပျက်စီးသုတ်သင်ခံရကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့သည် သေတတ်သော လူသားတို့ သိရှိဖူးသမျှထဲတွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော ဒဏ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ စမ်းသပ်ကာလ မပိတ်သိမ်းမီ လူတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သမျှသော တရားစီရင်ချက်များ၌ သနားကရုဏာ ရောနှောလျက်ရှိခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ တောင်းလျှောက်သော အသွေးတော်သည် အပြစ်သားအား မိမိအပြစ်ဒုစရိုက်နှင့် ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်အပြည့်အဝကို ခံယူရခြင်းမှ ကာကွယ်ဖုံးအုပ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း၌မူ အမျက်ဒေါသသည် သနားကရုဏာမပါဘဲ သီးသန့်သွန်းလောင်းခြင်း ခံရသည်။”

“ထိုနေ့၌ လူအစုအဝေးများသည် မိမိတို့ကာလရှည်ကြာစွာ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်၏ အကာအကွယ်ကို တောင့်တကြလိမ့်မည်။ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ နေ့ရက်များ ရောက်လာကြပြီဟု အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏၊ ငါသည် တိုင်းပြည်အပေါ်၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းကို စေလွှတ်မည်။ ထိုအစာခေါင်းပါးခြင်းသည် မုန့်မရှိခြင်းကြောင့်လည်း မဟုတ်၊ ရေငတ်ခြင်းကြောင့်လည်း မဟုတ်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို နားကြားရခြင်း၏ ခေါင်းပါးခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ပင်လယ်တစ်ဖက်မှ တစ်ဖက်သို့လည်းကောင်း၊ မြောက်ဘက်မှ အရှေ့ဘက်တိုင်အောင်လည်းကောင်း လှည့်လည်၍၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ရှာဖွေခြင်းငှာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မတွေ့ရကြ။’ အာမုတ် 8:11, 12။” မဟာပဋိပက္ခ, 627–629။

ယခင်အပိုဒ်၌ ဤသို့ဖော်ပြထားခဲ့သည်— “ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ဒုစရိုက်၏ပမာဏကို မိမိ၏စာရင်း၌ ပြည့်စုံသွားသည်အထိ သည်းခံရှည်လျားစွာခံတော်မူ၍ ထိုကာလမတိုင်မီ မရိုက်ခတ်သည့် လူမျိုးသည်၊ နောက်ဆုံး၌ ကရုဏာမပါဝင်သော အမျက်ဒေါသခွက်ကို သောက်ရလိမ့်မည်။” ထို့ပြင် တူညီသောအပိုဒ်အတွင်း၌ပင် သူမက ဤသို့ရေးသားထားသည်— “ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလအမျိုးကို ကယ်လွှတ်တော်မူရန် နီးကပ်လာသောအခါ အီဂျစ်နိုင်ငံအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များသည်၊ ဘုရားသခင်၏လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးကယ်လွှတ်ခြင်းမတိုင်မီ အလွန်မကြာခင်၌ လောကအပေါ် ကျရောက်မည့် ထိုထက်ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော တရားစီရင်မှုများနှင့် သဘောသဘာဝအရ ဆင်တူသည်။” “အပြစ်ဒုစရိုက်၏ပမာဏ” ကို ပြည့်စုံစေသော လူမျိုး (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု) သည် အီဂျစ်ပြည်၌ ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်ဆယ်ပါးနှင့် ဆင်တူသော ဘေးဒဏ်များကို ခံစားရလိမ့်မည်။

အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘေးဒဏ်များသည် ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားခဲ့သည်။ ပထမ ဘေးဒဏ် သုံးပါးသည် လူအပေါင်းတို့အပေါ် သက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ် ခုနစ်ပါးသည် အဲဂုတ္တုလူတို့အပေါ်၌သာ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့၌ ငါသည် ငါ့လူမျိုးနေထိုင်ရာ ဂေါရှင်ပြည်ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်မည်။ ထိုအရပ်၌ ယင်အုပ်များ မရှိစေရန်ပြုမည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် ငါသည် မြေကြီးအလယ်၌ ရှိသော ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင် သိစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၈:၂၂။

အီဂျစ်ပြည်၌ ပထမဆုံးသော ကပ်ဘေးသုံးပါးသည် နေရာအနှံ့၌ ကျရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ဟေဗြဲလူတို့ နေထိုင်ရာ ဂေါရှင်ပြည်သည် အီဂျစ်၏ နောက်ဆုံးသော ကပ်ဘေးခုနစ်ပါးကို မခံရပေ။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကြောင့် မိမိ၏ ဒုစရိုက်ပြစ်မှားခြင်းခွက်ကို ပြည့်စေသော လူမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ အမျိုးသားရေးဖောက်ပြန်ခြင်းနောက်သို့ အမျိုးသားရေးပျက်စီးခြင်း လိုက်လာသော်လည်း၊ မိုက်ကယ် ထ၍ ရပ်တည်ကာ လူသားအားလုံးအတွက် စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသည်တိုင်အောင် အမျိုးသားရေးပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော တရားစီရင်ခြင်းများသည် ကရုဏာနှင့် ရောနှောလျက် ရှိနေသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ပေါ်ပေါက်သောအခါ ယခုတွင် ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းသူများဟု မိမိတို့ကို ထင်ရှားစွာ ဝန်ခံနေကြသူအများစုသည် အာဏာရှိသောသူတို့ရှေ့၌ ဦးညွတ်၍ သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေနှင့်ဆိုင်သော အရေးကိစ္စသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ပြင်ပ၌ ရှိခဲ့ကြသူတို့အတွက် ဝိညာဉ်ရေးရာ စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ စတင်သည်မှ မိုက်ကယ် ထ၍ ရပ်တည်သည်တိုင်အောင် ကာလသည် တစ်ဆယ့်တစ်နာရီအလုပ်သမားတို့၏ ကြီးမားသော စုသိမ်းခြင်းကာလ ဖြစ်သော်လည်း၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မတိုင်မီ သတ္တမနေ့ဥပုသ်နေ့၏ အလင်းတရားအတွက် တာဝန်ယူရမည့်သူတို့အပေါ်၌မူ တံခါးသည် ယခင်ကတည်းက ပိတ်ပြီးဖြစ်သည်။

“နေ့ရက်များ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် လောက၌ ရှိနေကြောင်း ပို၍ပင် ထင်ရှားလာလျက်ရှိသည်။ မီးဘေး၊ ရေကြီးခြင်းနှင့် မြေငလျင်တို့အားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဤမြေကြီးပေါ်ရှိ နေထိုင်သူများအား မိမိ၏ အနီးကပ် ရောက်ရှိလာခြင်းအကြောင်း သတိပေးလျက်ရှိသည်။ လောကသမိုင်း၌ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းကြီး ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်သည် နီးကပ်လာလျက်ရှိသည်။ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှု၌ ဖြစ်ပေါ်သော လှုပ်ရှားမှု အမျိုးမျိုးကို ပြင်းထန်သော စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ဖော်ပြ၍မရသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် စောင့်ကြည့်ခံရမည်။ အချိန်တိုတိုအတွင်း ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် တစ်ခုနောက်တစ်ခု လိုက်လာမည်ဖြစ်သည်—မီးဘေး၊ ရေကြီးခြင်းနှင့် မြေငလျင်တို့နှင့်အတူ၊ စစ်ပွဲနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုတို့လည်း ပါဝင်လိမ့်မည်။”

“အို၊ လူမျိုးတော်သည် မိမိတို့အား လာရောက်ကြည့်ရှုတော်မူသော အချိန်ကို သိနားလည်နိုင်ကြပါစေ။ ဤကာလအတွက် စမ်းသပ်သော သမ္မာတရားကို မကြားရသေးသောသူများစွာ ရှိနေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် တိုက်တွန်းလုပ်ဆောင်တော်မူလျက်ရှိသောသူများစွာလည်း ရှိနေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဖျက်ဆီးသော တရားစီရင်ချက်များ၏ အချိန်သည် သမ္မာတရားဟူသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သင်ယူသိရှိရန် အခွင့်အလမ်းမရခဲ့သောသူတို့အတွက် ကရုဏာတော်၏ အချိန်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အပေါ်သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ကြည့်ရှုတော်မူလိမ့်မည်။ ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော နှလုံးတော်သည် လှုပ်ရှားတော်မူ၏။ ကယ်တင်ရန် လက်တော်ကို ဆန့်ထုတ်တော်မူဆဲဖြစ်၏၊ သို့ရာတွင် ဝင်ရောက်ရန် မလိုလားသောသူတို့အတွက်မူ တံခါးသည် ပိတ်လျက်ရှိ၏။”

“ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်သည် ကိုယ်တော်၏ ရှည်လျားသော သည်းခံရှည်ကြာခြင်းအားဖြင့် ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ တရားစီရင်ချက်များကို ထိန်းထားလျက်၊ သတိပေးချက်၏ သတင်းစကားကို လူအပေါင်းတို့ထံ ကြွေးကြော်စေခြင်းခံရမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းလျက်ရှိတော်မူသည်။ အို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏လူများသည် လောကသို့ ကရုဏာ၏ နောက်ဆုံးသတင်းစကားကို ပေးအပ်ရမည့် မိမိတို့အပေါ် တင်ထားသော တာဝန်ကို ထိုက်သင့်သကဲ့သို့ ခံစားနားလည်ကြပါက၊ မည်မျှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အမှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ပြီးမြောက်လိမ့်မည်နည်း!” Testimonies, volume 9, 97.

ယခင်ပိုဒ်တွင် သူမသည် “ဘုရားသခင်၏ ဖျက်ဆီးသော တရားစီရင်ခြင်းများ၏ အချိန်သည် အမှန်တရားကို သင်ယူသိရှိရန် အခွင့်အလမ်းမရရှိခဲ့သူများအတွက် ကရုဏာ၏ အချိန်ဖြစ်သည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ နောက်ပိုဒ်တွင် သူမသည် ထိုကာလကို “ဒုက္ခဆင်းရဲ၏ အချိန်” ဟု ရည်ညွှန်းထားသည်။

“သန့်ရှင်းသော ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော ဣသရေလအမျိုးနှင့် မယုံကြည်သူတို့အကြား ခွဲခြားထားသော နံရံဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ဖြစ်လည်း ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ငါမြင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော စောင့်မျှော်လျက်ရှိသည့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ နှလုံးသားများကို တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်စေရန် အရေးကြီးဆုံးသော ပြဿနာဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ငါမြင်ခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ယုံကြည်၍ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းကာ ၎င်းနှင့်အတူ ပါရှိသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံယူပြီးနောက် ၎င်းကို စွန့်ပယ်၍ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်လျှင်၊ ကောင်းကင်အထက်၌ အုပ်စိုးတော်မူသော ဘုရားသခင် အမှန်တကယ် ရှိတော်မူသကဲ့သို့၊ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်၏ တံခါးများကို မိမိတို့အပေါ်၌ ပိတ်လိုက်ကြလိမ့်မည်။ ငါသည် ဥပုသ်နေ့ကို မမြင်၊ မစောင့်ထိန်းသော ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ ရှိကြောင်းကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုအရာနှင့်ဆိုင်သော အလင်းကို မငြင်းပယ်ကြသေးပေ။ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ အစပြုချိန်တွင် ငါတို့သည် ရှေ့သို့ထွက်၍ ဥပုသ်နေ့အကြောင်းကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကြွေးကြော်သောအခါ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝလျက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာကြောင့် အသင်းတော်နှင့် အမည်ခံ အက်ဒ်ဗင်တစ်များသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ဥပုသ်နေ့၏ သမ္မာတရားကို ချေပမနိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ထားတော်မူသော သူအားလုံးသည် ငါတို့၌ သမ္မာတရား ရှိကြောင်းကို ပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့ကြပြီး၊ ထွက်လာကာ ငါတို့နှင့်အတူ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံကြရသည်။” A Word to the Little Flock, 18, 19.

အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း၊ ယခုတင်ပြခဲ့သော ထိုတူညီသည့် အပိုဒ်ကို Early Writings စာအုပ်တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ထိုစာအုပ်တွင် သူမက “ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ” နှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်အပေါ် ရှင်းလင်းချက်ကို ထည့်သွင်းထားသည်။ A Word to the Little Flock သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက် နေ့၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော မဟာစိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကြီးနောက်ပိုင်း စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသော်လည်း သစ္စာတည်ကြည်နေသည့် မီလာရိုက်များ၏ ပထမဆုံး ထုတ်ဝေစာတမ်းဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာ အကြာတွင် တည်းဖြတ်သူများက ထိုစာတမ်းငယ်၏ အချို့အပိုင်းများကို Early Writings စာအုပ်တွင် ထည့်သွင်းအသုံးပြုရာ၌၊ ရည်ညွှန်းထားသော “ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ” သည် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို သွန်လောင်းချသောအခါ တရားစီရင်ချက်များနှင့် ရောနှောလျက်ရှိသည့် ကရုဏာမရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“၁။ စာမျက်နှာ ၃၃ တွင် အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြထားသည် — ‘သန့်ရှင်းသော ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော ဣသရေလလူနှင့် မယုံကြည်သူများအကြား ခွဲခြားထားသော နံရံဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်တော်မူသော၊ စောင့်မျှော်လျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသူတို့၏ စိတ်နှလုံးများကို တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ဖြစ်စေမည့် အရေးကြီးဆုံးသော မေးခွန်းဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို မမြင်ရသေး၍ မစောင့်ထိန်းကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၌ သားသမီးများ ရှိကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယင်းနှင့်ဆိုင်သော အလင်းကို မပယ်ချခဲ့ကြပေ။ ထို့ပြင် ဒုက္ခကာလ စတင်ချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထွက်သွား၍ ဥပုသ်နေ့အကြောင်းကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကြေညာသည့်အခါ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝခဲ့ကြသည်။’”

“ဤရူပါရုံကို ၁၈၄၇ ခုနှစ်တွင် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းနေသော အက်ဒဗင့်ညီအစ်ကိုတို့မှာ အလွန်နည်းပါးသေး၍၊ ထိုသူတို့ထဲတွင်ပင် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏လူများနှင့် မယုံကြည်သူများအကြား မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲခွဲနိုင်လောက်အောင် အရေးကြီးသည်ဟု ထင်မြင်သူများမှာလည်း အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ ယခုမူ ထိုရူပါရုံ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို စတင်မြင်တွေ့လာရပြီဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ‘ထိုဆင်းရဲဒုက္ခကာလ၏ အစ’ သည် ကပ်ဘေးများ စတင်လောင်းချမည့် အချိန်ကို မရည်ညွှန်းဘဲ၊ ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ရှိတော်မူစဉ် ကပ်ဘေးများ လောင်းချမည့်အချိန်မတိုင်မီ အနည်းငယ်သော ကာလတစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကာလ၌ ကယ်တင်ခြင်းအမှုတော်သည် နိဂုံးချုပ်လျက်ရှိစဉ် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်လာမည်ဖြစ်၍၊ လူမျိုးများလည်း အမျက်ထွက်ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်ကို မတားဆီးနိုင်စေရန် ထိန်းချုပ်ထားခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်၌ ‘နောက်ကျမိုး’ ဟုလည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်မှ လာသော ပြန်လည်လန်းဆန်းစေခြင်း ဟုလည်းကောင်း ခေါ်ဆိုသည့်အရာသည် ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ကြီးမားသောအသံကို တန်ခိုးပေးရန်နှင့် နောက်ဆုံးသော ကပ်ဘေးခုနစ်ပါး လောင်းချခံရမည့် ကာလ၌ သန့်ရှင်းသူတို့ မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။” Early Writings, 85.

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းသောအခါ၊ တစ်နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ဘာသာရေးဖောက်ပြန်မှုနောက်တွင် တစ်နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ပျက်စီးခြင်းသည် လိုက်ပါလာမည်။ ထိုတနင်္ဂနွေဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချိန်၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ အက်ဒဗင့်တစ်အသင်းတော်သည် အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် ခွဲကွာသွားမည်ဖြစ်၍၊ တစ်စုသည် သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူမည်ဖြစ်ကာ အခြားတစ်စုသည် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံယူမည်ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ တစ်နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ပျက်စီးခြင်းကို အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ်ကျရောက်ခဲ့သော ပထမသုံးပါးသော ဘေးဒဏ်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုတရားစီရင်ချက်များသည် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ကုန်ဆုံးချိန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ကရုဏာမရောနှောသော နောက်ဆုံး ခုနစ်ပါးသော ဘေးဒဏ်များကို သွန်းလောင်းချမည်။

ကျွန်ုပ်၏ အချက်မှာ အီဂျစ်၏ ပရောဖက်ပြုသမိုင်းနှင့် ပိုမိုသက်ဆိုင်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ Ellen White သည် အီဂျစ်ကို ကမ္ဘာလောကတစ်ရပ်လုံးအား သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရယူစေရန် အတင်းအကျပ်ပြုသော တိုင်းနိုင်ငံ၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်ဟူသော အချက်နှင့် ပိုမိုသက်ဆိုင်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ သူမသည် ထိုသို့ပြုရာတွင် အစကို အသုံးပြု၍ အဆုံးကို ပုံဖော်ပြသနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာမှာ Alpha နှင့် Omega ဖြစ်တော်မူသော ယေရှု၏ ပရောဖက်ပြု အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၏ အဖြစ်အပျက်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ရှေးဣသရေလနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို နာမတစ်ပါးအသစ်ဖြင့် မိတ်ဆက်တော်မူသည်။

ထိုနောက် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ယခုမှစ၍ ငါသည် ဖာရောအား အဘယ်သို့ပြုမည်ကို သင်မြင်ရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ တန်ခိုးကြီးသော လက်တော်ဖြင့် သူသည် သူတို့ကို လွှတ်ရလိမ့်မည်ဖြစ်၍၊ တန်ခိုးကြီးသော လက်တော်ဖြင့်ပင် သူတို့ကို မိမိ၏ပြည်မှ နှင်ထုတ်ရလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်သည် မောရှေထံသို့ မိန့်တော်မူ၍၊ “ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ ငါသည် အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့ထံ၌ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဟူသော နာမတော်ဖြင့် ထင်ရှားပြတော်မူခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ငါ၏ JEHOVAH ဟူသော နာမတော်အားဖြင့်မူ သူတို့သည် ငါ့ကို မသိကြသေး” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ငါသည်လည်း သူတို့အား ကနန်ပြည်၊ သူတို့သည် တည်းခိုနေထိုင်ခဲ့ရာနှင့် တပါးသူဖြစ်ခဲ့ရာ ပြည်ကို ပေးမည်ဟု ငါ၏ ပဋိညာဉ်ကို သူတို့နှင့်အတူ တည်မြဲစေခဲ့ပြီ။ ထို့ပြင် အဲဂုတ္တုလူတို့က ကျွန်ခံစေ၍ ဖိနှိပ်ထားသော ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ညည်းတွားသံကို ငါကြားပြီ။ ငါ၏ ပဋိညာဉ်ကိုလည်း ငါအောက်မေ့ပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ပြောလော့၊ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ ငါသည် သင်တို့ကို အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်မှ ထုတ်ဆောင်မည်။ သူတို့၏ ကျွန်ဘဝမှလည်း သင်တို့ကို ကယ်လွှတ်မည်။ လက်တော်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ကြီးမားသော တရားစီရင်ခြင်းများနှင့်တကွ သင်တို့ကို ရွေးနုတ်မည်။ ထို့ပြင် သင်တို့ကို ငါ့အဘို့ လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ယူမည်။ ငါသည်လည်း သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်။ ထိုအခါ သင်တို့ကို အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်မှ ထုတ်ဆောင်သော သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ငါဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့ သိရကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့အား ပေးမည်ဟု ငါ ကျိန်ဆိုခဲ့သော ပြည်သို့ သင်တို့ကို ငါ ဆောင်သွင်းမည်။ ထိုပြည်ကို သင်တို့အား အမွေအနှစ်အဖြစ် ငါ ပေးမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။

မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ထိုသို့ ပြောကြားလေ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်ပန်းညှဉ်းဆဲခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကျွန်ခံရခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း မောရှေ၏စကားကို နားမထောင်ကြ။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၆:၁–၉။

ဤနေရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေကို မိမိပဋိညာဉ်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူသည်မှာ ယာကုပ်၊ ဣဇာက်နှင့် အာဗြဟံတို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏သမိုင်းမတိုင်မီအထိ JEHOVAH ဟူသောနာမသည် အာဗြဟံနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့အား မသိရှိကြသေးပေ။ အီဂျစ်ကျွန်ခံဘဝမှ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ကို ကယ်နုတ်တော်မူရမည့်အချိန်၊ အာဗြဟံ၏ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အသစ်ပြုခြင်း၏သမိုင်းအတွင်းတွင်၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏အကျင့်လက္ခဏာအကြောင်း ဗျာဒိတ်အသစ်တစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်တော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ နာမတစ်ပါးသည် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ အကျင့်လက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အာဗြမ်သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်သောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏နာမကို အာဗြဟံဟု ပြောင်းလဲတော်မူ၏။ အီဂျစ်ကျွန်ခံဘဝဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏အစတွင် ပဋိညာဉ်၏ လူသားကိုယ်စားလှယ်၏ နာမသည် ပြောင်းလဲခံရပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်၏အဆုံး၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိအတွက် နာမအသစ်တစ်ပါးကို မိတ်ဆက်တော်မူ၏။

အခန်း ၁၅ တွင် အာဗြံသည် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုတွင် အီဂျစ်ပြည်၌ နှစ်လေးရာကြာ ကျွန်ခံရမည့် ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ အခန်း ၁၇ တွင် အာဗြံသည် အရေဖျားလှီးခြင်း အမိန့်တော်ကို ခံယူခဲ့ပြီး၊ သူနှင့် စာရာ၏ အမည်များလည်း ပြောင်းလဲခံခဲ့ရသည်။

နှစ်လေးရာကြာပြီးနောက်၊ အာဗြဟံ၏ နှစ်လေးရာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ မောရှေသည် ထမြောက်စေခံရလေ၏။ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်နှင့် မောရှေတို့သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ သခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်ကြသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုကြ၏။

“ဤကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သော သူ၏လူမျိုးနှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်သည် ပြန်လည်အသစ်ပြုပြင်ရမည်ဖြစ်သည်။” Review and Herald, February 26, 1914.

တနင်္လာနေ့ဥပဒေ၌ သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံသော ဥပုသ်နေ့စောင့်သူများနှင့် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံယူသော ဥပုသ်နေ့စောင့်သူများအကြား ခွဲခြားခြင်းသည် ပြီးမြောက်စေခြင်းခံရသည်။ ထိုခွဲခြားခြင်းကို အပျိုကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာကာထာတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

“မဿဲ ၂၅ ၌ပါရှိသော အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာသည်လည်း အက်ဒ်ဗင်တစ်လူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြထားသည်။” The Great Controversy, 393.

“သတို့သမီးကညာဆယ်ဦးအကြောင်းရှိသော ဥပမာစကားကို—၎င်းတို့အနက် ငါးဦးသည် ပညာရှိကြ၍၊ ငါးဦးသည် မိုက်မဲကြသည်ဟူသော ဥပမာစကားကို—ကျွန်ုပ်ထံ မကြာခဏ ရည်ညွှန်းကြသည်။ ဤဥပမာစကားသည် စာလုံးတိတိပြည့်စုံလာခဲ့ပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပြည့်စုံလာမည်လည်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းသည် ဤအချိန်အတွက် အထူးသက်ဆိုင်မှုရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းသည် ပြည့်စုံလာခဲ့ပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကာလအဆုံးတိုင်အောင် လက်ရှိအမှန်တရားအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေလိမ့်မည်။” Review and Herald, August 19, 1890.

ဤဥပမာပုံပြင်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် Millerite သမိုင်းရှိ ပညာရှိသတို့သမီးကညာများနှင့် မိုက်မဲသောသတို့သမီးကညာများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ Adventism ၏ အစပြုခြင်းသည် Adventism ၏ အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အဆုံးကာလရှိ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းသည် သတို့သမီးကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံပြင် ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအဆုံးကာလ၏ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းကို တနင်္ဂနွေဥပဒေက ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ထို့အပြင်၊ ဤပုံဥပမာများသည် တရားစီရင်ခြင်းပြီးနောက် စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ မရှိတော့မည်ကို သွန်သင်ပေးကြသည်။ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း ပြီးစီးသောအခါ ကောင်းသောသူနှင့် ဆိုးညစ်သောသူတို့အကြား ခွဲခြားခြင်းသည် ချက်ချင်းနောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အုပ်စုအသီးသီး၏ ကံကြမ္မာသည် အစဉ်အမြဲ အတည်ပြုသတ်မှတ်ခြင်းခံရလေသည်။” Christ’s Object Lessons, 123.

ကညာပျိုဆယ်ယောက်၏ ဥပမာပုံပြင်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းသည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို လက်ခံရရှိမည့်သူများမှာ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒအတွင်းရှိ ပညာရှိသော ကညာပျိုများဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရရှိမည့်သူများမှာ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒအတွင်းရှိ မိုက်သော ကညာပျိုများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ မိုက်သော ကညာပျိုများကို လာအိုဒိကေယာအသင်းသားများအဖြစ်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

“မိုက်မဲသော သတို့သမီးကညာတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အသင်းတော်၏ အခြေအနေကို လာအိုဒိကေယအခြေအနေဟူ၍လည်း ဖော်ပြထားသည်။” Review and Herald, August 19, 1890.

နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သော လူမျိုးနှင့် မိမိ၏ ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အသစ်ပြုသောအခါ၊ မောရှေ၏ အချိန်ကာလ၌ ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အသစ်ပြုစဉ် မိမိကိုယ်တိုင်၏ နာမတော်အသစ်တစ်ပါးကို ထင်ရှားဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ မိမိ၏ နာမတော်အသစ်တစ်ပါးကို ထင်ရှားဖော်ပြတော်မူလိမ့်မည်။ မိုက်မဲသော ကညာတို့၏ အခြေအနေမှာ သူတို့၌ ဆီမရှိခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လောဒိကိအသင်းတော်သားတို့၏ အခြေအနေမှာ သူတို့၌ ဆီမရှိကြောင်းကို မြင်နိုင်လောက်အောင်ပင် မျက်စိကန်းလွန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ မိုက်မဲသော ကညာတို့သည် လောဒိကိအသင်းတော်သားများဖြစ်သည်ဆိုလျှင်၊ ပညာရှိသော ကညာတို့သည် ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်သားများဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ဖိလဒေလဖိမြို့ရှိ အသင်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်ထံသို့ ရေးလော့။ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၊ သစ္စာမှန်ကန်တော်မူသောအရှင်၊ ဒါဝိဒ်၏ သော့ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသောအရှင်၊ ဖွင့်တော်မူလျှင် မည်သူမျှ မပိတ်နိုင်၊ ပိတ်တော်မူလျှင်လည်း မည်သူမျှ မဖွင့်နိုင်သောအရှင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် သင်၏ အကျင့်တို့ကို သိ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင်၏ရှေ့၌ ဖွင့်ထားသော တံခါးကို ထားနှင့်ပြီ၊ ထိုတံခါးကို မည်သူမျှ မပိတ်နိုင်။ အကြောင်းမူကား သင်၌ အင်အားအနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း ငါ၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခဲ့ပြီး၊ ငါ၏ နာမကိုလည်း မငြင်းပယ်ခဲ့။

ကြည့်ရှုလော့၊ မိမိတို့သည် ယုဒလူမျိုးဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုသော်လည်း မဟုတ်ဘဲ မုသာပြောကြသော စာတန်၏ အသင်းတော်ဝင်တို့ကို ငါပြုမည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ သူတို့ကို သင်၏ခြေတော်ရှေ့သို့ လာ၍ ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်စေမည်။ သင့်ကို ငါချစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်း သိစေမည်။ သင်သည် ငါ၏သည်းခံခြင်းဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခဲ့သောကြောင့်၊ မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သောသူတို့ကို စမ်းသပ်ရန် လောကတစ်ဝှမ်းလုံးအပေါ် သက်ရောက်လာမည့် စုံစမ်းခြင်းကာလမှ ငါလည်း သင့်ကို စောင့်ရှောက်မည်။

ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် အလျင်အမြန်လာမည်။ သင်၌ရှိသောအရာကို အခိုင်အမာကိုင်စွဲလော့၊ သို့မှသာ မည်သူမျှ သင်၏သရဖူကို မယူသွားစေခြင်းမရှိစေရန်။ အောင်မြင်သောသူကို ငါ၏ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်၌ တိုင်တစ်တိုင်အဖြစ် ငါပြုမည်၊ သူသည် ထိုအရပ်မှ နောက်တဖန် မထွက်ရတော့။ ထို့ပြင် ငါ၏ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော မြို့တည်းဟူသော ငါ၏ဘုရားသခင်၏မြို့သစ် ယေရုရှလင်၏နာမကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏နာမသစ်ကိုလည်းကောင်း သူ၏အပေါ်၌ ငါရေးထားမည်။ နားရှိသောသူသည် ဝိညာဉ်တော်က အသင်းတော်တို့အား မိန့်တော်မူသောစကားကို နားထောင်စေ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၃:၇–၁၃။

ဖိလဒေလဖိအသင်းသားတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမည်သစ်ကို သူတို့အပေါ်၌ ရေးမှတ်ပေးမည်ဟု သူတို့အား ကတိပြုထားသည်။ သခင်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်တော်မူသောအခါ၊ မိမိအကြောင်း အမည်သစ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူလိမ့်မည်။ အာဗြဟံအား သခင်က မိမိသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

အာဗြံသည် အသက်ကိုးဆယ်ကိုးနှစ်ရှိသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် အာဗြံထံတော်သို့ ထင်ရှား၍၊ “ငါသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ ငါ့ရှေ့၌ လျှောက်လှမ်းလော့၊ စုံလင်ခြင်းရှိလော့။ ငါနှင့် သင်အကြား၌ ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို ငါတည်စေမည်၊ သင့်ကိုလည်း အလွန်အမင်း များပြားစေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အာဗြံသည် မျက်နှာချ၍ ပြပ်ဝပ်လေ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့် မိန့်တော်မူလျက်၊ “ငါ့ဘက်မှမူကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါ၏ပဋိညာဉ်သည် သင်နှင့်အတူရှိ၏။ သင်သည် လူမျိုးအများတို့၏ အဘဖြစ်ရလိမ့်မည်။ နောင်တစ်ဖန် သင်၏အမည်ကို အာဗြံဟု မခေါ်ရတော့။ သင်၏အမည်သည် အာဗြဟံဖြစ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင့်ကို လူမျိုးအများတို့၏ အဘဖြစ်စေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၇:၁–၅။

ထာဝရဘုရားသည် အာဗြဟံခေတ်၌ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်တော်ကို ပထမဦးစွာ ပြုဝင်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်ကိုယ်ကို အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်အဖြစ် ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ မောရှေခေတ်၌ ထိုပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုကို ပိုမိုတိုးချဲ့တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ပထမအကြိမ်အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ယေဟောဝါဟု ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ယေရှုသည် တစ်ပတ်အတွက် လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်တော်ကို အတည်ပြုရန် ကြွလာသောအခါ၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ တစ်ကြိမ်တည်းသာ ဖော်ပြခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုဖော်ပြမှုမှာလည်း ဗာဗုလုန်လူတစ်ဦးအားဖြင့် ဖြစ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အမည်သစ်တစ်ပါးကို ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူခဲ့သည်။

ထိုအခါ နေဘုခဒ်နေဇာမင်းကြီးသည် အံ့ဩမိ၍ အလျင်အမြန် ထ၍ မိမိအကြံပေးတို့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “ငါတို့သည် လူသုံးယောက်ကို ချည်နှောင်လျက် မီးအလယ်ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည် မဟုတ်လော” ဟု မေးတော်မူ၏။ ထိုသူတို့ကလည်း မင်းကြီးအား “မှန်ပါ၏၊ အရှင်မင်းကြီး” ဟု ပြန်လည်လျှောက်ထားကြ၏။ မင်းကြီးက ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် လူလေးယောက်ကို ချည်နှောင်ခြင်းမရှိဘဲ မီးအလယ်ထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေကြသည်ကို မြင်ရ၏။ သူတို့သည် ထိခိုက်နာကျင်ခြင်း အလျှင်းမရှိကြ။ စတုတ္ထသူ၏ သဏ္ဌာန်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်နှင့် တူ၏” ဟု ဆိုတော်မူ၏။ ဒံယေလ ၃:၂၄၊ ၂၅။

ဒံယေလ အခန်းကြီး သုံးသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေကို ညွှန်ပြနေသည်ဟု သက်သေပြရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး သုံး၌ ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘေဒနေဂေါတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သည် ပဋိညာဉ်တရားကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး သုံး၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် နောက်မိုးရွာသွန်းခြင်း သမိုင်းကြောင်း၏ ပရောဖက်ပြု ပုံဖော်ချက်တစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ သစ္စာရှိသူ သုံးဦးနှင့်အတူ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ မီးအတွင်း၌ ရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှိလည်း ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးဦးသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကိုသာမက ကောင်းကင်တမန် သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေ အကျပ်အတည်းကို ပုံဆောင်နေသော ထိုမီးအတွင်း၌ ကိုယ်တော်ကို မိမိ၏ နာမတော်တစ်ပါးဖြင့် ဖော်ထုတ်သိမြင်ရပြီး၊ ထိုနာမတော်မှာ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် ကြွလာသည့်အချိန် မတိုင်မီ သမိုင်းထဲသို့ မိတ်ဆက်မခံရသေးသော နာမတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး သုံး၏ ပုံဖော်ချက်၌ ကမ္ဘာ၏ အဆုံးကာလတွင် ပဋိညာဉ်တရားကို ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးသောသူများသည် နောက်ဆုံးအကျပ်အတည်းအတွင်း ခရစ်တော်နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံနေကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်လူသားမျှ မသိခဲ့သော နာမတော်တစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသော အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေရာမှ အလွန်ဝေးကွာသွားမီ၊ အီဂျစ်ပြည်၌ ဒဏ်ချက်ဆယ်ပါးအနက် ပထမဆုံးဒဏ်ချက် မစတင်မီကပင် စစ်မှန်သော ဥပုသ်နေ့လှုပ်ရှားမှု ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်သတိရသင့်သည်။

ဖာရောမင်းကလည်း၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ယခု ပြည်သူပြည်သားတို့သည် များပြားလှပြီ။ သင်တို့သည်လည်း သူတို့ကို သူတို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများမှ အနားပေးနေကြသည်” ဟုဆို၏။ ထိုနေ့၌ပင် ဖာရောမင်းသည် လူတို့၏အလုပ်ကြပ်တို့နှင့် သူတို့၏အရာရှိတို့ကို အမိန့်ပေး၍၊ “ယခင်ကကဲ့သို့ အုတ်လုပ်ရန် လူတို့အား ကောက်ရိုးကို မပေးကြနှင့်တော့။ သူတို့ကိုယ်တိုင် သွား၍ ကောက်ရိုးစုဆောင်းစေကြလော့။ သို့ရာတွင် ယခင်က သူတို့လုပ်ခဲ့သော အုတ်အရေအတွက်ကို သူတို့အပေါ်၌ပင် တင်ထားကြလော့။ ထိုအရေအတွက်မှ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မလျော့ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ပျင်းရိကြသောကြောင့်၊ ‘ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ရန် သွားကြပါစို့’ ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုကြခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့သည် ထိုအလုပ်၌ အလုပ်လုပ်ကြစေရန် လူတို့အပေါ်၌ အလုပ်ကို ပို၍ လေးလံစွာ တင်ထားကြလော့။ အချည်းနှီးသော စကားများကို သူတို့ မနားထောင်ကြစေနှင့်” ဟုဆို၏။ ထိုအခါ လူတို့၏အလုပ်ကြပ်တို့နှင့် သူတို့၏အရာရှိတို့သည် ထွက်သွား၍ လူတို့အား၊ “ဖာရောမင်းသည် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ‘ငါသည် သင်တို့အား ကောက်ရိုးမပေးတော့။ သင်တို့သည် သွား၍ ကောက်ရိုးကို တွေ့နိုင်ရာအရပ်မှ ရယူကြလော့။ သို့သော် သင်တို့၏အလုပ်မှ တစ်စုံတစ်ရာမျှ လျော့နည်းမည်မဟုတ်’ ” ဟု ပြောကြ၏။ ထိုကြောင့် လူတို့သည် ကောက်ရိုးအစား အမှိုက်ခြောက်ကို စုဆောင်းရန် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးအနှံ့အပြားသို့ ကွဲပြား၍ ထွက်သွားကြ၏။ အလုပ်ကြပ်တို့ကလည်း သူတို့ကို အလျင်အမြန်ပြုစေ၍၊ “ကောက်ရိုးရှိစဉ်ကကဲ့သို့ နေ့စဉ်သတ်မှတ်ထားသော အလုပ်တာဝန်ကို ပြည့်စုံစေကြလော့” ဟုဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ဖာရောမင်း၏အလုပ်ကြပ်တို့က သူတို့အပေါ်၌ ခန့်ထားသော ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အရာရှိတို့သည် ရိုက်နှက်ခံရကြ၍၊ “ယခင်ကကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် မနေ့ကလည်းကောင်း၊ ယနေ့လည်းကောင်း၊ အုတ်လုပ်ရမည့် သင်တို့၏တာဝန်ကို မပြည့်စုံစေကြသနည်း” ဟု မေးမြန်းတောင်းဆိုခြင်းခံရကြ၏။ ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အရာရှိတို့သည် ဝင်၍ ဖာရောမင်းထံ အော်ဟစ်လျှောက်ထားကာ၊ “အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်တို့အား ဤသို့ ပြုတော်မူသနည်း။ ကိုယ်တော်၏ကျွန်တို့အား ကောက်ရိုးမပေးဘဲ ‘အုတ်လုပ်ကြလော့’ ဟု သူတို့က ကျွန်ုပ်တို့အား ဆိုကြပါ၏။ ကြည့်ရှုတော်မူပါ၊ ကိုယ်တော်၏ကျွန်တို့သည် ရိုက်နှက်ခံရကြပါ၏။ သို့သော် အပြစ်မှာ ကိုယ်တော်၏လူတို့၌ ရှိပါသည်” ဟုဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် သူက၊ “သင်တို့သည် ပျင်းရိကြ၏၊ ပျင်းရိကြ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ‘ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ သွားကြပါစို့’ ဟု သင်တို့ ဆိုကြခြင်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ယခု သွား၍ အလုပ်လုပ်ကြလော့။ ကောက်ရိုးကို သင်တို့အား ပေးမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ အုတ်အရေအတွက်ကိုမူ သင်တို့ ပေးအပ်ရမည်” ဟုဆို၏။ “သင်တို့၏ နေ့စဉ်တာဝန်အတွက် အုတ်များမှ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မလျော့ရ” ဟုဆိုသောအခါ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အရာရှိတို့သည် မိမိတို့သည် ဒုက္ခအခြေအနေ၌ ကျရောက်နေကြောင်း မြင်သိကြ၏။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၅:၅–၁၉။

တနင်္ဂနွေဥပဒေမတိုင်မီ၊ အီဂျစ်၏ ကပ်ဘေးများ မကျရောက်မီကကဲ့သို့ပင်၊ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းသောသူများအပေါ် ဆန့်ကျင်လှုပ်ရှားမှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာမည်။ အီဂျစ်လူတို့နှင့် ဟေဗြဲလူတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက မောရှေကို အခက်အခဲအပေါင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ပင်၊ အာဟပ်ကလည်း ဧလိယကို ထိုသို့ပင် စွပ်စွဲခဲ့သည်။

ထိုနောက် အာဟပ်သည် ဧလိယကို မြင်သောအခါ၊ “ဣသရေလကို နှောင့်ယှက်သောသူသည် သင်ပေလော” ဟု ဧလိယအား မေးလေ၏။ ထိုအခါ ဧလိယက၊ “ကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလကို မနှောင့်ယှက်ပါ။ သို့ရာတွင် သင်နှင့် သင့်အဘ၏အိမ်သားတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်တို့ကို စွန့်ပစ်၍ ဗာလဘုရားတို့နောက်သို့ လိုက်ကြသောကြောင့် ဣသရေလကို နှောင့်ယှက်သောသူများမှာ သင်တို့ပင်ဖြစ်ကြ၏” ဟု ပြန်ဆိုလေ၏။ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၁၇၊ ၁၈။

မောရှေ၏အကြောင်းအရာသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသမိုင်းကို သရုပ်ဖော်ပြသသကဲ့သို့၊ ဧလိယ၏အကြောင်းအရာလည်း တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသမိုင်းကို သရုပ်ဖော်ပြသသည်။ ထိုနှစ်ပါးသည် ပေါင်းစည်း၍ဖြစ်စေ၊ သီးခြားဖြစ်စေ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ဘုန်းတော်ထင်ရှားပြောင်းလဲခြင်း၌၊ ထိုနှစ်ပါးသည် အတူတကွ သေခြင်းမတွေ့ရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် သခင်ဘုရား၌ အိပ်ပျော်သောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသည်။ မောရှေသည် ထမြောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ ဧလိယသည် မည်သည့်အခါမျှ မသေခဲ့ချေ။ ထို့ပြင်၊ သူတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၌ လူများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသော ပရောဖက်နှစ်ပါးလည်း ဖြစ်ကြသည်။ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့ကို သင်္ကေတများအဖြစ် အသုံးပြု၍ သမ္မာတရားများစွာကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုအကြောင်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်ဆွေးနွေးမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်မရောက်မီ၊ ပရောဖက် ဧလိယကို သင်တို့ထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်။ ထိုသူသည်၊ ငါလာ၍ မြေကြီးကို ကျိန်ခြင်းဒဏ်ဖြင့် မထိုးနှက်မီ၊ အဘတို့၏စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ဘက်သို့လည်းကောင်း၊ သားသမီးတို့၏စိတ်နှလုံးကို အဘတို့ဘက်သို့လည်းကောင်း ပြန်လှည့်စေမည်။ မာလခိ ၄:၅၊ ၆။

လူသားတို့၏ စစ်ဆေးကာလမပိတ်မီ အနည်းငယ်အချိန်တွင် “ပရောဖက် ဧလိယ” သည် “အဘတို့၏ နှလုံးကို သားသမီးတို့ဘက်သို့လည်းကောင်း၊ သားသမီးတို့၏ နှလုံးကို အဘတို့ဘက်သို့လည်းကောင်း” လှည့်စေသော အထူးသတင်းစကားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းရမည်။ ပရောဖက်တို့အားလုံးသည် လောကအဆုံးအကြောင်းကို သက်သေခံကြပြီး၊ ထိုသူတို့အားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သဘောတူညီကြသည်။

ပရောဖက်တို့၏ ဝိညာဉ်များသည်လည်း ပရောဖက်တို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် မငြိမ်မသက်မှု၏ အစပြုသူမဟုတ်၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အစပြုသူဖြစ်တော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့၏ အသင်းတော်အပေါင်းတို့၌ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၄:၃၂၊ ၃၃။

ဧလိယ၏သတင်းစကားသည် ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောနေ့ မတိုင်မီ ခဏအလိုတွင် ရောက်ရှိလာသည်ဖြစ်ရာ၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် “ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်” ဟု ဖော်ပြထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲရှိ ထိုအထူးသတင်းစကားတစ်ရပ်တည်းပင် ဖြစ်သည်။ “အချိန်နီးပြီ” သောအခါ၊ ဧလိယ၏ အထူးသတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်၏ “ကျွန်များအား မကြာမီဖြစ်ပေါ်လာရမည့်အရာများကို” ပြသပေးသည်။

ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်၏။ မကြာမီဖြစ်ပျက်ရမည့်အရာတို့ကို မိမိ၏ကျွန်တို့အားပြသစေရန် ဘုရားသခင်သည် ထိုဗျာဒိတ်တော်ကို သူ့အားပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် ယင်းကို စေလွှတ်၍ မိမိ၏ကျွန် ယောဟန်အား အမှတ်သင်္ကေတဖြင့် ဖော်ပြတော်မူ၏။ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အကြောင်းနှင့် ယေရှုခရစ်တော်၏ သက်သေခံချက်အကြောင်း၊ မိမိမြင်သမျှအရာခပ်သိမ်းအကြောင်းကို သက်သေခံခဲ့၏။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားတော်တို့ကို ဖတ်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုစကားတော်တို့ကို ကြားနာသောသူတို့နှင့် ယင်းအထဲ၌ ရေးထားသောအရာတို့ကို စောင့်ထိန်းသောသူတို့လည်း မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်၏။ ဗျာဒိတ် ၁:၁–၃။

မာလခိသည် ဧလိယကို သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုသောအခါ၊ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့်ဆိုင်သော တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြချက်တစ်ရပ်ကို သူ ထည့်သွင်းထားသည်ကို သတိပြုပါ။

ငါ၏ကျွန် မောရှေအား ဟောရေဘ၌ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့အတွက် ငါမှာကြားခဲ့သော ပညတ္တိတရားကို၎င်း၊ စီရင်ချက်များနှင့် တရားဝင်အမိန့်များကို၎င်း သင်တို့ မှတ်ကြလော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သောနေ့ မရောက်မီ ပရောဖက် ဧလိယကို သင်တို့ထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်။ သူသည် ငါလာ၍ မြေကြီးကို ကျိန်ခြင်းဘေးဖြင့် မဒဏ်ခတ်မည်အကြောင်း၊ ဖခင်တို့၏စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ဘက်သို့၎င်း၊ သားသမီးတို့၏စိတ်နှလုံးကို သူတို့၏ဖခင်တို့ဘက်သို့၎င်း ပြန်လှည့်စေမည်။ မာလခိ ၄:၄–၆။

ဤကျမ်းပိုဒ်သုံးပိုဒ်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နောက်ဆုံးကျမ်းပိုဒ်များဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နောက်ဆုံးကတိတော်ကိုလည်း ပါဝင်သကဲ့သို့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအပေါ် အလေးအနက်ထားမှုကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ “မင်္ဂလာ” ခုနစ်ချက်ရှိပြီး၊ နောက်ဆုံးမင်္ဂလာသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့အပေါ် ကျရောက်သော မင်္ဂလာဖြစ်သည်။

ငါသည် အာလဖာနှင့် ဩမေဂာ ဖြစ်၏။ အစဖြစ်၍ အဆုံးလည်း ဖြစ်၏။ ပထမဖြစ်၍ နောက်ဆုံးလည်း ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်တို့ကို ကျင့်ဆောင်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အသက်ပင်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ရရှိကြမည်ဖြစ်၍ မြို့တော်အတွင်းသို့လည်း တံခါးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ကြမည်။ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၃၊ ၁၄။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ နောက်ဆုံးပေးထားသော ကတိတော်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို “သတိရကြလော့” ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုရာတွင် “သတိရလော့” ဟူသော အမိန့်ကို ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ထားသည့် ပညတ်တော်တစ်ပါးကို အထူးအလေးပေးထားသည်။

ဥပုသ်နေ့ကို သတိရ၍ သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းလော့။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး သင်သည် အလုပ်လုပ်၍ ကိုယ်၏အမှုအရာ အလုံးစုံကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သို့ရာတွင် သတ္တမနေ့သည် သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်လည်းကောင်း၊ သင်၏သားသမီးတို့လည်းကောင်း၊ သင်၏ အမျိုးသားကျွန်၊ အမျိုးသမီးကျွန်တို့လည်းကောင်း၊ သင်၏တိရစ္ဆာန်များလည်းကောင်း၊ သင်၏တံခါးအတွင်း၌ နေထိုင်သော တပါးအမျိုးသားလည်းကောင်း၊ မည်သည့်အမှုကိုမျှ မပြုရ။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် ခြောက်ရက်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအရာတို့အထဲ၌ ရှိသမျှကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ သတ္တမနေ့၌ အနားယူတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၈–၁၁။

ဟောင်းကျမ်းနှင့် အသစ်ကျမ်း နှစ်ခုလုံး၌ နောက်ဆုံးသော ကတိတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို အလေးအနက်ဖော်ပြထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့ကို ပိုမိုအလေးထားသည်။ မာလခိက “အောက်မေ့ကြလော့” ဟုဆိုပြီး၊ ယောဟန်က ထိုသို့ ပြုလျှင် သင်တို့သည် မင်္ဂလာရှိကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား သိစေသည်။ ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် သူ၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးကို အမှတ်ရစေသည်။ ဥပုသ်နေ့သည်လည်း ကမ္ဘာမြေသမိုင်း၏ နောက်ဆုံးသော ကာလများ၌ အငြင်းပွားဖွယ် အချက်အချာအဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ယောဟန်သည် သူ၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့အပေါ်ရှိ “မင်္ဂလာ” ကို မှတ်တမ်းတင်သောအခါ၊ အဲလဖနှင့် အိုမေဂါ၊ အစနှင့် အဆုံး၊ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်တော်မူသော ယေရှုက ကြေညာတော်မူခဲ့သည့်အရာကိုသာ မှတ်တမ်းတင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသစ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးသော ကတိတော်သည် ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့နှင့်လည်း ဆိုင်သကဲ့သို့၊ အဆုံးကို အစဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ဘုရားသဘောသဘာဝ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတစ်ရပ်နှင့်လည်း ဆိုင်သည်။

“အစအဦးများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော ပထမသမ္မာတရားသည် ဖန်ဆင်းရှင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဥပုသ်နေ့အပေါ် အထူးအလေးပေးချက်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ယင်းတို့ကို အတူတကွ စုစည်း၍၊ တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း ဆင့်၍ ကြည့်လျှင်၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ အစနှင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း နှစ်ပါးစလုံး၏ အဆုံးတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို၊ ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်ကို အလေးပေးဖော်ပြကြပြီး၊ ယေရှုသည် အစနှင့် အဆုံးဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်း အလေးပေးဖော်ပြကြသည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နောက်ဆုံးကတိတော်၌ မာလခိသည် ပရောဖက် ဧလိယကို သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး၊ သူသည် ယေဇဗေလနှင့် အာဟပ်ကို ဆန့်ကျင်ရင်ဆိုင်ခဲ့သော ပရောဖက်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ယေဇဗေလကို ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ သင်္ကေတအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဘုရင်ဆယ်ပါးကို ကုလသမဂ္ဂ၏ သင်္ကေတအဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုထားသည်။ ဧလိယ၏ အာဟပ်နှင့် ယေဇဗေလကို ဆန့်ကျင်ရင်ဆိုင်မှုသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အားဖြည့်ထောက်ပံ့မှုကိုခံရပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်၌ရှိသော ကုလသမဂ္ဂကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်က ဆန့်ကျင်ရင်ဆိုင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းအမျိုးအနွယ် ဆယ်ပါး၏ ဘုရင်အဖြစ် အာဟပ်သည် အမျိုးအနွယ်ဆယ်ပါးအပေါ် အုပ်စိုးသော အာဏာကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သဖြင့်၊ ဤသည်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု (အာဟပ်) က ကုလသမဂ္ဂ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ခုနစ်၌ ဖော်ပြသော အမျိုးအနွယ်ဆယ်ပါး သို့မဟုတ် ဘုရင်ဆယ်ပါး) ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် (ယေဇဗေလ) အတွက် ဥပုသ်စောင့်ထိန်းသူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်စေရန် အားပေးခန့်အပ်ခြင်းကို ရှေ့ပြေးပုံစံအဖြစ် ပြထားသည်။ မာလခိက ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်နေ့ မတိုင်မီ ရောက်လာမည့် သတင်းစကားတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုရန် ဧလိယကို အသုံးပြုသောအခါ၊ ဧလိယသည် ယေဇဗေလ၏ လက်အောက်၌ သုံးနှစ်ခွဲကာလပတ်လုံး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသကဲ့သို့ ခေတ်သစ်ရောမ (နဂါး၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်) ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရသောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မာလခိ ၄:၄ တွင် “သတိရလော့” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြု၍ ဥပုသ်နေ့ကို အထူးအလေးထားဖော်ပြထားခြင်းသည် မာလခိ ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြကွက်ထဲသို့ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကျပ်အတည်းကို ထပ်မံထည့်သွင်းပေးသည်။

ဓမ္မဟောင်း၏အစကို ဓမ္မဟောင်း၏အဆုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် သမ္မာကျမ်းတစ်အုပ်လုံး၏အစကို ၎င်း၏အဆုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍လည်းကောင်း ပို့ဆောင်ဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားများကို စဉ်းစားရာတွင် ထပ်မံဖြည့်စွက်ရမည့် အချက်များစွာ ရှိသေးသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ ဖန်ဆင်းရှင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိုဖန်ဆင်းခြင်းကို အောက်မေ့အထိမ်းအမှတ်ပြုသော ဥပုသ်နေ့ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ မာလခိကျမ်း၌မူ လူသား၏ စုံစမ်းကာလပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အကျပ်အတည်းဆိုင်ရာ အဓိကပြဿနာအဖြစ် ဥပုသ်နေ့ပညတ်တော်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ သို့မဟုတ် မာလခိက ခေါ်သကဲ့သို့ “ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သောနေ့” ဖြစ်သည်။ ဧလိယသည် သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေသော လောကသို့ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကြေညာတင်ပြသော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“ယနေ့တွင်၊ ဧလိယနှင့် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်က ခန့်အပ်တော်မူသော သတင်းတမန်များသည် စီရင်ခြင်းကို ခံရမည့် လောက၏ အာရုံကို၊ ကျေးဇူးကာလ ပိတ်သိမ်းခါနီး နာရီများနှင့် ဆက်စပ်၍ မကြာမီ ဖြစ်ပျက်လာမည့် လေးနက်အရေးကြီးသော အဖြစ်အပျက်များ၊ ထို့ပြင် ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၊ သခင်တို့၏ သခင်အဖြစ် ခရစ်တော်ယေရှု ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်းဆီသို့ ခေါ်ယူလျက်ရှိကြသည်။” Prophets and Kings, 715, 716.

ဓမ္မကျမ်း၏အစဖြစ်သကဲ့သို့ ဓမ္မဟောင်း၏အစလည်းဖြစ်သောအပိုင်းသည်၊ ဓမ္မနှစ်ပါးလုံး၏အဆုံး၌ တွေ့ရသောတူညီသည့်အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ အစနှင့် အဆုံးတစ်ခုစီတွင် မိမိတို့အလိုက် အလေးပေး၍ သတင်းစကားသို့ ပံ့ပိုးပေးသော သမ္မာတရားရှိကြသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ အာရုံစိုက်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များအပေါ်တွင်ရှိပြီး၊ မာလခိကျမ်း၌မူ လာမည့်အကျပ်အတည်းကို သတိပေးသော သတင်းစကားအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏အဆုံးပိုင်းသည် အာလဖနှင့် ဩမေဂါကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ဓမ္မသစ်၏ ပထမကျမ်းတွင် အောက်ပါအတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရသည်။

ယေရှုခရစ်၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်မှတ်တမ်း၊ ဒါဝိဒ်၏သား၊ အာဗြဟံ၏သား။

အာဗြဟံသည် ဣဇာက်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဣဇာက်သည် ယာကုပ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ယာကုပ်သည် ယုဒနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများကို မွေးဖွားစေ၏။ ယုဒသည် သာမာမှ ဖာရက်နှင့် ဇာရကို မွေးဖွားစေ၏။ ဖာရက်သည် ဧဇရုံကို မွေးဖွားစေ၏။ ဧဇရုံသည် အာရံကို မွေးဖွားစေ၏။ အာရံသည် အမိနာဒပ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ အမိနာဒပ်သည် နာရှုန်ကို မွေးဖွားစေ၏။ နာရှုန်သည် ဆာလမုန်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဆာလမုန်သည် ရာခပ်မှ ဗောဇကို မွေးဖွားစေ၏။ ဗောဇသည် ရုသမှ ဩဗက်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဩဗက်သည် ယေရှဲကို မွေးဖွားစေ၏။ ယေရှဲသည် ဒါဝိဒ်မင်းကြီးကို မွေးဖွားစေ၏။ ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် ဥရိယ၏ မယားဖြစ်ခဲ့သော မိန်းမမှ ဆော်လမွန်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဆော်လမွန်သည် ရောဗောင်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ရောဗောင်သည် အဘိယကို မွေးဖွားစေ၏။ အဘိယသည် အာသကို မွေးဖွားစေ၏။ အာသသည် ယောရှဖတ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ယောရှဖတ်သည် ယောရံကို မွေးဖွားစေ၏။ ယောရံသည် ဩဇိကို မွေးဖွားစေ၏။ ဩဇိသည် ယောသံကို မွေးဖွားစေ၏။ ယောသံသည် အာခတ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ အာခတ်သည် ဟေဇကိကို မွေးဖွားစေ၏။ ဟေဇကိသည် မနာရှေကို မွေးဖွားစေ၏။ မနာရှေသည် အာမုန်ကို မွေးဖွားစေ၏။ အာမုန်သည် ယောရှိကို မွေးဖွားစေ၏။ ယောရှိသည် ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကြသော အချိန်ဝန်းကျင်၌ ယေခေါနိနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများကို မွေးဖွားစေ၏။ ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်းနောက်တွင် ယေခေါနိသည် ရှာလသေလကို မွေးဖွားစေ၏။ ရှာလသေလသည် ဇေရုဗဗေလကို မွေးဖွားစေ၏။ ဇေရုဗဗေလသည် အဘိဟုဒ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ အဘိဟုဒ်သည် ဧလျာကိမ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဧလျာကိမ်သည် အာဇော်ကို မွေးဖွားစေ၏။ အာဇော်သည် ဇာဒုတ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဇာဒုတ်သည် အာခိမ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ အာခိမ်သည် ဧလိဟုဒ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ဧလိဟုဒ်သည် ဧလျာဇာကို မွေးဖွားစေ၏။ ဧလျာဇာသည် မတ္ထန်ကို မွေးဖွားစေ၏။ မတ္ထန်သည် ယာကုပ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ယာကုပ်သည် မာရိ၏ ခင်ပွန်း ယောသပ်ကို မွေးဖွားစေ၏။ ထိုမာရိမှ ယေရှုကို ဖွားမြင်၏။ ထိုယေရှုကို ခရစ်တော်ဟု ခေါ်ကြ၏။

ထို့ကြောင့် အာဗြဟံမှ ဒါဝိဒ်တိုင်အောင် မျိုးဆက်ဆက်ပေါင်း တစ်ဆယ့်လေး ဆက်ရှိ၏။ ဒါဝိဒ်မှ ဗာဗုလုန်သို့ သိမ်းသွားခြင်းတိုင်အောင် မျိုးဆက်ဆက်ပေါင်း တစ်ဆယ့်လေး ဆက်ရှိ၏။ ဗာဗုလုန်သို့ သိမ်းသွားခြင်းမှ ခရစ်တော်တိုင်အောင်လည်း မျိုးဆက်ဆက်ပေါင်း တစ်ဆယ့်လေး ဆက်ရှိ၏။

ယေရှုခရစ်တော်၏ ဖွားမြင်ခြင်းအကြောင်းသည် ဤသို့ဖြစ်၏။ မိခင်တော် မာရိသည် ယောသပ်နှင့် စေ့စပ်ထားစဉ်၊ သူတို့ မပေါင်းသင်းမီကပင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်လျက်ရှိသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထိုအခါ သူမ၏ခင်ပွန်း ယောသပ်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူဖြစ်၍၊ သူမကို လူသိရှင်ကြား အရှက်ကွဲစေခြင်းငှာ အလိုမရှိသဖြင့်၊ တိတ်တဆိတ် ကွာရှင်းရန် စိတ်ကူးရှိ၏။ သို့ရာတွင် ထိုအမှုတို့ကို သူစဉ်းစားနေစဉ်တွင်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် အိပ်မက်၌ သူ့ထံပေါ်လာ၍၊ “ဒါဝိဒ်၏သား ယောသပ်၊ မာရိကို သင်၏ဇနီးအဖြစ် လက်ခံယူရန် မကြောက်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သူမအတွင်း၌ ပဋိသန္ဓေတည်သောအရာသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်၏။” ဟု ဆို၏။

သူမသည် သားယောက်ျားကို မွေးဖွားလိမ့်မည်။ သင်သည် ထိုသူ၏နာမကို ယေရှုဟု ခေါ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုသူသည် မိမိ၏လူတို့ကို သူတို့၏အပြစ်များမှ ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ ယင်းအမှုအရာအလုံးစုံသည် ပရောဖက်အားဖြင့် သခင်ဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သော စကားပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ကညာမိန်းမသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်၍ သားယောက်ျားကို မွေးဖွားလိမ့်မည်။ လူတို့သည် ထိုသူ၏နာမကို ဧမာနွေလဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ အနက်ဖွင့်ဆိုလျှင် “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့နှင့်အတူရှိတော်မူသည်” ဟူသတည်း။ ထိုနောက် ယောသပ်သည် အိပ်ပျော်ရာမှ နိုးလာသောအခါ သခင်ဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန် မှာထားသည့်အတိုင်း ပြု၍ မိမိ၏မယားကို မိမိထံသို့ ခေါ်ယူလေ၏။ သူမသည် မိမိ၏ သားဦးကို မွေးဖွားသည်တိုင်အောင် သူသည် သူမနှင့် မပေါင်းဖော်။ ထို့နောက် ထိုသူ၏နာမကို ယေရှုဟု ခေါ်လေ၏။ မဿဲ 1:1–25။

ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏အစသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏အစနှင့်အဆုံး၊ ထို့ပြင် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏အဆုံးတို့နှင့် သဘောတူညီလျက်ရှိသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုးကို အလေးပေးဖော်ပြသဖြင့် ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခရစ်တော်သည် ခြောက်ရက်အတွင်း အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းရန် အသုံးပြုခဲ့သော တန်ခိုးတည်းဟူသည်၊ “မိမိလူတို့ကို သူတို့၏အပြစ်များမှ ကယ်တင်” ရန် အသုံးပြုတော်မူသော တန်ခိုးနှင့် တစ်ထပ်တည်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်က ဟေရှာယ၏ ရေးသားချက်များမှ ကိုးကားဖော်ပြသကဲ့သို့၊ Emmanuel ဟူသောစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့နှင့်အတူရှိတော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုရားသဘောတရားကို ငါတို့၏ လူ့သဘောတရားနှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူခြင်းအားဖြင့် မိမိလူတို့အတွင်း၌ နေတော်မူ၏။ ထိုသို့သော ပေါင်းစည်းခြင်းပင် မာရိ၏အတွင်း၌ လူဇာတိခံယူတော်မူသောအခါ ကိုယ်တော် ပြီးမြောက်စေတော်မူခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

“ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်၏ စံနှုန်းကို ပြည့်မီစေနိုင်မည်မှာ စုံလင်ပြည့်စုံသော နာခံခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိတောင်းဆိုချက်များကို မရှင်းမလင်း မထားခဲ့ပေ။ လူကို ကိုယ်တော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်စေရန် အလိုအပ်မရှိသောအရာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူထားခြင်းမရှိ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်သားများအား ကိုယ်တော်၏ စရိုက်တော်ဆိုင်ရာ စံပြကို ညွှန်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤစံပြသို့ ရောက်နိုင်စေသော ကျေးဇူးတော်သည် ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သဖြင့်၊ သူတို့ကို ခရစ်တော်ထံသို့ ပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

“ကယ်တင်ရှင်သည် လူသားတို့၏ အားနည်းချို့ယွင်းမှုများကို ကိုယ်တော်တိုင် ထမ်းယူတော်မူပြီး၊ လူသားသဘောသဘာဝ၏ အားနည်းမှုကြောင့် မိမိတို့သည် အောင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု လူတို့ မကြောက်ရွံ့စေရန် အပြစ်ကင်းသော အသက်တာကို အသက်ရှင်တော်မူ၏။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ‘ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝ၌ ပါဝင်ဆက်ဆံသူများ’ ဖြစ်စေရန် ကြွလာတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာက လူသားသဘောနှင့် ဘုရားသခင်၏ သဘောကို ပေါင်းစည်းထားသောအခါ အပြစ်မပြုကြောင်း ကြေညာလျက်ရှိ၏။” Ministry of Healing, 180.

ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ အစပိုင်းတွင် ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူ့သဘာဝကို မည်သည့်နေရာ၌၊ မည်သည့်အချိန်၌၊ အဘယ်ကြောင့် မိမိအပေါ်ယူဆောင်တော်မူခဲ့ကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသို့ပြုတော်မူခြင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော လူ့တန်ခိုးသည် အပြစ်မပြုကြောင်း ထင်ရှားစေရန် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ဟူသည် ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မာလခိက ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုပညတ်တရားကို “အောက်မေ့ရမည်” ဟု ဆိုသည်။ ယောဟန်ကလည်း ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းသူများ၊ ထို့ကြောင့် အပြစ်မပြုသူများသည် ကောင်းကင်တံခါးများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။ မဿဲက အပြစ်ရှိသူသည် ခရစ်တော် အောင်မြင်တော်မူသကဲ့သို့ အပြစ်ကို အောင်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ ခရစ်တော် ရှိတော်မူသောအခါ၊ (ဘုန်းတော်၏ မျှော်လင့်ခြင်း) ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုး ရှိနေသည်။ ဤဖြစ်နိုင်ခြင်းကို ခရစ်တော်က လူသားမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာရန် ရွေးချယ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ပေးအပ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထာဝရကာလ၏ ကျန်ရှိသမျှအတွက်လည်း ဘုရားသခင်၏ သားတော်သာမက လူသား၏သားတော်လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။

လူသားတို့၏ စုံစမ်းကာလမပိတ်မီ အနည်းငယ်အကြာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်အတွက် အမှန်တရား၏ အထူးသတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးထားသည်။ ထိုအထူးသတင်းစကားသည်လည်း “ထာဝရဘုရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်နေ့” မတိုင်မီ အနည်းငယ်အကြာတွင် ကြေညာသည့် မာလခိ၏ “ဧလိယသတင်းစကား” ဖြစ်သည်။

ပဋိညာဉ်နှစ်ပါး၏အစ၌လည်းကောင်း၊ ဓမ္မသစ်၏အဆုံး၌လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ သတ်မှတ်ထားသော ဂုဏ်လက္ခဏာများကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏အဆုံး၌ ကိုယ်တော်သည် အာလဖာနှင့် အိုမေဂါ ဖြစ်တော်မူသည်။ ဓမ္မသစ်၏အစ၌ ကိုယ်တော်သည် လူသား၏သား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဓမ္မဟောင်း၏အဆုံးနှင့်အတူ၊ ဖခင်တို့၏နှလုံးကို သားသမီးတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ သားသမီးတို့၏နှလုံးကို ဖခင်တို့ထံသို့လည်းကောင်း ပြန်လှည့်စေခြင်းဟူသော မိမိကြေညာမည့် သတင်းစကားကို ပြည့်စုံစေရန် တမန်တော် ဧလိယ အသုံးပြုသော အခြေခံသဘောတရားကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရသည်။

ဧလိယသည် မိမိ၏သတိပေးသတင်းစကားကို တင်ပြရန် အသုံးပြုသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားမှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ယောဟန်အား လုပ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးထားသည့် အရာနှင့် တိတိကျကျ တူညီပေသည်။ ဧလိယသည် “ဘိုးဘေးတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ သားသမီးတို့၏ စိတ်နှလုံးကို မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများထံသို့လည်းကောင်း ပြန်လှည့်စေမည်” ဟု ဆိုထားပြီး၊ ယောဟန်အားလည်း ထိုအချိန်၌ ဖြစ်နေသောအရာများကို ရေးသားရန် ပြောကြားခဲ့သည်။ ထိုသို့ ရေးသားရာတွင်ပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လာမည့်အရာများကိုလည်း ရေးသားနေမည် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်း အာလဖာနှင့် အိုမေဂါ၏ အခြေခံသဘောတရား မည်သို့ လည်ပတ်ဆောင်ရွက်သည်ကို ဖော်ပြရန် ယောဟန်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဧလိယသည်လည်း မိမိ၏ သတင်းစကားကို ထိုတူညီသော အခြေခံသဘောတရားပေါ်တွင် အခြေပြုမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အစကို အဆုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သောအခါ၊ ဟောင်းသောပဋိညာဉ်နှင့် အသစ်သောပဋိညာဉ်ကို နှိုင်းယှဉ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖခင်သည် မိမိ၏ ကလေး၏ အစဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကလေးသည်လည်း ဖခင်၏ အဆုံးဖြစ်သည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သည် အာဗြဟံ၏ သားသမီးများထဲမှ နောက်ဆုံးသော မျိုးဆက်ဖြစ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံနှင့် ပဋိညာဉ်တော်ကို ချုပ်ဆိုဝင်ရောက်ခဲ့သော သမိုင်းသည် ဘုရားသခင်က ထိုပဋိညာဉ်တော်ကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ပြန်လည်သစ်ဆန်းစေသော သမိုင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကတိတော်သည် အမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့အား အတည်အကြည်ဖြစ်စေခြင်းငှာ၊ ပညတ်တရားနှင့်ဆိုင်သောသူတို့အတွက်သာမက အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သောသူတို့အတွက်လည်း ဖြစ်စေရန်၊ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ဖြစ်မည်အကြောင်း ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ရ၏။ အာဗြဟံသည် ငါတို့အပေါင်းတို့၏ အဘဖြစ်၏။ ရောမ ၄:၁၆။

ဧလိယ၏သတင်းစကားသည် အာလဖနှင့် အိုမေဂါ၏ အခြေခံသဘောတရားကို ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ဘိုးဘေးတို့သည် အာလဖဖြစ်ပြီး သားသမီးတို့သည် အိုမေဂါဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဧလိယ၏သတင်းစကားသည် ဘိုးဘေးတို့၏စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ထံသို့ လှည့်စေမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်က ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာကို ဧလိယဟု သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး Ellen White က William Miller ကို ဧလိယအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာအဖြစ်လည်းကောင်း သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ဤကိုယ်စားပြုလူပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်းတို့၏ သတင်းစကားကို ဘိုးဘေးတို့၏စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ထံသို့ လှည့်စေခြင်းနှင့် ထိုနည်းတူ သားသမီးတို့၏စိတ်နှလုံးကို ဘိုးဘေးတို့ထံသို့ လှည့်စေခြင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထိုအမှုသည် လူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံဘုရားအဖထံသို့ လှည့်စေသော သတင်းစကား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာသည် ထိုမျှသာမက၊ အမှု၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ သင်္ကေတများသည် အနက်တစ်မျိုးတည်းထက် ပိုမိုသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အကြောင်းအရာနောက်ခံအရ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရမည်။

“ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာကို ကြီးမြတ်စေခဲ့သည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သနည်း။ ယုဒလူမျိုး၏ ဆရာများက တင်ပြခဲ့သော ရိုးရာအစဉ်အလာများ၏ အစုအဝေးအပေါ် သူသည် မိမိ၏စိတ်ကို ပိတ်ထား၍၊ အထက်မှလာသော ဉာဏ်ပညာအတွက် မိမိ၏စိတ်ကို ဖွင့်ထားခဲ့သည်။ သူမမွေးဖွားမီပင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က ယောဟန်အကြောင်း သက်သေခံတော်မူခဲ့သည်— ‘သူသည် ထာဝရဘုရား၏ရှေ့တော်၌ ကြီးမြတ်လိမ့်မည်။ စပျစ်ရည်နှင့် အရက်ပြင်းကို မသောက်ရ။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ … ဣသရေလအမျိုးသားအများတို့ကိုလည်း မိမိတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လှည့်စေလိမ့်မည်။ ထိုသူသည် အဘတို့၏စိတ်နှလုံးကို သားသမီးများထံသို့လည်းကောင်း၊ နားမထောင်တတ်သောသူတို့ကို ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ ဉာဏ်ပညာထံသို့လည်းကောင်း လှည့်စေရန်၊ သခင်ဘုရားအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးကို အသင့်ဖြစ်စေရန်၊ ဧလိယ၏ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုးဖြင့် ကိုယ်တော်၏ရှေ့မှ သွားလိမ့်မည်။’ လုကာ ၁:၁၅–၁၇။” Counsels to Parents, Teachers and Students, 445.

နားထောင်ရန် ရွေးချယ်သောသူတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်နှလုံးကို ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ခမည်းတော်ထံသို့ လှည့်ပြန်စေရန် ဤသတင်းစကားကို ရည်ရွယ်၍ စီမံထားသော်လည်း၊ သတိပေးသတင်းစကားကို ပို့ဆောင်ရန် အသုံးပြုမည့် အဓိက ပရောဖက်ပြုသဘောတရားမှာ ခရစ်တော်သည် အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ၊ ပထမနှင့် နောက်ဆုံး၊ အစနှင့် အဆုံး ဖြစ်တော်မူသည် ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဧလိယသတင်းစကားသည် ယေရှုခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ဖြစ်တော်မူသည် ဟူသော ရှုထောင့်မှ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြု နှုတ်ကပတ်တော်ကို တင်ပြခြင်းအပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာကို အုပ်ချုပ်စီမံသော စည်းမျဉ်းများသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ အကျင့်လက္ခဏာတော်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

“ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၏။ ယင်းသည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဖော်ပြသော ထင်ရှားချက်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အကျင့်စရိုက်ကို တိတိကျကျ ကူးယူဖော်ပြထားသော မှတ်တမ်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ကာ၊ ဘုရားသခင့်မေတ္တာနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့၏ ဖော်ထုတ်ချက်လည်း ဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းလောက၏ ညီညွတ်သဟဇာတဖြစ်မှုသည် အသက်ရှိသော်လည်းကောင်း အသက်မရှိသော်လည်းကောင်း အရာအားလုံးနှင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညတ်တရားနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီစွာ လိုက်နာနေခြင်းအပေါ် မူတည်လျက်ရှိ၏။ ဘုရားသခင်သည် အသက်ရှိသော သတ္တဝါများကို အုပ်ချုပ်ရန်အတွက်သာမက သဘာဝတရား၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုအလုံးစုံကိုပါ စီမံအုပ်ချုပ်ရန် ဥပဒေများကို ချမှတ်တော်မူခဲ့၏။ အရာအားလုံးသည် မပြောင်းလဲသော ဥပဒေများ၏ အောက်၌ ရှိကြပြီး၊ ထိုဥပဒေများကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ချေ။ သို့သော် သဘာဝလောကရှိ အရာအားလုံးသည် သဘာဝဥပဒေများ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ရှိနေသည့်အချိန်တွင်၊ မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သမျှ အရာအားလုံးအနက် လူသာလျှင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တရား၏ တာဝန်ခံအဖြစ် ရပ်တည်ရ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုတော်၏ အမြင့်ဆုံးလက်ရာဖြစ်သော လူအား ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို နားလည်နိုင်သော စွမ်းရည်၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရား၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကျေးဇူးပြုတတ်မှုတို့ကို သဘောပေါက်နိုင်သော စွမ်းရည်၊ ထို့ပြင် ထိုပညတ်တရားက မိမိအပေါ် တင်ထားသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် တာဝန်တောင်းဆိုချက်များကို သိနားလည်နိုင်သော စွမ်းရည်တို့ကို ပေးတော်မူခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် လူထံမှ မတိမ်းမယိမ်းသော နာခံမှုကို တောင်းဆိုတော်မူ၏။” Patriarchs and Prophets, 53.

အရာခပ်သိမ်းသည် (သမ္မာကျမ်းစာကိုလည်း ဤထဲတွင်ပါဝင်စေမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား သမ္မာကျမ်းစာသည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာဖြစ်သကဲ့သို့၊ တစ်စုံတစ်ရာဖြစ်လျှင် အရာခပ်သိမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်) သတ်မှတ်ထားပြီး မပြောင်းလဲသော ဥပဒေများအောက်တွင် ရှိသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌လည်း ၎င်းကို မှန်ကန်စွာ အနက်ဖွင့်ဆိုနိုင်ရန် အုပ်ချုပ်သော သတ်မှတ်ထားပြီး မပြောင်းလဲသော ဥပဒေများ သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။ ထိုစည်းမျဉ်းများအနက် တစ်ရပ်မှာ သမ္မာကျမ်းစာသည် အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို ထိုအရာ၏ အစနှင့် တစ်ပြိုင်တည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြတတ်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ယေရှုခရစ်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ပထမဆုံးသောအရှင်နှင့် နောက်ဆုံးသောအရှင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုအရာသည် “မပြောင်းလဲသော ဥပဒေ” တစ်ရပ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဧလိယကို ဤသို့ မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ် နှစ်ခုလုံး၏ အစနှင့် အဆုံးတို့သည် ကိုက်ညီညွတ်ကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အဆုံးလည်းဖြစ်သော သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဆုံးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစနှင့်လည်း ကိုက်ညီညွတ်သည်။ တူညီသော သမ္မာတရားများအတွက် သက်သေငါးပါးရှိကြပြီး၊ ထိုသက်သေများသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတစ်ရပ်ဖြစ်သော အခြေခံသဘောတရားအပေါ် အခြေခံထားကြသည်။ ယင်းသဘောတရားမှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို အမြဲတမ်း ထိုအရာ၏ အစနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြတတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအမှန်တရားသည် ယေရှုခရစ်တော်သည် အာလဖနှင့် ဩမေဂဖြစ်တော်မူသည်ဟူသော အနက်အဓိပ္ပာယ်တွင် ပါဝင်သည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

“ပါတ်မော့ကျွန်းပေါ်ရှိ တမန်တော် ယောဟန်ထံသို့ အသင်းတော်၏ အတွေ့အကြုံအတွင်း၌ အလွန်နက်ရှိုင်း၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော အရေးပါသည့် ရူပါရုံအခင်းအကျင်းများကို ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် မိမိတို့ရှေ့တွင်ရှိသော အန္တရာယ်များနှင့် ပဋိပက္ခများအကြောင်းကို ဉာဏ်အလင်းရရှိနားလည်စေရန်အတွက် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်း၍ အရေးပါလွန်ကဲသော အကြောင်းအရာများကို ရုပ်ပုံများနှင့် သင်္ကေတများအားဖြင့် သူ့အား တင်ပြတော်မူခဲ့သည်။ အချိန်ကာလ၏ အဆုံးတိုင်အောင် ခရစ်ယာန်လောက၏ သမိုင်းကို ယောဟန်အား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့၏ အခြေအနေ၊ အန္တရာယ်များ၊ ပဋိပက္ခများနှင့် နောက်ဆုံးကယ်တင်လွတ်မြောက်ခြင်းကို သူသည် အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် မြေကြီး၏ ရိတ်သိမ်းမှုကို ရင့်မှည့်စေမည့် နိဂုံးချုပ် သတင်းစကားကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ယင်းရိတ်သိမ်းမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သိုလှောင်ရုံအတွက် ကောက်လှိုင်းများအဖြစ် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးသောနေ့၏ မီးရှို့ခြင်းအတွက် ထင်းစည်းများအဖြစ် ဖြစ်စေ ရင့်မှည့်စေမည့်အရာဖြစ်သည်။

“ရူပါရုံ၌ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့က သမ္မာတရားအတွက် ခံရမည့် စမ်းသပ်ခြင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံရာ၌၊ သူတို့ကို မနာခံမှုသို့ အတင်းအကျပ် စေခိုင်းရန် ကြိုးပမ်းသော ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းသည့် အာဏာများ၏ ရင်ဆိုင်မှုအလယ်တွင်ပင်၊ သူတို့၏ မယိမ်းယိုင်သော တည်ကြည်ခိုင်မာမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် သားရဲနှင့် ၎င်း၏ ရုပ်တုအပေါ် သူတို့၏ နောက်ဆုံးအောင်မြင်ခြင်းကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။”

“အနီရောင်ကြီးမားသော နဂါးတစ်ကောင်၊ ကျားသစ်နှင့်တူသော သားရဲတစ်ကောင်၊ သိုးကလေးကဲ့သို့သော ဦးချိုများရှိသည့် သားရဲတစ်ကောင် ဟူသော သင်္ကေတများအောက်တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို အထူးသဖြင့် ခြေဖြင့်နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၌ ပါဝင်လုပ်ဆောင်မည့် လောကီအစိုးရများကို ယောဟန်ထံ၌ ပြသခဲ့သည်။ ထိုစစ်ပွဲသည် ကာလအဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားလျက်ရှိသည်။ သန့်ရှင်းသော မိန်းမတစ်ဦးနှင့် သူ၏သားသမီးများဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် အလွန်နည်းပါးသော လူစုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် အကျန်အလွန်နည်းသော တစ်စုသာ ရှိနေသေးသည်။ ဤသူတို့အကြောင်းကို ယောဟန်က ‘ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ထိန်း၍ ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်ကို ကိုင်ဆောင်သောသူများ’ ဟု ဆိုထားသည်။

“ဘုရားမဲ့အယူဝါဒအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ စာတန်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော သက်သေခံတို့ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းလျက် ရာစုနှစ်များစွာ မိမိ၏တန်ခိုးကို အသုံးချခဲ့သည်။ ဘုရားမဲ့ဝါဒီများနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို လိုက်နာသူများသည် နဂါး၏ ဝိညာဉ်တစ်မျိုးတည်းက လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ကြသည်။ ကွာခြားချက်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ဘုရားသခင်အား အမှုထမ်းနေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်လျက် ရှိသောကြောင့် ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီး၍ ပိုမိုရက်စက်သော ရန်သူဖြစ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရောမဘုရားကျောင်းဝါဒ၏ လက်ကိုင်တံဖြင့် စာတန်သည် လောကကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အသင်းတော်ဟု မိမိကိုယ်ကို ကြေညာသော အသင်းတော်ပင်လျှင် ဤလှည့်ဖြားမှု၏ အတန်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကြာ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် နဂါး၏ အမျက်ဒေါသအောက်၌ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ရသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် မိမိ၏အင်အားကို လုယူခံရ၍ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ဆက်လက်မပြုနိုင်တော့ဘဲ ရပ်တန့်ရမည့်အခါတွင်လည်း၊ ယောဟန်သည် နဂါး၏ အသံကို ထပ်မံပဲ့တင်ထပ်စေရန်နှင့် တူညီသော ရက်စက်၍ ဘုရားကို စော်ကားသော အမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန် ပေါ်ထွက်လာသော အာဏာသစ်တစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ အသင်းတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိတရားကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်ဆင်နွှဲမည့် နောက်ဆုံးသော အာဏာဖြစ်သော ဤအာဏာကို သိုးကလေးကဲ့သို့သော ချိုနှစ်ချောင်းရှိသည့် သားရဲဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသည်။ ၎င်းမတိုင်မီ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော သားရဲတို့သည် ပင်လယ်မှ တက်လာခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤသားရဲမူကား မြေပြင်မှ တက်လာသည်ဟု ဆိုထားရာ၊ ထိုသို့ သင်္ကေတပြုထားသော နိုင်ငံ၏ ငြိမ်းချမ်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ‘သိုးကလေးကဲ့သို့သော ချိုနှစ်ချောင်း’ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အစိုးရ၏ အခြေခံမူကြီးနှစ်ရပ်ဖြစ်သော သမ္မတစနစ်နှင့် ပရိုတက်စတန်ဝါဒတို့၌ ဖော်ပြလျက်ရှိသော ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကို အလွန်သင့်လျော်စွာ ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအခြေခံမူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံ၏ တန်ခိုးနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ကြသည်။ အမေရိက၏ ကမ်းခြေများပေါ်တွင် ပထမဦးဆုံး ခိုလှုံရာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသူတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ မောက်မာသော တောင်းဆိုမှုများနှင့် ဘုရင်စိုးမိုးအုပ်ချုပ်မှု၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုတို့မှ လွတ်ကင်းသော နိုင်ငံတစ်ခုသို့ မိမိတို့ ရောက်ရှိလာကြပြီဟူ၍ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နိုင်ငံရေးလွတ်လပ်ခွင့်နှင့် ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်တို့၏ ကျယ်ဝန်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် အစိုးရတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။”

သို့ရာတွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ခက်ထန်တိကျသော ခဲတံရေးဆွဲခြင်းသည် ဤငြိမ်းချမ်းသော မြင်ကွင်း၌ အပြောင်းအလဲတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာကြောင်း ဖော်ပြ၏။ သိုးကလေးနှင့်တူသော ဦးချိုများရှိသည့် သားရဲသည် နဂါး၏ အသံဖြင့် ပြောဆိုလျက်၊ “သူ့ရှေ့၌ ရှိသော ပထမသားရဲ၏ အာဏာအလုံးစုံကို ကျင့်သုံး၏။” ပရောဖက်ပြုချက်ကလည်း မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့အား သားရဲအတွက် ရုပ်ပုံတစ်ခု ပြုလုပ်ကြရန် သူဆိုမည်ဟု ကြေညာပြီး၊ “သူသည် အငယ်အကြီး၊ ချမ်းသာဆင်းရဲ၊ လွတ်လပ်ကျွန် အားလုံးတို့ကို မိမိတို့၏ ညာဘက်လက်၌ဖြစ်စေ၊ နဖူး၌ဖြစ်စေ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူစေ၏။ ထိုအမှတ်တံဆိပ် သို့မဟုတ် သားရဲ၏ နာမကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သူ၏ နာမ၏ အရေအတွက်ကိုဖြစ်စေ မရှိသောသူမည်သူမျှ မဝယ်နိုင် မရောင်းနိုင်စေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။” ထိုသို့ဖြင့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ ခြေရာကို လိုက်လျှောက်လေ၏။

“ဤအချိန်၌ပင် တတိယကောင်းကင်တမန်ကို ကောင်းကင်အလယ်၌ ပျံသန်းလျက် မြင်ရ၏။ သူသည် ကြေညာသည်မှာ— ‘အကယ်၍ မည်သူမဆို သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍၊ သူ၏အမှတ်အသားကို မိမိ၏ နဖူးပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ လက်ပေါ်၌ဖြစ်စေ ခံယူလျှင်၊ ထိုသူသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်စပျစ်ရည်ကို သောက်ရလိမ့်မည်။ ထိုစပျစ်ရည်သည် ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်ခွက်ထဲသို့ ရောနှောခြင်းမရှိဘဲ လောင်းထည့်ထားသောအရာဖြစ်၏။’ ‘ဤသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်း၍၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ထိန်းသောသူတို့ဖြစ်ကြ၏။’ ကမ္ဘာနှင့် ထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လျက် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ သစ္စာခံမှုမှ မလွဲမသွေမယိမ်းမယိုင်သော လူနည်းစုတစ်စု ရပ်တည်လျက်ရှိ၏။ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကျိုးပျက်ရာကို ပြန်လည်ပြုပြင်ကြသူများ၊ ရှေးက ပျက်စီးသွားသော နေရာများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြသူများ၊ မျိုးဆက်များစွာ၏ အုတ်မြစ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ကြသူများဟု ဟေရှာယာ ပြောဆိုထားသော သူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။”

“မရဏသတ္တဝါတို့ထံသို့ မည်သည့်အချိန်၌မျှ ပေးပို့ခဲ့ဖူးသမျှ သတိပေးချက်များအနက် အလေးအနက်ဆုံးသော သတိပေးချက်နှင့် အကြောက်မက်ဖွယ်ဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်ချက်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။ ကရုဏာနှင့် မရောနှောဘဲ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခေါ်ဆောင်ဆင်းစေသော အပြစ်သည် အလွန်ဆိုးရွားလှသော သဘောသဏ္ဍာန်ရှိရမည်။ ဤအပြစ်၏ သဘောသဘာဝနှင့်စပ်လျဉ်း၍ လောကကို မှောင်မိုက်အတွင်း၌ပင် ထားရမည်လော။—အမှန်ပင် ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းတော်မူသော သတ္တဝါများနှင့် ထိုသို့ မပြုမူတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်သည် မသိနားမလည်ခြင်းကြောင့် ပြုမိသော အပြစ်များအပေါ်၌ မည်သည့်အခါမျှ ကျရောက်စေတော်မမူပါ။ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချက်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းမတိုင်မီ၊ ဤအပြစ်နှင့်စပ်လျဉ်းသော အလင်းကို လောကသို့ တင်ပြရမည်၊ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် လူသည် ဤတရားစီရင်ချက်များ အဘယ်ကြောင့် ချမှတ်ခံရမည်ကို သိနိုင်စေရန်နှင့် ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။

“ဤသတိပေးချက်ပါဝင်သော သတင်းစကားသည် လူသား၏သားတော် ထင်ရှားဖော်ပြခြင်းမတိုင်မီ ကြေညာရမည့် နောက်ဆုံးသောသတင်းစကားဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ပေးတော်မူခဲ့သော လက္ခဏာများကလည်း ကိုယ်တော်၏ကြွလာခြင်းသည် နီးကပ်လျက်ရှိကြောင်း ကြေညာလျက်ရှိသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် လေးဆယ်နှစ်နီးပါးတိုင်အောင် မြည်ဟည်းလျက်ရှိခဲ့ပြီ။ ထိုကြီးမားသော ပဋိပက္ခ၏ အဆုံးအဖြတ်ကိစ္စတွင် အုပ်စုနှစ်စု ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ တစ်စုမှာ ‘သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်’၍ သူ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူကြသောသူများဖြစ်ကြပြီး၊ အခြားတစ်စုမှာ ‘အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း’ ကိုခံယူ၍ သူတို့၏ နဖူးများပေါ်တွင် ခမည်းတော်၏နာမတော် ရေးသားထားခြင်းခံရသောသူများဖြစ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မြင်သာသော အမှတ်အသားမဟုတ်။ ယခုအချိန်သည် မိမိ၏ဝိညာဉ်ကယ်တင်ခြင်း၌ အကျိုးစီးပွားရှိသမျှသောသူတိုင်း အလေးအနက်နှင့် ကြိုးကြိုးစားစား မေးမြန်းစူးစမ်းရမည့် အချိန်ဖြစ်လာပြီ။ ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် အဘယ်နည်း။ သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်သည် အဘယ်နည်း။ ၎င်းကို မခံယူရအောင် ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ ရှောင်ရှားနိုင်မည်နည်း။”

“ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော်၊ အတည်းဟူမူကား ကိုယ်တော်၏ အာဏာတော်၏ အမှတ်အသား သို့မဟုတ် လက္ခဏာသည် စတုတ္ထပညတ်တော်၌ တွေ့ရသည်။ ဤပညတ်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို ညွှန်ပြသော တစ်ခုတည်းသော ပညတ်ဖြစ်ပြီး၊ မှန်ကန်သော ဘုရားသခင်ကို မှားယွင်းသော ဘုရားများအားလုံးနှင့် ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားဖော်ပြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံး၌ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်းတော်သည် ကိုယ်တော်သည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားတုများအားလုံးထက် အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း၏ သက်သေအဖြစ် ကိုးကားဖော်ပြထားသည်။”

စတုတ္ထပညတ်တော်ဖြင့် ပြဋ္ဌာန်းထားသော ဥပုသ်နေ့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုကို အောက်မေ့စေရန် ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်၍၊ ထို့ကြောင့် လူသားတို့၏ စိတ်အာရုံကို စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံသို့ အစဉ်တစိုက် လှည့်ထားစေရန် ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ထိန်းခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ၊ ဘုရားမရှိဟု ငြင်းပယ်သူ၊ သမ္မာတရားကို မယုံကြည်သူ ဟူ၍ မည်သူမျှ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နေ့ရက်ကို မြတ်နိုးသန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းခြင်းသည် လူသားတို့၏ စိတ်အာရုံကို မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သဘာဝ၏ အရာဝတ္ထုတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သူတို့၏ အောက်မေ့ခြင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို သက်သေခံကြမည်ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်၏ ဥပုသ်နေ့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ညွှန်ပြသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားတော်မူသော သတ္တဝါအပေါင်းအပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏ တရားဝင် အာဏာစက်ရှိကြောင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာလည်း ဖြစ်သည်။

“ထို့ကြောင့်၊ သားရဲ၏တံဆိပ်ဟူသည် အမှန်တကယ်သော ဥပုသ်နေ့၏နေရာ၌ လောကသည် လက်ခံယူထားသော အတုအယောင် ဥပုသ်နေ့မဟုတ်လျှင်၊ အခြားအဘယ်အရာ ဖြစ်နိုင်သနည်း?”

“ဘုရားဟု ခေါ်ဝေါ်သမျှသောအရာ၊ သို့မဟုတ် ကိုးကွယ်ခြင်းခံရသောအရာ အပေါ်၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်လိမ့်မည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုကြေညာချက်သည်၊ ဥပုသ်နေ့ကို သတ္တမနေ့မှ သီတင်းပတ်၏ ပထမနေ့သို့ ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားစွာ ပြည့်စုံလာခဲ့ပြီ။ ဘုရားသခင်၏ ဥပုသ်နေ့ထက် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ ဥပုသ်နေ့ကို ဦးစားပေး၍ ဂုဏ်ပြုအပ်သော နေရာတိုင်း၌၊ ထိုအရပ်၌ ဒုစရိုက်၏လူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဖန်ဆင်းရှင်ထက် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်ခြင်းခံရ၏။”

“ခရစ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲတော်မူခဲ့သည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကြသူတို့သည်၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်နှုတ်ကပတ်တော်များကို တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာတော်၌ ကိုယ်တော်က ဤသို့ ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ ‘ငါသည် ပညတ်တရားကိုဖြစ်စေ၊ ပရောဖက်တို့၏စကားကိုဖြစ်စေ ဖျက်သိမ်းရန်လာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ဖျက်သိမ်းရန်မဟုတ်၊ ပြည့်စုံစေရန် လာခြင်းဖြစ်၏။ အမှန်အကန် ငါဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မပျောက်မလွန်မချင်း၊ အလုံးစုံတို့သည် မပြည့်စုံမချင်း၊ ပညတ်တရားမှ အက္ခရာတစ်လုံးတစ်ပါဒ်တည်းဖြစ်စေ၊ အမှတ်သေးငယ်တစ်ခုတည်းဖြစ်စေ လုံးဝ မပျောက်မလွန်ရ။ ထို့ကြောင့် ဤပညတ်များထဲမှ အငယ်ဆုံးသော ပညတ်တစ်ပါးကိုပင် ချိုးဖောက်၍ လူတို့အားလည်း ထိုသို့ သင်ကြားသောသူသည်၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အငယ်ဆုံးဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ထိုပညတ်တို့ကို ကျင့်ဆောင်လည်းကျင့်ဆောင်၍ သင်ကြားလည်း သင်ကြားသောသူမည်သည်ကား၊ ထိုသူကို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ ကြီးမြတ်သောသူဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။’”

“ရိုမန် ကက်သလစ်တို့သည် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် မိမိတို့၏ အသင်းတော်က ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြပြီး၊ ထိုပြောင်းလဲမှုကိုပင် မိမိတို့ အသင်းတော်၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာရှိမှုအတွက် သက်သေအဖြစ် ကိုးကားကြသည်။ သီတင်းပတ်၏ ပထမနေ့ကို ဥပုသ်နေ့အဖြစ် စောင့်ထိန်းခြင်းအားဖြင့် ပရိုတက်စတင့်တို့သည် ဘုရားဆိုင်ရာ အရာများ၌ ဥပဒေပြုရန် သူမ၏ အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုနေကြောင်း သူတို့ ကြေညာကြသည်။ ရိုမန်အသင်းတော်သည် မိမိ၏ အမှားမရှိနိုင်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော တောင်းဆိုချက်ကို စွန့်လွှတ်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။ လောကနှင့် ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များသည် သူမ ဖန်တီးထားသော အတုအယောင် ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံကြသောအခါ၊ အမှန်အားဖြင့် သူမ၏ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို အသိအမှတ်ပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုကို ကာကွယ်ရန် တမန်တော်များနှင့် အသင်းတော်ဘိုးဘေးများ၏ အာဏာကို သူတို့ ကိုးကားကောင်း ကိုးကားနိုင်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ယုတ္တိဆင်ခြင်မှု၌ ပါဝင်သော မှားယွင်းချက်ကို လွယ်ကူစွာ သိမြင်နိုင်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဘက်ဝင်သူသည် ဤအမှုကိစ္စရှိ အမှန်တရားများကို ပရိုတက်စတင့်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖြားနေကြပြီး၊ မိမိတို့၏ မျက်စိကို စေတနာဖြင့်ပင် ပိတ်ထားကြသည်ကို သိမြင်လောက်အောင် ထက်မြက်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းသည် လူကြိုက်များမှု တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပရိုတက်စတင့်လောကတစ်ခုလုံးကို ရောမ၏ အလံအောက်သို့ ဆောင်ကြဉ်းလာမည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချသဖြင့် သူသည် ဝမ်းမြောက်လျက်ရှိ၏။” Signs of the Times, November 1, 1899.