ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလှုပ်ရှားမှုများ၏ လမ်းကြောင်းအစဉ်များသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ တွင် ဖော်ပြထားသော “မိုးကြိုးသံ ခုနစ်သံ” ကို နားလည်ရန် အဓိကသော့ချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ “မိုးကြိုးသံ ခုနစ်သံ” သည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့မှ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့ရှိ ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တိုင်အောင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား အားတက်ခွန်အားဖြင့် တိုးပွားလာသည့် သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်း ၁၀ သည် ဤနားလည်ချက်ကို ထောက်ခံရန် အခန်းအတွင်း၌ပင် အတွင်းသက်သေ သုံးရပ်ကို ပေးထားသည်။
“၁၈၄၀–၄၄ ခုနှစ်တို့ရှိ အကြွလာတော်လှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဘုန်းအသရေကြီးစွာ ထင်ရှားပြသခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့၏။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကမ္ဘာအနှံ့ရှိ သာသနာပြုစခန်းအသီးသီးသို့ သယ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး၊ အချို့သောနိုင်ငံများတွင် ဆယ့်ခြောက်ရာစု ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကာလမှစ၍ မည်သည့်ပြည်တွင်မဆို တွေ့မြင်ခဲ့ရသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော ဘာသာရေးစိတ်ဝင်စားမှု ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဤအရာများကို တတိယကောင်းကင်တမန်၏ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်အောက်၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် တန်ခိုးကြီးလှသော လှုပ်ရှားမှုက ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 611.
ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှစ၍ ကမ္ဘာသို့ ယူဆောင်ကြေညာခဲ့သည်။ Uriah Smith သည် Sister White နှင့် ကိုက်ညီသည့် ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ဖော်ပြထားသည်။ Smith သည် ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သောသူသည် ပထမကောင်းကင်တမန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ပြသထားသည်။ Smith နှင့် ရှေ့ဆောင်တို့သည် သတင်းစကားတစ်ရပ်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ၎င်းအား တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းအကြားရှိ ခြားနားချက်ကို မရိပ်မိခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ တွင်ပါသော ကောင်းကင်တမန်သည် ခြေတစ်ဖက်ကို ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အခြားခြေတစ်ဖက်ကို မြေပေါ်၌လည်းကောင်း တင်ထားသောအခါ၊ ထိုသို့သော အပြုအမူသည် ကမ္ဘာသို့ ယူဆောင်ကြေညာလျက်ရှိသော သတင်းစကားကို သတ်မှတ်ဖော်ပြကြောင်း Smith က ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။
“ထို့ကြောင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ခရစ်တော်၏နေ့ နီးကပ်နေပြီဟု ကြေညာခြင်းအပေါ် ကန့်သတ်ထားမှုသည် ရပ်စဲသွားခဲ့သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးကာလသည် စတင်ခဲ့ပြီး၊ စာအုပ်ငယ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကိုလည်း ဖြုတ်ယူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်မှစ၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်လာပြီဟု ကြေညာလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ထိုအချိန်မှစ၍ အခန်း ၁၀ မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ပင်လယ်နှင့် မြေပေါ်တွင် ရပ်တည်လျက်၊ အချိန်သည် နောက်တစ်ဖန် မရှိတော့ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ဦးတည်းဖြစ်ခြင်းအပေါ် မေးခွန်းထုတ်ရန် မရှိနိုင်ချေ။ တစ်ဦးကို သတ်မှတ်တည်နေရာချရန် အသုံးပြုသည့် အထောက်အထားများ အားလုံးသည် အခြားတစ်ဦး၏ အမှု၌လည်း တူညီစွာ ထိရောက်မှုရှိသည်။ လက်ရှိမျိုးဆက်သည် ဤပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်၏ ပြည့်စုံခြင်းကို မြင်တွေ့လျက်ရှိသည်ဟု ပြသရန် ဤနေရာတွင် မည်သည့် ဆင်ခြေတင်ပြချက်ထဲသို့မျှ ဝင်ရန် မလိုပါ။ အဒ်ဗင့်တရားဟောကြားခြင်း၌၊ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိကာလအတွင်း၊ ၎င်းတို့၏ ပြည့်ဝပြီး အသေးစိတ်ကျသော ပြည့်စုံခြင်းသည် စတင်ခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပေါ်တွင် ခြေတစ်ဖက်နှင့် မြေပေါ်တွင် အခြားခြေတစ်ဖက် ထားရှိသော ဤကောင်းကင်တမန်၏ အနေအထားသည်၊ သူ၏ ကြေညာချက်သည် ပင်လယ်မှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း၊ မြေပြင်မှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤသတင်းသည် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်တည်းအတွက်သာ ရည်ရွယ်ထားခဲ့လျှင်၊ ကောင်းကင်တမန်သည် မြေပေါ်တွင်သာ ရပ်တည်နေခြင်းဖြင့် လုံလောက်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ပင်လယ်ပေါ်တွင်လည်း ခြေတစ်ဖက် ထားရှိနေသည်။ ထိုအချက်မှ သူ၏ သတင်းသည် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူမျိုးများနှင့် ဒေသခွဲအမျိုးမျိုးသို့ တိုးချဲ့ပျံ့နှံ့သွားမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ ထို့ပြင် အထက်တွင် ရည်ညွှန်းခဲ့သော အဒ်ဗင့်ကြေညာချက်သည်လည်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သာသနာပြုဌာနတိုင်းသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကြောင့် ဤကောက်ချက်သည် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ ဤအကြောင်းကို အခန်း ၁၄ အောက်တွင် ထပ်မံဖော်ပြမည်။” Uriah Smith, Thoughts on Daniel and the Revelation, 521.
သို့ဖြစ်၍ အခန်းကြီး ၁၀ ၏ ပထမပိုဒ်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်ကို ညွှန်ပြနေသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၉ ၌ရှိသော ကြိုတင်ဟောကိန်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ အုတ်တမန်အင်ပါယာ၏ အာဏာမြင့်မားမှုအဆုံးသတ်ခြင်းသည် ရပ်စဲသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စစ္စတာ ဝှိုက်က ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်៖
“၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ထင်ရှားအံ့ဩဖွယ်သော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်က လူအများအပြား၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ထိုမတိုင်မီ နှစ်နှစ်အလိုတွင် ဒုတိယကြွလာခြင်းတရားကို ဟောကြားနေသော အဓိကဓမ္မဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် Josiah Litch သည် ဩဝါဒကျမ်း ၉ ၏ အနက်ဖော်ပြချက်ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ အော့တမန်အင်ပါယာ၏ ပျက်စီးကျဆုံးမှုကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏တွက်ချက်မှုအရ ဤအာဏာသည်... ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဖြုတ်ချခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ကွန်စတန်တီနိုပယ်ရှိ အော့တမန်အာဏာသည် ကျိုးပျက်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဤသို့ပင် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်သည်။”
“တိတိကျကျ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ တူရကီနိုင်ငံသည် မိမိ၏ သံတမန်များမှတစ်ဆင့် ဥရောပ မဟာမိတ်အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ အကာအကွယ်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို ထားရှိခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို အတိအကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကို သိရှိကြသောအခါ လူအများအပြားသည် Miller နှင့် သူ၏ အပေါင်းအသင်းများက လက်ခံအသုံးပြုခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်း၏ မူများ မှန်ကန်ကြောင်း ယုံကြည်လာကြပြီး၊ Advent လှုပ်ရှားမှုသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အရှိန်အဟုန် ရရှိခဲ့သည်။ ပညာတတ်သူများနှင့် လူမှုအဆင့်အတန်းရှိသူများသည် Miller နှင့် ပူးပေါင်း၍ သူ၏ အမြင်များကို ဟောပြောခြင်းနှင့် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်းတို့တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး၊ 1840 မှ 1844 အထိ လုပ်ငန်းသည် လျင်မြန်စွာ ပြန့်ပွားခဲ့သည်။” The Great Controversy, 334, 335.
ဆယ်ကြီးအခန်း၏ ပထမပိုဒ်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဒသမပိုဒ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ ယောဟန်၏ ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ခြင်းကို တွေ့မြင်ရသည်။ ယောဟန်သည် စာအုပ်ငယ်၏ သတင်းစကားကို လောကသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရသောသူများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ပထမပိုဒ်မှ ဒသမပိုဒ်အထိသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် ဆယ်ကြီးအခန်းအတွင်းရှိ အတွင်းသက်သေတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အခြားသောသက်သေခံတစ်ဦးမှာ ယောဟန်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် စာစောင်ငယ်ကို စား၍ မိမိ၏နှုတ်၌ ချိုမြိန်လျက်ရှိသည်။ ဤအရာသည် 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့၏ သတင်းစကားကို သူလက်ခံခဲ့ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ 22 ရက်နေ့၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးမားသည့်စိတ်ပျက်ခြင်းအချိန်တွင်၊ ထိုအရာသည် သူ၏ဝမ်းအတွင်း၌ ခါးသီးသွားခဲ့သည်။
ထိုသို့ ငါသည် ကောင်းကင်တမန်၏လက်မှ စာစောင်ငယ်ကို ယူ၍ စားလေ၏။ ထိုစာစောင်သည် ငါ၏ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ငါစားပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငါ၏ဝမ်းသည် ခါးသက်သွားလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀:၁၀။
ဒသမအခန်းငယ်သည် 1840 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်အထိရှိသော သမိုင်းတစ်ရပ်လုံးကို အခန်းငယ်တစ်ခုတည်းအတွင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် ထိုသမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း အတည်ပြုပေးသော ဤအခန်းအတွင်းရှိ ဒုတိယအတွင်းသက်သေ ဖြစ်သည်။ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအောက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို Sister White သည် ယခင်ကတည်းက ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သဖြင့်၊ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် ထိုတူညီသော သမိုင်းကိုပင် ကိုယ်စားပြုသည်။ 1840 ခုနှစ် ဩဂုတ်လ 11 ရက်မှ 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ 22 ရက်ရှိ ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်အထိရှိသော သမိုင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး 10 ၌ အထူးအလေးပေးဖော်ပြလျက်ရှိသော ပရောဖက်ပြု သမိုင်းဖြစ်ကြောင်း အမှန်တရားကို ထောက်ခံအတည်ပြုသော အတွင်းသက်သေ သုံးချက်ရှိသည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုံးအခန်းငယ်၌ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” နှင့် ဆက်နွှယ်သော အမှန်တရားနှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ သတင်းစကားကို ကြေညာတင်ပြရန်နှင့် ထိုသမိုင်းတရားကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပြန်လည်ထပ်မံဖြစ်ပေါ်ရမည်ဟူသော အမိန့်တစ်ရပ်ကို ပေးထားသည်။
ထို့နောက် သူက ငါ့အား ဆိုသည်မှာ၊ “သင်သည် လူမျိုးများစွာ၊ နိုင်ငံများစွာ၊ ဘာသာစကားများစွာ၊ ရှင်ဘုရင်များစွာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ဖန် ပရောဖက်ပြုရမည်” ဟူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀:၁၁။
“အဆုံးကာလ” တွင် တံဆိပ်ဖွင့်ခံရသော သတင်းစကားသည် တန်ခိုးပေးခြင်းခံရသည့်အချိန်မှ စတင်သော အက်ဒဗင့်ဝါဒ၏ အစကို၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖွင့်ခံရသော သတင်းစကားသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ မှ ကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်ခြင်းအားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ မှ ဆင်းသက်လာသော ကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်ခြင်းအားဖြင့် တန်ခိုးပေးခြင်းခံရမည့်အခါ အက်ဒဗင့်ဝါဒ၏ အဆုံးကို ပုံဖော်ပြသမည်ဖြစ်ကြောင်း ခုနစ်အသံမြည်သော မိုးကြိုးများက ဖော်ထုတ်ပြသနေကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး၊ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်ထပ်မံဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ နိဂုံးပိုင်းသို့ ချဉ်းကပ်လျက်ရှိကြသည်။
အခန်း ၁၀ နှင့်ဆိုင်သော ဤသဘောထားမှတ်ချက်များသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အများပြည်သူသိရှိနိုင်သော နယ်ပယ်၌ ရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် မကြာသေးမီအချိန်အထိ မသိရှိခဲ့သည့်အရာမှာ ထိုသန့်ရှင်းသော သမိုင်းအတွင်း၌ ထပ်မံ ထည့်သွင်းထားသော အခြားသော သန့်ရှင်းသမိုင်းတစ်ကြောင်း ရှိနေသည်ဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။ အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို ထိုအရာ၏ အစနှင့် ဆက်စပ်သတ်မှတ်ပေးသော Alpha နှင့် Omega အခြေခံသဘောတရားကို လက်ခံသူတို့သာ ထိုသမိုင်းကို သိမြင်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသော သမိုင်းအတွင်း ထည့်သွင်းထားသော ထိုသမိုင်းသည် စိတ်ပျက်ခြင်းတစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ပြီး ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ၁၈၄၃ မှ ၁၈၄၄ အထိ သမိုင်းသည် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ သမိုင်းအတွင်း ပါဝင်သော်လည်း ထိုသမိုင်းနှင့် ကွဲပြားထင်ရှားသော အထူးသမိုင်းလိုင်းတစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဆစ်စတာ ဝိုက်နှင့် ခရစ်တော် နှစ်ဦးစလုံးက ထိုသမိုင်းလိုင်းကို ရည်ညွှန်းဖော်ပြထားကြသည်။
“၁၈၄၀–၁၈၄၄ ခုနှစ်များအတွင်း ပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကားအားလုံးကို ယခုအခါ အင်အားပြည့်ဝစွာ တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား မိမိတို့၏ ဦးတည်ရာကို ပျောက်ဆုံးသွားကြသော လူများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားများသည် အသင်းတော်အပေါင်းတို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားရမည်။”
“ခရစ်တော်က၊ ‘သင်တို့၏မျက်စိတို့သည် မြင်ကြသောကြောင့် မင်္ဂလာရှိ၏။ သင်တို့၏နားတို့သည် ကြားကြသောကြောင့်လည်း မင်္ဂလာရှိ၏။ အမှန်အကန် ငါသည် သင်တို့အားဆိုသည်ကား၊ ပရောဖက်များနှင့် ဖြောင့်မတ်သောသူအများတို့သည် သင်တို့မြင်ကြသောအရာများကို မြင်ခြင်းငှာ အလွန်အမင်းတောင့်တခဲ့ကြသော်လည်း မမြင်ရကြ၊ သင်တို့ကြားကြသောအရာများကိုလည်း ကြားခြင်းငှာ တောင့်တခဲ့ကြသော်လည်း မကြားရကြ’ [Matt. 13:16, 17] ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 1843 နှင့် 1844 ခုနှစ်များတွင် မြင်တွေ့ရသောအရာများကို မြင်ခဲ့ရသော မျက်စိတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။
“သတင်းစကားကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားကို ထပ်မံကြေညာရာ၌လည်း နှောင့်နှေးခြင်း မရှိသင့်ပေ။ အကြောင်းမူကား အချိန်ကာလ၏ လက္ခဏာများသည် ပြည့်စုံလျက်ရှိကြပြီး၊ နိဂုံးချုပ်အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ အချိန်တိုအတွင်း အမှုကြီးတစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။ မကြာမီ ဘုရားသခင်၏ ခန့်အပ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားသည် ကျယ်လောင်သော ကြွေးကြော်သံအဖြစ်သို့ တိုးပွားလာမည်။ ထိုအခါ ဒံယေလသည် မိမိ၏ အစီအမံထားရာနေရာ၌ ရပ်တည်၍ မိမိ၏ သက်သေခံချက်ကို ပေးလိမ့်မည်။” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“ပရောဖက်များနှင့် ဖြောင့်မတ်သောသူများ” သည် “၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်များတွင် မြင်တွေ့ခဲ့သော အရာများကို” မြင်တွေ့လိုကြောင်း အလိုရှိခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် ဤသန့်ရှင်းသော သမိုင်းကို ဝတ္ထုကောင်းကျမ်းနှစ်စောင်တွင် ရည်ညွှန်းတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ရည်ညွှန်းမှုတစ်ခုချင်းစီသည် အခြေအနေကွဲပြားသော အကြောင်းအရာအတွင်း၌ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုနောက် ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာများစွာဖြင့် သူတို့အား မိန့်တော်မူလျက်၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ မျိုးစေ့ကြဲသောသူတစ်ယောက်သည် မျိုးစေ့ကြဲရန် ထွက်သွား၏။ မျိုးစေ့ကြဲစဉ် အချို့သောမျိုးစေ့တို့သည် လမ်းဘေး၌ ကျသဖြင့်၊ ငှက်တို့ လာ၍ စားကုန်ကြ၏။ အချို့သည် မြေမထူသော ကျောက်ခံမြေပေါ်၌ ကျကြ၏။ မြေအနက်မရှိသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပေါက်လာကြ၏။ သို့ရာတွင် နေထွက်သောအခါ လောင်မြိုက်ခြင်းကို ခံရ၍၊ အမြစ်မရှိသောကြောင့် ခြောက်နွမ်းသွားကြ၏။ အချို့သည် ဆူးပင်များအကြား၌ ကျကြ၏။ ဆူးပင်တို့ ကြီးထွားလာ၍ ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်ပိတ်ဆို့ကြ၏။ သို့သော် အခြားအချို့သည် ကောင်းသောမြေ၌ ကျ၍ အသီးကို သီးကြ၏။ အချို့သည် အဆတစ်ရာ၊ အချို့သည် အဆခြောက်ဆယ်၊ အချို့သည် အဆသုံးဆယ် ဖြစ်ကြ၏။ ကြားရန် နားရှိသောသူသည် ကြားပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ တပည့်တော်တို့သည် လာ၍ ကိုယ်တော်အား၊ “အဘယ်ကြောင့် သူတို့အား ပုံဥပမာများဖြင့် မိန့်တော်မူသနည်း” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း သူတို့အား ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲရာများကို သိရခြင်းအခွင့်ကို သင်တို့အား ပေးထားပြီ။ သို့သော် သူတို့အားမူ မပေးထား။ အကြောင်းမူကား ရှိသောသူအား ပေးမည်ဖြစ်၍ သူသည် ပို၍ ကြွယ်ဝပြည့်စုံလိမ့်မည်။ မရှိသောသူထံမှမူ သူ၌ရှိသည်ဟု ထင်ရသောအရာကိုပင် ယူသိမ်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူတို့အား ပုံဥပမာများဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် မြင်လျက်နှင့် မမြင်ကြ၊ ကြားလျက်နှင့် မကြားကြ၊ နားလည်းမလည်ကြ။ ထိုသူတို့၌ ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ကား၊ ‘သင်တို့သည် ကြားလျက်ကြားကြသော်လည်း နားမလည်ကြလိမ့်မည်။ မြင်လျက်မြင်ကြသော်လည်း မသိမြင်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဤလူမျိုး၏ စိတ်နှလုံးသည် ထူမည်းလာပြီ။ သူတို့၏နားတို့သည် ကြားရာ၌ ထုံထိုင်းလာပြီ။ သူတို့သည် မိမိတို့မျက်စိကို ပိတ်ထားကြပြီ။ သို့မဟုတ် သူတို့သည် မျက်စိဖြင့် မြင်ကြလိမ့်မည်။ နားဖြင့် ကြားကြလိမ့်မည်။ စိတ်နှလုံးဖြင့် နားလည်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ပြန်လည်လှည့်လာကြလိမ့်မည်။ ငါလည်း သူတို့ကို ကျန်းမာစေမည်’ ဟူ၍ ဖြစ်၏။ သို့သော် သင်တို့၏မျက်စိတို့သည် မြင်ကြသောကြောင့် မင်္ဂလာရှိ၏။ သင်တို့၏နားတို့သည် ကြားကြသောကြောင့်လည်း မင်္ဂလာရှိ၏။ အမှန်အကန် ငါဆိုသည်ကား၊ များစွာသော ပရောဖက်တို့နှင့် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် သင်တို့မြင်သောအရာများကို မြင်လိုကြသော်လည်း မမြင်ရကြ။ သင်တို့ကြားသောအရာများကို ကြားလိုကြသော်လည်း မကြားရကြ။” မဿဲ 13:3–17။
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအကြောင်းကို မဿဲကျမ်းတွင် ယေရှုသည် မိန့်ကြားတော်မူစဉ် လူတို့ကို “နားထောင်ကြလော့” ဟု ခေါ်တော်မူကာ၊ ပရောဖက်တို့သည် မြင်လို၍ အလိုရှိခဲ့သော သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်သော လာအိုဒိကိအသင်းသားတို့သည် ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်တော်မူသည်။ Future for America သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်၏ ဆက်စပ်အခြေအနေအတွင်း ဟေရှာယ ၆ ကို အကြိမ်ကြိမ် တင်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေ့တွင် အစ္စလာမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ မှ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဆင်းသက်လာ၍ မိမိ၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် မြေကြီးကို လင်းစေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်တို့အားလုံးသည် အချင်းချင်း သဘောတူညီကြပြီး၊ ဟေရှာယ ၆ ၏ အခန်းငယ် ၃ တွင် ထိုကောင်းကင်တမန်ကို တိုက်ရိုက် ရည်ညွှန်းထားခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။
ဘုရင် ဥဇိယသည် ကွယ်လွန်သောနှစ်တွင် ငါသည်လည်း ထာဝရဘုရားကို မြင့်မား၍ ချီးမြှောက်ထားသော ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသည်ကို မြင်ရ၏။ အဝတ်တော်၏ အနားတော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်စေ၏။ ထိုအထက်၌ စေရဖိမ်တို့ ရပ်လျက်ရှိကြ၏။ တစ်ပါးစီတွင် အတောင်ခြောက်စင်းစီ ရှိ၍၊ နှစ်စင်းဖြင့် မိမိမျက်နှာကို ဖုံးကွယ်လျက်၊ နှစ်စင်းဖြင့် မိမိခြေတို့ကို ဖုံးကွယ်လျက်၊ နှစ်စင်းဖြင့် ပျံသန်းကြ၏။ တစ်ပါးက တစ်ပါးကို ခေါ်၍၊ “သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရားသည်၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ဟေရှာယ ၆:၁–၃။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ မြေကြီးသည် သူ၏ ဘုန်းတော်အားဖြင့် အလင်းရရှိလေ၏။ ထိုနောက်၊ ရှင်ဟေရှာယသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ ရူပါရုံကို ဩဇိယမင်းကြီး သေဆုံးသောနှစ်တွင် မြင်ရကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသဖြင့်၊ အခြား အရေးကြီးသော သော့ချက်တစ်ရပ်ကိုလည်း ပေးအပ်လေ၏။ ဩဇိယမင်းကြီးသည် ဗိမာန်တော်အတွင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ရှစ်ဆယ်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးတို့သည် ထိုသို့ မပြုရန် သူ့အား တားဆီးကြသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ နဖူးပေါ်၌ နူနာရောဂါဖြင့် ထိခိုက်စေတော်မူလေ၏။ သူသည် မိမိ၏ နိုင်ငံရေးအာဏာကို အသင်းတော်အာဏာနှင့် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သဖြင့် သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူခဲ့လေ၏။ သူသည် ချက်ချင်း မသေဘဲ၊ ရာဇပလ္လင်မှ ဖယ်ရှားခံရပြီး အစားထိုးခံရကာ၊ အချိန်ကာလတစ်ရပ်အတွင်း နောက်ဆုံးတွင် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့၌ သေဆုံးသွားလေ၏။ အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော်သည် ခရစ်တော်၏ ခေတ်ကာလရှိ ယုဒအသင်းတော်ကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးသွား၏။ သို့ရာတွင် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင်၊ ဒံယေလ ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်၏ သတင်းစကားကို ယခင်ကပင် ပယ်ချခဲ့ပြီးဖြစ်သော အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပရိုတက်စတင့် ချိုအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနောက် ရှင်ဟေရှာယအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသူတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ ပထမအသံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သတင်းစကားကို ယူဆောင်သွားရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံခဲ့ကြရလေ၏။
ထိုနောက် ယဇ်ပုရောဟိတ် အာဇရိသည် သူ့နောက်သို့ ဝင်သွား၍၊ သူနှင့်အတူ သတ္တိရှိသော ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် ရှစ်ဆယ်လည်း ပါသွားကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဘုရင် ဩဇိယကို တားဆီး၍၊ “ဩဇိယ၊ ထာဝရဘုရားအား နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ပူဇော်ရမည့်အမှုသည် သင့်နှင့် မဆိုင်။ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ပူဇော်ရန် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသော အာရုန်၏သား ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့နှင့်သာ ဆိုင်၏။ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်သွားလော့။ သင်သည် လွန်ကျူးပြစ်မှားပြီ။ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်ထံမှလည်း ဤအမှုသည် သင့်အတွက် ဂုဏ်အသရေဖြစ်မည် မဟုတ်” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ ဩဇိယသည် အမျက်ထွက်လေ၏။ သူ၏လက်ထဲတွင် နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ရန် မီးခိုးအိုးတစ်လုံး ရှိလေ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ကို အမျက်ထွက်နေစဉ်တွင်ပင်၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်၌၊ နံ့သာပေါင်းယဇ်ပလ္လင်အနီးမှ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ရှေ့တွင် သူ၏ နဖူးပေါ်၌ နူနာရောဂါ ပေါက်ထွက်လာလေ၏။ အကြီးအကဲ ယဇ်ပုရောဟိတ် အာဇရိနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ကြည့်ရှုကြရာ၊ ကြည့်လော့၊ သူ၏နဖူးပေါ်၌ နူနာစွဲနေလေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကို ထိုအရပ်မှ အလျင်အမြန် ထုတ်ပယ်ကြ၏။ အမှန်ပင်၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ဒဏ်ခတ်တော်မူသောကြောင့်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေ၏။ ထို့နောက် ဘုရင် ဩဇိယသည် သေသည့်နေ့တိုင်အောင် နူနာစွဲသောသူ ဖြစ်လေ၏။ သူသည် နူနာစွဲသောသူဖြစ်သောကြောင့် သီးခြားအိမ်၌ နေထိုင်ရ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်မှ ဖြတ်တောက်ခွဲထားခြင်းကို ခံရလေ၏။ ထိုအခါ သူ၏သား ယောသံသည် နန်းတော်ရေးရာကို အုပ်ချုပ်၍၊ ပြည်သူပြည်သားတို့အား တရားစီရင်လေ၏။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၆:၁၇–၂၁။
နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ သတင်းစကားကို ဖြည်ဖော်ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အဓိကအစိတ်အပိုင်း သုံးရပ် ရှိသောကြောင့်၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ပရိုတက်စတင့်၏ဦးချိုကို သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင့်တစ် အသင်းတော်မှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်ကို အသိအမှတ်ပြုနားလည်ရန်မှာ အရေးကြီးသည်။ ထိုအစိတ်အပိုင်းများအနက် တစ်ရပ်မှာ ရီပတ်ဘလီကန်ဝါဒ၏ဦးချိုနှင့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ဦးချိုတို့၏ အပြိုင်သမိုင်းဖြစ်သည်။ အသိအမှတ်ပြုရမည့် အခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်မှာ အသင်းတော်ခုနစ်ပါး၏ အရေးပါမှုဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် တတိယအရာမှာ “မိုးချုန်းခုနစ်ချက်” ဖြစ်သည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်း သုံးရပ်လုံးသည် ယခု ဖြည်ဖော်ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော သတင်းစကားကို ဖွဲ့စည်းထားကြပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ကာလ၌ ယုဒအသင်းတော်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သကဲ့သို့၊ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ၌ အက်ဒ်ဗင့်ဝါဒကိုလည်း ကျော်လွန်သွားကြောင်း အသိအမှတ်ပြုနားလည်ရန် လိုအပ်သည်။
ဟေရှာယသည် မိမိခေတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာမရှိသော ရွေးချယ်ခံလူမျိုးထံ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို သွားရောက်ပို့ဆောင်ရန် မိမိကိုယ်ကို ဆန္ဒအလျောက် အပ်နှံခဲ့သည်။ ယေရှုလည်း မိမိခေတ်ကာလ၌ အလားတူ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ဆက်သွယ်ပြောဆိုရာတွင် ထိုစကားလုံးများကိုပင် အသုံးပြုတော်မူသည်။ ပဋိညာဉ်တော်အရ ရွေးချယ်ခံလူမျိုးသည် လွန်ကဲကျော်လွှားခြင်းကို ခံနေရကြပြီး၊ သူတို့သည် “ကြား”၍ ကုသခြင်းကိုခံရရန် ငြင်းပယ်ကြသည်။
ထို့နောက် ကိုယ်တော်က၊ “သွား၍ ဤလူမျိုးအား ပြောလော့။ ‘သင်တို့သည် အမှန်ပင် ကြားကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် နားမလည်ကြ။ အမှန်ပင် မြင်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် မသိမြင်ကြ။ ဤလူမျိုး၏ စိတ်နှလုံးကို ထူဝစေလော့။ သူတို့၏ နားများကို လေးလံစေလော့။ သူတို့၏ မျက်စိများကို ပိတ်စေလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် မျက်စိဖြင့် မြင်၍၊ နားဖြင့် ကြား၍၊ စိတ်နှလုံးဖြင့် နားလည်ကာ၊ ပြန်လည်လှည့်လာ၍၊ ကုသခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်’ ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၆:၉၊ ၁၀။
ဟေရှာယ သယ်ဆောင်ယူသော အမှုတော်သည် ယောဟန်နှင့် ဟေဇကေလတို့က စာစောင်ငယ်ကို စားခဲ့ကြစဉ် သယ်ဆောင်ယူခဲ့သော အမှုတော်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သခင်ဘုရား၏ နှုတ်တော်မှ ပယ်ရှား၍ ထုတ်ပစ်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ပဋိညာဉ်ဖြင့် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးထံသို့ အပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း၏ သတင်းစကားကို ဆောင်ယူကြသည်။ ယေရှုသည် ပရောဖက်များနှင့် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် မြင်လို၍ အလွန်တမ်းတခဲ့ကြသော သမိုင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ရည်ညွှန်းတော်မူသည့် မှတ်တမ်းကို လုကာက မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ကပေရနောင်မြို့၊ သင်သည် ကောင်းကင်တိုင်အောင် မြှောက်တင်ခြင်းကိုခံရသော်လည်း၊ မရဏာနိုင်ငံသို့ ချချခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ သင်တို့၏စကားကို နားထောင်သောသူသည် ငါ၏စကားကို နားထောင်၏။ သင်တို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောသူသည် ငါကို မထီမဲ့မြင်ပြု၏။ ငါကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောသူသည် ငါကိုစေလွှတ်တော်မူသောသူကို မထီမဲ့မြင်ပြု၏။ ခုနစ်ဆယ်သောသူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြန်လာ၍၊ “သခင်၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်အားဖြင့် နတ်ဆိုးတို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့အောက်၌ နာခံကြပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က၊ “စာတန်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ ကျသွားသည်ကို ငါမြင်၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ မြွေများနှင့် ကင်းမြီးကောက်များကို နင်းလျှောက်နိုင်သော အာဏာကိုလည်းကောင်း၊ ရန်သူ၏တန်ခိုးအားလုံးအပေါ်၌ အုပ်စိုးနိုင်သောအာဏာကိုလည်းကောင်း၊ ငါသည် သင်တို့အား ပေး၏။ မည်သည့်အရာမျှ သင်တို့ကို အလျှင်း မထိခိုက်စေရ။ သို့ရာတွင် ဝိညာဉ်တို့သည် သင်တို့အောက်၌ နာခံကြသည်ကို အကြောင်းပြု၍ မဝမ်းမြောက်ကြနှင့်။ ထိုထက် သင်တို့၏နာမည်များသည် ကောင်းကင်၌ ရေးမှတ်ထားကြသောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်၌ ယေရှုသည် ဝိညာဉ်တော်၌ ဝမ်းမြောက်၍၊ “အို အဘ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်၊ ပညာရှိသူနှင့် သတိပညာပြည့်စုံသူတို့ထံမှ ဤအရာများကို ကိုယ်တော် ဖုံးကွယ်ထား၍၊ ကလေးငယ်တို့အား ဖွင့်ပြတော်မူသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါ၏။ ဟုတ်ပေ၏၊ အဘ၊ အကြောင်းမူကား ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသာတော်၌ ကောင်းမြတ်သောအရာဖြစ်၏။ အရာခပ်သိမ်းတို့ကို ငါ့အဘက ငါ့လက်သို့ အပ်နှံတော်မူပြီ။ သားတော်သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို အဘမှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ မသိ။ အဘသည် မည်သူဖြစ်သည်ကိုလည်း သားတော်မှတစ်ပါး၊ သားတော်က ထုတ်ဖော်ပြသလိုသောသူမှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ မသိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနောက် တပည့်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်၍ သီးသန့်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “သင်တို့မြင်သော အရာများကို မြင်ရသော မျက်စိတို့သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား သင်တို့အား ငါဆိုသည်မှာ၊ သင်တို့မြင်သော အရာများကို မြင်လိုကြသော ပရောဖက်များနှင့် ဘုရင်များ များစွာရှိခဲ့သော်လည်း မမြင်ရကြ။ သင်တို့ကြားသော အရာများကို ကြားလိုကြသော်လည်း မကြားရကြ” ဟူသတည်း။ လုကာ ၁၀:၁၅–၂၄။
တစ်ဖန်၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ မြင်လို၍တောင့်တခဲ့သည့်အရာကို မြင်ရသည့်အခွင့်ထူးရှိသောသူတို့နှင့် ဆက်နွှယ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏ အကြောင်းအရာသည် “နားမထောင်” လိုသောစိတ်မရှိဘဲ လွန်ကျော်ခံနေရသော ပဋိညာဉ်တော်ဖြင့် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးအကြောင်းဖြစ်သည်။ Sister White သည် ကြီးမားသော အလင်းကို ပယ်ချခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ကပေရနောင်အပေါ် ခရစ်တော်၏ အပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ရည်ညွှန်းခဲ့ပြီး၊ [brackets.] အတွင်း၌ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒအပေါ် ဆန့်ကျင်သော အပြစ်တင်စကားကို ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြင့် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒကို အထူးအလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။
“ဘုရားသခင်၏သားသမီးဟု မိမိတို့ကိုယ်ကို ဝန်ခံကြသူများအနက် စိတ်ရှည်သီးခံခြင်းကို ထင်ရှားပြသခဲ့ကြခြင်းသည် အလွန်နည်းပါးလှ၏။ မည်မျှသော ခါးသီးသောစကားများကို ပြောဆိုခဲ့ကြသနည်း၊ မည်မျှသော အပြစ်တင်ရှုတ်ချသောစကားများကို မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မတူသူများအပေါ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသနည်း။ အခြားအသင်းတော်များနှင့် ဆက်နွယ်သူများကို ကြီးမားသော အပြစ်သားများကဲ့သို့ လူများစွာက မြင်မှတ်ခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ထိုသို့မမြင်တော်မူ။ အခြားအသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များကို ထိုသို့မြင်သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကြီးသောလက်တော်အောက်၌ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချရန် လိုအပ်ကြသည်။ သူတို့ရှုတ်ချသောသူများသည် အလင်းရောင်နည်းနည်းသာ ရှိခဲ့ကြရမည်၊ အခွင့်အလမ်းများနှင့် အထူးအခွင့်အရေးများလည်း အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ကြရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အသင်းတော်များအဖွဲ့ဝင်များစွာ ရရှိခဲ့ကြသကဲ့သို့သော အလင်းရောင်ကို သူတို့ရရှိခဲ့ကြလျှင်၊ သူတို့သည် များစွာပိုမိုလျင်မြန်စွာ တိုးတက်ခဲ့ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း လောကရှေ့တွင် ပို၍ကောင်းစွာ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့ကြလိမ့်မည်။ မိမိတို့ရရှိသော အလင်းရောင်ကို ဂုဏ်ယူဝါကြွားကြသော်လည်း၊ ထိုအလင်းရောင်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန် ပျက်ကွက်ကြသူတို့အကြောင်း ခရစ်တော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ‘သို့ရာတွင် ငါသည် သင်တို့အား ဆိုသည်ကား၊ တရားစီရင်ရာနေ့တွင် တုရုနှင့် ဇိဒုန်တို့သည် သင်တို့ထက် ပို၍ သည်းခံခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ထိုမှတစ်ပါး၊ ကာပေရနောင်မြို့ရေ [အလင်းရောင်ကြီးမားစွာ ရရှိခဲ့သော သတ္တမနေ့ ဧဒ်ဗင်တစ်များ]၊ သင်သည် ကောင်းကင်တိုင်အောင် မြှောက်တင်ခြင်းကို ခံရသောသူဖြစ်၏ [အထူးအခွင့်အရေးအရ]၊ သို့ရာတွင် မရဏာနိုင်ငံသို့ ချခံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင့်အတွင်း၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော တန်ခိုးကြီးသောအမှုများကို သဒုံမြို့၌ ပြုလုပ်ခဲ့လျှင်၊ ထိုမြို့သည် ယနေ့တိုင်အောင် တည်မြဲလျက် ရှိနေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ငါသည် သင့်အား ဆိုသည်ကား၊ တရားစီရင်ရာနေ့တွင် သဒုံပြည်သည် သင့်ထက် ပို၍ သည်းခံခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။’ ထိုအချိန်၌ ယေရှုက ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘အို အဘ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်၊ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ် ကျေးဇူးတင်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ဤအရာများကို ပညာရှိဟန်ရှိသူများနှင့် သဘောပေါက်နားလည်သောသူများ [မိမိတို့ကိုယ်တိုင်၏ သတ်မှတ်ချက်အရ] မှ ဖုံးကွယ်ထားတော်မူ၍ ကလေးငယ်များအား ဖော်ပြတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်ပါ၏။’”
“‘ယခုတွင်လည်း သင်တို့သည် ဤအမှုအရာအလုံးစုံကို ပြုခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထာဝရဘုရား၏ မိန့်တော်မူချက်အရ၊ ငါသည် နံနက်စောစောထ၍ သင်တို့အား ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သင်တို့သည် မကြားကြ; ငါသည် သင်တို့ကို ခေါ်ခဲ့သော်လည်း၊ သင်တို့သည် မဖြေကြ; ထို့ကြောင့် ငါ၏နာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသော ဤအိမ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့သည် ယုံကြည်အားထားရာဖြစ်သောအရပ်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့နှင့် သင်တို့ဘိုးဘေးများအား ငါပေးခဲ့သောအရပ်ကိုလည်းကောင်း၊ ရှိလောမြို့၌ ငါပြုခဲ့သကဲ့သို့ ငါပြုမည်။ ထို့ပြင် ငါသည် ဧဖရိမ်အမျိုးအနွယ်အလုံးစုံတည်းဟူသော သင်တို့ညီအစ်ကိုအပေါင်းတို့ကို ငါ့မျက်မှောက်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ သင်တို့ကိုလည်း ငါ့မျက်မှောက်မှ နှင်ထုတ်မည်။” Review and Herald, August 1, 1893.
အက်ဒဗင်တစ်လှုပ်ရှားမှုအတွင်း ပြုလုပ်ခဲ့သော “တန်ခိုးကြီးသောအမှုတော်များ” သည် ဖြောင့်မတ်သောသူများနှင့် ပရောဖက်များက မြင်ရခြင်း၊ ကြားရခြင်းကို အလွန်တောင့်တခဲ့သောအမှုများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတန်ခိုးကြီးသောအမှုများကို သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကား ကြေညာခံရသော ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့၏ သမိုင်း၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ အက်ဒဗင်တစ်လှုပ်ရှားမှုသည် မိမိတို့၏ သမိုင်းကို၊ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့၏ သမိုင်းကို ပယ်ချခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်ဖွယ်အဆုံးသတ်တစ်ရပ်ဖြင့် စတင်၍ ထိုစိတ်ပျက်ဖွယ်အဆုံးသတ်တစ်ရပ်နှင့်ပင် နိဂုံးချုပ်သွားသော သမိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသမိုင်းသည်လည်း သူတို့ကို အသစ်ပြုပြင်ဖန်ဆင်းထားသော မြေကြီးထဲသို့ လမ်းညွှန်ပို့ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော သမိုင်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။
“သူတို့နောက်ဘက်၊ လမ်းခရီး၏အစတွင် တောက်ပသောအလင်းတစ်ရပ် ထူထောင်ထားခဲ့သည်ကို ငါမြင်ရ၏။ ထိုအလင်းကို ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ငါ့အား ‘သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ချက်’ ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဤအလင်းသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံး ထွန်းလင်းနေ၍၊ သူတို့ မလဲမကျစေရန် သူတို့၏ခြေတို့အတွက် အလင်းပေးလျက်ရှိ၏။”
“သူတို့သည် မိမိတို့၏မျက်စိကို မိမိတို့ရှေ့တော်၌ရှိ၍ သူတို့ကို မြို့တော်သို့ ဦးဆောင်တော်မူနေသော ယေရှုအပေါ် တည်ကြည်စွာ စိုက်ထားလျှင်၊ သူတို့သည် လုံခြုံကြ၏။ သို့ရာတွင် မကြာမီ အချို့တို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကြပြီး၊ ထိုမြို့တော်သည် အလွန်ဝေးကွာနေသေးသည်ဟု ဆိုကြကာ၊ မိမိတို့သည် ယခင်ကပင် ထိုအရပ်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအခါ ယေရှုသည် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေပြည့်စုံသော လက်ယာလက်ကို မြှောက်တော်မူ၍ သူတို့ကို အားပေးတော်မူလေ့ရှိ၏၊ ထိုလက်တော်မှ အလင်းတစ်ရောင် ထွက်ပေါ်လာ၍ အက်ဒ်ဗင့်အဖွဲ့အပေါ် လှုပ်ရှားလျက် လင်းပေးသဖြင့်၊ သူတို့က ‘အလေလုယာ!’ ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ အခြားသူတို့မှာ မိမိတို့နောက်ကွယ်ရှိသော အလင်းကို အလျင်အမြန် ငြင်းပယ်ကြပြီး၊ မိမိတို့ကို ဤမျှဝေးကွာသည့်တိုင်အောင် ဦးဆောင်ထုတ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ ဘုရားသခင်မဟုတ်ဟု ဆိုကြ၏။ သူတို့၏နောက်ကွယ်ရှိ အလင်းသည် ငြိမ်းသွားသဖြင့်၊ သူတို့၏ခြေတို့သည် အမှောင်ထုအပြည့်အဝ၌ ကျရောက်သွားကြပြီး၊ သူတို့သည် တိုက်မိလဲကျကာ ပန်းတိုင်နှင့် ယေရှုကို မမြင်နိုင်တော့ဘဲ၊ လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျ၍ အောက်၌ရှိသော မှောင်မိုက်၍ ဆိုးယုတ်သော လောကသို့ ကျဆင်းသွားကြ၏။” Early Writings, 15.
ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်သည် ယခု ဖွင့်လှစ်တော်မူနေသည်မှာ ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိကာလကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ထိုကာလအတွင်းတွင် ပဋိညာဉ်သမိုင်းအစကတည်းက ပုံဆောင်၍ ဖော်ပြခံခဲ့ရသော အလွန်ထူးခြားသည့် သမိုင်းတစ်ရပ် ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုအသီးသီးသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြိုင်သဘောတူညီလျက် ရှိကြပြီး၊ တူညီသည့် လမ်းမှတ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ အကယ်၍ ထိုလှုပ်ရှားမှုများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြလျှင်၊ စာတန်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်စီအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ်ကွဲပြားတစ်ရပ်စီကို ဖန်တီးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ထိုသို့ မည်သည့်အခါမျှ မပြုလုပ်ပေ။
“သို့သော် စာတန်သည် အလုပ်မရှိဘဲ မနေနေခဲ့။ ယခု သူသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကြိုးစားခဲ့ပြီးသကဲ့သို့၊ မှန်ကန်သော အလုပ်၏ အစား အတုအယောင်တစ်ခုကို လူတို့ထံ ထိုးသွင်းပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို လှည့်ဖြား၍ ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ပထမရာစု၌ အတုခရစ်တော်များ ရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ရာစု၌လည်း အတုအယောင် ပရောဖက်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။” The Great Controversy, 186.
ဤစာပိုဒ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ မျှဝေနေသော အလုံးစုံသတင်းစကား၏ အဓိကအချက်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်—အဒဗင်တစ်ဝါဒသည် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ အမွေဆောင်အင်္ကျီကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းတော့ဘဲ၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ထိုအရာကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားခံရပြီးနောက်တွင်ပင်၊ မိမိတို့သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အသံကျယ်စွာသော ကြေညာချက်ကို ဟောပြောသော အကျန်တော်လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်ဟု တစိုက်မတ်မတ် အခိုင်အမာဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် အတုအယောင်ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုက ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ ဦးချိုကို သယ်ဆောင်လျက်ရှိနေသည်ကို သင် မသိမြင်လျှင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်းရှိ ဦးချိုနှစ်ချောင်းအကြား၏ တိုက်ဆိုင်ညီမျှမှုကို နားလည်ရန်မှာ လက်တွေ့အားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သည်။
၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့၏ သမိုင်းသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှေးခေတ်ဣသရေလကို ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသော လူမျိုးအဖြစ် အစပြုသည့်အပိုင်းနှင့် ဣသရေလကို ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသော လူမျိုးအဖြစ် အဆုံးသတ်သည့်အပိုင်းကို အသုံးပြု၍၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုမျဉ်းတစ်မျဉ်းစီတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ခေတ်သစ်ဣသရေလ၌လည်း ထိုအတူဖြစ်ကြောင်းကို၊ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ကို ဗဟိုပြုလျက် ဖော်ပြသွားမည်။
မောရှေသည် ထာဝရဘုရားက မိမိနှင့်တူသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို ထမြောက်စေတော်မူလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ထိုပရောဖက်သည် ယေရှုဖြစ်တော်မူ၏။ လုကာသည် တမန်တော်ဝတ္ထု၌ ယေရှုသည် မောရှေ၏ ကြိုတင်ဟောကြားချက်ကို ပြည့်စုံစေတော်မူကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။
သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အဘို့ သင်တို့အလယ်မှလည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ညီအစ်ကိုတို့အထဲမှလည်းကောင်း၊ ငါနှင့်တူသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို ထူထောင်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ထိုသူ၏စကားကို နားထောင်ကြရမည်။ တရားဟောရာ ၁၈း၁၅။
ယေရှုသည် ငါတို့နားထောင်ရမည့် ပရောဖက်ဖြစ်တော်မူ၏။
မောရှေသည် အမှန်စင်စစ် ဘိုးဘေးတို့အား ဤသို့ဆိုခဲ့၏။ “သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့၏ ညီအစ်ကိုများအထဲမှ ငါနှင့်တူသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို သင်တို့အတွက် ထမြောက်စေတော်မူလိမ့်မည်။ သူသည် သင်တို့အား ပြောသမျှသော အရာခပ်သိမ်း၌ သင်တို့သည် သူ၏စကားကို နားထောင်ကြရမည်။ ထိုပရောဖက်၏စကားကို နားမထောင်သော အသက်ရှိသူတိုင်းသည် လူမျိုးတော်အလယ်မှ ဖျက်ဆီးပယ်ရှင်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” ထို့ပြင် ရှမွေလမှစ၍ နောက်တော်သို့ လိုက်လာသော ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည်လည်း ဟောပြောသမျှသောသူ အမျိုးမျိုးက ဤကာလနေ့ရက်များအကြောင်းကို ထိုနည်းတူ ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့ကြပြီ။ သင်တို့သည် ပရောဖက်တို့၏ သားများဖြစ်ကြသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ဖွဲ့တော်မူသော ပဋိညာဉ်တရား၏ သားများလည်း ဖြစ်ကြ၏။ ထိုပဋိညာဉ်၌ အာဗြဟံအား “သင်၏ အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံကြရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိသားတော် ယေရှုကို ထမြောက်စေတော်မူပြီး၊ သင်တို့အသီးအသီးကို မိမိတို့၏ ဒုစရိုက်များမှ လှည့်ပြန်စေခြင်းအားဖြင့် သင်တို့ကို ကောင်းချီးပေးရန်၊ ပထမဦးစွာ သင်တို့ထံသို့ သူကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၃:၂၂–၂၆။
ခရစ်တော်၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလိုင်းသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလိုင်းများအားလုံးကဲ့သို့ပင် အဆုံးကာလ၌ စတင်သည်။ ခရစ်တော်၏ နေ့ရက်များ၌ “အဆုံးကာလ” ဟူသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ မွေးဖွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဒံယေလကျမ်းရှိ “အဆုံးကာလ” ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ ကိုယ်တော်မွေးဖွားသောအချိန်၌ အသိပညာတိုးပွားမှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသူတို့သည် သိုးထိန်းများဖြစ်စေ၊ အရှေ့ပြည်မှ ပညာရှိများဖြစ်စေ၊ အမျက်ထွက်နေသော ဟေရုဒ်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဗိမာန်တော်၌ရှိသော အန္နနှင့် ရှိမောင်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်မွေးဖွားသောအခါ အသိပညာတိုးပွားမှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယုဒဘုရားကျောင်း၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ကွာရှင်းခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ အဆုံးကာလ၌ အဖွင့်ခံရသော သတင်းစကားကို သူတို့ပယ်ချခဲ့ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
“လူတို့သည် ယင်းကို မသိကြသော်လည်း၊ ထိုသတင်းကောင်းသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးကို ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်းနှင့် ပြည့်စေ၏။ အလင်း၏ လောကမှ သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါတို့သည် ယခင်ထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းသည့်၊ ပို၍ နူးညံ့သည့် စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် မြေကြီးဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံရကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် လောကတစ်ခွင်လုံးသည် ပိုမိုတောက်ပလာ၏။ ဗက်လင်မြို့၏ တောင်ကုန်းများအထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်အစုအဝေးကြီးသည် စုဝေးလျက်ရှိ၏။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းကို လောကသားတို့အား ကြေညာရန် အချက်ပေးသံကို စောင့်မျှော်လျက်ရှိကြ၏။ ဣသရေလအမျိုး၏ ခေါင်းဆောင်တို့သည် မိမိတို့အပ်နှင်းထားသော ယုံကြည်စိတ်ချရမှုအပေါ် သစ္စာရှိခဲ့ကြလျှင်၊ ယေရှု၏ ဖွားမြင်ခြင်းကို ကြေညာရသည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတွင် သူတို့လည်း ပါဝင်ခွင့်ရနိုင်ကြမည်။ သို့ရာတွင် ယခုမူ သူတို့ကို ကျော်လွန်သွားလေပြီ။” The Desire of Ages, 47.
ဒန်ယေလ ၁၁:၄၀ ပြည့်စုံခဲ့သော ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ ဦးဆောင်မှုကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ယေရှုကို ပုံဆောင်ထားသူ မောရှေ၏ သမိုင်းတွင် “အဆုံးကာလ” ဟူသည်မှာ သူ၏ မွေးဖွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ သူ၏ မိသားစုနှင့် ထို့နောက် ဖာရောဘုရင်၏ သမီးသည် ကလေးမောရှေအကြောင်း ဉာဏ်ပညာတိုးပွားစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူ၏ အမည်သည် သေချာစွာ “ရေထဲမှ ကယ်ထုတ်ခံရသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ယေရှု ဟူသော အမည်မှာ “ယေဟောဝါ ကယ်တင်တော်မူသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
“အဆုံးကာလ” နောက်ပိုင်းတွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လမ်းကြောင်းအပေါင်းတို့သည် ထိုသမိုင်းကာလအတွင်း တိုးပွားလာသော အသိပညာကို တရားဝင် ပုံသေသတ်မှတ်ထားသော သတင်းစကားတစ်ရပ်အဖြစ် စနစ်တကျဖော်ဆောင်သည့် အမှတ်တစ်ခုကို ပြသကြသည်။ ထိုသတင်းစကားသည် အဆုံးကာလ၌ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သော အလင်းအတွက် တာဝန်ခံရမည့် လူမျိုးဆက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သက်သေအဖြစ် ထူထောင်ထားနိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။
ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာသည် ခရစ်တော်၏ သတင်းစကားကို တရားဝင်ပုံသွင်းတည်ဆောက်ခဲ့၏။ မောရှေ၏ သတင်းစကားမှာလည်း သူ၏ လေးဆယ်မြောက်နှစ်တွင်၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးကို အီဂျစ်မှ ကယ်လွှတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သောအခါ တရားဝင်ပုံသွင်းတည်ဆောက်ခံခဲ့ရ၏။ အီဂျစ်မှ ကယ်လွှတ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော သတင်းစကားသည် ယခုအခါ အများပြည်သူဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းတွင် ပါဝင်လာခဲ့ပြီ။
လေးဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် မောရှေ၏ သတင်းစကားသည် လောင်နေသော ချုံပင်၌ တန်ခိုးအာဏာဖြင့် အတည်ပြုခံရပြီး၊ မြွေသို့ ပြောင်းလဲသွားသော တောင်ဝေးနှင့် မောရှေသည် မိမိရင်ခွင်မှ ထုတ်ယူခဲ့သော အနာကြီးလက်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ သဘောတရားတော်ကို ကိုယ်စားပြုသော နိမိတ်နှစ်ရပ်ဖြင့်လည်း တွဲဖက်လျက် ရှိခဲ့သည်။ ယေရှု၏ သတင်းစကားသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံရာ၌ တန်ခိုးအာဏာဖြင့် အတည်ပြုခံရပြီး၊ ခမည်းတော်၏ အသံနှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ဟူသော ဘုရားသဘောတရား၏ နိမိတ်နှစ်ရပ်ဖြင့် တွဲဖက်လျက် ရှိခဲ့သည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်စလုံး၌ နောက်ထပ် အမှတ်အသားအဆင့်သည် ပထမ စိတ်ပျက်ခြင်း၊ ကြန့်ကြာချိန်၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိခြင်း သို့မဟုတ် ၁၈၄၃ ခုနှစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
မောရှေအမျိုးဆက်အတွင်းရှိ စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်ကို၊ မောရှေသည် မိမိသားကို အရေဖျားမလှီးစိတ်မပြုသဖြင့် ကောင်းကင်တမန်သည် မောရှေကို သတ်ရန် ဆင်းသက်လာခဲ့သောအခါ၊ သူ၏ဇနီးအားဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဇိပ္ပေါရသည် ထိုအခမ်းအနားကို သူတို့၏သားအပေါ် ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မောရှေသည် မိမိသားကို အရေဖျားမလှီးစိတ်ပေးရန် မေ့လျော့ခဲ့သည်။ အဘရာဟံအား ပေးအပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်လက္ခဏာတည်းဟူသော အရေဖျားလှီးစိတ်ခြင်းကိုပင် မောရှေက မေ့လျော့ခဲ့သည်။ အဘရာဟံဘိုးဘေးသည် ဟီဘရူးလူမျိုးတို့၏ အီဂျစ်ပြည်၌ ကျွန်ခံရခြင်းနှင့် ထိုပြည်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းအကြောင်းကို ကြိုတင်ဟောကြားထားပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် မောရှေအားဖြင့် အထူးသဖြင့် ပြည့်စုံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မောရှေသည် မိမိသားကို အရေဖျားမလှီးစိတ်ပေးရန် မေ့လျော့ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မောရှေသည် ဇိပ္ပေါရကို ကယ်တင်ခြင်းပြီးဆုံးသည့်နောက်အထိ သူမ၏ဖခင်နှင့်အတူ နေရန် ပြန်ပို့ခဲ့သည်။ သူမသည် မောရှေက ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ပင်လယ်နီရေကိုဖြတ်၍ ဦးဆောင်သွားသည့်အချိန်တိုင်အောင် မိဒျန်ပြည်၌ နေထိုင်လျက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအမှုသည် အရေဖျားလှီးစိတ်ခြင်းကို အစားထိုးလာသော အခမ်းအနားတည်းဟူသော ဗတ္တိဇံကို ပုံဆောင်ကြောင်း တမန်တော်ပေါလုက ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ ထိုအချက်ကို မလွတ်မသွားပါစေနှင့်။ မောရှေ၏သမိုင်းတွင် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသော လမ်းမှတ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်း၊ ထိုသမိုင်းတွင် ပထမဆုံးသော စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော လမ်းမှတ်တိုင်သည်၊ အဘရာဟံ၏ ဘုရားသခင်နှင့်ရှိသော ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး၏ အဓိကစည်းမျဉ်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
ခရစ်တော်၏အသက်တာလမ်းစဉ်တွင် ပထမဦးဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်ပျက်ကွက်မှုမှာ လာဇရု၏ သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် လာဇရု သေပြီးလေးရက်တိုင်အောင် နှောင့်နှေးမနေခဲ့လျှင် ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ဟု မာသနှင့် မာရိတို့သည် သေချာစွာ ယုံကြည်ထားခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏ အလွန်နီးစပ်သော မိတ်ဆွေ လာဇရုကို သေ၍ သင်္ချိုင်းတွင် ပုပ်ပျက်စေခြင်းကို ခွင့်ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ မာသနှင့် မာရိညီအစ်မနှစ်ယောက်တင်မကဘဲ တပည့်တော်တို့အတွက်လည်း ထိုမကျေနပ်ဖွယ်သော မျှော်လင့်ချက်ပျက်ကွက်မှုသည် အလွန်ကြီးမားလှ၏။ သို့ရာတွင် လာဇရု၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှုတော်တစ်လျှောက်လုံး၏ တံဆိပ်အမှတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“လာဇရုထံသို့ ကြွလာရန် နှောင့်နှေးခဲ့ခြင်း၌၊ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်ကို လက်မခံခဲ့ကြသူများအပေါ် သနားကြင်နာခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ရပ်ကို ထားရှိတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် စောင့်နေလျက်၊ လာဇရုကို သေခြင်းမှ ပြန်လည်ထမြောက်စေတော်မူခြင်းအားဖြင့်၊ မိမိ၏ ခေါင်းမာ၍ မယုံကြည်သော လူမျိုးတော်အား ကိုယ်တော်သည် အမှန်ပင် ‘ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်’ ဖြစ်တော်မူကြောင်း သက်သေအထောက်အထားတစ်ရပ်ကို ထပ်မံပေးတော်မူလိုခဲ့သည်။ ဣသရေလအမျိုး၏ အိမ်တော်မှ ဆင်းရဲ၍ လမ်းလွဲလျက်ရှိသော သိုးများဖြစ်သည့် ထိုလူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ကိုယ်တော် မလိုလားတော်မူခဲ့။ သူတို့၏ နောင်တမရမှုကြောင့် ကိုယ်တော်၏ နှလုံးတော်သည် ကျိုးကွဲလျက်ရှိ၏။ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်အရ၊ ကိုယ်တော်သည် ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ပေးသူ၊ အသက်နှင့် မသေခြင်းတရားကိုသာ ထင်ရှားပေါ်လွင်စေနိုင်သူ တစ်ပါးတည်းသောသူဖြစ်တော်မူကြောင်း သူတို့အား နောက်ထပ် သက်သေအထောက်အထားတစ်ရပ် ပေးတော်မူရန် အကြံတော်ရှိတော်မူခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ယဇ်ပုရောဟিতများက မှားယွင်းစွာ အနက်ဖွင့်၍ မရနိုင်သော သက်သေဖြစ်ရမည်။ ဤသည်ပင် ဗေသနိရွာသို့ ကြွသွားရန် ကိုယ်တော် နှောင့်နှေးတော်မူခဲ့သော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ဤအမြတ်နိုးဆုံးသော အံ့ဖွယ်ရာ၊ လာဇရုကို ထမြောက်စေတော်မူခြင်းသည်၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောတော်ဆိုင်ရာ အခွင့်အာဏာတောင်းဆိုချက်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေရမည်ဖြစ်သည်။” The Desire of Ages, 529.
ဘုရားသခင်၏ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်မှတ်သားခြင်းကို ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့၏ သမိုင်း၌ ပုံဖော်ပြထားသည်။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်၏ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းအခါတွင် ကိုယ်တော်ကို ယေရုရှလင်မြို့ထဲသို့ ဦးဆောင်ခဲ့သူမှာ လာဇရုဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်း၏ သမိုင်းသည် ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့၏ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ပုံဖော်ရန် Sister White အသုံးပြုသော သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းတော်မူသော တန်ခိုးအားဖြင့် သေသူကို ထမြောက်စေနိုင်သော ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့်ဆိုင်သည့် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မာရိနှင့် အယ်လိဇဘက်တို့သည် နောက်ဆုံး တံပိုးမြည်ချိန်၌ ယေရှုသည် လာဇရုကို ထမြောက်စေနိုင်သော တန်ခိုးရှိကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုအချိန်၊ ထိုနေရာ၌ပင် ကိုယ်တော်၌ ထမြောက်စေနိုင်သော တန်ခိုး အမှန်တကယ်ရှိကြောင်းကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းနှင့် သေခြင်းတော်၌ ပြသရန် ကြွလာသော အမှန်တရားတည်းဟူသော၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင် သုံးနှစ်ခွဲ အမှုတော်၏ အစနှင့် အဆုံးဖြစ်သော ထိုအမှန်တရားကိုပင် ငြင်းပယ်လျက် ရှိခဲ့ကြသည်။ သင်္ချိုင်းဂူမှ ကျောက်တုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်အထိ သူတို့ မမြင်နိုင်ကြသကဲ့သို့၊ ၁၈၄၃ ဇယားရှိ ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အမှားတစ်ခုမှလည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ လက်ကို ဖယ်ရှားမည်ဖြစ်သည်။
မောရှေသည် ဖာရောနှင့် မကြာမီ ရင်ဆိုင်ရမည့် တိုက်ပွဲမှ ဇိပ္ပေါရာကို ဝေးကွာစေပြီးနောက်၊ မိမိ၏ အစ်ကိုကြီး အာရုန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ထိုတမန်နှစ်ပါးသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုလျက် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆက်လက်ချီတက်သွားကြသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ကပ်ဘေးတစ်စုံတစ်ရာ မကျရောက်မီတွင် မောရှေက ဖာရောအား သတိပေး၍၊ အကယ်၍ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သားဦးဖြစ်သော ဣသရေလကို ထွက်ခွာ၍ ကိုးကွယ်ခွင့် မပေးလျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ သားဦးကို သတ်ပစ်တော်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ထာဝရဘုရားကလည်း မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “သင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားသောအခါ၊ ငါသည် သင်၏လက်၌ အပ်ထားသော အံ့ဖွယ်အမှုအလုံးစုံတို့ကို ဖာရောမင်းရှေ့၌ ပြုရမည်ကို သတိပြုလော့။ သို့သော်လည်း ငါသည် သူ၏စိတ်နှလုံးကို ခိုင်မာစေမည်ဖြစ်၍၊ သူသည် လူမျိုးကို မလွှတ်ဘဲ နေမည်။ ထို့နောက် သင်သည် ဖာရောမင်းအား ‘ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလသည် ငါ၏သား၊ ငါ၏ သားဦးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်အား ဆို၏၊ ငါ၏သားကို လွှတ်လော့၊ သူသည် ငါ့အား အမှုတော်ဆောင်ရမည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် သူကို မလွှတ်ရန် ငြင်းဆန်လျှင်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင်၏သား၊ သင်၏သားဦးကို သတ်မည်’ ဟု ဆိုရမည်။” ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၁–၂၃။
ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံသည် အနာဂတ်၌ ပြည့်စုံမည့် ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ဣသရေလကို အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်နှုတ်တော်မူခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍၊ သားဦးတို့ကို သန့်ရှင်းစွာ အပ်နှံရန် အမိန့်တော်ကို ထပ်မံပေးတော်မူခဲ့သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အီဂျစ်လူတို့၏ ကျွန်ဘဝ၌ ရှိနေစဉ်၊ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား အီဂျစ်ဘုရင် ဖာရောထံသို့ သွား၍ ဤသို့ ပြောဆိုရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလသည် ငါ့သား၊ ငါ၏ သားဦးဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ငါသည် သင့်အား ဆို၏၊ ငါ့သားကို လွှတ်လော့၊ သူသည် ငါ့ကို ဝတ်ပြုစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ သင်သည် သူ့ကို မလွှတ်ဘဲ ငြင်းဆန်လျှင်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင့်သား၊ သင့်၏ သားဦးကိုပင် သတ်မည်။” ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄:၂၂၊ ၂၃။
“မောရှေသည် မိမိ၏သတင်းစကားကို ကြေညာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မာနထောင်လွှားသော ဘုရင်၏ အဖြေမှာ၊ ‘ဣသရေလကို လွှတ်စေဖို့ ငါသည် သူ၏စကားသံကို နားထောင်လိုက်နာရမည့် ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သူနည်း။ ငါသည် ထာဝရဘုရားကို မသိ၊ ဣသရေလကိုလည်း မလွှတ်။’ ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ထွက်မြောက်ရာ ၅:၂။ ထာဝရဘုရားသည် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများအားဖြင့် မိမိလူမျိုးအတွက် အမှုဆောင်တော်မူကာ၊ ဖာရောအပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် တရားစီရင်ချက်များကို ပို့တော်မူခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးသောကောင်းကင်တမန်အား အဲဂုတ္တုပြည်သားတို့အလယ်ရှိ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၏ သားဦးများကို သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ကင်းလွတ်စေခြင်းငှာ၊ သူတို့သည် သတ်ဖြတ်ပြီးသော သိုးသငယ်၏ အသွေးကို မိမိတို့၏ တံခါးတိုင်များပေါ်တွင် လိမ်းထားရန် ညွှန်ကြားခံခဲ့ရသည်။ သေခြင်းတရား ဆောင်ရွက်ရန် ကောင်းကင်တမန် လာသောအခါ၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အိမ်များကို ကျော်ဖြတ်သွားစေရန် အိမ်တိုင်းတွင် ထိုအမှတ်အသား ရှိရမည်ဖြစ်သည်။” The Desire of Ages, 51.
ဖာရောထံသို့ ထုတ်ဖော်ကြေညာခဲ့သော “သန်းခေါင်ခေါ်သံ” သတင်းစကားသည် ဖာရော၏ ပုန်ကန်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သားဦးတို့၏ သေခြင်းကို အမှတ်အသားပြု ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားကို မှတ်တမ်းထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက်၊ 1844 ခုနှစ် နွေရာသီ၌ “သန်းခေါင်ခေါ်သံ” ၏ တန်ခိုးကို ကိုယ်စားပြုသော ကပ်ဘေးများသည် အီဂျစ်ပြည်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ 1844 ခုနှစ် နွေရာသီ၌ “သန်းခေါင်ခေါ်သံ” သတင်းစကားသည် လှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ရပ်ကဲ့သို့ နိုင်ငံတစ်လွှား ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးများသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်လွှား ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ကြပြီး၊ ကတိပေးထားသော သားဦးတို့၏ သေခြင်း ရောက်လာသောအခါ အီဂျစ်ပြည်တစ်လွှား၌ သန်းခေါင်အချိန်တွင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံတစ်ရပ် ကြားရလေ၏။
မောရှေကလည်း၊ “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ငါသည် အဲဂုတ္တုပြည်အလယ်သို့ ထွက်သွားမည်။ ထို့နောက် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဖာရောမင်း၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော သူ၏ သားဦးမှစ၍ ကြိတ်စက်နောက်၌ရှိသော ကျွန်မ၏ သားဦးတိုင်အောင်၊ သားဦးအပေါင်းတို့သည်လည်းကောင်း၊ တိရစ္ဆာန်တို့၏ သားဦးအပေါင်းတို့သည်လည်းကောင်း သေကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ ယခင်က မရှိဖူးသကဲ့သို့၊ နောင်လည်း မရှိတော့မည့် ကြီးစွာသော ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၁:၄–၆။
ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဘုန်းတော်ဖြင့် ဝင်ရောက်တော်မူခြင်းသည် ကယ်ဗေရီလက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ ဦးတည်စေခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များနှင့် ကိုယ်တော်ကို လိုက်နာသူ အခြားသူများသည်လည်း ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။
“ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် တပည့်တော်တို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုမျှမကြီးမားခဲ့ပါ။ လူသား၏သားတော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်မြင်ခြင်းနှင့်အတူ စီးနင်းဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းမြှောက်နှံမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ လူအစုအဝေးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသအနှံ့မှ စုဝေးလာကြပြီး ‘ဒါဝိဒ်၏ သားတော်အား ဟိုရှာနာ’ ဟူ၍ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူများက ထိုလူအစုအဝေးကို ငြိမ်သက်စေတော်မူရန် ယေရှုအား တောင်းပန်ကြသောအခါ၊ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်နေကြလျှင်ပင် ကျောက်ခဲများတိုင်အောင် အော်ဟစ်ကြမည်ဟု ကိုယ်တော် ကြေညာတော်မူခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံရမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်ပင် ဤတပည့်တော်တို့ကိုယ်တိုင်သည် မိမိတို့ချစ်မြတ်နိုးသော ဆရာတော်ကို—ဒါဝိဒ်၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် စိုးစံတော်မူမည်ဟု မိမိတို့ ယုံကြည်ခဲ့သော ထိုဆရာတော်ကို— ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်၍ စော်ကားနေသော ဖာရိရှဲတို့၏ အထက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ဆန့်တန်းထားခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏ မြင့်မားသော မျှော်လင့်ချက်များသည် ပျက်ကွက်သွားခဲ့ပြီး၊ သေခြင်း၏ အမှောင်သည် သူတို့ကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့သွားခဲ့သည်။” Testimonies, volume 1, 57, 58.
တပည့်တော်များနှင့် မီလာရိုက်များ၏ အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ပျက်မှုကိုလည်း ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ဖာရောဘုရင်၏ စစ်တပ်နှင့် ပင်လယ်နီအကြားတွင် ပိတ်မိနေကြသည့် အခြေအနေဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
“ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌ ယခင်ခေတ်အဆက်ဆက်တို့မှ စုစည်းတောက်ပလာသော အလင်းရောင်သည် ထွန်းလင်းလျက်ရှိသည်။ ဣသရေလအမျိုး၏ မေ့လျော့မှုမှတ်တမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဉာဏ်အလင်းပေးရန်အတွက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ဤခေတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးအပေါင်း၊ ဆွေမျိုးအပေါင်း၊ ဘာသာစကားအပေါင်းတို့မှ လူတစ်စုကို မိမိထံသို့ စုဝေးစေခြင်းငှာ မိမိ၏လက်တော်ကို ဆန့်ထုတ်တော်မူပြီ။ ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု၌ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အမွေခံလူမျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့သည်ပင် ဣသရေလလူတို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ဦးဆောင်ထုတ်ဆောင်တော်မူစဉ် လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်၌ ကိုယ်တော်၏လူမျိုး၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပင်လယ်နီနားတွင် ဟေဗြဲလူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ စမ်းသပ်ခံရလေသည်။” Testimonies, volume 8, 115, 116.
ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအချိန်၏ ဝိညာဉ်တော်မှ လှုံ့ဆော်မှုက ဖာရိရှဲတို့သည် တိတ်ဆိတ်စေလိုခဲ့သော ချီးမွမ်းသံ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြောင်းကို မြင်ရခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ ထိုချီးမွမ်းသံအစု၏ အနှစ်သာရမှာ ယေရှုကို ဒါဝိဒ်၏သားဟု ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာပင် ခရစ်တော်သည် အငြင်းပွားလိုစိတ်ပြင်းထန်သော ယုဒလူတို့နှင့် မိန့်တော်မူသည့် စကားအပြန်အလှန်များ၏ အဆုံးသတ်ကို အမှတ်အသားပြုရန် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သော သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့အတွက် အထူးသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည့်အရာမှာ၊ ယေရှုကို “ဒါဝိဒ်၏သား” ဟု ခေါ်ဆိုကြစဉ်တွင်၊ ထိုသူတို့သည် အနက်အဓိပ္ပါယ်အားဖြင့် ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏ ယေရုရှလင်သို့ အောင်မြင်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော ဝင်ရောက်မှုကို ရည်ညွှန်းလျက်ရှိကြခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါဝိဒ်က ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ယူဆောင်လာသော အမှု၏ သမိုင်းတွင်၊ သတင်းစကား၏ တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဒါဝိဒ်၏ တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
ဒါဝိဒ်သည် ဆက်လက်တိုးတက်၍ ကြီးမြတ်လာ၏။ စစ်ဗိုလ်ခြေတို့၏ အရှင် ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ ၂ ရှမွေလ ၅:၁၀။
ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် သေတ္တာတော်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ယူဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်ကို ဒါဝိဒ်မြို့သို့ ယူဆောင်လာရာတွင်လည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းတိုင်း၌ရှိသကဲ့သို့ စိတ်ပျက်ဖွယ်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ရမည်ဖြစ်သည်။ “အား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော အုဇ္ဇာသည် မိမိ၌ သေတ္တာတော်ကို ထိကိုင်ရန် အခွင့်အာဏာမရှိကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသော်လည်း ထိုသို့ပြုခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်ကို ပထမဦးစွာ ဖမ်းဆီးခြင်းသို့ ရောက်စေခဲ့သော အဓိကပြဿနာမှာ ထာဝရဘုရား ဖော်ပြတော်မူသော အလိုတော်ကို မနာခံခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော တန်ခိုးအပေါ် မိမိသဘောဖြင့် ရဲဝံ့စွာ ယူဆခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်၏ အားကြီးသောသူတစ်ဦးဖြစ်သော အုဇ္ဇာသည် မောရှေက အရေဖျားလှီးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ပညတ်တော်ကို မနာခံခဲ့သကဲ့သို့ မနာခံခဲ့သည်။ အုဇ္ဇာသည် သေဒဏ်ဖြင့် ချက်ချင်းထိမှန်ခံရ၍ သေတ္တာတော်သည် ဒါဝိဒ်က အုဇ္ဇာသေဆုံးပြီးနောက် သေတ္တာတော် တည်ရှိနေခဲ့သောနေရာကို စောင့်ရှောက်နေသူတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားနေကြောင်းကို နားလည်လာသည်အထိ ယေရုရှလင်မြို့အပြင်ဘက်တွင် နေခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် သေတ္တာတော်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ယူဆောင်လာရန် တစ်ဖန် ခရီးစတင်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ထဲသို့ ကခုန်လျက် ဝင်လာစဉ် သူ၏ မယားသည် သူ၏ အဝတ်မဲ့ခြင်းကို မြင်တွေ့၍ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။
၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ကို တပြိုင်နက် ရည်ညွှန်းဖော်ပြသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုမျဉ်း သုံးမျဉ်းရှိသည်။ ထိုကာလသည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့နှင့် ပရောဖက်တို့က မြင်ရရန်၊ ကြားရရန် အလိုရှိခဲ့သော အချိန်ကာလပင် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်း၏ လက္ခဏာများသည် ထို့ကြောင့် စောင့်ဆိုင်းရသောကာလနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုလျက် ရှိပြီး၊ ထိုအရာများကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သမ္မာတရားများက ဖော်ထုတ်ပြသသည်မှာ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းသည် မောရှေ၊ သို့မဟုတ် ဥဇ္ဇာ၊ သို့မဟုတ် မာသာနှင့် မာရိတို့ဘက်မှ ရိုးရိုးသာမန် နားလည်မှုလွဲခြင်းမျှ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပြည့်စုံခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည့် အခြေခံမူတစ်ရပ်ကို ပယ်ချခဲ့ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသော စိတ်ပျက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဖြစ်သည်။ မောရှေအတွက် ထိုအရာသည် အရေဖျားလှီးခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ ဥဇ္ဇာအတွက်မူ သေတ္တာတော်နှင့်စပ်လျဉ်းသော ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်များအပေါ် မဆင်မခြင် ယုံကြည်ဝံ့စားခြင်းဖြစ်၏။ မာသာနှင့် မာရိတို့အတွက်မူ ထမြောက်စေခြင်းအတွက် ခရစ်တော်၏ ဖန်ဆင်းရှင်တန်ခိုးအပေါ် ယုံကြည်ခြင်း မရှိလောက်ခြင်းဖြစ်၏။
မောရှေနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ဓမ္မအမှု၏ အလယ်ဗဟိုအကြောင်းအရာမှာ ရွေးချယ်တော်မူသော လူမျိုးတစ်စုနှင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို တည်ထောင်ခြင်းပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ မောရှေသည် ထိုပဋိညာဉ်၏ အမှတ်လက္ခဏာကို မေ့လျော့ခဲ့သည်။ ဥဇ္ဇာနှင့်ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ သေတ္တာတော်၌ ပုံဖော်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ မာသနှင့် မာရိတို့နှင့်ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှု၏ အလယ်ဗဟိုကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဓမ္မအမှုအစပြုရာတွင် ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ ဗတ္တိဇံမှအစပြု၍ ကိုယ်တော်၏ သေခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ 1843 ခုနှစ်၏ ပထမဆုံးသော စိတ်ပျက်ခြင်းသည် ဟဗက္ကုက်၏ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သော ဇယားပေါ်ရှိ အချို့သော ကိန်းဂဏန်းများ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အမှားတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအမှားသည် မီလာ၏ လှုပ်ရှားမှု၏ အဓိကအခြေခံသဘောတရားဖြစ်သော—တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်ဟု သတ်မှတ်သော သဘောတရား—နှင့် ဆက်နွှယ်ခဲ့သည်။
“မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် 1840 မှ 1844 ထိရှိသော Advent လှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ထိုလှုပ်ရှားမှုအတွင်းတွင် 1843 မှ 1844 ထိရှိသော သမိုင်းတစ်ရပ် ပါဝင်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုသမိုင်းသည် စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် စတင်ကာ စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သဖြင့်၊ ထိုသမိုင်းအပေါ်တွင် အာလဖနှင့် ဩမေဂ၏ လက်မှတ်ကို ချမှတ်ထားလေသည်။ ထိုသမိုင်းသည်ပင် ယေရှုနှင့် Ellen White တို့က ဖြောင့်မတ်သောသူများသည် အစဉ်အမြဲ မြင်တွေ့လိုခဲ့ကြသည့် သန့်ရှင်းသော သမိုင်းဟု ညွှန်ပြထားသော သမိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုမျဉ်းလေးကြောင်းသည် ကမ္ဘာအဆုံး၌ ဆယ်သမီးကညာ၏ ဥပမာကို ထပ်မံဖြစ်ပေါ်သောအခါ၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို မဟုတ်ဘဲ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို အာဏာတိုးမြှင့်ပေးခြင်းတစ်ရပ် ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်းကို မောရှေ၊ ဒါဝိဒ်၊ ခရစ်တော်နှင့် မီလာရိုက်တို့က သွန်သင်ကြသည်။ ထိုအရာ၏နောက်တွင် စိတ်ပျက်ခြင်းတစ်ရပ် လိုက်လာပြီး၊ ၎င်းက စောင့်ဆိုင်းရသောကာလတစ်ခုကို စတင်စေသည်။
ပထမကောင်းကင်တမန်သည် 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့၌ ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ ၎င်းသည် မီလာလိုက်များ၏ အဓိက ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို အတည်ပြုပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းသည်လည်း ထိုစည်းမျဉ်းနှင့် အထူးသဖြင့် ဆက်နွှယ်လျက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် စောင့်ဆိုင်းရသော အချိန်ကာလသည် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၌ အဆုံးသတ်သွားသောအခါ၊ ထိုသတင်းစကားသည်လည်း “တစ်ရက်လျှင် တစ်နှစ်” ဟူသော မူဝါဒနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိမည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ 22 ရက်နေ့၌ ကြွလာမည်ဟူသော သတ်မှတ်ချက်လည်း ထိုမူဝါဒနှင့် ဆက်နွှယ်လျက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ 1840 မှ 1844 အထိရှိသော အမှတ်အသားကြီး လေးခုစလုံးသည် “တစ်ရက်လျှင် တစ်နှစ်” ဟူသော မူဝါဒနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိခဲ့သည်။
ယုဒလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို အပ်နှင်းထိန်းသိမ်းရသောသူများဖြစ်စေခြင်းခံရကြပြီး၊ မောရှေ၏ မျိုးဆက်လိုင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အရေးကိစ္စမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားနှင့် စည်းမျဉ်းဥပဒေများ ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်၏ သမိုင်းတွင်လည်း ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ သမိုင်းတွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားအားဖြင့် မိမိအပြစ်ကို ထင်ရှားဖော်ပြခံရသော အပြစ်သားအတွက် သွေးသွန်းခြင်းမရှိလျှင် အပြစ်လွတ်ခြင်း မရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတစ်ခုတည်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်ကိုပါ အပ်နှင်းထိန်းသိမ်းရသောသူများအဖြစ် ဖြစ်စေခြင်းခံရသည်။
ထို့ကြောင့် မిల్లရေးယိတသမိုင်း၏ လမ်းစဉ်တွင် အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများ ဖြစ်သည်။ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးကာလတွင်လည်း ထိုအကြောင်းအရာသည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို အနက်ဖွင့်ဆိုရာ၌ သက်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းများနှင့်ပင် ပြန်လည်ဆိုင်နွှယ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ 1844 ခုနှစ်မှစ၍ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလကိုတော့ မည်သို့မျှ ထပ်မံအသုံးမချရတော့ပေ။ အဆုံးကာလရှိ ထိုစည်းမျဉ်းများသည် Alpha နှင့် Omega က အစမှအဆုံးကို ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ အစကိုအားဖြင့် အဆုံးကို ထင်ရှားစေသည်ဟူသော အခြေခံသဘောတရားပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။
အစ္စလာမ်၏ ပရောဖက်ပြုလှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်စားပြုသော ဒုတိယအမင်္ဂလာ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် အုတ်တိုမန် အထွဋ်အမြတ်အာဏာ ရပ်စဲသွားသောအခါ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၉:၁၅ ၌ ဖော်ပြထားသော နှစ်သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် တစ်ဆယ့်ငါးရက်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ မီလာ၏ အမှုတော်၏ အနှစ်သာရအနှလုံးဖြစ်သော “တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်ဟုယူသော နိယာမ” သည်လည်း အတည်ပြုခံရလေသည်။
၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် အစ္စလာမ်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သောအခါ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၈:၁၃ ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် တတိယ “ဝေဒနာ” ၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ Future for America ၏ အမှုတော်၏ အနှစ်သာရအဖြစ် ရပ်တည်နေသော မူတစ်ရပ်သည်လည်း အတည်ပြုခံခဲ့ရသည်။ ထိုမူမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖော်ပြရလျှင် သမိုင်းသည် ထပ်တလဲလဲ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အစ္စလာမ်ကို ကိုယ်စားပြုသော “ဝေဒနာတံပိုး” ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ ကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၌လည်းကောင်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ပါ ကောင်းကင်တမန်သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၌လည်းကောင်း ပြည့်စုံသည့်အခါ အတည်ပြုခံခဲ့ရသည်။ သမိုင်းသည် ပြန်လည်ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီ။ ထို့နောက် မျှော်လင့်ရမည့်အရာမှာ စိတ်ပျက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
စိတ်ပျက်ခြင်းသည် စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်ကာလတစ်ရပ်ကို ဝင်ရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် ထိုအမှုတော်တွင် ပါဝင်နေသူများကို အားလျော့စေကာ ကွဲပြားပျံ့နှံ့သွားစေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အခြေခံဥပဒေတစ်ရပ်ကို၊ အမှန်အားဖြင့် Adventism ၏အစပိုင်းတွင် တည်ထောင်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အဓိကစည်းမျဉ်းကို လျစ်လျူရှုခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်၏ အားပေးခွင့်အာဏာပေးခြင်းသည် အစ္စလာမ်နှင့် ဆက်စပ်နေခဲ့ပြီး၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ စိတ်ပျက်ခြင်းသည်လည်း အစ္စလာမ်အကြောင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ Samuel Snow နှင့် ထို့နောက် အခြားသူများက ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့ကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခဲ့ကြခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ၁၈၄၃ ဇယားပေါ်ရှိ ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ ရှိနေသော အမှားတစ်ခုမှ သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏လက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ ထို့နောက် Snow နှင့် Millerites တို့သည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းအတွက် ၁၈၄၃ ခုနှစ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းစေခဲ့သော တူညီသည့် သက်သေအထောက်အထားများကပင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်နိုင်စေသော အတူတကွတည်းဟူသော သက်သေအထောက်အထားများဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
“ယေရှုနှင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ဝိညာဉ်များချစ်သောသူကို တွေ့မြင်ရရန် ချိုမြိန်သောမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြာရှည်စွာတောင့်တခဲ့ကြသောသူများကို ကရုဏာနှင့်မေတ္တာဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူကြ၏။ သူတို့၏စမ်းသပ်ခြင်းအချိန်၌ သူတို့ကို ထောက်မပေးရန် ကောင်းကင်တမန်တို့သည် သူတို့ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေကြ၏။ ကောင်းကင်မှပေးပို့တော်မူသော အလင်းကို လက်မခံကြသဖြင့် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို လက်ခံရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသောသူတို့မူကား မှောင်မိုက်ထဲ၌ ကျန်ရစ်ကြရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် သူတို့အပေါ် မီးထလောင်လျက်ရှိတော်မူ၏။ မိမိတို့၏သခင် မကြွလာတော်မူသေးရခြင်း၏ အကြောင်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြသော သစ္စာရှိသည့်၊ သော်လည်း စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသော သူတို့ကိုမူ မှောင်မိုက်ထဲ၌ စွန့်ပစ်မထားတော်မူခဲ့။ တဖန် သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုကာလများကို ရှာဖွေလေ့လာရန် မိမိတို့၏ သမ္မာကျမ်းစာများဆီသို့ ဦးဆောင်ခံကြရ၏။ သခင်ဘုရား၏ လက်တော်သည် ထိုဂဏန်းများမှ ဖယ်ရှားတော်မူခံရပြီး၊ အမှားကိုလည်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်းခံရ၏။ ပရောဖက်ပြုကာလများသည် 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင် ရောက်ရှိကြောင်းကို သူတို့မြင်တွေ့ကြပြီး၊ ပရောဖက်ပြုကာလများသည် 1843 ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်ကြောင်းပြသရန် ယခင်က သူတို့တင်ပြခဲ့သော သက်သေအထောက်အထားတူညီချက်များကပင်၊ ထိုကာလများသည် 1844 ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်ကို သူတို့သိမြင်ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ အလင်းသည် သူတို့၏အခြေအနေအပေါ် ထွန်းလင်းလာခဲ့ပြီး၊ နှောင့်နှေးသည့်ကာလတစ်ရပ်ကို သူတို့ရှာဖွေတွေ့ရှိကြ၏—‘ထိုအရာ [ရူပါရုံ] နှောင့်နှေးသော်လည်း၊ ၎င်းကို စောင့်လော့။’ ခရစ်တော်ချက်ချင်းကြွလာတော်မူမည်ဟူသော သူတို့၏မေတ္တာကြောင့်၊ စောင့်ဆိုင်းနေသော အမှန်တကယ်သူများကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသော ရူပါရုံ၏ နှောင့်နှေးခြင်းကို သူတို့ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြ၏။ တဖန် သူတို့၌ အချိန်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ရရှိလာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် 1843 ခုနှစ်၌ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့သော ထက်သန်မှုနှင့် အားမာန်အတိုင်းအတာကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်၊ သူတို့အများအပြားသည် မိမိတို့၏ ပြင်းထန်သော စိတ်ပျက်မှုအထက်သို့ မတက်မြောက်နိုင်ကြောင်းကို ငါမြင်ရ၏။” Early Writings, 236, 237.
၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် အစ္စလာမ်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို တိုက်ခိုက်မည်ဟု ကြိုတင်ခန့်မှန်းရန် အခြေခံဖြစ်ခဲ့သော သက်သေအထောက်အထားများသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အချိန်ဆိုင်ရာ အချက်ကို ထိုအဖြစ်အပျက်နှင့် မပေါင်းစည်းတော့ဘဲ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအပေါ် ယူဆောင်လာသော တရားစီရင်ခြင်းမှာ အစ္စလာမ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်သင့်သည်။
၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ သမိုင်းကာလတွင် အဓိက လမ်းမှတ်လေးခု ရှိသည်။ လမ်းမှတ်တစ်ခုစီတိုင်းသည် မီလာ၏ အခြေခံစည်းမျဉ်းဖြစ်သော “တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်” ဟူသည့် အခြေခံမူ၏ အသုံးချမှုနှင့် ဆက်နွှယ်လျက်ရှိသည်။
တနင်္ဂနွေဥပဒေ မတိုင်မီအထိ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၏ သမိုင်းအတွင်း အဓိကလမ်းမှတ် လေးခုရှိသည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်သည် အစ္စလာမ်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ မအောင်မြင်ခဲ့သော ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်သည်လည်း အစ္စလာမ်နှင့် ပတ်သက်သောအရာဖြစ်သည်။ လမ်းမှတ်တိုင်းသည် Future for America ၏ အဓိကစည်းမျဉ်းဖြစ်သော သမိုင်းပြန်လည်ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၏ အသုံးချမှုနှင့် ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ “မိုဃ်းကြိုးခုနစ်လုံး” သည် ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်အလိုက် ဖော်ထုတ်ပြသခံရမည့် အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လမ်းမှတ်လေးခုအနက် ပထမဆုံးလမ်းမှတ်မှာ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်ဖြစ်ပြီး၊ တတိယအမင်္ဂလာ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် အစ္စလာမ်က အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သမိုင်းအတွင်း တနင်္ဂနွေဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသော နောက်ဆုံးလမ်းမှတ်သည် အစ္စလာမ်နှင့် ပတ်သက်ရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ Alpha and Omega သည် အစမှ အဆုံးကို အစဉ်ပြသတတ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ Alpha and Omega သည် ဤသမိုင်းအတွက်ပင် “မိုဃ်းကြိုးခုနစ်လုံး” ကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားတော်မူသော သူဖြစ်တော်မူသည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အစ္စလာမ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို တိုက်ခိုက်မည်။
ဤအရာသည် ယခု ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော မိုးကြိုးခုနစ်လုံး၏ တံဆိပ်ဖြည်ခြင်း၌ အဓိကအစိတ်အပိုင်း သုံးရပ်အနက် တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် မိမိသမိုင်းလိုင်း၌ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ပုံဆောင်သော သတင်းစကားကို ကြေညာပြီးသည်နှင့် နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုများသည် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပထမဖွားအကြောင်း ဗျာဒိတ်စကား ပြည့်စုံသဖြင့် အီဂျစ်ပြည်၌ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ ပေါ်ပေါက်လာသည့်တိုင်အောင် သဘာဝလွန်၍ ဖျက်ဆီးမှုကြီးမားသော ကပ်ဘေးဆယ်ပါး ဆက်တိုက်ကျရောက်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်တော်မူသည်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ ဦးတည်သော လျင်မြန်သည့် ခြေလှမ်းများ စတင်လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။ သတင်းစကားကို ကြေညာပြီးသည်နှင့် နောက်ပြန်လှည့်ရန် မရှိတော့ပေ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ကျင်းပသော Exeter စခန်းအစည်းအဝေးမှစ၍ နှစ်လတောင် မပြည့်မီတွင် ထိုခန့်မှန်းချက်သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။
ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ လူသား၊ ဣသရေလပြည်၌ သင်တို့တွင် ရှိသော “ရက်ကာလတို့သည် ကြန့်ကြာလျက်ရှိ၍ ရူပါရုံအပေါင်းတို့သည် ပျက်ကွက်ကုန်၏” ဟူသော စကားပုံသည် အဘယ်သို့နည်း။ ထို့ကြောင့် သူတို့အား ပြောလော့၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် ဤစကားပုံကို ရပ်စဲစေမည်။ သူတို့သည် ဣသရေလ၌ ထိုစကားကို စကားပုံအဖြစ် နောက်တဖန် မသုံးရကြတော့။ သို့ရာတွင် သူတို့အား “ရက်ကာလတို့သည် နီးကပ်လာပြီ၊ ရူပါရုံတိုင်း၏ ပြည့်စုံခြင်းလည်း ရောက်လာပြီ” ဟု ဆိုလော့။ အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အတွင်း၌ အချည်းနှီးသော ရူပါရုံတစုံတခုမျှ မရှိရတော့သကဲ့သို့၊ ချော့မော့သော ဗေဒင်ဟောပြောခြင်းလည်း မရှိရတော့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။ ငါပြောမည်၊ ငါပြောသော နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း အကောင်အထည်ပေါ်လာမည်။ ၎င်းသည် နောက်တဖန် ကြန့်ကြာခြင်း မရှိရတော့။ အို ပုန်ကန်သောအမျိုးအနွယ်၊ သင်တို့၏ လက်ထက်၌ပင် ငါသည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောမည်၊ ထိုသို့ပြောသောအတိုင်းလည်း ဆောင်ရွက်မည်ဟု အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် တဖန် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ လူသား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်တို့က “သူမြင်သော ရူပါရုံသည် နောင်ရက်ကာလများစွာအတွက်ဖြစ်၏၊ သူသည် အလွန်ဝေးကွာသော အချိန်ကာလများအကြောင်းကို ပရောဖက်ပြု၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့အား ပြောလော့၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ၏ နှုတ်ကပတ်တော်တစုံတခုမျှ နောက်တဖန် ကြန့်ကြာခြင်းရှိမည် မဟုတ်။ ငါပြောပြီးသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကောင်အထည်ပေါ်လိမ့်မည်ဟု အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ယေဇကျေလ ၁၂:၂၁–၂၈။