ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော် — စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်နှင့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ

ရှင်းလင်းဖော်ပြချက်တစ်ရပ်

မကြာသေးမီက ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝက်ဘ်ဆိုက်တွင် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးသို့ ဘာသာပြန်ဆိုရန် ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားနှစ်ခု (Habakkuk’s Two Tables) ၏ စာသားပြန်လည်ရေးမှတ်တမ်းကို ပြင်ဆင်စတင်ခဲ့ကြသည်။ နှုတ်ဖြင့် တင်ပြထားသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို စာဖြင့် တင်ပြထားသော အကြောင်းအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းသည်၊ ပြောဆိုတင်ပြချက်တစ်ရပ်ကို စာဖြင့် တင်ပြချက်တစ်ရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဖြတ်သန်းရမည့် အဆင့်ဆင့်သော အခက်အခဲများနှင့်အတူ၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကြောင်းအရာကို ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်ရှိ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးသို့ ဘာသာပြန်ဆိုရမည့် လိုအပ်သော ပြဿနာများကို မရင်းနှီးသူတစ်ဦးအတွက် နားလည်ရနိုင်သည့်အတိုင်းထက် များစွာပို၍ ခက်ခဲသော လုပ်ငန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုးဆယ့်ငါး ကြိမ်မြောက်တင်ပြချက်များအနက် ပထမတစ်ခုအတွက် မိတ္တူတည်းဖြတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်ရုံရှိသေးရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ ထပ်မံဖြတ်သန်းရမည့် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်မှ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ရှိသမိုင်းအထိ ဤသတင်းစကား၏ တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှုနှင့် ဆိုင်သည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်က တင်ပြချက်များ၌ နားလည်သဘောပေါက်မှုအရ ကလေးအရွယ်အခြေအနေ၌သာ ရှိသေးသော သမ္မာတရားများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုသမ္မာတရားများအနက် ကျွန်ုပ် ရှင်းလင်းဖော်ပြရမည့် ပထမဆုံးအချက်မှာ Millerite သမိုင်း၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ကျွန်ုပ်၏နားလည်ချက်အရ 1843 ခုနှစ်၏ အဆုံးသတ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်လျက်၊ ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များက Miller ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတင်ပြချက်ကို ဆန့်ကျင်ကာ မိမိတို့၏တံခါးများကို ပိတ်ပင်စပြုသောအခါ ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ William Miller သည် အချိန်တွက်ချက်မှုတစ်ရပ်အပေါ် အလုပ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုတွက်ချက်မှုအရ 1843 ခုနှစ်များသည် 1843 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် စတင်၍ 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းသော ဇယားနှစ်ခုပေါ်တွင် ထားရှိခံရသော ပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ်သည် 1843 ခုနှစ်အတွင်း အဆုံးသတ်မည်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်သည် 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်သည်ဟုလည်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် အချက်နှစ်ချက်၌ မှားယွင်းခဲ့သည်။

ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၂ ၏ ၁၃၃၅ ရက်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ်၊ လေဝိရာကျမ်း အခန်းကြီး ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကာလ” ဆိုင်ရာ ၂၅၂၀ နှစ်နှင့် ဒံယေလအခန်းကြီး ၈ ၏ ၂၃၀၀ ရက်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တို့ကို မီလာက ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လတွင် အဆုံးသတ်သည်ဟု နားလည်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သခင်ဘုရားသည် ဆာမျူအဲလ် စနိုးကို လမ်းညွှန်တော်မူ၍ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ကြောင်းကိုသာ နားလည်စေတော်မူသည်မက၊ စနိုးသည် မီလာ အသုံးပြုခဲ့သော အချိန်တွက်ချက်နည်း မဟုတ်သည့် ကရိုက်တို့၏ အချိန်တွက်ချက်နည်းကိုလည်း စတင်အသုံးချလာခဲ့သည်။ မီလာကမူ နွေဦးကာလမှ နွေဦးကာလအထိ တစ်နှစ်ကို သတ်မှတ်သော ရဗ္ဗိနစ်/နွေဦးညီမျှချိန်အခြေပြု အချိန်တွက်ချက်နည်းကို အသုံးပြုနေခဲ့သည်။

ဟဗက္ကုက်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ကျွန်ုပ်တို့ တင်ပြနေစဉ်က၊ ဤသမိုင်းဆိုင်ရာ အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့ မနားလည်သေးကြသဖြင့်၊ မီလာ၏ အတွေ့အကြုံကို အသုံးပြုကာ 1844 ခုနှစ်၊ မတ်လ 22 ရက်နေ့ကို ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်နှင့် စောင့်ဆိုင်းရသောကာလ စတင်သည့် အချိန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ပရိုတက်စတင့်များသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ မီလာသတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့်အချိန်နှင့် ထိုကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်သည် ကိုက်ညီသည်ဟု ကျွန်ုပ် နားလည်ခဲ့ပြီး၊ ယခုထိလည်း ထိုသို့ပင် နားလည်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့နောက်ပါသော စာပိုဒ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုးကားအမှတ်အသား ဖြစ်ခဲ့သည်။

တံခါးများကို မిల్లာ၏ သတင်းစကားအပေါ် ပိတ်သိမ်းခြင်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်း၏ အစပြုခြင်းကို အမှတ်ပြုသည်ဟု ကျွန်ုပ် နားလည်ခဲ့ပြီး၊ အချိန်တွက်ချက်မှုအပေါ် ရဗ္ဗိနစ်/ဗွီနေ့ညီမျှအခြေပြု တွက်ချက်နည်းနှင့် ပတ်သက်သော မిల్లာ၏ နားလည်ချက်နှင့် ကိုက်ညီစွာ 1844 ခုနှစ်၊ မတ်လ 22 ရက်နေ့သည် 1843 ခုနှစ်၏ အဆုံးသတ်ကို သတ်မှတ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ယူဆခဲ့သည်။ 1842 ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် ပေါ့တ်လန်၌ မిల్లာ၏ တင်ပြချက်သည် အမှန်အားဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် 1844 ခုနှစ်၊ ဧပြီလ 18 ရက်နေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာသည့် ငြင်းပယ်မှုကို ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြသည့် waymark တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုတင်ပြချက်များ ပြုလုပ်နေသော အချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အချိန်တွက်ချက်မှုအပေါ် Samuel Snow ၏ Karaite နည်းလမ်းအရ အသုံးချမှုကို မသိမှတ်မိခဲ့ကြသေးပါ။

ပထမတင်ပြချက်ကို ကော်ပီတည်းဖြတ်စဉ်တွင်၊ ထိုအချိန်က မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သောအရာသည် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ သွန်သင်နေသောအရာနှင့် ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရှားလာသည်ကို ကျွန်ုပ် စတင်မြင်တွေ့လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆန့်ကျင်သည်လည်း ဟုတ်၏၊ ဆန့်ကျင်သည်မဟုတ်လည်း ဟုတ်၏။ ၎င်းမှာ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာခြင်းအပေါ် အလေးပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ Millerite သမိုင်းတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဤသတင်းစကား၏ တဖြည်းဖြည်း တံဆိပ်ဖွင့်ပြသခြင်းကိုလည်း ပုံဖော်ပြသသော ဥပမာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဤရှင်းလင်းဖော်ပြချက်မှတ်စုသည် 1844 ခုနှစ်၊ ဧပြီ 19 ရက်ကို ပထမ Millerite စိတ်ပျက်ခြင်းအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားခြင်းနှင့် ယခင်က သွန်သင်ခဲ့သောအရာတို့အပေါ် ကြောင့် လဲကျခဲ့ကြသောသူများကို ဖြေရှင်းပေးသင့်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ဆုံးတင်ပြချက်တွင်၊ 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်သည် ပထမလ၏ ပထမနေ့ ဖြစ်လျှင် 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ 22 ရက်သည် မည်သို့၍ သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့ ဖြစ်နိုင်သနည်းဟူသော မေးခွန်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ 1844 ခုနှစ် မတ်လတွင် Millerites တို့သည် မိမိတို့ ယုံကြည်ထားသည့် 1843 ခုနှစ်၏ အဆုံးကို နားလည်မှုလွဲခဲ့ကြသည်။ ထိုစိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အချိန်တွက်ချက်ပုံကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်ကို Gerhard Damsteegt ၏ Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission စာအုပ်တွင်၊ အထူးသဖြင့် စာမျက်နှာ 89 နှင့် 92 တို့တွင် ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။ 1843 ခုနှစ် ကုန်ဆုံးပြီဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့သည့်အခါ၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အချိန်နားလည်မှုအတွင်းရှိ အစိတ်အပိုင်းနှစ်ရပ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနှစ်ရပ်မှာ 1843 မှ 1844 သို့ ပြောင်းလဲမှုနှင့် နှစ်များ၏ အစနှင့် အဆုံးကို သတ်မှတ်ပေးသော ရက်များဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့ကို တွက်ချက်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

မတ်လ ၂၂ ရက်မှ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်အထိသည် ခုနစ်လဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ် မကြာခဏ အလေးပေးဖော်ပြတတ်သည်။ ဤအရာကို “သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှု” ဟု ကျွန်ုပ် မဆိုလိုပါ။ သို့ရာတွင် Millerites တို့က မတ်လ ၂၂ ရက်သည် အရေးပါသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြခြင်းသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားရန် အထောက်အကူပြုသော အမှတ်အသားတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်—ခုနစ်လကြာပြီးနောက် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်သို့ ရောက်ရှိစေသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်။

စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် နှောင့်နှေးသောအချိန်သည် ကာလဆိုင်ရာပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်၏ ပြည့်စုံခြင်းများ မဟုတ်ဘဲ၊ မီလာရေးဝါဒီတို့၏ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်း၏ အကျိုးဆက်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကပင် နှောင့်နှေးသောအချိန်နှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ နှောင့်နှေးသောအချိန်သည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ခုတွင် စတင်မည်ဟု ဖော်ပြထားသည့် တိကျသော ပရောဖက်ပြုချက် မရှိခဲ့ပေ။ 1843 ခုနှစ်သည် 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် လွန်သွားပြီဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ခြင်းက စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒမ်စတိဂ်က ဤသို့ဆိုသည်။

မနေ့က Miller သည် ထိုနေ့ရက်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုခဲ့ရသည်။ Millerites အများစုသည်လည်း ထိုနေ့ရက်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်များပင် ထိုအကြောင်းကို သိရှိကြကာ Millerites တို့သည် မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြရန် ထိုနေ့ရက်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ ဤအရာသည် ပုံမှန် လက်ခံနားလည်ထားသည့် အယူအဆဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့ရက် လွန်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ စူးစမ်းလေ့လာရန် စတင်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ လေ့လာခြင်းက သူတို့ကို 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် မနေ့က ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည့် မေးခွန်းအတွက် ကိုးကားအမှတ်တစ်ခုကို ပေးသည်။

ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်သည် စောင့်ဆိုင်းရသောကာလကို ပိုမိုအချိန်ယူ၍ ဆန်းစစ်ကြည့်လိုပါသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအရာသည် Ellen White ၏ ပထမဦးဆုံးသော ရူပါရုံနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုရူပါရုံတွင် သူမက ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်သောလမ်းကြောင်း၏ အစ၌ တောက်ပလင်းလက်နေသော အလင်းသည် Midnight Cry ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားပြီး၊ ထိုအလင်းကို ငြင်းပယ်လျှင် ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်သောလမ်းမှ ပြုတ်ကျသွားမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ ရူပါရုံထဲရှိ Midnight Cry သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးကို အပြည့်အဝ ပါဝင်လျက်ရှိကြောင်း သက်သေပြရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိပါသည်။

ကိုယ်တိုင်အနေဖြင့်၊ ထိုရူပါရုံအတွင်းရှိ ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံသည် လမ်းခရီး၏အစတွင်ရှိပြီး လမ်းတလျှောက်လုံးကို အလင်းပေးနေသောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ မီလာရိုက်များ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ဆိုရန် ကျွန်ုပ်၌ မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိပါ။ ထိုသမိုင်း၏ လှုပ်ရှားပုံအင်အားသဘောကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ရမည်။ ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၏ ပြည့်စုံခြင်းသည် ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက်မှ ၁၇ ရက်အထိဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားကို Exeter Camp Meeting တွင် တင်ပြခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ထိုသတင်းစကားကို နှစ်လခန့်—စက်တင်ဘာနှင့် အောက်တိုဘာ၊ နှစ်လနှင့် ငါးရက်—သယ်ဆောင်ကြသည်။ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်မတိုင်မီ သူတို့သည် သခင်ဘုရား၏ ပြန်ကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ဤနှစ်လကာလသည် ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ ထိုကာလသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော အဆင့်ဆင့်တို့ကို နားမလည်ဘဲ ဤကာလကို နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်အတွက်မူ၊ ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံသည် ပိုမိုတိကျစွာဆိုရလျှင်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိသော နှောင့်နှေးကာလ၏ သမိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ဝိညာဉ်စာပေများတွင် ညီမဝှိုက်က ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုသတင်းစကားများကို မည်သည့်နေရာတွင် သတ်မှတ်ထားရမည်ကို သိရှိရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောထားသော အပိုဒ်အချို့ရှိသည်။ သတင်းစကားများကို သင် စတင်၍ သတ်မှတ်နေရာချထားလာသောအခါ၊ သတင်းစကားအားလုံးသည် အချိန်၏ သီးခြားအမှတ်တစ်ခုတွင် ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ထို့နောက် တန်ခိုးအာဏာဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းခံရကြောင်းကို သင် နားလည်လာမည်။

ပဌမကောင်းကင်တမန်သည် ဒံယေလကျမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အသိပညာ တိုးပွားလာသော အဆုံးကာလ၌၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်လာသည်။ ပဌမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် တန်ခိုးအာဏာဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။ ထိုအချိန်၌ တစ်နှစ်-တစ်ရက် သဘောတရားသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအတွက် အတည်ပြုခံရပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ မှ ကောင်းကင်တမန်ကို ဆင်းသက်စေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ပဌမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား တန်ခိုးအာဏာဖြင့် ပြည့်စုံလာခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။

ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1842 ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် ရောက်ရှိလာသည်။ မနေ့က ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုခဲ့သကဲ့သို့ 1842 ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မစ္စတာ မီလာသည် Casco Street အသင်းတော်၌ မိမိ၏ တင်ပြဟောပြောပွဲများ ဒုတိယအကြိမ်စဉ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အနည်းငယ်သော ခြွင်းချက်များမှတစ်ပါး ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် မိမိတို့၏ တံခါးများကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် 1842 ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ရောက်ရှိလာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်တစ်ပါးသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်လျက် မိမိ၏ တံခါးကို ပိတ်သောအခါ ၎င်းသည် ဗာဗုလုန်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာရန် ခေါ်ဆိုချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့်ဆင့် တိုးတက်ဖော်ပြသွားသော အရာဖြစ်သည်။

မစ္စစ် ဝှိုက်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောထားသည်မှာ၊ ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လ၌ ပရိုတက်စတင့်များသည် မိမိတို့၏တံခါးများကို ပိတ်စပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာကြရန် ခေါ်ဆိုသောအရာ—ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်း၏ အကြောင်းအရာ—မှာ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီအထိ မစတင်ခဲ့ပေ။

ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၂ ရက်မှ ၁၇ ရက်အထိ Exeter Camp Meeting ၌ ကြွေးကြော်ခဲ့သော Midnight Cry ၏ သတင်းစကားအားဖြင့် တန်ခိုးပြည့်စုံစေခြင်းခံရသည်။

တတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်တွင် ရောက်ရှိလာသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေ့၌ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရသောလမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် ခရစ်တော်သည် ယခု အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို နားလည်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို အသိအမှတ်ပြုကြပြီး၊ ထိုသေတ္တာအတွင်း၌ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးရှိသည်။ Sister White သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရ၍ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ကြည့်ရှုသောအခါ၊ ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ ပညတ်တော်သည် အခြားပညတ်တော်များအထက် တောက်ပလင်းလက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာက တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ ဥပုသ်နေ့၏ အရေးပါမှုကို မှတ်သားပြသလေသည်။ ထိုသည်မှာ ဥပုသ်နေ့ သို့မဟုတ် တနင်္ဂနွေနေ့အပေါ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်တွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ အကြောင်းအရာသည် ရောက်ရှိလာသည်။

သတင်းစကားသုံးပါးလုံး၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာသောအခါ မည်သူမျှ ယင်းကို နားလည်ခြင်းမရှိခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဝီလျံ မီလာကို ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းပေးတမန်အဖြစ် ထမြောက်စေတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ မီလာသည် ထိုသတင်းစကားကို စတင်နားလည်လာသည်မှာ နောင်နှစ်နှစ်ဆယ်ကြာပြီးမှဖြစ်သော ၁၈၁၈ ခုနှစ်အထိ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သတင်းစကားသည် ရောက်ရှိလာသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် ယင်းကို အသိအမှတ်ပြုကြမီ အချိန်ယူရပြီး၊ ထို့နောက်မှ ယင်းသည် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။

ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ရောက်ရှိလာသည်။ သို့ရာတွင် ၁၈၄၂ ခုနှစ်အတွင်းရှိ မီလာလိုက်များထဲမှ မည်သူမျှ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များကို ဗာဗုလုန်ဟု စတင်မခေါ်ခဲ့ကြ။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုအရာကို မသိရှိသေးကြ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီသို့ ရောက်မှသာ သူတို့သည် ထိုအရာကို စတင်သိမြင်လာကြပြီး လူများကို အသင်းတော်များထဲမှ ထွက်လာရန် ခေါ်ဆိုကြသည်။ သတင်းစကားသည် အရင် ရောက်ရှိလာသည်၊ ထို့နောက် နားလည်ခံယူခြင်း ခံရသည်၊ ထို့နောက် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံလာသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင်၊ ဟီရမ် အက်ဒ်ဆန်သည် ခရစ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ရွှေ့ပြောင်းဝင်ရောက်တော်မူခြင်းကို ရူပါရုံ၌ မြင်တွေ့ခဲ့သောအခါ၊ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်ခြင်း အပြောင်းအလဲနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အလင်းအချို့ကို သူတို့ လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၃ ရက်နေ့တွင် ဟီရမ် အက်ဒ်ဆန်သည် တနင်္ဂနွေနေ့သည် သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ရေးသားရန် သို့မဟုတ် တရားဒေသနာတစ်ပုဒ်ကို ဟောပြောရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ။ ထိုကာလအပိုင်းအခြားကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်မှသာ သူတို့သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို နားလည်ခဲ့ကြသည်။

သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်များသိကြသည့်အတိုင်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ မှ စတုတ္ထကောင်းကင်တမန်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် ပူးပေါင်းလာသောအခါ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်ဝလာသည်။ ဤအရာကို LiveStreaming မှတစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် DVDs များမှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုနေကြသူများအတွက်၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတုတ္ထကောင်းကင်တမန်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် ပူးပေါင်းလာသည့် အချိန်ကာလအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သင်တို့သည် ဆွေးနွေးငြင်းခုံလိုကြမည် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် အငြင်းအခုံမျှ မပြုလုပ်နေသော်လည်း၊ ၎င်းကိုလည်း ငြင်းပယ်နေသည်မဟုတ်။ Twin Towers ပြိုလဲကျသွားခြင်းနှင့်အတူ စတုတ္ထကောင်းကင်တမန်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် ပူးပေါင်းလာပြီး၊ ဤနေရာတွင်ပင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်ဝလာသည်။

ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများသည် ဤလက္ခဏာများကို အားလုံးပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ နားလည်ခံယူခြင်းကို ခံရကာ၊ ထို့နောက် တန်ခိုးအာဏာဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းကို ခံကြရသည်။

၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် တံခါးတစ်ပေါက်သည် စတင်ပိတ်လာခဲ့သည်။ ထိုပိတ်ခြင်းသည် ပရိုတက်စတန်အသင်းတော်များက ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်လျက် မိမိတို့၏ တံခါးများကို ပိတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည်။ ဤသမိုင်း၏ အစတွင် တံခါးတစ်ပေါက် ပိတ်သွားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရပြီး၊ ဤသမိုင်း၏ အဆုံး၌—ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်း၏ အဆုံး၌—တံခါးသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပိတ်သွားသည်။ ထိုတံခါးသည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရသော တံခါး၊ အပျိုကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံပြင်ထဲမှ တံခါး ဖြစ်သည်။

တံခါးပိတ်ခြင်း ဤနှစ်ရပ်ကို မှတ်သားထားရန် အရေးကြီးသည်။ အထူးသဖြင့် သင်သည် ဗိမာန်တော်သန့်ရှင်းစေခြင်း နှစ်ကြိမ်နှင့် ဆက်စပ်၍ ကိုင်တွယ်မည်ဆိုလျှင် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိစဉ် ဗိမာန်တော်ကို နှစ်ကြိမ် သန့်ရှင်းစေတော်မူခဲ့ပြီး၊ Sister White ကလည်း Millerites တို့၏ ခေတ်ကာလ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ကမ္ဘာအဆုံးကာလ၌လည်း ဗိမာန်တော်သန့်ရှင်းစေခြင်း နှစ်ကြိမ် ရှိလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောထားသည်။ Millerite ခေတ်ကာလ၌ ဖြစ်သော ဗိမာန်တော်သန့်ရှင်းစေခြင်းများကို 1842 ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် တံခါးပိတ်သည့် အချိန်၌—ဗိမာန်တော်၏ ပထမတံခါး ဖြစ်သော Protestantism—နှင့် Millerites တို့၏ ဗိမာန်တော်သန့်ရှင်းစေခြင်း ပြီးဆုံးသည့်အခါ ဖြစ်သော ဒုတိယအကြိမ် ဗိမာန်တော်သန့်ရှင်းစေခြင်း၌ မှတ်သားနိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် နှောင့်နှေးရာကာလကို လေ့လာသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ဤသမိုင်းတွင် နှောင့်နှေးရာကာလသည် 1844 ခုနှစ်၊ မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် စတင်ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ဗိမာန်တော်သန့်စင်ခြင်း နှစ်ကြိမ်ကြား၌ စည်းဝန်းတည်ရှိသည်။ ထိုအရာပင် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ဖြစ်သည်။

ဤအရာသည်လည်း ဂိဒေါင်၏အကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဂိဒေါင်၏အကြောင်း၌ သန့်စင်ခြင်းနှစ်ကြိမ်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် ဗိမာန်တော်သန့်စင်ခြင်းနှစ်ကြိမ်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ပုံဆောင်သည့် သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်သည်။

Spiritual Gifts, အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၉၅–၁၉၆ မှ ကိုးကားချက်တစ်ရပ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏လေ့လာမှုကို စတင်ကြပါစို့။ သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံနှင့် ယင်း၏ဆက်နွှယ်မှုကို နားလည်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် စောင့်ငံ့ရသောအချိန်ကို လေ့လာနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်တို့သည် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၏ အလင်းကို မပယ်ရှားလိုကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအလင်းကို ပယ်ရှားလျှင်၊ အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးယုတ်သောလောကသို့ ဦးတည်သော လမ်းခရီးမှ ကျွန်ုပ်တို့ ပြုတ်ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မှ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်ကို ကူညီရန် ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ “ငါ၏လူတို့၊ သူမထဲမှ ထွက်ကြလော့။ သို့မှသာ သင်တို့သည် သူမ၏အပြစ်များတွင် ပါဝင်ဖက်မဖြစ်ကြဘဲ၊ သူမ၏ဘေးဒဏ်များကိုလည်း မခံရကြမည်။ အကြောင်းမူကား သူမ၏အပြစ်များသည် ကောင်းကင်တိုင်အောင် ရောက်ရှိလျက်ရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူမ၏ဒုစရိုက်များကို အောက်မေ့တော်မူပြီ” ဟူသော အသံများကို နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကြားရသည်။ “ဤသတင်းစကားသည် တတိယသတင်းစကားတွင် ထပ်မံပေါင်းစည်းလာသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်”—ယခု၊ သူမသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း 18:4 ကို တိုက်ရိုက် ကိုးကားထားသည်၊ “ငါ၏လူတို့၊ သူမထဲမှ ထွက်ကြလော့၊ . . . ။” ဟု။ ထို့နောက် သူမက “ဤသတင်းစကားသည် တတိယ [ကောင်းကင်တမန်၏] သတင်းစကားတွင် ထပ်မံပေါင်းစည်းလာသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ 1844 ခုနှစ်တွင် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့သကဲ့သို့ပင်” ဟု ဆိုသည်။

ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လ၌ ရောက်ရှိလာပြီး၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ၌ ၎င်းနှင့် ပူးပေါင်းလာသည်။ ဤသတင်းစကားအပေါ်သို့ ဝိညာဉ်တော်၏ ဤသွန်းလောင်းခြင်း—ဗာဗုလုန်ထဲမှ ထွက်လာရန် ခေါ်သံ—ဟူသော သမိုင်းကို Sister White သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်၏ သမိုင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည်၊ ထိုအချိန်တွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် စတုတ္ထကောင်းကင်တမန်နှင့် ပူးပေါင်းသည်။ စတုတ္ထကောင်းကင်တမန်ဟူသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာသောအချိန်ဖြစ်သည်။

“ဤသတင်းစကားသည် တတိယသတင်းစကား၌ ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သတင်းသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သကဲ့သို့၊ ဤသတင်းစကားသည်လည်း ထိုသတင်းစကားနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် သည်းခံလျက် စောင့်မျှော်နေသော သန့်ရှင်းသူတို့အပေါ်၌ တည်ရှိနေ၏။”—ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် မည်သူတို့အပေါ်၌ တည်ရှိခဲ့သနည်း။ သည်းခံသော—ဘာနည်း။ စောင့်မျှော်နေသောသူတို့။ သည်းခံလျက် စောင့်မျှော်နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ပင်။ ဟုတ်ကဲ့လား။ စောင့်မျှော်နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ပင်။ အကြောင်းမူကား ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်က “စောင့်မျှော်၍ ၁၃၃၅ သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုရူပါရုံသည် နှောင့်နှေးလျှင်ပင် ၎င်းကို စောင့်မျှော်လော့” ဟု ဆိုသော သမိုင်းကာလအတွင်း၌ ရှိနေကြပြီ။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်းကို လက်ခံရရှိမည့်သူတို့မှာ စောင့်မျှော်နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။

“ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးတော်သည် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသော သန့်ရှင်းသူတို့အပေါ်၌ တည်နေ၍၊ သူတို့သည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ နောက်ဆုံးတည်ကြည်လေးနက်သော သတိပေးချက်ကို ပေးကြကာ၊ ဗာဗုလုန်၏ ကျဆုံးခြင်းကို ကြေညာလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အား သူမထံမှ ထွက်လာကြရန် ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သောကြောင့် သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အဖျက်အဆီးကို လွတ်မြောက်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။”—ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယနေ့ခေတ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယနေ့ခေတ်၌ စောင့်မျှော်နေကြသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို၊ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ စူးစမ်းနေသော မီလာရိုက် သမိုင်းအတွင်းရှိ စောင့်မျှော်နေကြသော သန့်ရှင်းသူတို့က ကြိုတင်ပုံရိပ်ဖော်ထားကြသည်။

စောင့်မျှော်လျက်ရှိသူများအပေါ် သွန်းလောင်းပေးထားသော အလင်းသည် နေရာအနှံ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်များအတွင်း၌ အလင်းတစ်စုံတစ်ရာရှိသော်လည်း သတင်းစကားသုံးပါးကို မကြားဖူးသေးသောကြောင့် မပယ်ချခဲ့သူတို့သည် ထိုခေါ်သံကို တုံ့ပြန်၍၊ ကျဆုံးသွားသော အသင်းတော်များမှ ထွက်လာကြ၏။”—ဤသည်ကား “ငါ၏လူတို့၊ သူမထံမှ ထွက်လာကြလော့!” ဟူသောအရာဖြစ်သည်။ ဤစကားသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ယနေ့ခေတ်၌ ဗာဗုလုန်၏ အသင်းတော်များထဲမှ ထွက်လာကြသောသူတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ပြောဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအသင်းတော်များသည် ကျဆုံးသွားသော အသင်းတော်များ၊ ဗာဗုလုန်၏ အသင်းတော်များဖြစ်ကြသည်။

“ဤသတင်းများ ပေးထားပြီးနောက် လူအများသည် တာဝန်ခံရမည့် အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ အလင်းသည် သူတို့အပေါ် ထွန်းလင်းခဲ့ကာ၊ အသက်ကိုဖြစ်စေ သေခြင်းကိုဖြစ်စေ ရွေးချယ်ရန် အခွင့်ထူးပေးခံခဲ့ကြသည်။”—ယခုတွင် သူမက ယနေ့ရှိ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များအတွင်း၌ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့နောက်ပိုင်း တာဝန်ခံရမည့် အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာသောသူများ ရှိကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။ ၎င်းသည် မှန်ကန်သည်။ ယနေ့ရှိ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များအတွင်းမှ လူများသည် Millerite သမိုင်းတွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာချိန်၌ အသက်ရှင်နေသူများ မဟုတ်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့ခေတ်ကာလအတွင်း ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များ ပြုခဲ့သော ငြင်းပယ်ခြင်းအတွက် တာဝန်ခံရမည် မဟုတ်ကြ။ ဤအချက်သည် ခရစ်တော်၏ သမိုင်းက ကမ္ဘာ့အဆုံးကို မည်သို့ ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်ကို သင် လေ့လာမည်ဆိုလျှင် အထူး သတိပြုမှတ်သားရမည့် အဓိကအချက်တစ်ချက်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာအရ၊ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာအရ ယေရုရှလင်မြို့သည် အေဒီ 34 တွင် ဖျက်ဆီးခံရနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဖျက်ဆီးခံရသင့်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒံယေလ ၈ နှင့် ဒံယေလ ၉ တွင် အမှတ်အသားပြုထားသော ၂၃၀၀ နှစ်အနက်မှ ယုဒလူတို့အတွက် စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ ၄၉၀ နှစ်ကို ခွဲထုတ်၍ သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ထို ၄၉၀ နှစ်သည် စတေဖန်ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ခြင်းကြောင့် အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ယေရုရှလင်မြို့သည် ဖျက်ဆီးခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးခံရသည်မှာ ၇၀ ခုနှစ်တွင်သာ ဖြစ်သည်။ *The Great Controversy* တွင် Sister White သည် ထိုသမိုင်းအကြောင်းကို အလားတူပင် ဖော်ပြထားသည်။ သူမက အေဒီ ၃၄ မတိုင်မီ ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်တို့၏ သတင်းစကားကို မကြားရသေးသော ကလေးငယ်များနှင့် အခြားသူများ ရှိခဲ့ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ ကရုဏာတော်အရ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းမတိုင်မီ သူတို့အား ထိုသတင်းစကားနှင့် ရင်ဆိုင်ကြားနာနိုင်ရန် အချိန်ပေးတော်မူခဲ့ကြောင်း ဆိုထားသည်။ သူမသည် ခရစ်တော်ကဲ့သို့ပင် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းကို လောကအဆုံး၏ သရုပ်ဖော်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ထိုသမိုင်းသည် သူမပြောဆိုနေသော ထိုတိကျသည့် သမိုင်းကို ကြိုတင်ပုံဖော်ထားသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့ ရောက်ရှိလာ၍ ထိုသတင်းစကားသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆုံးသွားသော အသင်းတော်များထံသို့ သွားရောက်သောအခါ၊ ယခု ဗာဗုလုန်အတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် ၁၉ ရာစုတွင် မိမိတို့၏အသင်းတော်များ သို့မဟုတ် ဘိုးဘေးဘီဘင်များက ပြုခဲ့သော ပယ်ချမှုအတွက် တာဝန်ခံရမည်မဟုတ်။

ဤအပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်တွင်၊ ကမ္ဘာအဆုံး၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် ဆက်စပ်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ သမိုင်းကို သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သမိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်မှာ ဤသည် ဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်တွင်၊ သူမက ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ အားကြီးသောကောင်းကင်တမန်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် ပူးပေါင်းသကဲ့သို့၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသည်လည်း ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုထားသည်။ သူမသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်း၏ သမိုင်းကို ကိုင်တွယ်ပြောဆိုနေသော်လည်း၊ ရည်ညွှန်းရာအချက်အဖြစ် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းကို ထင်ရှားစွာ အသုံးပြုနေသည်။ ထိုသမိုင်းများသည် အပြိုင်ဖြစ်သော သမိုင်းများဖြစ်ကြသည်။

ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခေါ်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍—ကမ္ဘာအဆုံးကာလ၌ဖြစ်စေ၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ဖြစ်စေ—လောတသည် ထိုသမိုင်းကြောင်းနှင့် သောဒုံ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။

ဒန်ယေလ ၁၁ ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ပါက၊ အခန်းငယ် ၄၁ တွင် မြောက်မင်းသည် ဘုန်းအသရေရှိသော ပြည်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လူအများသည် လဲကျပျက်စီးကြသော်လည်း၊ “ဤသူတို့မူကား သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်၊ ဧဒုံ၊ မောဘ၊ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့တွင် အဓိကသောသူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ မောဘနှင့် အမ္မုန်တို့သည် လောတ၏ သမီးနှစ်ယောက်မှ မွေးဖွားလာသော သားများဖြစ်ကြသည်။ လောတ၏ မိသားစုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ အကျပ်အတည်းကာလတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ကြမည့်သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ညီမ ဝှိုက်သည် ဤသင်္ကေတပုံရိပ်ကို အသုံးပြုထားသည်။ ကျဆုံးသွားသော အသင်းတော်များကို လောတ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ အဖိုးတန်သောသူတို့ကိုလည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ချိန်မီနေသော ထိုအသင်းတော်များအတွင်းမှ အလျင်အမြန် ထုတ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်မှာ၊ လောတ်ကို သူမ၏ပျက်စီးခြင်းမတိုင်မီ စောဒုံမြို့မှ အလျင်အမြန် ထုတ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် သူတို့အပေါ်သို့ ကြွယ်ဝစွာ သွန်းလောင်းကျရောက်လာသော အလွန်မြတ်သော ဘုန်းတော်အားဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်တပ်ဆင်ခံရ၍ ခွန်အားပြည့်ဝလာကြပြီး၊ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း၏ အချိန်နာရီကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ပြင်ဆင်ခြင်းခံရကြသည်။ “ဤအရာမှာ သန့်ရှင်းသူတို့၏ သည်းခံခြင်းဖြစ်၏။ ဤသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း စောင့်ထိန်းသောသူတို့ဖြစ်ကြ၏” ဟု ဆိုသော အသံများကို နေရာအနှံ့အပြား၌ ကြားရသည်။

သူမသည် ကမ္ဘာအဆုံးကာလ၌ ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာရန် ခေါ်ဆိုခြင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုနေစဉ်၊ ထိုခေါ်ဆိုမှုကို ဖော်ပြရန် မီလာရိုက်အချိန်ကာလအတွင်း ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သမိုင်းကို အသုံးပြုထားသည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာရန် ခေါ်ဆိုမှုဖြစ်ပြီး၊ ဤသမိုင်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ အကျပ်အတည်း၏ သမိုင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်။

ဤသမိုင်းကိုဖော်ပြရန် Ellen White အသုံးပြုသည့် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ကိုးကားချက်များအနက် တစ်ခုမှာ သောဒုံနှင့် ဂေါမောရမြို့တို့၏ အကြောင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် Lot ၏ အကြောင်းအရာ၌ ပါဝင်သော ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၉:၁-၁၁ မှ ဖတ်ကြမည်။

ဆစ်စတာ ဝှိုက်သည် ခရစ်တော်၏ကာလ၌လည်းကောင်း၊ မီလာရိုက်တို့၏ကာလ၌လည်းကောင်း တိုးတက်စဉ်ဆက်မပြတ်သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြပြီး၊ ထိုသို့သော တိုးတက်စဉ်ဆက်မပြတ်သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ရှိကြောင်းကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ Early Writings, စာမျက်နှာ 259 တွင် သူမက ဤသို့ဆိုထားသည်။

Early Writings, 259 ထဲရှိ ထိုစာပိုဒ်တွင်၊ ခရစ်တော်၏အချိန်၌ တံခါးပိတ်သွားသောအခါ၊ ယုဒလူတို့သည် အပြည့်အဝ အမှောင်ထုနှင့် မျက်စိကန်းခြင်းအတွင်း၌ ရှိကြသည်။

ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့်ဆိုင်သော မီလ်လာရိုက်သမိုင်းသည် လောတ၏သမိုင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးသည် မြို့သို့ရောက်လာကြသည် (June 1842)၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာသည်၊ ထို့နောက် လောတသည် သူတို့ကို တစ်ညတာ တည်းခိုစေသည် (the Tarrying Time)။ တရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ထို့နောက် တံခါးတစ်ချပ် ပိတ်သွားသည် (October 22, 1844)။

ဤအရာကို စုစည်းမချုပ်ဆိုမီ၊ စောင့်ဆိုင်းရသောကာလတစ်ခုသည် မီလာရိုက် သမိုင်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ ထပ်တူကျနေသော အခြား သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးကြည့်မည်။

နောက်ဆက်လက်သော သမိုင်းမှာ မောရှေသည် သန့်ရှင်းရာဌာနကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပညတ်တရားကို ခံယူရန် ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်၌ နေဆိုင်းခဲ့သော ရက်လေးဆယ်တွင် ပြင်ဆင်ခြင်းအတွက် ရက်ခြောက်ရက် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

ဤသမိုင်းကာလအတွင်း မောရှေသည် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိရန် ၄၆ ရက်ကြာခဲ့သည်။ ယင်းသည် ၁၇၉၈ မှ ၁၈၄၄ အထိ ၄၆ နှစ်ကြာကာ သခင်သည် မီလာရိုက်ဗိမာန်တော်ကို ထူထောင်တော်မူခဲ့ခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ ယောဟန် ၂:၂၀ တွင် ဖော်ပြထားသော ဟေရုဒ်မင်း၏ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း ၄၆ နှစ်နှင့်လည်းကောင်း၊ လူ့ဗိမာန်တော်၏ ခရိုမိုဆိုမ် ၄၆ ခုနှင့်လည်းကောင်း အပြိုင်သဘောတူညီနေသည်။ ခြောက်ရက်တာအတွင်း ယောရှုသည် မောရှေနှင့်အတူရှိ၍၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် မန္နကိုစားကာ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော စမ်းချောင်းရေကို သောက်ကြသည်။ ယောရှုသည် မောရှေနှင့်အတူ မိုးတိမ်အတွင်းသို့ မဝင်ဘဲ အပြင်ဘက်တွင် နေ၍ မောရှေ ပြန်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းလျက် နေ့စဉ် စားသောက်ခဲ့သော်လည်း၊ မောရှေသည် လေးဆယ်ရက်ပတ်လုံး အစာရှောင်ခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်၌ သူနေလျက်ရှိသော အချိန်ကာလအတွင်း မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းတော်ကို အထူးသဖြင့် ထင်ရှားပြသမည့် သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိ하였다။ “‘သူတို့သည် ငါ့အတွက် သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခုကို လုပ်ကြစေကြလော့။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူတို့အလယ်၌ နေမည်’ (Exodus 25:8)” ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ သန့်ရှင်းရာဌာနတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသော ၄၆ ဟူသော အရေအတွက်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရသည်။

ထွက်မြောက်ရာကျမ်းမှ ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤဇာတ်လမ်းတွင်ရှိသော နှောင့်နှေးနေသည့်ကာလတစ်ရပ်ကို သတိပြုမှတ်သားကြမည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏အချိန်၊ မီလာရိုက်များ၏အချိန်နှင့် ကမ္ဘာအဆုံးသတ်ကာလတို့၌ရှိသော နှောင့်နှေးနေသည့်ကာလကို ပုံဆောင်ကြိုတင်ပြသထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုနှောင့်နှေးနေသည့်ကာလသည် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ကြေညာခြင်းကို ကြေညာစေနိုင်ပြီး၊ ကိုးကွယ်သူအုပ်စုနှစ်မျိုးကို ပေါ်ပေါက်စေနိုင်မည့် အခြေအနေဝန်းကျင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ နှောင့်နှေးနေသည့်ကာလမရှိလျှင်၊ သခင်ဘုရားသည် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ကြေညာခြင်း၌ ဆောင်ရွက်လိုသောအရာအတွက် လိုအပ်သော ထိုသမိုင်းကာလ၏ လှုပ်ရှားပြောင်းလဲမှုများသည် တည်ရှိမည်မဟုတ်။ နှောင့်နှေးနေသည့်ကာလက အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရမည်။

ဤ ၄၆ ရက်တာကာလ၊ ဤစောင့်ဆိုင်းနေရသောအချိန်သည်၊ ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးတစ်စုနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူနေသည့်ကာလဖြစ်သည်။

ဤသမိုင်းကာလ၌ ထာဝရဘုရားသည် မီလာရိုက်တို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူခဲ့သလော။ ဟုတ်သည်။

ခရစ်တော်၏ကာလ၌ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် ကိုယ်တော်သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်တော်မူခဲ့သလော။ ဟုတ်ကဲ့။

ထို့ကြောင့်၊ ဤနှောင့်နှေးနေသောကာလသည် ထာဝရဘုရားက လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူခြင်း၏ မှတ်တိုင်များအနက် တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

မောရှေ၏ သမိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် နှောင့်နှေးစောင့်ဆိုင်းရသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို မြင်ရသည်။ ဤအချိန်ကာလအတွင်း ကျောက်ပြားနှစ်ပြားသည် ပဋိညာဉ်ကို သင်္ကေတပြု၍၊ ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်တော်ထဲသို့ ဝင်တော်မူလျက် မောရှေကို ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးတော်မူသည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ ထို ၄၆ နှစ်ကာလအတွင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ခေတ်သစ် ဣသရေလလူမျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်ရောက်တော်မူနိုင်ရန် Millerite ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ထူထောင်လျက်ရှိတော်မူသည်။

မောရှေနှင့် ခုနစ်ဆယ်သော အသက်ကြီးသူတို့၏ စောင့်ဆိုင်းခြင်းကာလအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ယခုဖတ်ရှုခဲ့သော အချိန်ကာလကို သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းတွင် ပင်တေကော့စ်ဟု ခေါ်သည်—ပသခါပွဲပြီးနောက် ရက်ငါးဆယ်မြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ပင်တေကော့စ်ကို အစဉ်အမြဲ အောက်မေ့ကျင်းပကြရန် ဣသရေလအမျိုးအား ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၌ ပင်တေကော့စ်သည် အစောပိုင်း ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ အရေးပါသော အချက်အချာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤသမိုင်းတော်ကိုပင် အောက်မေ့ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ခေတ်ကာလရှိ ပင်တေကော့စ်၌လည်းကောင်း၊ မီလာရေးတော်တို့၏ သမိုင်း၌လည်းကောင်း၊ ဤအစိတ်အပိုင်းများအတူတူကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရပြီး၊ ဤအစိတ်အပိုင်းများသည်လည်း လောကအဆုံး၌ ထပ်မံပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်မည် ဖြစ်သည်။

အင်မောက်ရွာသို့သွားသောလမ်းခရီးအကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည့် လုကာ ၂၄:၄၄-၅၂ မှ ပင်တေကုတ္တေပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်ကြည့်ကြစို့။

လုကာကျမ်းတွင် ယခင်ပိုင်း၌ ယေရှုနှင့်အတူ လျှောက်သွားနေသော တပည့်နှစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်အား မိမိတို့နှင့်အတူ နေတော်မူရန် တောင်းလျှောက်ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် “တည်းခိုနေတော်မူ” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုထားသည်။ ထိုနေရာ၌ တည်းခိုခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အချိန်ကာလတစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုထားသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤတူညီသော ဖြစ်ရပ်သမိုင်းအတွင်း၌ ကွဲပြားသော တည်းခိုကာလတစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုလိုကြသည်။

စောင့်ဆိုင်းရသော ကာလသည် တန်ခိုးကိုခံယူရန် ယေရုရှလင်မြို့၌ စောင့်နေကြရန် အမိန့်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။ မီလာလိုက်များအတွက် သတင်းစကား၏ တန်ခိုးပေးခြင်းသည် ဤနေရာတွင်ပင် ဖြစ်ပေါ်သည်။

တည်ကြည်စွာစောင့်ဆိုင်းခြင်းဟူသည် စောင့်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ “စောင့်မျှော်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။” အဘယ်အရာကို စောင့်သနည်း။ တန်ခိုးပြည့်စုံစေခြင်းကို ဖြစ်သည်။

သင်တို့သည် ထိုတန်ခိုးကို စောင့်ဆိုင်းရန် အမိန့်ပေးခံရသော “နှောင့်နှေးချိန်” ကို နားမလည်လျှင်၊ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ တန်ခိုးပြည့်စုံစေခြင်းကို မှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်။ ၎င်းသည် ထိုသမိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သင်၏နောက်ကွယ်၌ တည်ထောင်ထားသော အလင်းသည် ဆက်လက်တောက်ပနေစေရန်၊ သမိုင်းတစ်ရပ်လုံးကို သင်နားလည်ရမည်။

ဤအရာသည် မည်သို့ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မည်ကို သင်သည် ယခုတိုင် မမြင်သေးနိုင်သော်လည်း၊ နက်ဖြန်နေ့တွင် အရှင်းလင်းဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ်ကြောင့် မီလာရေးဝါဒီများသည် မှားယွင်းသော နားလည်မှုတစ်ရပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုမှားယွင်းသော နားလည်မှုက နှောင့်နှေးသောအချိန်နှင့် ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ်သည် ဝီလျံ မီလာက မိမိအား အစပြုရာအဖြစ် ပေးအပ်ခံရသည်ဟု ဆိုခဲ့သော ထိုသုံးရပ်တည်း ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးရပ်မှာ ၁၃၃၅၊ ၂၅၂၀ နှင့် ၂၃၀၀ ရက်များ ဖြစ်ကြသည်။

သင်သည် နှောင့်နှေးသောကာလသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ သီးခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်ကို နားလည်ပါက၊ ထိုနှောင့်နှေးသောကာလကို အဘယ်အရာက ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သနည်းဟူ၍ မေးရမည်။ ထိုအရာမှာ ဤအချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ်ဖြစ်သည်—၁၃၃၅၊ ၂၅၂၀ နှင့် ၂၃၀၀။

သင်သည် 2520 နှင့် 1335 ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လျှင်၊ သင်သည် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံကို ငြင်းပယ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးယုတ်သော လောကသို့ ဦးတည်သော လမ်းမှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဤအရာအလုံးစုံဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဦးတည်၍ သွားနေသောနေရာမှာ ထိုအရာပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အထက်မှလာသော တန်ခိုးကို စောင့်မျှော်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် နေရာ၌တည်ကြလျက်ရှိကြသည်။ Millerite သမိုင်းတွင် ထိုတန်ခိုးသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဗက်သာနိရွာသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးဒေသတစ်ခုဖြစ်၍ မြို့ပြင်မှ တစ်မိုင်ခွဲခန့် အကွာအဝေးတွင် တည်ရှိသည်။ ယေရှု၏ ခေတ်ကာလ၌ လူတို့သည် နေရာအနှံ့ သွားလာရာတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းဖြင့်သာ သွားလာကြသဖြင့်၊ ဤအကွာအဝေးသည် အရေးပါသော အကွာအဝေးတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဗေသနိသည် “ဆင်းရဲသားတို့၏ အိမ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ယေရှုသည် လာဇရု၊ မာရိနှင့် မာသတို့ နေထိုင်ရာ ဗေသနိရွာ၌ နေခြင်းကို အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်တော်မူ၏။

အောင်မြင်ခြင်းနှင့်ဝင်ရောက်တော်မူခြင်း၏အဖြစ်အပျက်ကို ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံကို ဖော်ပြရန်အတွက် ဆစ္စတာ ဝှိုက် အသုံးပြုသော သမိုင်းဖြစ်ကြောင်း မှတ်သားထိုက်ပေသည်။

ယေရှုသည် ဂုဏ်ပြုဝင်ရောက်ခြင်းအတွက် ယေရုရှလင်သို့ မဝင်မီ၊ ဆင်းရဲသားတို့၏အိမ်ဖြစ်သော ဘေသနိရွာ၌ ခေတ္တနားတော်မူခဲ့သည်။ ဂုဏ်ပြုဝင်ရောက်ခြင်းမတိုင်မီ ခေတ္တနားရသောအချိန်ကာလတစ်ခု ရှိသကဲ့သို့၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်းမတိုင်မီလည်း ခေတ္တနားရသောအချိန်ကာလတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနှစ်ရပ်သည် ပြိုင်တန်းညီသော သမိုင်းများဖြစ်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် လုကာ ၂၄:၄၄-၅၂ ကိုပင် ဆက်လက်ကိုင်တွယ်နေပြီး၊ ယေရုရှလင်မြို့၌ စောင့်မျှော်လျက် ခေတ္တနားနေကြဆဲဖြစ်သည်။

Early Writings စာအုပ်၏ စာမျက်နှာ 247 တွင်၊ မီလာလိုက်တို့၏ သမိုင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုရာ၌၊ ဆစ်စတာ ဝှိုက်က ဤသို့ ဆိုထားသည်။

ညသန်းခေါင်၏ ကြွေးကြော်သံတော်တွင် မီလာရိုက်တို့၏ သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် နားလည်မှုသည် ဖွင့်လှစ်ခံခဲ့ရသည်။

“ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်း” တွင် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသောသူတို့သည် မိမိတို့သည် စောင့်ဆိုင်းရသောကာလ၌ ရှိနေကြောင်းကို သမ္မာကျမ်းစာများမှ မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ သခင်ဘုရား၏ ပြန်လည်ကြွလာခြင်းကို ၁၈၄၃ ခုနှစ်ဟု ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်စေခဲ့သော တူညီသော သက်သေအထောက်အထားပင် ယခုအခါ ၁၈၄၄ ခုနှစ်ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြလျက်ရှိသည်။

သခင်သည် သူတို့အတွက် အဘယ်အရာကို ပြုတော်မူခဲ့သနည်း။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ နားလည်မှုကို ဖွင့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တပည့်တော်တို့၏ သမိုင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သော သမိုင်းဖြစ်သည်။

ယာကုပ်၏ဇာတ်ကြောင်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေရာယူရသော ကာလတစ်ခု ရှိသည်။ ဤစောင့်ဆိုင်းရသောကာလသည် ပရောဖက်ပြုသော အမှန်တရားများစွာကို ထင်ရှားစေသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအရာများအနက် အချို့ကိုသာ ထိတွေ့ဖော်ပြသွားမည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၈ ကို ၁၀ ပိုဒ်မှ စတင်ကြည့်လျှင်၊ ယာကုပ်၏အတ္ထုပ္ပတ္တိသည် ကမ္ဘာအဆုံးကာလကို ရှေ့ပြသထားကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ယာကုပ်၏သားများသည် ကမ္ဘာအဆုံးကာလရှိ ၁၄၄,၀၀၀ ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ယာကုပ်တွင် အမျိုးသမီးလေးဦးထံမှ သားများရှိခဲ့သည်—ဇနီးနှစ်ဦးဖြစ်သော ရာခေလနှင့် လေအာ၊ ထို့ပြင် ကိုယ်ရံတော်မယားနှစ်ဦးမှ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဇနီးများအတွက် အလုပ်လုပ်ရခဲ့သည်။ လေအာအတွက် 2520 ရက်နှင့် ရာခေလအတွက် 2520 ရက် ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွင်၊ 2520 နှစ်မျိုးလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မြောက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်တို့ကို ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိသည်။

ယာကုပ်သည် မီလာရိုက် သမိုင်းနှင့် ၁၄၄,၀၀၀ တို့၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သူ၏ ဇာတ်ကြောင်းသည် ကမ္ဘာအဆုံးကာလ၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလင်းပေးသင့်သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူလျက်ရှိသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူသောအခါ စောင့်ဆိုင်းရသောကာလတစ်ရပ်ရှိ၏။ ယာကုပ်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူသောအခါလည်း စောင့်ဆိုင်းရသောကာလတစ်ရပ်ရှိ၏။ Millerite History အတွင်း ခေတ်သစ်ဣသရေလနှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူသောအခါလည်း စောင့်ဆိုင်းရသောကာလတစ်ရပ်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပင်တေကုတ္တေနေ့၌ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူသောအခါလည်း စောင့်ဆိုင်းရသောကာလတစ်ရပ်ရှိ၏။

ဤဇာတ်ကြောင်း၌ စောင့်ဆိုင်းရာကာလအတွင်း သခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် သူတို့၏ဉာဏ်မျက်စိကို ဖွင့်ပေးတော်မူ၏။ ဤအရာကို နတ်တမန်များ တက်ဆင်းနေသော လှေကားဖြင့် သင်္ကေတပြုထားပြီး၊ ထိုလှေကားသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အကြား ဆက်သွယ်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၏အချိန်၌ မီလာရိုက် အပျိုကညာတို့သည် နိုးထလာကြပြီး ဘုရားသခင်၏အိမ်တော် ဖြစ်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်တော်ချုပ်တည်ဝင်ရောက်၍ သူတို့ကို ခေတ်သစ် ဣသရေလအဖြစ် ဖြစ်စေတော်မူသည်။

“လုဇ်” သည် ပြောင်းလဲခံရသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် မီလာရိုက်များသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးမဟုတ်ကြသေး။ မီလာရိုက်များ၏သမိုင်းသည် ကိုယ်တော်က သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်၍ သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏လူမျိုးဖြစ်စေတော်မူသည့် သမိုင်းဖြစ်ပြီး၊ “လုဇ်” မှ “ဗေသေလ” သို့ ပြောင်းလဲတော်မူသည့် သမိုင်းဖြစ်သည်။

ယာကုပ်၏ သစ္စာပြုကတိသည် ပဋိညာဉ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိအား လမ်းခရီး၌—ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းများ၌—စောင့်ရှောက်တော်မူရန်နှင့် စားရန် မုန့်ပေးတော်မူရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းလျှောက်သည်။ မီလာရိုက်များသည် မိမိတို့၏ မုန့်ကို ကိုယ်တိုင်စားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပရိုတက်စတင့်တို့၏ မိုက်မဲမှုသို့ မပြန်သင့်ပါ။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူသော မုန့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်စားသုံးနေကြလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကို ဆက်လက်တည်မြဲစေတော်မူမည်။ ယာကုပ်၏ သစ္စာကတိ၌ ဖော်ပြထားသော မုန့်နှင့် အဝတ်အစားသည် Ellen White က ခေတ်အဆက်ဆက်၏ ကျောက်တိုင်၊ ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းများနှင့် မုန့်ဟု ခေါ်ဆိုသော 1843 Chart ပေါ်ရှိ သမ္မာတရားများကို သင်္ကေတပြုသည်။

သူတို့၏နားလည်ခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသောကာလ၌ ဖွင့်ပေးတော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် လှေကားတစ်လျှောက် ကောင်းကင်တမန်တို့ကို အပေါ်သို့လည်းကောင်း အောက်သို့လည်းကောင်း စေလွှတ်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသို့ပြုတော်မူ၏။

သင်သည် အမှန်တရားကို လက်ခံရရှိပြီးလျှင်၊ ထိုအမှန်တရားကို ဝေမျှရန် တာဝန်ရှိသည်။ သင်၏တာဝန်ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်လျှင်၊ သင်သည် လှေကား—ဆက်သွယ်ပေးသော လမ်းကြောင်း—ဖြစ်လာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုလမ်းကြောင်းဖြစ်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ယာကုပ်၌ စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်ကာလတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုအချိန်ကာလအတွင်း သူသည် စောင့်ဆိုင်းလျက် လှေကားအိပ်မက်ကို မြင်၏။ ထိုလှေကားသည် စောင့်ဆိုင်းရသောကာလအတွင်း မိမိ၏လူမျိုးတော်အား မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်၏နားလည်မှုကို သခင်ဖွင့်ပြတော်မူခြင်းကို ကိုယ်စားပြု၏။ ဤသမိုင်းတွင် သခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူလျက်၊ သူတို့ကို လုဇမြို့မှ ယူဆောင်၍ ဘေသေလ—ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်—ဖြစ်စေတော်မူ၏။

တံခါးတိုင်ပေါ်၌ တက်၍ ဆင်းသွားကြသော ကောင်းကင်တမန်တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းသည် ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကို ဇက္ခရိကျမ်းတွင်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ညီမဝှိုက်သည် 1897 ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် 20 ရက်စွဲပါ Review and Herald တွင် ဤအကြောင်းကို မှတ်ချက်ပြုထားသော်လည်း၊ သူမသည် ကွဲပြားသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ကို အသုံးပြုထားသည်။

“သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါများ” ဟူသည် အဘယ်သူများနည်း။ ကောင်းကင်တမန်များဖြစ်ကြသည်။ “သူ၏ ရာဇပလ္လင်ကို ဝိုင်းရံလျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါများအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူများနှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်တော်မူ၏။” ယင်းပင် လှေကားဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် Sister White သည် လှေကားကို သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုမည်မဟုတ်။

ယာကုပ်၏ဇာတ်လမ်းတွင် မီလာရိုက်သမိုင်း၏ဇာတ်လမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ထိုအထဲ၌ ကြန့်ကြာသည့်အချိန်ကာလတစ်ခု ရှိပြီး၊ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ဆက်သွယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော လှေကားကို မြင်လေသည်။

ဇက္ခရိသည် ရွှေပြွန်နှစ်ခုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြသည်။ လှေကားတစ်စင်းတွင် အဓိကတန်းတိုင်နှစ်ချောင်းရှိသော်လည်း၊ ဇက္ခရိက ၎င်းတို့ကို ရွှေပြွန်နှစ်ခုဟု ခေါ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်၏လှေကားမှ ဆင်းလာသော သတင်းစကားများကို လက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အခြားသူများထံ ဆက်သွယ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ကျွန်ုပ်တို့ပြုလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် လှေကား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်လာကာ၊ ဆက်သွယ်ရေးဖြစ်စဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်လာကြသည်။

ဆစ္စတာ ဝှိုက်သည် ဤအချက်ကို သမီးကညာဆယ်ဦး၏ ပုံဥပမာနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြထားသည်။

မီလာရိုက်တို့၏သမိုင်း၌၊ သူတို့သည် အပျိုကညာဆယ်ပါး၏ ပုံဥပမာကို ပြည့်စုံစေကြသည်။ ယာကုပ်၏ နောက်ကျနေသောအချိန်သည် မဿဲ ၂၅ နှင့် ဟဗက္ကုတ် ၂ ၌ ဖော်ပြထားသော နောက်ကျနေသောအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ “ရူပါရုံသည် နောက်ကျနေလျှင်လည်း၊ ထိုရူပါရုံကို စောင့်ကြလော့။”

ယာကုပ်နှင့် ဇာခရိတို့၏ အဖြစ်အပျက်သည် တူညီသော စောင့်ဆိုင်းရသော ကာလများပင် ဖြစ်သည်။

နှောင့်နှေးသောကာလသည် အခြားအရာများနှင့်အတူ၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိကိုလိုက်လျှောက်သူတို့၏ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် နားလည်မှုကို တိုးပွားစေတော်မူမည့်အရာ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသော အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ သင်သည် ထို သန့်ရှင်းသောဆီတော်ကို မခံယူလျှင်၊ သင်သည် မိုက်သော ကညာဖြစ်သည်။

ဤသမိုင်းကာလသို့ သင်ရောက်ရှိသောအခါ၊ တံခါးပိတ်သွားပြီး သင်သည် မိုက်မဲသော အပျိုကညာတစ်ဦးဖြစ်နေသောအခါ၊ ဆစ်စတာ ဝှိုက်က “ကြားဖူးသမျှထဲတွင် အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ဆုံးသော စကားများမှာ ‘ငါသည် သင့်ကို မသိခဲ့’ ဟူသော စကားများဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသည်။

ဆိုင်းငံ့နေသောအချိန်ကို သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံမှ ခွဲထုတ်၍ မရနိုင်ပါ။ ဆိုင်းငံ့နေသောအချိန်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထိုသွန်းလောင်းခြင်းက သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် နားလည်မှုကို ဖွင့်လှစ်ပေးကာ၊ ပညာရှိသော ကညာများနှင့် မိုက်မဲသော ကညာများကို ခွဲခြားသိသာစေသော ဆီကိုလည်း ပေးအပ်သည်။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အထွဋ်အမြတ်သော အမှုကို ဆောင်ရွက်၍ လာဇရုကို အသက်ပြန်ရှင်စေတော်မူသည့်အချိန်၌ နှောင့်နှေးနေသော အချိန်ကာလတစ်ရပ် ရှိသည်။

ယေရှုသည် “လာဇရု နာမကျန်းဖြစ်နေသည်။ ကြွလာ၍ သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်တော်မူပါ” ဟူသော သတင်းကို လက်ခံတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ယေရှုသည် ချက်ချင်း မသွားတော်မူ။

စစ္စတာ ဝှိုက်က တပည့်တော်တို့သည် ဤအမှု၌ တိုက်မိလှဲကျခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် မိမိမိတ်ဆွေကို အဘယ်ကြောင့် ကူညီရန် မသွားသနည်း၊ သို့မဟုတ် မေရှိယအဖြစ် မိမိ၏တန်ခိုးကို အဘယ်ကြောင့် မပြသနည်းဟု အံ့ဩကြလေသည်။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် စောင့်နေလေ၏။

သေသောသူကို အသက်ပြန်ရှင်စေနိုင်သော တန်ခိုးတော်ကို မိမိ၌ရှိကြောင်း သူတို့အား နောက်ထပ် သက်သေတစ်ခု ပေးတော်မူရန် ကိုယ်တော်သည် နှောင့်နှေးတော်မူခဲ့သည်။

ဤအထွတ်အထိပ် အံ့ဖွယ်ဖြစ်သော လာဇရုကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေခြင်းသည်၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် ဘုရားသခင်တော်ဖြစ်ခြင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်တော်၏ အခိုင်အမာဆိုချက်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်အတည်ပြုခြင်းကို ပေးခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏အချိန်တွင် သခင်သည် ဉာဏ်ပညာရှိသော အပျိုကညာများကို ထမြောက်စေတော်မူ၏။ ဤသည်မှာ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ သရုပ်ဖော်ပုံတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ Millerites တို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံလျက်ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာသည် ၁၄၄,၀၀၀ တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို သရုပ်ဖော်ပြသသော ပုံဥပမာတစ်ရပ်ကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။

လာဇရု၏သင်ခန်းစာမှာ ခရစ်တော်သည် အပြစ်လွန်ကျူးမှုများနှင့် အပြစ်များအတွင်း သေဆုံးနေသူတစ်ဦးကို ယူ၍ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်တော်မူသည် ဟူသည့်အချက်ဖြစ်သည်။

လာဇရုအကြောင်းပါသောကျမ်းပိုဒ်တွင် ခရစ်တော်သည် သေခြင်းကို အိပ်ပျော်ခြင်းဟု သတ်မှတ်တော်မူသည်။

သူတို့အားလုံး အိပ်ပျော်လျက်ရှိကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကြန့်ကြာလျက်ရှိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လာဇရုကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေ၍၊ သူတို့ကို အသက်ရှင်စေပြီး၊ မိမိ၏ တံဆိပ်တော်ကို သူတို့အပေါ်၌ ခတ်နှိပ်တော်မူလိမ့်မည်။ ဤအမှုသည် ကိုယ်တော်၏ အမြတ်ဆုံး အံ့ဖွယ်နိမိတ်ဖြစ်၏။

ကျွန်ုပ်တို့၏သမိုင်းအတွင်း၌ ကိုယ်တော်သည် ၁၄၄,၀၀၀ ကို တံဆိပ်ခတ်တော်မူသောအခါ၊ သူတို့ကို အလံတော်အဖြစ် မြှောက်တင်တော်မူသည်။

ဇက္ခရိက ထိုအလံတော်သည် သရဖူတစ်လုံး၌ရှိသော ရတနာကျောက်များကဲ့သို့ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။ ဤအမှုသည် ကိုယ်တော်၏ သရဖူဆောင်းစေသော အဆုံးစွန်သော လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။

မီလရိုက်သမိုင်း၌ သမ္မာတရားကို သွန်းလောင်းဖော်ထုတ်တော်မူခြင်းနှင့်အတူ၊ နှောင့်နှေးသောအချိန်သည် ထာဝရဘုရားက သမ္မာတရားကို ဖွင့်လှစ်တော်မူသည့်ကာလကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ကောင်းကင်တမန်များ တက်ဆင်းလျက်ရှိသော လှေကားသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပေါ်သောနေရာဖြစ်သည်။

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် အောင်မြင်တော်မူသော ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကြည့်ရှုကြစို့။ Sister White သည် *Spirit of Prophecy*, volume 4, page 250 တွင် အောင်မြင်တော်မူသော ဝင်ရောက်ခြင်းကို မည်သို့နှိုင်းယှဉ်ထားသည်ကို သတိပြုပါ။

အောင်မြင်ခြင်းနှင့် ဝင်ရောက်တော်မူခြင်းသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ကိုယ်စားပြုသည်။

၁၉၀၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၁ ရက်ထုတ် The Youth Instructor တွင် အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းအကြောင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ Sister White ပြောထားသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ကြစို့။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် လာဇရုအကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ အောင်မြင်ခမ်းနားစွာ ဝင်ရောက်တော်မူခြင်းမပြုမီ ဗေသနိရွာ၌ ကိုယ်တော်သည် နှောင့်နှေးစွာ တည်းခိုတော်မူ၏။

ဤအရာသည် စောင့်ဆိုင်းရာကာလကို ရည်ညွှန်းသည်။

ထို အခမ်းအနားသဖွယ် လှည့်လည်သည့် အစုအဝေးထဲတွင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မကြားရပေ။ တစ်ချိန်က မျက်မမြင်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သားတော်က သူတို့၏ မျက်စိတို့ကို ကုသပေးတော်မူခဲ့သော သူတို့သည် ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်လျက် သွားကြ၏။

လမ်းကို အဘယ်သူများ ဦးဆောင်သနည်း။ ယခင်က လာအိုဒိကိအသင်းတော်ဝင်များ ဖြစ်ခဲ့သူတို့ပင်။

ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ဆင်းရဲသား၏အိမ်၌ ဆက်လက်နေတော်မူ၏။ ဤသည်မှာ စောင့်ဆိုင်းရာအချိန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို သူတို့အပေါ်သို့ သွန်းလောင်း၍၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ရည်ညွှန်းလျက်၊ သူတို့၏ နားလည်ခြင်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးမည့်အတွက်ဖြစ်သည်။

ဤဇာတ်လမ်းတွင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရင်အဖြစ် ကြွလာတော်မူ၏။ ယင်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တွင် ယေရှုသည် နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို ခံယူရန် ကြွလာသလော။ ဟုတ်ကဲ့။

ဤသည်ကား အောင်မြင်ခြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်၍၊ သန်းခေါင်ယံ အော်ဟစ်သံကို မြှောက်တင်ကြမည့်သူများလည်း ရှိကြလိမ့်မည်။

ဤသူတို့သည် အဘယ်သူတို့နည်း။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏တန်ခိုးအားဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်းခံရသောသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကား၊ မျက်မမြင်မှ မြင်နိုင်သူအဖြစ်သို့၊ သေသူမှ အသက်ရှင်သူအဖြစ်သို့၊ နူနာစွဲသူမှ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သူအဖြစ်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သော ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်သည်၊ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံကို ကြိုတင်အရိပ်ပြသော အောင်ပွဲဝင်ရောက်ခြင်း၏ သမိုင်းထဲတွင် သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထိုသတင်းစကားကို အဘယ်အရာက သယ်ဆောင်သနည်း။

ခရစ်တော်သည် အဘယ်အရာကို စီးတော်မူသနည်း။ မြည်းတစ်ကောင်ကို ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၏ သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်လာသည်မှာ အစ္စလာမ်၏ သတင်းစကားပင် ဖြစ်သည်။

၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအား ခွန်အားပေးခြင်းသည် အစ္စလာမ်၏ ထိန်းချုပ်တားဆီးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိခဲ့သည်။ ပထမသတင်းစကားသည် ဒုတိယသတင်းစကားသို့ ဦးဆောင်သည်။ ထိုနှစ်ရပ်ကို ခွဲထုတ်၍ မရနိုင်ပါ။

ပဌမသတင်းစကားသည် ဒုတိယသတင်းစကားကို သယ်ဆောင်လျက်ရှိသည်။

ပထမသတင်းစကားသည် အစ္စလာမ်ကို ချုပ်တည်းတားဆီးထားခြင်းအားဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံလာသောအခါ အတည်ပြုခံရသည်။ ဤအတည်ပြုချက်က ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို အင်အားပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပရိုတက်စတင့်များသည် ထိုသတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့၏ တံခါးများကို ပိတ်ခဲ့ကြသည်။

ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များက တံခါးများကို ပိတ်သိမ်းခြင်းသည် အစ္စလမ်၏ သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သမိုင်းကို ကြိုတင်ပုံဖော်ထားသည်။

ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားသည် ၁၄၄,၀၀၀ ကို တံဆိပ်ခတ်သည့်ကာလ၌၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းတော်မူ၍ Adventism ၏ Laodiceans များနှင့် နူနာစွဲသူများအား ကျမ်းစာများကို ဖွင့်ပြတော်မူသောအခါ၊ မြည်းအားဖြင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် သယ်ဆောင်ခံရ၏—အစ္စလာမ်၏ သတင်းစကား ဖြစ်၏။

အောင်ပွဲဝင်ရောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ရှင်ဘုရင် ကြွလာတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံတော်မူသည်။ ဤအရာသည် အောင်ပွဲဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချိန်ကာလအတွင်း၌ အုပ်စုနှစ်စုသည် မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာအတွင်းသို့ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံနေရကြသည်။

ကျမ်းစာပိုဒ်အချို့က စောင့်ဆိုင်းနေရသော အချိန်ကာလကို ထင်ရှားစွာ မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ ထိုပိုဒ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ အလျင်အမြန် ဆန်းစစ်သွားပြီးနောက် Sister White ၏ ပြောကြားချက်တစ်ရပ်ဖြင့် အဆုံးသတ်မည်။

ဤနေရာ၌ပင်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင်၊ “Tarrying Time” ကို ရည်ညွှန်းလျက်ရှိသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၂ ရက်သည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် မီလာရိုက်များက နားလည်မှုလွဲခဲ့သော နေ့ရက်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး နှောင့်နှေးခြင်းကာလကိုလည်း သတ်မှတ်ပြခဲ့သည်။

ကျမ်းစာတော်သည် ဘုရားသခင်က နှောင့်နှေးသောအချိန်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု မဆိုပါ။ ထိုအရာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ လူတို့၏ နားလည်မှုလွဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ “ထိုရူပါရုံသည် နှောင့်နှေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်းကို စောင့်လော့။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် အမှန်တကယ် နှောင့်နှေးမည်မဟုတ်၊ မုသာမပြောတတ်။”

ဤအရာကို နည်းလမ်းနှစ်မျိုးဖြင့် သင်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ မည်သည့်နည်းလမ်းဖြစ်စေ-

စောင့်မျှော်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏၊ ၁၃၃၅ သို့ရောက်လာသောသူသည်လည်း မင်္ဂလာရှိ၏။ သို့ရာတွင် သင်သည် အဆုံးတိုင်အောင် သင်၏လမ်းကို သွားလော့။ အကြောင်းမူကား သင်သည် အနားယူရမည်ဖြစ်၍၊ ရက်ကာလတို့၏ အဆုံး၌ သင်၏အမွေဝေစု၌ ရပ်တည်ရလိမ့်မည်။

၁၃၃၅ သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ကာလဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိခြင်းသာကို ဆိုလိုသည်မဟုတ်။ ဇယားပေါ်တွင် ၁၃၃၅ သည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်သည်။ ထိုကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ အဆုံးသက်သက်သာ မဟုတ်ဘဲ၊ နှောင့်နှေးရာကာလကို တွေ့ကြုံခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် နှောင့်နှေးရာကာလနှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တို့အကြား၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဤနေရာ၌ သင်သည် စောင့်နေရမည်။ “စောင့်ဆိုင်းသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။”

စောင့်မျှော်ခြင်းကာလသည် Tarrying Time မှ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့အထိ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကို သင်စောင့်မျှော်နေပါက၊ သင်သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံရလိမ့်မည်။

မီလာရေးတို့၏ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကြောင့်ပင် စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုရူပါရုံသည် ချိန်းချက်ထားသောအချိန်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂၊ ၁၈၄၄ အတွက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မလိမ်မညာမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကြောင့် ၎င်းသည် နှောင့်နှေးနေသည်ဟု သင်တို့ ထင်မြင်ကြလိမ့်မည်။

သခင်ဘုရားသည် ထိုနားလည်မှုလွဲခြင်းကို ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သလော။ ဟုတ်သည်။ ဆစ္စတာ ဝှိုက်က ထိုသို့ ဆိုထားသည်။

၁၈၄၃ ပြက္ခဒိန်အားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူခဲ့သည်။ ဝီလျံ မီလာက ၁၈၄၃ ဟူ၍ မိမိသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးသကဲ့သို့ မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ပြခဲ့ကြောင်း ဆိုသော်လည်း၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် ညီအစ်ကိုတို့သည် “if” ဟူသော စကားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ ၁၈၄၃ ကို မှတ်တိုင်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်သားရန် သူ့အား တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ Sister White က ၎င်းသည် ပရောဖက်ပြုရာမှတ်တိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး Habakkuk 2 ၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။ ၁၈၄၃ ကို အခိုင်အမာ မှတ်သားထားသော ဤမှတ်တိုင်သည် စောင့်ဆိုင်းရာကာလကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒံယေလ ၁၂:၁၂-၁၃ ကို သတိပြုကြလော့။ “စောင့်မျှော်၍ တစ်ထောင် သုံးရာ သုံးဆယ့်ငါး ရက်တိုင်အောင် ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။”—“၁၃၃၅ သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ၁၈၄၃ သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။” ထိုအချက်မှာ အခန်းငယ် ၁၂ ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၁၃៖

ဆစ္စတာဝှိုက်သည် အခန်းငယ် ၁၂ နှင့် ၁၃ ကို အပြန်အလှန်ဆက်စပ်လျက် ရှင်းပြပြီး၊ ၁၃၃၅ ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်များတွင် ပြည့်စုံသဖြင့်ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုအရာသည် အချိန်၏ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုအကြောင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ခရစ်တော်၏ ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံ ဝင်ရောက်ခြင်းကို စောင့်မျှော်ကြသူများ၊ လှေကားပေါ်၌ ကောင်းကင်တမန်များ တက်ဆင်းနေခြင်းကို သိမြင်ကြသူများ၊ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားက ပဋိညာဉ်ကျောက်ပြား နှစ်ပြားကို ပေးတော်မူစဉ် ကိုယ်တော်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်ကြသူများအကြောင်း ဖြစ်သည်။