အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သမိုင်း - နံပါတ် ဆယ့်ရှစ်

အစ္စလာမ်ကို ဗျာဒိတ်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတဖော်ပြမှုအရ ကြည့်လျှင်၊ စာတမ်းမြတ်၏ ပထမဦးဆုံး မိတ်ဆက်ဖော်ပြချက်ကတည်းကပင် စာရာသည် အာဗြဟံကို ဟာဂါရနှင့် ဣရှမေလကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ယုံကြည်လက်ခံစေခဲ့သကဲ့သို့၊ အစ္စလာမ်၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် လွှတ်ပေးခြင်းကို တွေ့ရသည်။

ထိုဖြစ်ရပ်မတိုင်မီကပင်၊ ဟာဂါရကို ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းဖော်ပြရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် စာရာအား သားသမီးရခြင်းမှ “တားဆီးထား” တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိုဟမ္မဒ်အား ပေးအပ်ခဲ့သည့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၉ ၏ “သော့” သည်၊ ထို့နောက် နိုင်နဝေစစ်ပွဲအားဖြင့် ပြည့်စုံလာခဲ့ရာ၊ ပရောဖက်ပြုသမိုင်း၌ မည်သည့် အချိန်ကာလ၌မဆို အစ္စလာမ်အပေါ် ချမှတ်ထားသော “တားဆီးကန့်သတ်မှု” ကို ဖယ်ရှားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မိုဟမ္မက်၏ နိုင်ငံတော်၏ “တက်ခြင်းနှင့် ကျခြင်း” ကို တက်ခြင်းနှင့် ကျခြင်းအဖြစ် များစွာမဖော်ပြဘဲ၊ “လွှတ်ပေးခြင်း” နှင့် “တားဆီးချုပ်နှောင်ခြင်း” အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အစ္စလာမ်ကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ လွှတ်ပေးသောအခါ၊ ထိုလွှတ်ပေးခြင်းကို နိနေဝေစစ်ပွဲအားဖြင့် ပုံဖော်ပြသထားသည်။

၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်နေ့တွင် အော်စမန်သည် နီကိုမီဒီယာဒေသ၌ စစ်ဆင်ရေးတစ်ရပ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ ထိုနောက် သုံးဆယ့်လေးနှစ်ကြာသော် သူ၏သားသည် မြို့တော်နီကိုမီဒီယာအပေါ် လေးနှစ်ကြာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ အစတွင် ဖခင်ရှိပြီး အဆုံးတွင် သားရှိသည်။ နီကိုမီဒီယာဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ဒေသကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်ပွဲသည် စတင်ကာ၊ နီကိုမီဒီယာဒေသ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော နီကိုမီဒီယာကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ၁၂၉၉ ခုနှစ်မှ ၁၃၃၇ ခုနှစ်တိုင်အောင်မှာ သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်ကာလဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုသဘောအရ “သုံးဆယ့်ရှစ်” ဟူသော ကိန်းဂဏန်းသည် ထမြောက်ခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။

၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်မှ ၁၄၄၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်တိုင်အောင်ရှိသော နှစ်တစ်ရာ့ငါးဆယ်ကာလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၉ ၌ ဖော်ပြထားသော ဒုတိယအမင်္ဂလာနှင့်ဆိုင်သော အော့တိုမန်အင်ပါယာ၏ တည်ထောင်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော ကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နီကိုမီဒီယာကို အဆင့်ဆင့် သိမ်းပိုက်သွားသော သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်ကာလသည် ဖခင်တစ်ဦး (Osman) ဖြင့် စတင်၍ သူ၏သား (Orhan) ဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် လူမျိုးစုအုပ်ချုပ်ရေးအာဏာပိုင်နိုင်ငံငယ်တစ်ခုမှ အင်ပါယာတစ်ရပ်သို့ အဆင့်ဆင့် မြင့်တက်လာခြင်း၏ ပထမခြေလှမ်းကို ပုံဖော်ပြသသည်။

လစ်ချ်၏ '38 ခန့်မှန်းချက်နှင့် သူ၏ ပြင်ဆင်ထားသော '40 ရူပါရုံတွင်၊ ပြင်ဆင်ထားသော ခန့်မှန်းချက်မတိုင်မီ ဆယ်ရက်အလို၊ ဩဂုတ် ၁ ရက်နေ့တွင် သူရေးသားထားသော ၎င်း၏ နောက်ဆုံးကြေညာချက်လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုခန့်မှန်းချက်၏ ပြည့်စုံဖြစ်ပေါ်လာမှုက သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မှန်ကန်သော နည်းစနစ်ကို လောကအား ယုံကြည်လက်ခံစေခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလအမျိုး၏ ထမြောက်ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည့် သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်အတွင်းတွင်၊ ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းမှ ကာဒေရှ်၌ ပထမအကြိမ် ပုန်ကန်မှုအထိ နှစ်နှစ်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

ထိုပုန်ကန်မှုကို စမ်းသပ်မှုဆယ်ခု၏ နောက်ဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ စမ်းသပ်မှုဆယ်ခုပါဝင်သော နှစ်နှစ်ကြာ စမ်းသပ်ကာလကို တောကန္တာရ၌ သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်းသည် 1838 နှင့် 1840 ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ 1840 တွင် ဆယ်ရက်ကာလတစ်ခု ပါဝင်ခဲ့သည်။

၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်တွင် အိုစမန်နှင့်အတူ အစ္စလာမ်၏ တက်ကြွပေါ်ထွန်းလာခြင်း၏ အစပြုချက်သည် ၁၃၃၇ ခုနှစ်တွင် လေးနှစ်ကြာ ဝိုင်းရံမှုတစ်ရပ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည့် သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်ကာလကို စတင်စေသည်။ ၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်သည် အော့တိုမန် အင်ပါယာ၏ တက်ကြွပေါ်ထွန်းလာခြင်း၏ အစပြုချက်ဟု သမိုင်းပညာရှင်များက သတ်မှတ်ကြသော အဆင့်နှစ်ဆင့်အနက် ပထမအဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ ၁၃၀၁ ခုနှစ် ဖြစ်သည်။ ၁၂၉၉ နှင့် ၁၃၀၁ ခုနှစ်များတွင် နီကိုမီဒီယာနှင့် နီကီယာ တိုက်ပွဲများ၏ အဆင့်နှစ်ဆင့်သည် ၁၈၃၈ နှင့် ၁၈၄၀ တို့ကို ပုံစံအားဖြင့် ကြိုတင်ဖော်ပြသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစသည် အဆုံးကို သရုပ်ဖော်ပြသည်။

ဧဇကေလ အခန်း သုံးဆယ့်ခုနစ်တွင် အစ္စလာမ်သည် သေ၍ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးတို့အပေါ်သို့ အသက်ရှူပေးခြင်းခံရသည့် အရှေ့လေ၏ သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သူတို့သည် တန်ခိုးကြီးသော စစ်တပ်တစ်ရပ်ကဲ့သို့ ထ၍ ရပ်နိုင်ကြရန် ဖြစ်သည်။ ဧဇကေလ၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာသောအခါ ထ၍ ရပ်ခြင်းသည် စတင်လေသည်။ ထိုသို့ပင် 1838 နှင့် 1840 ခုနှစ်များ၏ Millerite သမိုင်းတွင်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသတင်းစကားသည် 9/11 တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ထိုအရိုးတို့သည် တန်ခိုးကြီးသော စစ်တပ်တစ်ရပ်ကဲ့သို့ ထ၍ ရပ်ကြလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏ စစ်တပ်သည် အောင်မြင်သော အသင်းတော်အဖြစ် တည်ထောင်ခြင်းခံရသည်ကို 1838 နှင့် 1840 တို့က ပုံဆောင်ထားသည်။ 9/11 မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိကို 1840 မှ 1844 အထိက ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့၊ ၎င်းသည် 2023 ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ 31 ရက်မှ Nashville ၏ မီးလုံးများအထိ ကာလကိုလည်း ပုံဆောင်ထားသည်။

၁၄၄၉ ခုနှစ်တွင် Constantine the last ၏ အရှက်ခွဲခံရခြင်းမှ စ၍ ၁၄၅၃ ခုနှစ်တွင် Constantinople ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်၍ ကျဆုံးသွားသည်အထိ ရေတွက်သည့် တစ်ရာ့ငါးဆယ်နှစ်ကာလ၏ အစောပိုင်းအပိုင်းတွင် လေးနှစ်ကြာ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယအမင်္ဂလာကို ကိုယ်စားပြုသော နှစ်သုံးရာ ကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက် အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၄၄၉ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၂၇ ရက်တွင် စတင်၍ ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့ရက်သည် Sister White က “ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဘုန်းထင်ရှားစွာ ထင်ရှားဖော်ပြခြင်း” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော လေးနှစ်တာကာလ၏ အစကို မှတ်သားပေးသည်။

အစ္စလာမ်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ထိန်းချုပ်တားဆီးခြင်းခံရပြီး၊ ထိုနောက် လေးနှစ်ကြာကာလတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထိုကာလသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ 9/11 တွင် တတိယအမင်္ဂလာ၏ အစ္စလာမ်က နယူးယောက်မြို့၏ “အဆောက်အအုံကြီးများ” ကို ထိမှန်ချိန် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ အားကြီးသောကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်းနှင့်လည်းကောင်း ကိုက်ညီသည်။ 9/11 သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ စတင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် အချိန်ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ၏ အဆုံးသတ်၌လည်း ထိုကာလ၏ အစပြုခြင်းတွင် ရှိသော လက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ 9/11 တွင် ခရစ်တော် ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့တွင် နောက်ဆုံးသော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ စတင်ချိန်၌ သက်သေနှစ်ပါးကို ထမြောက်စေရန် မိက္ခေလ ဆင်းသက်လာခြင်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

နီနေဝေ၏ တိုက်ပွဲဟု ဖြစ်သော သော့ချက်သည် ၁၄၅၃ ခုနှစ်တွင် အရှေ့ရောမကို ပြိုလဲစေမည့် အစ္စလာမ်၏ လွှတ်တင်ခြင်း အမျိုးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ ၏ “ငါးလ” ဟူသော နှစ်တစ်ရာ့ငါးဆယ်အတွင်းတွင်၊ အစနှင့် အဆုံး နှစ်ဖက်လုံး၌ လေးနှစ်ကာလတစ်ခုစီ ပါဝင်သည်။ ထိုလေးနှစ်ကာလ နှစ်ခုသည် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ လေးနှစ်ကာလတစ်ခုကို မှတ်သားထားသည့် သုံးရာ့ကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် တစ်ဆယ့်ငါးရက်၏ နိဂုံးနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် “မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို မိမိဘုန်းတော်ဖြင့် အလင်းပေးမည်” ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုအချိန်ကာလကို နောက်ထပ် မသက်ဆိုင်တော့ခဲ့ကြောင်း၊ အကြောင်းမူကား အချိန်သည် “နောက်တဖန် မရှိတော့” မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လေးနှစ်ကာလများ၏ ထိုသုံးကြောင်းသည် 9/11 မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိရှိသော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ 2023 ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ 31 ရက်မှစ၍ Nashville ၏ မီးလုံးများကို ပို့ဆောင်ရန် အစ္စလာမ်ကို တစ်ဖန်လွှတ်ပေးသည့်အချိန်အထိ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော 9/11 မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိ၏ ဖရက်တယ်နှင့်လည်း ကိုက်ညီကြသည်။

ဒိုင်အိုကလီရှန်သည် စမုရနာအသင်းတော်၏ အိုမီဂါသင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ နီရိုသည် အာလဖာသင်္ကေတဖြစ်သည်။ ကွန်စတန်တိုင် မဟာသည် ပေရဂမုအသင်းတော်၏ အာလဖာသင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ဂျတ်စတီနီယန်သည် အိုမီဂါသင်္ကေတဖြစ်သည်။

ရောမနိုင်ငံကို အရှေ့နှင့် အနောက်ဟူ၍ “ဥပဒေကြောင်းဆိုင်ရာ” ခွဲဝေခြင်း (ထိုအခြေအနေသည် မတည်မြဲခဲ့) ကို ဒိုင်ယိုကလီရှန်က အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ပြီး၊ ရောမနိုင်ငံကို အရှေ့နှင့် အနောက်ဟူ၍ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ခွဲဝေခြင်းကို ကွန်စတန်တင်းက အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ စမြုနာဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ ဒုတိယ သင်္ကေတဆိုင်ရာ အသင်းတော်၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ရောမနိုင်ငံသည် ဥပဒေကြောင်းဆိုင်ရာအရ အရှေ့နှင့် အနောက်သို့ ခွဲဝေခံရခဲ့ပြီး၊ ပေရဂမုန်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အလျှော့အတင်းပြုခြင်း၏ တတိယ သင်္ကေတဆိုင်ရာ အသင်းတော်၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ရောမနိုင်ငံသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာအရ အရှေ့နှင့် အနောက်သို့ ခွဲဝေခံရခဲ့သည်။ 293 သည် အာလဖာဖြစ်၍ 330 သည် အိုမေဂါဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အေဒီ 330 ခုနှစ်၊ မေလ 11 ရက်နေ့တွင် ကွန်စတန်တင်း မဟာမင်းကြီးသည် ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို အင်ပါယာ၏ မြို့တော်အဖြစ် အပ်နှံသတ်မှတ်ခဲ့သည်။

စမုရနအသင်းတော်၏ကာလသည် အေဒီ ၆၄ ခုနှစ်တွင် နီရိုလက်ထက်မှ စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ရောမမြို့၌ ဖြစ်ပွားသော မီးလောင်မှုကြီးကို နီရိုက ခရစ်ယာန်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုမီးကို သူတို့က စတင်လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ကြသည်ဟု နီရိုက စွပ်စွဲခဲ့သည်။ နီရိုသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ အစကို မှတ်သားပြပြီး၊ နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ ဖြစ်မည့် နောက်ဆုံးညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကိုလည်း ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်။ ထိုနောက်ဆုံးညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည် စစ်ဆေးကာလပိတ်သိမ်းချိန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ကူညီမည့်သူ တစ်ဦးမျှမရှိဘဲ ၎င်း၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ ပထမကာလသည် ရောမမြို့ မီးလောင်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံးညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည်လည်း ရောမမြို့ မီးလောင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်သည်။

စမြုနာခေတ်သည် အေဒီ ၆၄ ခုနှစ်တွင် ရောမမြို့ မီးလောင်ခြင်းနှင့်အတူ စတင်ခဲ့ပြီး၊ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာငါးဆယ်အကြာ အေဒီ ၃၁၃ ခုနှစ်တွင် မီလန်အမိန့်တော်နှင့် အရှေ့နှင့်အနောက်တို့၏ နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ပေါင်းသင်းမှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ ဆယ်နှစ်ကာလဆိုင်ရာ ဖရက်တယ်ပုံစံသည် အေဒီ ၃၀၃ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ အေဒီ ၃၁၃ ခုနှစ်တွင် မီလန်အမိန့်တော်နှင့် အရှေ့နှင့်အနောက်တို့၏ နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ပေါင်းသင်းမှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဒိုင်အိုကလီရှန်က အေဒီ ၂၉၃ ခုနှစ်တွင် အရှေ့နှင့်အနောက်တို့ကို ဥပဒေအရ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ကာလသည်၊ အေဒီ ၃၁၃ ခုနှစ်တွင် အရှေ့နှင့်အနောက်တို့၏ နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ပေါင်းသင်းမှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ အေဒီ ၃၁၃ ခုနှစ်တွင် အရှေ့နှင့်အနောက်တို့အကြား ပြုလုပ်ခဲ့သော လက်ထပ်စာချုပ်သည်၊ အေဒီ ၃၂၄ ခုနှစ်တွင် ကွာရှင်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ကွန်စတန်တိုင်းသည် အရှေ့ဘက်၏ လီစီနီယပ်စ်ကို အနိုင်ယူ၍ ရောမ၏ တစ်ဦးတည်းသော အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အေဒီ ၃၂၄ ခုနှစ်၏ ပရောဖက်ပြုထားသော ကွာရှင်းခြင်းသည်၊ အေဒီ ၃၂၁ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ပထမဆုံး တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေပြီးနောက် သုံးနှစ်အကြာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရာဖိယာစစ်ပွဲနှင့်ဆိုင်သော ပတိုလမဲသည် “ဆယ့်ခုနစ်နှစ်” အုပ်စိုးခဲ့ပြီး၊ ရာဖိယာစစ်ပွဲနှင့် ပာနီယမ်စစ်ပွဲအကြားတွင်လည်း “ဆယ့်ခုနစ်နှစ်” ရှိခဲ့သည်။ ထိုဆယ့်ခုနစ်နှစ်သည် သင်္ကေတအရ 313 မှ 330 အထိရှိသော ဆယ့်ခုနစ်နှစ်နှင့် ကိုက်ညီစွာ ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။ နေရိုး၏ စမူရနာနှင့်ဆိုင်သော နှစ်ရာ့ငါးဆယ်နှစ်သည် ပေရဂမုအသင်းတော်၏ ပထမဆယ့်ခုနစ်နှစ်သို့ ဦးတည်စေခဲ့ပြီး၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၈၊ အခန်းငယ် ၁၄ ၏ ၂၃၀၀ နှစ်ကာလ၏ အစပြုချက်ဖြစ်သည့် ဘီစီ 457 ခုနှစ်၌ တတိယအမိန့်တော်မှ စတင်ခဲ့သော နှစ်ရာ့ငါးဆယ်နှစ်နှင့်လည်း ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ ထို ၂၃၀၀ နှစ်ကာလသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ဗဟိုတိုင်ကြီးဖြစ်သည်။ နှစ်ရာ့ငါးဆယ်နှစ်ရှိသော သက်သေနှစ်ပါးသည် 1776 ခုနှစ်တွင် စတင်၍ ယခုနှစ် 2026 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်မည့် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်၏ နှစ်ရာ့ငါးဆယ်နှစ်နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။

အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ရှေ့ဆောင်တို့သည် ၃၁၃ မှ ၃၃၀ အထိသော ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ကာလကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြ၊ မနားလည်ခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမူကား ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ပင် သူတို့သည် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့၏ အရေးကိစ္စ သို့မဟုတ် နေ၏နေ့၏ အရေးကိစ္စကိုပင် မနားလည်သေးကြသော်လည်း ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၉:၁၀ ၏ တစ်ရာငါးဆယ်နှစ်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ ထိုကာလသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် တစ်ဆယ့်ငါးရက်သို့ ဦးတည်သည့် ကာလတစ်ခု၏ အစပြုချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုနားလည်မှုကြောင့် “ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ အားကြီးသော ထင်ရှားပြခြင်း” တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နိနဝေစစ်ပွဲသည် အဆုံးကာလဖြစ်ရပ်များ၏ အစဉ်အဆက်အတွင်း ရောမအင်ပါယာ၏ သက်သေခံချက်များ၊ အရှေ့ရောမနှင့် အနောက်ရောမနိုင်ငံများ၏ သက်သေခံချက်များနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမ၏ သက်သေခံချက်များကို ညီညွတ်စွာ ကိုက်ညီစေရန် ပရောဖက်ပြုညွှန်းဆိုရာ အခြေခံရည်ညွှန်းချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ကြောင့် နိနဝေစစ်ပွဲသည် ရောမနှင့်သက်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုသက်သေခံချက် အမျိုးမျိုးတို့ကို အပြည့်အဝ ရှင်းလင်းဖော်ပြပေးသော သော့ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒံယေလ ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၄ အရ ရူပါရုံကို တည်ထောင်စေသောအရာမှာ ရောမဖြစ်သည်။ ထိုသက်သေခံချက်လိုင်းများကို အတူတကွ ပေါင်းစည်းစေသော သော့ချက်သည် နိနဝေစစ်ပွဲပင်ဖြစ်သည်။

လာမည့်ဆောင်းပါးတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၉ ၏ အမင်္ဂလာများကို ဆက်စပ်ဆွေးနွေးထားသော ယခင်ဆောင်းပါး ငါးပုဒ်ကို အတူတကွ စုစည်းတင်ပြရန် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်မည်ဖြစ်သည်။