အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သမိုင်း - နံပါတ် ဆယ့်ကိုး

“ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ သမ္မာကျမ်းစာရှိ ကျမ်းအပေါင်းတို့သည် ဆုံတွေ့၍ အဆုံးသတ်ကြ၏။ ဤနေရာ၌ ဒန်ယေလကျမ်း၏ ဖြည့်စွက်ချက်ရှိသည်။” Acts of the Apostles, 585.

“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အလင်း၌ နိုင်ငံတော်များ၏ တက်ကြွမှုနှင့် ကျဆင်းမှုကို အုပ်စိုးထိန်းချုပ်သော အကြောင်းရင်းများကို သင်ယူသိရှိခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမြတ်၏။ လူငယ်တို့သည် ဤမှတ်တမ်းများကို လေ့လာ၍၊ လူမျိုးနိုင်ငံများ၏ စစ်မှန်သော အောင်မြင်တိုးတက်မှုသည် ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော အခြေခံသဘောတရားများကို လက်ခံလိုက်နာခြင်းနှင့် မည်မျှ အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်လျက်ရှိကြောင်း မြင်ကြစေ။ သူသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုကြီးများ၏ သမိုင်းကိုလည်း လေ့လာစေ၍၊ ဤသဘောတရားများသည် မကြာခဏ မထီမဲ့မြင်ပြုခံရ၍ မုန်းတီးခြင်းကို ခံရသော်လည်း၊ ထိုသဘောတရားများကို ထောက်ခံကြွေးကြော်သူများသည် ထောင်တွင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ရာစင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ခံရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်ပင် ဤယဇ်ပူဇော်မှုများအားဖြင့် အောင်ပွဲခံခဲ့ကြသည်ကို သူမြင်စေ။” Education, 238.

“လောကီအရေးအခင်း၏ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သော လူမျိုးနိုင်ငံတိုင်းသည် ‘စောင့်ကြည့်တော်မူသောသူနှင့် သန့်ရှင်းတော်မူသောသူ’ ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်မည်မည်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်စေရန်အလို့ငှာ၊ မြေကြီးပေါ်၌ မိမိတို့၏ နေရာကို ယူထားခွင့် ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ကမ္ဘာ၏ မဟာအင်ပါယာများဖြစ်သော ဗာဗုလုန်၊ မေဒိ-ပေရရှား၊ ဂရိ၊ နှင့် ရောမတို့၏ ထွန်းကားခြင်းနှင့် ပျက်စီးကျဆုံးခြင်းကို ခြေရာခံ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအင်ပါယာအသီးသီး၌လည်း၊ အင်အားနည်းသော လူမျိုးနိုင်ငံများကဲ့သို့ပင်၊ သမိုင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ထပ်မံ ပြန်လည်ဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်ခုချင်းစီ၌ စမ်းသပ်ကာလရှိခဲ့သည်၊ တစ်ခုချင်းစီ ကျရှုံးခဲ့သည်၊ ၎င်းတို့၏ ဘုန်းတန်ခိုး မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်၊ ၎င်းတို့၏ အာဏာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ နေရာကို အခြားတစ်ဦးက ဝင်ရောက်ယူခဲ့သည်။....”

“သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ စာမျက်နှာများ၌ အမျိုးသားတော်များ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် ပျက်စီးကျဆုံးခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည့်အရာမှ၊ ပြင်ပဆန်သော လောကီဘုန်းအသရေမျှသာသည် မည်မျှ အဖိုးမတန်ကြောင်းကို သူတို့သည် သင်ယူရမည်။ ဗာဗုလုန်သည် ၎င်း၏ တန်ခိုးအာဏာနှင့် ၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှု အားလုံးနှင့်အတူ—ဤလောကသည် ထို့နောက်မှစ၍ မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ဖူးသော တန်ခိုးအာဏာနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါမှုဖြစ်၍၊ ထိုခေတ်က လူတို့၏ မျက်စိတွင် အလွန်တည်ငြိမ်ခိုင်မာ၍ ထာဝရတည်မည်ဟု ထင်ရသော အရာများဖြစ်သော်လည်း—မည်မျှ ပြည့်စုံစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီနည်း။ ‘မြက်ပင်၏ ပန်းကဲ့သို့’ ၎င်းသည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏ အုတ်မြစ်အဖြစ် မရှိသော အရာခပ်သိမ်းသည် ထိုသို့ပင် ပျက်စီးသွားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပေါင်းစည်းလျက်ရှိပြီး ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြသော အရာသာလျှင် တည်မြဲနေနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အခြေခံသဘောတရားများသာ ဤလောကက သိရှိသော တည်ကြည်မပြောင်းလဲသည့် အရာများဖြစ်ကြသည်။” Education, 177, 184.

မည်သူမျှ သင်တို့ကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ လှည့်ဖြားမစေကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ပထမဦးစွာ ယုံကြည်ခြင်းမှ ပြိုလဲခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၍၊ ပျက်စီးခြင်း၏သားတည်းဟူသော အပြစ်၏လူ ပေါ်ထွက်ဖော်ပြခြင်း မဖြစ်မချင်း၊ ထိုနေ့ရက်သည် မရောက်လာနိုင်။ ထိုသူသည် ဘုရားဟု ခေါ်ဝေါ်သမျှအားလုံးနှင့် ကိုးကွယ်ရာဟု သတ်မှတ်သမျှအားလုံးကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်လျက်၊ ထိုသို့ ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်၌ ဘုရားကဲ့သို့ ထိုင်၍၊ မိမိသည် ဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားပြ၏။ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၃၊ ၄

ထိုသူသည် အနက်မရှိသော တွင်းကို ဖွင့်လိုက်၏။ ထိုအခါ ကြီးမားသော မီးဖိုမှထွက်သော မီးခိုးကဲ့သို့သော မီးခိုးသည် ထိုတွင်းထဲမှ တက်လာ၏။ ထိုတွင်း၏ မီးခိုးကြောင့် နေနှင့် လေထုသည် မှောင်မိုက်သွားကြ၏။ ထိုမီးခိုးထဲမှ ကျိုင်းကောင်များသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ထွက်လာကြ၏။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ကင်းမြီးကောက်များ၌ ရှိသော တန်ခိုးကဲ့သို့သော တန်ခိုးကို သူတို့အား ပေးအပ်ထား၏။ ထို့ပြင် သူတို့သည် မြေကြီး၏ မြက်ပင်ကိုလည်းကောင်း၊ စိမ်းလန်းသော အရာတစ်စုံတစ်ခုကိုလည်းကောင်း၊ သစ်ပင်တစ်ပင်ကိုလည်းကောင်း မထိခိုက်စေရဟု အမိန့်ပေးခံကြရ၏။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ကို မိမိတို့ နဖူးပေါ်၌ မရရှိကြသော လူတို့ကိုသာ ထိခိုက်စေရမည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၉:၂–၄။

ယုဒ၊ သင်သည် သင့်ညီအစ်ကိုတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရမည့်သူဖြစ်၏။ သင့်လက်သည် သင့်ရန်သူတို့၏ လည်ပင်းပေါ်၌ ရှိလိမ့်မည်။ သင့်အဖ၏ သားတို့သည် သင့်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြလိမ့်မည်။ ယုဒသည် ခြင်္သေ့ကလေးဖြစ်၏။ ငါ့သား၊ သင်သည် အမဲမှ တက်လာပြီ။ သူသည် ကိုင်းညွှတ်၍ အိပ်လျက်နေ၏၊ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အိုမင်းသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏။ အဘယ်သူသည် သူ့ကို နှိုးဆော်နိုင်မည်နည်း။ ရှီလော ရောက်လာမည့်တိုင်အောင် အာဏာတံသည် ယုဒမှ မခွာရ၊ တရားပြုမင်းသည်လည်း သူ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကြားမှ မကွာရ။ လူမျိုးတို့၏ စည်းဝေးခြင်းသည်လည်း သူ့ထံသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် မိမိမြည်းပေါက်ကို စပျစ်နွယ်ပင်၌ ချည်နှောင်၍၊ မိမိမြည်းမ၏ ကလေးကို ကောင်းမြတ်သော စပျစ်နွယ်ပင်၌ ချည်နှောင်၏။ သူသည် မိမိအဝတ်ကို စပျစ်ရည်၌ လျှော်၍၊ မိမိအင်္ကျီကို စပျစ်သီး၏ သွေး၌ လျှော်၏။ သူ၏ မျက်စိတို့သည် စပျစ်ရည်ကြောင့် နီလိမ့်မည်၊ သူ၏ သွားတို့သည် နို့ကြောင့် ဖြူလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၉:၈–၁၂။

သူသည် တောရိုင်းသော လူဖြစ်လိမ့်မည်။ သူ၏လက်သည် လူတိုင်းကို ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်၊ လူတိုင်း၏လက်သည်လည်း သူကို ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူသည် မိမိညီအစ်ကိုအပေါင်းတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ နေထိုင်ရလိမ့်မည်။

ဤအမှုအရာတို့နောက်၌ ယုဒလူတို့၏ ပွဲတော်တစ်ခုရှိသဖြင့် ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်တော်မူ၏။ ယေရုရှလင်မြို့၌ သိုးတံခါးအနီးတွင် ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ဗက်သက်ဒါဟု ခေါ်သော ရေကန်တစ်ကန်ရှိ၍၊ ထိုရေကန်၌ မုတ်ငါးဆောင်ရှိ၏။ ထိုမုတ်တို့အောက်၌ အင်အားချို့တဲ့သူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ခြေဆွံ့သူ၊ ခြောက်သွေ့နာမကျန်းသူ အစုအဝေးကြီးသည် ရေလှုပ်ရှားခြင်းကို စောင့်လျက် လဲလျောင်းနေကြ၏။ အကြောင်းမူကား သတ်မှတ်ထားသော ကာလအခါ၌ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ရေကန်ထဲသို့ ဆင်း၍ ရေကို လှုပ်ရှားစေတတ်၏။ ထိုသို့ ရေလှုပ်ရှားပြီးနောက် ပထမဦးစွာ ဆင်းဝင်သောသူသည် မိမိ၌ ရှိသမျှသော ရောဂါအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းမွန်စွာ ချမ်းသာရ၏။ ထိုနေရာ၌ နှစ်သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်တိုင်အောင် နာမကျန်းသောသူတစ်ယောက်လည်း ရှိ၏။ ယေရှုသည် ထိုသူ လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်တော်မူ၍၊ ထိုသို့ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဟု သိတော်မူသဖြင့်၊ “ကျန်းမာခြင်းကို ရလိုသလော” ဟု မေးတော်မူ၏။ ထိုအင်အားချို့တဲ့သောသူက “သခင်၊ ရေလှုပ်ရှားသောအခါ အကျွန်ုပ်ကို ရေကန်ထဲသို့ ထည့်ပေးမည့်သူ မရှိပါ။ အကျွန်ုပ် သွားရောက်နေစဉ်တွင်ပင် အခြားသူတစ်ယောက်သည် အကျွန်ုပ်ထက် အရင် ဆင်းသွားတတ်ပါသည်” ဟု ပြန်လည်လျှောက်၏။ ယေရှုကလည်း “ထလော့၊ ကိုယ်အိပ်ရာကို ယူ၍ လမ်းလျှောက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏချင်းတွင် ထိုသူသည် ကျန်းမာခြင်းရ၍ မိမိအိပ်ရာကို ယူကာ လမ်းလျှောက်လေ၏။ ထိုနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သတည်း။ ယောဟန် 5:1–9။

ထိုအခါ ငါက၊ ယခု ထ၍ ဇေရက်ချောင်းကို ကူးကြလော့ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ငါတို့သည် ဇေရက်ချောင်းကို ကူးကြ၏။ ကာဒေရှဗာနာမှ ထွက်လာ၍ ဇေရက်ချောင်းကို ကူးလာသည်တိုင်အောင် ကြာခဲ့သော ကာလမှာ သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ် ဖြစ်၏။ ထိုကာလအတွင်း စစ်သူရဲအမျိုးသား တစ်ဆက်လုံးသည် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား ကျိန်ဆိုတော်မူသကဲ့သို့ တပ်အလယ်မှ ပျောက်ကွယ်၍ ကုန်ဆုံးသွားကြ၏။ တရားဟောရာ ၂:၁၃၊ ၁၄။