ဧဇေခေလသည် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်က မိမိအတွက် သွန်သင်ညွှန်ကြားခြင်းအမှုကို ပြီးမြောက်စေတော်မူခဲ့သောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိပြီး၊ ထိုအခြေခံသွန်သင်ချက်သည် “တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း” ဖြစ်သည်။
ထိုသူတို့အား ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “ဤအရာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူတို့ကို အနားယူစေနိုင်သော ငြိမ်ဝပ်ရာဖြစ်၏။ ဤအရာပင် လန်းဆန်းခြင်းဖြစ်၏” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် နားမထောင်ကြ။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့အတွက် “ပညတ်ပေါ်၌ ပညတ်၊ ပညတ်ပေါ်၌ ပညတ်၊ စာကြောင်းပေါ်၌ စာကြောင်း၊ စာကြောင်းပေါ်၌ စာကြောင်း၊ ဤနေရာ၌ အနည်းငယ်၊ ထိုနေရာ၌ အနည်းငယ်” ဖြစ်လာ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သူတို့သည် သွား၍ နောက်သို့လဲကျကာ ကျိုးပဲ့ခြင်းခံရ၍၊ ကျော့ကွင်း၌ မိလျက် ဖမ်းဆီးခြင်းခံရစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ဟေရှာယ 28:12, 13။
ယခုတွင် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်သည် ဟေဇကေလကျမ်းကို ဖွင့်လှစ်တော်မူလျက်ရှိသည်။ ဟေဇကေလသည် သုံးဆယ်မြောက်နှစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား သိရှိစေထားသည်။ “သုံးဆယ်” ဟူသည်မှာ သူ၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် သင်္ကေတဆိုင်ရာ အသက်အရွယ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ယောရှိမင်း၏ မဟာပသခါပွဲမှ စတင်ခဲ့သော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ မျိုးဆက်တန်းစဉ်အတွင်း သုံးဆယ်မြောက်နှစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးကာလ၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဟောင်း အက္ခရာအတိုင်း မှန်ကန်သော သမိုင်းဖြစ်ရပ်များသည် နောက်ဆုံးကာလ၌ သင်္ကေတဆိုင်ရာ သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြထားသည်။
သို့ရာတွင် သင်တို့ကို ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များဟု အမည်ပေးကြလိမ့်မည်။ လူတို့သည် သင်တို့ကို ငါတို့၏ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် လူမျိုးခြားတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စားသုံးရကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဘုန်းအသရေ၌ သင်တို့သည် ဝါကြွားကြလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၆၁း၆
ယေဇကျေလသည် နောက်ဆုံးသောကာလရှိ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတဖြစ်သည်—ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်တိုင်းက ဖော်ထုတ်ပြသသည့် မြင့်မြတ်သောသမိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုမြင့်မြတ်သောသမိုင်းသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး၊ ယင်းလှုပ်ရှားမှုကို ၁၈၄၀ ခုနှစ်ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုက အထူးသဖြင့် ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးအနက် အာလဖကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ဩမေဃကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့အား တံဆိပ်ခတ်သည့်ကာလ၌ ယေဇကျေလကို ပေတရုနှင့် အပြိုင်ယှဉ်တွဲထားသည်။ ပေတရုနှင့် ယေဇကျေလတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ပုံဆောင်သမိုင်းသည် ပနီယမ်၏သမိုင်း၌ တည်ရှိပြီး၊ ထိုသမိုင်း၌ပင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
စာအုပ်ငယ်
ယေဇကျေလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ၌ ယောဟန်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ စာအုပ်ငယ်ကို ယူသည်။
သို့ရာတွင် လူသား၏သားရေ၊ ငါသည် သင့်အား ပြောသောအရာကို နားထောင်လော့။ ထိုပုန်ကန်သောအိမ်တော်ကဲ့သို့ ပုန်ကန်သောသူ မဖြစ်နှင့်။ သင်၏နှုတ်ကိုဖွင့်၍ ငါပေးသောအရာကို စားလော့။ ငါကြည့်သောအခါ၊ ကြည့်ရှုလော့၊ လက်တစ်ဖက်သည် ငါ့ထံသို့ ဆန့်ထုတ်ထား၏။ ၎င်းလက်၌ စာလိပ်တစ်လိပ်ပါရှိ၏။ ထိုသူသည် ငါ့ရှေ့မှာ ထိုစာလိပ်ကို ဖြန့်ပြ၏။ ထိုစာလိပ်သည် အတွင်းဘက်၌လည်းကောင်း၊ အပြင်ဘက်၌လည်းကောင်း ရေးသားထား၏။ ၎င်းအထဲ၌ ညည်းတွားခြင်း၊ ဝမ်းနည်းမြည်တမ်းခြင်းနှင့် အမင်္ဂလာတို့ ရေးသားထား၏။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်က ငါ့အား၊ လူသား၏သားရေ၊ သင်တွေ့သောအရာကို စားလော့။ ဤစာလိပ်ကို စား၍ ဣသရေလအမျိုးအိမ်တော်သို့ သွားကာ ဟောပြောလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါ့နှုတ်ကို ဖွင့်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ထိုစာလိပ်ကို စားစေတော်မူ၏။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်က ငါ့အား၊ လူသား၏သားရေ၊ ငါပေးသော ဤစာလိပ်ဖြင့် သင်၏ဝမ်းကို စားစေလော့။ သင်၏အတွင်းအင်္ဂါများကိုလည်း ထိုစာလိပ်ဖြင့် ပြည့်စေလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ငါစား၍၊ ၎င်းသည် ငါ့နှုတ်၌ ချိုမြိန်ခြင်းအတွက် ပျားရည်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ယေဇကျေလ ၂:၈–၁၀၊ ၃:၁–၃။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ တွင် ယောဟန်သည် စာစောင်ငယ်ကို စားသုံးပြီး၊ ထိုအခန်းတစ်ခန်းလုံးသည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့အထိ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
“တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းကြေညာချက်၌ ပူးပေါင်းသော ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိ၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို လင်းစေရမည်။ ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကျယ်အဝန်းရှိပြီး မထင်မှတ်လောက်အောင် တန်ခိုးကြီးမားသော အမှုတော်တစ်ရပ်ကို ကြိုတင်ဟောပြောထားသည်။ 1840–44 ခုနှစ်များ၏ ကြွလာခြင်းလှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဘုန်းကြီးစွာ ထင်ရှားပေါ်လွင်စေသော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ ယူဆောင်ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ အချို့နိုင်ငံများတွင်လည်း တစ်ဆယ့်ခြောက်ရာစု ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးခေတ်နောက်ပိုင်း မည်သည့်ပြည်တွင်မျှ တွေ့မြင်ခဲ့ရသမျှအနက် အကြီးမားဆုံးသော ဘာသာရေးစိတ်ဝင်စားမှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဤအရာတို့ကို တတိယကောင်းကင်တမန်၏ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်အောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် အားကြီးသော လှုပ်ရှားမှုက ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 611.
ဧဇကေလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ၌ ယောဟန်နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသဖြင့်၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းအချိန်ဖြစ်သော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ ကာလအတွင်း ပေတရု၊ ယောဟန်နှင့် ဧဇကေလတို့သည် မိမိတို့အား ခွဲဝေသတ်မှတ်ထားသော နေရာ၌ အတူတကွ ရပ်တည်ကြ၏။
၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိသည် ၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သော တစ်ရာငါးဆယ်နှစ်ကာလအပေါ် အခြေပြု၍ စတင်သော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်မှ အစပြုလာသော လေးနှစ်တာကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို “ငါးလ” သည် အဆုံးသတ်၍ ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် နိဂုံးချုပ်သော သုံးရာကိုးဆယ်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက်ကာလဆိုင်ရာ အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ ဘုန်းတော်ကြီးမားသော ထင်ရှားပြသခြင်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တိုင်အောင် ထင်ရှားပြသလျက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပရောဖက်ပြုအချိန်၏ အသုံးချမှုသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူသော၊ ကာလအစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူသော အရှင်ကိုတိုင်တည်၍၊ အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့ဟု ကျိန်ဆိုလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀:၆။
ပရောဖက်ပြုကာလသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ မှန်ကန်သော အသုံးချမှုအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ၊ ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့သည် တစ်ဦးချင်းစီအားဖြင့် ပထမနှင့် ဒုတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုသာမက တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသော ဘုရားသခင်၏ ပညာရှိသော ကညာမိန်းမတို့ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
ရူပါရုံများ
ဧဇကေလကျမ်း၏ ပထမ “တစ်ဆယ့်တစ်” ခန်းများသည် ပထမခန်း အခန်းငယ် ၁ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း “ရူပါရုံများ” အစဉ်အလာတစ်ရပ်ကို တင်ပြထားသည်။
သုံးဆယ်မြောက်နှစ်၌၊ စတုတ္ထလ၏ ငါးရက်နေ့တွင်၊ ငါသည် ကေဗာမြစ်အနီး၌ သိမ်းသွားခံရသူတို့အလယ်တွင် ရှိနေစဉ်၊ ကောင်းကင်သည် ဖွင့်လှစ်ခြင်းခံရ၍၊ ငါသည် ဘုရားသခင်၏ ရူပါရုံများကို မြင်ရလေ၏။ ယေဇကျေလ ၁:၁။
ပထမအခန်းတစ်ဆယ့်တစ်ခန်း၏ “ရူပါရုံများ” သည် ပထမဦးစွာ အခန်းတစ်၌ ခေဗာမြစ်နားတွင် ပေးအပ်ခံရပြီး၊ ထို့နောက် အခန်းသုံးရှိ “လယ်ပြင်” ပေါ်၌သော ရူပါရုံအားဖြင့် ထိုအရာကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ထုတ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် တဖန် အခန်းရှစ်ရှိ ယေရုရှလင်မြို့၌သော ရူပါရုံအားဖြင့် ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ခေဗာမြစ်၊ လယ်ပြင်နှင့် ယေရုရှလင် ဟူသော နေရာသုံးခုသည် ရူပါရုံသုံးခုကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုရူပါရုံသုံးခုသည် ပေါင်းစည်း၍ ရူပါရုံတစ်ခုတည်းကို ဖွဲ့စည်းထားသည့်အရာဖြစ်သည်။ ထိုရူပါရုံတစ်ခုတည်းပင် အခန်းတစ်၏ ပထမပိုဒ်၌ ဖော်ပြထားသော “ရူပါရုံများ” နှင့်လည်းကောင်း၊ ပထမ “တစ်ဆယ့်တစ်” အခန်းတို့၏ “ရူပါရုံများ” နှင့်လည်းကောင်း တူညီသောအရာဖြစ်သည်။
ယူဗေလီ
ယောရှိမင်း၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပသခါပွဲမှ စတင်ခဲ့ပြီး အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည့် ယုဘိလိနှစ်စက်ဝန်း၏ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်အဖြစ် ထိုသုံးဆယ်မြောက်နှစ်ကို ယူဆခြင်းအား အလွယ်တကူ အထောက်အထားပြု ထောက်ခံနိုင်ခြင်းမှာ၊ သန့်ရှင်းသောသမိုင်း၏ ထိုသီးခြားသမိုင်းကြောင်းကို သက်သေတစ်ရပ်မကဖြင့် တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း ထပ်ဆင့်ယှဉ်ပြကာ ထင်ရှားစွာ သရုပ်ဖော်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ပသခါပွဲသည် နွေဦးရာသီပွဲတော်များကို ကိုယ်စားပြုပြီး အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်းကြီး နှစ်ဆယ့်သုံးသည် ယောရှိမင်းလက်ထက်၌ စတင်ခဲ့သော ယုဘိလိနှစ်စက်ဝန်းနှင့် ယှဉ်တွဲကိုက်ညီနေသည်။ ယောရှိမင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းနှင့် ယှဉ်တွဲကိုက်ညီသည့် အခြားသမိုင်းကြောင်းများလည်း ရှိသည်။ ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်တွင် ယုဘိလိနှစ်တစ်နှစ် သမိုင်းအရ ပြည့်စုံခဲ့ခြင်းကို သမိုင်းပညာရှင်များက အထောက်အထားပြု ထောက်ခံကြသည်။
ကာလသက္ကရာဇ်ပညာရှင်များသည် အပြစ်ဖြေရာနေ့ကို ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် လက်ခံကြပြီး၊ ဘီစီ ၆၂၂ ခုနှစ်ကိုလည်း ယောရှိမင်း၏ မဟာပသခါပွဲတော် ကျင်းပခဲ့သည့်နှစ်အဖြစ် ထိုသမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ကာလသက္ကရာဇ်ပညာရှင်များက လက်ခံကြသည်။ နွေဦးရာသီပွဲတော်များ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ပသခါပွဲတော်သည် လေးဆယ့်ကိုးနှစ်ကြာ ယုဘိလစက်ဝန်းကို အစပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုစက်ဝန်းသည် ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်များ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော အပြစ်ဖြေရာနေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ စုစုပေါင်း လေးဆယ့်ကိုးနှစ်ရှိသော နှစ်သီတင်း ခုနစ်ပတ်သည် မြေယာ၏ ဥပုသ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတများဖြစ်ခဲ့သည်။
“သမိုင်းဖြစ်စဉ်ဖြစ်စေ၊ ပညတ်သွန်သင်ချက်ဖြစ်စေ၊ သောကတိဖြစ်စေ၊ စာမျက်နှာတိုင်း၌ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာများသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိကြ၏။ ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်တည်ထောင်တော်မူခဲ့သမျှအတိုင်း ကြည့်လျှင်၊ ယုဒဘာသာ၏ စနစ်တစ်ရပ်လုံးသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကောင်းအကြောင်းကို စုစည်းဖွဲ့စည်းထားသော သောကတိတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။ “ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်အကြောင်း သက်သေခံကြ၏။” တမန်တော် 10:43။ အာဒံအား ပေးတော်မူခဲ့သော ကတိတော်မှစ၍ ဘိုးဘေးမျိုးဆက်တလျှောက်နှင့် ပညတ်တရားစနစ်တလျှောက်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေကြီးသော အလင်းသည် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ ခြေတော်ရာကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့၏။ မြင်ရှင်ပရောဖက်တို့သည် မျက်နှာမူလာမည့် ဗက်လဟင်ကြယ်တော်၊ လာအံ့သော ရှိလောကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်၊ အနာဂတ်အရာများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစီအရင်တစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့ရှေ့၌ ဖြတ်သန်းသွားစဉ်။ ယဇ်ပူဇော်မှုတိုင်း၌ ခရစ်တော်၏ သေခြင်းတရားကို ဖော်ပြထားခဲ့၏။ နံ့သာပေါင်းတိမ်တိုင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် တက်လျက်ရှိ၏။ ဂျူဘီလီတံပိုးသံတိုင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ကြွေးကြော်ခဲ့ကြ၏။ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုအတွင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်သည် တည်နေတော်မူ၏။” The Desire of Ages, 211.
ဆယ့်ခုနစ်
ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ်မတိုင်မီ ဆယ့်လေးနှစ်အလို၌ ယေရုရှလင်မြို့ ကျဆုံးသောအခါ ဇေဒကိသည် ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဂျူးသမိုင်းပညာရှင်တို့က ယောရှိမင်းလက်ထက် ဘီစီ ၆၂၂ ခုနှစ်မှ ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်အထိရှိသော ယုဘိလနှစ်စက်ဝန်းကို ၁၇ ကြိမ်မြောက် ယုဘိလနှစ်စက်ဝန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြကြသည်။ ရာဖီယာတိုက်ပွဲမှ ပါနီယမ်တိုက်ပွဲအထိ အချိန်ကာလမှာ ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ဖြစ်သည်။ တော်လမီသည် ရာဖီယာတိုက်ပွဲ၌ အောင်ပွဲခံခဲ့ပြီး တောင်ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် စိုးစံခဲ့သည်။ မီလန်အမိန့်ပြန်တမ်း ထုတ်ပြန်ချိန်မှ ကွန်စတန်တိုင်းက ၃၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် မိမိ၏အင်ပါယာကို ပိုင်းခြားခဲ့သည့်အချိန်အထိ ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ကြာခဲ့သည်။ ၁၇ ကြိမ်မြောက် ယုဘိလနှစ်စက်ဝန်းအတွင်း၌ ယေရုရှလင်မြို့ကို နေဗုခဒ်နေဇာမင်းက ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။
အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဘုရင်မရှိဘဲ၊ မင်းသားမရှိဘဲ၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ရုပ်တုမရှိဘဲ၊ ဧဖုတ်မရှိဘဲ၊ တေရဖိမ်မရှိဘဲ၊ ရက်ပေါင်းများစွာ နေရကြလိမ့်မည်။ ထိုနောက်မှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ပြန်လာ၍၊ မိမိတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ ဘုရင် ဒါဝိဒ်ကိုလည်းကောင်း ရှာကြလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေ၍ လာကြလိမ့်မည်။ ဟောရှေ 3:4, 5။
ဟောရှေ ဖော်ပြနေသော အကြောင်းအရာသည် ဇေဒကိမင်း၏ သုံ့ပန်းဘဝနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်သော်လည်း၊ ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ သုံ့ပန်းဘဝသို့ စတင်ကျရောက်ခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ဟောရှေ၏ ကျမ်းပိုဒ်သည် ယေဇကျေလ၏ သက်သေခံချက်နှင့် ဆက်နွှယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဣသရေလလူမျိုးက လူသားဘုရင်တစ်ပါးကို အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့စဉ် ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ဘုရင်၏ အုပ်စိုးခြင်းကို ခံယူမည့်အစား လူသားဘုရင်တစ်ပါး၏ အုပ်စိုးခြင်းကို ခံယူလိုသော ဣသရေလလူမျိုး၏ ဆန္ဒကို ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆ ရှိ “ခုနစ်ကာလ” တရားစီရင်ခြင်း၌ “သင်တို့၏ တန်ခိုးအပေါ် မာနထောင်လွှားခြင်း” ဟု ဖော်ပြထားသည်။
ဤအမှုအရာအလုံးစုံကြောင့်ပင် သင်တို့သည် ငါ၏စကားကို နားမထောင်သေးလျှင်၊ သင်တို့အပြစ်များကြောင့် ငါသည် သင်တို့ကို ခုနစ်ဆတိုး၍ ဒဏ်ခတ်မည်။ သင်တို့၏တန်ခိုးမာနကိုလည်း ငါချိုးဖျက်မည်။ သင်တို့၏ကောင်းကင်ကို သံကဲ့သို့ဖြစ်စေမည်၊ သင်တို့၏မြေကိုလည်း ကြေးဝါကဲ့သို့ဖြစ်စေမည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆:၁၈၊ ၁၉။
“သင်တို့၏ တန်ခိုးမာန” သည် လောကသားများနည်းတူ ဖြစ်လိုခြင်းနှင့် မိမိတို့အတွက် ကိုယ်ပိုင်ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိလိုခြင်းဟူသော ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ရှင်ဘုရင်ကို ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် ထို့နောက် ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ဇေဒကိမင်း သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရခြင်းတို့သည် ရှေးဣသရေလ၏ “မာန” ကို ချိုးဖျက်ခြင်းအား ကိုယ်စားပြုပြီး၊ မာနသည် ကျဆုံးခြင်း၏ ရှေ့ပြေးဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်တွင် “တန်ခိုး” ဆိုသည်မှာ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး သို့မဟုတ် တိုင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဆိုလိုပြီး၊ လူသားရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရရှိခြင်းအပေါ် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ မာနထောင်လွှားမှုသည် ဘုရားသခင်အုပ်စိုးသည့်စနစ်နှင့် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ရှင်ဘုရင်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။
ပရောဖက်ပြုချက်အရ ယုဒ၏ တန်ခိုးအာဏာ၏ မာနကို မနာရှေသည် ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရသောအခါ ချိုးဖောက်ခံရပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ယုဒသည် နိုင်ငံခြားအာဏာ၏ လက်အောက်ခံအဖြစ် နေရခဲ့သည်။ ဇေဒကိယသည် သူတို့၏ တန်ခိုးအာဏာ၏ မာနကို တဖြည်းဖြည်း ချိုးဖောက်ခံရခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ရှမွေလသည် အိုမင်းလာသောအခါ မိမိသားတို့ကို ဣသရေလအပေါ် တရားသူကြီးများအဖြစ် ခန့်ထားလေ၏။ သူ၏သားဦး၏အမည်ကား ယောလ ဖြစ်၍၊ ဒုတိယသား၏အမည်ကား အဘိယ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ဗေရရှေဘမြို့၌ တရားသူကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏သားတို့သည် သူ၏လမ်းစဉ်၌ မလျှောက်ဘဲ၊ မတရားသောအမြတ်ကို လိုက်စား၍၊ လာဘ်ကိုယူကာ၊ တရားသဖြင့်စီရင်ခြင်းကို လွှဲမှားပျက်ပြားစေကြ၏။ ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲအပေါင်းတို့သည် စုဝေး၍ ရာမာမြို့ရှိ ရှမွေလထံသို့လာကြပြီး၊ သူ့အား၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ကိုယ်တော်သည် အိုမင်းပြီ၊ ကိုယ်တော်၏သားတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏လမ်းစဉ်၌ မလျှောက်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ယခု အခြားတိုင်းနိုင်ငံအပေါင်းတို့ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို တရားစီရင်ပိုင်သော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ခန့်ထားပေးပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် “ကျွန်ုပ်တို့ကို တရားစီရင်ရန် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ပေးပါ” ဟူသော သူတို့စကားကို ရှမွေလသည် မနှစ်သက်လေ၏။ ထိုကြောင့် ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းလေ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း ရှမွေလအား၊ “လူတို့သည် သင့်အား ဆိုသမျှအရာ၌ သူတို့၏စကားကို နားထောင်လော့။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် သင့်ကို ပယ်ထားသည်မဟုတ်၊ ငါသည် သူတို့အပေါ် မင်းပြု၍ မအုပ်စိုးစေရန် ငါ့ကို ပယ်ထားကြခြင်းဖြစ်၏။ ငါသည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သည့်နေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် သူတို့ပြုခဲ့သမျှသော အမှုတို့အတိုင်း၊ သူတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသော ဘုရားတို့ကို ဝတ်ပြုခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ ယခုတွင်လည်း သင့်အား ထိုနည်းတူ ပြုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယခု သူတို့၏စကားကို နားထောင်လော့။ သို့သော်လည်း သူတို့အား အလွန်ပြင်းထန်စွာ သတိပေး၍၊ သူတို့အပေါ် မင်းပြုမည့် ရှင်ဘုရင်၏အကျင့်အစဉ်ကို ပြသလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၁ ရှမွေလ ၈:၁–၉။
ထိုအချိန်၌ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကိုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှမွေလအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဝိညာဉ်တော်ကိုလည်း ငြင်းပယ်ခဲ့ကြောင်း သတိပြုရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ “သူတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပယ်၍ အခြားဘုရားတို့ကို ဝတ်ပြုကြသကဲ့သို့၊ သင့်အားလည်း ထိုနည်းတူ ပြုကြ၏” ဟု ဆိုထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“စာတန်သည်... အတုအယောင်ကို အစဉ်မပြတ် ဖိအားပေး၍ အမှန်တရားမှ လှည့်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ စာတန်၏ နောက်ဆုံးသော လှည့်ဖြားမှုအတတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို အကျိုးမရှိသောအရာ ဖြစ်စေရန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ‘ရူပါရုံမရှိရာတွင် လူမျိုးသည် ပျက်စီးတတ်၏’ (သုတ္တံ 29:18)။ စာတန်သည် စစ်မှန်သော သက်သေခံချက်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကျန်ရှိသော လူတို့၏ ယုံကြည်အားထားမှုကို လှုပ်ခတ်စေခြင်းငှာ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်စားလှယ်အမျိုးမျိုးမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း ပရိယာယ်ပြု၍ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။”
“သက်သေခံချက်များကို ဆန့်ကျင်သော မုန်းတီးမှုတစ်မျိုးသည် စာတန်ဆန်သောသဘောဖြင့် မီးလောင်ထွက်ပေါ်လာမည်။ စာတန်၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ချက်များသည် အသင်းတော်များ၏ ထိုသက်သေခံချက်များအပေါ်ရှိ ယုံကြည်ခြင်းကို လှုပ်ခတ်ပျက်ပြားစေရန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်— ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သတိပေးချက်များ၊ အပြစ်တင်ဆုံးမချက်များနှင့် အကြံပေးချက်များကို နားထောင်လိုက်နာပါက စာတန်သည် မိမိ၏ လှည့်ဖြားမှုများကို သွင်းသွားရန်နှင့် ဝိညာဉ်များကို မိမိ၏ မောဟလှည့်စားမှုများအတွင်း ချည်နှောင်ထားရန် ထိုမျှလောက် ရှင်းလင်းလွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။” Selected Messages, book 1, 48.
ရှေးဟောင်းဣသရေလ၏ ဘုရားအုပ်ချုပ်မှုစနစ်အတွက် နောက်ဆုံးလှည့်ဖြားခြင်းမှာ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းကိုသာမက၊ ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပယ်ချခြင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်မပေါ်မီ ၁၀၉၇ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုပယ်ချခြင်းသည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်ရှိ လောဒိကေယာ သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးလှည့်ဖြားခြင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်။ လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ “ခုနစ်ကြိမ်” အကြောင်းကို ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဝိညာဉ်က “မပြောင်းလဲသင့်” ဟု ဆိုထားသည်။
“၁၈၄၃ ခုနှစ် ဇယားသည် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်က ညွှန်ကြားထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို မပြုပြင်မပြောင်းလဲသင့်ကြောင်း၊ ဂဏန်းများသည်လည်း ကိုယ်တော် အလိုရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်ကြောင်း ငါမြင်ရ၏။ အချို့သော ဂဏန်းများအတွင်းရှိ အမှားတစ်ခုကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်စေရန် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်သည် ၎င်းအပေါ်တွင် ရှိ၍ ဖုံးကွယ်ထားတော်မူ၏။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူသည့်အချိန်မှသာ ၎င်းကို မြင်နိုင်ကြ၏။” Early Writings, 74.
ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်တော်က “ခုနစ်ကာလ” ကို ထောက်ခံအတည်ပြုခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပြီး၊ သူမ၏ ထောက်ခံအတည်ပြုချက်သည် “ခုနစ်ကာလ” ကို အလယ်ကော်လံနှင့် အပေါ်ညာဘက်ထောင့်တွင် ဖော်ပြထားသည့် ဇယားပေါ်ရှိ ကိန်းဂဏန်းများကို မပြောင်းလဲရန် သတိပေးချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် ဥရိယ စမစ်၏ အတုအယောင်ဇယား ထွက်ပေါ်လာခြင်းနှင့်အတူ၊ ရှေးဣသရေလလူမျိုးတို့က ဘုရားသခင်နှင့် ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းဖြင့် ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ထားသည့် အခြေခံအမှန်တရားများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ငြင်းပယ်လာမှုက ၁၈၆၃ ခုနှစ် ပုန်ကန်မှုကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ် ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားသည့် ခုနှစ်သက္ကရာဇ်သည် ယေဇကျေလကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းအစဉ်ကြောင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထိုသမိုင်းအစဉ်ကြောင်း၏ အဆုံးသတ်မှာ ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်မှ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိ ကာလကို ဘီစီ ၁၀၉၇ ခုနှစ် ရှောလုမင်းလက်ထက်မှ ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ် ဇေဒကိမင်းလက်ထက်အထိ သမိုင်းဖြစ်စဉ်က ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ထားခဲ့သည်။
ဇေဒကိယကို ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် ယုဘေလေမတိုင်မီ ဆယ့်လေးနှစ်က ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ယုဘေလေစက်ဝန်းသည် ဘီစီ ၆၂၂ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်၌ ယေဇကျေလကို ဘုန်းတော်ကြီးအဖြစ် ဘီစီ ၅၉၂ ခုနှစ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ငါးနှစ်အကြာတွင် ဗေရုရှလင်မြို့သည် ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည်။ ထိုမြို့သည် အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် တိတုက ဒုတိယအကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့သော နေ့ရက်နှင့် တစ်နှစ်တာအတွင်း တူညီသောနေ့၌ပင် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည်။ ယေဇကျေလ အခန်း ၁ အခန်းငယ် ၁ သည် ဗေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခြင်းမတိုင်မီ ငါးနှစ်နှင့် အခန်း ၄၀ ၏ ဗိမာန်တော်ရူပါရုံမတိုင်မီ ဆယ့်ကိုးနှစ်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သိမ်းသွားခြင်းခံရသော နှစ် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်မြောက်တွင်၊ နှစ်အစ၌၊ လဆယ်ရက်နေ့၌၊ မြို့သည် ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးခြင်းခံရပြီးနောက် ဆယ့်လေးနှစ်မြောက်တွင်၊ ထိုနေ့တည်းမှာပင် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် အကျွန်ုပ်အပေါ်၌ ရှိတော်မူ၍၊ အကျွန်ုပ်ကို ထိုအရပ်သို့ ဆောင်သွားတော်မူ၏။ ယေဇကျေလ 40:1။
မြေယာ၏ ဥပုသ်နှင့်စပ်လျဉ်းသော ပဋိညာဉ်ကို မနာခံခြင်းအတွက်၊ မြေယာ၏ ဥပုသ်ဖြစ်သည့် သတ္တမနှစ်ကို မနာခံလျှင် ခံရမည့် ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာမှာ “ခုနစ်ကာလ” ဖြစ်မည်ဟု ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ “ကာလ” တစ်ကာလသည် တစ်နှစ်ဖြစ်ပြီး၊ “တစ်နှစ်” သည် ရက်ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်ဖြစ်ကာ၊ သုံးရာခြောက်ဆယ်ကို ခုနစ်နှင့်မြှောက်လျှင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။ မီလာဝါဒီများသည် “နှစ်ဆယ့်ငါး နှစ်ဆယ်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို သုံးစွဲခဲ့ချင်မှ သုံးစွဲခဲ့ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဇယားနှစ်ချပ်စလုံးတွင် နှစ်ပေါင်း ၂၅၂၀ ကို ကိန်းဂဏန်းဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။
မြောက်ပိုင်း ဣသရေလဘုရင့်နိုင်ငံနှင့် တောင်ပိုင်း ယုဒဘုရင့်နိုင်ငံ နှစ်နိုင်ငံစလုံးအပေါ် ခုနစ်ကာလကြာ ကျိန်ခြင်းကို ကြေညာချမှတ်ခြင်းသည် ဝီလျံ မီလာ၏ ပထမဦးဆုံးသော နားလည်သဘောပေါက်ချက်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် ‘အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော’ နားလည်သဘောပေါက်ချက်ဟု ဆိုနိုင်သကဲ့သို့၊ “အာလဖ” နားလည်သဘောပေါက်ချက်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် လောဒိကိ သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်အသင်းတော်သည် မီလာ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော နားလည်သဘောပေါက်ချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်—ထို “ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များ” သည် မီလာဝါဒီလှုပ်ရှားမှု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ရပ်လုံးကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ မှုတ်သွင်းတော်မူချက်က ဤသို့ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း တိုက်ရိုက်သတိပေးခဲ့ပြီး၊ အမှန်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီဖြစ်ကာ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာလည်း အချိန်ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သည်။
ဗာဗုလုန်၌ အချုပ်အခြာခံရမှုနောက် ပြန်လည်တည်ဆောက်သော ဗိမာန်တော်၏ အုတ်မြစ်ကို ပထမအမိန့်ပြန်တမ်း၏ သမိုင်းကာလအတွင်း၌ ပြီးစီးစေခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယအမိန့်ပြန်တမ်း မတိုင်မီ၌ ဖြစ်သည်။ ဗိမာန်တော်ကိုမူ ဒုတိယအမိန့်ပြန်တမ်း၏ သမိုင်းကာလအတွင်း၌ အပြည့်အစုံ တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သည်။ တတိယအမိန့်ပြန်တမ်း၌ စာရိတ္တအရ ရှေးအစ္စရေးအမျိုးသားတော်အား အမျိုးသားအာဏာပိုင်စိုးမိုးမှုကို ပြန်လည်အပ်နှင်းခဲ့သည်။ William Miller သည် 1798 ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာပြီး 1840 ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့၌ တန်ခိုးအာဏာပေးခံရသော ပထမကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြု하였다။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1842 ခုနှစ် မေလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော 1843 chart ဖြင့် ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အုတ်မြစ်များ ချပြီးနောက်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ 1844 ခုနှစ်၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်း၊ 1844 ခုနှစ်၏ alpha စိတ်ပျက်ခြင်း၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် အပျိုကညာများ၏ ဥပမာပုံပြင်ထဲမှ နှောင့်နှေးကာလလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ Exeter camp meeting ၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား တန်ခိုးအာဏာပေးခံရသောအခါ ဗိမာန်တော်သည် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် 1844 ခုနှစ်၏ ကြီးမားသော၊ သို့မဟုတ် omega စိတ်ပျက်ခြင်း၌၊ ပဋိညာဉ်၏ သံတမန်တော်သည် မိမိ၏ ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူခဲ့ပြီး၊ တတိယအမိန့်ပြန်တမ်း၌ အစပြု၍ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်း၌ အဆုံးသတ်သော နှစ်နှစ်ရာသုံးဆယ်၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။
ယောရှိဟူသောအမည်သည် ‘ဘုရားသခင်၏အုတ်မြစ်’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယောရှိမင်းကြီးဖြစ်စေ၊ ယောရှိ လစ်ချ်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပထမအမိန့်တော်၏သမိုင်းတွင်လည်းကောင်း၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်းကြီး ၂၃ ၏ ပထမအခန်းငယ် ၂၂ ငယ်တွင် ဖော်ပြထားသော နွေဦးပွဲတော်များအားဖြင့်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည့် အုတ်မြစ်များ၏ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်။ အုတ်မြစ်များ၊ နွေဦးပွဲတော်များနှင့် ပထမအမိန့်တော်တို့အားလုံးသည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်နှင့် ပထမကောင်းကင်တမန်အား တန်ခိုးအာဏာအပ်နှင်းခြင်းတို့၏ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်။ ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း အခန်းကြီး ၄၀၊ အခန်းငယ် ၁ တွင် ဖော်ပြထားသည့် ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နှင့် သေလွန်သူတို့အား တရားစီရင်ခြင်း စတင်ဖွင့်လှစ်မှုတို့၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ အသက်ရှင်သူတို့အား တရားစီရင်ခြင်း စတင်ဖွင့်လှစ်ချိန်ဖြစ်သော ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်၏ သင်္ကေတလည်းဖြစ်သည်။ ဤဆောင်းပါးများကို တစ်လျှောက်လုံး လိုက်လံဖတ်ရှုလာသူတိုင်းသည် ကျွန်ုပ် အသုံးပြုနေသည့် ဆက်စပ်အသုံးချပုံများကို သိရှိထားသင့်သည်။
ဧဇကေလသည် မိမိရေးသားချက်များတွင် ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းအတွင်းရှိ သင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၈ ၏အဆုံး၌ လူနှစ်ဆယ့်ငါးဦးသည် နေကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ကြသောအခါ ဧဇကေလသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် နောက်အခန်းကြီးများတွင်လည်း “‘တံဆိပ်ခတ်ခြင်း’ ၏နောက်သို့ ‘သတ်ဖြတ်ခြင်း’ လိုက်ပါလာခြင်း” ကို ယေရုရှလင်အပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းသည့်အခါ၌ သူသည် ထိုနေရာ၌လည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ယင်းယေရုရှလင်ကို Ellen White က Seventh-day Adventist church ဟု သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ပထမ အခန်းကြီး ၁၁ ခန်းအတွင်း၌ ဧဇကေလသည် မိမိညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိရန် ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသည်။ ထိုသို့ပင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် Millerites တို့သည်လည်း ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရကြပြီး၊ ယခု ဤလှုပ်ရှားမှုသည်လည်း ထိုအမှုအရာသို့ ခေါ်ဝေါ်ခံနေရသည်။
ထိုကြောင့် ယေဇကျေလသည် သင်တို့အတွက် နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ သူပြုခဲ့သမျှအတိုင်း သင်တို့လည်း ပြုကြလိမ့်မည်။ ထိုအမှု ဖြစ်လာသောအခါ ငါသည် အရှင်ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့ သိကြလိမ့်မည်။ ယေဇကျေလ ၂၄:၂၄။
ဤအမှု ရောက်လာသောအခါ
နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအတွင်း၌ ယေဇကျေလက ပုံဖော်ပြသခဲ့သော အရာများ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အဆင့်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေဇကျေလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို သင် သိရှိလျှင်၊ ထို့ပြင် ယေဇကျေလသည် မိမိရေးသားချက်များတွင် ပုံဖော်ပြသခဲ့သမျှ အရာခပ်သိမ်းသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ဆိုင်သော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် အဖြစ်အပျက်အစဉ်တစ်ရပ်ကို ပုံတူပြုဖော်ညွှန်းနေသည်ဟု သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသော မျှော်လင့်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်လျက် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုအဆင့်အထိ သင် သိရှိလျှင်—ထိုအခါ “သင်တို့သည် သိကြလိမ့်မည်” ဟူ၍၊ “ထာဝရဘုရား” သည် “ဘုရားသခင်” ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိကြလိမ့်မည်။
ဤအတွေးအခေါ်များကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။