ဧဇေခေလသည် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်က မိမိအတွက် သွန်သင်ညွှန်ကြားခြင်းအမှုကို ပြီးမြောက်စေတော်မူခဲ့သောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိပြီး၊ ထိုအခြေခံသွန်သင်ချက်သည် “တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း” ဖြစ်သည်။
ထိုသူတို့အား ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “ဤအရာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူတို့ကို အနားယူစေနိုင်သော ငြိမ်ဝပ်ရာဖြစ်၏။ ဤအရာပင် လန်းဆန်းခြင်းဖြစ်၏” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် နားမထောင်ကြ။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့အတွက် “ပညတ်ပေါ်၌ ပညတ်၊ ပညတ်ပေါ်၌ ပညတ်၊ စာကြောင်းပေါ်၌ စာကြောင်း၊ စာကြောင်းပေါ်၌ စာကြောင်း၊ ဤနေရာ၌ အနည်းငယ်၊ ထိုနေရာ၌ အနည်းငယ်” ဖြစ်လာ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သူတို့သည် သွား၍ နောက်သို့လဲကျကာ ကျိုးပဲ့ခြင်းခံရ၍၊ ကျော့ကွင်း၌ မိလျက် ဖမ်းဆီးခြင်းခံရစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ဟေရှာယ 28:12, 13။
ယခုအချိန်တွင် ယုဒအမျိုးအနွယ်၏ ခြင်္သေ့တော်သည် ယေဇကျေလကျမ်းကို ဖွင့်လှစ်တော်မူလျက်ရှိသည်။ ယေဇကျေလသည် သုံးဆယ်မြောက်နှစ်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ ထို “သုံးဆယ်” သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် သူ၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ အသက်ကို ကိုယ်စားပြုသလော၊ သို့မဟုတ် ယောရှိမင်း၏ မဟာယူဗေလီမှ စတင်ခဲ့သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လမ်းစဉ်အတွင်းရှိ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်ကို ဆိုလိုသလော ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ အဆုံးသတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဟောင်း အက္ခရာအတိုင်းဖြစ်သော သမိုင်းဖြစ်ရပ်များသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ သင်္ကေတဆိုင်ရာ သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။
သို့ရာတွင် သင်တို့ကို ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များဟု အမည်ပေးကြလိမ့်မည်။ လူတို့သည် သင်တို့ကို ငါတို့၏ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် လူမျိုးခြားတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို စားသုံးရကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဘုန်းအသရေ၌ သင်တို့သည် ဝါကြွားကြလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၆၁း၆
ဧဇကေလသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်—ပရောဖက်ပြုသက်သေအထောက်အထားတိုင်းက သတ်မှတ်ညွှန်ပြထားသော သန့်ရှင်းသော သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုသန့်ရှင်းသောသမိုင်းသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုအားဖြင့် အထူးသဖြင့် ကြိုတင်သင်္ကေတပြုထားခြင်းခံရသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးအနက် အာလဖာကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် အိုမေဂါကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဧဇကေလသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ၌ ပေတရုနှင့် ကိုက်ညီစွာ တည်ရှိနေသည်။ ပေတရုနှင့် ဧဇကေလတို့ တည်ရှိနေသော ထိုသင်္ကေတဆိုင်ရာသမိုင်းကို ပာနီယံ၏သမိုင်းဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။
စာအုပ်ငယ်
ယေဇကျေလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ၌ ယောဟန်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ စာအုပ်ငယ်ကို ယူသည်။
သို့ရာတွင် လူသား၏သားရေ၊ ငါသည် သင့်အား ပြောသောအရာကို နားထောင်လော့။ ထိုပုန်ကန်သောအိမ်တော်ကဲ့သို့ ပုန်ကန်သောသူ မဖြစ်နှင့်။ သင်၏နှုတ်ကိုဖွင့်၍ ငါပေးသောအရာကို စားလော့။ ငါကြည့်သောအခါ၊ ကြည့်ရှုလော့၊ လက်တစ်ဖက်သည် ငါ့ထံသို့ ဆန့်ထုတ်ထား၏။ ၎င်းလက်၌ စာလိပ်တစ်လိပ်ပါရှိ၏။ ထိုသူသည် ငါ့ရှေ့မှာ ထိုစာလိပ်ကို ဖြန့်ပြ၏။ ထိုစာလိပ်သည် အတွင်းဘက်၌လည်းကောင်း၊ အပြင်ဘက်၌လည်းကောင်း ရေးသားထား၏။ ၎င်းအထဲ၌ ညည်းတွားခြင်း၊ ဝမ်းနည်းမြည်တမ်းခြင်းနှင့် အမင်္ဂလာတို့ ရေးသားထား၏။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်က ငါ့အား၊ လူသား၏သားရေ၊ သင်တွေ့သောအရာကို စားလော့။ ဤစာလိပ်ကို စား၍ ဣသရေလအမျိုးအိမ်တော်သို့ သွားကာ ဟောပြောလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါ့နှုတ်ကို ဖွင့်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ထိုစာလိပ်ကို စားစေတော်မူ၏။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်က ငါ့အား၊ လူသား၏သားရေ၊ ငါပေးသော ဤစာလိပ်ဖြင့် သင်၏ဝမ်းကို စားစေလော့။ သင်၏အတွင်းအင်္ဂါများကိုလည်း ထိုစာလိပ်ဖြင့် ပြည့်စေလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ငါစား၍၊ ၎င်းသည် ငါ့နှုတ်၌ ချိုမြိန်ခြင်းအတွက် ပျားရည်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ယေဇကျေလ ၂:၈–၁၀၊ ၃:၁–၃။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ တွင် ယောဟန်သည် စာအုပ်ငယ်ကို စား၏။ ထိုအခန်းလုံးသည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့မှ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တိုင်အောင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။
“တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းကြေညာချက်၌ ပူးပေါင်းသော ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိ၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို လင်းစေရမည်။ ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကျယ်အဝန်းရှိပြီး မထင်မှတ်လောက်အောင် တန်ခိုးကြီးမားသော အမှုတော်တစ်ရပ်ကို ကြိုတင်ဟောပြောထားသည်။ 1840–44 ခုနှစ်များ၏ ကြွလာခြင်းလှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဘုန်းကြီးစွာ ထင်ရှားပေါ်လွင်စေသော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ ယူဆောင်ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ အချို့နိုင်ငံများတွင်လည်း တစ်ဆယ့်ခြောက်ရာစု ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးခေတ်နောက်ပိုင်း မည်သည့်ပြည်တွင်မျှ တွေ့မြင်ခဲ့ရသမျှအနက် အကြီးမားဆုံးသော ဘာသာရေးစိတ်ဝင်စားမှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဤအရာတို့ကို တတိယကောင်းကင်တမန်၏ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်အောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် အားကြီးသော လှုပ်ရှားမှုက ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 611.
ဧဇကေလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ၌ ယောဟန်နှင့် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရပ်တည်လျက်ရှိသဖြင့်၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ ကာလအတွင်း ပေတရု၊ ယောဟန်နှင့် ဧဇကေလတို့သည် မိမိတို့အား ခန့်အပ်ထားသော အရပ်၌ အတူတကွ ရပ်တည်လျက်ရှိကြသည်။
၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိသည် ၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သော တစ်ရာငါးဆယ်နှစ်ကာလအပေါ် အခြေပြု၍ စတင်သော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်မှ အစပြုလာသော လေးနှစ်တာကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို “ငါးလ” သည် အဆုံးသတ်၍ ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် နိဂုံးချုပ်သော သုံးရာကိုးဆယ်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက်ကာလဆိုင်ရာ အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ ဘုန်းတော်ကြီးမားသော ထင်ရှားပြသခြင်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တိုင်အောင် ထင်ရှားပြသလျက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပရောဖက်ပြုအချိန်၏ အသုံးချမှုသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာများကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူသော၊ ကာလအစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူသော အရှင်ကိုတိုင်တည်၍၊ အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့ဟု ကျိန်ဆိုလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀:၆။
ပရောဖက်ပြုကာလသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ မှန်ကန်သော အသုံးချမှုအဖြစ် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ၊ ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့သည် တစ်ဦးချင်းစီအားဖြင့် ပထမနှင့် ဒုတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုသာမက တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသော ဘုရားသခင်၏ ပညာရှိသော ကညာမိန်းမတို့ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
ရူပါရုံများ
ဧဇကေလကျမ်း၏ ပထမ “တစ်ဆယ့်တစ်” ခန်းများသည် ပထမခန်း အခန်းငယ် ၁ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း “ရူပါရုံများ” အစဉ်အလာတစ်ရပ်ကို တင်ပြထားသည်။
သုံးဆယ်မြောက်နှစ်၌၊ စတုတ္ထလ၏ ငါးရက်နေ့တွင်၊ ငါသည် ကေဗာမြစ်အနီး၌ သိမ်းသွားခံရသူတို့အလယ်တွင် ရှိနေစဉ်၊ ကောင်းကင်သည် ဖွင့်လှစ်ခြင်းခံရ၍၊ ငါသည် ဘုရားသခင်၏ ရူပါရုံများကို မြင်ရလေ၏။ ယေဇကျေလ ၁:၁။
ပထမအခန်းတစ်ဆယ့်တစ်ခန်း၏ “ရူပါရုံများ” သည် ပထမဦးစွာ အခန်းတစ်၌ ခေဗာမြစ်နားတွင် ပေးအပ်ခံရပြီး၊ ထို့နောက် အခန်းသုံးရှိ “လယ်ပြင်” ပေါ်၌သော ရူပါရုံအားဖြင့် ထိုအရာကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ထုတ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် တဖန် အခန်းရှစ်ရှိ ယေရုရှလင်မြို့၌သော ရူပါရုံအားဖြင့် ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ခေဗာမြစ်၊ လယ်ပြင်နှင့် ယေရုရှလင် ဟူသော နေရာသုံးခုသည် ရူပါရုံသုံးခုကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုရူပါရုံသုံးခုသည် ပေါင်းစည်း၍ ရူပါရုံတစ်ခုတည်းကို ဖွဲ့စည်းထားသည့်အရာဖြစ်သည်။ ထိုရူပါရုံတစ်ခုတည်းပင် အခန်းတစ်၏ ပထမပိုဒ်၌ ဖော်ပြထားသော “ရူပါရုံများ” နှင့်လည်းကောင်း၊ ပထမ “တစ်ဆယ့်တစ်” အခန်းတို့၏ “ရူပါရုံများ” နှင့်လည်းကောင်း တူညီသောအရာဖြစ်သည်။
ယူဗေလီ
ယောရှိမင်း၏ ကျော်ကြားသော ပသခါပွဲ၌ စတင်ခဲ့သော ယုဘိလလည်ပတ်မှု၏ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်ကို အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်သော သုံးဆယ်မြောက်နှစ်ဟု သတ်မှတ်ယူခြင်းသည် အလွယ်တကူ အထောက်အထားပြုနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသန့်ရှင်းသော သမိုင်းကြောင်းမျဉ်းတစ်ကြောင်းကို “လိုင်းပေါ်လိုင်း” အတိုင်း သက်သေတစ်ဦးထက်မကဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ပသခါပွဲသည် နွေဦးရာသီပွဲတော်များကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် လေဝိဝတ္ထု အခန်း နှစ်ဆယ်သုံးသည် ယောရှိမင်းနှင့်အတူ စတင်ခဲ့သော ယုဘိလလည်ပတ်မှုနှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ ယောရှိမင်းမှစ၍ ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တိုင်အောင် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းကြောင်းနှင့် ကိုက်ညီသော အခြားမျဉ်းကြောင်းများလည်း ရှိသေးသည်။ ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ယုဘိလနှစ်တစ်နှစ်၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံအကောင်အထည်ဖော်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းကို သမိုင်းပညာရှင်များက ထောက်ခံထားကြသည်။
အချိန်ကာလတွက်ချက်ပညာရှင်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အပြစ်ဖြေခြင်းနေ့ကို ဘီစီ 573 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်၌ တည်နေရာချမှတ်ရန် လက်ခံယုံကြည်ကြပြီး၊ ယောရှိ၏ မဟာပသခါပွဲကိုလည်း ဘီစီ 622 ခုနှစ်ဟု သတ်မှတ်ခြင်းကို သမ္မာကျမ်းအချိန်ကာလတွက်ချက်ပညာရှင်များအကြား လက်ခံထားသော ရက်စွဲတစ်ခုအဖြစ် သဘောတူကြသည်။ နွေဦးပွဲတော်များ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ပသခါပွဲသည် လေးဆယ့်ကိုးနှစ်ကြာသော ယူဗလိပတ်လည်စက်ဝန်းတစ်ခုကို အစပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုစက်ဝန်းသည် ဆောင်းဦးပွဲတော်များ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော အပြစ်ဖြေခြင်းနေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ လေးဆယ့်ကိုးနှစ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော နှစ်ခုနစ်ပတ်သည် မြေ၏ ဥပုသ်အနားယူခြင်း၏ သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။
“သမိုင်းဖြစ်စဉ်ဖြစ်စေ၊ ပညတ်သွန်သင်ချက်ဖြစ်စေ၊ သောကတိဖြစ်စေ၊ စာမျက်နှာတိုင်း၌ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာများသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိကြ၏။ ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်တည်ထောင်တော်မူခဲ့သမျှအတိုင်း ကြည့်လျှင်၊ ယုဒဘာသာ၏ စနစ်တစ်ရပ်လုံးသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကောင်းအကြောင်းကို စုစည်းဖွဲ့စည်းထားသော သောကတိတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။ “ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်အကြောင်း သက်သေခံကြ၏။” တမန်တော် 10:43။ အာဒံအား ပေးတော်မူခဲ့သော ကတိတော်မှစ၍ ဘိုးဘေးမျိုးဆက်တလျှောက်နှင့် ပညတ်တရားစနစ်တလျှောက်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေကြီးသော အလင်းသည် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ ခြေတော်ရာကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့၏။ မြင်ရှင်ပရောဖက်တို့သည် မျက်နှာမူလာမည့် ဗက်လဟင်ကြယ်တော်၊ လာအံ့သော ရှိလောကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်၊ အနာဂတ်အရာများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစီအရင်တစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့ရှေ့၌ ဖြတ်သန်းသွားစဉ်။ ယဇ်ပူဇော်မှုတိုင်း၌ ခရစ်တော်၏ သေခြင်းတရားကို ဖော်ပြထားခဲ့၏။ နံ့သာပေါင်းတိမ်တိုင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် တက်လျက်ရှိ၏။ ဂျူဘီလီတံပိုးသံတိုင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ကြွေးကြော်ခဲ့ကြ၏။ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုအတွင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်သည် တည်နေတော်မူ၏။” The Desire of Ages, 211.
ဆယ့်ခုနစ်
ဇေဒကိယသည် ဗာဗုလုန်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရသည်မှာ၊ ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ်မတိုင်မီ ဆယ့်လေးနှစ်အကြာတွင် ယေရုရှလင်မြို့ကျဆုံးသည့်အချိန်၌ဖြစ်သည်။ ယုဒသမိုင်းပညာရှင်များသည် ယောရှိမင်းလက်ထက် ဘီစီ ၆၂၂ ခုနှစ်မှ ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့အထိရှိသော ယုဗေလကာလစဉ်ကို ၁၇ ကြိမ်မြောက် ယုဗေလလည်ပတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ရာဖိအာစစ်ပွဲမှ ပေနီယမ်စစ်ပွဲအထိရှိသော ကာလသည် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ဖြစ်သည်။ ပတိုလမေသည် ရာဖိအာစစ်ပွဲ၌ အောင်နိုင်သူဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ တောင်ဘက်ဘုရင်အဖြစ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် စိုးစံခဲ့သည်။ မီလန်အမိန့်ထုတ်ပြန်ချက်မှ ကွန်စတန်တိုင်းက မိမိ၏ အင်ပါယာကို ၃၃၀ ခုနှစ်တွင် ခွဲဝေသည်အထိ ကာလသည် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ဖြစ်သည်။ ၁၇ ကြိမ်မြောက် ယုဗေလလည်ပတ်မှု၌ ယေရုရှလင်မြို့သည် နေဗုခဒ်နေဇာအားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည်။
အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဘုရင်မရှိဘဲ၊ မင်းသားမရှိဘဲ၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ရုပ်တုမရှိဘဲ၊ ဧဖုတ်မရှိဘဲ၊ တေရဖိမ်မရှိဘဲ၊ ရက်ပေါင်းများစွာ နေရကြလိမ့်မည်။ ထိုနောက်မှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ပြန်လာ၍၊ မိမိတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ ဘုရင် ဒါဝိဒ်ကိုလည်းကောင်း ရှာကြလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေ၍ လာကြလိမ့်မည်။ ဟောရှေ 3:4, 5။
ဟောရှေသည် ဇေဒကိယ၏ ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို ပြောဆိုလျက်ရှိသော်လည်း၊ ထိုအရာသည်လည်း ဘီစီ 723 ခုနှစ်၌ မြောက်နိုင်ငံတော်အတွက် ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခြင်း၏ အစပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဟောရှေ၏ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ယေဇကျေလ၏ သက်သေခံချက်နှင့် ဆက်စပ်နေသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဣသရေလက လူသားဘုရင်တစ်ပါးကို အခိုင်အမာတောင်းဆိုသောအခါ ဘုရားသခင်ကို ပယ်ချခဲ့ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဘုရားသခင်ဘုရင်တော်အောက်၌ အုပ်စိုးခံရမည့်အစား လူသားဘုရင်တစ်ပါး၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ နေလိုသော ဣသရေလ၏ ဆန္ဒကို လေဝိရာကျမ်း 26 ၌ ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” တရားစီရင်ခြင်းအတွင်း “သင်တို့၏ တန်ခိုး၏ မာန” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
ဤအမှုအရာအလုံးစုံကြောင့်ပင် သင်တို့သည် ငါ၏စကားကို နားမထောင်သေးလျှင်၊ သင်တို့အပြစ်များကြောင့် ငါသည် သင်တို့ကို ခုနစ်ဆတိုး၍ ဒဏ်ခတ်မည်။ သင်တို့၏တန်ခိုးမာနကိုလည်း ငါချိုးဖျက်မည်။ သင်တို့၏ကောင်းကင်ကို သံကဲ့သို့ဖြစ်စေမည်၊ သင်တို့၏မြေကိုလည်း ကြေးဝါကဲ့သို့ဖြစ်စေမည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆:၁၈၊ ၁၉။
“သင်တို့၏တန်ခိုး၏မာန” ဟူသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့က လောကနှင့်တူညီလိုသည့် ဆန္ဒနှင့် မိမိတို့အတွက် ဘုရင်တစ်ပါးကို ရယူလိုသည့် အလိုဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မြောက်နိုင်ငံမှ ဘုရင်ကို ခရစ်မတော်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် ဖယ်ရှားခံရခြင်းနှင့်၊ ထို့နောက် တောင်နိုင်ငံ၏ သိမ်းသွားခြင်းကာလ၌ ဘုရင် ဇေဒကိယအား ခရစ်မတော်မီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် ဖယ်ရှားခံရခြင်းတို့သည် ရှေးဣသရေလ၏ “မာန” ကျိုးပျက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အကြောင်းမှာ မာနသည် ပျက်စီးခြင်း၏ ရှေ့ပြေးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ “တန်ခိုး” ဟူသည် ဘုရင်တစ်ပါး သို့မဟုတ် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားဘုရင်တစ်ပါးကို အာမခံရယူရာ၌ ဣသရေလ၏ မာနသည် ဘုရားအုပ်စိုးမှုနှင့် ဘုရားသခင်ဘုရင်ကို ပယ်ရှားခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။
ရှမွေလသည် အိုမင်းလာသောအခါ မိမိသားတို့ကို ဣသရေလအပေါ် တရားသူကြီးများအဖြစ် ခန့်ထားလေ၏။ သူ၏သားဦး၏အမည်ကား ယောလ ဖြစ်၍၊ ဒုတိယသား၏အမည်ကား အဘိယ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ဗေရရှေဘမြို့၌ တရားသူကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏သားတို့သည် သူ၏လမ်းစဉ်၌ မလျှောက်ဘဲ၊ မတရားသောအမြတ်ကို လိုက်စား၍၊ လာဘ်ကိုယူကာ၊ တရားသဖြင့်စီရင်ခြင်းကို လွှဲမှားပျက်ပြားစေကြ၏။ ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲအပေါင်းတို့သည် စုဝေး၍ ရာမာမြို့ရှိ ရှမွေလထံသို့လာကြပြီး၊ သူ့အား၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ကိုယ်တော်သည် အိုမင်းပြီ၊ ကိုယ်တော်၏သားတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏လမ်းစဉ်၌ မလျှောက်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ယခု အခြားတိုင်းနိုင်ငံအပေါင်းတို့ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို တရားစီရင်ပိုင်သော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ခန့်ထားပေးပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် “ကျွန်ုပ်တို့ကို တရားစီရင်ရန် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ပေးပါ” ဟူသော သူတို့စကားကို ရှမွေလသည် မနှစ်သက်လေ၏။ ထိုကြောင့် ရှမွေလသည် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းလေ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း ရှမွေလအား၊ “လူတို့သည် သင့်အား ဆိုသမျှအရာ၌ သူတို့၏စကားကို နားထောင်လော့။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် သင့်ကို ပယ်ထားသည်မဟုတ်၊ ငါသည် သူတို့အပေါ် မင်းပြု၍ မအုပ်စိုးစေရန် ငါ့ကို ပယ်ထားကြခြင်းဖြစ်၏။ ငါသည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သည့်နေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် သူတို့ပြုခဲ့သမျှသော အမှုတို့အတိုင်း၊ သူတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသော ဘုရားတို့ကို ဝတ်ပြုခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ ယခုတွင်လည်း သင့်အား ထိုနည်းတူ ပြုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယခု သူတို့၏စကားကို နားထောင်လော့။ သို့သော်လည်း သူတို့အား အလွန်ပြင်းထန်စွာ သတိပေး၍၊ သူတို့အပေါ် မင်းပြုမည့် ရှင်ဘုရင်၏အကျင့်အစဉ်ကို ပြသလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၁ ရှမွေလ ၈:၁–၉။
ထိုအချိန်၌ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကိုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ရှမွေလအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဝိညာဉ်တော်ကိုလည်း ငြင်းပယ်ခဲ့ကြောင်း သတိပြုရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ “သူတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပယ်၍ အခြားဘုရားတို့ကို ဝတ်ပြုကြသကဲ့သို့၊ သင့်အားလည်း ထိုနည်းတူ ပြုကြ၏” ဟု ဆိုထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“စာတန်သည်... အတုအယောင်ကို အစဉ်မပြတ် ဖိအားပေး၍ အမှန်တရားမှ လှည့်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ စာတန်၏ နောက်ဆုံးသော လှည့်ဖြားမှုအတတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို အကျိုးမရှိသောအရာ ဖြစ်စေရန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ‘ရူပါရုံမရှိရာတွင် လူမျိုးသည် ပျက်စီးတတ်၏’ (သုတ္တံ 29:18)။ စာတန်သည် စစ်မှန်သော သက်သေခံချက်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကျန်ရှိသော လူတို့၏ ယုံကြည်အားထားမှုကို လှုပ်ခတ်စေခြင်းငှာ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်စားလှယ်အမျိုးမျိုးမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း ပရိယာယ်ပြု၍ လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။”
“သက်သေခံချက်များကို ဆန့်ကျင်သော မုန်းတီးမှုတစ်မျိုးသည် စာတန်ဆန်သောသဘောဖြင့် မီးလောင်ထွက်ပေါ်လာမည်။ စာတန်၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ချက်များသည် အသင်းတော်များ၏ ထိုသက်သေခံချက်များအပေါ်ရှိ ယုံကြည်ခြင်းကို လှုပ်ခတ်ပျက်ပြားစေရန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်— ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သတိပေးချက်များ၊ အပြစ်တင်ဆုံးမချက်များနှင့် အကြံပေးချက်များကို နားထောင်လိုက်နာပါက စာတန်သည် မိမိ၏ လှည့်ဖြားမှုများကို သွင်းသွားရန်နှင့် ဝိညာဉ်များကို မိမိ၏ မောဟလှည့်စားမှုများအတွင်း ချည်နှောင်ထားရန် ထိုမျှလောက် ရှင်းလင်းလွယ်ကူသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။” Selected Messages, book 1, 48.
ရှေးဟောင်းဣသရေလ၏ ဘုရားအုပ်ချုပ်မှုစနစ်အတွက် နောက်ဆုံးလှည့်ဖြားခြင်းမှာ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းကိုသာမက၊ ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဝိညာဉ်ကိုလည်း ပယ်ချခြင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်မပေါ်မီ ၁၀၉၇ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုပယ်ချခြင်းသည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်ရှိ လောဒိကေယာ သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးလှည့်ဖြားခြင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်။ လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ “ခုနစ်ကြိမ်” အကြောင်းကို ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ဝိညာဉ်က “မပြောင်းလဲသင့်” ဟု ဆိုထားသည်။
“၁၈၄၃ ခုနှစ် ဇယားသည် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်က ညွှန်ကြားထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို မပြုပြင်မပြောင်းလဲသင့်ကြောင်း၊ ဂဏန်းများသည်လည်း ကိုယ်တော် အလိုရှိသည့်အတိုင်း ဖြစ်ကြောင်း ငါမြင်ရ၏။ အချို့သော ဂဏန်းများအတွင်းရှိ အမှားတစ်ခုကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်စေရန် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်သည် ၎င်းအပေါ်တွင် ရှိ၍ ဖုံးကွယ်ထားတော်မူ၏။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူသည့်အချိန်မှသာ ၎င်းကို မြင်နိုင်ကြ၏။” Early Writings, 74.
ပရောဖက်ပြုချက်၏ဝိညာဉ်တော်သည် “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ထင်ရှားစွာ ထောက်ခံအတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ထောက်ခံချက်သည် ဇယားပေါ်ရှိ ကိန်းဂဏန်းများကို မပြောင်းလဲကြရန် သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုဇယားတွင် “ခုနစ်ကြိမ်” သည် အလယ်တိုင်နှင့် ညာဘက်အပေါ်ထောင့်တွင် တည်ရှိသည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် Uriah Smith ၏ အတုပြု ဇယားပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့်အတူ၊ ရှေးဣသရေလသည် ဘုရားသခင်ကို ပယ်ချခဲ့သကဲ့သို့ အခြေခံသမ္မာတရားများကို တဖြည်းဖြည်း ပယ်ချသည့် လုပ်ရပ်သည် ပုံဆောင်ပြခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုကို ခွဲခြားဖော်ပြခဲ့သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ် ပုန်ကန်မှု၏ ရက်စွဲသည် ယေဇကျေလကျမ်း၌ တင်ပြထားသော ပရောဖက်ပြု လမ်းကြောင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထိုသမိုင်းလမ်းကြောင်းတွင် နိဂုံးချုပ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ဖျက်ဆီးခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပုံဆောင်ပြခဲ့သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်မှ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိ ကာလကို ဘီစီ ၁၀၉၇ ခုနှစ်ရှိ ရှောလုမင်း၏ သမိုင်းမှ ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်ရှိ ဇေဒကိမင်းအထိ သမိုင်းဖြင့် ပုံဆောင်ထားခဲ့သည်။
ဇေဒကိယကို ဘီစီ ၅၇၃ ခုနှစ် ယုဘိလဲမတိုင်မီ ဆယ့်လေးနှစ်က ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ယုဘိလဲ စက်ဝန်း ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက်သည် ဘီစီ ၆၂၂ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ သုံးဆယ်မြောက်နှစ်၌ ယေဇကျေလကို ဘီစီ ၅၉၁ ခုနှစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားစွာ ခန့်ထားဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ငါးနှစ်အကြာတွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်၌ ဖျက်ဆီးခံရသည်။ ထိုမြို့သည် အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် တိတုက ဒုတိယအကြိမ် ဖျက်ဆီးခဲ့သည့် နေ့ရက်နှင့် တစ်နှစ်အတွင်း တစ်နေ့တည်း၌ပင် ဖျက်ဆီးခံရခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ အခန်းကြီး ၁ ၏ အခန်းငယ် ၁ သည် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းမတိုင်မီ ငါးနှစ်နှင့် အခန်းကြီး ၄၀ ၏ ဗိမာန်တော်ဗျာဒိတ်ရူပါရုံမတိုင်မီ ဆယ့်ကိုးနှစ် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သိမ်းသွားခြင်းခံရသော နှစ် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်မြောက်တွင်၊ နှစ်အစ၌၊ လဆယ်ရက်နေ့၌၊ မြို့သည် ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးခြင်းခံရပြီးနောက် ဆယ့်လေးနှစ်မြောက်တွင်၊ ထိုနေ့တည်းမှာပင် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် အကျွန်ုပ်အပေါ်၌ ရှိတော်မူ၍၊ အကျွန်ုပ်ကို ထိုအရပ်သို့ ဆောင်သွားတော်မူ၏။ ယေဇကျေလ 40:1။
မြေ၏ဥပုသ်ပဋိညာဉ်ကို မနာခံခြင်းကြောင့်၊ မြေ၏ဥပုသ်ဖြစ်သော ခုနစ်နှစ်မြောက်နှစ်ကို မနာခံခြင်းအတွက် “ခုနစ်ကြိမ်” သည် ကျိန်ခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ “ကြိမ်” ဟူသည်မှာ တစ်နှစ်ကို ဆိုလိုပြီး၊ “တစ်နှစ်” ဟူသည်မှာ ရက်သုံးရာခြောက်ဆယ် ဖြစ်သဖြင့်၊ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ရက်သုံးရာခြောက်ဆယ်မှာ နှစ်နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။ Millerites တို့သည် “the twenty-five twenty” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို အသုံးမပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော ဇယားနှစ်စောင်လုံးသည် နှစ်နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကို ကိန်းဂဏန်းအရ ဖော်ပြထားသည်။
ဣသရေလနိုင်ငံမြောက်ပိုင်းနှင့် ယုဒနိုင်ငံတောင်ပိုင်းတို့နှစ်ရပ်လုံးအပေါ် “ခုနစ်ဆ” ကျိန်ခြင်းကြေညာချက်သည် ဝီလျံ မီလာ၏ ပထမဆုံးသော နားလည်ချက်ဖြစ်ခဲ့သည်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သကဲ့သို့၊ “အခြေခံကျသော” နားလည်ချက်ဖြစ်သည်ဟုလည်း ဆိုနိုင်ပြီး၊ ထို့ထက်ပင် “အယ်လဖာ” နားလည်ချက်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် လာအိုဒိကိယာဆိုင်ရာ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင့်တစ် အသင်းတော်သည် မီလာ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များအနက် အခြေခံကျသော နားလည်ချက်ကို ပယ်ချခဲ့သည်။ ထို “ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များ” သည် မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်လုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသောအရာများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသို့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ကြောင်းကို မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းက တိုက်ရိုက် သတိပေးထားခဲ့ပြီး၊ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီ၊ ထို့ပြင် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းကပင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ဗာဗုလုန်၌ အချုပ်အခြာခံရမှုနောက် ပြန်လည်တည်ဆောက်သော ဗိမာန်တော်၏ အုတ်မြစ်ကို ပထမအမိန့်ပြန်တမ်း၏ သမိုင်းကာလအတွင်း၌ ပြီးစီးစေခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယအမိန့်ပြန်တမ်း မတိုင်မီ၌ ဖြစ်သည်။ ဗိမာန်တော်ကိုမူ ဒုတိယအမိန့်ပြန်တမ်း၏ သမိုင်းကာလအတွင်း၌ အပြည့်အစုံ တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့သည်။ တတိယအမိန့်ပြန်တမ်း၌ စာရိတ္တအရ ရှေးအစ္စရေးအမျိုးသားတော်အား အမျိုးသားအာဏာပိုင်စိုးမိုးမှုကို ပြန်လည်အပ်နှင်းခဲ့သည်။ William Miller သည် 1798 ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာပြီး 1840 ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့၌ တန်ခိုးအာဏာပေးခံရသော ပထမကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြု하였다။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1842 ခုနှစ် မေလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော 1843 chart ဖြင့် ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အုတ်မြစ်များ ချပြီးနောက်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ 1844 ခုနှစ်၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်း၊ 1844 ခုနှစ်၏ alpha စိတ်ပျက်ခြင်း၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် အပျိုကညာများ၏ ဥပမာပုံပြင်ထဲမှ နှောင့်နှေးကာလလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ Exeter camp meeting ၌ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား တန်ခိုးအာဏာပေးခံရသောအခါ ဗိမာန်တော်သည် ပြီးစီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် 1844 ခုနှစ်၏ ကြီးမားသော၊ သို့မဟုတ် omega စိတ်ပျက်ခြင်း၌၊ ပဋိညာဉ်၏ သံတမန်တော်သည် မိမိ၏ ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူခဲ့ပြီး၊ တတိယအမိန့်ပြန်တမ်း၌ အစပြု၍ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်း၌ အဆုံးသတ်သော နှစ်နှစ်ရာသုံးဆယ်၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။
ယောရှိဟုဆိုသည်မှာ “ဘုရားသခင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မင်းကြီး ယောရှိ ဖြစ်စေ၊ ယောရှိ လစ်ချ် ဖြစ်စေ၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် ပထမအမိန့်တော်၏ သမိုင်းကြောင်း၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ လေဝိဝတ္တရာကျမ်း ၂၃ ၏ ပထမ နှစ်ဆယ့်နှစ် ချက်တွင် တင်ပြထားသော နွေဦးပွဲတော်များအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အုတ်မြစ်များ၏ သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။ အုတ်မြစ်များ၊ နွေဦးပွဲတော်များနှင့် ပထမအမိန့်တော်တို့သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်နှင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အာဏာပေးခံရခြင်းကို ညွှန်းဆိုသော သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။ ယေဇကျေလကျမ်း အခန်း ၄၀၊ အချက် ၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ခရစ်မတိုင်မီ ၅၇၃ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နှင့် သေသူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ အသက်ရှင်သူတို့၏ တရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်သော ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။ ဤဆောင်းပါးများကို ဆက်လက်လိုက်နာလာခဲ့သူ မည်သူမဆို၊ ကျွန်ုပ် အသုံးပြုနေသော လျှောက်ထားချက်များကို သိရှိထားသင့်သည်။
ဧဇကေလသည် မိမိရေးသားချက်များတွင် ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းအတွင်းရှိ သင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၈ ၏အဆုံး၌ လူနှစ်ဆယ့်ငါးဦးသည် နေကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ကြသောအခါ ဧဇကေလသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် နောက်အခန်းကြီးများတွင်လည်း “‘တံဆိပ်ခတ်ခြင်း’ ၏နောက်သို့ ‘သတ်ဖြတ်ခြင်း’ လိုက်ပါလာခြင်း” ကို ယေရုရှလင်အပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းသည့်အခါ၌ သူသည် ထိုနေရာ၌လည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ယင်းယေရုရှလင်ကို Ellen White က Seventh-day Adventist church ဟု သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ပထမ အခန်းကြီး ၁၁ ခန်းအတွင်း၌ ဧဇကေလသည် မိမိညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိရန် ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသည်။ ထိုသို့ပင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် Millerites တို့သည်လည်း ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရကြပြီး၊ ယခု ဤလှုပ်ရှားမှုသည်လည်း ထိုအမှုအရာသို့ ခေါ်ဝေါ်ခံနေရသည်။
ထိုကြောင့် ယေဇကျေလသည် သင်တို့အတွက် နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ သူပြုခဲ့သမျှအတိုင်း သင်တို့လည်း ပြုကြလိမ့်မည်။ ထိုအမှု ဖြစ်လာသောအခါ ငါသည် အရှင်ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့ သိကြလိမ့်မည်။ ယေဇကျေလ ၂၄:၂၄။
ဤအမှု ရောက်လာသောအခါ
နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအတွင်း၌ ယေဇကျေလက ပုံဖော်ပြသခဲ့သော အရာများ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အဆင့်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေဇကျေလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို သင် သိရှိလျှင်၊ ထို့ပြင် ယေဇကျေလသည် မိမိရေးသားချက်များတွင် ပုံဖော်ပြသခဲ့သမျှ အရာခပ်သိမ်းသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ဆိုင်သော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် အဖြစ်အပျက်အစဉ်တစ်ရပ်ကို ပုံတူပြုဖော်ညွှန်းနေသည်ဟု သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသော မျှော်လင့်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်လျက် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုအဆင့်အထိ သင် သိရှိလျှင်—ထိုအခါ “သင်တို့သည် သိကြလိမ့်မည်” ဟူ၍၊ “ထာဝရဘုရား” သည် “ဘုရားသခင်” ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိကြလိမ့်မည်။
ဤအတွေးအခေါ်များကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။