ယောလကျမ်းနှင့် လောဒိကယာကာလ သတ္တမနေ့အက်ဒ်ဗင်တစ် အသင်းတော် - အမှတ် ဆယ့်ခြောက်

အဓိကအကြောင်းအရာကို စတင်ဆွေးနွေးမီ ဤမျှစကားများစွာ ပြောဆိုရခြင်းအတွက် ကြိုတင်၍ တောင်းပန်အပ်ပါသည်။ ယောလကျမ်းကို တိုက်ရိုက်သုံးသပ်စဉ် ကျွန်ုပ်အသုံးပြုမည့် ယုတ္တိဗေဒဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်မှုတွင် အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည့် အချို့သော ပရောဖက်ပြုရာ လမ်းကြောင်းများကို မိမိနေရာ၌ ထားရှိလိုပါသည်။ “ဖြတ်တောက်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ယောလကျမ်းရှိ ဟေဗြဲစကားလုံးသည် အာဗြဟံ၏ ခေတ်ကာလ၌ ပဋိညာဉ်တရားကို အတည်ပြုရန် အသုံးပြုခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနည်းလမ်း၌ မူလအမြစ်ရှိကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ယခင်က ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဟေဗြဲစကားလုံး “cut off” သည် H3772 ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အခြေခံမူလအရင်းမြစ်ကြိယာတစ်လုံးဖြစ်ကာ “ဖြတ်တောက်သည် (ဖြတ်ပစ်သည်၊ လှဲချသည်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ပိုင်းခွဲသည်)၊ အဓိပ္ပါယ်တိုးချဲ့၍ ဖျက်ဆီးသည် သို့မဟုတ် လုံးလုံးကုန်စေသည်၊ အထူးသဖြင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့သည် (ဆိုလိုသည်မှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့သည် သို့မဟုတ် သဘောတူညီချက်ပြုသည်၊ မူလအားဖြင့် အသားကို ခုတ်ဖြတ်၍ အပိုင်းအစများအကြား ဖြတ်သန်းသွားခြင်းအားဖြင့်)” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။

“cut off” ဟူသောစကားလုံးအတွက် Strong’s အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တွင် ၎င်းကို သဒ္ဒါဆိုင်ရာအနေနှင့် “မူလအမြစ်” ဟု ခေါ်ဆိုထားကြောင်းကို ကျွန်ုပ် သိရှိပါသည်။ သို့ရာတွင်၊ ပဋိညာဉ်တော်နှင့် အာဗြဟံနှင့် ဆက်နွှယ်သော ဖြတ်တောက်ခြင်းသည် ပဋိညာဉ်တော်၏ အလင်းသည် ထိုစကားလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်လျက်ရှိကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထိုအလင်းကိုလည်း ၎င်း၏ မူလသမိုင်းဆိုင်ရာ အမြစ်၌ ဖော်ပြထားသည်။ ပဋိညာဉ်တော်သမိုင်း၏ အဓိပ္ပာယ်အရ “ဖြတ်” ဟူသည် ၎င်း၏ မူလအမြစ်များအပေါ် အခြေခံသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ သဒ္ဒါဆိုင်ရာအရလည်း ၎င်းကို “မူလအမြစ်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

အခန်းငါးရှိ ထုတ်ပြန်ကြေညာချက်သည် “အသစ်သောစပျစ်ရည်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော နောက်မိုး၏ သတင်းစကားကို သူတို့၌ မရှိကြောင်းကိုသာ ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့သည် အာဗြဟံအထိ ပြန်လည်လိုက်လံသည့် မိမိတို့၏ “မူလအမြစ်များ” ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ထိုအချိန်နှင့် ထိုနေရာ၌ပင် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးအဖြစ် ငြင်းပယ်ခံရကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ်ကျော်ကာလအတွင်း သေဆုံးသွားသော လူမျိုးဆက်သည် မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို လူမျိုးအများ၏အဖ ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသော အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ ယောရှုနှင့်အတူ ကတိတော်ပြည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော လူမျိုးဆက်သည်လည်း မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခဲ့သော ယုဒလူတို့သည်လည်း မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ အမှောင်ခေတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးအဖြစ် စမ်းသပ်ခံရကာ ကျော်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော ပရိုတက်စတင့်တို့သည်လည်း မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော မီလာရိုက် ဖိလဒေလဖိယ လှုပ်ရှားမှုသည်လည်း မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် ယေရိခေါကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သော မီလာရိုက် လောဒိကိယ လှုပ်ရှားမှုသည်လည်း မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကာလ၌ သခင်၏ နှုတ်မှ ထွေးပစ်ခြင်းခံရမည့် လောဒိကိယ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်စောင့် အသင်းတော်သည်လည်း မျိုးနွယ်၏ မူလအရင်းအမြစ်ကို အာဗြဟံထံသို့ ပြန်လည်လိုက်နာနိုင်သည်။ ထိုလူမျိုးဆက်များအားလုံးသည် စပျစ်ခြံ၏ ဥပမာကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့ကြပြီး၊ သို့မဟုတ် ဖြည့်ဆည်းကြလိမ့်မည်။

ယောလ၌ ဖော်ပြထားသော မူးယစ်သူတို့သည် မိမိတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအဖြစ်မှ ပယ်ချခံရကြောင်းနှင့် နောက်မိုး၏ သတင်းစကားကို မပိုင်ဆိုင်ကြောင်း သိမြင်လျက် နိုးထလာကြသည်။ ထို့နောက်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်အချက်သည် မှန်ကန်လာသည်။ ယောလက “ဘုန်းအသရေ تاج များ” ကို ဝတ်ဆင်ထားသူများဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသောသူတို့သည် ထို့နောက် ပဋိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြပြီး တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရကာ ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် မြှောက်တင်ခြင်းကို ခံရကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတစ်စုအကြား ပထမဆုံး အတည်ပြုထားသော ပဋိညာဉ်သည်ပင် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေမှ စတင်သော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ နောက်ဆုံး ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည့် ထိုတူညီသော “ဖြတ်တောက်ခြင်း” ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုဖြတ်တောက်ခြင်းမှာ ဂျုံနှင့် အပင်ညစ်ကို ခွဲခြားခြင်းဖြစ်သည်။ အပင်ညစ်တို့သည် ပယ်ချခံရကာ မီးထဲသို့ ပစ်ချခံရကြပြီး၊ ဂျုံသည် “ရှေးနှစ်များကကဲ့သို့” ဟူသည့်အတိုင်း၊ ထို့နောက် မြှောက်တင်ခံရသော ပင်တီကော့စတယ် ပထမအသီးအနှံ ဂျုံပူဇော်သက္ကာအဖြစ် အစုလိုက် စည်းနှောင်ခြင်းခံရသည်။

အာဗြဟံနှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု သာမန်အားဖြင့် ညွှန်ပြလေ့ရှိသော နေရာလေးခုရှိသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်း ၁၂ တွင် အာဗြဟံသည် “ခေါ်တော်မူခြင်း” ကိုခံရပြီး၊ သူ့အား လူမျိုးကြီးတစ်မျိုးဖြစ်စေမည်ဟူသော ကတိတော်ကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူသည်။ ဤအရာသည် ပဋိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်သော်လည်း၊ ကတိတော်တစ်ရပ်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ သူ၏အမည်မှာ အာဗြံဖြစ်၏၊ အကြောင်းမူကား ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး၏ သင်္ကေတများအနက် တစ်ခုမှာ အမည်ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ပဋိညာဉ်၏ အဆင့်လေးဆင့်အနက် တတိယအဆင့်တွင် အာဗြံ၏အမည်ကို ပြောင်းလဲပေးတော်မူ၏။

ခေါ်တော်မူခြင်းသည် အာဗရံအား ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ကတိတော်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် လိုက်ပါလာသော “ကျိန်ဆိုခြင်း” ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဒုတိယသက်သေကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် လိုက်ပါလာသော “ကျိန်ဆိုခြင်း” သည် သုံးဆင့်ပါဝင်သော အရာဖြစ်၏။ ကတိတော်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းဟူသော ပထမအဆင့်နောက်တွင်၊ ဒုတိယ၊ တတိယနှင့် စတုတ္ထအဆင့်များသည် ဘုရားသခင်က ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ချုပ်ဆိုတော်မူသော အမှန်တကယ် သုံးဆင့်ပါဝင်သည့် ပဋိညာဉ်ပင် ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅ တွင် ဘုရားသခင်သည် တိရစ္ဆာန်များကို နှစ်ခြမ်းခွဲထားသော အကြားမှ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်း ဖြတ်သန်းတော်မူသည့် ထင်ရှားပြင်းထန်သော အခမ်းအနားအားဖြင့် ပဋိညာဉ်ကို တရားဝင် “ဖြတ်”၍ (တည်စေ၍) အာဗြဟံ၏ အမျိုးအနွယ်အား မြေကို အခြေအနေမရှိဘဲ ကတိပေးတော်မူ၏။ ကတိထားရာပြည်ကို မြစ်နှစ်စင်းကြားရှိ မြေတစ်ပြင်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထား၏။ ထိုမြစ်များမှာ အဲဂုတ္တုပြည်၏ မြစ်နှင့် ယူဖရေးတီးမြစ် ဖြစ်ကြ၏။ သုံးဆင့်ပါဝင်သည့် ပဋိညာဉ်၏ ပထမအဆင့်တွင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတဖြစ်သော မြစ်နှစ်စင်းနှင့် ထိုသင်္ကေတနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို တိုက်ရိုက် ရည်ညွှန်းထားခြင်း ပါဝင်၏။ ဗျာဒိတ်တော်သည် ယခု ပြည့်စုံလျက်ရှိသော ဖြစ်ရပ်များအဖြစ် ဥလဲနှင့် ဟစ်ဒေကယ်မြစ်တို့ကို ညွှန်ပြသောအခါ၊ ထိုမြစ်နှစ်စင်းသည် အာဗရံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း ပုံသက်သေခံထားပြီးဖြစ်၏။ အခြေအနေသည် အာဗရံ၏ မြစ်နှစ်စင်းကြားတွင် တည်ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဒံယေလ၏ မြစ်နှစ်စင်းနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ မြစ်လေးစင်း ဖြစ်လာ၏၊ အကြောင်းမူကား ခရစ်တော်၏ အသံသည် ရေများစွာ၏ အသံဖြစ်သတည်း။

အာဗြံအား ကတိထားတော်မူသော ပြည်သည် နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော လောကတစ်ခုလုံးဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ပဋိညာဉ်၏ ပထမကာလများ၌မူ ယင်းကို ရှင်ဘုရင်များအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ အမျိုးအနွယ်ဆယ်စုအဖြစ် စာရင်းပြုထားခဲ့၏။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့သည် လောကတစ်ခုလုံးနှင့် ပဋိပက္ခထဲသို့ ဝင်ရောက်ရလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ ၌ ဖော်ပြထားသော ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါးအပေါ် အုပ်စိုးသော နီမောင်းရောင် ပြည့်တန်ဆာမ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်ရှိ ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းအစိုးရက တနင်္ဂနွေနေ့ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို အတင်းအကျပ်ပြဋ္ဌာန်းခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် လောကသည် ပါဝင်ပတ်သက်လာလိမ့်မည်။ အာဗြံနှင့်ဆိုင်သည့် အရပ်တွင် သားရဲ၏ရုပ်တု၌ ပေါ်လွင်သော အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်းခြင်း၏ သင်္ကေတကို အီဂျစ်မြစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုမြစ်သည် နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဗာဗုလုန်မြစ်သည် အသင်းတော်အာဏာရေး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

ညအခါ မီးတိုင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ နေ့အခါ တိမ်တိုင်အဖြစ်လည်းကောင်း မောရှေနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို လမ်းညွှန်တော်မူမည့် အရှင်သည် “ဖြတ်ထားသော” ထိုအပိုင်းအစများအကြား မီးခိုးထွက်သော မီးဖိုနှင့် လောင်နေသော မီးအိမ်အဖြစ် ဖြတ်သန်းတော်မူ၏။

မီးလောင်သောမီးခွက်နှင့် မီးခိုးထွက်သော မီးဖိုသည် မိုဃ်းတိမ်တိုင် သို့မဟုတ် မီးတိုင်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အာဘရာမ်နှင့် ပဋိညာဉ်တည်စေရာတွင် ပါဝင်သော အဆင့်သုံးဆင့်အနက် ပထမအဆင့်၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအခန်းသည် “မကြောက်နှင့်” ဟူသော စကားဖြင့် စတင်ထားသည်၊ အကြောင်းမူကား ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားမှာ “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့လော့” ဟူသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အာဘရာမ်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ လူတို့တွင် အမျိုးအစားနှစ်မျိုးရှိသကဲ့သို့၊ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း နှစ်မျိုးရှိသည်။

ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာကျမ်းပိုဒ်တွင် ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားရာ၌ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ ထိုယုံကြည်ခြင်းကို သူ့အတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် အပြိုင်ညီလျက်ရှိကြပြီး၊ ယောဟန်က သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အရာသုံးမျိုးအပေါ် အပြစ်ဖော်တင်ကြောင်း သွန်သင်ထားသည်။ ထိုအရာများမှာ အပြစ်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလက္ခဏာများသည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးနှင့် ကိုက်ညီညွတ်လျက်ရှိသဖြင့်၊ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာကျမ်းပိုဒ်တွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဖော်ပြထားပြီးနောက်၊ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားကာ၊ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တတိယအမှုတော်နှင့် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်သော တရားစီရင်ခြင်း၏ ကြေညာချက်က လိုက်လာသည်။ ပဋိညာဉ်၏ ပထမအဆင့်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ပုံဆောင်ကြိုတင်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားသည် အမြဲတမ်း သတင်းစကားသုံးပါးလုံး၏ ဖရက်တယ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်လုပ်ငန်းစဉ်၏ အဆင့်သုံးဆင့်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အာဗြံသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်ကို အမှတ်အသားပြုလျက် ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် မှတ်ယူခြင်းခံရပြီးနောက်၊ သူသည် ပူဇော်သက္ကာကို ပြင်ဆင်လေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ တရားစီရင်ခြင်း၏ တတိယအဆင့်မတိုင်မီ တိုက်ရိုက်ပင် ပူဇော်သက္ကာကို ပြင်ဆင်ထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုပူဇော်သက္ကာသည် မာလခိ အခန်းကြီး ၃ တွင် ဖော်ပြထားသော လေဝိသားတို့၏ ပူဇော်သက္ကာကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အလံတော်အဖြစ် မြှောက်တင်ခြင်းခံရသော ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ အသက်တာအတွင်းရှိ အနှစ်လေးဆယ်စီ သုံးကာလသည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ မောရှေ၏ ပထမအနှစ်လေးဆယ်ကာလတွင်လည်း ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားအဆင့်သုံးဆင့်လုံး ပါဝင်လျက်ရှိသည်။

မောရှေ၏သက်သေခံချက်သည် သူ၏မိဘများက ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်၊ (ပထမအဆင့်)၊ ထို့နောက် မျက်မြင်အရ စစ်ဆေးသော စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု လိုက်လာသည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင်လည်း မျက်မြင်အရ စစ်ဆေးသော စမ်းသပ်ချက် ပါဝင်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁ တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဒံယေလသည် ဦးစွာ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဗာဗုလုန်၏ အစားအသောက်ကို စားရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအသွင်အပြင်အပေါ် အခြေခံ၍ စမ်းသပ်ခြင်း ခံရသည်။ ထို့နောက် ဒံယေလအတွက် သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် နေဗုခဒ္နက်ဇာဘုရင်၏ တတိယစမ်းသပ်ချက် ရှိခဲ့သည်။ ထိုဘုရင်သည် မြောက်ဘက်၏ဘုရင်နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို သင်္ကေတပြုသောသူဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ဖြစ်သည်။

မောရှေ၏ မိဘများသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ သူကို ရေထဲ၌ သင်္ဘောငယ်တစ်စင်းတွင် ထည့်ထားကြပြီး၊ ဖာရော၏ သမီးတော်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရန် ဦးဆောင်ခြင်းခံရကာ၊ ထို့နောက် ထိုကလေးကို ကယ်တင်ရန် အကျိုးပြုသော တရားစီရင်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ မောရှေ၏ အသက်တာ၏ အစပိုင်းသည် ဘုရားသခင်က လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်၏ သရုပ်ဖော်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မောရှေမှတစ်ဆင့်လည်း ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ်အထဲမှ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်တစ်ရပ် ပြုတော်မူခဲ့သည်။ နောဧ၏ လူသားမျိုးနွယ်နှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်သည် များပြားလှသော လူအုပ်ကြီးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ မောရှေ၏ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးနှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အာဗြံသည် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုရန် ပူဇော်ရမည့် ပူဇော်သက္ကာသည် နောဧ၏ ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်လက္ခဏာကို ဆောင်ထားသကဲ့သို့၊ ရာစုနှစ်များအကြာတွင် အာဗြံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သော မောရှေသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

ပူဇော်သက္ကာသည် တိရစ္ဆာန်ငါးမျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သုံးနှစ်အရွယ် နွားမတစ်ကောင်၊ သုံးနှစ်အရွယ် ဆိတ်မတစ်ကောင်၊ သုံးနှစ်အရွယ် သိုးထီးတစ်ကောင်၊ ချိုးငှက်တစ်ကောင်နှင့် ချိုးကလေးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ငှက်များကို အပြည့်အစုံအတိုင်း ထားခဲ့ပြီး၊ နွားမ၊ သိုးထီးနှင့် ဆိတ်မတို့ကိုမူ နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ “ဖြတ်” ထားခဲ့သည်။ ဤပူဇော်သက္ကာသည် နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မြင်သာသော စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ်အဖြစ် အလံတော်တစ်ရပ်ကို မြှောက်တင်ခြင်းကို ပုံဆောင်သည်။ ဖာရောမင်း၏ သမီးအတွက် မြင်သာသောနိမိတ်လက္ခဏာမှာ သေတ္တာထဲရှိ ကလေး မောရှေ ဖြစ်သည်။ သေတ္တာကိုမူ သေတ္တာပေါ်ရှိ အသက်ရှင်သူ ရှစ်ဦးအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားသည်။ “ရှစ်” ဟူသော အရေအတွက်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အလံတော်နှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြု လက္ခဏာရပ်များထဲမှ တစ်ရပ်အဖြစ် တည်ထောင်ထားသည်။ တိရစ္ဆာန်ပူဇော်သက္ကာ ငါးမျိုးကို စဉ်းစား၍ သုံးမျိုးကို နှစ်ပိုင်းခွဲလျှင်၊ သင်၏ ပူဇော်သက္ကာသည် နောဧအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့ အပိုင်းရှစ်ပိုင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းလာပြီး၊ ထို့နောက် အာဗြံ၏ ပူဇော်သက္ကာ၌ အတည်ပြုခြင်းခံရသည်။

ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ခွဲခြမ်းထားသော ထိုတိရစ္ဆာန်ငါးကောင်တို့သည် “ရှစ်” ဟူသော ကိန်းကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ “ရှစ်” ဦးသော ဝိညာဉ်များအားဖြင့် ပုံဆောင်ဖော်ပြခံခဲ့ရသည့် ကမ္ဘာအဆုံးကာလရှိ ထိုဝိညာဉ်များကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အာဗြံ၏ သုံးဆင့်ပါ ပဋိညာဉ်၌ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော အရေဖျားလှီးခြင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာကို မွေးဖွားပြီးနောက် “ရှစ်” ရက်မြောက်နေ့၌ ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကို ခရစ်တော်၏ “ရှစ်” ရက်မြောက်နေ့၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသော ဗတ္တိဇံအားဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။ “ရှစ်” ဟူသော ကိန်းသည် နောဧနှင့် မောရှေ နှစ်ဦးစလုံး၏ ပဋိညာဉ်များ၌ တည်မြဲစွာ သတ်မှတ်ထားသော လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အလံတော်ပူဇော်သကာအဖြစ် မြှင့်တင်ခံရမည့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြကြသကဲ့သို့၊ ထိုသူတို့သည် ခုနစ်ထဲမှ ဖြစ်သော “ရှစ်” လည်း ဖြစ်ကြသည်။

ထိုတိရစ္ဆာန်ငါးမျိုးသည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ “ရှစ်ဦး” ဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသော ဉာဏ်ပညာရှိ ကညာငါးဦးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ သေခြင်းကို မတွေ့ဘဲ လောကဟောင်းတစ်ခုမှ လောကသစ်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းသွားကြလိမ့်မည်။

အာဗြံ၏ ပူဇော်သက္ကာသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပူဇော်သက္ကာဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုပူဇော်သက္ကာ၌ ပါဝင်သော တိရစ္ဆာန်အားလုံးမှာ သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အလုံးစုံမီးရှို့ရာ ပူဇော်သက္ကာများအတွက် အဓိကအသုံးပြုသော တိရစ္ဆာန်များကို စုပေါင်း၍ ကိုယ်စားပြုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတွင် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကိုးကွယ်ရန် အမိန့်ပါဝင်လျက်ရှိပြီး၊ မောရှေ၏ အချိန်၌ အာဗြံ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံလာသောအခါ စတင်တည်ထောင်ရမည့် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ အမှုတော်၌ အသုံးပြုမည့် အဓိကပူဇော်သက္ကာ တိရစ္ဆာန်များကို ကိုးကွယ်ရာ ပူဇော်သက္ကာများအဖြစ် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ထိုအရာများသည်လည်း ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကိုးကွယ်ရန် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ခေါ်ဆိုချက်ကို ပုံဆောင်ကြသည်။

အခန်းငယ် ၁၈ တွင် “ထိုနေ့၌ ထာဝရဘုရားသည် အာဗြံနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူ၏” ဟု အတိအလင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်လေး အခန်းရှိ ကောင်းကင်တမန် သုံးပါးကို ပုံဆောင်ပြသသော အဆင့်သုံးဆင့်အနက် ပထမအဆင့်ကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ဆယ့်ငါး အခန်းရှိ ပဋိညာဉ်အဆင့်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်လေး အခန်းရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ဆယ့်ခုနစ် အခန်း၌ တွေ့ရသော အာဗြံ၏ ပဋိညာဉ် ဒုတိယအဆင့်အားဖြင့် ပုံဆောင်ပြသထားသည့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန် လိုက်ပါလာသည်။

ဒုတိယအဆင့်တွင် အာဗြံ၏နာမကို အာဗြဟံဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ “အာဗြံ” ဟူသောအမည်၏ အနက်မှာ “ဖခင်သည် မြင့်မြတ်တော်မူသည်” ဖြစ်ပြီး၊ “အာဗြဟံ” ဟူသောအမည်၏ အနက်မှာ “လူမျိုးများစွာ၏ ဖခင်” ဖြစ်သည်။ အာဗြံကို ခေါ်ယူတော်မူသည့်အခါ ကြီးမြတ်သောလူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်လာမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့သော်လည်း၊ အာဗြံ၏နာမကို ပြောင်းလဲတော်မမူမီ ထိုကတိတော်သည် အတည်ပြုခြင်းကို မခံရသေးပေ။ ထိုနောက် သူသည် ရွေးချယ်ထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ ပထမဖခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်တစ်ဆင့်သည် အီဇက်ကို ယဇ်ပူဇော်ရန် အာဗြဟံကို စမ်းသပ်တော်မူသောအခါ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ပုံဆောင်ပြသခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ပုံဆောင်ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ကို ပုံဆောင်ကာ၊ ထိုနေ့သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပုံဆောင်သည်—ထိုအရာပင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ ထိုတတိယ ပဋိညာဉ်အဆင့်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၂ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

ဒုတိယအဆင့်၌၊ ထိုအဆင့်သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ အာဗြံ၏အမည်ကို ပြောင်းလဲပေးသောအချိန်တွင်၊ အရေဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခမ်းအနားကို ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ထားသော လူမျိုးနှင့် သူတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်ဆံရေး၏ “အမှတ်လက္ခဏာ” အဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သမိုင်းအတွင်း၌ပင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံကြရသည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ သူတို့ကို အလံတော်တစ်ခုကဲ့သို့ မြှောက်တင်ထားသော်လည်း၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေ မတိုင်မီ အချိန်ကာလ၊ ဆိုလိုသည်မှာ မီလာရိုက်သမိုင်းအရ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ တံခါးပိတ်သွားမီ အချိန်အနည်းငယ်မတိုင်မီ၌ပင် သူတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံကြရသည်။

ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာသော အမိန့်တော် သုံးခုနှင့်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်တော်များက နှစ် ၂၃၀၀ ပရောဖက်ပြုချက်ကို အစပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသောအခါ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်ကို ပထမအမိန့်တော်နောက်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း တတိယအမိန့်တော်မတိုင်မီ၊ ဒုတိယအမိန့်တော်၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ပြီးစီးစေခဲ့သည်။ အုတ်မြစ်များကို ပထမအမိန့်တော်ကာလအတွင်း ချခဲ့ကြပြီး၊ ဗိမာန်တော်အဆောက်အအုံကို ဒုတိယအမိန့်တော်၏ သမိုင်းကာလအတွင်း အပြီးသတ်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ခရစ်မတိုင်မီ ၄၅၇ ခုနှစ်ရှိ တတိယအမိန့်တော်သည် နှစ် ၂၃၀၀ ကို အစပြုစေခဲ့ပြီး၊ ထိုအမိန့်တော်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ယုဒလူမျိုးတို့အား အမျိုးသားအချုပ်အခြာအာဏာကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ တတိယ waymark တွင် နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်သည်။ ၎င်းကို တတိယအမိန့်တော်၌ အမျိုးသားအချုပ်အခြာအာဏာ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် Sunday law ၌ အောင်မြင်သောအသင်းတော်ကို အလံတော်တစ်ရပ်ကဲ့သို့ မြှောက်တင်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။

တတိယအမိန့်တော်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကို နမူနာပြုခဲ့သည်။ သတို့သမီးသည် မင်္ဂလာဆောင်၌ မဟုတ်ဘဲ၊ မင်္ဂလာဆောင်မတိုင်မီ မိမိကိုယ်ကို အသင့်ပြင်ဆင်ရသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မတိုင်မီ အချိန်ကာလ၌ ပြီးမြောက်သည်။ ထိုအချိန်ကာလကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ သားရဲ၏ရုပ်ပုံ စမ်းသပ်မှု၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သားရဲ၏ရုပ်ပုံ စမ်းသပ်မှုသည် ကရုဏာကာလ မပိတ်မီ ကျွန်ုပ်တို့ ဖြတ်သန်းအောင်မြင်ရမည့် စမ်းသပ်မှုဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တံခါးသည် ပိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် ပိတ်ထားသောတံခါးကို ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ဆစ်စတာဝှိုက်က သားရဲ၏ရုပ်တုဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုသည် ကရုဏာကာလမပိတ်မီ “အရင်” ကျွန်ုပ်တို့ ဖြတ်သန်းရမည့် စမ်းသပ်မှုဖြစ်ကြောင်း ပြောထားပြီး၊ ထိုစမ်းသပ်မှုသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ နိစ္စထာဝရ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ရာ နေရာဖြစ်ကြောင်းလည်း ဖော်ပြထားသည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေမတိုင်မီ၊ သတို့သမီးသည် မိမိကိုယ်ကို အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ရပြီး၊ ဤအရာသည် မှန်ကန်သော မင်္ဂလာဝတ်ရုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကို လိုအပ်သည်။ ထိုဝတ်ရုံသည် ပဋိညာဉ်တော်၏ သတင်းပို့သူ၏ သန့်စင်စေသော မီးများအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခံရမည့် ဝတ်ရုံဖြစ်သည်။ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို မင်္ဂလာမတိုင်မီ ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ထို့နောက် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ မင်္ဂလာသည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဆစ္စတာ ဝှိုက်က တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် ဉာဏ်အားဖြင့်လည်းကောင်း ဝိညာဉ်ရေးအားဖြင့်လည်းကောင်း သမ္မာတရားထဲ၌ တည်ငြိမ်စွာ အခြေချခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် သူမက ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် “တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရသောအခါ” “ထိုအခါ” ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ၏ လှုပ်ခတ်မှုသည် ရောက်လာမည်ဟုလည်း ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ထိုလှုပ်ခတ်မှုသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၌ ဖော်ပြထားသော မြေငလျင်မှ စတင်သော တရားစီရင်ခြင်းများဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို ဆိုလိုသည်။

မီလာရိုက်၏ ဗိမာန်တော်သည် “Midnight Cry” ၌ ပြီးစီးခဲ့သဖြင့်၊ တရားစီရင်ခြင်း၏ တတိယ waymark မတိုင်မီ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ချမှတ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်၌ တရားစီရင်ခြင်း၏ တတိယအဆင့်မှာ မောရိယတောင်ပေါ်ရှိ ဣဇက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ရှိသော ခရစ်တော်ကိုသာ မဟုတ်ဘဲ မာလခိ သုံးတွင် ဖော်ပြထားသော လေဝိသားတို့၏ ပူဇော်သက္ကာကိုလည်း ပုံဆောင်ထားသည်။

သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ပြီးနောက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် “ထို့နောက်” ရှေးကာလနေ့ရက်များ၌ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးဆောင်ရွက်ချက်အတွင်း ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် သန့်စင်စေခံရ၍ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအဖြစ် ပြင်ဆင်ထားသော လေဝိအမျိုးသားတို့ကို ခရစ်တော်က “အလျင်အမြန် သက်သေခံမည့်သူ” ဖြစ်တော်မူရာ မိုက်သောကညာတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကွဲပြားစေခြင်းဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ “အလျင်အမြန် သက်သေခံသူ” သည် “လောဒိကိအသင်းတော်အတွက် သစ္စာရှိသော သက်သေခံသူ” ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ရှေဗနာကို ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဝေးလံသောလယ်ကွင်းတစ်ခုသို့ ပစ်ချတော်မူသူလည်းကောင်း၊ လောဒိကိသားတို့ကို ကိုယ်တော်၏ခံတွင်းမှ ထိုးထွက်အန်ထုတ်တော်မူသူလည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုများသည် လျင်မြန်သောအရာများဖြစ်သောကြောင့် ဂျုံနှင့် တင်တောင်တို့၏ ခွဲခြားခြင်းသည်လည်း လျင်မြန်မည်ဖြစ်၏။ ထိုအလျင်အမြန် စေလွှတ်ခံသူသည် မာလခိအခန်းကြီး ၃ ၌ မိမိ၏ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက် ကြွလာတော်မူသော အရှင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

မာလခိ၌ “ရှေးကာလ၏နေ့ရက်များကဲ့သို့” ဟူသော ပူဇော်သက္ကာကို မြှောက်တင်ခြင်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အလံတော်ကို မြှောက်တင်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ လှိုင်းယိမ်းမုန့်နှစ်လုံး ပူဇော်သက္ကာကို မြှောက်တင်ခြင်းလည်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် တောကန္တာရ၌ တိုင်ပေါ်တွင် မြွေကို မြှောက်တင်ခြင်းလည်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ မြှောက်တင်ခြင်းလည်းဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးက အံ့ဩမောကြည့်၍ အံ့သြခြင်းရှိစဉ် ခရစ်တော်နှင့်အတူ မီးလောင်ဖို၌ ရှာဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘက်နေဂိုတို့ကို မြှောက်တင်ခြင်းလည်းဖြစ်၏။ ၎င်းသည် 1843 chart ကို ထုတ်ဝေကြေညာခြင်းလည်းဖြစ်ပြီး၊ 1850 chart အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော အကြံအစည်လည်းဖြစ်၏။

အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်၌ ဒုတိယအဆင့်တွင်ပင် အရေဖျားလှီးခြင်း အခမ်းအနားကို ပြဋ္ဌာန်း၍ လိုက်နာစေခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအရာသည် ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်လာခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် မောရှေနှင့် မတူဘဲ ဣဇာတ်ကို ချက်ချင်း အရေဖျားလှီးပေးခဲ့သဖြင့်၊ တတိယအဆင့်တွင် သူ့ကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် မြှောက်တင်သောအခါ၊ ဣဇာတ်သည် ထိုအမှတ်လက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအမှတ်လက္ခဏာကို ဗတ္တိဇံဖြင့် အစားထိုးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနှစ်ပါးသည် အတူတကွ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အမှတ်လက္ခဏာအတွက် သက်သေနှစ်ပါးကို ပေးစွမ်းကြသည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ဆယ့်ငါးတွင်ပါရှိသော ပဋိညာဉ်၏ ပထမအဆင့်၌ ကျွန်ဘဝအောက်တွင် နှစ် ၄၀၀ ကြာမည့် အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသထားပြီး၊ ပေါလုကလည်း ထိုကာလအတူတူကို နှစ် ၄၃၀ ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ပေါလု၏တွက်ချက်မှုသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ဆယ့်နှစ်မှစတင်သည်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် အာဗြံ၏ တည်းခိုနေထိုင်ရသောကာလကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်ချက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နီးကပ်စွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြည့်လျှင်၊ နှစ် ၃၀ နှင့်ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြထားသော နှစ် ၄၀၀ သည် ပေါလုက တင်ပြထားသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ အာဗြံက ဖော်ပြထားသော နှစ် ၄၀၀ သည် အခြားသင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်လျှင်၊ နှစ် ၄၀၀ ကာလသည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း၊ နှစ် ၄၃၀ ကာလသည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း၊ ထို့ပြင် နှစ် ၃၀ သည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း။

ပညာရှင်တို့သည် အနှစ်လေးရာသုံးဆယ်ကို နှစ်ရာတစ်ဆယ့်ငါးနှစ်စီရှိသော ကာလနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားနိုင်ကြောင်း သင့်လျော်စွာ ပြသခဲ့ကြပြီး၊ ပထမကာလမှာ ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝကင်းလွတ်သောကာလဖြစ်ကာ၊ ဒုတိယကာလမှာ ကျွန်ဘဝ၏ကာလဖြစ်သည်။

အာဗြဟံသည် အသက် ၇၅ နှစ်အရွယ်တွင် ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ အာဗြဟံ အသက် ၁၀၀ နှစ်ရှိသောအခါ—ဆိုလိုသည်မှာ ၂၅ နှစ်အကြာတွင်—ဣဇက် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ဣဇက် အသက် ၆၀ နှစ်ရှိသောအခါ ယာကုပ် ဖွားမြင်ခဲ့ပြီး၊ ယာကုပ်သည် မိမိအသက် ၁၃၀ နှစ်အရွယ်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ခါနာန်ပြည်၌ ၂၁၅ နှစ်နှင့် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ၂၁၅ နှစ်၊ စုစုပေါင်း ၄၃၀ နှစ် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ကို လေ့လာသူတစ်ဦးအတွက်မူ၊ ဤအရာသည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတ နှစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသော သက်သေခံချက် နှစ်ရပ်ကို ပေးသည်။ အကြောင်းမှာ ပေါလုသည် အာဗြမ်ကဲ့သို့ပင် မိမိအမည် ပြောင်းလဲခံရသောသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ၄၃၀ ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ အာဗြမ်သည် ၄၀၀ ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေသော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ရပ်၏ “line upon line” ပြည့်စုံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးကို တည်ထောင်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော ပထမ ပဋိညာဉ်ကာလနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။

ခရစ်တော်သည် များသောသူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ကို တစ်ပတ်ကာလအတွက် အတည်ပြုရန် သမိုင်းအတွင်းသို့ ကြွလာသောအခါ၊ ထိုတစ်ပတ်ကာလသည် အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်နေသော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ပေါလု၏ နှစ်လေးရာသုံးဆယ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကိုလည်း ခရစ်တော်၏ တစ်ပတ်ကာလကဲ့သို့ တန်းတူညီမျှသော အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားနိုင်သည်။ ခါနာန်ပြည်၌ ၂၁၅ နှစ် ရှိခဲ့ပြီးနောက် အီဂျစ်ပြည်၌ ၂၁၅ နှစ် ရှိခြင်းသည်၊ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ၁၂၆၀ ရက်ကြာ သက်သေခံတော်မူခြင်းကို ပုံဆောင်ကာ၊ ထို့နောက် ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များ၏ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွင်း၌ ခရစ်တော်၏ သက်သေခံခြင်း ၁၂၆၀ ရက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ခရစ်တော်က ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သော ၂၅၂၀ ရက်သည်လည်း “သူ၏ ပဋိညာဉ်၏ အငြင်းပွားခြင်း” ဟု ခေါ်ဆိုသော ခုနစ်ကြိမ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်မှ အေဒီ ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိမှာ ၂၅၂၀ နှစ် ရှိပြီး၊ ထိုနှစ်ကာလများကို ၁၂၆၀ နှစ်စီဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။ ထိုနှစ်ပိုင်းနှစ်ခုသည် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှုက သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အလုံးအရင်းကို ၁၂၆၀ နှစ်တိုင်အောင် နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထိုနောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်က သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အလုံးအရင်းကို ၁၂၆၀ နှစ်တိုင်အောင် နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ခရစ်တော်၏ သီတင်းပတ်၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ကားတိုင်ဖြစ်ပြီး၊ သီတင်းပတ်၏ အလယ် (၅၃၈) သည် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှု၏ သက်သေခံခြင်း ၁၂၆၀ နှစ်ကို ဖြစ်စေကာ၊ ထို့နောက် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှု၏ တပည့်ဖြစ်သော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ထံမှ အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှု၏ သက်သေခံခြင်း ၁၂၆၀ နှစ်ကို ဆက်လက် ဖြစ်စေသည်။ ကားတိုင်၌ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံတော်သည် တန်ခိုးအာဏာဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်း ခံရသောအခါ၊ ထိုအဖြစ်သည် ခရစ်တော်ကိုဆန့်ကျင်သောသူ၏ နိုင်ငံတော် တန်ခိုးအာဏာ ရရှိခဲ့သော ၅၃၈ ခုနှစ်ကို ပုံဆောင်ခဲ့သည်။ ကားတိုင်၌ ပကတိဣသရေလကို ကျော်ဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလ စတင်ခဲ့သည်။ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင်လည်း ပကတိ အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှု စတင်ခဲ့သည်။

အာဗြံ၏ အနှစ်လေးရာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် အနှစ်လေးရာသုံးဆယ်လည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တူညီသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ပဋိညာဉ်သင်္ကေတနှစ်မျိုးအားဖြင့် ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေသော ကာလဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ခုသည် ရှေးဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းအစတွင် ပြည့်စုံလာမည့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ ကျွန်ခံရခြင်းနှင့် ကယ်တင်လွတ်မြောက်ခြင်းကို ညွှန်းဆိုဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းအဆုံးတွင်မူ၊ တစ်ရက်ကို တစ်နှစ်ဟု သတ်မှတ်သော ဆက်နွှယ်မှုအရ အခြားတစ်ခုနှင့် ကိုက်ညီသော ကာလဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခု ရှိပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ကယ်တင်လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ကျွန်ခံရခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသော ကာလဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ခုကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးသည်။

ရှေးဣသရေလအမျိုး၏ အစနှင့် အဆုံး၏ အလယ်ကာလသမိုင်းတွင် ဒံယေလကို ဗာဗုလုန်အကျဉ်းခံခြင်းအတွင်း၌ တွေ့မြင်ရသည်။ ကျွန်ဘဝနှင့် ကယ်လွှတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသော ထိုပဋိညာဉ်သမိုင်းမှနေ၍၊ ရှေးဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းကို ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို တင်ပြထားသည်။ ဒံယေလကျမ်းတွင် အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ခုကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။ လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်၌ ပါရှိသော မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသော “ကျိန်ဆိုခြင်း” ကို ဒံယေလ 9/11 တွင် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသကဲ့သို့၊ ဒံယေလအခန်းကြီး ၈ တွင် အခန်းငယ် ၁၃ ၏ မေးခွန်းကိုလည်း ဖော်ထုတ်ထားပြီး၊ ထိုမေးခွန်းက အခန်းငယ် ၁၄ ၏ အဖြေသို့ ဦးတည်စေကာ ၂၃၀၀ နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ “ကျိန်ဆိုခြင်း” သည် ဖောက်ဖျက်ခံရပါက ဒံယေလ ၉:၁၁ တွင် “မောရှေ၏ ကျိန်ခြင်း” ဖြစ်လာပြီး၊ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ခရစ်မပေါ်မီ ၆၇၇ ခုနှစ်တွင် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ရာ၊ ၂၃၀၀ နှစ်ကာလကဲ့သို့ပင် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ၂၅၂၀ ဖြန့်ကြဲခြင်း နှစ်ကြိမ်စလုံးသည် အခန်းငယ် ၁၃ ၏ မေးခွန်းအတွင်းတွင် တည်ရှိနေပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၄ ၏ အဖြေမှာ ၂၃၀၀ ဖြစ်သည်။

မောရှေကဲ့သို့ပင်—ရှေးဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၌ အာလဖာဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်ကဲ့သို့ပင်—ရှေးဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၌ အိုမေဂါဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း—ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အစပြုသော အာလဖာသမိုင်းတွင်လည်း အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်သော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ခု ပါဝင်ခဲ့သည်။ တစ်ခုမှာ ချုပ်နှောင်ခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝကို ကိုယ်စားပြု၍၊ အခြားတစ်ခုမှာ ကယ်လွှတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ရှေးဣသရေလ၏ အာလဖာသမိုင်း၌ နှစ်ပေါင်း ၄၃၀ ကို တူညီသော ကာလနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားထားခြင်းသည်၊ ခရစ်တော်က ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သော သီတင်းပတ်အတွင်း ပြန်လည်ထပ်မံတွေ့မြင်ရသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ခွဲဝေမှုနှင့်၊ ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကြောင့် ချမှတ်သော တရားစီရင်ခြင်း၏ အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်သည့် ကာလကိုလည်း တူညီသော ကာလနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲထားခြင်းနှင့်အတူ၊ သက်သေနှစ်ပါးကို ထင်ရှားစေ၏။ ထိုသက်သေနှစ်ပါးက ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အာလဖာသမိုင်းတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အခြေခံမှတ်တိုင်တစ်ရပ် ရှိမည်ကို ဖော်ပြသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် အဆုံးသတ်သော နှစ်ပေါင်း ၂၅၂၀ နှင့် နှစ်ပေါင်း ၂၃၀၀ သည်၊ အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်သော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ခု၏ တတိယသက်သေကို ပေးလျက်ရှိပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များတွင် အလယ်ဗဟို၌ တိတိကျကျ တူညီစွာ ခွဲခြားထားသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ် ပါဝင်လျက်ရှိသည်။

သက်သေခံချက်သုံးရပ်သည် ဝိညာဉ်တစ်ပါးအား ယခုခေတ်အစ္စရေး၏ အိုမီဂါသမိုင်း၌ သခင်ဘုရားသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်တော်မူသောအခါ၊ ဆက်နွယ်လျက်ရှိသော ပရောဖက်ပြုကာလဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်နှင့်၊ အညီအမျှ နှစ်ပိုင်းခွဲထားသော ဆက်စပ်ကာလတစ်ရပ် ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်စေမည်။ သို့သော် ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သခင်ဘုရားသည် ယခုခေတ်အစ္စရေးနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်တော်မူသောအခါ၊ ကောင်းကင်ဘက်သို့ လက်တော်ကို မြှောက်တင်၍ ကာလသည် နောက်တဖန် မရှိတော့မည်ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်ကို ပထမသီးနှံ ဂျုံပူဇော်သက္ကာ၏ လှိုင်းတင်မုန့်နှစ်လုံးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာကာလ၏ ကွဲပြားသတ်မှတ်ချက် မရှိသော နှစ်ဆသက်သေခံမှုတစ်ရပ်က နောက်ဆက်တွဲလိုက်လာသည့်၊ သက်သေသုံးပါး၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံကို အာဗြံ၏ ပူဇော်သက္ကာ၌—ညီတူညီမျှ ခွဲထားသော နွားမတစ်ကောင်၊ ညီတူညီမျှ ခွဲထားသော ဆိတ်မတစ်ကောင်၊ နှင့် ညီတူညီမျှ ခွဲထားသော သိုးထီးတစ်ကောင်—တို့နောက်တွင် လိပ်ပြာငှက်တစ်ကောင်နှင့် ခိုတစ်ကောင်တို့ဖြင့် တွေ့ရှိရသည်။

ပထမယဇ်ပူဇော်သကာသုံးမျိုးသည် ၎င်းတို့၏ သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်နှင့် ဆက်စပ်လျက် သုံးနှစ်ဟူသော ကာလသတ်မှတ်ချက်ကို ကိုယ်စီပါဝင်ထားကြပြီး၊ ထိုအရာကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုကာလကို ပိုင်ဆိုင်သော ယဇ်ပူဇော်သကာသုံးမျိုးကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုယဇ်ပူဇော်သကာသုံးမျိုးသည် ပရောဖက်ပြုကာလကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသာမက၊ ၎င်းတို့တစ်မျိုးစီ၏ ပရောဖက်ပြုကာလမှာလည်း ကာလပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ညီမျှစွာ ပိုင်းခြားထားသော အရာဖြစ်သည်။ ချိုးငှက်နှင့် ခိုကလေး၌မူ အသက်ကာလသတ်မှတ်ချက် မပါရှိဘဲ၊ ငယ်ရွယ်နေရန်သာ လိုအပ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ငှက်နှစ်ကောင် သို့မဟုတ် အုပ်စုနှစ်စုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သိုးအုပ်နှစ်စုသည် လူအစုအဝေးကြီးနှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ငှက်နှစ်ကောင်သည် ဒုတိယအဆင့်အဓိပ္ပာယ်တစ်ရပ်ကို ဆောင်ထားသည်။ ချိုးငှက်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် ပူဇော်သက္ကာများထဲမှ တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ချိုးငှက်ကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားမှုကို သင်စူးစမ်းကြည့်လျှင်၊ အများအားဖြင့် ၎င်းသည် ခိုတစ်မျိုးကို ဆိုလိုလေ့ရှိသည်။ သို့ရာတွင် အာဗြံ၏ ပူဇော်သက္ကာ၌ ပါသော ချိုးငှက်မှာ အတောင်မွေးမပေါက်သေးသည့် အလွန်ငယ်ရွယ်သော ငှက်တစ်ကောင်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ဆိုးသည်မှာ အတောင်မွေးများကို ဆွတ်ဖြုတ်ထားသော ငှက်တစ်ကောင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပရောဖက်ပြုအဆင့်၌ ငှက်နှစ်ကောင်သည် ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ အလံတော်သည် ငှက်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်တိုင်အောင် မြှောက်တင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်မည့်အချိန်သည် မစင်ကြယ်သော ငှက်နှစ်ကောင်ကလည်း ဒုစရိုက်ကို မြှောက်ယူ၍ ရှိနားပြည်၌ သူမ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်ထားကြမည့် အချိန်တိတိဖြစ်သည်။

“ဆိုးယုတ်ခြင်း” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည်လည်းကောင်း၊ ပေါလုက “ထိုဆိုးယုတ်သောသူ” ဟူ၍ ခေါ်ဆိုထားသောအရာသည်လည်းကောင်း၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် သေစေသောဒဏ်ရာကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်၌ သူမ ထိုင်နေသော ခြင်းတောင်းပေါ်သို့ ခဲတောင့်တစ်တောင့်ကို တင်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်တော်ဆက်သွယ်မှုဝါဒနှင့် ဖောက်ပြန်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒတို့သည် သူမကို မြှောက်တင်၍ ရှိနာပြည်၌ သူမအတွက် အိမ်တည်ဆောက်ပေးကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ မြှောက်တင်၍ အလံတော်အဖြစ် တင်ထားမည့် အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ခြင်းအား ပြီးဆုံးစေတော်မူမည်။ ဇက္ခရိကျမ်း၌ အတုအယောင်အလံတော်ကို ဆိုးယုတ်ခြင်း၏ မိန်းမအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ အလံတော်ကိုမူ ချိုးငှက်များအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုအခါ ကမ္ဘာသည် မစင်ကြယ်သောနှင့် ရွံရှာဖွယ်ငှက်အမျိုးမျိုးတို့၏ လှောင်အိမ်ဖြစ်သော ရောမကို ရွေးချယ်မည်လော၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ လူသားမျိုးနွယ်နှင့်သော ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ချိုးငှက်ကို ရွေးချယ်မည်လော ဆိုသောရွေးချယ်မှုအကြား၌ ရပ်တည်ရလိမ့်မည်။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ “ဤဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ကြလော့၊ သုံးရက်အတွင်း ငါပြန်လည်တည်ဆောက်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသုံးရက်သည် မောရှေ၏ကာလ၌လည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်၏ကာလ၌လည်းကောင်း၊ မီလာလိုက်တို့၏ကာလ၌လည်းကောင်း ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင် တည်ဆောက်ထူထောင်ခံရသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အာဗြံ၏ ပူဇော်သကာ၌ သုံးနှစ်အရွယ် နွားမ၊ ဆိတ်မနှင့် သိုးထီးတို့ကို တောင်းဆိုထားခြင်းသည် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားလျက်ရှိသော ပဋိညာဉ်သမိုင်း သုံးခုအသီးသီးအတွင်း ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင် တည်ဆောက်ထူထောင်ခံရမည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ဆိုင်သော နောက်ဆုံး ပဋိညာဉ်ဗိမာန်တော်သည် ကောင်းကင်သို့ သရဖူအဖြစ် မြှောက်တင်ရမည့် အလံသင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် နွားမ၊ ဆိတ်မနှင့် သိုးထီးတို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ရှိသော တိရစ္ဆာန်များဖြစ်ကြသဖြင့် ကောင်းကင်၌ ပျံသန်းသော ငှက်များနှင့် ကွဲပြားမှုကို ပြသနေသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ တည်ဆောက်ထူထောင်ခံရသော ပဋိညာဉ်ဗိမာန်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များအပေါ်၌ မြှောက်တင်ခြင်းခံရသော အချိန်ဖြစ်သည်။

အာဗြံ၏ ပဋိညာဉ်ခြေလှမ်းသုံးဆင့်အနက် ပထမခြေလှမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ကျွန်ုပ် မသတ်မှတ်ရသေးသော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခဲ့သမျှ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ရှေးဟောင်း အက္ခရာနိမိတ်မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်သော ဣသရေလ၏ အစနှင့် အဆုံး၌လည်းကောင်း၊ ခေတ်သစ် ဣသရေလ၏ အစ၌လည်းကောင်း ကိုက်ညီသော တစ်ဖက်တစ်လမ်း ရှိနေသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၄ မှ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ ခြေလှမ်းသုံးဆင့်ကို အာဗြံ၏ ပထမပဋိညာဉ်ခြေလှမ်းအတွင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အာဗြံ၏ ပထမပဋိညာဉ်ခြေလှမ်းအတွင်းရှိသော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ fractal သည် အာဗြံ၏ ဒုတိယနှင့် တတိယ ပဋိညာဉ်ခြေလှမ်းများကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်သောအခါ ပိုမိုထင်ရှားစွာ အတည်ပြုခံရလိမ့်မည်။

အာဗြံ၏ “ရှစ်” မျိုးသော ယဇ်ပူဇော်သကာများသည် နောက်ပိုင်းတွင် မောရှေ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုအစီအရင်များ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာမည့် ယဇ်ပူဇော်သကာများကိုသာ ကိုယ်စားပြုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ သမိုင်းကြောင်းတွင် ပရောဖက်ပြုချိန်ကာလ၏ အခန်းကဏ္ဍကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြ၍ အတည်ပြုကြသည်။ ထိုအရာများသည် ဣသရေလကို ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ခံ လူမျိုးအဖြစ် ဖြစ်စေခြင်း၏ အစနှင့် အဆုံးတို့ကို—အက္ခရာအတိုင်းဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်ရေးအရဖြစ်စေ—အတည်ပြုကြသည်။

ပေါလု၏ ၄၃၀ နှစ်သည် အာဗြံ၏ ၄၀၀ နှစ်မှ ယുക്തိဗေဒအရ ခွဲထုတ်၍မရသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ကာလနှစ်ရပ်ကို တစ်ခု၏အပေါ်၌ တစ်ခုထပ်တင်၍ ကြည့်လျှင်၊ အနှစ်သုံးဆယ်ကာလတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထို့နောက် အနှစ်လေးရာကာလတစ်ရပ် ဆက်လက်ပေါ်လာသည်။ ဤနေရာမှစ၍ နောက်ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်လေ့လာမည်။