ယောလစာအုပ်နှင့် လာအိုဒိကဲယာ ခုနစ်ရက်မြောက် အက်ဒ်ဗင်တစ်အသင်းတော် - အမှတ် ဆယ့်ခုနှစ်

နောက်ဆုံးဆောင်းပါးကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အာဗြံနှင့် ပေါလု၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို မပြီးဆုံးသေးသော သုံးသပ်မှုတစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များမှာ “တစ်ကြောင်းပေါ် တစ်ကြောင်း” ဟူသော နည်းအတိုင်း နှစ်ပေါင်း ၄၃၀ ကာလကို ထုတ်ဖော်ပေးပြီး၊ ထိုကာလသည် နှစ် ၃၀ နောက်တွင် နှစ် ၄၀၀ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သီအိုလော်ဂျီနယ်ပယ်၌ ရှိသူအချို့က ထိုနှစ် ၃၀ ကို နှစ် ၄၀၀ နောက်မှ လိုက်လာသောကာလတစ်ခုအဖြစ် မြင်ကြမည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်သည်။ သို့ရာတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုင်တွယ်ပြောဆိုကြသည့်အခါ ထိုနှစ် ၃၀ ကို ထိုကာလ၏ အစပိုင်း၌ ချထားလေ့ရှိသည်။ အစဉ်မှာ နှစ် ၄၀၀ ဖြစ်ပြီးနောက် နှစ် ၃၀ လော၊ သို့မဟုတ် နှစ် ၃၀ ဖြစ်ပြီးနောက် နှစ် ၄၀၀ လော။ နှစ် ၃၀ ဖြစ်ပြီးနောက် နှစ် ၄၀၀ ပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ နှစ် ၃၀ ကာလတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ပေးရန်၊ ထိုကာလနှင့် ဆက်နွှယ်၍ ၎င်း၏နောက်တွင် လာသော ဒုတိယ ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်ရှိကြောင်း သက်သေများစွာ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၁:၄၆ တွင် ယောသပ်သည် ဖာရောဘုရင်၏ရှေ့၌ အမှုတော်ကို စတင်ထမ်းဆောင်သောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် စပါးနှံပေါများသော ခုနစ်နှစ်ကာလ စတင်လာပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် အငတ်ဘေးကျရောက်သော ခုနစ်နှစ်ကာလ လိုက်လာခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် ခရစ်တော်၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ်အဖြစ် အသက်သုံးဆယ်ရှိစဉ် ၂၅၂၀ ရက်စီရှိသော ကာလနှစ်ခုက လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် အသက်သုံးဆယ်ရှိသောအခါ ၁၂၆၀ ကာလ နှစ်ခု လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းလျှင် ၂၅၂၀ ဖြစ်ကာ၊ ထိုအရာသည် တိုင်းနိုင်ငံနှစ်ခုအပေါ်ရှိ ခုနစ်ကြိမ်နှင့်လည်း ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။

၂ ရာဇဝင် ၅:၄ တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ဒါဝိဒ်သည် မင်းဖြစ်သောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိပြီး၊ အနှစ်လေးဆယ် စိုးစံခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ထားပြီး၊ ခရစ်တော်သည် အသက်သုံးဆယ်ရှိသောအခါ ဗတ္တိဇံခံတော်မူပြီးနောက် တောကန္တာရသို့ အနှစ်လေးဆယ် မဟုတ်ဘဲ ရက်လေးဆယ် ပို့ဆောင်ခြင်းခံတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏ ဗတ္တိဇံက ပုံဆောင်ထားသော ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအပြီး၌၊ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင်ရှိတော်မူလျက် ရက်လေးဆယ်တိုင် သွန်သင်တော်မူခဲ့၏။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို၊ သူတို့၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းအစ၌ တောကန္တာရတွင် အနှစ်လေးဆယ်သေကြေခြင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်စေသော သနားကရုဏာဖြင့်၊ အနှစ်လေးဆယ် ရွှေ့ဆိုင်းထားခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ဧဇကေလ ၁:၁ တွင် ဧဇကေလသည် ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိခဲ့သည်။ ဧဇကေလ၏ အသက်သုံးဆယ်နှစ်နောက်ပိုင်းကာလနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်သည် အချိန်ယူ၍ ဆွေးနွေးမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ အမှုတော်ကာလ မည်မျှကြာရှည်ခဲ့ကြောင်းနှင့် စပ်လျဉ်းသော အတည်ပြုထားပြီးဖြစ်သော အချက်အလက်များ၏ AI-အကျဉ်းချုပ်ကို အကျဉ်းမျှ ထည့်သွင်းဖော်ပြမည်။ “ဧဇကေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် နေ့ရက်အတိအကျ သတ်မှတ်ထားမှု အပြတ်သားဆုံးသော အရာများအနက် ပါဝင်ပြီး၊ ကျမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သီးခြားသတ်မှတ်ထားသော ရက်စွဲ ၁၃ ခု ပေးထားသည်။ ထိုရက်စွဲများအားလုံးကို ယေဟောယခိန် ဖမ်းဆီးနှင်ထုတ်ခံရသော နှစ်မှ (ခရစ်တော်မတိုင်မီ ၅၉၇ ခုနှစ်ကို ပထမနှစ်အဖြစ်) ရေတွက်ထားသောကြောင့်၊ ခန့်မှန်းအားဖြင့် ၂၂ နှစ်ခန့်ကို လွှမ်းခြုံသော အချိန်စဉ်ဘောင်တစ်ရပ်ကို ပြတ်သားစွာ ပေးစွမ်းထားသည်။”

ယေရှုသည် နှစ်သုံးဆယ်အရွယ်တွင် ဗတ္တိဇံခံတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် များစွာသောသူတို့နှင့်အတူ ပဋိညာဉ်တရားကို တစ်ပတ်ကာလအတွက် အတည်ပြုတော်မူ၏။

အန္တိခရစ်သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ ခရစ်တော်၏ ပုံစံနမူနာအောက်တွင် အုပ်စိုးခံရသည်ဖြစ်၍၊ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် မိမိ၏အမှုတော်ကို စတင်ထမ်းဆောင်ရန် အနှစ်သုံးဆယ် ကြိုတင်ပြင်ဆင်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ အန္တိခရစ်အတွက် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုကာလ အနှစ်သုံးဆယ်သည် 508 ခုနှစ်တွင် “နေ့စဉ်” ကို ဖယ်ရှားခြင်းမှစ၍ 538 ခုနှစ်အထိ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် အတုအယောင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် တန်ခိုးအာဏာ ပေးအပ်ခံရပြီး၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ဗတ္တိဇံ၌ တန်ခိုးနှင့် ဘိသိက်ခံတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ အမှောင်ခေတ် 1260 နှစ်သည် ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံမှ လက်ဝါးကပ်တိုင်တိုင်အောင် တောက်ပသန့်ရှင်းသော အလင်း 1260 ရက်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် 1798 ခုနှစ်ရှိ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ သေစေသော အနာနှင့် ကိုက်ညီသည်။

သုံးဆယ်နှစ်ကာလတစ်ခုဖြင့် စတင်သော ယခင် နှစ်ဆင့်ပါကာလများထဲမှ တစ်ခုမျှပင်၊ အာဗြံသည် မိမိ၏ အဆင့်သုံးဆင့်ပါသော ပဋိညာဉ်လုပ်ငန်းစဉ်၌ ပထမခြေလှမ်း လှမ်းခဲ့သည့်အချိန်ထက် ရှေ့ကျမနေပါ။ ထို့ကြောင့် အာဗြံ၏ကာလကို ပထမဦးစွာ ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ပေါလု၏ ဒုတိယသက်သေခံချက်အားဖြင့် အတည်ပြုခြင်း ခံရပြီးနောက်မှသာ ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် မိမိ၏ စကားများကို ရေးသားသောအခါ၊ နှစ် ၄၀၀ ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် နှစ် ၄၃၀ ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကာလတွင် ပထမသုံးဆယ်နှစ်ကို နောက်ဆုံးအချိန်ကာလနှင့် ခွဲထုတ်ကာ သီးခြားသတ်မှတ်ထားသည်။

ခရစ်တော်၏အက္ခရာလက္ခဏာတော်ကို Alpha နှင့် Omega အဖြစ် ဖော်ပြထားသည့်အပေါ် အခြေခံ၍ ကျွန်ုပ်သည် ဤအရာကို အခိုင်အမာဆို၏။ သဘောတူညီချက်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်၌ ပါဝင်သော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သည်၊ အာဘရာမ်နှင့် ပေါလုတို့၏ အနှစ်သုံးဆယ်—ထို့နောက် အနှစ်လေးရာ ဟူသော နှစ်ဆသော ပရောဖက်ပြုချက်အတွက် omega ဖြစ်ကြသဖြင့်၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် သဘောတူညီချက်သမိုင်း၏ omega ၌ မိမိနှင့်ကိုက်ညီသော တန်ပြန်ပုံစံတစ်ရပ် ရှိရမည်။ ထိုသမိုင်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ သမိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အနှစ်သုံးဆယ်ကာလတစ်ရပ်၊ ထို့နောက် ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားသော အခြားကာလတစ်ရပ်ကို အချိန်သတ်မှတ်ချက် မသုံးဘဲ ပြည့်စုံစေသည့် ပုံစံဖြင့် ဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အာဘရာမ်၏ အခြေခံဖြစ်သော အနှစ် ၄၃၀ ပရောဖက်ပြုချက်ကိုမူ ပြည့်စုံစေ၏။ သင်သည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော ထိုကြေညာချက်ကို တစ်ဖန် ပြန်ဖတ်ပြီးနောက်၊ ဤအချက်သို့ ပြန်လာကာ ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါက ကောင်းမည်။

ယေရှု၊ ယောသပ်၊ ဒါဝိဒ်နှင့် ယေဇကျေလတို့သည် နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ပုံဖော်ညွှန်ပြမည့် အမှုတစ်ရပ်အတွက် အနှစ်သုံးဆယ်တိုင် ပြင်ဆင်ခြင်းခံခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက် ယေဇကျေလ၊ ခရစ်တော် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ပုံဆောင်သော ယောသပ်၊ နှင့် ဘုရင် ဒါဝိဒ် ဖြစ်ကြသည်။ ပုံဆောင်လက္ခဏာ လေးရပ်ရှိသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြီးမားဆုံး ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ထိုပုံဆောင်လက္ခဏာများထဲမှ တစ်ရပ်တွင် လူသားဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်သည်။ ထိုသက်သေ လေးပါးသည်လည်း အာဗြံ၏ အနှစ် ၃၀ နှင့် ထိုနောက်ဆက်တွဲ ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်နှင့် ကိုက်ညီကြသည်။

အန္တိခရစ်သည် အနှစ်သုံးဆယ်ကြာ ပြင်ဆင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ထို့နောက် ၁၂၆၀ နှစ်တိုင်အောင် အာဏာပေးခြင်းခံရပြီး ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပထမသေခြင်းကို ခံရလေသည်။ သူမသည် စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသောအခါ တစ်ဖန်သေသောကြောင့်၊ ဒုတိယသေခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဒုတိယသေခြင်းသည် ထာဝရသေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်ကို ဝတ်ပြုဆည်းကပ်ကြသည်၊ အကြောင်းမူကား ခရစ်တော်သည် ထာဝရအတွက် သေတော်မမူခဲ့၊ ဒုတိယသေခြင်းကိုလည်း မခံတော်မူခဲ့။ ပုပ်ရဟန်းအုပ်ချုပ်မှု၏ သေစေနိုင်သောဒဏ်ရာသည် ကုသပျောက်ကင်းသွားသောအခါ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ တွင် သူမသည် အချိန်ကာလအင်္ဂါရပ်မပါသော ပရောဖက်ပြုကာလကို ကိုယ်စားပြုသော ၄၂ လကြာ တစ်ဖန် အုပ်စိုးမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

တနင်္ဂနွေဥပဒေကာလတွင် သူမသည် ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသောအခါ၊ သူမ၏အမှုတော်ကို ဆန့်ကျင်သောစစ်တပ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၌ဖော်ပြထားသော သုံးရက်ခွဲအဆုံးတွင် ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့သောသူများဖြစ်ကြသည်။ ပြန်လည်ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော အာဏာနှစ်ရပ်—နှစ်ရပ်စလုံးသည် အလံတော်များဖြစ်ပြီး၊ တစ်ရပ်မှာ သတ္တမနေ့ဥပုသ်၏အလံတော်၊ တစ်ရပ်မှာ နေ၏အလံတော်—သည် လူသားတို့က အသက် သို့မဟုတ် သေခြင်းအတွက် နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ကြစဉ် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးအတွက် ကိုးကားရာအမှတ်ဖြစ်လာကြသည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင်၊ အန္တိခရစ်တည်းဟူသော သားရဲသည်လည်း နဂါး၊ သူမကိုယ်တိုင် (သားရဲ) နှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ သုံးဆင့်ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုလိမ့်မည်။ ထိုအာဏာသုံးရပ်သည် တောင်အပေါင်းတို့ထက် မြှောက်တင်ခြင်းခံရမည့် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ပေါင်းစည်းကြလိမ့်မည်။ အောင်မြင်သော ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်သည် ပြင်ဆင်ခြင်းကာလ အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း ရှိနေသည်။ ယင်းမှာ စာသားအတိုင်း အနှစ်သုံးဆယ်မဟုတ်ဘဲ၊ “သုံးဆယ်” ဟူသောအမှတ်အသား တွဲဖက်ထားသည့် တည်ထောင်ပြီးသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်ရှိ အမိန့်နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်အဖြစ် ဆက်လက်အာဏာသက်ဝင်နေသေးကာ၊ ပရောဖက်ပြုအချိန်ကာလ၏ အသုံးချမှုသည် မရှိတော့ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ အောင်မြင်သော အသင်းတော်အဖြစ် ဘုန်းအသရေ၏ နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုမည့် ပရောဖက်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ဘုရင်အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကာလတစ်ခုကို ထိုအနှစ်သုံးဆယ်က ကိုယ်စားပြုသည်ကို မြင်ရန် လွယ်ကူသည်။ ယေဇကျေလ၏ သက်သေလေးပါး၊ ခရစ်တော်၊ ယောသပ်နှင့် ဒါဝိဒ်တို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်နှင့် သုံးဆင့်ပေါင်းစည်းမှုက ကမ္ဘာကို အာမဂေဒုန်သို့ ဦးဆောင်နေသော ထိုအချိန်ကာလတူအတွင်း ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ အာဏာကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းသောအခါ အောင်မြင်တော်မူသောအသင်းတော်သည် မြှောက်တင်ခြင်းခံရပြီး၊ ဟောင်းသောဓမ္မနှင့် အသစ်သောဓမ္မတို့၏ သက်သေခံချက်အရ ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်သော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်လာရမည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဗိမာန်တော်၌ အမှုဆောင်ရန် စတင်သည့်အခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိရမည်ဖြစ်သဖြင့်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီ ပထမသီးပွင့် လှိုင်းယမ်းပူဇော်သက္ကာအဖြစ် အမှုဆောင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ပြင်ဆင်ထားသည့် အချိန်ကာလတစ်ရပ် ရှိသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ဖြစ်ကြပြီး၊ ပဋိညာဉ်၏ သတင်းပို့တော်မူသောသူအားဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်စေသော သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ လေဝိအမျိုးသားများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဆီသို့ ဦးတည်သည့် ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ထိုကာလအတွင်း သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်က နောက်မိုးကာလအတွက် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသော အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ထိုပြင်ဆင်မှုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သဖြင့်၊ သုံးဆယ်ဟူသောကာလသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ ပြင်ဆင်မှုကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးအတွက် လိုအပ်သော အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ အမြင့်ဆုံးယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခရစ်တော်သည် အသက်သုံးဆယ်တွင် မိမိ၏ အမှုတော်ကို စတင်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ယောသပ်သည်လည်း ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သောကြောင့် သူလည်း အသက်သုံးဆယ်တွင် မိမိ၏ အမှုဆောင်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ အတုအယောင် ခရစ်တော်သည်လည်း ပြင်ဆင်မှု၌ နှစ်သုံးဆယ်ရှိခဲ့သောကြောင့်၊ နှစ်သုံးဆယ်ကာလသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ ပြင်ဆင်မှုကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၌ သက်သေသုံးပါး ရှိသည်။

ဆစ်စတာ ဝှိုက်က အသင်းတော်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေသည့်အခါတိုင်း ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်သည် လှုပ်ရှားလျက်ရှိကြောင်းကို တိုက်ရိုက် သင်ကြားထားသည်။ ကြီးမားသော အရေးကိစ္စသည် စပါးခွံများကို ခွဲထုတ်ဖယ်ရှားသောအခါ၊ သင်တို့၌ သန့်ရှင်းစေခြင်းခံထားရသော အမှုတော်ဆောင်အုပ်စုတစ်စု ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအုပ်စုသည် ဘုရားသဘောလည်းဖြစ် လူ့သဘောလည်းဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ် ယောသပ်နှင့် ယေရှု၊ ပရောဖက် ဟေဇကေလနှင့် ယေရှု၊ ဘုရင် ဒါဝိဒ်နှင့် ယေရှုတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားမည်ဖြစ်သည်။ သုံးဆယ်နှစ်ဟု သင်္ကေတပြုထားသော ကာလတစ်လျှောက် ပြင်ဆင်ခံထားရသောသူများသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့အနက်တွင် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်များ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ ဘုရင်များအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားကြသည်။ ထိုလူသုံးဦးလုံးသည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို ပရောဖက်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ ဘုရင်အဖြစ် ဖော်ပြသော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသဖြင့်၊ သုံးဆယ်ဟူသော အရေအတွက်က ကျွန်ုပ်တို့အား ဤသုံးမျိုးသော အမျိုးအစားအသီးသီးအတွင်း၊ သုံးဆယ်နှစ်ကြာ ပြင်ဆင်ခံရသော သမ္မာကျမ်းစာသင်္ကေတများက ခရစ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းလာသောအခါ၊ ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘော ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သင်္ကေတဆန်သော သုံးဆယ်နှစ်ကာလတစ်လျှောက် ပြင်ဆင်ခံထားရသော ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘော ပေါင်းစည်းထားခြင်း၏ အလံတော်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားကြသည်။

နောက်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ သွေးလောင်းပွဲဆင်နွှဲမှု အနှစ်သာရရှိသော လေးဆယ့်နှစ်လတာကာလသည်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များ၏ ပုဂ္ဂိုလ်၌ လူသားများအကြား လေးဆယ့်နှစ်လတိုင် လျှောက်လှမ်းတော်မူနေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သည်။ အာဘရာမ်၏ နှစ်ဖက်သဘော ပရောဖက်ပြုချက်၌ ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ ကယ်တင်လွတ်မြောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော ကျွန်ပြုခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ညှဉ်းဆဲခြင်း၏ လေးဆယ့်နှစ်လတာကာလဖြစ်သည်။ အာဘရာမ်၏ နှစ်လေးရာကာလသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ လေးဆယ့်နှစ်လ၏ အဆုံး၌ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းခြင်းကို သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ စံနမူနာတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြသော ပင်လယ်နီ၌ ကယ်တင်လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့်အတူ အဆုံးသတ်သည်။

လေးဆယ့်နှစ်လသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ထုတ်ပြန်သည့်အချိန်မှ စ၍ လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသည့်အချိန်အထိကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့ရာတွင် ထိုလေးဆယ့်နှစ်လအတွင်း၌၊ သုံးဆယ်နှစ်ကာလကြာ ပြင်ဆင်မှုအပြီးတွင်၊ ခရစ်တော်သည် ကျန်ကြွင်းသူတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်အတွင်း၌ ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူနေသည်။ အန္တိခရစ်၏ အတုယူသော ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် မိမိ၏ အစဉ်အဆက်လိုင်း၌ ခရစ်တော် အသေခံတော်မူခဲ့သည့် အတိအကျထိုနေရာ၌ မိမိ၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်သို့ ရောက်လာသည်။ ထိုနေရာသည်လည်း အဲဂုတ္တုပြည်၏ မင်းကြီး ဖာရောသည် မိမိ၏ အစဉ်အဆက်လိုင်း၌ သေဆုံးခဲ့သည့် နေရာတည်းဖြစ်သည်။ ကာမေလတောင်ပေါ်၌ ဗာလ၏ ပရောဖက်တို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထိုအရာသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ မုသားပရောဖက်၏ သေခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ သင်သည် ထို့နောက် သတ်ဖြတ်ခံရသော မုသားပရောဖက်တစ်ဦး၊ ဖာရောဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော နဂါး၊ နှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော သားရဲကို တွေ့ရသည်။ ထိုအရာများအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ မင်းများနှင့် ပရောဖက်များကို ဆန့်ကျင်သော ပဋိပက္ခအတွင်း တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ကိုယ်စားပြုထားကြသည်။ အသင်းတော်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မတိုင်မီ တစ်ဆက်တည်း သန့်စင်စေခြင်းခံရပြီး၊ ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဆုကျေးဇူးသည်—မုသားပရောဖက် သေဆုံးသည့် အတိအကျထိုနေရာ၌ပင်—ပြန်လည်တည်ထောင်ခံရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ တိုက်ပွဲသည် စစ်မှန်သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကား သို့မဟုတ် မုသားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားအပေါ်၌ ဖြစ်နေသည်။

သင်္ကေတဆန်သော အနှစ် ၃၀ ကာလသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေမတိုင်မီရှိသော ကာလတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကာလသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကာလဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ခရစ်တော်သည် အရာခပ်သိမ်း၌ သူတို့၏ စံနမူနာဖြစ်တော်မူပြီး၊ ဤသူတို့သည် သိုးသငယ်ကို လိုက်လျှောက်သောသူများဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း ပထမ အနှစ် ၃၀ ကာလ၌ ပဋိညာဉ်ကို တည်ထောင်ထားခဲ့သဖြင့်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကာလက ကိုယ်စားပြုသည့်အရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုကာလသည် အာဗြဟံ၏ alpha သမိုင်းက ပုံရိပ်တင်ပြထားသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် မိမိပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အသစ်ပြုပေးတော်မူသော ကာလဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုကာလသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ စတင်အမှုထမ်းကြမည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကာလဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် အနှစ်သုံးဆယ်ပြည့်သောအရွယ်၌ ခရစ်တော်သည် မိမိနှစ်ခြင်းခံချိန်၌ ဖြစ်သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လိမ်းခြယ်ခံကြရမည်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံ၏ alpha သမိုင်းမှ ထုတ်ယူသိရှိနိုင်သော အခြားသော အမှန်တရားတစ်ရပ်မှာ၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေသို့ ဦးတည်ပို့ဆောင်သည့် ထိုကာလက ကိုယ်စားပြုသည့်အရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် ကြီးကျယ်ထူးကဲရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား omega သည် alpha ထက် အစဉ်မပြတ် ပိုမိုအားကြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေသည် October 22, 1844၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၊ အီဂျစ်ပြည်ရှိ ပသခါပွဲ စသည်တို့က ကိုယ်စားပြုသော omega ဖြစ်သည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် သုံးဆယ်နှစ်ကာလဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသော ကာလ၏ အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အဓိကဇာတ်လမ်းတိုင်းနီးပါးအားဖြင့် ကြိုတင်အရိပ်အယောင်ပြထားပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ အာဗြံမှ စတင်ခဲ့သော ရွေးကောက်ခံလူမျိုးတစ်မျိုး၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ အဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ ကာလ၏အဆုံးနှင့်စပ်လျဉ်းသော ထိုသို့သော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အထောက်အထားအလေးချိန်နှင့် ကာလ၏ ကိုယ်တိုင်အရေးကြီးလေးနက်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထောက်ရှုလျှင်၊ ၎င်း၏အစပြုမှတ်တိုင်သည် အဘယ်အရာ ဖြစ်မည်နည်း။

သက်သေများစွာ၏ အထောက်အထားအရ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သည့် သုံးဆယ်နှစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ် ရှိသည်။ ထိုအချိန်၌ ထိုနောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာသော ကာလတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ၎င်းကို ကိန်းဂဏန်းတန်ဖိုးမျိုးစုံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုကာလအသီးသီးသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေနောက်တွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည့် ပရောဖက်ပြုသမိုင်းကြောင်း၏ လမ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းစီကို သက်သေခံဖော်ပြနေသည်။ ထိုကာလအချို့သည် အသင်းတော်သမိုင်း၏ အတွင်းပိုင်းလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ အချို့မှာ အာမဂေဒုန်သို့ ချီတက်သွားနေသော ကမ္ဘာ၏ အပြင်ပိုင်းလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ဤအချိန်အခါ၌၊ ကပ်ဘေးများ၏ အဆုံးတွင် နေ့ရက်နှင့် အချိန်နာရီကို ကြေညာမည့်အခါတိုင်အောင်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ မည်သည့်အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကိုမဆို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော ရက်စွဲတစ်ရပ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အနက်ဖြင့် အသုံးချခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ပယ်ချကြောင်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်သတိပေးထားခြင်းသည် ကောင်းမည်ဟု ထင်ပါသည်။ ပရောဖက်ပြုကာလကို ထပ်မံမအသုံးချတော့ကြောင်း ဆိုလိုရင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ကို ကျွန်ုပ် အသုံးပြုမည်။ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် ပရောဖက်ပြုကာလကို ဖော်ထုတ်ပြသသော ကျမ်းပိုဒ် သုံးပိုဒ် ရှိပါသည်။

မီလာရိုက်တို့သည် ဤအခန်းငယ်သုံးခုအသီးသီးကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခဲ့ကြသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သုံးခုသည် အုတ်မြစ်များကို ကိုယ်စားပြုသော အမှန်တရားများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဤအခန်းငယ်များအပေါ် မီလာရိုက်တို့၏ နားလည်မှုသည် တစ်နေ့ကို တစ်နှစ်ဟူသော မူဝါဒကို အသုံးချခြင်းအပေါ် အခြေပြုထားခဲ့သည်။ “အချိန်မရှိတော့” သဖြင့် ဤအခန်းငယ်များတွင် အခြားအသုံးချမှုတစ်ရပ် ရှိရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်ပြုချက်အားလုံးသည် နောက်မိုး၏ အချိန်ကာလကို ရည်ညွှန်း၍ ပြောဆိုနေကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်များတွင် သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်ရန် အချိန်ကို အသုံးမပြုဘဲ၊ ထို့ပြင် ထိုအခန်းငယ်များအပေါ် မီလာရိုက်တို့၏ နားလည်မှုနှင့်လည်း မကွဲလွဲသော နောက်မိုးဆိုင်ရာ နားလည်မှုတစ်ရပ် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်သုံးခုအနက် အလယ်ဗဟိုအခန်းငယ်ဖြစ်သော (အခန်းငယ် ၁၁) အပေါ် မီလာရိုက်တို့၏ မှန်ကန်သော အမြင်မှာ၊ ၎င်းသည် နှစ်မျိုးဆိုင်ရာ ကာလတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကာလသည် အနှစ်သုံးဆယ်ကာလတစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ကာ၊ ထို့နောက် ၁၂၆၀ နှစ်ဖြင့် ဆက်လက်သွားသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ သည် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ရွံရှာဖွယ်ရာကို တည်ထောင်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တနင်္ဂနွေဥပဒေမတိုင်မီ ရှိသော အနှစ်သုံးဆယ်ကာလကို ဖော်ညွှန်းနေသည်။

ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ သည် ဒံယေလကျမ်းမှ ဗျာဒိတ်တစ်ခု၏ တံဆိပ်ပိတ်ခြင်းကို ဖြည်ဖွင့်ခံရသော အဆုံးကာလ၊ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့၏ သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြထားသော အခန်းဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် ရှေ့ဆောင်သူတို့က မှန်ကန်စွာ နားလည်ခဲ့ကြသည့် နှစ်သုံးဆယ်ကာလတစ်ရပ်အဖြစ်သော ဗျာဒိတ်တစ်ခုကို တွေ့ရပြီး၊ ထိုကာလသည် နှစ် ၁၂၆၀ ကာလတစ်ရပ်သို့ ဦးတည်စေသည်။ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် အခန်းငယ် ၇၊ ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့၏ ဗျာဒိတ်သုံးခုလုံးသည် အဆုံးကာလတိုင်အောင် တံဆိပ်ပိတ်ထားလျက်ရှိသည်။ အဆုံးကာလ၌ ထိုဗျာဒိတ်သုံးခုကို ဖြည်ဖွင့်ရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပျက်ကွက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းတည်း၌ပင် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ ကုန်ဆုံးခြင်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် အရှင်းလင်းဆုံး ပုံဖော်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းကြီး ၁၂ သည် Adventism ၏ အစပြုခြင်းထက် Adventism ၏ အဆုံးသတ်ကို ပိုမိုသေချာစွာ၊ ပိုမိုတိကျစွာ ခွဲခြားဖော်ညွှန်းနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၂ တွင်ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုချက် သုံးခုသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် တံဆိပ်ဖွင့်ခြင်းတို့၏ အဓိက ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်ကို တွေ့ရသော သမ္မာကျမ်းစာအပိုဒ်၌ပင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက် သုံးခုသည် တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်တို့၏ သမိုင်းအတွင်း၌ တံဆိပ်ဖွင့်ခံရကြသည်။ အကြောင်းမူကား Alpha နှင့် Omega သည် အရာတစ်ခု၏ အစနှင့်အတူ ထိုအရာ၏ အဆုံးကို အမြဲဖော်ပြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ ပရောဖက်ပြုအချိန်ကာလ သုံးခုအတွင်း တံဆိပ်ဖွင့်ခံရသောအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်၏ နောက်ဆုံးသော တံဆိပ်ဖွင့်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုတံဆိပ်ဖွင့်ခြင်းကို စစ်ကြောခြင်းကာလ ပိတ်သိမ်းမည့်အချိန် မတိုင်မီ အနည်းငယ်၌ ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော် တံဆိပ်ဖွင့်ခံရသောအခါ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁ တွင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလ ၁၂:၁၁ သည် အနှစ်သုံးဆယ်ကာလတစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သော နှစ်ထပ်ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပထမကိုယ်စားပြုမှုဖြစ်သော အာဗြံနှင့် ပေါလုတို့၏ အပြိုင်သက်ဆိုင်ရာ ဖြစ်သည်။

ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ တွင်ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုချက်သုံးခုသည် အဆုံး၏ နောက်ဆုံးကာလ၌ အတံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်ခံရသော သင်္ကေတကာလများဖြစ်ပြီး၊ ထိုအတံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်ခြင်းက ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်၏ နောက်ဆုံးသန့်စင်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သုံးခုအနက် ပထမတစ်ခုကို ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင် ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ကို တင်ပြတော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ပိတ်ချောဝတ်လျက် ရေပေါ်၌ ရပ်တော်မူနေ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ၁၂၆၀ နှစ်ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ကာလတစ်ရပ်၏ အဆုံးကို ဖော်ပြတော်မူပြီး၊ ထိုကာလ၏ အဆုံးကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်၏ တန်ခိုး ပြန့်ကျဲခြင်း၏ အဆုံးဟူ၍ သတ်မှတ်တော်မူသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်ကာလများ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင် ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့သည် ပြန့်ကျဲလျက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ခရစ်တော်သည် ရေပေါ်၌ ရပ်တည်လျက် မေးခွန်းတစ်ရပ်ကို ဖြေကြားတော်မူနေသည်သာမက၊ ထိုမေးခွန်းသည် “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် အစပြုလေသည်။ “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသည်မှာ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒံယေလ ၈ ၏ အခန်းငယ် ၁၃ ၌ “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းထားသကဲ့သို့၊ ယေရှုကိုလည်း ထိုမေးခွန်းကို မေးမြန်းကြလေသည်။

ဟိဒ္ဒေကေလမြစ်၏ ရူပါရုံ၌ ပိတ်ချောဝတ်ဆင်သော လူအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခံရသော ယေရှုထံ တင်ပြထားသော မေးခွန်းမှာ၊ “ဤအံ့ဖွယ်သောအရာများ၏ အဆုံးတိုင်အောင် အချိန်ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဥလိုင်မြစ်၏ ရူပါရုံ၌ ပာလ်မောနိ (ထိုသန့်ရှင်းသူတစ်ပါး) အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခံရသော ယေရှုအား “နေ့စဉ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးဖျက်ဆီးခြင်း၏ ပြစ်မှားမှုနှင့်စပ်လျဉ်းသော ရူပါရုံသည် အချိန်ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း၊ သို့မှသာ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် တပ်ကိုပါ ခြေဖြင့်နင်းချေခံရအံ့နည်း” ဟူ၍ မေးမြန်းခြင်းခံရသည်။

ညီမဝှိုက်က ရှင်းနာ၏ မြစ်ကြီးများအနား၌ ဒံယေလအား ပေးအပ်ခဲ့သော ရူပါရုံများသည် ယခုအချိန်တွင် ပြည့်စုံလျက်ရှိနေပြီဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် မြစ်ရူပါရုံ နှစ်ခုစလုံးနှင့် ဆက်နွှယ်လျက် ယေရှုအား ပရောဖက်ပြုသော “မေးခွန်း” ကို မေးမြန်းကြပြီး၊ ထိုမေးခွန်းက အမြဲတစေ “အဖြေ” အဖြစ် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့ရာတွင် အဖြေ နှစ်ခုစလုံးကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော ပရောဖက်ပြုကာလ၏ အခြေအနေနှင့်အညီ တင်ပြထားသည်။ အစောပိုင်းရှေ့ဆောင်များသည် အခန်း ၈ ၏ မေးခွန်းနှင့် ဥလိုင်မြစ်ရူပါရုံ၏ အဖြေကို မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ တန်ခိုးကို ခွဲဖြန့်ခြင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်ဟုလည်း သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်၏ “အချိန်ဆိုင်ရာ အသုံးချခြင်း” အဆုံးသတ်သွားသောအခါ၊ “အဘယ်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော ပရောဖက်ပြုမေးခွန်းသည် ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို “၂၃၀၀ ရက်တိုင်အောင်၊ ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ သန့်စင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟူ၍ ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး၊ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံ၌ ပါရှိသော “အံ့ဖွယ်ရာ” “အရာအားလုံး” သည်လည်း၊ သင်္ကေတပြု သုံးရက်ခွဲအတွင်း သန့်ရှင်းသော လူမျိုး၏ ခွဲဖြန့်ခြင်း အဆုံးသတ်သောအခါ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

ဒံယေလအခန်းကြီးသုံးခန်းနောက်ဆုံးတွင် ဖော်ပြထားသော ဟိဒ္ဒေကေလမြစ်၏ ရူပါရုံနှင့် အခန်းကြီး ၇ မှ ၉ အထိရှိ ဥလိုင်မြစ်၏ ရူပါရုံတို့ကို Sister White က “ရှီနာ၏ မြစ်ကြီးများ” ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သမိုင်းပညာရှင်များနှင့် သမ္မာကျမ်းစာပညာရှင်များအားလုံးက ရှီနာနှင့် ဆက်စပ်သော မြစ်များမှာ နှစ်စင်းသာရှိပြီး ထိုနှစ်စင်းစလုံးမှာ မြစ်ကြီးများဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုမြစ်နှစ်စင်းမှာ တိဂရစ် (ဟိဒ္ဒေကေလ) နှင့် ယူဖရေးတီးစ် တို့ဖြစ်သည်။ ဥလိုင်မြစ်သည် ရှီနာ၏ ယူဖရေးတီးစ်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ရှီနာတွင်မဟုတ်ဘဲ ပါရှားပြည်ရှိ လူလုပ် တူးမြောင်းသဖွယ် မြစ်ငယ်တစ်စင်းသာဖြစ်သည်။ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အလယ်ဗဟိုတိုင်မင်းကို ပါဝင်ဆောင်ထားသော ထိုရူပါရုံထဲရှိ ဥလိုင်မြစ်သည် ရှီနာတွင် တည်ရှိနေခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ထိုပရောဖက်မိန်းမက ဥလိုင်ကို ရှီနာ၏ မြစ်ကြီးများအနက် တစ်စင်းဖြစ်သော ယူဖရေးတီးစ်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

ဟိဒဒေကယ်ရူပါရုံသည် နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့က လောကကို အာမာဂေဒုန်သို့ ဦးဆောင်သွားသော အပြင်ပန်းသမိုင်းကို တင်ပြထားပြီး၊ ဥလိုင်းရူပါရုံသည် ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောတော်ကို လူသား၏ လူ့သဘောနှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူသော အမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပရောဖက်ပြုခြင်းဆိုင်ရာအရ၊ မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းသည် ဥလိုင်းမြစ်ကို ယူဖရေးတီးမြစ်နှင့်အတူ ဒုတိယသက်သေအဖြစ် အသုံးပြု၍၊ ခရစ်တော်က မိမိ၏ ဘုရားသဘောတော်ကို လူ့သဘောနှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူရာ၌ ပြီးမြောက်စေတော်မူသော အမှုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ဧဒင်၌ စတင်ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ယူဖရေးတီးမြစ်နှင့် တိဂရစ်မြစ်တို့သည် ပဋိညာဉ်သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ဖြတ်သန်းစီးဆင်းကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ ဗဟိုတိုင်သို့ စီးဝင်လာသောအခါ၊ ယူဖရေးတီးမြစ်သည် လူလုပ်သော ဥလိုင်ရေမြောင်းနှင့် ပေါင်းစည်းခံရပြီး၊ ထိုသည်မှာ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသောသူတို့၌ ယုံကြည်ခြင်းကို အသုံးပြုဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေသော ဘုရားသခင်တော်ဆိုင်ရာ သဘာဝနှင့် လူသားသဘာဝတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဥလိုင်သည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆန်သော နှုတ်ကပတ်တော်၏ အာဏာအပေါ် ချမှတ်ထားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမှာ၊ ၎င်းသည် ပါရှားနိုင်ငံရှိ ဥလိုင်မြစ်ကို ရှိနာ၏ ကြီးမြတ်သော မြစ်များထဲမှ တစ်စင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသော အယ်လင် ဝှိုက်၏ အာဏာကို ကမ္ဘာ့ပညာရှင်များ၏ အယူအဆနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် တင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဧုလိုင်မြစ်၏ သင်္ကေတသည် လူ၏စကားတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လူတို့သည် မှန်ကန်ကြသလော၊ သို့မဟုတ် Sister White က တင်ပြထားသော စကားများသည် မှန်ကန်သလော။ ဧုလိုင်မြစ်သည် ပါးရှားနိုင်ငံရှိ မြစ်တစ်စင်းတည်းကိုသာ ကိုယ်စားပြုသလော၊ သို့မဟုတ် ဧဒင်မှ ထွက်သော ရေများကို လူတို့ထံမှ ထွက်သော ရေများနှင့် ရောနှောထားသည့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ မြစ်တစ်စင်းကို ကိုယ်စားပြုသလော။

ငါတင်ပြခဲ့သော ဤအခက်အခဲနှင့်ပတ်သက်၍ ရွေးချယ်စရာ အဖြေများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်၏ဆိုလိုရင်းကို မြင်နိုင်ရန် အတွေးအချို့ကို တင်ပြမည်။ လောကီသမိုင်းပညာရှင်များနှင့် သာသနာရေးသမားများသည် မှန်ကန်ပြီး Sister White သည် မှားယွင်းနေသလော။ “ရှီနာ၏ မြစ်ကြီးများ” သည် တိဂရစ်နှင့် ယူဖရေးတီးတို့ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ မငြင်းခုံကြပေ။ ထို့ကြောင့် Sister White က ပါရှားပြည်ရှိ ဥလာအီမြစ်ကို ရှီနာ၏ မြစ်ကြီးတစ်စင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသောအခါ၊ သူမသည် မိစ္ဆာပရောဖက်ဖြစ်နေသလော။ သို့မဟုတ်၊ သူမသည် မှန်ကန်သော ပရောဖက်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အမှားတစ်ရပ် ပြုမိခဲ့သူလော။ မှန်ကန်သော ပရောဖက်တစ်ဦးသည် မည်မျှသော အမှားများ ပြုနိုင်သနည်း၊ ထိုအမှားများကြောင့် မိစ္ဆာပရောဖက်ဖြစ်သွားသော နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သွားမီအထိ။ သို့မဟုတ်၊ သမိုင်းပညာရှင်များက မှားယွင်းနေကြသလော။ သို့မဟုတ်၊ အမှန်တကယ် သူမက မှန်ကန်နေသလော။ သို့မဟုတ်၊ သမိုင်းပညာရှင်များနှင့် Sister White တို့ နှစ်ဦးစလုံးက မှန်ကန်နေကြသလော။ ဤအခက်အခဲကို ကျွန်ုပ်တင်ပြရခြင်းမှာ ဟိဒဒေကယ်နှင့် ဥလာအီမြစ်များ၏ ရူပါရုံ နှစ်ရပ်စလုံးတွင် “အချိန်မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းခံရသော မြစ်အပေါ်၌ ရပ်နေသည့် ပိတ်ချောဝတ်လူနှင့်စပ်လျဉ်း၍၊ ဤအခက်အခဲ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ထပ်ဆောင်းအချက်တစ်ရပ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

ဒံယေလအခန်းကြီး ၈ တွင် ဒံယေလသည် ပါရှားပြည်ရှိ စူစာမြို့၌ ရှိနေ၏။ စူစာသည် ဥလိုင်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး၊ ထိုဒေသ၏ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကြောင့် ဥလိုင်သည် သဘာဝမြစ်ကြောင်းသာမက လူလုပ်ရေသွယ်လမ်းများ အစုအဝေးတစ်ခုကိုလည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ဥလိုင်မြစ်သည် နောက်ထပ် မိုင်တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့် ဆင်းသက်စီးဆင်းသွားသောအခါ တိဂရစ်မြစ်နှင့် ယူဖရေးတီးမြစ်တို့ ဆုံရာသို့ ဆက်သွယ်သွားသည်။ ဧဒင်မှ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော တိဂရစ်နှင့် ယူဖရေးတီးမြစ်တို့သည် အဆုံးတွင် ပူးပေါင်းဆုံတွေ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ ပေါင်းစည်းသောအခါ ပါရှားမှ ဥလိုင်မြစ်သည်လည်း အတူတူသောနေရာ၌ ဆက်သွယ်ဝင်ရောက်သည်။ ဥလိုင်မြစ်သည် တိဂရစ်နှင့် ယူဖရေးတီးမြစ်တို့ ဆုံရာ၌ တိဂရစ်၏ စိမ့်မြေအိုင်စနစ်နှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ၊ ဥလိုင်သည် ရှိနာ၏ မြစ်ကြီးများကို ဖွဲ့စည်းထားသော ရေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သွားသည်။ သမိုင်းပညာရှင်များသည် မှန်ကန်ကြပြီး၊ စစ္စတာဝှိုက်လည်း ထိုနည်းတူပင် မှန်ကန်သည်။

စစ္တာဝှိုက်သည် အခန်း ၈ တွင်ရှိသော ဥလိုင်ရူပါရုံကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသောအခါ၊ သူမသည် တိဂရစ်နှင့် ယူဖရေးတီးမြစ်တို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးသည့် လူပြု ရေသွယ်စနစ်ကြောင့် ထင်ရှားသော မြစ်တစ်စင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်နှစ်စင်းသည် ၁၇၉၈ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်များတွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော ၂၅၂၀ နှစ်ကာလ နှစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

တီဂရစ်မြစ်၏ ရှေးဟောင်းအမည်တစ်ခုမှာ ဟိဒ္ဒေကေလ ဖြစ်သည်။ ယူဖရတေမြစ်နှင့် ဆက်နွှယ်၍လည်း ထိုမြစ်နှစ်စင်းကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်တို့နှင့် သီးသန့်သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့ကိုလည်း ဘုရားသခင်၏ သိုးတော်တို့ကို ဆုံးမဒဏ်ခတ်ရန် ဖြစ်ရမည့် ခြင်္သေ့နှစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထိုပျက်စီးစေသော အာဏာနှစ်ရပ်သည် နောင်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပုဂံရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းရောမ ဟူသော ပျက်စီးစေသော အာဏာနှစ်ရပ်၏ ပုံဆောင်ကြိုတင်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာများသည် ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦး၊ သို့မဟုတ် အသင်းတော်တစ်ခုနှင့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ သင်္ကေတများဖြစ်သည်။ ပုဂံရောမသည် နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော ယောက်ျားဖြစ်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းရောမသည် အသင်းတော်အုပ်ချုပ်မှု၏ မသန့်ရှင်းသော မိန်းမဖြစ်သည်။ အာရှုရိသည် ယောက်ျားဖြစ်ပြီး ဗာဗုလုန်သည် ၎င်းတို့၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှုအရ မိန်းမဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုသို့ဖြင့် တီဂရစ်ကို ယောက်ျားအဖြစ်နှင့် ယူဖရတေကို မိန်းမအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တိဂရစ်မြစ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သော နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုပညာ၏ မြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ဧဝဖရတ်မြစ်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သော ဘာသာရေးအုပ်ချုပ်မှုပညာ၏ မြစ်ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ သတင်းစကားသည် ဘာဘီလုံအကြောင်း၊ (ဧဝဖရတ်) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် တစ်ဖန်ကျဆုံးခဲ့သောကြောင့်၊ ဧဝဖရတ်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဧဝဖရတ်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ရေတံခွန်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့၊ လူ့အကျင့်အကျိုးဆောင်ရွက်မှုများ၏ သင်္ကေတအဖြစ် မြစ်ဆုံသို့ ပူးပေါင်းဝင်ရောက်ခဲ့သော ဥလိုင်မြစ်သည်လည်း အခြားမြစ်၏ ရေနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုပညာ၏ မြစ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပိတ်ဆို့တားဆီးခံခဲ့ရသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာထံမှ အရပ်ဘက်အာဏာကို ဖယ်ရှားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်တည်း၌ပင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကမ္ဘာမြေသားရဲအဖြစ်လည်းကောင်း၊ သမ္မာကျမ်းပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံအဖြစ်လည်းကောင်း စတင်အုပ်စိုးလာသည်။ တိဂရစ်မြစ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပိတ်ဆို့တားဆီးခံရသည်၊ အတိအကျအားဖြင့် နိုင်ငံတော်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို ယခုအခါ လောကတစ်ခုလုံးအပေါ် လွှမ်းမိုးဖုံးလွှမ်းသော ရေလွှမ်းမိုးကြီးကဲ့သို့ တိုက်ခတ်ဖို့ နီးကပ်လာသော ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းမှု ရေကြီးများကို တားဆီးထားသော ထိုတားတမံကို ချိုးဖောက်ဖျက်ဆီးစေရန် အတင်းအကျပ် ပြုမည့် နေရာ၌ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနံရံ၊ သို့မဟုတ် ထိုတားတမံသည် ဘုရားကျောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်အကြား ခွဲခြားထားသော နံရံဖြစ်သည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ယူဖရေးတီးမြစ်နှင့် ဥလိုင်းမြစ်တို့ နှစ်ခုစလုံးသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ သတင်းစကားကို ဗာဗုလုန်၏ ကျဆုံးခြင်းဟုလည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် ခရစ်တော်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ ပဋိညာဉ်၏ သံတမန်အဖြစ် ဗာဗုလုန်၏ ရေများနှင့် လူ့အမှုအရာများကို မိမိ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် လူမျိုးတစ်မျိုးထံမှ သုတ်သင်ရှင်းလင်းတော်မူခဲ့သော အမှုတော်တည်းဟူသော အတိအကျသော အမှုအရာအဖြစ်လည်း ဖော်ထုတ်ပြသကြသည်။ ထိုလူမျိုးသည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေရန် လိုအပ်သော လူမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုလူမျိုး၏ နောက်ဆုံးသန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းကို သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကားအောက်တွင် သွန်းလောင်းချခဲ့သော မိုးရေနှင့်အတူ ပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကားထဲမှ ထိုမိုးရေစက်များသည် မီလလာရိုက်တို့က ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရောမနှင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဗာဗုလုန်၏ ကျဆုံးခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တံခါးပိတ်ခြင်းမတိုင်မီ သတင်းစကားအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းခံခဲ့ကြသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင်—ဒံယေလ ၈:၁၄ ၏ သတင်းစကားကို တင်ပြကြစဉ်နှင့် အရိပ်ပုံတော်နှင့်ကိုက်ညီသော အပြစ်ဖြေရာနေ့ ဖွင့်လှစ်ခြင်းမတိုင်မီ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကားကို ပြည့်စုံစေကြစဉ်၊ ဥလိုင်း၊ တိဂရစ်နှင့် ယူဖရေးတီးမြစ်များ၏ စိမ့်ထုတ်ခံထားသော ရေများမှ လာသော မိုးရေအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းခံခဲ့ကြသည်ဟု သင် ဆိုနိုင်သည်။

ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ ၏ အခန်းငယ် ၇ တွင် ခရစ်တော်သည် ဟိဒ္ဒေကေလမြစ်၏ ရေပေါ်၌ ရပ်တော်မူနေသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် တိုင်ဂရစ်မြစ်၏ ရေပေါ်၌ ရပ်တော်မူနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုရေများသည် လူသားတို့၏ အုပ်ချုပ်ရေးနိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားမှုများ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်များကို ဖော်ပြကာ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ၏ ပိတ်သိမ်းခြင်းသို့ ဦးတည်သည့် ရူပါရုံအတွင်းရှိ အုပ်ချုပ်ရေးနိုင်ငံရေး၏ ရေများဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ယခင်အခန်းငယ်တွင် မေးထားသော မေးခွန်းကို ဖြေကြားတော်မူရန် ထိုနေရာ၌ ရပ်တော်မူနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဥလိုင်မြစ်၏ ရူပါရုံ၌လည်း ပိတ်ချောဝတ်ဆင်သောလူသည်၊ ထိုနေရာ၌ အံ့ဖွယ်အရေအတွက်တွက်သူ ပါလ်မိုနိဖြစ်သောသူသည်၊ ယခင်အခန်းငယ်တွင် မေးထားသော မေးခွန်းတစ်ရပ်အား အဖြေကို ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုလုံးတွင် ထိုဆွေးနွေးပြောဆိုမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုဖြစ်၍ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ခရစ်တော်အကြား ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုလုံးတွင် မေးခွန်းမှာ “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အဖြေမှာ ၂၃၀၀ ရက်ဟူ၍ဖြစ်ပြီး၊ အခန်း ၈ နှင့် အခန်း ၁၂ တွင်မူ “အချိန်တစ်ချိန်၊ အချိန်များ၊ နှင့် တစ်ဝက်” ဟူ၍ရှိသည်။ အဆိုပါအဖြေကို ၂၃၀၀ နှစ်နှင့် ၁၂၆၀ နှစ်ဟူ၍နားလည်ကြသော်လည်း၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်သတင်းစကားအတွင်း အချိန်ကို အသုံးချခြင်းအပေါ် တားမြစ်ချက်တစ်ရပ်ကို ထားတော်မူခဲ့၏၊ အကြောင်းမူကား အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပလမိုးနိ၊ ပိတ်ချောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်သော ထိုလူ၏ အဖြေသည် ကိုယ်တော်၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်အတွက် အဘယ်နည်း။ “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသောမေးခွန်းသည် များစွာသော သက်သေများအပေါ်တွင် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ထိုမေးခွန်း၏အဖြေအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ထိုအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင် သန့်စင်စေခြင်းခံရသလော၊ “ဤအံ့ဖွယ်အရာအလုံးစုံ” သည်လည်း တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင် ပြီးစီးသွားသလော။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင် ပြီးစီးသွားသော “အံ့ဖွယ်အရာများ” သည် အဘယ်အရာတို့နည်း၊ ထို “အံ့ဖွယ်အရာများ” သည် မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်ခဲ့သနည်း။

“ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟူသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ မေးခွန်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ညွှန်ပြလျက်ရှိပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်မည်ကို မမေးဘဲ၊ အံ့ဖွယ်ရာများ၏ အဆုံးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်မည်ကို မေးခဲ့သည်။ “အံ့ဖွယ်ရာများ” သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သဖြင့်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်ပို့ဆောင်သော အံ့ဖွယ်ရာများသည် ဘာများနည်း။ သို့မဟုတ် ပို၍ တိတိကျကျဆိုရလျှင်၊ ဟိဒ္ဒေကလ်နား၌ ပေးအပ်ထားသော ရူပါရုံ၌ ကိုယ်စားပြုထားသည့်၊ အခန်းကြီး ၁၀ မှ ၁၂ အထိ၌ ဖော်ပြထားသော “အံ့ဖွယ်ရာများ” သည် အဘယ်အရာများနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “အံ့ဖွယ်ရာများ” သည် အဘယ်အရာများဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်နိုင်လျှင်၊ “အံ့ဖွယ်ရာများ” စတင်သည့် အချိန်ကို တွေ့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၀ တွင် ဂါဗြေလသည် ရူပါရုံအတွင်း ဒံယေလနှင့် မိမိ ဆက်ဆံပြောဆိုခဲ့ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကို အထူးသဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြထားသည်။

ဂေဗြေလသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ် မည်သို့သောအမှုအရာများ ကျရောက်မည်ကို သူတို့နားလည်စေရန် လာခဲ့သည်။ မီလာရာဒ်အဖွဲ့ဝင်များက မှန်ကန်စွာ နားလည်ခဲ့သော ဒါနိယေလ ၁၂ မှ ပရောဖက်ပြုချက်များကို လက်ခံအသိအမှတ်ပြုသော်လည်း၊ ထိုအသိအမှတ်ပြုချက်ကို အသုံးပြု၍ ထိုအခန်း၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များနှင့် သက်ဆိုင်မှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ဂေဗြေလက ဖော်ပြထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဂေဗြေလသည် အခန်း ၁၁ ၏ ပထမပိုဒ်မှစ၍ အခန်း ၁၂ ၏ တတိယပိုဒ်အထိ ပရောဖက်ပြု သမိုင်းဇာတ်ကြောင်းကို စတင်ဖော်ပြသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ထိုသို့ ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းမှာ နဂါး၊ သားရဲနှင့် မမှန်သောပရောဖက်တို့က ကမ္ဘာကို အာမာဂေဒုန်သို့ ဦးဆောင်သွားပုံနှင့်ဆိုင်သော ပြင်ပဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြု အသေးစိတ်အချက်များ ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းအတွင်း၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရခြင်းကို ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်များလည်း ရှိသော်လည်း၊ အခန်း ၁၁ ၏ သမိုင်းသည် အဓိကအားဖြင့် ပြင်ပဆိုင်ရာ ဖွင့်ဟချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ဒါနိယေလ၏ နောက်ဆုံးသော ရူပါရုံအတွင်း၌ အခန်း ၁၀ နှင့် အခန်း ၁၂ သည် alpha နှင့် omega တို့ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ အကြောင်းမှာ အခန်း ၁၁ နှင့် မတူဘဲ၊ ထိုနှစ်ခန်းစလုံးသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်သော အတွင်းပိုင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အလယ်အခန်းသည် မြောက်ဘက်မင်းကြီး၊ ရောမပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော လူသားမျိုးနွယ်၏ ပုန်ကန်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ alpha ဖြစ်သော အခန်း ၁၀ နှင့် omega ဖြစ်သော အခန်း ၁၂ တို့သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များရှိ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ အတွင်းပိုင်းအတွေ့အကြုံကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ ထိုအခန်းသုံးခန်းစလုံးသည် စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းသို့ ဦးတည်သွားကြပြီး၊ alpha အခန်းသည် ကိုးကွယ်သူ နှစ်မျိုးကို ခွဲထုတ်ပေးသော ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် စတင်ကာ၊ အခန်း၏ အဆုံး၌ ဒါနိယေလသည် တန်ခိုး နှစ်ဆတိုးပွားခြင်းကို ခံရသဖြင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတို့ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ အခန်း ၁၂ သည် omega အခန်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခန်းသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ တရားစီရင်ခြင်း သတင်းစကားကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။

အခန်း ၁၁ သည် ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းမှ စ၍ ကျေးဇူးတံခါးပိတ်ကာလ အဆုံးသို့တိုင် လူသားမျိုးနွယ်၏ ပုန်ကန်မှုကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ Sister White ၏ အဆိုအရ ထိုအရာသည် လောကအဆုံး၌ ကျေးဇူးတံခါးပိတ်ကာလ အဆုံးသတ်ခြင်း၏ ဥပမာသရုပ်ဖော်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဒါနိယေလ အခန်း ၁၁ သည် ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရခြင်း၌ စတင်သည်။ အကြောင်းမှာ ဒါနိယေလသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ သုံးကြိမ်မြောက်ဖျက်ဆီးခြင်းအတွင်း ဗာဗုလုန်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသူတို့အနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖျက်ဆီးခြင်းသည် အေဒီ ၇၀ တွင် ထိုမြို့တော်တည်းကို ဖျက်ဆီးခံရခြင်း၏ အရိပ်ပုံဖြစ်သကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံးသော ကာလများတွင်လည်း လောကအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ တစ်ဖန် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်မည်ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ခြောက်ရာ ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ် ကွာဟ၍ တစ်နှစ်တည်း၏ တစ်ရက်တည်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ယေရုရှလင်မြို့၏ အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးခြင်း နှစ်ကြိမ်ရှိသည်။ ထိုဖျက်ဆီးခြင်း နှစ်ကြိမ်စလုံးသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာ တည်ရှိရမည့် မြို့ကို ဆိုင်သည်။ ရှီလောသည်လည်း တူညီသော ပရောဖက်ပြုသဘောလက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော် တည်ရှိခဲ့သော သို့မဟုတ် တည်ရှိရမည့် မြို့တစ်မြို့၏ ပထမဆုံး ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ Sister White သည် နောက်ဆုံးကာလများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုသောအခါ၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအကြောင်း ခရစ်တော်၏ တရားဟောချက်အပေါ် မှတ်ချက်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှိလို၊ နေဗုခဒ်နေဇာနှင့် တီတုစ်တို့လက်အောက်၌ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏မြို့တော် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော နောက်ဆုံးကာလ၏ သက်သေသုံးပါးဖြစ်ကြသည်။ ရှိလိုသည် ပဌမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားသည် ဧလိ မပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်ဟု သင်ကြားကာ၊ ဧလိ မပြုခဲ့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်အား ဘုန်းအသရေ ပေးရမည်ဟု သင်ကြားသည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန်သည် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌မူ နေဗုခဒ်နေဇာနှင့် တီတုစ်တို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော နှစ်ဆပြည့်စုံခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ နောက်ဆုံးကာလ၌ ယေရုရှလင်မြို့၏ တတိယအကြိမ် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းချိန်၌ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်သည် တရားစီရင်ခြင်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သည်။

အခန်းဆယ့်တစ်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများ၏ ပြင်ပသမိုင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဒံယေလ၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်သော ခွဲထွက်ခြင်းနှင့် အားဖြည့်ထိတွေ့မှုသုံးကြိမ်၏ ရူပါရုံကို ဖော်ပြသော အခန်းဆယ်၏ အကြားတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းအဓိပ္ပါယ်မှာ အခန်းဆယ့်နှစ်သည်လည်း နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ် ကျရောက်လာမည့် အတွင်းပိုင်းဇာတ်လမ်းအကြောင်းဖြစ်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ပြင် အခန်းဆယ့်နှစ်အတွင်းရှိ အလင်းသည် အခန်းဆယ်အတွင်းရှိ အလင်းထက် နှစ်ဆယ့်နှစ်ဆ ပိုမိုတောက်ပကြောင်းကိုလည်း ဆိုလိုသည်။

ဩလိုင်၏ရူပါရုံ၌ ခရစ်တော်ကိုလည်း “ကာလမည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းခြင်းခံရသည်။ ဆယ့်သုံးပိုဒ်ရှိ မေးခွန်းထုတ်ထားသော ထိုပိုဒ်မတိုင်မီ လာသော ယခင် ဆယ့်နှစ်ပိုဒ်သည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ အာဏာများနှင့်ဆိုင်သော အရေးကြီးသောအသေးစိတ်အချက်များကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည့် အပြင်ဘက်ပရောဖက်ပြု သမိုင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်လျက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုဆယ့်နှစ်ပိုဒ်သည် အခန်းခုနစ်၌ ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းကိုသာ ရိုးရိုးပြန်ဆို၍ ပိုမိုချဲ့ထွင်ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပိုဒ်များ၌ တင်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းကို မေဒိနှင့် ပါရှားတို့၏ ကာလမှစ၍ အခန်းတစ်ဆယ့်တစ်၌လည်း ထပ်မံပြန်ဆို၍ ပိုမိုချဲ့ထွင်ဖော်ပြထားသည်။ အခန်းရှစ်၏ နောက်ပိုင်းတစ်ဝက်နှင့် အခန်းကိုးတစ်ခန်းလုံးသည် ပရောဖက် ဒံယေလအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်ကာလ လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဩလိုင်မြစ်တို့၏ ရူပါရုံထဲ၌ တွေ့ရသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်း၏ ရူပါရုံ သုံးအခန်းနှင့်အတူ၊ ဂါဘရီယေလနှင့် ဒံယေလ၏ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုအားဖြင့် ထိုအခန်းများ၌ ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြချက်သည် အခန်းတစ်ဆယ်မှ တစ်ဆယ့်နှစ်အထိ၏ အာလဖာမှ ဩမေဂါအထိ ဖြစ်သည်။

Hiddekel သည် အိုမေဂါဖြစ်၍ Ulai သည် အယ်လ်ဖာဖြစ်သောကြောင့်၊ အဆုံးကာလသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ အခန်း ၁၂ တွင် မဖွင့်မိသေးရာမှ ဖွင့်ပြသသော အလင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် တန်ခိုးသည် Adventism ၏ အလယ်ဗဟိုတိုင်နှင့် အုတ်မြစ်ဖြစ်သော ရူပါရုံထက် နှစ်ဆယ့်နှစ် ဆ ပိုမိုတောက်ပ၏။ ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံ၏ အလင်းသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးနှင့် ဆက်နွှယ်သော အလင်းဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်က ပိတ်ဖြူဝတ်ဆင်ထားသော လူအား “ဤအံ့ဖွယ်အမှုများ၏ အဆုံးတိုင်အောင် မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးသောအခါ၊ ထိုအံ့ဖွယ်အမှုများသည် Abram အား ကြယ်တို့ကို ကြည့်ရှုရန် အမိန့်ပေးသည့် အသံပဲ့တင်ထပ်နေသော Abram ၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းကြောင်းနှင့်အတူ၊ ကြယ်များကဲ့သို့ အစဉ်အမြဲ ထွန်းလင်းမည့်သူများကို ဆိုလိုသည်။ ဒံယေလ အခန်း ၁၂ ထဲရှိ အံ့ဖွယ်အမှုများသည် လူသားတို့ကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အလံတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်အချက်တစ်ချက်တွင် ဒံယေလ ၁၂:၁၁ သည် ကာလနှစ်ခုပေါင်းစည်းထားသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ထားပြီး၊ ထိုနှစ်ကာလနှစ်ခုအနက် ပထမကာလမှာ အနှစ်သုံးဆယ်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ ပေါ်၌ သင့်လျော်သော အလေးထားမှုကို ထားနိုင်ရန်အတွက်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ မိမိ၏လူမျိုးအလယ်၌ ကိုယ်တော် ဆောင်ရွက်တော်မူသော အံ့ဖွယ်ရာများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ခရစ်တော်၏ တိုက်ရိုက်ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုကို ပြသရန်၊ ကျွန်ုပ်သည် အခန်းငယ် ၇ သို့ သွားခဲ့သည်။

အခန်းငယ် တစ်ဆယ့်တစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာစဉ်တွင်၊ အခန်းကြီး တစ်ဆယ့်နှစ်ကို ဂါဘြေလက တိုက်ရိုက် “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ဟု ခေါ်ဆိုထားကြောင်း သင်တို့အား သတိပေးလိုပါသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ နေ့ရက်များ၊ ၎င်းတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရ၍ ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်သည့် ထိုနေ့ရက်များတွင်၊ ဒန်နီယေလကျမ်းအရ၊ တံဆိပ်ဖြုတ်ခံရသော သတင်းစကားတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားသည် အားကြီးသော ကြွေးကြော်သံအဖြစ် တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားကို အခန်းကြီး တစ်ဆယ့်နှစ်တွင် ကွဲပြားသည့် ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးခုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုကာလသုံးခုကို မီလာလိုက်တို့က ယခင်ကတည်းက သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်တော်က အတည်ပြုထောက်ခံခဲ့သည်။ ထိုကာလသုံးခုသည် အချိန်ကို ကိုယ်စားမပြုကြပါ၊ အကြောင်းမူကား အခန်းကြီး တစ်ဆယ့်နှစ်တွင် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ထားသော ထိုတူညီသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ဆယ်တွင် လက်တစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်၍ အချိန်သည် နောက်တစ်ဖန် မရှိတော့ကြောင်း ကျိန်ဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပြုခဲ့သော ထိုကြေညာချက်သည် ဒန်နီယေလ အခန်းကြီး တစ်ဆယ့်နှစ်အတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးခုသည် အချိန်ကို ကိုယ်စားပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော အရာများ မဟုတ်ဘဲ သင်္ကေတကာလများ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဒါနিয়ေလ် ၁၂ ၌ မိက္ခာေလသည် ထ၍ရပ်တည်သော အခန်းတော်အတွင်း၌ စတင်ကာ အနှစ်သုံးဆယ်ဖြင့် အစပြုသော နှစ်ဆကာလတစ်ရပ် ဖြစ်သည့် အလယ်ဗဟို သင်္ကေတဆန်သော ပရောဖက်ပြုကာလသည် ရှိလျှင်၊ ထိုအခါ အနှစ်သုံးဆယ်ဖြင့် အစပြုသော ထိုနှစ်ဆကာလသည် အာဘရံ၏ အာလဖာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံသော ဖြည့်ဆည်းခြင်းဖြစ်သည်ကို သင် သိရှိရမည်။ ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးနှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်သမိုင်းကို စတင်ပေးသော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်၏ အိုမီဂါသည်၊ နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအပေါ်၌ မည်သို့ဖြစ်ပျက်မည်ကို ဒါနိယေလ်၏ သက်သေခံချက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသော အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည့် တူညီသော အခန်းတော်၌ မိမိ၏ ပြည့်စုံသော ဖြည့်ဆည်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိသည်။

အဆုံးကာလ၌ ဒံယေလကျမ်းသည် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခြင်းခံရ၍၊ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို တံဆိပ်ခတ်၏။ အဆုံးကာလ၌ ဒံယေလကျမ်းသည် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခြင်းခံရ၍၊ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းကို ဒံယေလကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းအတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုကာလသုံးခုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုအခန်းသည် ဟိဒ္ဒေကေလရူပါရုံကို ဖွဲ့စည်းထားသော အခန်းသုံးခန်း၏ အိုမေဂါဖြစ်ပြီး၊ ဟိဒ္ဒေကေလရူပါရုံသည်လည်း ဒံယေလ၏ မြစ်ရူပါရုံများ၏ အာလဖာကို ကိုယ်စားပြုသော အခန်းသုံးခန်းအတွက် အိုမေဂါဖြစ်သည်။ ဧဒင်၌ စတင်ခဲ့သော မြစ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒံယေလထံသို့ ရောက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်က ၎င်းတို့ကို ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှု၊ သုံးပါးကောင်းကင်တမန်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုအနက် အာလဖာလှုပ်ရှားမှုထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၁၁ ၏ ၁၂၉၀ နှစ်သည် အာဗြဟံနှင့် ပေါလုတို့၏ ၄၃၀ နှစ်ပရောဖက်ပြုချက်အတွက် အိုမေဂါဖြစ်သည်။

ဒံယေလ ၁၂ နှင့် အာဗြဟံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်တို့အကြားရှိ ဆက်စပ်မှုကို ဆက်လက်လေ့လာမီ၊ ပေါလုသည် မည်သူဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိရရန် ကောင်း၏။ ပေါလုသည် လူမျိုးခြားတို့ထံသို့ စေလွှတ်ခံရသော တမန်တော်သာမက၊ ထိုထက် အရေးကြီးစွာဖြင့် သူ၏ သတင်းစကားကို ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် တင်ပြခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုထက် ပို၍ အရေးကြီးသောအရာမှာ၊ ပေါလုသည် ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ဟူသည်မှာ မောရှေကဲ့သို့၊ ပူဇော်ရာပလ္လင်၌ ကိုးကွယ်ခြင်းမှ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ကိုးကွယ်ခြင်းသို့; နှစ်ခြင်းဆရာ ယောဟန်ကဲ့သို့၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးကို ကာလပိုင်းတစ်ခုမှ အခြားကာလပိုင်းတစ်ခုသို့ ဦးဆောင်ညွှန်ပြရန် ထမြောက်စေတော်မူသော ပရောဖက်ကို ဆိုလိုသည်။ ပေါလုသည် စာရိတ္တကျမ်းရေးသူ အခြားသူအားလုံးကို စုစည်းထားသော်လည်း မမီနိုင်လောက်အောင်၊ အက္ခရာအတိုင်းဖြစ်သောအရာမှ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအရာသို့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော အချက်အလက်များနှင့် စည်းကမ်းများကို ပိုမိုမှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ အခြေအနေအတွင်း၌ အက္ခရာအတိုင်းဖြစ်သောအရာမှ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအရာသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် ထမြောက်စေတော်မူခြင်းခံရသောသူ ဖြစ်သည်။

ပေါလုသည် အာဗြဟံ၏ ရွေးချယ်ခံလူမျိုးနှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်တော်ဆိုင်ရာ ကတိတော်များကို ဆက်စပ်ပေးသော ချိတ်ဆက်ရာ ဖြစ်သည်။ ထိုရွေးချယ်ခံလူမျိုးသည် အရုပ်အယောင်အတိုင်းရှိသော အခြေအနေမှ ဝိညာဉ်ရေးရာအခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားသောအခါ၌ ဖြစ်၏။ သင်သည် ပဋိညာဉ်တော်သမိုင်းအတွင်း ပေါလုသည် မည်သူဖြစ်သနည်းဟူသော အခန်းကဏ္ဍ၌ မတည်ငြိမ်သေးလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တော်ဆိုင်ရာ လူမျိုး၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ပရောဖက်ပြုချက်သည် အနှစ် ၃၀ ကာလဖြင့် စတင်သော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ဆဖြစ်သည်ကို ဘုရားသခင်အလိုတော်နှင့် မည်မျှသင့်လျော်ညီညွတ်သည်ကို သင် မမြင်နိုင်လောက်ပေ။ ရွေးချယ်ခံလူမျိုး၏ ဖခင်က တည်ထောင်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုလူမျိုးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ရွေးချယ်ခံလူမျိုးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားသောအခါ၊ ထိုကူးပြောင်းခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြ၍ ရှင်းလင်းတင်ပြရန် အစီအစဉ်ခေတ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်တစ်ပါးကို ထမြောက်စေတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှ ပထမသက်သေခံချက်နှင့် ကိုက်ညီသော ဓမ္မသစ်ကျမ်းမှ ဒုတိယသက်သေခံချက်အားဖြင့် အာဗြမ်၏ အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်ကိုလည်း အတည်ပြုစေခဲ့သည်။ အစတွင် အာဗြမ်၊ အဆုံးတွင် ပေါလု—ဤနှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးကာလ၏ ၁၂၉၀ ၏ အရေးပါမှုကို ပုံဆောင်ပြသကြသည်။

နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။