ယောလစာအုပ်နှင့် လောဒိကေယမြို့ရှိ သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ် အသင်းတော် - အမှတ် ဆယ့်ရှစ်

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် အာဗြံ၏ ပဋိညာဉ်ကို ဆင်ခြင်နေကြပြီး၊ ယောလကျမ်း၏ အဖွင့်ပိုဒ်များနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်မှုရှိသော အာဗြံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်းရှိ အစိတ်အပိုင်းကို မစဉ်းစားရသေးပါ။ အာဗြံ၏ ကျွန်ခံနှောင်ဖွဲ့မှု နှစ် ၄၀၀ နှင့် ပေါလု၏ နှစ် ၄၃၀ ကို ပေါင်းစည်းလျှင်၊ ဒံယေလ ၁၂:၁၁ ထဲမှ နှစ် ၁၂၉၀ နှင့် ကိုက်ညီသော ပရောဖက်ပြု ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ ၏ နှစ် ၁၂၉၀ ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် အာဗြံနှင့် ပေါလု၏ နှစ် ၄၃၀ ဆိုင်ရာ လိုင်း၏ အိုမီဂါ ပရောဖက်ပြုကာလဖြစ်သည်။ ဤအမှန်တရားသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ တံဆိပ်ဖြုတ်ဖော်ပြခြင်းခံရသည့် အရာများထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရှိတို့နှင့် ဆိုးယုတ်သောသူတို့ကို ခွဲခြားပေးသည်။

နှစ်ပေါင်း ၄၃၀ ဆိုင်ရာ အိုမီဂါပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဆက်နွယ်လျက် “မျိုးဆက်လေးဆက်” ဟူသော သင်္ကေတသည် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးတော်ကို ကျွန်ခံစေခဲ့သော တိုင်းနိုင်ငံအတွက် စမ်းသပ်ခွင့်ကာလတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ မိုးရှေအတွက် ထိုနိုင်ငံသည် အီဂျစ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ မိုးရှေ၏သီချင်းကို သီဆိုကြသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အတွက်မူ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ စ၍ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေထိ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ တွင် “မြေကြီးမှတက်လာသောတိရစ္ဆာန်” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ စတင်၍ နဂါးကဲ့သို့ စကားပြောကာ အဆုံးသတ်သည်။ သိုးသငယ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ယောသပ်သည် အီဂျစ်ပြည်၌ နှိုင်းယှဉ်အားဖြင့် ငြိမ်သက်သောကာလကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ထို့နောက် ဖာရောအသစ်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာပြီး ကျွန်ခံခြင်း စတင်သည်အထိ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် တရားစီရင်ခြင်းခံရသော နိုင်ငံသည် မိုးရှေအတွက် အီဂျစ်ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ယခုအခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြစ်သည်။ ကျန်ကြွင်းသူများသည် ဟေဗြဲလူတို့အတွက် တံခါးတိုင်ပေါ်ရှိ သွေးဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော ဘေးဒဏ်များက သင်္ကေတပြုထားသကဲ့သို့ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ တရားစီရင်ခြင်းခံရကြပြီး၊ ထို့နောက် အီဂျစ်နိုင်ငံသည် ပင်လယ်နီ၌ တရားစီရင်ခြင်းခံရသည်။ ယောသပ်နှင့် မိုးရှေတို့သည် ကောင်းသော ဖာရောနှင့် ဆိုးသော ဖာရောတို့ကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ယင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် ပထမ၌ သိုးသငယ်ဖြစ်၍၊ ထို့နောက် နဂါးဖြစ်သည်။

အာဗြံ၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်၌ တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက်သည် စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ပါဝင်ထားသည်။ အကြောင်းမှာ အာဗြံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် မောရှေအားဖြင့် ပြည့်စုံလာသောအတွင်း၌၊ အီဂျစ်အတွက်သာ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းသွားသည်မဟုတ်ဘဲ၊ အီဂျစ်တို့သည် မိမိတို့၏ စမ်းသပ်ကာလခွက်ကို ပြည့်စေပြီးနောက်တွင်ပင်၊ အမောရိတို့သည် မိမိတို့၏ စမ်းသပ်ကာလအချိန်ခွက်ကို ပြည့်စေရန် အချိန်ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အီဂျစ်အတွက် ပင်လယ်နီသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် “ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားနိုင်ငံအားလုံး” သည်၊ အီဂျစ်၏ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းပြီးနောက် အမောရိတို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ “နမူနာကို လိုက်နာကြလိမ့်မည်”။

အာမောရိလူမျိုးတို့သည် အာဗြံနှင့်ပြုသော ပဋိညာဉ်၌ အီဂျစ်မြစ်မှ ဗာဗုလုန်မြစ်တိုင်အောင်ရှိသော လောကကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည့် လူမျိုးစုဆယ်စုအနက် တစ်စုဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အာမောရိလူမျိုးတို့သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းပြီးနောက်၊ လူမျိုးအသီးသီးအဖြစ် မိမိတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလကို ပိတ်သိမ်းသွားကြမည့် လောကီနိုင်ငံများကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အာမောရိလူမျိုးတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းကမ္ဘာပေါ်၌ ပိတ်သိမ်းလာခြင်း၏ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ပင်လယ်နီသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ အာမောရိလူမျိုးတို့သည် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ လုံးဝပိတ်သိမ်းသည့်အထိ လူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလကို အဆင့်ဆင့် ပိတ်သိမ်းသွားကြခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အာမောရိလူမျိုးတို့သည် ပင်လယ်နီ၌ရှိသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းကာလမှ အရှေ့လေကြောင့် လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်သည်တိုင်အောင်၏ ကာလကို သင်္ကေတပြုကြပြီး၊ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏လူတို့အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။

သို့ရာတွင် အာဗြံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် စတုတ္ထမျိုးဆက်ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအား အဲဂုတ္တုပြည်အဖြစ်၊ လောကကို အာမောရိလူမျိုးအဖြစ် ရည်ညွှန်း၍သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ထို့ထက်ပို၍ အနီပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးသော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ မျိုးဆက်ကိုလည်း “စတုတ္ထမျိုးဆက်” အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ အာဗြံ၏ အဆင့်သုံးဆင့်ထဲမှ ပထမအဆင့်၌ ပါရှိသော “မျိုးဆက်လေးဆက်” အကြောင်း နားလည်မှုမှ ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေထုတ်ယူနိုင်သမျှကို ရှာဖွေထုတ်ယူပြီးနောက်၊ အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့်တို့ကို စဉ်းစားသုံးသပ်မည်။ ဒုတိယအဆင့်မှာ အခန်း ၁၇ ဖြစ်ပြီး၊ တတိယအဆင့်မှာ သေချာပင်—အခန်း ၂၂ ဖြစ်သည်။

ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးခုကို ဖော်ထုတ်ထားပြီး၊ ထိုသုံးခုစလုံးသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော ပရောဖက်ပြုအချိန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကာလသုံးခုသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ဖွင့်လှစ်ခံရပြီး၊ ထိုသုံးခုသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ် ရောက်ရှိလာသော အသိပညာတိုးပွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပိတ်ချောဝတ်သော လူအဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် အခန်းငယ် ၇ တွင် ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးခုအနက် ပထမတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်တင်ပြတော်မူပြီး၊ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ရေပေါ်၌မဟုတ်ဘဲ မြေပေါ်နှင့် ပင်လယ်ပေါ်၌ ရပ်တည်သော ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ ကောင်းကင်တမန်နှင့် ကိုယ်တော်ကိုယ်တော် ကိုက်ညီစေတော်မူသည်။

ဒန်နိယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ အခန်းငယ် ၇ တွင် ပိတ်ချောကိုဝတ်သောသူသည်လည်း အစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အား တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆို၏။

ဒံယေလကျမ်း၌ တည်ရှိသော ထိုတူညီသည့် ပရောဖက်ပြုချက်လိုင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌လည်း ပြန်လည်ကောက်ယူထားကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့သည် မှုတ်သွင်းခြင်းအားဖြင့် သိရှိရသည်။ ထို့ပြင် မီလာရိုက်တို့၏ နားလည်ချက်အရ ဤဖော်ပြချက်နှစ်ခုသည် ခရစ်တော်နှင့်သက်ဆိုင်သော အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်များဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် စာအုပ်ငယ်ကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်အဖြစ် ခရစ်တော်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုကာလ၏ အသုံးချမှု အဆုံးသတ်သည့်အချက်ကို ဖော်ပြပြီး၊ ဒံယေလကျမ်းတွင် ပိတ်ချောဝတ်ဆင်သော လူအဖြစ် ခရစ်တော်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံရှိ အံ့ဖွယ်ရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးလိမ့်မည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုဥပဒေတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသော ထိုသန့်ရှင်းသော သမိုင်းအတွင်းတွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် ၁၂၆၀ ဟူသော သင်္ကေတဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ကာလတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့ကွဲပြားစေခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီရှိသော ထိုကွဲပြားပျံ့နှံ့ခြင်းကာလကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် အသတ်ခံရ၍ လမ်းမပေါ်တွင် သုံးရက်ခွဲတိုင်တိုင် သေဆုံးလျက်ရှိကြသည်။ ထိုသုံးရက်ခွဲသည် ၁၂၆၀ ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၇ တွင်၊ ပိတ်ချောဝတ်ဆင်ထားသော ထိုသူက သန့်ရှင်းသောလူမျိုး၏ တန်ခိုးကို ဖြန့်ကျက်ချိုးဖျက်ခြင်းသည် သုံးရက်ခွဲ ပြည့်စုံပြီးဆုံးသောအခါ၊ နောက်ဆုံးကာလ၌ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအပေါ် ကျရောက်မည့် “အံ့ဖွယ်ရာများ” သည်လည်း ပြီးစီးမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယခင်ဆောင်းပါးကို ဇာခရိ အခန်းကြီး ၃ အပေါ် Sister White ၏ မှတ်ချက်ဖြင့် နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။ ပထမဝါကျတွင် “ယောရှုနှင့် ကောင်းကင်တမန်အကြောင်း ဇာခရိ၏ ရူပါရုံသည် ကြီးမားသော ပြစ်ဖြေလွှတ်ရာနေ့၏ နိဂုံးပိုင်းအတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ အတွေ့အကြုံနှင့် အထူးထူးခြားခြား အားပြင်းစွာ သက်ဆိုင်သည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအခန်းထဲ၌လည်းကောင်း၊ ထိုအခန်းအပေါ် Sister White ၏ မှုတ်သွင်းခံ မှတ်ချက်ထဲ၌လည်းကောင်း၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့သည် “အံ့ဩ၍ ကြည့်ရှုခံရသော လူများ” ဖြစ်ကြသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဖြင့် ပြီးစီးစေသည့် ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံထဲက “အံ့ဖွယ်ရာများ” သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော “အံ့ဖွယ်ရာများ” ပင် ဖြစ်ကြသည်။

ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၂ သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်သော အလင်းကို ပေးထားသည်။ ထိုအလင်းကို မီလာရိုက် သမိုင်းအတွင်း အားလုံးကို အမှန်တရားအဖြစ် သတ်မှတ်၍ တည်ထောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးခုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုကာလသုံးခုကို အခန်းငယ်သုံးငယ်အတွင်း တင်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အမှန်တရား၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို ထောက်မထားသော တိုင်သုံးတိုင်ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်တရား၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို အဆင့်သုံးဆင့်ပါသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြင့် ထောက်မထားသည်။ ထိုအဆင့်သုံးဆင့်ပါသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို အခန်းငယ် ကိုးငယ် (၄–၁၂) အတွင်း ပရောဖက်ပြုကာလကို တင်ပြသော အခန်းငယ်သုံးငယ်မှတစ်ဆင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုကာလသုံးခုကို အခြေခံဖြစ်သော မီလာရိုက်နားလည်မှုအပေါ် အခြေပြု၍ ချဉ်းကပ်သောအခါ၊ မီလာရိုက်နားလည်မှုနှင့် ကိုက်ညီစွာ သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အချိန်ဆိုသော အစိတ်အပိုင်းကို မသုံးသပ်သော သင်္ကေတဆိုင်ရာကာလသုံးခုကို ထုတ်ပေးသည်။

“ပရောဖက်ပြုချက်ကို တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်း—ထို့နောက် တံဆိပ်ဖြည်ခြင်း” ဟူသော ဖြစ်စဉ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော သမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်အတွင်း၌ပင် ထိုကာလသုံးရပ်ကို တည်ရှိစေထားပြီး၊ ထိုပိုဒ်၌ပင် သုံးဆင့်ပါသော စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ရိုးရာသမ္မာကျမ်းဖော်ပြချက်လည်း ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဒံယေလအား မိမိစာအုပ်ကို တံဆိပ်ခတ်ထားရန် ပြောကြားခြင်းဖြင့် အစပြုသော အခန်းငယ်ကိုးခန်းသည်ပင် ထိုကာလသုံးရပ်ကို ဖော်ပြထားသော အခန်းငယ်များဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအခန်းငယ်ကိုးခန်းအတွင်းတွင်လည်း အမှန်တရားကို တံဆိပ်ဖြည်သောအခါ ပြီးမြောက်စေသော သန့်စင်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို “သန့်စင်စေခြင်း၊ ဖြူစင်စေခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်းခံရခြင်း” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အခန်းငယ်သုံးခန်းအတွင်းရှိ ကာလသုံးရပ်သည် အဆုံးကာလ၌၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဖြစ်ပေါ်သော အသိပညာတိုးပွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခြင်းနှင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်စဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသမိုင်း၌ပင် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအပေါ် ကျရောက်မည့် သင်္ကေတဆန်သော “အံ့ဖွယ်အမှုများ” ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအပိုဒ်ကို တစ်ဖန် ပြန်ဖတ်ပါ။

ကိုးချက်ပါသော ထိုအပိုဒ်အတွင်းရှိ အချက်သုံးချက်၌ တွေ့ရသော ကာလသုံးခုသည် ဒံယေလကျမ်း၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်စားပြုထားသော အထွတ်အထိပ်သည် အတွင်းပိုင်း ပရောဖက်ပြုချက်မျဉ်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်မရှိဘဲ တောင်တစ်လုံးမှ “ဖြတ်ထုတ်” ခံရသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး၏ အကြောင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ကျန်ကြွင်းသူတို့၏ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။ ထိုအတွင်းပိုင်းမျဉ်းကို အခန်း ၁၀ နှင့် ၁၂ တို့တွင် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အပြင်ပိုင်းမျဉ်း၏ အထွတ်အထိပ်မှာ အခန်း ၁၁ ၏ နောက်ဆုံးအချက်များနှင့် ဒံယေလ ၁၂ ၏ အစပိုင်း အချက်အနည်းငယ်ထဲတွင် ရှိသည်။

ထိုကာလသုံးရပ်သည် Ulai နှင့် Hiddekel မြစ်တို့၏ သက်သေခံချက်ဆိုင်ရာ ရူပါရုံနှစ်ခုလုံး၏ အထွတ်အထိပ်လည်း ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအခန်းငယ်သုံးချက်တွင် Abram နှင့် Paul ကို သက်သေခံများအဖြစ် ပေးထားသော ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ကာလပရောဖက်ပြုချက်၏ အထွတ်အထိပ်ပြည့်စုံခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်လည်း ပါဝင်သည်။ ပိတ်ချောကို ဝတ်ဆင်သောလူအဖြစ် ယေရှုသည် အခန်းငယ် ၇ တွင် ရေပေါ်၌ လမ်းလျှောက်နေတော်မူ၏။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် အသံနှစ်သံ၊ ယင်းတို့သည်လည်း ခရစ်တော်၏ အသံပင်ဖြစ်၍၊ Abram နှင့် Paul တို့သည် သက်သေခံရန် ရပ်နေကြ၏။ အခန်းငယ် ၁၂ တွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ သမိုင်းကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုထားသည်၊ အကြောင်းမူကား တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် အပျိုကညာများဖြစ်ကြပြီး၊ အပျိုကညာများသည် အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာကို တွေ့ကြုံကြရသည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့ပြင် အခန်းငယ် ၁၂ ၌ ရှိသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် စောင့်မျှော်နေသူတို့အပေါ် သက်ရောက်၏။ ဥပမာ၌ စောင့်မျှော်နေသူများ၊ “မင်္ဂလာရှိသောသူများ” ဖြစ်ကြသူများသည် တံခါးပိတ်လိုက်သောအခါ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးသော အဝတ်ကို လက်ခံရရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

အခန်းငယ် ခုနစ်တွင် ယေရှုသည် ရေပေါ်၌ လျှောက်သွားတော်မူပြီး၊ ထိုအရာက ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ သို့သော် ပေတရုသည် ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်၍ လျှောက်သွားစပြုကာ ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတော်ချီးမွမ်းလေ၏။ သို့ရာတွင် ပေတရုသည် အတန်းနှစ်ရပ်လုံး၏ သင်္ကေတအဖြစ် မကြာခဏ အသုံးပြုခံရသူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ တရားစီရင်ခြင်း အချိန် ရောက်လာသောအခါ ထိုဘုန်းအသရေသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ အခန်းငယ် ခုနစ်တွင် တည်ရှိသော ပထမကာလသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြု၏။ ယေရှုသည် ရေပေါ်၌ ရှိတော်မူ၏။ ရေသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သင်္ကေတဖြစ်၏။ ထို့နောက် ယေရှုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ၏ တရားစီရင်ခြင်းမတိုင်မီ မိမိ၏လူတို့ကို ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေတော်မူမည့် ကာလတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြတော်မူ၏။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ အစိတ်အပိုင်း သုံးခုလုံးသည် အခန်းငယ် ခုနစ်အတွင်း ပါဝင်နေ၏၊ အကြောင်းမူကား အခန်းငယ် ခုနစ်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးကို ကိုယ်စားပြုသော အခန်းငယ်သုံးခုအနက် ပထမအခန်းငယ် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်သည် Abram နှင့် Paul တို့၏ alpha အသံများအပေါ် ၎င်း၏ omega သက်သေခံချက်ဖြင့် “နှစ်ဆတိုးခြင်း” တစ်ရပ်ကို ပေးထားသည်။ သူတို့၏ “နှစ်ဆတိုးထားသော” အသံများသည် ပဋိညာဉ်အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဖော်ပြတင်ပြရန် ပေါင်းစည်းသွားပြီး၊ အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်သည် 1798 ခုနှစ်တွင် Babylon ၏ ပြိုလဲခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော ပရောဖက်ပြုကာလကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့် omega အဖြစ် ထိုပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေကာ၊ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ Michael ထမြောက်ရပ်တည်သောအခါ Babylon ၏ ပြိုလဲခြင်းကို ပုံဆောင်ပြသသည်။ အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်တွင် ပရောဖက်များ၏ နှစ်ဆတိုးခြင်းတစ်ရပ်နှင့် Babylon ၏ ပြိုလဲခြင်း နှစ်ကြိမ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ကာလတစ်ခုကို တွေ့ရသဖြင့်၊ “Babylon is fallen is fallen” ဟု ကြေညာခဲ့သော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ထင်ဟပ်ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိသည်။

အခန်းငယ် ခုနစ်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်ကာ၊ အခန်းငယ် ဆယ့်နှစ်မှာ Daniel 12*12 သို့မဟုတ် Daniel 144 ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ပညာရှိသူတို့နှင့် မိုက်မဲသူတို့အကြားရှိ ခြားနားမှုအကြောင်းဖြစ်သည်။ ထိုခြားနားမှုကို တရားစီရင်ခြင်းအကျပ်အတည်း၌ စရိုက်လက္ခဏာ ပေါ်ထွန်းဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည့် တရားစီရင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အကောင်အထည်ဖော်ရသည်။ အခန်းငယ် ဆယ့်နှစ်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ လောကကို အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် မည်သို့ ခွဲခြားထားကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထို့ပြင် ထိုသို့သော ခွဲခြားမှုကို တတိယကောင်းကင်တမန်က ပြင်ပဘက်မှ ပုံဖော်ဖော်ပြထားခြင်း၏ တန်ပြန်ညီမျှမှုမှာ အခန်းငယ် ဆယ့်နှစ်၌ ကိုယ်စားပြုထားသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အတွင်းပိုင်းဆိုင်ရာ ခွဲခြားမှုဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ခုနစ်၊ ဆယ့်တစ်နှင့် ဆယ့်နှစ်တို့သည် ကောင်းကင်တမန် သုံးပါး၏ သတင်းစကားဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအခန်းငယ်တို့သည် နောက်ဆုံးကာလ၌ တံဆိပ်ဖြုတ်ဖော်ပြခံရသော အလင်းဖြစ်ကြသည်။ ဤအခန်းငယ် သုံးခုသည် နောက်ဆုံးကာလ၌ တံဆိပ်ဖြုတ်ဖော်ပြခံရခြင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ နှင့် ကိုက်ညီသည်။

အင်အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ တွင် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့အဖြစ်လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်သည် “ခြင်္သေ့” ကဲ့သို့ ဟောက်ကြွေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုဟောက်သံမှ တံဆိပ်ခတ်၍ ဝှက်ထားခြင်းခံရသော မိုးကြိုးသံ ခုနစ်သံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်များသည် အပြိုင်အဆိုင် ကိုက်ညီသော ကျမ်းပိုဒ်များဖြစ်ကြသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် အခန်းကြီး ၁၂ တွင်ပါသော ကာလအပိုင်းအခြား သုံးရပ်သည်လည်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ ၏ မိုးကြိုးသံ ခုနစ်သံပင် ဖြစ်သည်။

“မိုးကြိုးသံခုနစ်ချက်” သည် ရိုးရိုးအားဖြင့် ခရစ်တော်အား အာလဖာနှင့် အိုမီဂာဟု ခေါ်ဆိုသည့် အခြားဖော်ပြချက်တစ်ရပ်သာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား “မိုးကြိုးသံခုနစ်ချက်” ၏ အဓိက သင်္ကေတအဓိပ္ပါယ်မှာ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော “ဖြစ်ရပ်များ၏ အစီအစဉ်တကျ ဖော်ပြချက်” ကို ကိုယ်စားပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်တို့၏ သမိုင်းတွင် “အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များ” အဖြစ် ထပ်မံပေါ်လွင်လာကာ “မိမိတို့၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ထုတ်ဖော်ပြသခံရမည်” ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “မိုးကြိုးသံခုနစ်ချက်” သည် အာလဖာနှင့် အိုမီဂာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် အစနှင့် အဆုံးလည်းဖြစ်တော်မူ၏။ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးလည်းဖြစ်တော်မူ၏။ အုတ်မြစ်နှင့် ဗိမာန်လည်းဖြစ်တော်မူ၏။ ထောင့်ကျောက်နှင့် အပိတ်ကျောက်လည်းဖြစ်တော်မူ၏—မိုးကြိုးသံခုနစ်ချက်။

ဒံယေလ ၁၂ တွင် ပါရှိသော သင်္ကေတပြုကာလသုံးခု၏ အလင်းသည် မိုးကြိုးခုနစ်လုံး၏ အလင်းနှင့် ကိုက်ညီရမည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုတည်းသော ပရောဖက်ပြုလိုင်းဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပထမကာလတွင် ခရစ်တော်သည် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တော်မူသည်။ ထိုသို့ပင် ဗျာဒိတ် ၁၀ တွင်လည်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပြုတော်မူသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၀ တွင် ထိုလက်သည် ပရောဖက်ပြုအချိန်၏ အသုံးချမှု အဆုံးသတ်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်လာပြီး၊ ပရောဖက်ပြုအချိန်ကာလများမှ ပရောဖက်ပြုကာလများသက်သက်သို့ ကူးပြောင်းသည့် အမှတ်အသားဖြစ်လာသည်။ မီလာရိုက်များ အသုံးပြုခဲ့သော အဓိကပရောဖက်ပြုစည်းမျဉ်း၏ ထိုကူးပြောင်းမှုသည် ခရစ်တော်၏အချိန်၌ အက္ခရာအနက်မှ ဝိညာဉ်ရေးအနက်သို့ ဖြစ်ခဲ့သော အဓိကကူးပြောင်းမှုအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။

တမန်တော်ပေါလုသည် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုး၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ မျိုးရိုးကြောင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဓိက ပရောဖက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို တည်ထောင်ရန် ခေါ်ထုတ်တင်မြှောက်ခံခဲ့ရသည်။ ဝိညာဉ်ရေးအစ္စရေး၏ အစအဦးအချိန်၌ပင် ပဋိညာဉ်တရားကိုယ်တိုင်ကို ပြန်လည်အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်သည့် အဓိက ပရောဖက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အာဗြဟံ၏ သားဖြစ်ခြင်းဟူသည် သွေးအရ မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အာဗြဟံ၏ သားဖြစ်ခြင်းကို ဆိုလိုလာသည်။ ဤပရောဖက်ဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားကို အဓိကအားဖြင့် ပေါလု၏ ကလောင်အားဖြင့် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ဤအရာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သူသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ ၌ရှိသော ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ကာ၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အချိန်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက်တွေ့အသုံးချမှုကို ပြောင်းလဲ၍ အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို သက်တံရောင်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ နောဧ၏ သင်္ဘောသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီနှင့် ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်၊ ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသော ရွေးချယ်ခံလူမျိုး မရှိသေးသော ကာလအပိုင်းအခြားတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အာဗြဟံကို ခေါ်ယူခြင်းသည် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှု၌ အရေးကြီး၍ ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ အာဗြဟံနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်သည် ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ လမ်းကြောင်း၌ အရေးပါသော အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ပေါလု၏ နေ့ရက်ကာလတွင် အက္ခရာအတိုင်းမှ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာသို့ ပြောင်းလဲသွားမှုကြီးကိုလည်းကောင်း၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အချိန်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှုမှ အချိန်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှုမရှိခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားမှုကိုလည်းကောင်း ပုံဆောင်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်၌ ပထမဆုံးသော အပြောင်းအလဲမှာ ဧဒင်ဥယျာဉ်ဖြစ်ပြီး၊ ထင်ရှားစွာ ကြေညာခံရသော အပြောင်းအလဲမှာ အသက်ပင်အပေါ် တားမြစ်ကန့်သတ်ချက်များဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဝတ်ဆင်မှု၌လည်း ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုသည် ဝိညာဉ်ရေးအလင်းမှ အမှန်တကယ် သိုးသားရေဝတ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၌ နောက်တစ်ကြိမ် အဓိက အပြောင်းအလဲမှာ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပဋိညာဉ်၏ ပထမ အဓိက အပြောင်းအလဲတွင် အာဒံက ကိုယ်စားပြုခဲ့သကဲ့သို့ နောဧကလည်း ထိုအပြောင်းအလဲကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် အာဗြံနှင့်အတူ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခြင်း ဖြစ်လာပြီး၊ ယင်းက မောရှေထံသို့ ဦးတည်စေရာ မောရှေသည် တစ်ရက်သည် တစ်နှစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သဘောတရားများကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ထိုသဘောတရားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ မှန်ကန်စွာ အသုံးဝင်နေပြီး၊ ထိုနှစ်တွင် ပဋိညာဉ်၌ အခြားသော အဓိက အပြောင်းအလဲတစ်ရပ် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ ကြီးမားသော ခေတ်ကာလများ၌ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သဘောတရားတစ်ရပ်၌ အမြဲတမ်း အဓိက အပြောင်းအလဲတစ်ရပ် ရှိလေ့ရှိသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ထိုအပြောင်းအလဲမှာ အာလဖနှင့် ဩမေဂါသည် သမ္မာတရားဖြစ်သည်ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။ အာလဖနှင့် ဩမေဂါသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ အဆုံးကို အစနှင့်အတူ အစဉ်အမြဲ ပုံဖော်ပြသထားသည်ဟူသော သဘောတရားဖြစ်သည်။ ထိုအာလဖနှင့် ဩမေဂါ သဘောတရားနှင့် ဆက်စပ်လျက် ဟီဘရူးဘာသာစကားရှိ “သမ္မာတရား” ဟူသော စကားလုံး၏ သုံးဆင့်ဖွဲ့စည်းပုံလည်း ရှိသည်။

ကျန်ကြွင်းသူတို့၏သမိုင်းတစ်လျှောက်၌ ဖြစ်ပေါ်သော အဓိကပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို အဓိကပဋိညာဉ်သမိုင်းတစ်ရပ်စီတွင် တိုက်ရိုက်ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ အခြားသမ္မာတရားလမ်းကြောင်းများ၌လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ 22:22 ၌ ဧလျာကိမ်အပေါ် တင်ပေးထားသော “သော့” သည် မဿဲ ၁၆ တွင် ပနီယုံ၌ ပေတရုအား ပေးအပ်ခဲ့သော သော့တစ်ချောင်းတည်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသော့ကို ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်အား ပေးထားပြီး၊ မောရှေ၏သမိုင်းတစ်လျှောက်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သော တစ်ရက်လျှင် တစ်နှစ် ဆိုသည့် အခြေခံသဘောတရားနှင့် သူ့အား ချိတ်ဆက်နိုင်စေသော သော့ကို ရရှိခဲ့သူမှာ ဝီလျံ မီလာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမောရှေ၏သမိုင်းသည် မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းကို ပုံဆောင်ထားသည်။ မီလာ၏ မောရှေ၏ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဆက်စပ်မှုကို ပေါလု၏ အာဗြဟံ၏ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဆက်စပ်မှုက ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုအပြင်၊ မီလာသည် မောရှေနှင့် အဘယ်ကြောင့် မဆက်စပ်သင့်ရမည်နည်း၊ မောရှေသည် သင်္ဘောထဲ၌ ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ခြင်းအားဖြင့် နောဧ၏ သင်္ဘောထဲ၌ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ပဋိညာဉ်နှစ်ရပ်စလုံးကို ချည်နှောင်ပေါင်းစည်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဧဒင်တွင် စတင်သော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အသုံးချပြောင်းလဲမှုများက နောက်ဆုံးပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ သမိုင်း—တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သမိုင်း—အတွင်း၌ ပရောဖက်ပြုအလင်း၏ အဓိကဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ပြသနေသည်။ ငါသည် ထိုအဓိကပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ခုနစ်မိုးကြိုးများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်ဟု ယူဆပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ထဲရှိ ကာလသုံးပါးနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်နေကြသည်။ ထိုအရာများကိုသာ အက္ခရာဖ်နှင့် အိုမေဂါ၏ အခြေခံသဘောတရားများကို သမ္မာတရား၏ အဆင့်သုံးဆင့်ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် တည်ရပ်သော line upon line အသုံးချမှုအပေါ် သက်ရောက်စေသည့်အခါ၌သာ အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည်။

“အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့” ဟူသော ကြေညာချက်မတိုင်မီ ချက်ချင်းတည်ရှိသော ကျမ်းပိုဒ်များ၌ ခရစ်တော်သည် ခုနစ်မိုးကြိုးသံကို မိတ်ဆက်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာတို့သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ အမှန်တရားများကဲ့သို့ပင်—တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခြင်းခံရခဲ့ကြသည်။ အခန်းကြီး ၁၂ ၌ ပိတ်ချောဝတ်ဆင်သော လူတစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်ထားခြင်း၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာမှာ ဒံယေလ၏စာအုပ်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ ၌ ခရစ်တော်သည် ခြင်္သေ့တော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်း၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာမှာ ခုနစ်မိုးကြိုးသံကို တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ Sister White သည် ခုနစ်မိုးကြိုးသံကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ဒံယေလ၏စာအုပ်ကို တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခြင်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ ဆက်စပ်ထားသည်။

ခုနစ်မိုးကြိုးများကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ နှင့် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်ကလည်းကောင်း၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းကလည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသမိုင်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ သမိုင်းတွင် ထပ်မံပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုတစ်ပိုဒ်တည်းတွင်ပင် “ယောဟန်အား ပေးအပ်ထားသော အထူးအလင်းရောင်သည်၊ ခုနစ်မိုးကြိုးများအတွင်း ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့၊ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများအောက်၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အဖြစ်အပျက်များ၏ ပုံဖော်တင်ပြမှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ လူများအတွက် ဤအရာများကို သိရှိစေရန်မှာ အကောင်းဆုံးမဟုတ်ခဲ့၊ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် မဖြစ်မနေ စမ်းသပ်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တော်အရ အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး ပိုမိုတိုးတက်မြင့်မားသော အမှန်တရားများကို ကြေညာဟောပြောရမည်ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုထားသည်။ မီလာရိုက်တို့သည် မိမိတို့ရှေ့တွင် စိတ်ပျက်ရမှု နှစ်ကြိမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို နားမလည်ခဲ့ကြချေ၊ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ နားလည်မှုမပြည့်စုံခြင်းကိုပင် သူတို့အား စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ မီလာရိုက်တို့သည် “ပိုမိုတိုးတက်မြင့်မားသော အမှန်တရားများ” ဟူသောအရာကို မမျှော်မှန်းခဲ့ကြ၊ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ပဋိညာဉ်သမိုင်းတွင် “ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အကြီးမားသော အရွှေ့အပြောင်းများ” ကို သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

“ဤအရာများကို” Millerite “လူမျိုးသည် သိရှိထားရန် အကောင်းဆုံးမဟုတ်ခဲ့သော်လည်း” တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့သည် တူညီသောသမိုင်းအားဖြင့် စမ်းသပ်ခံရကြသည်။ သို့သော် ထိုသမိုင်းကို အပြစ်ကင်းစွာ နားလည်မှားခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိတို့ သိထားရမည့် သမိုင်းတစ်ရပ်ကို မနားလည်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ တူညီသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ပြောင်းပြန်လှန်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ထဲမှ ယောဟန်သည် ပထမဦးစွာ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဒုတိယအနေဖြင့်သာ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ Millerite လှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယောဟန်သည် စာအုပ်ငယ်ကို စားမီ အချိုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် ခါးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်အသိပေးခံရခြင်းကို မြင်တွေ့သည့်အခါ ဤအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည်။ Millerite များအတွက် ထိုအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးမဟုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယောဟန်သည် Millerite များက စာအုပ်ငယ်ကို စားသည့်အခါ ဘာဖြစ်ပျက်မည်ကို ကြိုတင်သိနှင့်သော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယောဟန်သည် အခန်းဆယ်တွင် ဖော်ပြထားသော သမိုင်း၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ၏ ခါးသီးချိုမြိန်သော အတွေ့အကြုံကို ကြိုတင်၍ ပြောကြားခံရသည်။ အခန်းငယ် ၉ နှင့် ၁၀ တွင် ထင်ရှားစွာ ပုံဖော်ထားသော ထိုအတွေ့အကြုံကို အခန်းငယ် ၂ မှ ၄ အထိတွင်လည်း ထင်ထင်ရှားရှား သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

“မိုးကြိုးခုနစ်လုံး” သည် ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ လက်အောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် “အဖြစ်အပျက်များ၏ အစဉ်အလာဖော်ပြချက်တစ်ရပ်” ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ “မိမိတို့၏ အစဉ်အတိုင်း ဖော်ထုတ်ပြသခံရမည့် အနာဂတ်အဖြစ်အပျက်များ” ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ “မိုးကြိုးခုနစ်လုံး” သည် မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သမိုင်းတွင် ထပ်မံပြန်လည်ပြသကြောင်းသော သမ္မာတရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ပြင် ၁၇၉၈ ခုနှစ်နှင့် ထိုနောက်ပိုင်း အဆုံးကာလ၌ တံဆိပ်ဖြည်ခံခဲ့ရသော သမ္မာတရားများသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် သမ္မာတရားကို တံဆိပ်ဖြည်ခြင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ထဲရှိ ယေရှုသည် ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၁၂ ထဲရှိ ယေရှုနှင့် ကိုက်ညီဆက်စပ်နေသည်။ ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ခုစလုံးတွင် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ စမ်းသပ်သော သမ္မာတရားကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် တံဆိပ်ဖြည်ခြင်းကို တင်ပြထားသည်။

အချို့က ခုနစ်ကြောင်းတွင် ယေရှုသည် မိန့်တော်မူနေပြီး၊ ဆယ့်တစ်နှင့် ဆယ့်နှစ်ကြောင်းတို့တွင် ဂါဗြေလသည် ဒံယေလအား ပြောဆိုနေသည်ဟု အငြင်းပြုနိုင်ကြမည်။ သို့သော် အပိုဒ်သုံးခုလုံးတွင် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် မိန့်တော်မူနေသည်ဟုလည်း နားလည်နိုင်သည်။ ဤအကြောင်းအရာ၏ မည်သည့်ဘက်ကို ယူဆစေကာမူ၊ ဒံယေလမှတစ်ဆင့် မိန့်တော်မူသော အသံမှာ ခရစ်တော်၏အသံပင် ဖြစ်ပြီး၊ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုကာလသုံးခုသည် ခရစ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့ ကိုယ်တော်သည် ကာလသုံးခုကို သမ္မာတရား၏ ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ထုတ်ဖော်တင်ပြတော်မူသည်။ ကာလသုံးခုလုံးသည် တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားခြင်းခံရသဖြင့်၊ သုံးဆင့်ပါဝင်သော သင်္ကေတတစ်ခုတည်းကို ဖြစ်စေသည်။

ခုနှစ်မြောက်အခန်းငယ်သည် အံ့ဖွယ်ရာများ၏ အဆုံးသတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်း၍၊ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်က နောက်ဆုံးဆောင်ရွက်သော အမှုတော်ကို ဖော်ပြသည်။ ထိုအမှုတော်တွင် ကိုယ်တော်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အပြစ်များကို ပယ်ဖျက်တော်မူ၍၊ ၎င်းတို့ကို တံဆိပ်ခတ်တော်မူသည်။ ပထမအခန်းငယ်သည် “အံ့ဖွယ်ရာများ” ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ထိုသုံးအခန်းငယ်အနက် နောက်ဆုံးအခန်းငယ်သည်လည်း “အံ့ဖွယ်ရာများ” ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ဖွယ် အတွေ့အကြုံတစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခြင်းကြောင့် မင်္ဂလာရှိသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ အလယ်ကာလသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း လူသားမျိုးနွယ်၏ ပုန်ကန်မှုကို ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်စေသော ကာလကိုလည်း တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကာလအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ်များအားလုံးသည် “နောက်ဆုံးသောကာလ၌” ဒံယေလ၏ လူမျိုးအပေါ် “ရောက်လာမည့်အရာ” ကို တိုက်ရိုက် ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ သုံးအခန်းငယ်လုံးသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သန့်စင်ခြင်းဟူသော အကြောင်းအရာကို ပြောဆိုလျက်ရှိသည်။ ပထမကာလသည် တတိယကာလနှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ အလယ်ကာလသည် အာမာဂေဒုန်သို့ ချီတက်သွားကြသည့်အတိုင်း လောကတစ်ခုလုံး၏ ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အကယ်၍ ထိုကာလသုံးခုသည်လည်း မိုးကြိုးသံခုနစ်သံပင်ဖြစ်လျှင်၊ ထိုအခန်းငယ်သုံးခုသည် “အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အမှုအရာများကို၊ ၎င်းတို့၏ အစဉ်အတိုင်း [ဖော်ပြလိမ့်မည်]” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို “အနာဂတ်အမှုအရာများ” သည် 1840 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်အတွင်း “ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့အောက်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အစဉ်တကျ ဖော်ပြချက်” နှင့် ကိုက်ညီမည်ဖြစ်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုက လက်ခံထားသော သမ္မာတရားများအနက် ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်ချက်နှင့် ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားသော အရာများ များစွာ ရှိသော်လည်း၊ ထိုသမ္မာတရားအားလုံးသည် ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်ချက်နှင့် သဟဇာတဖြစ်ကြသည်။ Millerite များခေတ်မှ ယနေ့အထိ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဓိက ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “တစ်နေ့ကို တစ်နှစ်” ဟူသော မူဝါဒသည် အထင်ကရ ဥပမာဖြစ်သော်လည်း၊ အခြားဥပမာများလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုသို့သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဓိက ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်၏ ဥပမာတစ်ခုကို မိုးကြိုးသံခုနစ်သံနှင့် ဆက်နွှယ်သည့် အကြောင်းအရာတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဆယ်မမြောက်အခန်း၏ နောက်ဆုံးကျမ်းပိုဒ်တွင် ယောဟန်အား ထပ်မံပရောဖက်ပြုရမည်ဟု မိန့်ကြားခံရပြီးနောက်၊ ထိုသို့ပြောခြင်းအားဖြင့် ဆယ်မမြောက်အခန်း၏ သမိုင်းသည် မီလာရေးတို့၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို နှစ်မျိုးလုံး ကိုယ်စားပြုကြောင်း အလေးထားဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့၊ သူ့အား ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာရန် တံတောင်တစ်ချောင်း ပေးခဲ့သော်လည်း၊ အပြင်ခြံတော်ကိုမူ ချန်ထားရမည်ဟု မိန့်ကြားခံရ၏။

၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာနေစဉ် ယောဟန်အား တန်တိုင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော တပါးအမျိုးသားတို့ကို ချန်လှပ်ထားရန် မိန့်ကြားထားသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အတွင်းရှိ ဤပုံရိပ်ပြသချက်သည် ဘုရားသခင်က ပဋိညာဉ်သစ်၏ သတို့သမီးကို ယခုမှ ရွေးချယ်တော်မူခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ သတို့သမီးနှင့် တန်တိုင်းအကြား ခွဲခြားသတ်မှတ်မှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဆစ္စတာ ဝှိုက်က တန်တိုင်းသည် တပါးအမျိုးသားတို့ကို ကိုယ်စားပြု၍ ဗိမာန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခံလူမျိုးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ The Desire of Ages ထဲရှိ “The Outer Court” အခန်းကိုသာ ဖတ်ကြည့်ပါ။

ယောဟန်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ခံ လူမျိုးဖြစ်လာခဲ့သည့် မီလာရိုက်တို့ကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ခါး၍ ချိုမြိန်သော သတင်းစကားကို မကြာသေးမီက တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသော မီလာရိုက်တို့နှင့်၊ အခြားသော ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံကြသော ကမ္ဘာလောကတစ်ရပ်လုံးအကြား—ယင်းကို တပါးအမျိုးသားများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်—ခွဲခြားမှုတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်ကို 1840 ခုနှစ်မှစ၍ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းအချိန်တိုင်အောင် ချထားခဲ့ပြီး၊ သန်းခေါင်ယံ ကြွေးကြော်သံကို ကြေညာနေစဉ်အတွင်း ဗိမာန်တော်ကို အပြီးသတ်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြီးမားသောစိတ်ပျက်ခြင်း ရောက်လာပြီး၊ ယောဟန်အား ထ၍ တိုင်းတာရန်၊ သို့သော် လူမျိုးခြားတို့ကိုမူ ချန်ထားရန် အမိန့်ပေးခံရသည်။ ယောဟန်သည် တရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို သရုပ်ဖော်လျက်ရှိပြီး၊ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းသည် ထိုကျမ်းပိုဒ်များအတွင်း ယောဟန်၏ တိုင်းတာခြင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ယောဟန်ကို တိုင်းတာခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် ယခုလေးတင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အရာသည် အက်ဒဗင်တစ်တို့၏ ပုံမှန်နားလည်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသော်လည်း၊ ဤလှုပ်ရှားမှုအတွင်းတွင် ထိုသင်္ကေတနှင့်ပတ်သက်သော နားလည်မှု၌ အရေးကြီးသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

မီလာရိုက်တို့၏နားလည်မှုနှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ အခန်းကြီး ၁၀ ၌ ယောဟန်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော မီလာရိုက်တို့၏သမိုင်းအတွင်းတွင်လည်း၊ နောက်ပိုင်း၌ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင် ဖြစ်လာမည့် အပြိုင်လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်အတွက် ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ် ပါဝင်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်လာခဲ့ကြသည်။ မီလာရိုက်တို့၏သမိုင်းဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာများကို ယူ၍၊ တပါးအမျိုးသားတို့၏ကာလကို ဖယ်ထားလိုက်ပါက၊ ယောဟန် တိုင်းတာနေခဲ့သော ဗိမာန်တော်တည်းဟူသော အရာကိုပင် မြင်နိုင်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်ခဲ့ကြသည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်သော ၂၅၂၀ နှစ်ကြာ အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုနှင့်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်သော အခြားတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့လာခဲ့ကြသဖြင့်၊ ခရစ်တော်သည် မီလာရိုက်ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည့် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကာလတစ်ရပ်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ယောဟန်က အပြင်ဝင်းကို တပါးအမျိုးသားတို့ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ “တပါးအမျိုးသားတို့၏ အချိန်ကာလများ” ဟူသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလတစ်ရပ်လည်း ရှိသည်။

“တပါးအမျိုးသားတို့၏ အချိန်ကာလများ” ဟူသည်မှာ အများကိန်းဖြစ်ပြီး၊ ပကတိဣသရေလနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလ နှစ်မျိုးစလုံးကို နင်းချေခံရသည့် ကာလနှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပုဂံဝါဒ၏ နင်းချေခြင်းနောက်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ နင်းချေခြင်းလိုက်လာသော ထိုနင်းချေခြင်းနှစ်ရပ်အနက် နောက်ဆုံးတစ်ရပ်သည် 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ဆိုစေကာမူ “တပါးအမျိုးသားတို့၏ အချိန်ကာလများ” သည် ပထမကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် 1798 ခုနှစ်တွင် စတင်၍ တိုင်းတာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့မတိုင်မီ မဟုတ်ပေ။ သူသည် 1844 ခုနှစ်၏ သမိုင်းအတွင်းတွင် ထားရှိခံခဲ့ရသဖြင့်၊ 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော ကာလကို ချန်လှပ်လိုက်ခြင်းသည် တန်တိုင်းအပြင်ဘက်ဝင်းကို ချန်လှပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ပဋိညာဉ်၏ သတင်းပို့သူက မီလာရေးဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်မြှင့်တင်ခဲ့သော လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကာလကို သင် ဖော်ထုတ်ပြသလျက်ရှိသည်။ ဆက်နွယ်နေသော အမှန်တရားများစွာသည် ဤအသုံးချမှုမှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤအရာကို ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်မှုနှင့် ကွဲပြားသော အလင်း၏ ဥပမာတစ်ရပ်အဖြစ်သာ အသုံးပြုနေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအလင်းသည် မူလအမှန်တရားများကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ အချိန်သတ်မှတ်ချက်ကိုမူ ထပ်မံအသုံးမချတော့ပေ။

ထိုအထူးသဖြင့်သော အမှန်တရားကို 9/11 မတိုင်မီကပင် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ 9/11 နောက်ပိုင်းတွင်သာ အမှန်တကယ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တည်ထောင်ခံခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်ကို ယောဟန် တိုင်းတာခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အမှန်တရားကို “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” နှင့် သီးခြားခွဲထား၍ မရနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် တူညီသော ကျမ်းပိုဒ်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၌ ဖော်ပြထားသော “အံ့ဖွယ်ရာများ” ပြီးစီးအောင်မြင်သည့် ကာလမတိုင်မီအထိ တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” ၏ အသုံးချမှုနှင့်ဆိုင်သော အမှန်တရားတစ်ရပ် ရှိသည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ နောက်ပိုင်းတွင် တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်လှစ်ခံရသော “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” ၏ အသုံးချမှုသည် ဒံယေလ ၁၂ ၏ ကျမ်းပိုဒ်သုံးပိုဒ်နှင့် လုံးဝကိုက်ညီလျက်ရှိသည်၊ သို့မဟုတ် ထိုအရာသည် ၎င်းတို့ကို အလွန်နက်နဲသိမ်မွေ့သော နည်းဖြင့် ဖြည့်စွက်ပေးသည်ဟုပင် ဆိုသင့်ပေမည်။

ညီအစ်မဝှိုက်သည် ဒယ်နီယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့၏ အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်မှုကို ဖော်ပြရာတွင် compliment ဟူသော စကားလုံးကို မဟုတ်ဘဲ complement ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုထားသည်။ “ပြည့်စုံစေသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော complement သည် ထိုပရောဖက်ကျမ်းနှစ်စောင်က အချင်းချင်းအတွက် ပြုဆောင်သောအရာပင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လနောက်ပိုင်း ဒယ်နီယေလ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ခံရသော မိုးကြိုးခုနစ်သံသည် ထိုအတွင်းပါရှိသော သတင်းစကားကို ပြည့်စုံစေသည်။ မိုးကြိုးခုနစ်သံကို ဖွင့်လှစ်ပေးသောအရာမှာ အမှန်တရား၏ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် တွဲဖက်လျက်ရှိသော အာလဖနှင့် အိုမီဂါ၏ နိယာမပင် ဖြစ်သည်။

“အခြားလူမျိုးတို့၏ အချိန်ကာလများ” သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ပဂါန်ဝါဒနှင့် ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းဝါဒတို့က သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အိမ်ရှင်တပ်ကို နင်းချေခဲ့သော ၁၂၆၀ နှစ်စီသော ကာလနှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တန်တိုင်းဝင်းကို ချန်လှပ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတန်တိုင်းဝင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ ဆန့်တန်းလျက်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း၌ အချိန်သည် မရှိတော့။ ယနေ့တွင် ၁၂၆၀ နှစ်သည် ဗိမာန်တော်နှင့် တန်တိုင်းဝင်းအကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော အချိန်ကာလတစ်ရပ်ကိုသာ ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်မှ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လအထိ နင်းချေခြင်းသည် ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းခံရသည်။ ယနေ့ ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာခြင်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများအောက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ နယ်နိမိတ်ခွဲခြားသတ်မှတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော မိုးကြိုးခုနစ်သံနှင့် ဆက်စပ်လျက် ရှိပြီး၊ ယောဟန်အား တာဝန်ပေးအပ်ထားသော အမှုဖြစ်သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမားသောအမှု” သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို “ပေါင်းစည်း” ရန်ဖြစ်သဖြင့်၊ ယခင် ပဋိညာဉ်သမိုင်းတွင် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသော ပရောဖက်ပြုအမှုတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးပြီး၊ ယနေ့တွင်ပင် အလွန်ရှားပါးစွာသာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ အခြားလူမျိုးတို့၏ အချိန်ကာလများကို ကိုယ်စားပြုသော တန်တိုင်းဝင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ချန်လှပ်ထားသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ အဆုံးကာလရောက်သောအချိန်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည့် ပုပ်ရဟန်းဝါဒ၏ ၁၂၆၀ နှစ်ကြာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကိုလည်း ချန်လှပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

မီလာရေးသမိုင်းတွင် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကြာ တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လမှ စတင်၍ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မတိုင်မီအချိန်အထိ တည်ဆောက်လျက်ရှိသော ဗိမာန်တော်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထိုသမိုင်းကာလသည် ခုနစ်မိုးကြိုး၏ “အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များ” ဖြစ်သည့် ကာလဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် “မိမိတို့၏အစဉ်အတိုင်း ဖော်ပြခံရလိမ့်မည်” ဟူသည်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဖြစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းကို ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းနှင့် ပေါင်းစည်းစဉ်းစားသောအခါ၊ ထိုသမိုင်းသည် alpha စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်တစ်ခုဖြင့် စတင်၍ omega စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်တစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။ 1840 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ် ဧပြီ 19 ရက်နေ့အထိရှိသော ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းအတွင်းမှ ပရောဖက်ပြုထားသော အမှတ်အသားများကို၊ ထိုကာလ၌ ရောက်ရှိလာပြီး 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသည်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှတ်အသားများနှင့် ညှိနှိုင်းထားသောအခါ—ကာလနှစ်ခုလုံးသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ရောက်ရှိလာခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ရောက်ရှိလာခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်မှ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သို့ရှိသော သမိုင်းသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်မှ တတိယကောင်းကင်တမန်သို့ရှိသော သမိုင်းကို သရုပ်ဖော်ပြသသည်။

ဤအရာသည် မှန်ကန်သော အနက်ဖွင့်အသုံးချမှုဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြသော ပရောဖက်ဆန်သော သက်သေခံချက်တစ်ရပ်ကို ထိုအသုံးချမှု၏ alpha နှင့် omega တွင် တွေ့ရှိရသည်။ အပြိုင်မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကို အတူတကွ အသုံးချထားခြင်းနှင့် မျဉ်းနှစ်ကြောင်းလုံး၏ အစနှင့် အဆုံးတို့က ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ထိုမျဉ်းများကို line upon line အဖြစ် အတူတကွ ပေါင်းစည်း၍ မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် ပြုလုပ်သောအခါ အစသည် ပထမ စိတ်ပျက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြု၍ အဆုံးသည် ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။ အဆုံးသည် အစထက် သာ၍ ကြီးမြတ်ကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော alpha နှင့် omega ၏ နိယာမများ၌ နောက်ထပ် သက်သေတစ်ရပ်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ကြီးမားသော omega စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော alpha စိတ်ပျက်ခြင်းသည် alpha နှင့် omega ၏ အငယ်နှင့် အကြီး အစိတ်အပိုင်းတို့ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်သောအခါ၊ (၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်း)၊ ထို့နောက် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်၍ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်သော ဒုတိယမျဉ်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ စတင်ကြသောအခါ၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ ပရောဖက်ပြုမျဉ်းကို ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပရောဖက်ပြုမျဉ်း၏ အာလဖာနှင့် အိုမေဂါ နှစ်ရပ်စလုံးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။

ကာလအဆုံးတွင်၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့်အတူ တတိယကောင်းကင်တမန်လည်း ရောက်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့်၊ ထိုအရာသည် 9/11 ကို ပုံဆောင်ပြသကာ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ထဲရှိ အားကြီးသောကောင်းကင်တမန်၏ အသံနှစ်သံကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအသံနှစ်သံသည် ဒုတိယနှင့် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းတရားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တစ်ပါးနှင့်တစ်ပါး ထိတွေ့ခဲ့ကြကာ၊ သမိုင်းနှစ်ခုကို “line upon line” အတိုင်း အတူပေါင်းစည်းယူဆောင်လာသောအခါ၌လည်း တဖန် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ကြသည်။ ဤသို့ ပေါင်းစည်းယူဆောင်လာသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းမှ အကြီးမားဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းတိုင်အောင်ရှိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုသမိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ waymark သည် Millerites များ၏ ကာလအတွင်း Exeter စခန်းအစည်းအဝေး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကိုးကွယ်သူ အုပ်စုနှစ်စု ပေါ်ထွက်ထင်ရှားလာခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာသည် ဥပမာပုံပြင်ထဲရှိ မိုက်မဲသောကညာတို့၏ ပုန်ကန်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အလယ်ဗဟိုရှိ waymark ကို ပုန်ကန်ခြင်းအဖြစ်လည်း ခွဲခြားဖော်ပြပေးသည်။

မိုးကြိုးသံ ခုနစ်သံသည် ပဌမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတို့ကို စာကြောင်းအပေါ် စာကြောင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သမိုင်းအတွင်း ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းမှ မဟာစိတ်ပျက်ခြင်းတိုင်အောင်ရှိသော သမိုင်းတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထိုသမိုင်းက ပရောဖက်ပြုချက်အရ မည်သည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို နားလည်ခြင်းသည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် အဆုံးကာလတိုင်အောင် ပိတ်မိထားသည်ဟု ကိုယ်စားပြုထားသော သတင်းစကားနှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီသည်။

ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံထဲမှ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ဒံယေလက ပုံဖော်တင်ပြထားသည့် အပိုင်းကိုသာ ဤနေရာတွင် ချန်ထားမည်။ “ပထမအကြိမ်ဖော်ပြခြင်း၏ စည်းကမ်း” ဟူသော အကြောင်းအရာအတွင်း၌၊ အခန်းငယ် ၁ တွင် ဒံယေလသည် ရူပါရုံကို နားလည်သောသူတို့၏ အစုအဝေးတစ်ရပ်၌ ပါဝင်နေသည်ကို မှတ်သားပါ။ ရူပါရုံ၌ ပထမဆုံးဖော်ပြထားသောအရာမှာ ဒံယေလကို နားလည်သဘောပေါက်သော ပညာရှိတို့၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံး အခန်းငယ်ကိုးခုလုံးသည် နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့၌ နားလည်သဘောပေါက်သော ပညာရှိတို့အကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။