ယောလစာအုပ်နှင့် လောဒိကိယာ ခုနစ်ရက်မြောက် အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော် - အမှတ် ဆယ့်ကိုး

“ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့” သည် ယေရှုကို ရည်ညွှန်းသော နာမတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် ထို့နောက် တံဆိပ်ဖွင့်ခြင်း၌ ဆောင်ရွက်တော်မူသော အမှုကို အထူးအလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၅ ၌၊ ဒါဝိဒ်၏ အမြစ်လည်းဖြစ်တော်မူသော ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့သည် စာလိပ်ကို ဖွင့်ရန် အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏ “အမြစ်” သည် ယေရှဲဖြစ်ပြီး၊ ယေရှဲ၏ အမြစ်သည် ဖာရက်ဇ်ဖြစ်သည်၊ သူ၏ အမြစ်သည် ယုဒဖြစ်သည်၊ သူ၏ အမြစ်သည် ယာကုပ်ဖြစ်သည်၊ သူ၏ အမြစ်သည် ဣဇာက်ဖြစ်သည်၊ သူ၏ အမြစ်သည် အာဗြဟံဖြစ်သည်။ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဒါဝိဒ် သို့မဟုတ် ယေရှဲ၏ အမြစ်ကို ဖော်ပြသောအခါ၊ အစနှင့် အဆုံးဟူသော သဘောတရားများကို အထူးအလေးပေးဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် အာလဖာနှင့် ဩမေဂါဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁ ၌ ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို တံဆိပ်ဖွင့်ပြသသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ အဓိကဂုဏ်သတ္တိမှာ ကိုယ်တော်သည် အာလဖာနှင့် ဩမေဂါဖြစ်တော်မူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်ဆိုသည်မှာလည်း၊ အချိန်တန်ပြီဟု ကိုယ်တော် သတ်မှတ်တော်မူသောအခါ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့က တံဆိပ်ခတ်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို တံဆိပ်ဖွင့်ရန် အသုံးပြုတော်မူသော သဘောတရားလည်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို တံဆိပ်ဖွင့်ပြခြင်းသည်၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ နိုးထမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ တန်ခိုးကို အသုံးပြုတော်မူသည့် ဘုရားသခင်၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းအမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ Sister White က ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့ကို ပိုမိုကောင်းစွာ နားလည်လာကြသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့အကြား၌ ကြီးမားသော နိုးထမှုတစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဆိုထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ နိုးထမှုနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ အလင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစ်မ ဝှိုက်သည် နောက်ဆုံးကာလများကို ကြည့်ရှုလျက်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအကြား၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြီးမားသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ သန့်ရှင်းသော သမိုင်းတစ်လျှောက်ရှိ ပြန်လည်နိုးကြားခြင်းများနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှသာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသန့်ရှင်းသောခေတ်ကာလအသီးသီးသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မစတင်မီ မကြာမီ စတင်လာမည့် နောက်ဆုံးသော ကြီးမားသည့် ပြန်လည်နိုးကြားခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ညွှန်ပြခဲ့ကြသည်။ ထိုပြန်လည်နိုးကြားခြင်းများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ မိုးကြိုးခုနစ်လုံးသည်၊ ဒါနီယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ တွင်ရှိသော စာအုပ်ကဲ့သို့ပင်၊ တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

1260 ဟူသောသင်္ကေတနှင့်ဆက်နွှယ်သည့် ကွဲပြားပျံ့နှံ့ခြင်းကာလ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ကျွန်ုပ်တို့ အသုံးချကြည့်သောအခါ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် လမ်းမပေါ်၌ သုံးရက်ခွဲကြာ သေဆုံးလျက်ရှိကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ အခန်းငယ် ၁၈ သို့ရောက်သောအခါ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကာလသည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် လူသားတို့၏ စုံစမ်းကာလ ပိတ်သိမ်းမည့်အချိန် မတိုင်မီလေးတွင်ရှိသော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ သူတို့သည် ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် တင်သတ်ခဲ့သော နေရာဖြစ်သည့် သောဒုံနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် သင်္ကေတဆိုင်ရာ 1260 ရက်ကြာ ကွဲပြားပျံ့နှံ့စေခြင်းကို ခံကြရသည်။

မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် အခန်းငယ် ၃ မှစ၍ လမ်းမပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ခံရသော အခန်းငယ် ၇ အထိ မိမိတို့၏ သက်သေခံချက်ကို ပေးနိုင်ရန် တန်ခိုးအာဏာပေးအပ်ခံခဲ့ကြသည်။ ယောဟန်သည် အခန်းငယ် ၂ တွင် ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက်၊ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် သားမွေးကြမ်းအဝတ်ကို ဝတ်လျက် မိမိတို့၏ သက်သေခံချက်ကို ပေးနိုင်ရန် တန်ခိုးအာဏာပေးအပ်ခံရကြသည်။ ဧလိယနှင့် မောရှေတို့၏ သတင်းစကားကို 1844 ခုနှစ်တွင် ဖိလဒယ်ဖိယ မီလာရိုက် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ 1863 ခုနှစ်ရောက်သော် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းဆင်းသက်လာသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အစဉ်အလာများအောက်တွင် သူတို့၏ အသံများကို မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် 1863 ခုနှစ်မှစတင်၍ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော အမှောင်ထု၏ သင်္ကേതဖြစ်သော “သားမွေးကြမ်းအဝတ်” ကို ဝတ်လျက် သုံးနှစ်ခွဲကြာ မိမိတို့၏ သက်သေခံချက်ကို ပေးနိုင်ရန် တန်ခိုးအာဏာပေးအပ်ခံခဲ့ကြသည်။

ညီမ ဝှိုက်၏ “မိုးကြိုးခုနစ်လုံး” ကို ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ အဖြစ်အပျက်များကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို “အကြောင်းအရာတစ်ကြောင်းပေါ် အခြားအကြောင်းအရာတစ်ကြောင်း” ဟူသော ပုံစံအတိုင်း လက်တွေ့အသုံးပြုသောအခါ၊ သတင်းစကားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ဆင်းသက်လာသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးဖြင့် စတင်သော သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တည်ဆောက်ရသည်။ သို့သော် အကြောင်းအရာတစ်ကြောင်းပေါ် အခြားအကြောင်းအရာတစ်ကြောင်းအတိုင်း ကြည့်လျှင်၊ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်လည်း ဖြစ်သကဲ့သို့ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်လည်း ဖြစ်သည်။ တစ်ပါးက ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် မိမိ၏ခြေတစ်ဖက်ကို မြေပေါ်၌၊ အခြားခြေတစ်ဖက်ကို ပင်လယ်ပေါ်၌ တင်ထားခဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ပါးက ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အပြိုင်သမိုင်းတစ်ခုစီ၌ နောက်ထပ် လမ်းမှတ်သည် ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားပြားများနှင့် ဆက်နွယ်သော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ဖြစ်သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့်အတူ ၁၈၄၃ ခုနှစ် ဇယားကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ အမှားတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားပြားများဆိုင်ရာ လမ်းမှတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို ကိုယ်တော်သည် ထိုအမှားမှ မိမိ၏ လက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူသောအခါ ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူသောအခါ၊ သတင်းစကားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက် စိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံ မတိုင်မီ အက်ဇီတာ စခန်းအစည်းအဝေး၌ မိမိ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်အထိ တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်။

ထိုလိုင်းနှစ်ကြောင်းသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ခွဲခြားဖော်ပြသည်။ အကြောင်းမှာ ရောက်လာသော ကောင်းကင်တမန်သည် ခြေတစ်ဖက်ကို ကုန်းမြေပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ခြေတစ်ဖက်ကို ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း တင်ထားပြီး၊ ဗျာဒိတ်ပေးသော အမှုတော်က ဤအရာသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား သိစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းကင်တမန်သည်လည်း အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာတော်၌ နှောင့်နှေးသောအချိန်၏ အစကို ခွဲခြားဖော်ပြသည်။ ဤပထမ လမ်းမှတ်တွင်လည်း မုသာကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်ရသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့၌ ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ဗျာဒိတ်သည် မုသာပြောသကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်ပေါက်ခဲ့သော်လည်း၊ စိတ်ရှည်သောသူတို့သည် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြပြီး၊ ဗျာဒိတ်သည် နှောင့်နှေးသော်လည်း မုသာမပြောခဲ့ပေ။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ တည်ဆောက်နေသော လိုင်းသည် စတင်လာသောအခါ၊ ပထမ စိတ်ပျက်မှု၏ မုသာသည် ပထမ လမ်းမှတ်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်သားထားသည်။

ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏လက်၏ လမ်းမှတ်နှင့် ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားများသည် ဘုရားသခင်သည် အမှားတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားတော်မူပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏လက်ကို ထိုအမှားမှ ရုပ်သိမ်းတော်မူကြောင်းကို ပြသသည်။ မిల్లရိုက် သမိုင်းတွင် ထိုအမှားကို ဇယားပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သော ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ဘုရားသခင်က ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ထိုအမှားသည် နောက်ပိုင်းတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့သော်လည်း၊ ကိန်းဂဏန်းများအတွင်းရှိ ထိုအမှားမှ သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူသည်မှာ ထို့နောက် အချိန်အတန်ကြာပြီးမှ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအမှားသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလမှ စ၍ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်း တစ်နေရာအထိ ရှိနေခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်အတွက်မူ၊ ဘုရားသခင်၏လက်နှင့် ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားများကို ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် အမှတ်အသားပြုထားသော်လည်း၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းတွင် မိမိ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူခြင်းမှာ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းနောက် မကြာမီ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤအရာသည် “လက်” ၏ လမ်းမှတ်ကို ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထိုကာလသည် သူ၏လက်က အမှားတစ်ခုကို ဖုံးအုပ်ပေးခြင်းဖြင့် စတင်ကာ၊ ထို့နောက် သူ၏လက်ကို ထိုအမှားမှ ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ သူ၏လက်က ဖုံးအုပ်ခြင်းနှင့် ဖော်ထုတ်ခြင်း ပြုသည့် ဤကာလသည် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်က ပရောဖက်ပြုအလင်းကို တံဆိပ်ခတ်ပြီးနောက် ပြန်လည်တံဆိပ်ဖြုတ်တော်မူသော အမှုတော်၏ သရုပ်ဖော်ပုံတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သမ္မာတရားကို ဖုံးအုပ်တော်မူပြီးနောက်၊ မူလအလင်းနှင့် မဆန့်ကျင်သော မတူညီသည့် အလင်းတစ်မျိုးဖြင့် ထိုသမ္မာတရားတစ်ခုပင်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုတော်မူခြင်းမှာ မီလာရိုက် သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ ပြန်လည်နိုးကြားခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ စတင်ခဲ့သော စောင့်ဆိုင်းရသောကာလသည်၊ သူ၏ လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အလင်းသည် တံဆိပ်ဖြည်ခံရပြီး၊ ထိုအလင်းက “သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှု” ကို စတင်စေခဲ့ကာ၊ Exeter စခန်းအစည်းအဝေးတွင် ညဉ့်သန်းခေါင် ကြွေးကြော်သတင်းစကားသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ထိုသတင်းစကားသည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အားပြင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ ကြီးစွာသော စိတ်ပျက်ခြင်းအချိန်၌ တံခါးပိတ်သွားခြင်းအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို တံဆိပ်ဖြည်ခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားလာသော သူ၏ တန်ခိုးတော်၏ ပြသခြင်းသည် တိုး၍ တိုးလာသော ပြန်လည်နိုးထခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် လာအိုဒိကိယ မီလလာရိုက် လှုပ်ရှားမှုအား ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူး၍ မဝင်ရဟု တားမြစ်ခံရပြီး၊ ဧလိယနှင့် မောရှေကို ကျောက်ခဲဖြင့်ပစ်သတ်ခဲ့ခြင်းအတွက် တောကန္တာရသို့ ခန့်အပ်ခြင်းခံရလေ၏။ ဝီလျံ မီလာ၏ သတင်းစကားသည် ဧလိယ၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ မီလာ၏ အခြေခံ သတင်းစကားမှာ မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ဖြစ်လေ၏။ “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် မောရှေကို သတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မီလာက တင်ပြထားသော အခြေခံ အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ဧလိယကို သတ်ခြင်းဖြစ်လေ၏။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် သတင်းပို့သူနှင့် သတင်းစကားတို့သည် လမ်းမပေါ်၌ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ယေရမိ၏ ရှေးဟောင်းလမ်းခရီးများအတွင်း ၎င်းတို့၏ သင်္ချိုင်းများကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်လေ၏။ ၎င်းတို့သည် လမ်းမပေါ်၌ သေဆုံးနေကြလေ၏—ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်အသက်ရှင်စေခြင်းခံရသည်အထိပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် “အစဉ်အတိုင်း ဖော်ပြခြင်းခံရမည့်” “မိုးချုန်းသံခုနစ်ချက်၏ အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များ” ကို ထပ်မံပြန်လည်ဟောကြားသောအခါ—တစ်ရာလေးသောင်းလေးထောင်၏ သမိုင်းအတွင်း၌—ပြန်လည်အသက်ရှင်စေခြင်းခံရကြလေ၏။

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းကို ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းအပေါ် ထပ်တင်လိုက်သောအခါ၊ ပရောဖက်ပြုဖွဲ့စည်းပုံသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ လမ်းကြောင်းအပေါ်ရှိ အလင်းတည်းဟူသော ခရစ်တော်၏ လက်တော်ကို လိုက်နာနိုင်ရန် ကိုးကားမှတ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ မူလအလင်းသည် ထိုလမ်းကြောင်းကို လင်းစေပြီး၊ ထိုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အထက်သို့ ဦးဆောင်လမ်းပြသောအလင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ “ဘုန်းအသရေပြည့်စုံသော လက်ယာဘက်လက်ရုံးတော်” ၏ အလင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုန်းတန်ခိုးပြည့်ဝသော လက်မောင်းကို မြှောက်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအရာသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို ဦးဆောင်တော်မူသည့် အမှုတော်၏ သင်္ကေတအဖြစ် မိမိ၏ “လက်” ကို အသုံးပြုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့သော ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို အတူတကွ ဆက်စပ်စဉ်းစားသောအခါ၊ ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးစလုံး၏ လက်ထဲ၌ သတင်းစကားတစ်ရပ် ရှိနေခဲ့ကြောင်းကို တွေ့ရသည်။

ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးစလုံးသည် ပေါင်းစည်းလျှင် သင်္ကေတတစ်ခုတည်းဖြစ်သော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးထဲမှ တစ်ပါးစီဖြစ်ကြသဖြင့်၊ တစ်ပါးစီက ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားသော သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ ကိုယ်စားပြုသော သတင်းစကား၏ အဓိပ္ပာယ်အရ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးစလုံး၏ လက်ထဲ၌ “စာ” တစ်စောင်စီ ရှိကြပြီး၊ ထိုသည် စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “ပထမနှင့် ဒုတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့သည်” တတိယ ကောင်းကင်တမန်နှင့် “ပြိုင်တန်း၍ သွားရမည်” ဖြစ်သည်။

ဆရာမဝှိုက်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ တတိယကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းနှင့် အပြိုင် လှုပ်ရှားရမည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူမသည် 1840 ခုနှစ် ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်လာခြင်းကို 9/11 နှင့် ကိုက်ညီစွာ ချိတ်ဆက်ထားပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် “တတိယကောင်းကင်တမန်” ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် သုံးပါးထဲမှ နောက်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ပထမကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် ပုံဆောင်ကြိုတင်ဖော်ပြထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဆရာမဝှိုက်က ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်နှင့် တူညီကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါးစလုံး၏ အမှုတော်မှာ “မြေကြီးကို မိမိ၏ဘုန်းအသရေဖြင့် လင်းစေခြင်း” ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သမိုင်းအတွင်းရှိ ဖြစ်ရပ်များကို ခွဲခြားဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖြစ်ရပ်များသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်း၌ ထပ်မံပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်မည်ဖြစ်သည်။ လှုံ့ဆော်တော်မူခြင်းက ဤသမိုင်းများကို “တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း” ဟု ညှိနှိုင်းထားသောအခါ၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်ခြင်းသည် 9/11 တွင် သူ၏ ဆင်းသက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ညွှန်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် သက်သေခံနှစ်ပါးနှင့်အတူ စားသောက်ရမည့် စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ စိတ်ပျက်ခြင်းတစ်ရပ်ကို ပထမလမ်းမှတ်နှင့် ကိုက်ညီစေသည်။

“မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာတစ်ခုဖြင့် အစပြု၍ သာ၍ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာတစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်သော ပရောဖက်ပြုကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ပထမကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်း၏ ပရောဖက်ပြု လိုင်းကို ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ကိုက်ညီအောင် ချိန်ညှိလိုက်သောအခါ၊ ၎င်းသည် “အမှန်တရား၏ ဖွဲ့စည်းပုံ” တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အမှန်တရားကို အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ပထမအဆင့်နှင့် နောက်ဆုံးအဆင့်တို့သည် တူညီကြကာ၊ အလယ်အဆင့်သည် ပုန်ကန်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့ကို ဤပုံစံနှင့် ကိုက်ညီအောင် ချိန်ညှိသောအခါ၊ ၎င်းသည် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထိုဖွဲ့စည်းပုံသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ရှစ်အခန်းရှိ တတိယကောင်းကင်တမန်ကို ဖော်ပြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ရှစ်အခန်းရှိ တတိယကောင်းကင်တမန်သည်လည်း ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါးစလုံး၏ ပေါင်းစည်းမှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် အသံနှစ်သံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ပထမအသံသည် 9/11 တွင် နယူးယောက်မြို့ရှိ အဆောက်အအုံများ ပြိုလဲကျသွားသောအခါ ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ အခန်းငယ် ၄ ၏ ဒုတိယအသံမှာ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်ဖြစ်သည်။ 9/11 မှစ၍ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်အထိရှိသော ကာလအတွင်း၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သဖြင့်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုရန် ထိုကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါး၏ သမိုင်းကို “တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း” ဟူ၍ အသုံးပြုခြင်းသည် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်ကို ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် ကိုက်ညီစေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးသည် ပထမစိတ်ပျက်မှုသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးစလုံးသည် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာအရ ဆက်နွယ်လျက်ရှိကြသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်တမန်၏လက်၌ ရှိသော စမ်းသပ်ခြင်းသတင်းစကားကိုလည်း နှစ်ပါးစလုံး၌ တွေ့ရသည်။ ထို့နောက် လိုင်း၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော waymark သည် ဟဗက္ကုတ်၏ပြားများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏လက်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏လိုင်းတွင် 1843 chart ကို 1842 ခုနှစ် မေလတွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏လိုင်းတွင် chart မရှိခဲ့ပေ။ chart သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏လိုင်းအတွင်းရှိ ဟဗက္ကုတ်၏ပြားများဟူသော waymark သည် 1843 chart ၏ ကိန်းဂဏန်းများတွင်ရှိသော အမှားတစ်ခုမှ ဘုရားသခင်၏လက်ကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ waymark ၌ရှိသော အမှားတစ်ခုကို ကိုယ်တော်၏လက်တော်က ဖုံးအုပ်ထားခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ လိုင်းအတွင်းရှိ ထို waymark တစ်ခုတည်း၌ပင် ကိုယ်တော်၏လက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ အပြိုင်လိုင်းများအတွင်းရှိ ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားများ၏ waymark သည် အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမအဆင့်တွင် ကိုယ်တော်၏လက်တော်က အမှားတစ်ခုကို ဖုံးအုပ်ထားသည်၊ ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားများ၏ waymark ကာလ၏ အဆုံးတွင်မူ ကိုယ်တော်သည် မိမိလက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူသည်။ စောင့်ဆိုင်းရသောကာလသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ စတင်ခဲ့ပြီး၊ စောင့်ဆိုင်းရသောကာလသည် ကိုယ်တော်၏လက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူခြင်းမှ စတင်ကာ အဆင့်လိုက် အဆုံးသတ်သွားသည်။ ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားများ၏ waymark သည် အစတွင် ခရစ်တော်၏လက်တော်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားပြီး အဆုံးတွင်လည်း ကိုယ်တော်၏လက်တော်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော အချိန်ကာလတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ပထမစိတ်ပျက်ခြင်း၌ လက်နှစ်ဖက်ကို မှတ်သားထားပြီး၊ ထိုလက်နှစ်ဖက်စလုံး၌ ယူ၍ စားရမည့် စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားတစ်ရပ်စီ ရှိသည်။ ထို့နောက် အခြေခံသမ္မာတရားများကို ကိုယ်စားပြုသော ပရောဖက်ပြုချိန်ကာလတစ်ရပ် စတင်လာပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်းမှ အစပြုကာ၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ဖြင့် ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ နောက်တစ်ခုသော waymark သည် Exeter camp meeting ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ သန်းခေါင်ယံ၌ ထွက်ပေါ်သော ကြွေးကြော်သံသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဌာနတော်သို့ ခရစ်တော်၏ လက်တော်ကို လိုက်နာမည့်သူများကို ခွဲခြားသန့်စင်စေသည်။

ခရစ်တော်သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်အတွင်းသို့ ဝင်တော်မူသောအခါ၊ လက်တော်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တော်မူ၍ ကာလသည် နောက်တစ်ဖန် မရှိတော့ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်း၌ ပြန်လည်ထင်ဟပ်နေသော ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် “မိုးကြိုးခုနစ်ချက်” ကို မကြာသေးမီကပင် တံဆိပ်ခတ်တော်မူခဲ့သည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ ၌ ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို တံဆိပ်ခတ်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ “မိုးကြိုးခုနစ်ချက်” ကိုလည်း တံဆိပ်ခတ်တော်မူခဲ့သည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ တွင် သင်္ကေတဆန်သော ကာလအပိုင်းသုံးခုအနက် ပထမအပိုင်း၌၊ ခရစ်တော်သည် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တော်မူ၍၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့ ပြန့်ကျဲခြင်းပြီးဆုံးသွားသောအခါ “အံ့ဩဖွယ်ရာ လူတို့” ဖြစ်လာသူများသည် သန့်စင်ခြင်းခံရ၍ ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် မြှောက်တင်ခြင်းခံရမည်ဟု ကြေညာတော်မူသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသော ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံသည် အဆင့်တိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကို သင်္ကေတသဘောဖြင့် ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

သူသည် သမ္မာတရားကို ဖုံးအုပ်တော်မူသောအခါ စိတ်ပျက်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သူ၏လက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူသောအခါ အလင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအလင်းသည် သန်းခေါင်ယံ ကြွေးကြော်သံ၏ အလင်းဖြစ်၏။ ပထမ စိတ်ပျက်ခြင်းမှ ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ခြင်းတိုင်အောင် အာလဖာနှင့် အိုမေဂါ၏ လက္ခဏာတံဆိပ်ကို ဆောင်လျက်ရှိပြီး သမ္မာတရား၏ ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း၌ ပြသထားလေ၏။ အစသည် အဆုံးကို ကိုယ်စားပြု၏။ စိတ်ပျက်ခြင်းနှစ်ရပ်ကြားရှိ လမ်းမှတ်သည် ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားများကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် တံဆိပ်ဖြုတ်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖော်ပြလေ၏။ ထိုအရာသည် ယေရမိ၏ ရှေးလမ်းခရီးများကို တံဆိပ်ဖြုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပြီးစီးသော ဗိမာန်တော်ကို တောင်များအလုံးစုံထက် မြှောက်တင်ခံရမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေမတိုင်မီ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ထားရသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ကိုယ်စားပြုလေ၏။ သမ္မာတရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းရှိ အလယ်လမ်းမှတ်သည် ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြု၏။ ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့၏ နောက်ဆုံးခွဲခြားခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းတွင် ထိုအရာသည် မိုက်သော ကညာတို့၏ ပုန်ကန်မှုကို ထင်ရှားစေ၏။

ဟဗက္ကုတ်၏ စာပြားများ၏ လမ်းမှတ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပုန်ကန်မှုသည် တိုးတက်သွားသော သဘောရှိသည်ဟု ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် လမ်းမှတ်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ အစနှင့် အဆုံး တိတိကျကျ သတ်မှတ်ထားသော ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်သည် ပထမစိတ်ပျက်ခြင်း၌ နှစ်ကြိမ်ပေါ်လာသည်၊ အကြောင်းမူကား သတင်းစကားကို မိမိတို့၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါး ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်လမ်းမှတ်ဖြစ်သော ပုန်ကန်မှုတွင်လည်း အစလက်နှင့် အဆုံးလက် ရှိသောကြောင့်၊ ၎င်း၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများအတွင်း၌လည်း လက်နှစ်ဖက် ပါဝင်နေသည်။ တတိယလမ်းမှတ်ဖြစ်သော ပိုမိုကြီးမားသည့် စိတ်ပျက်ခြင်းသည်၊ မိုးကောင်းကင်ကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုတော်မူစဉ် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ လက်ကို မြှောက်တော်မူသည်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအတိအကျ ကျမ်းပိုဒ်အတွင်းတွင်ပင် ခုနစ်မြည်သံတို့ကို တံဆိပ်ခတ်ထားသကဲ့သို့၊ ဒန်ယေလ အခန်းကြီး ၁၂ တွင်လည်း ထိုသို့ဖြစ်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားနေသော ပထမကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါး၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အဆုံးကို ထိုကောင်းကင်တမန်သည် သတ်မှတ်သော အတိအကျ အချိန်၌ပင်၊ သူသည် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အချိန်၏ အသုံးချမှုကို အဆုံးသတ်တော်မူပြီး၊ ဒန်ယေလကျမ်း၌ရှိသော ယှဉ်ပြိုင်သော ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုတွင် ကိုယ်တော်ကို ထားတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တော်သည် လက်တစ်ဖက်တည်းကို မြှောက်တော်မူခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်တော်မူလျက် ရှိတော်မူ၏။

ဒံယေလ ၁၂ တွင် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဖွင့်လှစ်ခံရသော ပရောဖက်ပြုကာလ သုံးပါး ရှိသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ် ကျရောက်မည့် အရာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သော ရူပါရုံတွင် ပထမဦးဆုံး ဖော်ပြထားသောအရာမှာ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျန်ကြွင်းသူလူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော ဒံယေလသည် ထိုအရာနှင့် ရူပါရုံနှစ်မျိုးစလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒံယေလက မှတ်တမ်းတင်ထားသော နောက်ဆုံးအချက်မှာ၊ ဂုဏ်ယူဒါအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်သည် “နားလည်သဘောပေါက်သူများ” ဟူ၍ ခွဲခြားဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအတွင်း နောက်ဆုံးသော ပြန်လည်နိုးထမှုနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ပညာတိုးပွားခြင်းကို မည်သို့ အသုံးချခဲ့သည်ကို ဖြစ်သည်။ ထိုသခင်သည် ဒံယေလ ၁၂ ၏ “ကာလသုံးပါး” ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်လျက် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” ကို ဖွင့်လှစ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏လူမျိုးကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ တန်ခိုးကို ဖြန့်ကြဲသည့် ပရောဖက်ပြုသော သုံးရက်ခွဲ၏ အဆုံးတွင် “အံ့ဖွယ်ရာ” အားလုံး ပြီးဆုံးမည်ဟု ဖော်ပြသောအခါ၊ ထိုအရာသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော လမ်းမများပေါ်၌ သေခြင်းခံရသည့် သုံးရက်ခွဲ ပြီးဆုံးခဲ့သော ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လကို ညွှန်းဆိုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု အံ့ဖွယ်ရာများသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ မတိုင်မီ ကြိုတင်၍ ပြီးဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လက်တစ်ဖက်မဟုတ်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လကို အမှတ်အသားပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့်၊ မီလာရိုက် သမိုင်းတွင် အမှားမှ ကိုယ်တော်၏ လက်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ စောင့်ဆိုင်းရသောကာလ၏ အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုတော်မူခဲ့သည်။ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းသည် မီလာရိုက်တို့၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၁၈ ရက်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ စောင့်ဆိုင်းရသောကာလသည် စတင်ကာ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် ကျန်ကြွင်းသော ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးကို စုဝေးစေရန် ကိုယ်တော်သည် ဒုတိယအကြိမ် လက်ကို ဆန့်တော်မူသည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။

ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏လက်တော်က အမှားတစ်ခုကို ဖုံးအုပ်တော်မူခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုအမှားမှာ မီလာရိုက်တို့အတွက် အောက်တိုဘာ ၂၂၊ ၁၈၄၄ အစား ၁၈၄၃ ခုနှစ်ကို သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းကို အခန်းကြီး ၁၂ ၏ အငယ် ၁၂ တွင် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းကို ကိုယ်တော်၏လက်တော်က ထိုအမှားကို ဖုံးအုပ်တော်မူခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သော မီလာရိုက်တို့အားဖြင့် ပုံဆောင်ထားသည်။ အငယ် ၁၂ ထဲရှိ စကားလုံးမှာ “ရောက်လာသည်” ဖြစ်သည်။ ၁၃၃၅ သို့ စောင့်မျှော်၍ “ရောက်လာသော” သူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၉ ရက်၏ စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ “ရောက်လာသော” သူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ “ရောက်လာသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ထိသည်” ဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်တို့သည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်က ၁၈၄၄ ခုနှစ်ကို ထိစပ်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းကို တွေ့ကြုံခဲ့ကြသည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ အငယ် ၁၂ သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၉ ရက်၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းတို့ကို ဖော်ညွှန်းထားသော်လည်း၊ ပို၍ တိုက်ရိုက်အားဖြင့် ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းကို ညွှန်ပြထားသည်။

အဆုံးကာလ၌ အသိပညာတိုးပွားလာပြီး ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့၏ နောက်ဆုံးခွဲခြားခြင်းကို ပြီးမြောက်စေသည့်အချိန်တွင် ဖွင့်လှစ်ခံရသော ကာလသုံးကာလအနက် ပထမပရောဖက်ပြုကာလနှင့် နောက်ဆုံးပရောဖက်ပြုကာလတို့သည် တစ်ခုတည်းသော ပရောဖက်ပြုကာလဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုကာလသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်သည့် ပရောဖက်ပြုအလင်း၏ ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြပေးသည်။

ခုနစ်မြောက်ကျမ်းပိုဒ်၏ ပထမကာလသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁ ၏ သုံးရက်ခွဲအဆုံး၌ ဖြစ်သော ပြန့်ကြဲခြင်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး၊ တကျော့တဆယ့်နှစ်မြောက်ကျမ်းပိုဒ်ရှိ ကာလမှာ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်နေ့၌ ထိုတူညီသော ပြန့်ကြဲခြင်း၏ အစဖြစ်သည်။ အာလဖာနှင့် ဩမေဂါသည် ဒံယေလကျမ်း ၁၂ အတွင်းရှိ ခုနစ်ကြိမ်မြည်သော မိုးကြိုးတို့၏ သမိုင်းကို ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်နေ့ရှိ စိတ်ပျက်ခြင်းမှ စတင်ကာ သင်္ကေတဆိုင်ရာ သုံးရက်ခွဲအကြာ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် အဆုံးသတ်သော သမိုင်းအဖြစ် အမှတ်အသားပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထို့အတူ အရေးကြီးသည်မှာ၊ အာလဖာနှင့် ဩမေဂါသည် နောက်ဆုံးစောင့်ဆိုင်းရသောကာလ၏ အစနှင့်အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုသောအခါ၊ ကောင်းကင်သို့ လက်တစ်ဖက်မဟုတ်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်တော်မူ၍ အစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူသောသူအား တိုင်တည်ကျိန်ဆိုတော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လူသား၏သားတော်ဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားတော်သည်၊ ခရစ်တော်က အာဗြံကို ကတိတော်နှင့် ပထမဦးစွာ ခေါ်တော်မူပြီး၊ ထို့နောက် ကျိန်ဆိုခြင်းအားဖြင့် ထိုကတိတော်ကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့သော အချိန်၌ စတင်ခဲ့သည့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ ဇာတ်လမ်း အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ပေါ်လာသော အတိအကျသော ထိုနေရာ၌ပင်၊ ခမည်းတော်နှင့်အတူ ကျိန်ဆိုတော်မူလျက်ရှိသည်။ သင်၏ဖိနပ်ကို ချွတ်လော့၊ သင်သည် သန့်ရှင်းသော မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိနေ၏။

ပရောဖက်ပြုကာလသုံးခုအနက် အလယ်စာသည် အာဗြံနှင့် ပေါလုတို့၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သော အနှစ် ၄၃၀ ၏ အိုမီဂါပြည့်စုံခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကို အခန်းငယ် ၁၁ ၏ အနှစ် ၁၂၉၀ အတွင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ မီလာလိုက်တို့၏ နားလည်မှုဖြင့် ထိုအခန်းငယ်ကို ချဉ်းကပ်ရာ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာအတွက် နှစ် ၃၀ ကြာ ပြင်ဆင်မှုကာလတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု အနှစ် ၁၂၆၀ ကို ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။ အာဗြံ၏ အနှစ် ၄၃၀ သည် သီးသန့်သော လူမျိုးတစ်မျိုးအတွင်း ကျွန်ခံခြင်းနှင့် ကယ်နှုတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ပထမနှစ် ၃၀ သည် ထာဝရဘုရားက အာဗြံနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်ရောက်တော်မူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် နှစ် ၃၀ ကြာ ပြင်ဆင်မှုကာလသည် အဆုံးကာလ၌ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ် ၃၀ သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အခန်းငယ်က ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာကို တည်ထားမည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို သင်္ကေတဆိုင်ရာ အနှစ် ၁၂၆၀ ကြာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမည်ဖြစ်ကာ၊ ထိုကာလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ ၌ ယောဟန်ဖော်ပြသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ လ ၄၂ လနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့၏။ ထိုအချိန်၌ သခင်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်မှ စတင်သော သန်းခေါင်ယံကျပ်တည်းအရေးကာလအတွင်း အမှုဆောင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့တစ်ရပ်ကို ပြင်ဆင်တည်ဆောက်ခြင်း အမှုတော်ကို စတင်တော်မူ၏။ အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါသည် ဟိဒ္ဒကေလမြစ်ရေပေါ်၌ ရပ်တော်မူ၍ မိမိလက်နှစ်ဖက်လုံးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တော်မူကာ၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်မှ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လအထိရှိသော ဖြန့်ကြဲခြင်းကာလ ပြည့်စုံသည့်အခါ၊ ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောတရားကို လူ့သဘောသဘာဝနှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူသော အမှုတော်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အံ့ဖွယ်ရာများသည် ပြီးစီးလိမ့်မည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူ၏။

ဤသည် ဆယ်ကြိမ်မြောက်အခန်း၌ ဖော်ပြထားသော တူညီသည့် အမိန့်ကြေညာချက်ပင်ဖြစ်၍၊ ခုနစ်လုံးသော မိုးကြိုးအသံတို့၏ အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တော်သည် အချိန်နှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ သက်ဆိုင်မှုကို အဆုံးသတ်တော်မူသည်သာမက၊ သတ္တမ တံပိုးမှုတ်သံ မြည်မည့် နေ့ရက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာသည် ပြီးစီးမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဒန်ယေလ ၁၂ ၌ရှိသော အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်ကလည်း၊ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် ကွဲပြားပြန့်ကျဲခြင်း အဆုံးသတ်သောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ခုလုံး၌ မိမိလက်တော်ကို မြှောက်၍ ကျိန်ဆိုတော်မူခြင်းနှင့် တစ်ချိန်တည်းကျသော သတ္တမ တံပိုးမှုတ်သံအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ ပြီးစီးခြင်းလည်း ပြီးစီးမည်ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ဒါနိယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ သုံးဆင့်ပါသော သတင်းစကား၌ ပရောဖက်ပြုကာလ ပထမကာလနှင့် နောက်ဆုံးကာလတို့သည် အာလဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ လက္ခဏာတံဆိပ်တစ်ရပ်ကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။ အခန်းငယ် ၇ ၏ ပထမကာလသည် အခန်းငယ် ၁၂ က အစပြုကြောင်း သတ်မှတ်ထားသော ထိုတူညီသည့် ကာလ၏ အဆုံးကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၇ နှင့် ၁၂ တို့၏ အလယ်တွင် ၁၉၈၉ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလ၏ သမိုင်းမှ စ၍ ကရုဏာတံခါးပိတ်သည်တိုင်အောင်ရှိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထို့ပြင် အခန်းငယ် ၇ ၏ အာလဖာကာလနှင့် အခန်းငယ် ၁၂ ၏ အိုမီဂါသမိုင်းတို့၏ အလယ်၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမှစ၍ မိက္ခေလသည် ထတော်မူသည်တိုင်အောင် လူသားမျိုးနွယ်၏ နောက်ဆုံးပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုကိုယ်စားပြုမှုကိုပင် မိက္ခေလသည် ထတော်မူသော အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌ ဖော်ပြထားသည်။

အလယ်ကာလ၏ ပုန်ကန်မှုသည် အဓိကအားဖြင့် ပုန်ကန်မှု၏ ပြင်ပသမိုင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ပထမ သုံးဆယ်နှစ်သည် နောက်လာမည့် ၁၂၆၀ ကာလ၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ပြင်ပအင်အားစုများနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ပြင်ဆင်တတ်မှုဆိုင်ရာ အတွင်းသမိုင်းဖြစ်သည်။

အလယ်ကာလသည် ဟေဗြဲအက္ခရာ၏ ဆယ့်သုံးမြောက်အက္ခရာ၏ ပုန်ကန်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ စမ်းသပ်ကာလ မပြီးဆုံးသေးစဉ် ဖြစ်ပွားမည့် မဟာပဋိပက္ခ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ဖော်ပြရာတွင် အတွင်းပိုင်းနှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ ၎င်း၏ ပြင်ပနှင့် အတွင်းပိုင်း ပေါင်းစပ်မှုသည်လည်း ဟိဒ္ဒေကေလမြစ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံ၏ သတင်းစကားပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုရူပါရုံနှင့် ဆက်နွှယ်သော အခန်းသုံးခန်းတို့သည်လည်း အယ်လဖာနှင့် အိုမေဂါ၏ လက်မှတ်ကို ဆောင်ထားကာ၊ အမှန်တရား၏ ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် တည်ဆောက်ထားကြသည်။ ပထမအခန်းနှင့် နောက်ဆုံးအခန်းတို့သည် ထာဝရတောက်ပလင်းလက်သော ကြယ်များအဖြစ် ဖော်ပြထားသည့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းအကြောင်းကို ကိုင်တွယ်ဖော်ပြကြသည်။ ပုန်ကန်ခြင်း၏ အလယ်အခန်းသည်လည်း အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်၌ ၁၂၉၀ နှစ်နှင့်အတူ ဖော်ပြထားသော တူညီသမိုင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပြီး၊ ထိုအခန်းငယ်သည်လည်း အတူတူသော ထိုဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း အလယ်အခန်းငယ် ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း၌ မိမိ၏လက်ကို အသုံးပြုတော်မူသောအခါ၊ ထိုအရာသည် သမ္မာတရားများစွာကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထို့အပြင် မိမိ၏လူတို့ကို ဦးဆောင်တော်မူနေသော လမ်းကြောင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် တံဆိပ်ဖြည်ချခြင်း စတင်ခံရသည်။ ထိုတံဆိပ်ဖြည်ချခြင်းတွင် အသံခုနစ်သံ၏ တံဆိပ်ဖြည်ချခြင်းနှင့် ဒံယေလကျမ်း၏ အခန်း ၁၂ အတွင်း ကိုယ်စားပြုထားသော သတင်းစကား၏ တံဆိပ်ဖြည်ချခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုတံဆိပ်ဖြည်ချခြင်းသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် စတင်၍ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သော အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဝှက်ထားသော သမိုင်းအတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုသမိုင်းအတွင်း၌ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းပေးခြင်းအားဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံရကြသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အဆုံးစွန်သော သွန်းလောင်းပေးခြင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၈ ၌ ဖော်ထုတ်ထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ၎င်းကို သတ္တမတံဆိပ်၊ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတံဆိပ် အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့သည် အခန်း ၅ ၌ အောင်မြင်၍ တံဆိပ်ခုနစ်ခုဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ထားသော စာအုပ်ကို ဖွင့်ရန် ထိုက်တန်တော်မူသည်။

ဆဋ္ဌမတံဆိပ်သည် အပြစ်အတွက် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေခြင်း မရှိတော့သည့် ကာလအတွင်း မည်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်းဟူသော မေးခွန်းကို အခန်းခြောက်၏ အဆုံးပိုင်းတွင် ထုတ်ဖော်ထားသည်။

နောက်အခန်းတစ်ခန်း၊ သို့မဟုတ် နောက်အခန်းငယ်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သော အပိုင်းတွင်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်တရားအကျပ်အတည်းကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သို့ စုဝေးခေါ်ယူခြင်းခံရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့နှင့် မဟာလူအစုအဝေးကြီး၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် ဆဋ္ဌမတံဆိပ်၏ မေးခွန်းအတွက် အဖြေဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို အခန်းကြီး ၇ တွင် ပုံဖော်ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ထို့နောက် အခန်းကြီး ၈ တွင် သတ္တမမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးတံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားခြင်းခံရကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။

အစ်ရှယာ အခန်း ၆ တွင် “မီးခဲ” အဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး Sister White က သန့်စင်ခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ထို “မီး” ကို ယဇ်ပလ္လင်မှ ယူ၍ မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချသည်။ ပင်တေကုတ္တေနေ့၌ ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသော “မီး” ကို “မီးလျှာများ” အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ “မီး” သည် ပဋိညာဉ်၏ သံတမန်က လေဝိသားတို့ကို သန့်စင်စေရန် အသုံးပြုသော အရာဖြစ်သည်။

ဧလိယ၏ပူဇော်သက္ကာအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သောအရာမှာ မီးဖြစ်သည်၊ ဂိဒေါင်၏ပူဇော်သက္ကာအပေါ်သို့ ကောင်းကင်တမန်ထံ၌ ဆင်းသက်လာခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ သန့်စင်စေသော “မီး” ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသည်ဟူသည်မှာ သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် သန့်ရှင်းသီးခြားထားခြင်းခံရခြင်းဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သတ္တမတံဆိပ်ကို ဖြုတ်ဖယ်သောအခါ မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချသည့် “မီး” သည်၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ တံဆိပ်ဖြုတ်ဖော်ပြခံရသော ပရောဖက်ပြုသတင်းစကား၏ တန်ခိုးပြည့်ဝစေခြင်းကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ထိုအချိန်သည် သတ္တမတံပိုးမြည်သံထွက်နေစဉ်ကာလ၊ ခုနစ်သော မိုးကြိုးသံများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဖြစ်ရပ်များ၏ နောက်ဆုံးနှင့် ပြည့်စုံသော ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ပေါ်နေစဉ်ကာလနှင့်၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၌ နောက်ဆုံးသောကာလအထိ တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော ပရောဖက်ပြုကာလသုံးပါးအားဖြင့် အတည်ပြုခံရသောအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ မပိတ်မီ အနီးကပ်ကာလတွင် ဖွင့်ထုတ်ခံရသော ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်တွင်—မိုးကြိုးသံခုနစ်သံ၏ ဖွင့်ထုတ်ခြင်း၊ သတ္တမတံဆိပ်၏ ဖယ်ရှားခြင်း၊ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂ ၏ ဖွင့်ထုတ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁၊ အခန်းငယ် ၄၀ ၌ ဖော်ပြထားသော လျှို့ဝှက်သမိုင်း၏ ဖွင့်ထုတ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ထိုသမိုင်းသည်ပင် ကောင်းကင်တမန်က ပိတ်လွှမ်းဝတ်ရုံဝတ်သော အမျိုးသားအား “ဤအံ့ဖွယ်အရာတို့၏ အဆုံးသည် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သော သမိုင်းဖြစ်သည်။

ပိတ်ချောဝတ်သောလူက ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၍—၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ၌ နှောင့်နှေးစောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်၏ အဆုံးသို့ သင်ရောက်သောအခါ၊ သင်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့အား တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ သမိုင်းကာလသို့ ရောက်ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူက—ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းတစ်ဆယ့်တစ်တွင် ဖော်ပြထားသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ သုံးရက်ခွဲ၏ အဆုံးတွင်၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ဖြစ်ပေါ်သော အဆုံးကာလအားဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသကဲ့သို့၊ ဒံယေလကျမ်းမှ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ဖွင့်လှစ်မည်ဟုလည်း ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သင်္ကေတဆိုင်ရာ သုံးရက်ခွဲ၏ အဆုံးတွင် ဖွင့်လှစ်မည့် သမ္မာတရားသည်၊ ဒံယေလကျမ်း၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် တံဆိပ်ဖွင့်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြ၍ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ပေးသော ဒံယေလကျမ်းထဲမှ ကိုးပိုဒ်တိတိတွင် တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းအရာများကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည်။