ယောလ၏ကျမ်းနှင့် လာအိုဒိကဲယာမြို့ရှိ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော် - အမှတ် နှစ်ဆယ်

ယောလကျမ်းသည် ဘုရားသခင်၏စပျစ်ဥယျာဉ်ပျက်စီးခြင်းသည် စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ဖြစ်ပေါ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

ဆယ်ပါးသော ကညာပျိုတို့၏ ဥပမာသည် Adventism ၏ ဥပမာဖြစ်ပြီး၊ ထိုဥပမာထဲက နိုးကြားခြင်းသည် ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့ ခွဲခြားခံရသောအချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပေါင်းပင်တို့သည် မိမိတို့သည် “စပျစ်ရည်သစ်” မှ “ဖြတ်တောက်ခံရ” ပြီဖြစ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်နိုးကြားလာကြသည်။ “ဖြတ်တောက်ခံရ” ဟူသော စကားလုံးသည် အာဗြံ၏ ပဌမ ပဋိညာဉ်ခြေလှမ်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအခမ်းအနား၌ နွားမတစ်ကောင်၊ ဆိတ်မတစ်ကောင်နှင့် သိုးထီးတစ်ကောင်တို့ကို ပဋိညာဉ်ကို သွေးဖြင့် အတည်ပြုရန် အစိတ်နှစ်ပိုင်းစီ ဖြတ်ခွဲခဲ့ကြသည်။ ထိုပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ကျမ်းပိုဒ်တော်အတွင်း၌ပင် ဘုရားသခင်သည် စတုတ္ထမြောက် မျိုးဆက်ကာလ၌ မိမိ၏ လူမျိုးကို တရားစီရင်ခြင်းဖြင့် လာရောက်စစ်ဆေးမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ပရောဖက်ပြုချက်သည် လေးဆက်မြောက်၊ မောရှေ၏ဆက်တွင် ပြည့်စုံလာသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးအကြားရှိ ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတအဖြစ် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ထုတ်ဖော်တည်စေတော်မူ၏။ ထိုပညတ်တော်ဆယ်ပါးအနက် ဒုတိယပညတ်တော်၌ အာဗရံ၏ ဆက်လေးဆက်ဆိုင်ရာ အလင်းသည် ပိုမိုထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခံရ၏။

အာဗြံ၏ ပဋိညာဉ်နှင့်သက်ဆိုင်သော မျိုးဆက်လေးဆက်သည် မနာလိုတတ်သော ဘုရားသခင်အဖြစ် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ထင်ရှားကြီးမြတ်စေခြင်းအတွင်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ ထိုမနာလိုခြင်းကို ထုလုပ်ထားသော ရုပ်တုများနှင့် ဆန့်ကျင်နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။ အာဗြံ၏ လေးဆက်မြောက်မျိုးဆက်နှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာသော တရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့ ကျွန်ခံနေရသော လူမျိုးအပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အမောရိလူတို့သည် တရားစီရင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အာဗြံသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှ စတင်ကာ လောကတစ်ခွင်လုံးသို့ အဆင့်ဆင့် ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားသော တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်သည့် တရားစီရင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ဒုတိယပညတ်တော်ကမူ ထိုတရားစီရင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် လူသားတို့ကို ဘုရားသခင်ကို မုန်းသောအမျိုးအစားတစ်ရပ်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောအမျိုးအစားတစ်ရပ် ဟူ၍ ခွဲခြားသတ်မှတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသဖြင့်၊ “သင်တို့သည် ငါ့ကို ချစ်လျှင်၊ ငါ၏ ပညတ်တို့ကို စောင့်ထိန်းကြလော့” ဟု အော်ဟစ်ကြေညာသော တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို ပုံစံပြုဖော်ဆောင်လျက်ရှိသည်။

တရားပညတ်တော်ကို သိနာတောင်ပေါ်၌ ပေးအပ်လျက်ရှိသော ထိုအချိန်ကာလအတူတကွတွင်၊ မောရှေအား ဘုရားသခင်၏ အကျင့်စရိုက်တော်ကို ပြသတော်မူ၏။

တရားပညတ်ကို ဒုတိယအကြိမ် ပေးအပ်ခြင်းသည် ၁၈၅၀ ခုနှစ် ရှေ့ဆောင်ဇယားနှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ ပထမကျောက်ပြားတို့သည် ချိုးဖျက်ခံခဲ့ရပြီး၊ ပထမကျောက်ပြား၌လည်း ကိန်းဂဏန်းများအတွင်း အမှားတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရှေးအစ္စရေးသည် ထိုတရားပညတ်၏ အပ်နှံထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်စေခြင်းခံရပြီး၊ ခေတ်သစ်အစ္စရေးသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ တရားပညတ်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုထားသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ ပညတ်များကို အပ်နှံထိန်းသိမ်းရသောသူများ ဖြစ်စေခြင်းခံရသည်။ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ပထမအကြိမ် မိတ်ဆက်ပေးသောအခါ စခန်းအတွင်း၌ အမှန်တကယ် ပုန်ကန်မှု ရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ ၁၈၅၀ ဇယားကို မိတ်ဆက်ပေးသောအခါ စခန်းအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပုန်ကန်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ပေါက်လျက်ရှိခဲ့သည်။ အာဗြံ၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက်သည် မောရှေ၌ စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ထိုစတုတ္ထမျိုးဆက်၌ ဘုရားသခင်သည် ဒုတိယပညတ်တော်အတွင်း တရားစီရင်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ဖွင့်ပြချက်ကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေတော်မူခဲ့သည်။ ရုပ်တုဆင်းတုများသည် ဘုရားသခင်ကို မှန်ကန်စွာ ကိုးကွယ်ခြင်း၏ အတုအယောင်အဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဇွဲတော်သည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် တွဲဖက်ထားလျက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ “နာမတော်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ ဇွဲတော်ကို ဘုရားသခင်၏ အကျင့်စရိုက်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ကိုးကွယ်သူနှင့် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ အပြစ်များအကြား ဆက်နွယ်မှုကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပထမအကြိမ် သန့်စင်တော်မူသောအခါ၊ တပည့်တော်တို့သည် “အရှင်၏ အိမ်တော်အတွက်ရှိသော စိတ်အားထက်သန်မှုသည် အရှင်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီ” ဟူသောအရာကို ထိုအခါ သတိရကြ၏။ “စိတ်အားထက်သန်မှု” ဟူသည်မှာ “မနာလိုမှု” ဟူသော စကားလုံးပင် ဖြစ်သည်။ မနာလိုတော်မူခြင်းကို ဖော်ပြသော ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ခရစ်တော်အား မိမိ၏ ဗိမာန်တော်ကို သန့်စင်စေခဲ့သော လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့၏ ဘိုးဘေးတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံရမည့် လိုအပ်ချက်ဟူသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် လေဝိဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” တရားစီရင်ခြင်းအတွင်း နောင်တရရန် ခေါ်ဆိုမှု၏ မရှိမဖြစ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အာဗြံ၏ “စတုတ္ထမြောက် မျိုးဆက်” သည် ပဋိညာဉ်သမိုင်းတစ်လျှောက် ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးလာသမျှ အလေးနက်အရေးပါမှု ပို၍ ပို၍ ကြီးမားလာသည်။ ယောလကျမ်းသည် နောက်မိုးရွာသွန်းချိန်ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ထိုအချိန်သည် နောက်ဆုံးသော ကာလများ၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ယောလကျမ်းသည် မျိုးဆက်လေးဆက်၏ သတင်းစကားကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြခြင်းအပေါ် မိမိ၏ သတင်းစကားကို တည်ဆောက်ထားပြီး၊ ထိုအရာသည် အာဗြံ၏ ဘုရားသခင်နှင့် ပြုသော သုံးဆင့်ပါ ပဋိညာဉ်၏ အလွန်ပထမအဆင့်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သော အဓိကအကြောင်းအရာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအဓိကအကြောင်းအရာသည် ယောလကျမ်းတွင် မိမိ၏ နိဂုံးသို့ ရောက်ရှိသည်။

ကတိထားရာပြည်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ရှိလို၌ တည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ မကောင်းသောသူ၊ မိုက်မဲသောသူဖြစ်သည့် မဟာယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလိနှင့် သူ၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော သားနှစ်ဦးကို၊ ရှမွေလ၏ ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ညှိနှိုင်းဖော်ပြထားသည်။ ရှိလိုသည် ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ပဋိညာဉ်သေတ္တာ၏ ခရီးစဉ်အတွင်း အဆင့်တစ်ဆင့် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ယေရိခေါမြို့ရိုးများကို ပြိုလဲစေသည့် သင်္ကေတအဖြစ် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို အသုံးပြုပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် ဧလိနှင့် သူ၏ မကောင်းသော သားများ သေဆုံးသည့်အချိန်တိုင်အောင် နှစ်လေးရာခန့် ရှိလို၌ တည်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဖိလိတ္တိလူတို့က ဖမ်းဆီးယူသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနောက် ဒါဝိဒ်က ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ယေရုရှလင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းသောအခါ၊ ယေရုရှလင်သို့ အောင်မြင်ဝင်ရောက်ခြင်း၏ ပထမဆုံး သရုပ်ဖော်ပုံသည် ပြည့်စုံအကောင်အထည်ဖော်ခြင်း ခံရလေသည်။ ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတကို ယေရုရှလင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းရခြင်းအတွက် ဖော်ပြထားသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ နာမတော်ကို ယေရုရှလင်၌ ထားရှိရန် ရွေးချယ်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနာမတော်သည် ကိုယ်တော်၏ မနာလိုတော်မူခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်လျက် ရှိကာ၊ ထိုမနာလိုတော်မူခြင်းသည် စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ဖော်ပြသော ကိုယ်တော်၏ မနာလိုသော တရားစီရင်ခြင်းနှင့်လည်း ဆက်စပ်လျက် ရှိသည်။

တနင်္ဂနွေဥပဒေဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ သခင်ဘုရားသည် အောင်မြင်သောအသင်းတော်ကို တောင်ကုန်းအလုံးစုံနှင့် တောင်များအလုံးစုံအထက်သို့ မြှောက်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ တပါးအမျိုးသားတို့က “လာကြ၊ ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်သို့ သွားကြကုန်အံ့” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။

အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ “နာမတော်” ကို ထားရှိရန် ရွေးချယ်တော်မူသော အရပ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ဖြစ်သဖြင့်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယေရုရှလင်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မောရှေနှင့်အတူ “ထာဝရဘုရားသည် မိုဃ်းတိမ်အတွင်း ဆင်းသက်တော်မူ၍၊ ထိုအရပ်၌ သူနှင့်အတူ ရပ်တည်တော်မူလျက်၊ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ကြေညာတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း သူ့ရှေ့မှ ဖြတ်သန်းတော်မူ၍၊ ကြေညာတော်မူ၏၊

သူ၏ “နာမတော်” သည် သူ၏အကျင့်စာရိတ္တဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အကျင့်စာရိတ္တသည် အလွန်နက်ရှိုင်းရှုပ်ထွေးသကဲ့သို့ အလွန်ရိုးရှင်းလည်း ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်တော်မူ၏” ဟူသောအချက်သည် သူ၏အကျင့်စာရိတ္တကို ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ပြထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အာဗြံ၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားဖြစ်သော “တရားစီရင်ခြင်း၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်” ကို ဒုတိယပညတ်တော်၌ စတုတ္ထမျိုးဆက်အပေါ် ထပ်ဆင့်ပေးထားသော အလင်းအားဖြင့် “မျဉ်းပေါ်မျဉ်းတင်လျက်” ပိုမိုချဲ့ထွင်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် မောရှေ၏အတွေ့အကြုံက သူ၏ မနာလိုခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အလင်းကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးခြင်းအားဖြင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်နှင့် ဘုရားသခင်၏အကျင့်စာရိတ္တတို့၏ ဆက်နွှယ်မှုအပေါ်ရှိ အလင်းကို ပိုမိုချဲ့ထွင်ပြသသည်။ ဗျာဒိတ်ပေးခြင်းက အကျင့်စာရိတ္တကို “အတွေးအခေါ်နှင့် ခံစားချက်တို့ ပေါင်းစည်းထားခြင်း” ဟူ၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဗျာဒိတ်ပေးခြင်းကပင် ကျွန်ုပ်တို့၏အတွေးများသည် ဘုရားသခင်၏အတွေးများနှင့် မတူကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ သူ၏အကျင့်စာရိတ္တသည် သူ၏အတွေးအခေါ်နှင့် ခံစားချက်တို့ ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အကျင့်စာရိတ္တ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရိုးရှင်းသော လူသားဆန်သော အတွေးအခေါ်နှင့် ခံစားချက်များကို ကျော်လွန်သည့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အရောင်အဆင်းများစွာ ရှိသောကြောင့်၊ ထိုကွာခြားချက်မှာ သူ၏အတွေးများသည် မြေကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကောင်းကင်ထက်ပင် မြင့်မားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍၊ ဤသည်မှာ လူသားစဉ်းစားသုံးသပ်ရမည့် အတွေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ အကျင့်လက္ခဏာကို ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော် ပေါ်ထွန်းပြသမှုတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ အကျင့်လက္ခဏာ ပေါ်ထွန်းပြသမှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ယုဒအနွယ်၏ ခြင်္သေ့သည် ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်ကို တံဆိပ်ခတ်တော်မူသကဲ့သို့ တံဆိပ်ဖြေတော်မူလည်း ဖြစ်သည်။ Palmoni သည် လျှို့ဝှက်ရာများကို အံ့ဩဖွယ် ရေတွက်တော်မူသောသူ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ခြောက်သွေ့သော မြေမှ ပေါက်ထွက်သော အမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လောင်နေသော ချုံပင်လည်း ဖြစ်သည်။ မီးတိုင်လည်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်မင်း မိက္ခေလလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်လည်း ဆက်လက်၍၊ ဆက်လက်၍ ဖြစ်နေသည်။ ကိုယ်တော်၏ အမျိုးမျိုးသော နာမတော်များအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ အကျင့်လက္ခဏာဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများသည် အဆုံးမရှိပေ။ “လူသားစဉ်းစားသုံးသပ်ရမည့် အတွေး” ဟူသည်မှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။ တည်ရှိသည်ဟု သိရှိထားကြသော ဘုရားသခင်၏ အကျင့်လက္ခဏာ ပေါ်လွင်ဖော်ပြချက် အမျိုးမျိုးများ အားလုံးထဲတွင်၊ အာဗြံနှင့် ပြုသော သုံးဆင့်ပါ ပဋိညာဉ်ဖြစ်စဉ်၏ အလွန်ပထမဆုံး ပဋိညာဉ်အဆင့်၌ပင် “စတုတ္ထမျိုးဆက် တရားစီရင်ခြင်း” သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြသော ပဋိညာဉ်အတွင်း အခြေခံကျသော ကြေညာချက်ဖြစ်နေသည်မှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း။

လူသားများနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများ၏ တရားသူကြီးအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ အကျင့်လက္ခဏာသည် လူတို့အား မျိုးဆက်လေးဆက်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော စမ်းသပ်ကာလတစ်ရပ်ကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသည်၊ ကရုဏာရှိတော်မူသည်၊ စိတ်ရှည်တော်မူသည်၊ ထို့ပြင် လူသားများနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများအပေါ် စီရင်တော်မူသော တရားစီရင်ခြင်းကို စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် အဆုံးသတ်တော်မူသည်။ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်၌ ဘုရားသခင်၏ အခြေခံကြေညာချက်အတွင်း စတုတ္ထမျိုးဆက်ဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် တစ်ပါးချင်းစီသော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားအသီးသီး၌ ရှိသည့် လက္ခဏာအလုံးစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ အာဗြံ၏ ပဋိညာဉ်၏ ပထမအဆင့်၌လည်း သုံးဆင့်ပါဝင်သော ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်လုံး၏ လက္ခဏာများ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ဟူသည် ကရုဏာရှိတော်မူသော တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူပြီး၊ စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် တရားစီရင်တော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၌ ရှိသည့် အခြားသော အဆင့်အသီးသီးအားလုံးသည် ထိုအခြေခံပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားကြသည်။

ယောလ၏ကျမ်းကို အခန်းငယ် ငါးရှိ “သန်းခေါင်အော်သံ” ၏ နိုးထမှုအချိန်တွင် နေရာချထား၍၊ “စပျစ်ရည်သစ်” သည် သူတို့၏နှုတ်မှ “ဖြတ်တောက်ခံရ” သောအခါ၊ ရွေးကောက်ထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးတစ်ရပ်၏ နောက်ဆုံးသော ပဋိညာဉ်အရ ခွဲခွာခြင်းသို့ ဝင်ရောက်စေသော နိဒါန်းသတင်းစကားမှာ၊ ထိုပဋိညာဉ်လူမျိုး၏ ပုန်ကန်မှုကို ဖော်ပြသည့် ပဋိညာဉ်၏ အခြေခံသတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူတို့သည် လေးဆက်မြောက်မျိုးဆက်တွင် “ဖြတ်တောက်ခံရ” ခြင်း ပြီးစီးသွားသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ အခြေခံသတင်းစကားကို နားမလည်သောကြောင့် “ဖြတ်တောက်ခံရ” ကြသည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ဆယ့်ငါးခန်းရှိ အခန်းငယ်လေးခုတွင် ဖော်ပြထားသော ထိုပဋိညာဉ်၏ အခြေခံသတင်းစကားသည်—နောက်ဆုံးကာလများ၌ ပဋိညာဉ်၏ အထွဋ်ကျောက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို “ဝိုင်သစ်” အဖြစ် တင်ပြသောအခါ အသုံးပြုသော တိုင်းတာတံ၊ အပြစ်စီရင်ရာ မျဉ်းတန်းဖြစ်သည်။ “ဝိုင်သစ်” ကို “ဖြတ်တောက်” လိုက်သောအခါ ဧဖရိမ်၏ မူးယစ်သူတို့ နိုးထလာခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသော ထိုအလေးနက်မှုကို—နောက်မိုးရွာသွန်းခြင်း၏ စမ်းသပ်ကာလအတွင်း ပုန်ကန်သော ရွေးချယ်ခံလူမျိုး၏ နောက်ဆုံး စတုတ္ထမျိုးဆက်အပေါ် ချမှတ်သော တရားစီရင်ကြောင်း ကြေညာချက်၏ အခြေအနေဝန်းကျင်အတွင်း၌ ထားသတ်မှတ်သောအခါမှသာ အမှန်တကယ် နားလည်နိုင်သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းဆယ့်ခုနစ်တွင်၊ အာဗြဟံနှင့်ပြုသော သုံးဆင့်ပါ ပဋိညာဉ်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။

ဒုတိယအဆင့်သည် “ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရသည်” ဟူသောသင်္ကေတအတွက် ဒုတိယသက်သေကို ပေးသည်။ “ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အခန်း ၁၅ တွင် အာဗြံက တိရစ္ဆာန်များကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ ဖြတ်တောက်ခဲ့သောအရာများ၌လည်းကောင်း၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်၌ အရေဖျားမဖြတ်သောသူမည်သည်ကား ပဋိညာဉ်မှ “ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည်” ဟု ဆိုထားသောအရာ၌လည်းကောင်း မူလအမြစ်ကို တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်သည် ဤအမှန်တရားများကို အတည်ပြုနေတော်မူသော ပဋိညာဉ်သမိုင်း၌ အရေဖျားဖြတ်ခြင်းကို ဗတ္တိဇံက အစားထိုးခဲ့ပြီး၊ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏စံနမူနာအဖြစ် ရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ ထမြောက်တော်မူခဲ့သည်။

ထိုနိမိတ်လက္ခဏာသည် သင်္ဘောပေါ်ရှိ အသက်ရှင်သူ ရှစ်ဦးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ အဋ္ဌမနေ့၌ ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ရမည့်အရာဖြစ်သည်။ တရားစီရင်ခြင်းကို ဧလိယက ဆောင်ရွက်မည့်အမှုမပြုမီ ဣသရေလအမျိုးသည် ယေဇဗေလ၏ ပရောဖက်များနှင့် ဧလိယအကြား ရွေးချယ်ရခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဒံယေလ၊ ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘေဒနေဂေါတို့၏ မျက်နှာအဆင်းသည် ရှင်ဘုရင်၏ အစားအစာကို စားသောသူတို့ထက် ပို၍ လှပ၍ ပို၍ ပြည့်ဝနေသည်ဟု တွေ့ရခြင်းဖြစ်စေ၊ မြင်သာသော စမ်းသပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုထားသည်မှာ ဒုတိယအဆင့်၌ပင် ဖြစ်သည်။ အရေဖြတ်ခြင်းသည် အသက်၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ပြီး၊ သင်္ဘောပေါ်ရှိ အသက်ရှင်သူ ရှစ်ဦးသည် သေဆုံးသွားသောသူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်လျက် အသက်ရှင်ခဲ့သောသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ခရစ်တော်၏သမိုင်းတွင် ပဋိညာဉ်၏အမှတ်အသားသည် ဗတ္တိဇံသို့ ကူးပြောင်းသွားသောအခါ၊ တမန်တော် ပေါလုသည် ဤကျမ်းပိုဒ်များ၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာသမိုင်းကိုပင် အသုံးပြု၍ ပဋိညာဉ်သမိုင်းအတွင်းရှိ အဓိကပြောင်းလဲမှုကြီးကို ဖော်ပြသက်သေပြခဲ့သည်။ သူသည် လှီးဖြတ်ခြင်း၌ ဖြတ်တောက်ပစ်ရသော အသားကို ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော လူသား၏သင်္ကေတအဖြစ်လည်းကောင်း၊ လူသား၏ အောက်ပိုင်းသဘောသဘာဝသည် ၎င်း၏ အထက်ပိုင်းသဘောသဘာဝနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည့် သင်္ကေတအဖြစ်လည်းကောင်း အသုံးပြုခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏တပည့်များကို သွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ “ရွေးချယ်ခံရသူ” ဟူသော သူ၏ရည်ရွယ်ချက်—(အကြောင်းမှာ သူ၏အမည် ရှောလု၏အနက်မှာ ထိုသို့ဆိုလိုသောကြောင့်)—မှာ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးအဖြစ် အက္ခရာအရ အစ္စရေးမှ ဝိညာဉ်ရေးရာ အစ္စရေးသို့ ကူးပြောင်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပဋိညာဉ်သမိုင်းအတွင်းရှိ အဓိကပြောင်းလဲမှုကြီးကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။ မိမိအား ခန့်အပ်ပေးထားသော အလုပ်တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရာ၌၊ သူသည် မိမိ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာသတင်းစကားကို ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ အကြောင်းအရာဘောင်အတွင်း တင်ပြခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၇ သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးအတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ အိုမီဂါပြည့်စုံခြင်းကို တွေ့ရှိသော အခြေခံ ပဋိညာဉ်အဆင့်သုံးဆင့်အနက် ဒုတိယအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒုတိယအဆင့်ကို အရေဖျားလှီးခြင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြင့် ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုအရာသည် မြင်သာသော စမ်းသပ်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုသော အလံသင်္ကေတဖြစ်သည့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ပုံဆောင်သည်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးသည် အာဗြဟံ၏ အယ်လဖာပဋိညာဉ်၏ အိုမီဂါဖြစ်ကြသည်။ အာဗြဟံအတွက် တတိယအဆင့်မှာ အခန်းကြီး ၂၂ ဖြစ်သည်။

အခန်း၏ ပထမပိုဒ်တွင် ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်— “ဤအမှုများနောက်တွင် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံကို စမ်းသပ်တော်မူ၍၊ အာဗြဟံဟု ခေါ်တော်မူ၏။ သူကလည်း၊ အကျွန်ုပ် ဤမှာ ရှိပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။” ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံကို စမ်းသပ်တော်မူခဲ့သည်မှာ၊ တတိယ ပဋိညာဉ် ကြေညာချက်မတိုင်မီ နောက်ဆုံး စမ်းသပ်ခြင်းတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းကို အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ အာဗြဟံ၏ သုံးဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သော နောက်ဆုံး အခန်းငယ် လေးခုကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ “အသံ” ကို “နာခံ” ခဲ့သောကြောင့်၊ ထိုအသံသည် ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် တော်မူသော “ပဋိညာဉ်၏ အသံ” ဖြစ်သဖြင့်၊ အာဗြဟံသည် လူမျိုးအများ၏ အဘအဖြစ် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံရမည် ဖြစ်သည်။ တတိယ ကောင်းကင်တမန်သည် စမ်းသပ်ခြင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစမ်းသပ်ခြင်းသည် အာဗြဟံကဲ့သို့ပင် စရိုက်လက္ခဏာကို ထင်ရှားစေသော စမ်းသပ်ခြင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စရိုက်လက္ခဏာသည်လည်း အာဗြဟံကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သလော မယုံကြည်သလော ဆိုသည့်အပေါ်တွင် အခြေပြုထားသည်။ အာဗြဟံကဲ့သို့ ထိုစမ်းသပ်ခြင်းကို အောင်မြင်သောသူတို့သည် လောကီရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို စုဝေးသိမ်းသွင်းရန် အသုံးပြုခြင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး သုံးခန်းမှ အခန်းငယ် ဆယ့်ခုနစ်ခုသည် ဘုရားသခင်နှင့် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးအကြားရှိ ပဋိညာဉ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသထားပြီး၊ ထိုသို့ ပြုခြင်းအားဖြင့် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုး၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ အာလဖကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထိုသို့ပင်၊ ထိုအခန်းငယ်များသည် တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်ကို ထမြောက်စေခြင်းအားဖြင့် ဖော်ပြထားသော ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ အိုမီဂါကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ မည်မျှသောသူတို့သည် စာချုပ်ပါ စည်းကမ်းချက်များကို ဦးစွာ မသုံးသပ်ဘဲ အိမ်တစ်လုံး သို့မဟုတ် ယာဉ်တစ်စီးကို ဝယ်ယူကြမည်နည်း။ လာအိုဒိကေယာကာလရှိ သတ္တမနေ့ အာဒ်ဗင့်တစ် မည်မျှသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိတို့၏ ပဋိညာဉ်စာချုပ်၌ အလွန်ပထမဆုံးသော စည်းကမ်းချက်သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိသည် ကရုဏာရှင်ဖြစ်သော်လည်း စတုတ္ထမျိုးဆက်တိုင်အောင် တရားစီရင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်ကို သိရှိကြသနည်း။ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်မှာ သူတို့သည် မီလာရိုက် သမိုင်း၏ အခြေခံအမှန်တရားများကို မသိကြသကဲ့သို့၊ မိမိတို့ အခိုင်အမာ ခံယူကြသော ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး၏ အခြေခံအမှန်တရားများကိုလည်း မသိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ရှေးဣသရေလကဲ့သို့ သူတို့သည် မိမိတို့အား စစ်ဆေးလာရောက်တော်မူသော အချိန်ကို မသိကြပေ။ 9/11 တွင် စတင်ခဲ့သော ထိုစစ်ဆေးလာရောက်မှုကာလ၏ အဆုံးသတ်သည် ညဉ့်သန်းခေါင်ယံ၌ သူတို့နိုးထလာကြသော်လည်း မိမိတို့သည် ဖြတ်တောက်ပယ်ရှားခြင်းခံထားရကြောင်းသာ သိမြင်ရသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။