ယောလစာအုပ်နှင့် လာအိုဒိကာ ဆိုင်ရာ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော် - အမှတ် နှစ်ဆယ့်တစ်

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်မှစ၍၊ အမှန်တရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှန်ကန်စွာ ခွဲဝေဖော်ပြလိုသူတို့အတွက် ပရောဖက်ပြုချိန်ကာလ၏ အသုံးချမှုသည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင်ပါသော ၁၂၉၀ နှစ်ကာလကို ၁၈၄၄ နောက်ပိုင်းတွင် သင်္ကေတဆန်သော ကာလတစ်ရပ်အဖြစ် အသုံးချရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၁၈၄၄ နောက်ပိုင်း၏ အသုံးချမှု၊ သို့မဟုတ် “အချိန်” ၏ အစိတ်အပိုင်းများ မပါဝင်သော ကာလတစ်ရပ်အဖြစ် အသုံးချမှုသည် ၁၈၄၄ မတိုင်မီ နားလည်ထားခဲ့သကဲ့သို့ အမှန်တရား၏ အခြေခံသဘောနားလည်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ၁၂၉၀ သည် ၃၀ ကာလတစ်ရပ်ကို ဆိုလိုပြီး၊ ထို့နောက် ၁၂၆၀ ကာလကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ၁၈၄၄ မတိုင်မီရှိ နားလည်မှုအရ ၅၀၈ မှ ၅၃၈ အထိ သုံးဆယ်နှစ်ကာလသည် ၅၃၈ မှ ၁၇၉၈ အထိ အန္တိခရစ်သည် အုပ်စိုးခြင်းကို စတင်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်မှုကာလတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

နှစ် ၃၀ ကြာသော ကူးပြောင်းကာလသည် ၂ သက်သာလောနိတ်စာ၌ ပေါလု ဆွေးနွေးသော အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် “အချိန်” ဟူသော အစိတ်အပိုင်းကို မည်သည့် ရည်ညွှန်းချက်မျှ မထည့်သွင်းထားသော်လည်း၊ ထိုနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း သာသနာမဲ့အယူဝါဒသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သို့ နေရာလွှဲပေးသည့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို သူ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အုပ်စိုးမှု စတင်ခဲ့သည်။ အချိန်ဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းတစ်စုံတစ်ရာ မပါဘဲ သမိုင်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုအရ၊ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်ရှိ စတုတ္ထနိုင်ငံမှ ပဉ္စမနိုင်ငံသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ သွေးချိုးသတ်ဖြတ်မှု နှစ်ကြိမ်အနက် ပထမအကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာသည် ထို့နောက် ဆဋ္ဌမနိုင်ငံမှ နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ သုံးထပ်ပေါင်းစည်းမှုသို့ ကူးပြောင်းခြင်းနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ သွေးချိုးသတ်ဖြတ်မှု ဒုတိယအကြိမ်ကို နမူနာပြုလျက်ရှိသည်။

ပရောဖက်ကာလတစ်ရပ်က နောက်ဆက်တွဲလိုက်လာသော အနှစ်သုံးဆယ်ပြင်ဆင်ခြင်းသည် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တော်ကို ဖော်ပြသော အဓိကသင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း အာဏာနှစ်ရပ်၏ ကူးပြောင်းမှုသည်၊ ထို့နောက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း အနှစ် ၁၂၆၀ လိုက်လာသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်၏ အနှစ်သုံးဆယ် ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့်၊ ထို့နောက် ကယ်တင်ခြင်း ရက်ပေါင်း ၁၂၆၀ လိုက်လာခြင်းတို့နှင့် ကိုက်ညီသည်။ အန္တိခရစ်၏ အနှစ်သုံးဆယ် ပြင်ဆင်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ အနှစ်သုံးဆယ် ပြင်ဆင်ခြင်းကို အတုပြုခဲ့သည်။ အနှစ်သုံးဆယ်၏ အဆုံးသည် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဗတ္တိဇံ၌ အာဏာပေးခြင်းခံရခြင်းကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် 538 ခုနှစ်တွင် အန္တိခရစ် အာဏာပေးခြင်းခံရခြင်းကိုဖြစ်စေ ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ အန္တိခရစ်အား ပေးအပ်ခံရသော အာဏာသည် ယခင်နိုင်ငံတော်ထံမှ ရောက်လာသော စီးပွားရေးနှင့် စစ်ရေး အထောက်အပံ့မှ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်အပေါ်သို့ သွန်းလောင်းပေးအပ်ခံရသော တန်ခိုးသည်လည်း မိမိသည် အနှစ်သုံးဆယ်မတိုင်မီ စွန့်ခွာခဲ့သော ယခင်နိုင်ငံတော်ထံမှ လာခဲ့သည်။

ကာလနှစ်ခုအကြားရှိ ခွဲခြားမူသည် တန်ခိုးပေးခြင်းတစ်ရပ်ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားပြီး၊ အာဗြံနှင့် ပေါလုက ဖော်ပြထားသော ကာလနှစ်ခုအကြားရှိ ထိုခွဲခြားမူကို ရိုးရှင်းသော နှိုင်းယှဉ်ချက်ဖြင့် သိရှိနိုင်သည်။ အာဗြံနှင့် ပေါလုတို့၏ သုံးဆယ်နှစ် ခွဲခြားချက်တွင်၊ ပြင်ဆင်မှုကာလသည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ပထမ သုံးဆယ်နှစ် ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် အီဂျစ်ပြည်၌ ကျွန်ခံရမည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို အာဗြံ၏ အမျိုးအနွယ်တို့က ပြည့်စုံစေရန် တန်ခိုးပေးခဲ့သည်။ လေးရာသုံးဆယ်နှစ်ကလည်း ထပ်မံသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ ပိုင်းခြားမှုတစ်ရပ် ရှိသေး၏။ အကြောင်းမှာ မှန်ကန်စွာ အသုံးချလျှင် ပထမ နှစ်ရာတစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ကို ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဖာရောဘုရင်က ကိုယ်စားပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောသပ်နှင့် ပထမ 215 နှစ်အတွက်မူ ကောင်းသော ဖာရောဘုရင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ မောရှေနှင့် ဒုတိယ 215 နှစ်အတွက်မူ မကောင်းသော ဖာရောဘုရင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုခွဲခြားသတ်မှတ်မှုသည် မျိုးဆက်လေးဆက်စီပါဝင်သော ကာလနှစ်ခုပြီးကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ပထမ မျိုးဆက်လေးဆက်ကို ဒုတိယ မျိုးဆက်လေးဆက်၏အပေါ်၌ မျဉ်းပေါ်၌ မျဉ်းတင်သကဲ့သို့ ထပ်တင်နိုင်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အာလဖာနှင့် အိုမီဂါဖြစ်သော ယောသပ်နှင့် မောရှေတို့သည် အာလဖာ-ကောင်းသော ဖာရောနှင့် အိုမီဂါ-ဆိုးသော ဖာရောတို့နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်ကြသည်။ ဤသို့သော ပြိုင်ညီစဉ်းစားခြင်းမှ ကြီးမားသော အလင်းရောင်ကို ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် အာဗြံ၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်ဆိုင်ရာ ကြိုတင်ဟောကိန်းသည် ၄၃၀ နှစ်အတွင်းရှိ မျိုးဆက်လေးဆက်နှင့်ပတ်သက်သော သက်သေနှစ်ပါးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေသည်ဟုသာ ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်လေးဆက်၏ နှစ်ထပ်ကိုယ်စားပြုချက်ကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၄ နှင့် ၅ ထဲရှိ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်စာရင်းများတွင် တွေ့ရသည်။ ကာဣနနှင့် ရှေသကို သွေးမျိုးရိုးလိုင်းများ၏ စာရင်းပြုစုခြင်း၏ အစအဖြစ် စဉ်းစားသည့်အခါ၊ ရှေသမှ နောဧအထိ မျိုးဆက်ရှစ်ဆက်ရှိသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ ထိုအရာကို အလယ်တွင် နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်သောအခါ မျိုးဆက်လေးဆက်စီပါဝင်သော ကာလနှစ်ခု၏ ကိုယ်စားပြုချက်တစ်ရပ် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤအချက်ကို ရှေသနှင့် ကာဣန နှစ်ဦးစလုံး၏ မျိုးဆက်ရှစ်ဆက်လိုင်းများတွင် အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည်။

အခန်း လေးနှင့် ငါးရှိ ဆက်နွယ်အမျိုးရိုးဇယားများသည် ၎င်းတို့၏ မျိုးဆက်လိုင်းများ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သော နောဧနှင့်အတူ ဖော်ပြထားကြသည်။ နောဧသည် သက်တံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ အာဗြံသည် အရေဖျားလှီးခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုပဋိညာဉ်နှစ်ရပ်သည် အမြဲတစေ အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်လျက်ရှိကြပြီး၊ နောဧ၏ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းအပြီး ဗာဗေလမျှော်စင်ကို တွေ့ရသော ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်း ဆယ့်တစ်တွင် အာဗြံထံသို့ ဦးတည်သည့် ဆက်နွယ်အမျိုးရိုးဇယားကို တင်ပြထားသည်။ ထိုအပိုဒ်တွင် မျိုးဆက် ဆယ်ဆက်ဖြစ်ပြီး၊ ရှစ်ဆက် မဟုတ်ပေ။ အာဗြံထံသို့ ဦးတည်သော အပိုဒ်နှင့် နောဧထံသို့ ဦးတည်သော အပိုဒ်တို့တွင် နောဧဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်နှင့် အာဗြဟံဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်တို့ကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။

ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးတစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုသော အခန်းဆယ့်တစ်မှ စာပိုဒ်တွင်၊ ထိုမျိုးဆက်များအနက် နှစ်ဆက်သည် ကြီးမားသော အလင်းတရားဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။

ဧဗေရကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် “Hebrew” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော ဟေဗြဲစကားလုံး၏ ပထမဆုံးသော ရည်ညွှန်းချက်ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ခံလူမျိုး၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်စာရင်းတွင် ဆယ်ယောက်သော ဆင်းသက်လာသူတို့အနက် တစ်ယောက်ကို Hebrew ဟု အမည်ပေးထားပြီး၊ ထိုအမည်ပင် ရွေးချယ်ခံလူမျိုးကို လူသိများစေရန် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဗေဒသုံးပိုဒ်အတွင်း ဧဗေရနှင့် ပေလက်တို့ကို ရွေးချယ်ခံ ဟေဗြဲလူမျိုး၏ ကွဲပြားသတ်မှတ်ချက်ကို မှတ်သားဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည်။ ဧဗေရ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖြတ်ကူးခြင်း” သို့မဟုတ် “ဖြတ်ကူးသူ” ဖြစ်ပြီး၊ “Hebrew” ဟူသော စကားလုံး၏ အမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။ အာဗြံသည် ဗာဗေလုန်မှ ကတိတော်ထားရာပြည်သို့ ဖြတ်ကူးသွားသောသူတို့၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ “ပေလက်” ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ခွဲခြားခြင်း” သို့မဟုတ် “ကွဲခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာဦး 10:25 တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ပေလက်၏ နေ့ရက်ကာလ၌ “မြေကြီးသည် ခွဲခြားခြင်းခံရ၏” ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။

အမှန်တရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှန်ကန်စွာ ခွဲခြားလိုသူများအတွက်၊ ဧဗာနှင့် ပေလက်တို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကွဲပြားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ နောဧ၏ အဆက်အနွယ်စာရင်းမှ ရှစ်ယောက်စီပါသော အစဉ်နှစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုအရာသည် အီဂျစ်ပြည်၌ ရှိခဲ့သော အနှစ် ၄၃၀ ကာလကဲ့သို့ပင် မျိုးဆက်လေးဆက်စီပါသော အုပ်စုနှစ်စုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အဆက်အနွယ်စာရင်းမှာ ရှစ်မဟုတ်ဘဲ ဆယ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုး၏ အဆက်အနွယ်စာရင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးကို ငါးယောက်စီပါသော အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် ခွဲထားသဖြင့်၊ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ခံလူမျိုးကို ဆိုင်ရာ ဥပမာဖြစ်သော အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာနှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။

ထိုရွေးချယ်ခံလူမျိုး၏ မျိုးရိုးစဉ်တွင် ပေလက်၏အမည်နှင့် သူ့၌ ပြည့်စုံလာသော သမိုင်းဆိုင်ရာအရာတို့သည်၊ ဘာဗေလရဲတိုက်၌ မြေကြီးကို ပိုင်းခြားခဲ့သည့် သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်း၏ ထိုတိတိကျကျအချိန်ကာလ၌ပင်၊ ပညာရှိကညာများနှင့် မိုက်မဲသောကညာများ ဟူသော အတန်းနှစ်တန်း၏ ပိုင်းခြားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ဆယ်ယောက်စာရင်းတွင် ပေလက်သည် အမှတ်ငါးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုအမှတ်သည် ဆယ်၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အာဘရံအားဖြင့် ပုံဆောင်ဖော်ပြခံရသော ဟေဗြဲလူ ဧဗာသည်၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၌ အတန်းနှစ်တန်း ပိုင်းခြားခံရသောအခါ၊ ကူးဖြတ်၍ ပညာရှိကညာတစ်ဦး ဖြစ်လာသော မိုက်မဲသောကညာတစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အမည်အားဖြင့် ပထမဆုံးသော ဟေဗြဲလူဖြစ်သော ဧဗာသည်၊ ပဋိညာဉ်အားဖြင့် ပထမဆုံးသော ဟေဗြဲလူဖြစ်သော အာဘရံကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထာဝရဘုရားသည် အာဘရံကို ဘာဗေလုန်မှ ထွက်လာရန် ခေါ်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအရာသည် လူယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့ကို ဘာဗေလုန်မှ ခေါ်ထုတ်သော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ခွန်အားပေးခြင်းဖြစ်သည့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကားကို ပုံဆောင်ဖော်ပြခဲ့သည်။

ကညာမပျိုဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံကို၊ စုံစမ်းခြင်းကာလ၏ တံခါးပိတ်သွားစေသော ပေလဂ်၏ ခွဲခြားမျဉ်း မပိတ်မီ အပြင်သို့ထွက်လာရန် ခေါ်ဆိုမှုကို ကိုယ်စားပြုသော အဲဗာနှင့် ပေလဂ်တို့ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှုတွင် အဲဗာသည် ပေလဂ်နောက် ၄၃၀ နှစ် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ပေလဂ်သည် ၃၀ နှစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ အာဗြံ၏ သုံးဆင့်ပါ ပဋိညာဉ်၏ ပထမအဆင့်ကို အဲဗာနှင့် ပေလဂ်တို့က ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ အာဗြံကဲ့သို့ပင်၊ အဲဗာနှင့် ပေလဂ်တို့သည် အုပ်စုနှစ်စုအကြားရှိ ခွဲခြားမျဉ်းဖြစ်ကြသည်။ အာဗြံ၏ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ပေါလု၏ ထပ်ဖြည့်ချက်သည်၊ အဲဗာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ပေလဂ်၏ ထပ်ဖြည့်ချက်နှင့် တူညီသည်။ အဲဗာသည် နှစ် ၄၀၀ ကို ကြေညာခဲ့သော်လည်း၊ ပေလဂ်က နှစ် ၄၃၀ ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပေလဂ်သည် ပေါလုကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပင် ပေါလု၏ နှစ် ၄၀၀ အပေါ် နှစ် ၃၀ ထပ်ပေါင်းခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပေါလု၏ အမှုတော်သည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်ထဲမှ “ပေလဂ်” ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။ ပေါလုက သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်ထဲမှ “ပေလဂ်” သည် လူမျိုးတစ်မျိုးကို အက္ခရာအတိုင်းဖြစ်သော အနေအထားမှ ဝိညာဉ်ရေးရာအနေအထားသို့ ခွဲခြားပြောင်းလဲခြင်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

ရှேမမှ ပေးလက်အထိ သားစဉ်မြေးဆက် ငါးဆက်ရှိပြီး၊ ရူးမှ အာဗြံအထိလည်း ငါးဆက်ရှိသည်။

အသက် သုံးဆယ်အရွယ်

ယေရှုသည် မိမိ၏ အမှုတော်ကို စတင်တော်မူသောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိတော်မူ၏။

ယောသပ်သည် အသက်သုံးဆယ်ရှိသောအခါ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဖာရောဘုရင်၏အမှုတော်ကို စတင်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

ပရောဖက် ယေဇကျေလသည် မိမိအမှုတော်ကို စတင်သောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိပြီး၊ သူ၏အမှုတော်သည် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တည်ခဲ့သည်။

ဧဇကေလ၏ ရေးသားချက်များအတွင်း၌ အခြားမည်သည့် ပရောဖက်ထက်မဆို သမိုင်းဆိုင်ရာ ကိုးကားချက်များ ပိုမိုများပြားစွာ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဧဇကေလ၏ ရေးသားချက်များအတွင်း၌ သေချာစွာ သတ်မှတ်နိုင်သော ရက်စွဲများကို တိုက်ရိုက် ကိုးကားထားသော အချက် ဆယ့်သုံးချက် ရှိပြီး၊ မိမိတို့မသိမသာဖြင့်ပင် သမ္မာကျမ်းပညာရှင်များနှင့် သမိုင်းပညာရှင်များက သူ၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှုကာလသည် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် နှစ်ဆယ့်နှစ်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်ကို မသိကြချေ။

ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် နန်းတက်စိုးစံသောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိ၍၊ အနှစ်လေးဆယ် စိုးစံတော်မူ၏။

ဒါဝိဒ်၏ အနှစ်လေးဆယ်သော အုပ်စိုးမှုကာလသည် သင်္ကေတဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ထိုအနှစ် ၄၀ ကာလသည် အာဗြဟံနှင့် ပေါလုတို့၏ အနှစ် ၄၃၀ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအနှစ် ၄၀ ကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (၇ နှစ်ခွဲနှင့် ၃၃ နှစ်)။ ဒါဝိဒ်၏ အနှစ်လေးဆယ်သော အုပ်စိုးမှုကာလအတွင်းရှိ ထိုကာလနှစ်ရပ်တွင် ထပ်ဆင့်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ နက်နဲသည့် ဝှက်ချက်တစ်ရပ်လည်း ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ သမ္မာကျမ်းစာမှ အခြားသက်သေခံချက်တစ်ခုက ထိုကာလနှစ်ရပ်ကို ခုနစ်နှစ်နှင့် သုံးဆယ့်သုံးနှစ်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယရှမွေလ၌ ပါရှိသော ထိုအပို ခြောက်လသည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း၊ ၇.၅ နှင့် ၃၃ သည် မည်သို့ ၄၀ နှင့် ညီသနည်း။ ထိုတွင် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုရမည့် ခြောက်လထပ်နေမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

၂၂ သည် ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူသားသဘောတရား၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတကိန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ယေဇကျေလ၏ အမှုတော်ကာလမှာ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ ဆယ့်လေးနှစ်ကာလကို ခုနစ်နှစ်စီဖြင့် ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ သီတင်းပတ်ကို ညီမျှသော ၁၂၆၀ ရက်စီရှိ ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဒါဝိဒ်၏ အနှစ်လေးဆယ် နန်းစံကာလကိုလည်း ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး၊ ထိုကာလနှစ်ပိုင်းကို ဆက်စပ်ပေးသော အပိုသင်္ကေတတစ်ရပ်လည်း ရှိသည်။

ယေရှုသည် ပရောဖက်တော်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တော်နှင့် ဘုရင်တော် ဖြစ်တော်မူ၏။ နောက်ဆုံးသောကာလများတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အောင်ပွဲခံသော အသင်းတော်ကို အလံတော်အဖြစ် မြှောက်တင်တော်မူမည်။ ထိုအသင်းတော်ကိုလည်း မိမိ၏ ဘုရားသဘောတော်ကို လူသားများနှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူသော ခရစ်တော်၊ အဘယ်သူသည် ပရောဖက်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ဘုရင် ဖြစ်တော်မူသနည်း၊ ထိုခရစ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုလူသားများကိုမူ ပရောဖက်ဖြစ်သော ယေဇကျေလ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော ယောသပ်နှင့် ဘုရင်ဖြစ်သော ဒါဝိဒ်တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သင်္ကေတလေးပါးသည် ပုံမှန်ထက် ခုနစ်ဆ ပို၍ ပူအောင် မီးမြှိုက်ထားသော မီးဖိုထဲရှိ သူတော်ကောင်းသုံးပါးကို ကိုယ်စားပြုကြ၏။ ထို့နောက် စတုတ္ထတစ်ပါး ထင်ရှားလာ၏၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်နှင့် တူ၏။ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ရွှေရုပ်တုအခမ်းအနားတွင် လောကတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုထားခဲ့ပြီး၊ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် လူသားပရောဖက်တစ်ပါး၊ လူသားယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ပါးနှင့် လူသားဘုရင်တစ်ပါးတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကာ ဘုရားဆိုင်ရာ စတုတ္ထပုဂ္ဂိုလ်တော်၏ ထောက်မမှုဖြင့် တည်တံ့နေသော အောင်ပွဲခံအသင်းတော်ကို မြင်တွေ့ကြလေသည်။

ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာအဆင့်၌ လေးဆယ်သည် အာဗြံ၏ လေးရာအနက် ဒသမांशဖြစ်ပြီး၊ လေးသည်လည်း လေးဆယ်၏ ဒသမांशဖြစ်သည်။ ဂဏန်းလေး၌ တွေ့ရသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာရပ်မည်သည့်အရာမဆို လေးဆယ်၏ သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်နှင့် ကိုက်ညီရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလေးဆယ်သည်လည်း တစ်ဖန် လေးရာ၏ သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်နှင့် ကိုက်ညီရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းအရာအခြေအနေအရ လေးသည် မကြာခဏ “ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး” ကို ကိုယ်စားပြုတတ်သည်မှာ လူသိများသော နားလည်ချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် “တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်မှုတစ်ရပ်” ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အချို့သော အကြောင်းအရာများတွင် “အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာသော ဖျက်ဆီးခြင်း” ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။

ခုနှစ်လုံးသော တံပိုးတို့တွင် ပထမလေးလုံးသည် အနောက် ရောမ၏ အဆင့်ဆင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကွန်စတန်တီနိုပယ်၌ရှိသော အရှေ့ ရောမသည် အော်တိုမန် စူလ်တန် လေးပါး၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ဝင်ရောက်အညံ့ခံခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ စာကြောင်းပေါ် စာကြောင်းတင်သကဲ့သို့၊ အရှေ့နှင့် အနောက် ရောမတို့သည် တံပိုးလေးလုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ကာလလေးခုပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမ တံပိုးတို့၏ အစ္စလာမ်အားဖြင့်လည်း ချိုးနှိမ်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤမျဉ်းကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ပေါင်းစည်းကြည့်လျှင်၊ တံပိုးမျိုးဆက် လေးဆက်တစ်လျှောက် ရောမ၏ ကျဆုံးခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသကဲ့သို့၊ အစ္စလာမ်နှင့် အရှိန်မြင့်တက်လာသော စစ်ပွဲသည် နိုင်ငံတော်အပေါ် အစ္စလာမ်၏ စူလ်တန် လေးပါးက အထွတ်အထိပ် အာဏာရယူသောအခါ နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။ အနောက်နှင့် အရှေ့၏ သမိုင်းသည် ခရစ်နှစ် 330 ခုနှစ်တွင် ကွန်စတန်တိုင်က အင်ပါယာကို ခွဲဝေခဲ့ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။

အနောက်ရောမ၏ တံပိုးလေးလုံးသည် 330 ခုနှစ်တွင် စတင်ပြီး၊ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမတံပိုးတို့သည် 330 ခုနှစ်တွင်ပင် စတင်ခဲ့သော အရှေ့ရောမကို ပြိုလဲစေသော အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အရှေ့ရောမနှင့် အနောက်ရောမ နှစ်ဖက်စလုံးသည် 538 ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို မြေကြီး၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ တင်ထားခြင်းအမှု၌ ပါဝင်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ အနောက်နှင့် အရှေ့ ဟူသော မျဉ်းနှစ်ကြောင်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်တင်မည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းကို ပုံဆောင်ထားသည်။ ပရောဖက်ပြုသော ဆက်နွှယ်မှုတွင် အနောက်ရောမသည် ဘာသာရေးအာဏာကျင့်သုံးမှု၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး အရှေ့ရောမသည် နိုင်ငံရေးအာဏာကျင့်သုံးမှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

အနောက်ရောမနှင့် အရှေ့ရောမ၏ ကျဆုံးခြင်းသမိုင်းအတွင်း၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမ၏ သမိုင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဧဖက်မြို့အသင်းတော်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တပည့်တော်များ၏ အသင်းတော်မှ စတင်၍ ပထမအသင်းတော်သုံးပါးသည် စတုတ္ထအသင်းတော်သို့ ဦးတည်စေပြီး၊ ထိုစတုတ္ထအသင်းတော်သည် 538 မှ 1798 အထိ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ် ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ တွင်၊ 1798 ခုနှစ်၏ သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ပျောက်ကင်းပြီးနောက်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် ၄၂ လ တိုင်တိုင် အုပ်စိုးသည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ 1844 နောက်ပိုင်းတွင် “အချိန်မရှိတော့” သဖြင့်၊ ထို လေးဆယ့်နှစ်လသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမှ မိက္ခာေလ ထ၍ရပ်တည်သည့်အချိန်အထိ ဆက်လက်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကာလ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆောင်များသည် အသင်းတော်များ၊ တံဆိပ်များနှင့် တံပိုးများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြိုင်ပြေးနေသော သမိုင်းလိုင်းသုံးကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြသည်။ အနောက်ရောမ၏ ပရောဖက်ပြုသက်သေခံချက်ကို အရှေ့ရောမ၏ လိုင်းနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမ၏ လိုင်းအပေါ် ထပ်တင်ထားခြင်းသည် မီလာရိုက်များက အသုံးပြုခဲ့သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှု မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုနည်းလမ်းသည် သူတို့၏ တည်ထောင်ပြီးသား နားလည်ချက်များထဲမှ မည်သည့်အရာနှင့်မျှ မဆန့်ကျင်ပါ။

အတန်းအလိုက် အတန်းတင်၍၊ ပထမ တံပိုးလေးပါးကို ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမတံပိုးများက ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းအပေါ်သို့ ထပ်တင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် စတုတ္ထအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုထားသော ပုပ်ရဟန်းအာဏာ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကာလသို့ ဦးတည်စေသော ပထမ အသင်းတော်သုံးပါး၏ အတန်းလည်း ရှိသည်။ ပထမအတန်းတွင် တံပိုးလေးပါး၊ ဒုတိယအတန်းတွင် စူလတန်လေးပါး၊ တတိယအတန်းတွင် အသင်းတော်လေးပါး။ “လေး” ဟူသော အရေအတွက်သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အရပ်ဘက်အာဏာ သို့မဟုတ် ဘာသာရေးအာဏာ တစ်ရပ်ရပ်၏ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖျက်ဆီးပျက်စီးခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းက ဘာကို ကိုယ်စားပြုသည်ဆိုသည်မှာ အကြောင်းအရာပေါ်မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ရသည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ပြန်လည်ထူထောင်ခံရသည်။ ပထမအကြိမ် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့အစည်းသည် အာဏာရရှိခဲ့သောအခါ ပြင်ဆင်မှုကာလ သုံးဆယ်နှစ် ရှိခဲ့သည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ခုအနက် ပထမလေးခုတွင် စတုတ္ထအသင်းတော်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး၊ ပထမအသင်းတော်မှာ ဧဖက်အသင်းတော်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော တပည့်တော်များဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ပထမမျိုးဆက်သုံးဆက်သည် ယေဇဗေလအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သုယာတိရအသင်းတော်ဟူသည့် စတုတ္ထအသင်းတော်သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ သုယာတိရအသင်းတော်ကာလသို့ ရောက်သောအခါ၊ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် အော်လီယွန် ကောင်စီ၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတစ်ရပ် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၏ သေစေသောအနာ ပျောက်ကင်းသည့်အခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနေသည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်မှစ၍ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေ ထုတ်ပြန်သည့်အချိန်အထိရှိသော သမိုင်းကို ပထမအသင်းတော်လေးပါးဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ စတုတ္ထအသင်းတော်ဖြစ်သော Thyatira သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် ၎င်းနောက်ဆက်တွဲအဖြစ် လာမည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မူလချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဆုံးရှုံးခဲ့သော အသင်းတော်ဖြစ်သည့် ပထမအသင်းတော် Ephesus သည် အဆင့်လေးဆင့်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသော ဖျက်ဆီးခြင်း၏ နိဂုံးတွင်၊ Thyatira ၏ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သွားသည်။ Thyatira ၏ တနင်္ဂနွေဥပဒေသို့ ဦးတည်ဆောင်ကြဉ်းသည့် မျိုးဆက်မှာ Pergamos ၏ တတိယမျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ Thyatira သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေမှ စ၍ ကရုဏာကာလပိတ်သိမ်းချိန်အထိကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ Pergamos သည် Thyatira အတွက် လမ်းခင်းပေးသော တတိယမျိုးဆက်၏ အပေးအယူပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ Pergamos ၏ တတိယမျိုးဆက်နှင့် ၎င်းကိုယ်စားပြုသော အပေးအယူပြုခြင်းသည် ၃၂၁ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံးသော တနင်္ဂနွေဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော Constantine ၏ ခေတ်၌ ပထမအကြိမ် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် Ephesus ၏ သိုးသငယ်အဖြစ် စတင်ခဲ့သော်လည်း၊ Thyatira ကို တစ်ဖန် ပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်သောအခါ၊ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုလိမ့်မည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ တဖြည်းဖြည်းပျက်စီးခြင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ ပထမအသင်းတော်လေးပါးက ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံ၏ တဖြည်းဖြည်းပျက်စီးခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်စေသော မျိုးဆက်လေးဆက်တစ်လျှောက်၌ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုအချိန်၌ မြေကြီးသားရဲသည် နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုလေသည်။ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တွားသွားသတ္တဝါဖြစ်သော နဂါးက ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာနှင့် ယေရှုတို့နှစ်ဦးစလုံးက ရှေးဣသရေလ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို “မြွေဆိုးမျိုးဆက်” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

စတုတ္ထနှင့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်မှာ တစ်ရာလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသော “ရွေးချယ်ခံမျိုးဆက်” ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော မြွေဆိုးမျိုးဆက် ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။ လူတန်းစားတစ်ရပ်သည် ခရစ်တော်၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ အခြားတစ်ရပ်သည် သားရဲ၏ပုံသဏ္ဍာန်—မြွေ၏ပုံသဏ္ဍာန်—ကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။ မြွေဆိုးမျိုးဆက်ကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ လေးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ရိုက် ဖော်ပြထားသည်။ ကိုးကားချက်တစ်ခုစီတွင် အကြောင်းအရာအနေအထားသည် မတူညီကြသည်။

“မြွေဆိုးမျိုးဆက်” ဟူသောစကားသည် ယောဟန်မနှစ်သက်ခဲ့သော လူအုပ်စုနှစ်စုကို ရှုတ်ချပြောဆိုသည့် စကားလုံးအနည်းငယ်သာဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအသုံးအနှုန်းနှင့်ပတ်သက်၍ ပြောစရာမည်သည်မျှ မရှိပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းရှိ စကားလုံးတိုင်းသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သဖြင့်၊ ယောဟန်သည် စဒ္ဒုကဲများနှင့် ဖာရိရှဲများကို သတ်မှတ်ထားသော အမည်တစ်ခုဖြင့် ခေါ်ဝေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအမည်ကို ထိုစကားရပ် ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်၏ အကြောင်းအရာဆက်စပ်မှုအရ ပရောဖက်ပြုသဘောဖြင့် အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် ယောဟန်သည် မိမိ၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသူအဖြစ် ဖော်ပြခံရပြီး၊ ထို့နောက် စဒ္ဒုကဲများနှင့် ဖာရိရှဲများသည် ဇာတ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ အဖွင့်အခန်းငယ်များတွင် ယောဟန်ကို ဟေရှာယ၏ “တော၌ဟစ်ကြော်သော အသံ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ရှေးဣသရေလ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို တောရပ်မှ ထွက်လာသော ပရောဖက်တစ်ပါးက “မြွေဆိုးမျိုးဆက်” ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။ ယောဟန်သည် မာလခိ၏ ပဋိညာဉ်တမန်တော်အတွက် လမ်းပြင်ဆင်ပေးသော သတင်းတမန်၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပြည့်စုံစေသော ပရောဖက်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် ဟေရှာယက ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ထားသော တောရပ်၌ ဟစ်ကြွေးသော အသံလည်း ဖြစ်သည်။

“အရွက်များ” ကို သင်္ကေတအဖြစ် စဉ်းစားလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် “ဝန်ခံပြသမှု” ကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို တွေ့ရသည်။ ပထမဆုံး ကိုးကားချက်မှာ အာဒံနှင့် ဧဝတို့နှင့် ဆိုင်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မတရားခြင်းကို သဖန်းရွက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်က သူတို့သည် အလင်း၏အဝတ်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုအရာ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မိမိတို့သည် ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်နေကြောင်း သိမြင်လာကြသည်။ ထိုသို့ပင် လာအိုဒိကယာအသင်းသားတို့လည်း မိမိတို့ လုပ်ရမည့်အရာအားလုံးမှာ “ဝန်ခံပြသမှု၏ အရွက်များ” ၏နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်နေရုံသာဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် အရာရာ အဆင်ပြေသွားမည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်၏ နောက်ပိုင်းတွင် ယောဟန်သည် မိမိတို့ကို ကယ်တင်ရန် အာဗြဟံ၏ သွေးစဉ်ကို အားကိုးနေသော လာအိုဒိကယာ ယုဒလူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ မာနတက်စွာ ယူဆခြင်းသည် ဝန်ခံပြသမှု၏ အချည်းနှီးသော အရွက်များသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ လူတစ်ဦး၏ အဝတ်အစားသည် ထိုသူ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သစ်ပင်များသည် လူသားတို့နှင့် နိုင်ငံများ၏ သင်္ကေတဖြစ်ကြပြီး၊ အသီး၊ အခက်အလက်၊ မျိုးစေ့၊ မြေ၊ ရေ၊ အမြစ်နှင့် ထင်ရှားစွာ ရွက်များသည်လည်း တစ်ခုချင်းစီအလိုက် သီးသန့် ပရောဖက်ပြုသင်္ကေတများကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုသမ္မာတရားတစ်ရပ်ချင်းစီသည် “သစ်ပင်” ဟုဖွဲ့စည်းစေသော ပရောဖက်ပြုသင်္ကေတများကို အသုံးပြုထားသည့် ပရောဖက်ပြုချက်လိုင်းအမျိုးမျိုးတွင် ကိုယ်စားပြုထားသော အခြားသင်္ကေတများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်လျက်ရှိသည်။ သေချာသည်မှာ သစ်ပင်၏ ပထမဆုံးသော ပရောဖက်ပြုသင်္ကေတသည် ၎င်းသည် အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းနှင့်ဆိုင်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယောဟန်၏သတင်းစကားကို သူဝတ်ဆင်ခဲ့သောအဝတ်အစားနှင့် သူစားခဲ့သောအစာအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်ဆိုင်ရာအစားအစာသည်—ရှေးဣသရေလအမျိုး၏အစတွင် မန္နမုန့်ဖြစ်စေ၊ အဆုံးတွင် ကောင်းကင်မုန့်ဖြစ်စေ—စားသုံးရမည့်အရာဖြစ်သည်။ ထိုအစာသည် စားသုံးရမည့် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအရာသည် ခရစ်တော်၏အသားနှင့် ကိုယ်တော်၏အသွေးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ဝတ်ဆင်ခဲ့သောအဝတ်အစားနှင့် သူစားခဲ့သောအစာတို့သည် ခရစ်တော်အတွက် လမ်းပြင်ဆင်ခဲ့သော သတင်းစကားနှင့် သတင်းပို့သူကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ယောဟန်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကာလတွင် မိမိ၏ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက်ကြွလာတော်မူသော ပဋိညာဉ်တမန်တော်ဖြစ်သည့် ခရစ်တော်အတွက် လမ်းပြင်ဆင်သော နောက်ဆုံးသတင်းပို့သူ၏ နမူနာပုံစံဖြစ်သည်။ ထိုအရာ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ လိုဒိကိယာအသင်းတော်သားများလည်းဖြစ်ပြီး စပါးပင်တို့အတွင်းရှိ ပေါင်းပင်များလည်းဖြစ်သော မိုက်မဲသောအပျိုကညာတို့သည်၊ ယောဟန်သည် တောရိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သောကာလ၌ ဖာရိရှဲများနှင့် စာဒုကဲများ ပြုခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ မိမိတို့ကို အာဗြဟံ၏ မှန်ကန်သော ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်သည်ဟု ဝန်ခံကြသောသူတို့၏ နောက်ဆုံး စတုတ္ထမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ယောဟန်သည် ကုလားအုတ်မွေးဖြင့် လုပ်သောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍၊ လယ်ယာတိရစ္ဆာန်များ ထမ်းပိုးနှင့်အတူ အသုံးပြုသော ချည်နှောင်ကိရိယာပါဝင်သကဲ့သို့ သားရေခါးပတ်ကိုလည်း ပတ်ထား၏။ သူသည် ကျိုင်းကောင်များကို စားခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူ၏သတင်းစကားသည် ကျမ်းစာများအတွင်း အစ္စလာမ်၏ အထူးထင်ရှားသော သင်္ကေတဖြစ်သည့် ကျိုင်းကောင်များနှင့် ဆိုင်သောသတင်းစကားဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် အစ္စလာမ်အကြောင်း သူ၏သတင်းစကားကို ပျားရည်နှင့် ရောစပ်ခဲ့၏။

မန္နာသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏အရသာသည် ပျားရည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအရသာကို ပရောဖက်တို့သည် မိမိတို့ စားသုံးကြသည်ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော သတင်းစကား၏ အရသာအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ယောဟန်သည် ကျိုင်းကောင်များနှင့် ကုလားအုတ်သားရေခါးပတ်၊ ကုလားအုတ်မွေးအဝတ်တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အစ္စလာမ်၏ သတင်းစကားကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကျိုင်းကောင်နှင့် ကုလားအုတ်တို့နှစ်မျိုးစလုံးသည် အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအစ္စလာမ်၏ သတင်းစကားသည် “ပျားရည်” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အလင်းပေးမှုနှင့် ရောနှောထားခဲ့သည်။

ယောဟန်သည် အစ္စလာမ်၏ သတင်းစကားတစ်ခုကိုသာ ကိုယ်စားပြုသူ မဟုတ်ဘဲ၊ ဧလိယကဲ့သို့ပင် တောကန္တာရမှ လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယောဟန်သည် ပျားရည်ကို စားခဲ့သူ မဟုတ်ဘဲ တောရိုင်းပျားရည်ကို စားခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် ခရစ်တော်ကဲ့သို့ပင် မိမိတို့၏ သတင်းစကားဆိုင်ရာ ပျားရည်ကိုယ်ပိုင်ရှိသော ထိုခေတ်က အဖွဲ့အစည်းများ၌ လေ့ကျင့်သင်ကြားခံခဲ့သူ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသတင်းစကားကို ဖာရိရှဲတို့နှင့် စဒ္ဒုကဲတို့၏ တဆေးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် တောကန္တာရမှ ပျားရည်ကို စားခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် မိမိခေတ်၏ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများ၏ ပြင်ပ၌ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် လေ့ကျင့်သင်ကြားခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်က ပုံမှန် ခါးပတ်တွင် လူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ကုလားအုတ်မွေးအဝတ်ကို ချည်နှောင်ရန် အသုံးပြုသော ပတ္တာယန္တရားတစ်ခု ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ ထိုပတ္တာသည် ယောဟန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် မြေကြီးဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ကူးပြောင်းသည့် အလှည့်အပြောင်းအမှတ် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယောဟန်၏ ပတ္တာဝတ်ရုံကို ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံယူခြင်း၏ တိတိကျကျ အချိန်အခါ၌ မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအချိန်ကာလပင် လှည့်ပြောင်းသည့် အဆုံးအဖြတ်မှတ်တိုင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယောဟန်က ဗတ္တိဇံပေးနေခဲ့သော အရပ်ဒေသကလည်း ထိုအရာကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။ ထိုအရပ်ကို Bethabara ဟု အမည်ပေးထားပြီး၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ကူးသန်းရာ” ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည်ပင် ရှေးဣသရေလလူမျိုးတို့က တောကန္တာရမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကတိထားရာပြည်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော အရပ်အတိအကျ ဖြစ်သည်။ ယောဟန်လည်း ထိုနည်းတူပင် ပြုခဲ့သည်။

သေချာပါသည်၊ ယောဟန်က ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသူများမှာ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့က ရိုးရိုးသာ ညွှန်ပြနေသည်မှာ၊ ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံခံတော်မူသောအခါ၊ ထိုခေတ်မျိုးဆက်ကိုပင် ကိုယ်တော်နှင့် ယောဟန်တို့က “မြွေဆိုးအမျိုး” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ချီးမြှောက်ဖော်ထုတ်ရန် ကြွလာတော်မူခဲ့ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ပါရှိသော စကားလုံးတိုင်းကိုလည်း ကိုယ်တော်က မှုတ်သွင်းတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးအစ္စရေး၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို “မြွေဆိုးအမျိုး” ဟု ကိုယ်တော်ခေါ်ဆိုသောအခါ၊ ဒုတိယပညတ်တော်၌ တရားစီရင်ချက်သည် တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တို့တွင် ပြည့်စုံဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားကြောင်းကို ကိုယ်တော်က အပြည့်အဝ သိတော်မူ၏။

တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တို့သည် တိုးတက်လျက်ရှိသော တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် မြွေမျိုး၏မျိုးဆက်ဖြစ်သော စတုတ္ထမျိုးဆက်၌ အဆုံးသတ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံခြင်းသည် 9/11 ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်။ လအိုဒိကိယာဆိုင်ရာ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ် မျိုးဆက်သည် ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်း၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သည်။ ယောဟန်က ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကဲများအား ကြေညာခဲ့သော သတင်းစကားသည် လအိုဒိကိယာသတင်းစကား ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် ယောဟန်၏ ခါးပတ်ဆစ်နှင့် Bethabara ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်တို့နှင့် ကိုက်ညီသော အပြောင်းအလဲအမှတ်ကို သင်္ကေတပြုသော ဂလိလဲမှ ကြွလာတော်မူ၏။ ထို့နောက် လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးသည့် ယောဟန်၏ အမှုတော်သည် ပဋိညာဉ်တော်ကို အတည်ပြုသော ခရစ်တော်၏ အမှုတော်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ပြင်ဆင်မှု၏ သုံးဆယ်နှစ်တာကာလသည် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မတိုင်မီနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်နောက်ပိုင်း သုံးနှစ်ခွဲစီကာလသည် စတင်ခဲ့၏။

ယောဟန်၏ သတင်းစကားသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်း၌ ထင်ရှားလာမည့် ရောက်လတ္တံ့သော အမျက်ဒဏ်နှင့်စပ်လျဉ်းသည့် သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖျက်ဆီးခြင်းသည်လည်း ကမ္ဘာ၏ အဆုံးသတ်နှင့် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ် ခုနစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသတိပေးသတင်းစကားကို အစ္စလာမ်၏ အကြောင်းအရာဝန်းကျင်အတွင်း၌ သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားကို ဟောကြားခဲ့သူသည် လမ်းကို ပြင်ဆင်သော မာလခိ၏ တမန်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ တောကန္တာရ၌ အော်ဟစ်သော အသံဖြစ်သည့် ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကိုလည်းကောင်း ပြည့်စုံစေသူသာမက၊ ဧလိယ၏ သတင်းစကားကိုလည်း ပြည့်စုံစေသူဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ယောဟန်၏ အဝတ်အစားသည် ဧလိယ၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆင်တူသကဲ့သို့၊ ယောဟန်၏ သတင်းစကားသည်လည်း ဧလိယ၏ သတင်းစကားနှင့် ဆင်တူခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဧလိယအကြောင်းမဟုတ်ဘဲ ယောဟန်အကြောင်းကို “သူသည် အဘယ်သို့သော လူမျိုးနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့ကြလျှင်၊ “မွေးအမွေးများသောသူ၊ မိမိခါး၌ သားရေခါးပတ်ကို စည်းထားသောသူ” ဟူ၍ အဖြေခံရမည်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏ ခြောက်လတာ အမှုတော်တစ်လျှောက်လုံးကို နောက်ဆုံးနှင့် စတုတ္ထမြောက် မျိုးဆက်ကို အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ပြကာ အနက်ဖွင့်ဆိုထားသော ကျမ်းပိုဒ်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ လောဒိကိယအသင်းတော်သို့ ပေးသော သတင်းစကားသည် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ကြသည်ဟု ကြေညာခံယူနေခြင်းကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ပြီး၊ သစ်ပင်တို့၏ အမြစ်များကို ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်လှဲနေခြင်းအဖြစ် ပုံဖော်ပြထားသကဲ့သို့ လာမည့် အမျက်တော်ကို သူတို့အား သတိပေးသည်။ ထိုသတင်းစကားတွင် ခရစ်တော်သည် ယောဟန်နှင့်အတူ စတင်ခဲ့သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို အဆုံးသတ်တော်မူမည်ဟူသော အချက်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မဿဲကျမ်း၌ ယေရှုသည် ယုဒလူတို့ကို “မြွေပွေးမျိုးဆက်” ဟုလည်း ခေါ်တော်မူပြီး၊ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ခုတ်လှဲခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော ယောဟန်၏ အကြောင်းအရာကို ဆက်ယူ၍၊ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်ရသည်ကို ရှင်းလင်းတော်မူသည်။

ဒုတိယပညတ်တော်အရ တရားစီရင်ရာနေ့သည် စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ဖြစ်သည်။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ပြောသော သတင်းစကားအပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ ထိုသတင်းစကားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ပြောသော သတင်းစကားပင်လျှင် မိမိတို့သည် ပေတရု၏ “ရွေးချယ်ခံရသော မျိုးဆက်” ဖြစ်ကြသလော၊ သို့မဟုတ် “မြွေဆိုးမျိုး” ဖြစ်ကြသလောကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ အတန်းအစားနှစ်မျိုးစလုံးသည် ခရစ်တော်က မိမိ၏ ကြမ်းပြင်ကို ဖုန်တံမြက်စည်းဖြင့် သန့်စင်သောသူကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစေတော်မူသည့် စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၏ အဆုံးတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာကြသည်။ ဆယ်အပျိုကညာတို့၏ ဥပမာ၌ ဆီကို ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ ထိုသတင်းစကားသည် မကောင်းသောစိတ်နှလုံးတစ်ခုဖြစ်စေ၊ ကောင်းသောစိတ်နှလုံးတစ်ခုဖြစ်စေဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ခရစ်တော်၏ ရည်ညွှန်းချက်က ထပ်မံဖော်ပြသည်မှာ၊ စတုတ္ထနှင့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ဖြစ်သော ဤမြွေဆိုးမျိုးသည် နိမိတ်လက္ခဏာကို ရှာဖွေကြပြီး၊ သူတို့အား ပေးအပ်မည့် တစ်ခုတည်းသော နိမိတ်လက္ခဏာမှာ ယောန၏ နိမိတ်လက္ခဏာသာ ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့ကို “မြွေဆိုးမျိုးဆက်” ဟု ရည်ညွှန်းတော်မူပြီး၊ ယောန၏ သတင်းစကားနှင့် ဆော်လမုန်၏ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ သတင်းစကားကိုလည်း တရားစီရင်ခြင်း၏ ဥပမာများအဖြစ် အသုံးပြုတော်မူသည်။ ယေရှုသည် အကြောင်းအရာ၏ ဆက်စပ်မှုအရလည်းကောင်း၊ သက်သေခံနှစ်ဦးအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ “မြွေဆိုးမျိုးဆက်” သည် စတုတ္ထမျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်တော်မူသည်။ အကြောင်းမူကား တရားစီရင်ခြင်းသည် စတုတ္ထမျိုးဆက်၌ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သည်။

တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားနှင့် ဥပုသ်နေ့ကဲ့သို့ပင် နောက်ဆုံးသောကာလ၏ အလံတော်၊ သို့မဟုတ် အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်ကြသည်။ ယောန၏အမှတ်လက္ခဏာသည် ထမြောက်ခြင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ခေတ်ကာလရှိ ယုဒလူတို့အတွက် ထိုအရာသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ချိုးငှက်ပုံဖြင့် ဆင်းသက်တော်မူခဲ့သည့် ကိုယ်တော်၏ဗတ္တိဇံဖြစ်သည်။ “ယောန” ဟူသည်မှာ “ချိုးငှက်” ဟု အနက်ရသည်။ ယောန၊ ဖွင့်ပြချက်ကျမ်းရေးသူ ယောဟန်၊ ဒံယေလ၊ ယောသပ်နှင့် လာဇရုတို့သည် လမ်းမပေါ်၌ သုံးရက်ခွဲကြာ သေဆုံးနေခြင်းမှ ထမြောက်စေခြင်းခံရမည့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထိုအချိန်၌ သူတို့သည် လာအိုဒိကိအသင်းသားများမှ ဖိလဒေလဖိအသင်းသားများသို့ ကူးပြောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် ခုနစ်ပါးထဲမှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်သူ ဖြစ်လာကြမည်။ ယောနသည် ဗတ္တိဇံကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ရေထဲသို့ ပစ်ချခံရ၍ ဝေလငါးက မျိုချလိုက်သောအခါ သင်္ကေတသဘောအရ သေဆုံးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထမြောက်ခြင်းခံရသကဲ့သို့၊ ယောဟန်လည်း ဆီဆူဆူပွက်သောအိုးထဲမှ ထုတ်ယူခံရသောအခါ ထမြောက်ခြင်းခံရ၏။ ဒံယေလလည်း ခြင်္သေ့အုံမှ ထုတ်ယူခံရသောအခါ ထမြောက်ခြင်းခံရ၏။ ယောသပ်လည်း တွင်းထဲမှ ထုတ်ယူခံရသောအခါ ထမြောက်ခြင်းခံရ၏။ ထို့အတူ လာဇရုလည်း ခရစ်တော်၏ခေတ်၌ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်နိမိတ်ဖြစ်ခဲ့၏။ ယုဒလူတို့သည် ခရစ်တော်၏ထမြောက်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ယောန၏အမှတ်လက္ခဏာကို မမြင်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် 9/11 ၏အမှတ်လက္ခဏာကို—ယောန၏အမှတ်လက္ခဏာပင်ဖြစ်သော ထိုအမှတ်လက္ခဏာကို— ပို၍ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ကြချေ။

ဤအကြောင်းအရာများကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။