ယောလ၏ကျမ်းသို့ ရောက်ရှိလာရန် လမ်းခရီးသည် ပေတရုကို ကျွန်ုပ်တို့၏ သက်သေအဖြစ်ထားလျက် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားလာသော ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပေတရုသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဆန်သော နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းရှိ အလွန် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော သင်္ကေတများထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်၊ သို့သော် ထိုသင်္ကေတများအားလုံးလည်း ထိုနည်းတူ မဟုတ်ပေလော။ ပေတရုသည် ကဲသရိယ ဖိလိပ္ပိ၌ ရှိနေပြီး၊ တဖန် တတိယနာရီတွင် အထက်ခန်းရှိ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌လည်း ရှိနေသည်၊ ထို့နောက် ထိုနေ့တည်း၏ ကိုးနာရီတွင် ဗိမာန်တော်၌လည်း ရှိနေသည်။ ယေရှုသည် တတိယနာရီတွင် ကားတိုင်ပေါ်တင်၍ ရိုက်နှက်ခြင်းခံရပြီး၊ ကိုးနာရီတွင် အသက်ချုပ်တော်မူခဲ့သည်။ ပေတရုသည် ကိုးနာရီတွင် ကဲသရိယသို့ ခေါ်ခြင်းခံရသော်လည်း၊ ကော်နေလိ၏ အကြောင်းအရာ၌ သူ ခေါ်ခြင်းခံရသော ကဲသရိယသည် ဟာမုန်တောင်ခြေရှိ ကဲသရိယ ဖိလိပ္ပိ မဟုတ်ဘဲ၊ ပင်လယ်ကမ်းနားရှိ ကဲသရိယ၊ ကဲသရိယ မာရိတိမာ ဟု ခေါ်သောမြို့ ဖြစ်သည်။
ကဲဆာရိယာ မာရိတိမာသည် မက်ဒီတာရေးနီးယန်းပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းပေါ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ယနေ့ခေတ် တဲလ်အဗိဗ်မြို့၏ မြောက်ဘက် မိုင် ၃၀ မှ ၃၅ ခန့်အကွာတွင် တည်ရှိသည် (ဟေရုဒ်မင်းကြီးက ရောမဆိပ်ကမ်းမြို့ကြီးအဖြစ် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သည်)။ ထိုမြို့သည် တမန်တော်ဝတ္ထုကျမ်းတွင် မကြာခဏ ပေါ်ထွန်းလာပြီး (၁၅ ကြိမ် ဖော်ပြထားသည်)၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၌ လူအများက “ကဲဆာရိယာ” ဟုသာ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည့် မြို့လည်း ဖြစ်သည်။ သတင်းကောင်းကြေညာသူ ဖိလိပ္ပုသည် ပရောဖက်ပြောသော သမီးလေးယောက်နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၈:၄၀; ၂၁:၈)။ ပေါလုသည် ထိုနေရာ၌ နှစ်နှစ်ကြာ အကျဉ်းချခံခဲ့ရပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေလိဇ်နှင့် ဖက်စတု၊ ထို့ပြင် ဘုရင် အဂရိပ္ပါ၏ရှေ့တွင်လည်း ရောက်ရှိစစ်ဆေးခံခဲ့ရသည် (တမန်တော် ၂၃–၂၆)။ ထို့ထက် ပို၍ အရေးပါသည်မှာ၊ ခရစ်တော်သည် လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သော သီတင်းပတ်၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်သော အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင် ပေတရုသည် ဤနေရာ၌ ရောမတပ်မှူး ကော်နေလိအား တရားဟောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး—ယင်းသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ အဓိကသော ပထမဆုံး တပါးအမျိုးသား ပြောင်းလဲဝင်ရောက်မှု ဖြစ်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၀)။
ထိုသူသည် လူအများနှင့် တစ်ပတ်ကာလတိုင်အောင် ပဋိညာဉ်ကို ခိုင်မြဲစေမည်။ ထိုပတ်ကာလ၏ အလယ်၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သက္ကာကို ရပ်စေမည်။ ရွံရှာဖွယ်အမှုတို့ ပြန့်နှံ့လွှမ်းမိုးခြင်းကြောင့် ထိုအရပ်ကို ပျက်စီးသုတ်သင်ရာ ဖြစ်စေမည်။ အဆုံးတိုင်အောင်ပင် ဖြစ်၍၊ သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်ဒဏ်သည် ထိုပျက်စီးသုတ်သင်ခံရသောအပေါ်သို့ သွန်းလောင်းခြင်း ခံရမည်။ ဒံယေလ ၉:၂၇။
ကဲသာရိယ မာရီတိမာသည် ယုဒပြည်၏ ရောမအုပ်ချုပ်ရေး မြို့တော်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ တပါးအမျိုးသားတို့၏ အရေးပါသော ဗဟိုဌာနတစ်ခုအဖြစ်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ကဲသာရိယ ဖိလိပ္ပိသည် ထိုမြို့နှင့် မတူသော အခြားမြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး၊ ဟာမုန်တောင်ခြေအနီး၊ ဂါလိလဲအိုင်၏ မြောက်ဘက် မိုင် ၂၅ မှ ၃၀ ခန့်အကွာရှိ အလွန်မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ ယနေ့ခေတ်၌ ထိုဒေသကို ဂိုးလန်မြင့်ဒေသ (ယခုခေတ် ဘာနီယပ်) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်များကို ကဲသာရိယ ဖိလိပ္ပိသို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူခဲ့သောအခါ၌သာ ထိုမြို့ကို ဧဝံဂေလိကျမ်းများအတွင်း (မဿဲ ၁၆:၁၃ နှင့် မာကု ၈:၂၇) တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤအရပ်သည် ပေတရုက ယေရှုအား “အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်၊ မေရှိယ” ဟု ဝန်ခံခဲ့သော နာမည်ကြီးရာအရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် ယေရှုက “ဤကျောက်ပေါ်မှာ ငါ့အသင်းတော်ကို ငါတည်ဆောက်မည်။ ဟေးဒီးစ်၏ တံခါးများသည်လည်း ထိုအသင်းတော်ကို မနိုင်ရ” ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၁၆:၁၃–၂၀)။ ထိုဒေသသည် ဂရိဘုရားများအတွက် ဘုရားကျောင်းများရှိသော မုဆိုးမတ်ကိုးကွယ်ရာဒေသဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဆိတ်ဘုရား ပန်ကို ကိုးကွယ်ကြသည့်နေရာဖြစ်သည်။ ထိုပန်၏ လိုဏ်ဂူကို “ငရဲတံခါးများ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသဖြင့်၊ ယေရှု၏ ထိုနေရာ၌ ပြုတော်မူသော ကြေညာချက်သည် အထူးထင်ရှားလှသည်။
မြို့နှစ်မြို့သည် ပထဝီဝင်အရလည်း သမိုင်းအရလည်း လုံးဝကွဲပြားနေကြသည်—တစ်မြို့မှာ တောင်အနောက်ဘက်ရှိ လူစည်ကားသော ရောမပင်လယ်ဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မြို့မှာ ယော်ဒန်မြစ်၏ အမြစ်ရေထွက်ရာအနီးရှိ မြောက်ပိုင်း ဟယ်လင်နစ်/အယူဝါဒမတူသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကမ်းရိုးတန်းမြို့တော်သည် တမန်တော်ဝတ္ထုကျမ်းတွင် အဓိကနေရာယူထားသော်လည်း၊ မြောက်ပိုင်းမြို့တော်သည် ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် အလွန်အရေးပါသော အချိန်ခဏတစ်ခု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ဘက်ရှိ ကဲသရိမြို့သည် ရောမ၏ သင်္ကေတ—သားရဲ—ဖြစ်ပြီး၊ မြေဘက်ရှိ ကဲသရိမြို့သည် နဂါး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ Sister White သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ပင်တေကုတ္တေပွဲတိုင်အောင်ရှိသော ကာလကို “Pentecostal season” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ထိုကာလသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ စတင်၍ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။
“ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များသည် ထိုအခါကထက်ပင် သာ၍ကြီးမားသော တန်ခိုးနှင့်အတူ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို ငါသည် အလွန်ပြင်းပြသော တောင့်တခြင်းဖြင့် မျှော်လင့်စောင့်ကြည့်နေ၏။ ယောဟန်က၊ ‘ကောင်းကင်မှ အခြားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းလာသည်ကို ငါမြင်၏။ သူသည် ကြီးမားသော တန်ခိုးကို ကိုင်ဆောင်၍၊ မြေကြီးသည် သူ၏ ဘုန်းအသရေကြောင့် လင်းထိန်သွား၏’ ဟု ဆို၏။ ထိုနောက်၊ ပင်တေကုတ္တေကာလ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ လူတို့သည် သမ္မာတရားကို မိမိတို့တစ်ဦးစီ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကားဖြင့် ဟောပြောခြင်းကို ကြားရကြလိမ့်မည်။”
“ဘုရားသခင်သည် မိမိကို အမှုတော်ဆောင်ရန် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အလိုရှိသော ဝိညာဉ်အသီးသီးအတွင်းသို့ အသက်သစ်ကို မှုတ်သွင်းပေးနိုင်တော်မူပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ မီးတောက်သော ကျောက်မီးခဲဖြင့် နှုတ်ခမ်းတို့ကို ထိတော်မူကာ၊ ထိုသူတို့အား ကိုယ်တော်၏ ချီးမွမ်းခြင်းများကို ဝါကျမြောက်စွာ ဟောပြောနိုင်သူများ ဖြစ်စေနိုင်တော်မူ၏။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အသံများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲရှိ အံ့ဖွယ်သမ္မာတရားများကို ဟောပြောဖော်ထုတ်ရန် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်နှက်စေလိမ့်မည်။ အာလေးသော လျှာသည် ဖြေလျော့ခြင်းခံရမည်ဖြစ်၍၊ ကြောက်ရွံ့တတ်သူတို့သည် သမ္မာတရားအတွက် ရဲရင့်သော သက်သေခံချက်ကို ခံနိုင်ရန် အားကြီးစေခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့အား စိတ်ဝိညာဉ်၏ ဗိမာန်တော်ကို အညစ်အကြေး အမျိုးမျိုးမှ သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ နောက်မိုးကို သွန်းလောင်းတော်မူသောအခါ ထိုမိုး၏ ဝေစုခံစားရသူများ ဖြစ်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း မစတော်မူပါစေ။” Review and Herald, July 20, 1886.
နည်းပညာဆိုင်ရာအရဆိုလျှင်၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်ကာလသည် ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည့် ပထမအသီးပွဲတော်နေ့မှ စတင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ အသေခံခြင်း မရှိခဲ့လျှင်၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်သည် ထမြောက်တော်မူချိန်တွင် မိမိနှင့်အတူ ယူဆောင်သွားရန် သွေးတော်လည်း ရှိမည်မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ အသေခံခြင်းမရှိဘဲ၊ အသက်မုန့်တော်ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်သည် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်နေ့၌ အနားယူတော်မမူနိုင်ပါ၊ ထို့ပြင် အသက်မုန့်တော်သည် ပထမအသီးပွဲတော်၌ ထမြောက်ခြင်းမတိုင်မီ ကြိုတင်၍ အနားယူရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်နေ့နှင့် ပွဲတော်သို့ ဦးတည်သည့် ရက်ငါးဆယ်ကာလကို စတင်စေခဲ့သည်။
ခရစ်တော်သည် တစ်ပတ်ကာလအတွက် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုရန် ကြွလာသောအခါ၊ ထိုပတ်ကာလသည် ကိုယ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းမှ စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် “ပတ်၏ အလယ်တွင်” သုံးနှစ်ခွဲကြာပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် ကားတိုင်ပေါ်၌ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အဖျားမပါမုန့်ပွဲနေ့တွင် သင်္ချိုင်း၌ အနားယူတော်မူပြီး၊ တနင်္ဂနွေနေ့၌ မုယောစပါး ရိတ်သိမ်းခြင်း၏ ပထမအသီးပွဲအဖြစ် ထမြောက်တော်မူခဲ့သဖြင့်၊ ဂျုံ၏ ပထမအသီးပွဲသို့ ရောက်ရှိသည့် ငါးဆယ်ရက်ကြာ ပင်တေကုတ္တေပွဲကာလကို စတင်တော်မူခဲ့သည်။ ကားတိုင်မှစ၍ ပတ်ကာလ၏ အဆုံးသို့၊ နောက်ထပ် သုံးနှစ်ခွဲကြာပြီးနောက်၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေ ကေသရိမြို့မှ ကော်နေလိအမျိုးသားအားဖြင့် ဤ ခုနစ်နှစ်ကာလသည် နိဂုံးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ခရစ်နှင့်ဆိုင်သော အသင်းတော်သို့ အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင်၊ ပတ်ကာလ၏ အဆုံး၌ ဝင်ရောက်လာသော ပထမဆုံး တပါးအမျိုးသား ပြောင်းလဲယုံကြည်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်တရားကို အတည်ပြုရန် ကြွလာတော်မူခဲ့သော ရက်သတ္တပတ်သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ ၂,၅၂၀ ရက်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် “ရက်သတ္တပတ်၏ အလယ်၌” တည်ရှိသဖြင့်၊ ဗတ္တိဇံခံယူပြီးနောက် ၁,၂၆၀ ရက်၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကော်နေလိအား ပြောင်းလဲခြင်းမပြုမီ ၁,၂၆၀ ရက်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ခရစ်တော်သည် တတိယနာရီ၌ ကပ်တင်ခံရ၍၊ နဝမနာရီ၌ အသက်ချုပ်တော်မူ၏။ ထိုအရာသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲကာလ၏ အစဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အဆုံး၌လည်း (အကြောင်းမူကား ယေရှုသည် အဆုံးကို အစဖြင့် အမြဲတမ်း ဖော်ပြတော်မူသောကြောင့်) ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင်၊ ပေတရုသည် မိမိ၏ ပထမဆုံး ဟောပြောချက်ကို ယောလကျမ်းမှ အထက်ခန်းမ၌ တတိယနာရီတွင် ဟောပြောလေ၏။ ထိုအထက်ခန်းမသည် ခရစ်တော်သည် မိမိရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသောနေ့၌ တပည့်တော်များနှင့် တွေ့ဆုံတော်မူခဲ့သော အရပ်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပေတရုသည် မိမိ၏ ဒုတိယ ဟောပြောချက်ကို ယောလကျမ်းမှ ဗိမာန်တော်၌ နဝမနာရီတွင် ဟောပြောလေ၏။ ထင်ရှားစွာပင်၊ တတိယနာရီနှင့် နဝမနာရီတို့သည် ပင်တေကုတ္တေပွဲကာလ၏ အစနှင့် အဆုံးကို ညွှန်ပြသော အာလဖနှင့် အိုမေဂါ သင်္ကေတဖြစ်ကြသည်။
တစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ဆက်စပ်ညှိနှိုင်း၍ ဤအဖြစ်အပျက်နှစ်ခု၏ တတိယနာရီနှင့် နဝမနာရီကို ကိုက်ညီအောင်ထားကြည့်သောအခါ၊ ထိုခြောက်နာရီကို ပိုင်းခြားခြင်းတစ်ရပ်အား သက်သေခံပေးသော ပရောဖက်ပြုကာလအဖြစ် တွေ့ရှိရသည်။ ခရစ်တော်သည် အသက်မှ သေခြင်းသို့၊ ထို့နောက် သေခြင်းမှ အသက်သို့ သွားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးမှ ကောင်းကင်သို့ တက်တော်မူပြီး၊ ထို့နောက် မြေကြီးသို့ ပြန်လာတော်မူသည်။ ပေတရုသည် ဗိမာန်တော်အပြင်ဘက်၌ ရှိခဲ့ပြီးနောက် ဗိမာန်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။ သေချာစွာဆိုရလျှင် တတိယနာရီမှ နဝမနာရီအထိ အပြိုင်ညှိနှိုင်းချက်များ အခြားလည်း ရှိသေးသည်။ သို့ရာတွင် ဦးစွာ ပေတရု၊ ကော်နေလိနှင့် ပင်လယ်ကမ်းနားရှိ ကဲသရိမြို့ကို စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။
ခြောက်နာရီဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အပိုင်းခွဲများကဲ့သို့ပင်၊ ကောနေလိယုထံသို့ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်၍ ပေတရုကို ခေါ်ယူစေခြင်းငှာ ညွှန်ကြားသောအချိန်သည် ကိုးနာရီဖြစ်သည်။
ကဲသရိမြို့၌ ကော်နေလိအမည်ရှိသော လူတစ်ဦးရှိ၏။ သူသည် အီတလိတပ်ဟု ခေါ်သော တပ်စုမှ ရာတပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူသည် ကိုးကွယ်ကြောက်ရွံ့သောသူဖြစ်၍၊ မိမိအိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းနှင့်တကွ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသောသူလည်းဖြစ်၏။ ထို့ပြင် လူမျိုးတော်အား အလှူဒါနများစွာ ပေးကမ်း၍ ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်းလေ့ရှိ၏။ နေ့၏ ကိုးနာရီခန့်တွင် သူသည် ထင်ရှားစွာသော ရူပါရုံတစ်ခု၌ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး မိမိထံသို့ ဝင်လာ၍ “ကော်နေလိ” ဟု ခေါ်ဆိုသည်ကို မြင်လေ၏။ သူသည် ထိုတမန်ကို စိုက်ကြည့်သောအခါ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် “အရှင်၊ အဘယ်အမှုရှိပါသနည်း” ဟု မေးလေ၏။ ကောင်းကင်တမန်ကလည်း “သင်၏ ဆုတောင်းခြင်းများနှင့် သင်၏ အလှူဒါနများသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အောက်မေ့ဖွယ်အဖြစ် တက်ရောက်လေပြီ။ ထို့ကြောင့် ယခု ယော်ပေမြို့သို့ လူများစေလွှတ်၍ ပေတရုဟု အမည်ဝှက်ခေါ်သော ရှိမုန်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူလော့” ဟု ဆိုလေ၏။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၀:၁–၅။
ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် သတင်းစကားတစ်ရပ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ လမ်းညွှန်မှတ်တိုင်တစ်ခု၏ သင်္ကေတလည်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုကောင်းကင်တမန်က “သင်၏ဆုတောင်းချက်များနှင့် သင်၏အလှူများသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အောက်မေ့ဖွယ်အဖြစ် တက်ရောက်လာကြပြီ” ဟု ဆိုသောအခါ၊ ၎င်းသည် လမ်းညွှန်မှတ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုပေးသည်။ သီတင်းပတ်၏ နိဂုံးချုပ်ကာလကို ပြသသော လမ်းညွှန်မှတ်တိုင်မှာ ကော်နေလိသည် လေးရက်ပတ်လုံး အစာရှောင်ပြီးနောက် ကိုးနာရီအချိန်၌ ပေတရုကို ခေါ်ယူရန် လူစေလွှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို “အောက်မေ့ဖွယ်” ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။ ၎င်းသည် လမ်းညွှန်မှတ်တိုင်ပင်ဖြစ်သည်။ “တပ်မှူး” အဖြစ် ကော်နေလိသည် လူတစ်ရာအုပ်ချုပ်သော ဦးစီးသူဖြစ်သည်။
မဿဲ အခန်းကြီး ၁၆ ၌ ပေတရုသည် ကဲသရိ ဖိလိပ္ပိမြို့တွင် ရှိနေစဉ် မည်သည့်အချိန်နာရီကိုမျှ ရည်ညွှန်းထားခြင်းမရှိပါ။ ကဲသရိ ဖိလိပ္ပိသည် ယေရှုက တပည့်တော်များကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည့် အချိန်က မြို့၏အမည်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ သမိုင်းစဉ်တွင်၊ ပဏိယံစစ်ပွဲ၌ ပြည့်စုံခဲ့သော အခန်းငယ် ၁၃ မှ ၁၅ ထိနှင့်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်စေသော စစ်ပွဲကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသော ထိုအခန်းငယ်များ၌၊ ကဲသရိ ဖိလိပ္ပိကို ပဏိယံဟု အမည်ပေးထားသည်။ ပေတရုသည် ကဲသရိ ဖိလိပ္ပိ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပဏိယံ၌ ရှိနေသည့်အခါ အခန်းငယ် ၁၃ မှ ၁၅ ထိတွင် ပါဝင်နေသည်။
ဒန်နီယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၃ မှ ၁၅ အထိသည် ပေနီယံစစ်ပွဲ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ထိုအခန်းငယ်များနှင့် ပေနီယံစစ်ပွဲ၏ သမိုင်းကြောင်းက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်စေသော စစ်ပွဲတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသကြောင်းကိုလည်းကောင်း သတ်မှတ်သိမြင်ခြင်းသည် “အကြောင်းအရာတစ်ကြောင်းပေါ် အကြောင်းအရာတစ်ကြောင်း” ဟူသော နည်းစနစ်ကို အလုပ်လုပ်စေရန် အတိအကျ ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားသည့် ပုံစံပင်ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းစနစ်ကို အသုံးချခြင်းသည် ကေဿရိယ ဖိလိပ္ပိနှင့် ပေနီယံတို့ကို ကိုက်ညီညှိနှိုင်းထားရမည်ဟု တောင်းဆိုသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအမှန်တရားကို ကိုင်တွယ်သော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အဓိကစည်းမျဉ်းမှာ “ရှေးခေတ် ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော နေ့ရက်များအတွက်ထက် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့ရက်အတွက် ပို၍ ဟောပြောခဲ့ကြသည်” ဟူသောအရာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပေါလုကလည်း ပရောဖက်တို့၏ ဝိညာဉ်များသည် ပရောဖက်တို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ရှိကြသည်ဟု ထပ်လောင်းဆိုထားသဖြင့်၊ သူတို့အားလုံးသည် နောက်ဆုံးနေ့ရက်များကိုသာ ဖော်ညွှန်းကြသည်မက၊ အားလုံးသည်လည်း တစ်သဘောတည်း ကိုက်ညီကြသည်။
ဤအကြောင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်၌ Panium ကို Panium ဟူ၍၎င်း၊ ထို့နောက် Caesarea Philippi ဟူ၍၎င်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားလျှင်၊ နောက်ဆုံးကာလများ၌ ၎င်းတို့နှစ်ခုလုံးကို အသုံးချရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အချင်းချင်း ကိုက်ညီညွတ်ရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် မြို့တစ်မြို့တည်း ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤယုတ္တိနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသော်လည်း အနည်းငယ်ကွာခြားသောအရာမှာ ကဲသရိယဖိလိပ္ပိနှင့် ကဲသရိယမာရိတိမာ ဖြစ်သည်။ ပေတရုသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ကဲသရိယဖိလိပ္ပိသို့ သွားခဲ့သော်လည်း၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က သူ့ကို ကဲသရိယမာရိတိမာသို့ စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ကဲသရိယနှစ်နေရာစလုံး၌ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်မှာ ပေတရုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအစဉ်အလာ၌ အံ့ဖွယ်ကောင်းသောအချက်မှာ ကောနေလိသည် ကောင်းကင်တမန်၏ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းကို ခံရပြီး ပေတရုကို ခေါ်ယူရန် ညွှန်ကြားခြင်းခံရသောအချိန်သည် ကိုးနာရီအချိန်ဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကဲသရိယရှိ ပေတရုသည် ပရောဖက်ပြုသဘောဆောင်သော သင်္ကേതတစ်ရပ် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကဲသရိယနှစ်နေရာမှာ ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားကြသည်။ တစ်နေရာမှာ ပင်လယ်ကမ်းနားရှိ ကဲသရိယ ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်နေရာမှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကဲသရိယ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ကမ်းနားရှိ ကဲသရိယသည် လူမျိုးခြားများနှင့် ဆက်နွယ်လျက်ရှိပြီး၊ ကောနေလိသည် အေဒီ 34 ခုနှစ်တွင် ပဋိညာဉ်ရက်သတ္တပတ်၏ အဆုံးတည့်တည့်၌ ပထမဆုံး လူမျိုးခြား ယုံကြည်ပြောင်းလဲသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပင်လယ်ကမ်းနားရှိ ကဲသရိယသည် ကိုးနာရီအချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌ ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ ပေတရုနှင့်လည်းကောင်း၊ ကိုးနာရီအချိန်၌ ဖြစ်ပွားသော ခရစ်တော်၏ သေခြင်းနှင့်လည်းကောင်း ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။
မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကေသရိမြို့၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကေသရိဖိလိပ္ပိသည် တတိယနာရီဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ရန် အခြားရွေးစရာမရှိ။ အစပိုင်း၌ ကေသရိဖိလိပ္ပိသည် တတိယနာရီဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးပိုင်း၌ ကေသရိမာရိတိမာသည် နဝမနာရီဖြစ်သည်။ ဖိလိပ္ပိသည် ခြောက်နာရီကာလ၏ အာလဖာဖြစ်ပြီး၊ မာရိတိမာသည် အိုမေဂါဖြစ်သည်။ နဝမနာရီရှိ အိုမေဂါသည် ပဋိညာဉ်အပတ်၏ အလယ်တွင် ခရစ်တော်၏ သေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် ဗိမာန်တော်၌ ရှိသော ပေတရုသည်လည်း နဝမနာရီနှင့် ဆိုင်သည်။ ပေတရုကို ခေါ်စေလွှတ်ရန် ကော်နေလိ၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပုံဆောင်ပြသသည့် ခရစ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ ထပ်မံ၍ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပုံဆောင်ပြသသည့် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့ ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ ပေတရုနှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်။ ပထမဆုံး အန္တရာယ်လူမျိုးပြောင်းလဲသူအဖြစ် ကော်နေလိသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအချိန်၌ တစ်ဆယ့်တစ်နာရီလုပ်သားများထဲမှ ပထမဆုံးသူကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ တင်သတ်ခဲ့သော တတိယနာရီနှင့်၊ ပေတရုသည် အထက်ခန်း၌ ရှိနေခဲ့သော တတိယနာရီသည်၊ ကဲသရိ ဖိလိပ္ပိကိုသာ ကိုယ်စားပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကိုသာ ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ ပေတရု ရှိနေခဲ့သော အထက်ခန်းသည်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၊ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းနှင့် ဆင်းသက်လာခြင်းတို့၏နောက်၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူခဲ့သော အထက်ခန်းတည်းဟူသော အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် အထက်ခန်းသို့ ကြွလာတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ရက်ငါးဆယ်ကြာသည့်နောက်၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌၊ ပေတရုသည် ထိုအတူတူသော အထက်ခန်း၌ ယောလကျမ်း၏ သတင်းစကားကို ဟောပြောတင်ပြခဲ့သည်။
ကဲသာရိဖိလိပ္ပိသည် ကားတိုင်တင်ခြင်းနှင့် ပင်တေကုသေ ပွဲကာလ၌ အပေါ်ခန်းတို့နှင့် ကိုက်ညီသော တတိယနာရီဖြစ်သည်။ ကားတိုင်တင်ခြင်းသည် ပြန့်ကြဲခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ အပေါ်ခန်းသည် ညီညွတ်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဤအရာက ကဲသာရိဖိလိပ္ပိကို တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီ အချက်အချာနေရာအဖြစ် ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ လူတန်းစားတစ်မျိုးသည် ပြန့်ကြဲသွားပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးသည် စုဝေးခြင်းခံရသည်။ ပာနီယုမ်စစ်ပွဲ၏ သမိုင်းသည် ပြန်လည်ထပ်မံဖြစ်ပွားလာစပြုသောအခါ၊ မိုက်သော ကညာများနှင့် ပညာရှိသော ကညာများသည် အစဉ်အမြဲ ခွဲခွာသွားကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ နီးကပ်လာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ကားတိုင်ကြောင့် ခွဲခွာသွားကြလိမ့်မည်။ ကဲသာရိဖိလိပ္ပိ၌ပင် ခရစ်တော်သည် နီးကပ်လာသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကြောင်း စတင်သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ သွန်သင်တော်မူသောအခါ ပေတရုက ထိုသတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုးပိုဒ်အတွင်း၌ ပေတရုသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရသူများနှင့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဖြစ်သော ကားတိုင်၏ သတင်းစကားကြောင့် ပြန့်ကြဲသွားသူများကို ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိသည်။
ကိုယ်တော်က သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် ငါကို အဘယ်သူဟု ဆိုကြသနည်း။
ရှင်စိမုန်ပေတရုက ပြန်၍ လျှောက်ဆိုသည်မှာ၊ ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူ၏။
ယေရှုကလည်း ထိုသူအား ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ယောန၏သား ရှိမုန်၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ဤအရာကို သင့်အား ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ အသားနှင့် သွေးမဟုတ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုမှတစ်ပါး ငါသည် သင့်အား ဆိုသည်ကား၊ သင်သည် ပေတရုဖြစ်၏။ ဤကျောက်ပေါ်မှာ ငါ့အသင်းတော်ကို ငါတည်ဆောက်မည်။ မရဏာနိုင်ငံ၏ တံခါးများသည် ထိုအသင်းတော်ကို မအောင်မြင်နိုင်ကြ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သော့များကို သင့်အား ငါပေးမည်။ သင်သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ချည်နှောင်သမျှအရာတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ချည်နှောင်လျက် ရှိမည်။ သင်သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ဖြေလွှတ်သမျှအရာတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြေလွှတ်လျက် ရှိမည်။
ထိုနောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား မိမိသည် ယေရှုခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို အဘယ်သူအားမျှ မပြောကြရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ကြွသွား၍ အကြီးအကဲတို့၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့နှင့် ကျမ်းပြုဆရာတို့၏ လက်၌ ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အသတ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့နောက် တတိယနေ့၌ ထမြောက်တော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်းကို မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား ပြသတော်မူလေ၏။
ထိုအခါ ပေတရုသည် ကိုယ်တော်ကို ခေါ်ဆောင်၍ ဆုံးမစပြုလျက်၊ “သခင်၊ ဤအမှုသည် ကိုယ်တော်၌ မဖြစ်စေပါစေနှင့်” ဟု လျှောက်လေ၏။
သို့သော် ကိုယ်တော်သည် လှည့်၍ ပေတရုအား၊ “စာတန်၊ ငါ့နောက်သို့ ဆုတ်လော့။ သင်သည် ငါ့အတွက် အတားအဆီးဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော အရာများကို မနှစ်သက်ဘဲ၊ လူတို့နှင့်ဆိုင်သော အရာများကိုသာ နှစ်သက်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မဿဲ ၁၆:၁၅–၂၃။
တတိယနာရီ၌ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရခြင်းနှင့် ပေတရု၏ အထက်ခန်းအခန်းမှ သတင်းစကားသည် ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင် နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်သော အသင်းတော်ဟု သတ်မှတ်ထားသည့် စစ်တိုက်လျက်ရှိသော အသင်းတော်မှ အောင်မြင်ခြင်းရရှိသော အသင်းတော်သို့ ပရောဖက်ပြုထားသော ကူးပြောင်းမှုကို ကိုက်ညီစေသည်။ အောင်မြင်ခြင်းရရှိသော အသင်းတော်သည် ပင်တေကောတ္တေပွဲ၏ ပထမအသီးဖြစ်သော ဂျုံပူဇော်သက္ကာဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဖြစ်သည်။ ပေါင်းပင်နှင့် ဂျုံတို့ အရွယ်ရောက်ပြည့်စုံသောအခါ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ထိုအုပ်စုနှစ်ရပ်ကို ခွဲခြားကြသည်။ 9/11 တွင် စတင်၍ ဖျန်းဆွတ်လာသော မိုးရေသည် ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့ကို အသီးအနှံပြည့်စုံလာစေသော အကြောင်းဖြစ်သည်။
ခြောက်နာရီကာလတစ်ရပ်သည် Exeter စခန်းအစည်းအဝေး၏ သမိုင်းမှ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်အထိ၊ ခရစ်တော်၏ ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းနှင့်၊ ဘုရင်ဒါဝိဒ်က သေတ္တာတော်နှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကိုးနာရီအချိန်သည်လည်း ညနေယဇ်ပူဇော်ချိန်ဖြစ်ပြီး၊ မွန်းလွဲ 3 နာရီခန့်ဖြစ်သည်။
ယခု ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ သင်ပူဇော်ရမည့်အရာမှာ ဤသို့ဖြစ်၏။ အရွယ်တစ်နှစ်ရှိသော သိုးငယ်နှစ်ကောင်ကို နေ့စဉ်မပြတ် ပူဇော်ရမည်။ သိုးငယ်တစ်ကောင်ကို နံနက်၌ ပူဇော်ရမည်။ အခြားသိုးငယ်တစ်ကောင်ကို ညနေပိုင်း၌ ပူဇော်ရမည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉:၃၈၊ ၃၉။
“ပင်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးကို တစ်ခါတစ်ရံ “ညနေခင်းနှစ်ခုအကြား” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြကြသည်။ “ညနေခင်းနှစ်ခုအကြား” ဟူသည် တတိယနာရီမှ ကိုးနာရီအထိ ခြောက်နာရီကာလကို ရည်ညွှန်းသည်။ ခရစ်တော်၏ ပဋိညာဉ်အပတ်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ ခြောက်နာရီကာလကို ကိုယ်စားပြုရာ၊ ထိုကာလသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ ဖြစ်ပေါ်သော ခြောက်နာရီကာလ၏ အာလဖဖြစ်လာသည်။ ပဋိညာဉ်အပတ်အတွင်း သက်သေနှစ်ပါးသည် ခြောက်နာရီကာလတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြသကြပြီး၊ ထိုကာလသည် သန့်ရှင်းသောအပတ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့်သာမက ပင်တေကုတ္တေပွဲရာသီ၏ သင်္ကေတများနှင့်လည်း တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်လျက်ရှိသည်။ ထို့နောက် ထိုပရောဖက်ပြုသော အပတ်တူညီသောအပတ်၏ အဆုံးသတ်တွင် ပေတရုသည် ကိုးနာရီ၌ ကေသရိမြို့သို့ ခေါ်ခြင်းခံရသည်။ သန့်ရှင်းသောအပတ်၏ တူညီသော ပရောဖက်ဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း၌ ကိုးနာရီ သုံးကြိမ် ရှိနေခြင်း၊ ထိုသုံးကြိမ်အနက် နှစ်ကြိမ်မှာ နံနက်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ညနေပူဇော်ခြင်းအကြားကာလဖြစ်သည့် ခြောက်နာရီကာလ၏ အိုမေဂါအဆုံးသတ်များ ဖြစ်နေခြင်းသည်၊ ကော်နေလိ၏ ကိုးနာရီ၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော ကာလတစ်ခု၏ အာလဖအဖြစ် တတိယနာရီတစ်ခု ရှိနေမည်ကို ပရောဖက်ဆိုင်ရာ မဖြစ်မနေလိုအပ်ချက်အရ တောင်းဆိုနေသည်။
ပေတရုကို ဗဟိုပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ထားသော ကဲသရိမြို့နှစ်မြို့သည် ကဲသရိ ဖိလိပ္ပိကို တတိယနာရီအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ထိုခြောက်နာရီကာလသည် ကဲသရိဖြင့် စ၍ ကဲသရိဖြင့် အဆုံးသတ်သည်၊ အကြောင်းမှာ အဆုံးကို အစအားဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပသခါသိုးသငယ်ကို ညနေပိုင်း၌၊ အတိအကျဆိုသော် ကိုးနာရီအချိန်၌—ခရစ်တော် အသေခံတော်မူခဲ့သော အချိန်၌—သတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုသိုးသငယ်ကို ထိုလ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ထို့နောက် ဣသရေလအမျိုးသားအသင်းတော် ပရိသတ်တစ်ရပ်လုံးသည် ညဦးယံ၌ ထိုသိုးသငယ်ကို သတ်ရမည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၂:၆။
ဆုတောင်းခြင်း၏ အချိန်သည်လည်း ကိုးနာရီမြောက်အချိန်ပင်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအချိန်သည် ညဦးယံ ပူဇော်သက္ကာ ပြုလုပ်ရာအချိန်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
အကျွန်ုပ်၏ဆုတောင်းခြင်းကို ကိုယ်တော်ရှေ့၌ နံ့သာပေါင်းကဲ့သို့ တင်ပြခွင့်ပြုတော်မူပါစေ။ အကျွန်ုပ်၏လက်များကို မြှောက်ချီခြင်းကိုလည်း ညနေပူဇော်သက္ကာကဲ့သို့ ဖြစ်စေတော်မူပါစေ။ ဆာလံ 141:2။
ညနေပူဇော်သက္ကာအချိန်သည် ဆုတောင်းရာအချိန်ဖြစ်သည်ဟူသောအရာနှင့် ကိုက်ညီလျက်၊ ဧဇရသည် ညနေပူဇော်သက္ကာအချိန်၌ ဆုတောင်းလျက်ရှိသဖြင့်၊ ပေတရုသည် ဗိမာန်တော်၌ရှိနေသောအချိန်၊ ခရစ်တော်သည် အသေခံတော်မူသောအချိန်နှင့် ကော်နေလိသည် ပေတရုကို ခေါ်ယူစေလွှတ်ရန် အမိန့်ပေးခံရသောအချိန်ဖြစ်သည့် ကိုးနာရီအချိန်၌ သူသည် ဆုတောင်းလျက်ရှိ၏။
ညဦးယဇ်ပူဇော်ချိန်၌ ကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ဝမ်းနည်းညှိုးငယ်ခြင်းမှ ထ၍၊ မိမိ၏အဝတ်နှင့် ဝတ်ရုံကို စုတ်ဖြဲလျက်၊ ဒူးထောက်ကျ၍၊ မိမိ၏လက်တို့ကို ထာဝရဘုရား မိမိ၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ဖြန့်ချီလိုက်၏။ ဧဇရ ၉:၅။
သူ၏ဆုတောင်းပဌနာ၌ ဧဇရသည် ဗာဗုလုန်မှထွက်လာ၍ ဗိမာန်တော်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်လာကြသောသူတို့သည် သာသနာခြား မိန်းမများနှင့် ပေါင်းသင်းလက်ထပ်ခဲ့ကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးနောက် နောင်တရလျက်ရှိသည်။
ဧဇရသည် ဆုတောင်း၍၊ မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံကာ၊ ငိုကြွေးလျက် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို ပစ်ချ၍ လဲလျောင်းနေစဉ်၊ ဣသရေလအမျိုးမှ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ကလေးများဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ပရိသတ်တစ်စုသည် သူ့ထံသို့ စုဝေးလာကြ၏။ အကြောင်းမူကား လူမျိုးတော်သည် အလွန်ပြင်းပြစွာ ငိုကြွေးကြလေ၏။ ထိုအခါ ဧလံအမျိုးသားတို့တွင် တစ်ယောက်ဖြစ်သော ယေဟေလ၏သား ရှေခနိသည် ဧဇရအား ပြန်လျှောက်၍၊ “ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားမိကြပြီ။ ဤပြည်သူပြည်သားတို့ထဲမှ တိုင်းတစ်ပါးသူ မိန်းမတို့ကို လက်ထပ်ယူမိကြပြီ။ သို့ရာတွင် ဤအမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ယခုလည်း ဣသရေလအတွက် မျှော်လင့်ခြင်း ရှိသေး၏။ သို့ဖြစ်၍ ယခု ကျွန်ုပ်၏ သခင်၏ အကြံပေးချက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သောသူတို့၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း၊ ထိုမိန်းမများအားလုံးနှင့် သူတို့မှ မွေးဖွားသော သားသမီးများကို ပယ်ရှားရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ကြပါစို့။ ထိုအမှုကို ပညတ်တရားအတိုင်း ဆောင်ရွက်စေကြပါစို့။ ထလော့။ အကြောင်းမူကား ဤအမှုသည် ကိုယ်တော်နှင့် ဆိုင်၏။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိကြမည်။ ရဲရင့်ခြင်းရှိ၍ ဆောင်ရွက်တော်မူလော့” ဟုဆိုလေ၏။
ထိုအခါ ဧဇရာသည်ထ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများ၊ လေဝိအမျိုးသားများနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့အား ဤစကားနှင့်အညီ ပြုကြမည်ဟု ကျိန်ဆိုစေ၏။ သူတို့လည်း ကျိန်ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ဧဇရာသည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ရှေ့မှ ထ၍ ဧလျာရှိပ်၏သား ယောဟနန်၏ အခန်းသို့ ဝင်လေ၏။ ထိုအရပ်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ပေါင်မုန့်မစား၊ ရေမသောက်ဘဲ နေ၏။ အကြောင်းမူကား သိမ်းသွားခြင်းခံရသူတို့၏ ပြစ်မှားကျူးလွန်မှုကြောင့် ဝမ်းနည်းမြည်တမ်းလျက်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်မြို့တစ်လျှောက်လုံးတွင် သိမ်းသွားခြင်းခံရသူတို့၏ သားမြေးအပေါင်းတို့အား ယေရုရှလင်မြို့၌ စုဝေးကြရန် ကြေညာစေကြ၏။ မင်းများနှင့် အသက်ကြီးသူများ၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း သုံးရက်အတွင်း မလာသောသူမည်သူမဆို၊ သူ၏ဥစ္စာပစ္စည်းအလုံးစုံကို သိမ်းယူ၍၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သိမ်းသွားခြင်းခံရသူတို့၏ အသင်းတော်မှ ခွဲထုတ်ခြင်းခံရမည်ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ယုဒနှင့် ဗင်ယာမိန်အမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် သုံးရက်အတွင်း ယေရုရှလင်မြို့သို့ စုဝေးလာကြ၏။ ထိုနေ့သည် ကိုးလမြောက်လ၏ နှစ်ဆယ်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်၏။ လူအပေါင်းတို့သည် ဤအမှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း တုန်လှုပ်လျက် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ရှေ့ လမ်းမပေါ်တွင် ထိုင်နေကြ၏။ ဧဇရာ ၁၀:၁–၉။
တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ ပဋိညာဉ်ကို ထူးဆန်းသော မယားများကို ယူခဲ့ကြသူများထံမှ ခွဲထုတ်ခြင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဤသည်မှာ ပညာရှိကညာများနှင့် မိုက်မဲသောကညာများကို ခွဲခြားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်း၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် ဗိမာန်တော်၌ ပေတရုရှိခြင်း၊ ထို့ပြင် ပင်လယ်ကမ်းရှိ ကဲသာရိမြို့သို့ ပေတရုကို ခေါ်ခြင်းတို့နှင့် ဆိုင်သော ကိုးနာရီအချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဧဇရ၏ ခွဲထုတ်ခြင်းသည်လည်း မာလခိ အခန်း ၃ တွင် ပဋိညာဉ်၏ သတင်းပို့သူက လေဝိသားတို့ကို သန့်စင်ရှင်းလင်းစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မာလခိကျမ်းထဲမှ ဤသန့်စင်ရှင်းလင်းခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ ဗိမာန်တော်ကို သန့်စင်စေသော အကြိမ်နှစ်ကြိမ်ကို ပုံဖော်ပြသသည်။
“လောက၏ ဝယ်သူနှင့် ရောင်းသူများကို ဗိမာန်တော်မှ သန့်စင်ဖယ်ရှားရာတွင်၊ ယေရှုသည် စိတ်နှလုံးကို အပြစ်၏ ညစ်ညမ်းမှုမှ—ဝိညာဉ်ကို ပျက်စီးစေသော မြေကြီးဆိုင်ရာ တပ်မက်မှုများ၊ ကိုယ်ကျိုးရှာသော ကိလေသာများ၊ ဆိုးယုတ်သော အကျင့်များမှ—သန့်စင်စေခြင်းအတွက် မိမိ၏ မစ်ရှင်ကို ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ မာလခိ ၃:၁–၃ ကို ကိုးကားထားသည်။” The Desire of Ages, 161.
ဧဇရာနှင့် ပဋိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူတို့အား “ထကြလော့” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့အတူ ယောရှုအားလည်း သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်ကာလအတွင်း ပုန်ကန်သူအပေါင်း သေဆုံးသွားပြီးနောက် ထလော့ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလလူမျိုးသည် ဆယ်ကြိမ်မြောက် စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ ကျရှုံးရန် နှစ်နှစ်ကြာခဲ့ပြီး၊ သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်အကြာတွင် ပုန်ကန်သူအပေါင်း သေဆုံးကုန်ကြပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ထကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ ငါက၊ ယခုထလော့၊ ဇေရက်ချောင်းကို ကူးကြလော့ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် ဇေရက်ချောင်းကို ကူးကြ၏။ ကာဒေရှ-ဗာရနာမှ ထွက်လာ၍ ဇေရက်ချောင်းကို ကူးရောက်သည့်တိုင်အောင် ငါတို့ ခရီးသွားခဲ့သော ကာလသည် သုံးဆယ်ရှစ်နှစ် ဖြစ်၏။ ထိုကာလအတွင်း စစ်သူရဲအမျိုးသားတို့ တစ်မျိုးလုံးသည် ထာဝရဘုရားက သူတို့အား ကျိန်ဆိုတော်မူသည်အတိုင်း တပ်အစုအဝေးအတွင်းမှ ကွယ်ပျောက်ကုန်ကြ၏။ တရားဟောရာကျမ်း ၂:၁၃၊ ၁၄။
ယောဟန် ၅ တွင်၊ ယေရှုသည် သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်တိုင် ထိုအတိုင်း မသန်မစွမ်းဖြစ်နေခဲ့သော လူကို ကုသတော်မူပြီး၊ သူ့ကို ကုသတော်မူသောအခါ ထိုလူအား “ထလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် အချိန်အခါတစ်ရပ်၌ ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းလာ၍ ရေကို လှုပ်ရှားစေတတ်၏။ ထိုရေလှုပ်ရှားပြီးနောက် ပထမဆုံး ရေထဲသို့ ဆင်းဝင်သောသူသည် မိမိ၌ ရှိသမျှသော ရောဂါမည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ပျောက်ကင်းခြင်းသို့ ရောက်တတ်၏။ ထိုအရပ်၌ အနှစ်သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် နာမကျန်းခြင်းခံရသော လူတစ်ယောက် ရှိ၏။ ယေရှုသည် ထိုသူ လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်တော်မူ၍၊ ထိုအခြေအနေ၌ ကြာမြင့်စွာနေခဲ့ပြီးကြောင်းကို သိတော်မူသဖြင့်၊ “သင်သည် ကျန်းမာပကတိ ဖြစ်လိုသလော” ဟု မေးတော်မူ၏။
ထိုအားနည်းသောသူက ကိုယ်တော်အား ပြန်လျှောက်လေ၏။ “သခင်၊ ရေသည် လှုပ်ရှားသောအခါ ကျွန်ုပ်ကို ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းစေမည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်လာနေစဉ်တွင်ပင် အခြားသူတစ်ယောက်သည် ကျွန်ုပ်ထက် အရင် ဆင်းသွားပါသည်။”
ယေရှုက သူ့အား၊ “ထ၍၊ သင်၏အိပ်ရာကိုယူကာ လှမ်းလျှောက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ချက်ချင်း ထိုသူသည် ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းခြင်းသို့ရောက်၍၊ မိမိအိပ်ရာကိုယူကာ လျှောက်လေ၏။ ထိုနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ယောဟန် ၅:၄–၉။
ဧဇရ၏ လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ ပဋိညာဉ်ကို ပုံဖော်တင်ပြခြင်း၌ လူတို့သည် “ထကြွကြလော့” ဟုဆိုထားသည်။ ၁၈၃၈ ခုနှစ်တွင် ထင်ရှားသော မီလာရိုက် တရားဟောဆရာ ယောရှိယ လစ်ချ်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်ဝန်းကျင်၌ အော့တမန် အာဏာသက်ရောက်မှု၏ အဆုံးသတ်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့ပြီး၊ မီလာရိုက် သတင်းစကားသည် ထကြွပေါ်ထွက်လာကာ ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်၌ တိကျသော ပြည့်စုံခြင်းအားဖြင့် တန်ခိုးပေးခြင်းကို ခံရလေသည်။ အောင်မြင်သော အသင်းတော်၏ မြှင့်တင်ခံရခြင်းတွင် ပဋိညာဉ်တည်ထောင်သောအခါ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးကို ထကြွစေသော ကြိုတင်ဟောကိန်းတစ်ရပ်လည်း ပါဝင်သည်။ ဧဇရ၏ တိုင်းတစ်ပါးအမျိုးသမီးများနှင့် ခွဲခွာခြင်း၌ မာလခိ၏ လေဝိသားတို့ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်၏ ဗိမာန်တော်ကို နှစ်ကြိမ် သန့်ရှင်းစေခြင်းကိုလည်းကောင်း တွေ့ရပြီး၊ လမ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းစီတိုင်းသည် ဂျုံနှင့် ပင်ပေါက်ကို ခွဲခြားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထိုခွဲခြားခြင်းသည် ခရစ်တော်က လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ နှလုံးသားများမှ အပြစ်ကို အစဉ်အမြဲ ဖယ်ရှားတော်မူသည့်အခါ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းခံရသည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုးနာရီချိန်နှင့် ပေတရု၏ ကိုးနာရီချိန်နှစ်ကြိမ်တို့သည် ဧဇရ၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေရန် ဆုတောင်းခြင်းနှင့်အတူ တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် ကိုက်ညီဆက်စပ်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုအချိန်၌ နောက်မိုးရေကို အတိုင်းအဆမဲ့ သွန်းလောင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဒန်နီယေလ အခန်းကြီး ၉ တွင် ဒန်နီယေလသည် မိမိ၏ ပဌနာတောင်းလျှောက်မှုများအတွက် အဖြေကို ညနေပူဇော်သက္ကာအချိန်၌ လက်ခံရရှိ၏။ ထိုအချိန်သည် ကိုးနာရီချိန်ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ကဲ့၊ ငါသည် ဆုတောင်းလျက် ပြောဆိုနေစဉ်၌ပင် အစအဦး၌ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံထဲတွင် ငါမြင်ခဲ့သော လူဂါဗြေလသည် အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာစေခြင်းခံရ၍ ညနေယဇ်ပူဇော်ချိန်ခန့်တွင် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ ထိမိ၏။ ဒံယေလ ၉:၂၁။
ရှိနာ၏ မြစ်ကြီးများအနား၌ ဒံယေလအား ပေးအပ်ခဲ့သော ရူပါရုံများသည် ယခုတွင် ပြည့်စုံလျက်ရှိသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နေကြောင်း၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များ ပေးအပ်ခဲ့သောအချိန်၏ အခြေအနေများကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။
ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံရရှိသော အလင်းသည် ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအတွက် အထူးသဖြင့် ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ရှိနာ၏ မြစ်ကြီးများဖြစ်သော ဥလိုင်နှင့် ဟိဒ္ဒေကေလ် မြစ်ကမ်းနားတို့၌ သူမြင်ခဲ့သော ရူပါရုံများသည် ယခုအခါ ပြည့်စုံလျက်ရှိကြပြီး၊ ကြိုတင်ဟောထားသမျှ အဖြစ်အပျက်အရာအားလုံးသည် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်။
“ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပေးအပ်တော်မူသောအခါ ယုဒအမျိုး၏ အခြေအနေများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြလော့။” Testimonies to Ministers, 113.
ဟိဒ္ဒေခေလနှင့် ဥလိုင်မြစ်များနှင့် ဆက်နွယ်သော ရူပါရုံများ၏ အလင်းသည် ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး အခန်းကြီးခြောက်ခန်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဥလိုင်မြစ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အခန်းကြီး ၉ တွင်၊ ဒံယေလသည် အခန်းကြီး ၇၊ ၈ နှင့် ၉ တို့အပေါ် အလင်းပေးခြင်းကို ခံရသည်။ ဟိဒ္ဒေခေလမြစ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အခန်းကြီး ၁၀ တွင်၊ ဒံယေလသည် အခန်းကြီး ၁၀၊ ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့၏ အလင်းကို ခံရသည်။ ပရောဖက်ပြုသတင်းအချက်အလက်ကို အခန်းကြီးများအတွင်း၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုဖြစ်ရပ်များအားဖြင့်သာမက ဒံယေလကိုယ်တိုင်အားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သော အချိန်က ယုဒလူမျိုး၏ အခြေအနေများကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ထိုသို့သော ဆင်ခြင်ချက်များကို နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များသို့ ဆောင်ကြဉ်း၍ အခြားသော ပရောဖက်၏ သက်သေခံချက်များနှင့် ကိုက်ညီစွာ စီစဉ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ၊ ပေတရုသည် ကဲသာရိ ဖိလိပ္ပိနှင့် ကဲသာရိ မာရိတိမာတို့တွင် ရှိသကဲ့သို့ပင်၊ ဒံယေလသည် အခန်း ၉ တွင် ကိုးနာရီအချိန်၌ ဂါဗြေလ၏ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းကို ခံရသကဲ့သို့၊ အခန်း ၁၀ တွင်လည်း နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ သူ၏ လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်းကို ခံရသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအတွက် ဥလိုင်နှင့် ဟိဒ္ဒေကယ်၏ အလင်းသည် နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၏ ကိုးနာရီအချိန်၌ ဒံယေလအား ဖွင့်လှစ်ပြသခြင်း ခံရသည်။ ထိုအလင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေချမှတ်ချိန်၌ အတိုင်းအဆမရှိ နောက်ကျမိုး၏ သွန်းလောင်းပေးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဒံယေလ၏သက်သေခံချက်သည် ကိုးနာရီအချိန်၌ အပြည့်အဝဖွင့်လှစ်တင်ပြခံရ၏၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအပေါ် “ကျရောက်လာမည့်” အရာတို့၏ ပြင်ပသမိုင်းနှင့် အတွင်းသမိုင်း နှစ်ရပ်စလုံးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းကို လူမျိုးခြားတို့အား ကြေညာသောအခါ၊ ကော်နေလိအုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော လူမျိုးခြားတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ခေါ်ယူရန် စေလွှတ်ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားသည် တနင်္ဂနွေနေ့ အတင်းအကျပ်လိုက်နာစေခြင်းကြောင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ပေတရုသည် ခရစ်တော်က စွန့်ခွာသွားပြီး ယုဒလူတို့၏ အချည်းနှီးသောအိမ်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်ထံသို့ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ပို့ဆောင်လိမ့်မည်။ ပေတရုသည် လူမျိုးခြားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ စန်ဟီဒရင်ကိုလည်းကောင်း မိန့်ခွန်းပြောဆို၏။ အက်ဇရာက ကွဲပြားခွဲခြားခြင်းအတွက် တောင်းပန်လျက်ရှိစဉ်၊ ဒံယေလသည် အလင်းရရန် အစာရှောင်၍ ဆုတောင်း၏။ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌ရှိသော ကိုးနာရီအချိန်၊ ခရစ်တော်၏သေခြင်းအချိန်၊ ကော်နေလိအုက ပေတရုကို ခေါ်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သောအချိန်နှင့် ညနေပူဇော်သက္ကာအချိန်တို့သည် ကာမေလတောင်ပေါ်၌ရှိသော ဧလိယနှင့်အတူ အားလုံး ကိုက်ညီညွတ်လျက်ရှိကြသည်။
ခြောက်နာရီကာလသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်သော ကာလတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ ၎င်း၏အစသည်လည်း အဆုံးနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြင့် စတင်သည်။ ထိုသို့ပင် နံနက်နှင့် ညနေပူဇော်သက္ကာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ပေတရုနှင့် ဆက်စပ်၍ ပြောရလျှင်၊ ခြောက်နာရီကာလသည် ကဲသာရိဖိလိပ္ပိမှ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ ကဲသာရိအထိ ဖြစ်သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌မူ ၎င်းသည် အပေါ်ထပ်အခန်းမှ ဗိမာန်တော်အထိ ဖြစ်သည်။ လမ်းခရီး၏အစတွင် တည်ထောင်ထားသော တောက်ပသောအလင်းဖြစ်သည့် ကာလမှာ သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံဖြစ်ပြီး၊ ထိုကာလသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိ ရောက်ရှိသည်။ ညနှစ်ကြားရှိ ခြောက်နာရီသည် ခရစ်တော်၏ ယေရုရှလင်သို့ အောင်မြင်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအရာကလည်း ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၂ ရက်မှ ၁၇ ရက်အထိ ကျင်းပခဲ့သော Exeter စခန်းအစည်းအဝေးမှ စတင်ကာ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့၌ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ခဲ့သော သတင်းစကားကြွေးကြော်ခြင်းကို အစပြုစေခဲ့သည့် ကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ Exeter သည် ကဲသာရိဖိလိပ္ပိဖြစ်ပြီး၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ ကဲသာရိမှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက် ဖြစ်သည်။ အစသည်လည်း ကဲသာရိဖြင့် မှတ်သားထားသကဲ့သို့၊ အဆုံးသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
အောင်မြင်ဘုန်းတော်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အစတွင် အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ်နှင့် အဆုံးတွင်လည်း အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ်ဖြင့် မှတ်သားထားသည်။ Exeter တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အငြင်းပွားမှုကို Watertown တဲအတွင်းရှိ နေရာတွင် ကျင်းပလျက်ရှိသော မမှန်ကန်သော ကိုးကွယ်မှုက ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုတဲနှစ်လုံးက သတင်းစကားနှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ခရစ်တော်သည် မကြာသေးမီက လွှတ်ထားသော မြည်းကလေးကို စီးကာ သံလွင်တောင်မှ ဆင်းလာရင်း ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်တော်မူချိန်တွင်၊ စကားဖမ်း၍ အပြစ်ရှာတတ်သော ယုဒလူတို့သည် ကြေညာလျက်ရှိသော ထိုသတင်းစကားအပေါ် တိုင်တန်းကြသည်။ ပထမအငြင်းပွားမှုနှင့် နောက်ဆုံးအငြင်းပွားမှုတို့သည် ကာလအပိုင်းအခြားတစ်ခုအတွက် အာလဖနှင့် အိုမေဂါကို ဖော်ပြကြသည်။ Exeter တွင် Watertown အုပ်စုသည် ဆီမရှိသော ကညာအုပ်စုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ သူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်း၏တံခါးကို ပိတ်ထားခဲ့သည်။ ထိုကာလအပိုင်းအခြား၏ အဆုံး၌ သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်ရာ တံခါးကို ပိတ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုကာလအပိုင်းအခြားအတွက် အာလဖနှင့် အိုမေဂါကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ထိုအာလဖနှင့် အိုမေဂါသည် အောင်မြင်ဘုန်းတော်ဝင်ရောက်ခြင်း၏ အငြင်းပွားမှုနှစ်ရပ်နှင့်၊ ပေတရုနှင့်အတူ ကဲသရိမှ ကဲသရိအထိ ကိုက်ညီသည်။
ကဲသာရိဖိလိပ္ပိမြို့၌၊ ရှိမုန် ဘာယောနာ၏ အမည်ကို ပေတရုဟု ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ထိုအပိုဒ်တွင် သူသည် ဗျာဒိတ်ပေးသည့် နှုတ်တော်ထွက်အဖြစ် ချီးမွမ်းခံရပြီးနောက်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ သတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်သောကြောင့် စာတန်ဟု ရှုတ်ချခြင်းခံရသည်။ ပေတရုသည် နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ သတင်းစကား၊ အတည်းဟူသော 9/11 နှင့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၏ သတင်းစကားအားဖြင့် ခွဲခြားထားသော လူတန်းစားနှစ်ရပ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။
“ဖာရိရှဲနှင့် အခွန်ခံနှစ်မျိုးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော လူတန်းစားအသီးသီးအတွက် တမန်တော် ပေတရု၏ သမိုင်း၌ သင်ခန်းစာတစ်ရပ် ရှိ၏။ သူ၏ အစောပိုင်း တပည့်ဘဝ၌ ပေတရုသည် မိမိကိုယ်ကို ခိုင်မာသူဟု ထင်မြင်ခဲ့၏။ ဖာရိရှဲကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်ပိုင် သဘောထားအရ သူသည် ‘အခြားသော လူတို့ကဲ့သို့ မဟုတ်’ ဟု ယူဆခဲ့၏။ ခရစ်တော်သည် မိမိကို သစ္စာဖောက်အပ်နှံခြင်း ခံရမည့် အကြိုည၌ တပည့်တော်တို့အား ‘ဤညတွင် သင်တို့အားလုံးသည် ငါ့ကြောင့် ထိခိုက်လဲကျကြလိမ့်မည်’ ဟု ကြိုတင် သတိပေးတော်မူသောအခါ၊ ပေတရုက ‘လူအပေါင်းတို့သည် ထိခိုက်လဲကျကြသော်လည်း ကျွန်ုပ်မူကား မထိခိုက်လဲကျပါ’ ဟု ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြေညာခဲ့၏။ မာကု 14:27, 29။ ပေတရုသည် မိမိ၏ အန္တရာယ်ကို မသိခဲ့။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုက သူ့ကို လှည့်ဖြားခဲ့၏။ သူသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံတော်မူနိုင်မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း နာရီအနည်းငယ်အတွင်း စမ်းသပ်မှု ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ကျိန်ဆိုခြင်း၊ မူးမတ်စကားပြောခြင်းတို့နှင့်အတူ မိမိ၏ သခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့၏။” Christ’s Object Lessons, 152.
ဧလိယ၏ဆုတောင်းသံကို ဖြေကြားတော်မူခြင်းအဖြစ် ညနေဘက် ပူဇော်သက္ကာဆက်ကပ်ချိန်ဖြစ်သော ကိုးနာရီအချိန်၌ မီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာ၍ ပူဇော်သက္ကာကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့၏။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထာဝရဘုရားသာလျှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုး သိရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ကာမေလတောင်ပေါ်၌ သင်္ကေတပြုထားသော လူတန်းစားနှစ်မျိုး ရှိ၏။ တစ်မျိုးမှာ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသာလျှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိလာသောသူတို့ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်မျိုးမှာ ထို့နောက် သတ်ဖြတ်ခံရသော ဗာလ၏ ပရောဖက်တို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ညနေပူဇော်သက္ကာတင်ဆက်ရသောအချိန်ရောက်လာသောအခါ ပရောဖက်ဧလိယသည် နီးကပ်လာ၍၊ “အာဗြဟံ၏ဘုရားသခင်၊ ဣဇာက်၏ဘုရားသခင်၊ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလအမျိုး၌ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကို ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း ပြုခဲ့ကြောင်းကိုလည်းကောင်း ယနေ့ သိသာထင်ရှားစေတော်မူပါ။ အို ထာဝရဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏စကားကို နားထောင်တော်မူပါ၊ နားထောင်တော်မူပါ။ သို့ဖြစ်၍ ဤလူမျိုးသည် ကိုယ်တော်သာလျှင် ထာဝရဘုရားတည်းဟူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို တစ်ဖန်ပြန်လှည့်စေတော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း သိကြပါစေ” ဟု ဆိုလေ၏။
ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏မီးသည် ကျသက်၍ မီးရှို့ပူဇော်ရာ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာကိုလည်းကောင်း၊ ထင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကျောက်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေမှုန့်ကိုလည်းကောင်း လောင်ကျွမ်းစေ၍၊ ကျင်းအတွင်းရှိရေကိုပင် လျက်သောက်သကဲ့သို့ ကုန်စင်သွားစေ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် ထိုအမှုကို မြင်ကြသောအခါ မိမိတို့မျက်နှာကို မြေ၌အပ်လျက် ပြပ်ဝပ်ကြပြီးလျှင်၊ “ထာဝရဘုရားတော်ပင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားတော်ပင် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုကြ၏။
ဧလိယကလည်း သူတို့အား၊ ဗာလ၏ ပရောဖက်တို့ကို ဖမ်းကြလော့။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်တစ်လေမျှ မလွတ်စေနှင့်ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုသူတို့ကလည်း သူတို့ကို ဖမ်းကြ၏။ ထို့နောက် ဧလိယက သူတို့ကို ကိရှုန်ချောင်းသို့ ခေါ်ဆောင်၍ ထိုအရပ်၌ သတ်လေ၏။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် 18:36–40။
ညဦးယံပူဇော်သကာ၊ ခရစ်တော်၏သေခြင်း၊ ပေတရုက ခြေမသန်သောသူကို ကုသပေးခြင်း၊ ပေတရုက လူမျိုးခြားတို့ထံ သတင်းစကားကို ယူဆောင်သွားခြင်း၊ ဒံယေလက ပရောဖက်ပြုအလင်းကို လက်ခံရရှိခြင်း၊ ဧလိယ၏ဆုတောင်းခြင်းကို မီးဖြင့် အဖြေပေးခြင်း၊ ထိုအချိန်တွင် ဧဇရသည် လောဒိကာမှ ဖိလဒဲလဖိသို့ ကူးပြောင်းခြင်းအတွက်၊ စစ်ဆင်နေသောအသင်းတော်မှ အောင်ပွဲခံအသင်းတော်သို့ ကူးပြောင်းခြင်းအတွက်၊ အဝတ်စုတ်ကို ဝတ်၍ ပြာ၌ထိုင်ကာ ဆုတောင်းလျက်ရှိ၏။ ကိုးနာရီသည် ပူဇော်သကာ၏နာရီ၊ ဆုတောင်းခြင်း အဖြေရရှိသည့်နာရီ၊ ကောင်းကင်သည် မြေကြီးကို ထိတွေ့သည့်နာရီ၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတို့အကြား တံတားဖြစ်သောနာရီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ခရစ်တော်သည် ကိုးနာရီ၌ အသေခံတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ပူဇော်သကာ၏ ကိုးနာရီက ဧဝံဂေလိတရားကို လူမျိုးခြားတို့ထံ ဖွင့်ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် အမှောင်ထဲ၌ ထိုင်နေသူများ ဖြစ်သော်လည်း၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ဒံယေလ၏ကျမ်းကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်သောအခါ ကြီးမားသောအလင်းကို မြင်ရမည်။
တရားသူကြီးမှတ်စာ ၆:၂၁ ၌ ဂိဒေါင်၏ ပူဇော်သက္ကာတွင် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိ၏ လှံတံဖြင့် ဂိဒေါင်၏ အသားနှင့် မဖောင်းမပွမုန့် ပူဇော်သက္ကာကို ထိလိုက်ရာ၊ ကျောက်မှ မီးပေါ်ထွက်၍ ထိုပူဇော်သက္ကာကို အလုံးစုံ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ ထိုမီးသည် ဘုရားသခင်က ဂိဒေါင်ကို ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် သူပြသော နိမိတ်ကို လက်ခံတော်မူခြင်းကို အတည်ပြုခဲ့သည်။
သူကလည်း ကိုယ်တော်အား၊ “ယခု အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသာတော်ကို ခံရပါက၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောတော်မူကြောင်းကို ပြသသော နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုကို အကျွန်ုပ်အား ပြတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လာ၍ အကျွန်ုပ်၏ ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာပြီး ကိုယ်တော်ရှေ့၌ တင်ထားမည့်တိုင်အောင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ဤအရပ်မှ မသွားတော်မူပါနှင့်” ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က၊ “သင် ပြန်လာသည့်တိုင်အောင် ငါ စောင့်နေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနောက် ဂိဒေါင်သည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်၍ ဆိတ်ကလေးတစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးလျှင်၊ မုန့်ညက် တစ်ဧဖာဖြင့် မတဆေးမပါသော မုန့်ပြားတို့ကို ပြုလုပ်လေ၏။ အသားကို ခြင်းတစ်လုံးထဲ၌ ထည့်၍ ဟင်းရည်ကို အိုးတစ်လုံးထဲ၌ ထည့်ပြီးလျှင်၊ သစ်ချပ်ပင်အောက်၌ ရှိတော်မူသော ကိုယ်တော်ထံသို့ ယူဆောင်လာကာ ဆက်သလေ၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်က၊ “အသားနှင့် မတဆေးမပါသော မုန့်ပြားတို့ကို ယူ၍ ဤကျောက်ပေါ်၌ တင်လော့၊ ဟင်းရည်ကိုလည်း သွန်ချလော့” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။ သူလည်း ထိုသို့ ပြုလေ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိလက်၌ ကိုင်ထားသော တောင်ဝေး၏ အဖျားကို ဆန့်ထုတ်၍ အသားနှင့် မတဆေးမပါသော မုန့်ပြားတို့ကို ထိတော်မူ၏။ ထိုအခါ ကျောက်ထဲမှ မီးတက်လာ၍ အသားနှင့် မတဆေးမပါသော မုန့်ပြားတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေ၏။ ထို့နောက် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏ မျက်မှောက်မှ ကွယ်ပျောက်တော်မူ၏။ ဂိဒေါင်သည် ထိုသူသည် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်သောအခါ၊ ဂိဒေါင်က၊ “အို အရှင် ထာဝရဘုရား၊ ဒုက္ခကြီးပါပြီ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။ တရားသူကြီးမှတ်စာ ၆:၁၇–၂၂။
အခန်း၏ ပထမပိုဒ်တွင် ကောင်းကင်တမန်သည် ဂိဒေါန်ထံ ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဂိဒေါန်ကို “အားကြီးသော စစ်သူရဲ” ဟု ခေါ်ခဲ့ပြီး၊ ဂိဒေါန်က ထိုဆိုချက်ကို သက်သေပြရန် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂိဒေါန်သည် ကောင်းကင်တမန်အား ခဏတည်းခိုစောင့်နေစေလိုကြောင်း တောင်းဆို၏၊ ပရောဖက်ပြုချက်၌ တည်းခိုစောင့်နေရသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည်။ တည်းခိုစောင့်ရသော အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဂိဒေါန်သည် ပူဇော်သက္ကာကို တင်ပြလေ၏၊ မီးသည် ထိုပူဇော်သက္ကာကို လောင်ကျွမ်းပယ်ဖျက်လေ၏။ ဂိဒေါန်သည် ကိုးနာရီအချိန်၌ ရှိ၏၊ အကြောင်းမှာ ဧလိယသည် ညနေပူဇော်သက္ကာဖြစ်ပြီး၊ ကိုးနာရီအချိန်သည် ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ မီးလျှာများ ကိုက်ညီညှိနှိုင်းလာသည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဂိဒေါန်သည် သခင်ဘုရားကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရသော လူတစ်စုကို ကိုယ်စားပြု၏၊ ထိုအရာသည် ဒံယေလ အခန်း ၁၀ တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာပင် ဖြစ်သည်။ ဂိဒေါန်သည် မီးက ပူဇော်သက္ကာကို လောင်ကျွမ်းပယ်ဖျက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထိုအခါ မိမိသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ခဲ့သော သခင်ဘုရားနှင့် ဆက်ဆံနေခဲ့ကြောင်းကို သူ သိမြင်လာလေသည်။
မီး၏အံ့ဖွယ်ရာက နိမိတ်လက္ခဏာကို အတည်ပြုသောအခါ ဂိဒေါန်သည် ဤအမှန်တရားသို့ နိုးထလာသည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာသည် ဘုရားသခင်၏ အားကြီးသောသူ ဂိဒေါန်နှင့် ဟဗက္ကုတ်၏ စားပွဲ ၃၀၀ ကို မိမိတို့လက်၌ ကိုင်ဆောင်ထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ် ၃၀၀ ပါဝင်သည့် တပ်မတော်ပင် ဖြစ်သည်။ နိမိတ်လက္ခဏာ၊ သို့မဟုတ် အလံတော်သည် ဂိဒေါန်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး၊ သုံးရာသော တပ်မတော်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုတပ်မတော်သည် အခန်းကြီး ၃၇ ၌ ထ၍ ရပ်နေသော ယေဇကျေလ၏ အားကြီးသော တပ်မတော်လည်း ဖြစ်သည်။
လေဝိကျမ်း ၉:၂၃၊ ၂၄ တွင်၊ အာရုန်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ပထမဆုံးပူဇော်သက္ကာများကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် တဲတော်ကို အပ်နှံသန့်ရှင်းစေသောအခါ၊ ထာဝရဘုရား၏ရှေ့တော်မှ မီးထွက်လာ၍ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် အဆီကို လောင်ကျွမ်းစေ၏။ လူများသည် ကြွေးကြော်၍ ကြောက်ရွံ့လေးမြတ်ခြင်းဖြင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် လဲကျကြ၏။ ဤအရာသည် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းနောက်တစ်ကြောင်းအလိုက် ဧလိယ၏မီးနှင့် ကိုက်ညီရမည်။
တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ဖြစ်ပေါ်သော ဂျုံနှင့် ပင်လယ်ပေါင်းတို့ကို ခွဲထုတ်ခြင်းအတွက် ဧဇရ၏ ကိုးနာရီဆုတောင်းခြင်းသည် စစ်ဆင်နွှဲသောအသင်းတော်က အောင်မြင်သောအသင်းတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသည့်အချိန်၌ ထိုစဉ်က ပြည့်စုံလာသည်။ ၎င်းသည် ဂိဒေါန်၏ မီးနှင့်လည်း ကိုက်ညီရမည်။ အာရုန်၏ ပထမယဇ်ပူဇော်သက္ကာအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော လောင်ကျွမ်းစေသောမီးသည် ခုနစ်ရက်ကြာ သန့်ရှင်းစေခြင်းပြီးနောက် အဋ္ဌမနေ့၌ ပူဇော်ခဲ့သောအရာဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေ့တည်း၌ပင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ အာရုန်၏ ဆိုးညစ်သော သားနှစ်ယောက်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ကိုးနာရီတွင်၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေအချိန်၌၊ အကန့်အသတ်မရှိ သွန်းလောင်းခြင်းခံရသောအခါ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အုပ်စုနှစ်စု၏ ခွဲခြားမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အောင်မြင်သောအသင်းတော်သည် အောင်နိုင်လျက်၊ အောင်နိုင်ရန် ထွက်သွားသော ဧဖက်မြို့၏ မြင်းဖြူက ကိုယ်စားပြုသော အမှုတော်ကို စတင်မည်ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သောအသင်းတော်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းသည် ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်၌ ဒုတိယသက်သေတစ်ရပ်ကို တွေ့ရှိရသည်။
၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၇:၁–၃ တွင် ဆိုလမုန်သည် ဆုတောင်းပြီးနောက်၊ မီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာ၍ မီးရှို့ရာပူဇော်သက္ကာများနှင့် ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်ဝစေသဖြင့် လူများသည် ကိုးကွယ်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် အစဉ်အမြဲတည်သော ကရုဏာတော်ကို ကြေညာခဲ့ကြသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကာလတွင် ဇာခရိနှင့် ဟေရှာယအရ အောင်မြင်သော အသင်းတော်သည် တောင်အပေါင်းတို့ထက် မြှောက်တင်ခံရ၍ သရဖူတစ်ပါးနှင့် အလံတော်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဆိုလမုန်၏ ဗိမာန်တော်အပ်နှံခြင်းအခါ မီးဆင်းသက်လာသောအခါ ဗိမာန်တော်သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် ပြည့်ဝခဲ့သည်မှာ သတ္တမတံပိုး၏ အသံမြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အပေါ်၌ မိမိအလုပ်ကို ပြီးစီးစေခဲ့ပြီး၊ တစ်ဆယ့်တစ်နာရီလုပ်သားများအပေါ်၌လည်း ထိုအလုပ်တော်ကို ပြီးစီးစေရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သင်္ကေတပြသည်။ သတ္တမတံပိုးသည် အပြစ်ဖြေရာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏ ဘုန်းတော်နိုင်ငံတော်ကို မြှောက်တင်တော်မူသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဘုရားသဘောသဘာဝနှင့် လူ့သဘာဝ၏ ပေါင်းစည်းခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ မောရှေ၏ တဲတော်နှင့် ဆိုလမုန်၏ ဗိမာန်တော်၌ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ထိုမီးသည် ဒါဝိဒ်အတွက် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အာရုန်၏ သားအတွက်လည်း တရားစီရင်ခြင်း၏ မီးဖြစ်ခဲ့သည်။
ဒါဝိဒ်သည် ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၁:၂၆ တွင်၊ မိမိပြုလုပ်ခဲ့သော လူရေစာရင်းကောက်ယူမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကပ်ရောဂါအချိန်၌၊ အာရာဝနာ/ဩရနန်၏ စပါးနယ်မြေပေါ်တွင် ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်ကပ်ခဲ့ရာ၊ ကောင်းကင်မှ မီးသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ထိုပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံတော်မူကြောင်း အမှတ်လက္ခဏာပြသကာ ကပ်ရောဂါကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။ လောဒိကိယ၏ ကပ်ရောဂါသည် လူ၏ ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာအပေါ် ကိုးစားမှုကြောင့် ဖြစ်သော ကပ်ရောဂါကို တားဆီးရန် ဒါဝိဒ်၏ ပူဇော်သက္ကာပေါ်သို့ မီး ဆင်းသက်လာသောအခါ အဆုံးသတ်သွားသည်။ လူသားမှ ဘုရားသခင်နှင့်ပေါင်းစပ်ထားသော လူသားသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို အပြစ်ဖြေခြင်း ပြီးစီးသည့်အချိန်နှင့် အသင်းတော်ကို အလံတိုင်အဖြစ် မြှောက်တင်သည့်အချိန်၌ အမှတ်အသားပြသည်။ ထိုအချိန်၌၊ ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ ဘုရားသဘောတရားသည် လူသဘောနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။
နောက်ဆောင်းပါးတွင် တတိယနာရီနှင့် ကိုးနာရီအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကာလကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်၍ စဉ်းစားသုံးသပ်သွားမည်။
ခြောက်ရက်ကြာပြီးနောက် ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် သူ၏ညီ ယောဟန်တို့ကို ခေါ်တော်မူ၍ လူခွဲထားသော မြင့်သောတောင်ပေါ်သို့ တက်စေတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့မှာ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲတော်မူ၍ မျက်နှာတော်သည် နေကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပလျက်၊ အဝတ်တော်သည် အလင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပလေ၏။ ထို့နောက် ကြည့်ရှုလော့၊ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် ပေါ်ထင်လာ၍ ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောနေကြလေ၏။
ထိုအခါ ပေတရုက ယေရှုအား ပြန်၍လျှောက်ဆိုသော်၊ “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရပ်၌ ရှိရခြင်းသည် ကောင်းပါ၏။ ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် ဤအရပ်၌ တဲသုံးလုံးကို ဆောက်ပါမည်။ တစ်လုံးကို ကိုယ်တော်အတွက်၊ တစ်လုံးကို မောရှေအတွက်၊ တစ်လုံးကို ဧလိယအတွက် ဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ သူပြောနေစဉ်တွင်ပင်၊ တောက်ပသော မိုဃ်းတိမ်တစ်ခုသည် သူတို့ကို လွှမ်းမိုးလေ၏။ ထိုမိုဃ်းတိမ်ထဲမှ အသံတော်တစ်ပါး ထွက်လာ၍၊ “ဤသူသည် ငါ၏ ချစ်သားပေတည်း။ သူ၌ ငါသည် အလွန်နှစ်သက်မြတ်နိုး၏။ သူ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်တို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာနှင့်မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ၍ အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ယေရှုသည် လာ၍ သူတို့ကို ထိတော်မူလျက် “ထကြလော့၊ မကြောက်ကြနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သူတို့သည် မျက်စိကို မြှောက်၍ကြည့်ကြသောအခါ၊ ယေရှုတော်တစ်ပါးတည်းမှတပါး အဘယ်သူကိုမျှ မမြင်ကြ။ သူတို့သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကြစဉ် ယေရှုသည် သူတို့ကို အမိန့်ပေး၍၊ “လူသား၏သားသည် သေခြင်းမှ တဖန်ထမြောက်လာသည်တိုင်အောင်၊ ဤရူပါရုံကို အဘယ်သူ့အားမျှ မပြောကြနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မဿဲ ၁၇:၁–၉။