လေဝိကျမ်း အခန်းနှစ်ဆယ့်သုံးသည် နွေဦးရာသီပွဲတော်များနှင့် ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်များကို တင်ပြထားပြီး၊ ထိုပွဲတော်များ၏ ကိုယ်စားပြုမှုသည် စုစုပေါင်းဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းရှိ အစနှင့် အဆုံး၏ ဖွဲ့စည်းပုံများ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီညွတ်စွာ တည်ရှိနေသည့် ဖွဲ့စည်းပုံတွင် ဘုရားသခင်ပေးထားသော အလွန်နက်နဲသိမ်မွေ့မှုဖြင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။ နွေဦးရာသီပွဲတော်များနှင့် ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်များသည် အချင်းချင်း ကိုက်ညီညွတ်ကြသည်။ ထိုအခန်းသည် အံ့ဖွယ်တော်မူသော ဂဏန်းရေတွက်တော်မူသူ ပယ်လ်မိုနီ၏ သက်သေခံချက်ကို ထပ်တလဲလဲ ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။ ထိုအခန်းသည် နောက်ဆုံးကာလ၏ လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့်ဆိုင်သော သတင်းစကားနှင့် ခိုင်မာစွာလည်းကောင်း၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာလည်းကောင်း ဆက်နွှယ်လျက်ရှိသည်။
“၂၃” ဟူသော ကိန်းသည် ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘာဝ ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်သော အပြစ်ဖြေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “Leviticus” ဟူသော အမည်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ ယဇ်ပုရোহိတ်တော်အမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် နောက်ဆုံးကာလများအကြောင်းကို ပြောဆိုကြပြီး၊ နောက်ဆုံးကာလ၏ ယဇ်ပုရോഹိတ်တို့မှာ ပေတရုက သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပုရోహိတ်အဖွဲ့ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသူများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ပေတရု၏ သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပုရోహိတ်အဖွဲ့သည် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သတင်းစကားကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အသိပညာတိုးပွားမှုကို နားလည်သော ပညာရှိတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဒံယေလက သတ်မှတ်ဖော်ပြသကဲ့သို့ မိုက်မဲသူများ၊ သို့မဟုတ် ဆိုးယုတ်သူများသည် ထိုအသိပညာတိုးပွားမှုကို ငြင်းပယ်ကြပြီး၊ ဟောရှေကလည်း ထိုအကြောင်းကြောင့် သူတို့သည် ယဇ်ပုရോഹိတ်များအဖြစ်မှ ပယ်ချခံရကြသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။
ငါ၏လူမျိုးသည် အသိပညာမရှိခြင်းကြောင့် ပျက်စီးကြ၏။ သင်သည် အသိပညာကို ပယ်ချခဲ့သောကြောင့်၊ သင်သည် ငါ့အတွက် ယဇ်ပုရောဟိတ်မဖြစ်ရအောင် ငါလည်း သင့်ကို ပယ်ချမည်။ သင်၏ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သင်မေ့လျော့ခဲ့သောကြောင့်၊ ငါလည်း သင့်သားသမီးတို့ကို မေ့လျော့မည်။ သူတို့သည် တိုးပွားလာသမျှအတိုင်း ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ပြုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ဘုန်းအသရေကို အရှက်ကွဲခြင်းအဖြစ်သို့ ငါပြောင်းလဲမည်။ ဟောရှေ ၄:၆၊ ၇။
ဧဖရိမ်၏ မူးယစ်သောက်စားသူတို့ကို ဟေရှာယသည်လည်း “ဘုန်းအသရေ၏ ကွမ်းမောက်” ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဘုန်းအသရေသည် “အရှက်ကွဲခြင်း” သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဟိုးရှေသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ တိုးပွားလာသော အသိပညာကို ငြင်းပယ်သူများသည် လောဒိကိယရှိ သတ္တမနေ့ အဒဗင်တစ် အသင်းတော်ဖြစ်ကြောင်းကို အထူးတလည် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူက “ငါ့လူမျိုး” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူ၏ လူမျိုးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ်မှ ပယ်ရှားခြင်းခံရကြလိမ့်မည်၊ ထိုအမှုသည် နောက်ဆုံးဖြစ်သော စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ဖြစ်ပျက်၏၊ အကြောင်းမှာ သူသည် သူတို့၏ သားသမီးများကို မေ့လျော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ သားသမီးတို့သည် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်၏။
အတူ—တစ်—ဖြစ်ခြင်း
“လေဝိဝတ္တိ ၂၃” ဟူသော ခေါင်းစဉ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့၏ ပြေငြိမ်းခြင်း” ဟူသော အရာဖြစ်သည်။ ဤအမှန်တရားကို စာအုပ်၏ အမည်နှင့် အခန်းအမှတ်တို့ကို ဆက်စပ်စဉ်းစားရုံဖြင့်ပင် တွက်ချက်သိမြင်နိုင်သည်။ လေဝိဝတ္တိ ၂၃ တွင် ဆွေးနွေးထားသော ပြေငြိမ်းခြင်းသည် “at-one-ment” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘောတို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ဖော်ညွှန်းနေသည်။ ထိုပေါင်းစည်းခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ သင်္ကေတများစွာဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုတို့အနက် တစ်ခုမှာ လူ့ဗိမာန်ကို ဘုရားဗိမာန်နှင့် ပေါင်းစည်းရမည်ဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။
လူ့ဗိမာန်၌ “23” အထီးခရိုမိုဆိုမ်များနှင့် “23” အမခရိုမိုဆိုမ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အခြေခံတည်ဆောက်ပုံရှိသည်။ ပေတရုက တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ကို “ဝိညာဉ်ရေးရာအိမ်တော်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထိုခရိုမိုဆိုမ်များသည် ယောကျ်ားနှင့် မိန်းမတို့ ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ ပေါင်းစည်းကြပြီး၊ ဘုရားသခင် ပေါင်းစည်းတော်မူသောအရာကို လူသည် မခွဲမကွာစေကြနှင့်။ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းသည်လည်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်း၏ အခြားသင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း “23” သည် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အကြီးအကဲယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဗိမာန်တော်နှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ဗိမာန်တော်တို့ ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
နှစ်ဆယ့်နှစ်ပိုဒ်
လေဝိရာကျမ်း အခန်း နှစ်ဆယ့်သုံးတွင်ရှိသော နွေဦးပွဲတော်များကို ထိုအခန်း၏ ပထမ အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ဆောင်းဦးပွဲတော်များကို ထိုအခန်း၏ နောက်ဆုံး အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်မှာ အခန်းငယ် လေးဆယ့်လေးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်တွင် လေဝိရာကျမ်း အခန်း နှစ်ဆယ့်သုံး၏ ပြည့်စုံခြင်းအရ၊ သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့တွင် ပုံရိပ်မှန် အပြစ်ဖြေလွှတ်ရာနေ့ စတင်ခဲ့သည်။ အခန်း နှစ်ဆယ့်သုံးကို အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်စီပါဝင်သော ကာလနှစ်ရပ်အဖြစ် ခွဲထားသည်။ ထိုအခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်စီပါဝင်သော ကာလနှစ်ရပ်သည် ပွဲတော်များဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် ယുക്തိနည်းကျစွာ ဆက်နွယ်လျက်ရှိသကဲ့သို့၊ နွေဦးရာသီက ကိုယ်စားပြုသော ခရစ်တော်၏ တိုက်ဝန်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းနှင့်၊ ဆောင်းဦးရာသီက ကိုယ်စားပြုသော အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့်လည်း ယുക്തိနည်းကျစွာ ခွဲခြားထားသည်။
၂၂
နွေဦးပွဲတော်များနှင့် ဆောင်းဦးပွဲတော်များ နှစ်မျိုးစလုံးကို အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ချက်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုအခန်းငယ်များသည် အက္ခရာ “၂၂” လုံးပါဝင်သော ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ သက်သေခံချက်နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ “၂၂” သည် “၂၂၀” ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ဖြစ်ပြီး၊ “၂၂၀” သည် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာသဘောနှင့် လူသားသဘော ပေါင်းစည်းခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ “၂၂၀” သည် ယုဒ၏ ပြန့်ကျဲခြင်းကာလ ၂,၅၂၀ နှစ်နှင့် အပြစ်ဖြေရာနေ့တိုင်အောင် ၂,၃၀၀ နှစ်တို့၏ အစပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၂,၅၂၀ ၏ အစမှတ်မှာ ခရစ်မပေါ်မီ ၆၇၇ ခုနှစ်ဖြစ်၍၊ ၂,၃၀၀ ၏ အစမှတ်မှာ ခရစ်မပေါ်မီ ၄၅၇ ခုနှစ်ဖြစ်သဖြင့်၊ နှစ်ရာနှစ်ဆယ်နှစ်သည် ဘုရားသခင်၏ တပ်တော်ကို နင်းချေခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို နင်းချေခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တို့အကြား ဆက်စပ်သည့် ချိတ်ဆက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်စလုံးသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ အရိပ်ပုံစံ၏ ပြည့်စုံသဘောဖြစ်သော အပြစ်ဖြေရာနေ့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြသည်။
ထိုနေ့ရက်၌၊ ခရစ်တော်သည် လူသားဗိမာန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်ကို ပေါင်းစည်းသော အမှုတော်ကို စတင်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ဟဗက္ကုတ် 2:20 နှင့် ယောဟန် 2:20 တို့နှစ်ခုစလုံးသည် ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။ ဟဗက္ကုတ်သည် ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာန၌ ရှိတော်မူကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ယောဟန်သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်ရမည့် မီလာရိုက်ဗိမာန်သည် 1798 မှ 1844 အထိ မီလာရိုက် လူသားဗိမာန်ကို တည်ဆောက်ခြင်းကို မှတ်သားသော လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကာလကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ “23” နှင့် “23” တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော “46” နှစ်၏ သမိုင်းကို၊ 1831 ခုနှစ်တွင် ထိုသမိုင်း၏ သတင်းစကားကို ပထမဦးစွာ စတင်ကြေညာခဲ့သော ဝီလျံ မီလာ၏ အမှုအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုအချိန်သည် King James Bible ထုတ်ဝေခြင်းပြီးနောက် “220” နှစ်မြောက်သော အချိန်ဖြစ်သည်။ 1611 ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် “220” နှစ်အကြာ 1831 ခုနှစ်တွင် လူသားတမန်တော်တစ်ဦးနှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ နွေဦးပွဲတော်များနှင့် ဆောင်းဦးပွဲတော်များကိုလည်း “22” ပုဒ်တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။
အကြောင်းအရာတူညီသော နှစ်ကြောင်းစီပါဝင်သည့် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်သည်၊ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်အရ ပထမ အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်ကို နောက်ထပ် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ငယ်၏ အပေါ်တွင် တင်၍ နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဟု တောင်းဆိုလျက်ရှိသည်။ ဤသို့ အကြောင်းကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ကိုက်ညီအောင် စီစဉ်ချိန်ညှိရာတွင်၊ နွေဦးပွဲတော်များ၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ဝင်းတော်နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အမှုတော်ကို အမြင့်ဆုံး သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် ပေါင်းစည်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းတွင်၊ ၎င်းသည် ဗိမာန်တော် နှစ်ခု၏ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကာ၊ ထိုအရာသည် ခရစ်တော်၏ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း အမှုတော်ကို ဖော်ပြသည်။
အခန်းငယ် ၁ မှ ၂၂ အထိကို အခန်းငယ် ၂၃ မှ ၄၄ အထိနှင့် ကိုက်ညီစွာ စီညှိလျှင်၊ ဟီဘရူးအက္ခရာ ၂၂ လုံးက သက်သေခံသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ မျဉ်းကြောင်းတစ်ရပ် တည်ရှိလာသည်။ ထို့ပြင် “၂၂” ဟူသော ကိန်းဂဏန်းက ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတအနက်နှင့်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော သမိုင်းတော်အတွင်း ထိုပွဲတော်များ၏ ပြည့်စုံအကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် အတူ ပွဲတော်များက ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတအနက်နှင့်လည်းကောင်း၊ ထိုပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ မျဉ်းကြောင်းကို သက်သေခံလျက်ရှိသည်။
နွေဦးပွဲတော်များ၏ အစပိုင်းသည် ပထမဦးစွာ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ဆောင်းဦးပွဲတော်များ၏ အဆုံးပိုင်းသည် သတ္တမနှစ် ဥပုသ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ခရစ်တော်သည် အာလဖာနှင့် ဩမေဂါ ဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မျိုးရိုးစဉ်အတွင်းရှိ “22” သက်သေနှစ်ပါး၏ အစနှင့် အဆုံး၌ ဥပုသ်ကို တင်ထားတော်မူ၏။
ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ အပြစ်ဖြေရှင်းရာနေ့၏ ပုံရိပ်ပြည့်စုံအနက်ဖွင့်ခြင်းအစတွင် အထူးအလင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ခုနစ်နှစ်မြောက် ဥပုသ်နှစ်၏ အလင်းသည်ကား အဆုံး၌ရှိသော အလင်းဖြစ်သည်။ ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့သည် လေဝိဝတ္ထု “၂၃” ၌ ဖော်ပြထားသော သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲများအနက် ပထမဆုံးသော သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲလည်း ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ခုနစ်နှစ်မြောက် ဥပုသ်နှစ်သည်လည်း ထိုအခန်း၌ နောက်ဆုံးသော သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်သည် “၂၃” အခန်းရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်မျိုးဆက်၏ အာလဖနှင့် အိုမေဂာ ဖြစ်သည်။ ပထမဖြစ်သော၊ ခုနစ်ရက်မြောက် ဥပုသ်နေ့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှု၏ အာလဖ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော၊ ခုနစ်နှစ်မြောက် ဥပုသ်နှစ်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှု၏ အိုမေဂာ ဖြစ်သည်။
“ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့သောသူတို့သည် တရားမျှတခြင်း၏ နေမင်း၏ အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ မိမိတို့၏ လမ်းစဉ်ကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ ရွေးနှုတ်ရှင်ကို အရှက်ကွဲစေကြမည်မဟုတ်။ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အလင်းသည် သူတို့အပေါ် ထွန်းလင်းနေသည်။ ဤကမ္ဘာ၏ သမိုင်းအဆုံးသတ်သို့ သူတို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ခရစ်တော်နှင့်ဆိုင်သော အသိပညာနှင့် ကိုယ်တော်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်များအကြောင်း သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် အလွန်တိုးပွားလာသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်၌ အဆုံးမဲ့တန်ဖိုးရှိသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သားတော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အလွန်ထူးကဲသော လှပမှုနှင့် ချစ်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ဆောင်လျက်ရှိသည်။ သူတို့သည် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်၏ အရေးပါမှုကို မြင်ကြသည်။ အမှန်တရားကို သူတို့အား ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားလျက်ရှိသည်။ ကျမ်းစာသည် လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုအလုံးစုံကို ဖွင့်လှစ်ပေး၍ အခက်အခဲအလုံးစုံကို ဖြေရှင်းပေးသော သော့ချက်ဖြစ်သည်ကို သူတို့ မြင်ကြသည်။ အလင်းကို လက်ခံရန်နှင့် အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့သောသူတို့သည် ဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားမလည်နိုင်ကြသော်လည်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းယူ၍ ယေရှုနောက်သို့ လိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလင်း၌ အလင်းကို မြင်ကြလိမ့်မည်။” The Southern Watchman, April 4, 1905.
ဤနေရာ၌၊ “ဤကမ္ဘာမြေ၏ သမိုင်းအဆုံးသတ်နီးကပ်လာချိန်၌”၊ ပုံတူအနက်ရှိသော အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ အဆုံးတွင်၊ “ကိုယ်ခန္ဓာယူတော်မူခြင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်” သည် ပုံတူအနက်ရှိသော အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ အစအဦး၌ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်ဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်သည် “နူးညံ့သော” တောက်ပမှုဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သကဲ့သို့ ထိုသို့သော “နူးညံ့သော” တောက်ပမှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်လျက်ရှိသည်။
“ယေရှုသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာ၏ အဖုံးကို မြှင့်တင်တော်မူ၍၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး ရေးသားထားသော ကျောက်ပြားတို့ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရ၏။ ပညတ်ချက်ဆယ်ပါး၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်၌ရှိသော စတုတ္ထပညတ်တော်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ် အံ့ဩခြင်းသို့ ရောက်၏။ ၎င်းပတ်လည်၌ နူးညံ့သော အလင်းရောင်ဝန်းတစ်ခုပင် ဝိုင်းရံလျက်ရှိ၏။ ကောင်းကင်တမန်က ဤသို့ ဆို၏။ ‘၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့အတွင်းရှိ အရာခပ်သိမ်းကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသည့် ဘုရားသခင်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးတည်းသော ပညတ်တော် ဖြစ်၏။ မြေကြီး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို တည်ခဲ့သောအခါ၊ ဥပုသ်နေ့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ထိုအခါ၌ပင် တည်ခဲ့လေ၏။’” Testimonies, volume 1, 75.
“အခြေခံအုတ်မြစ်” ဟုခေါ်သော သတ္တမနေ့ ဥပုသ်သည် လေဝိဝတ္တရာကျမ်း “၂၃” ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးပြီး၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးပွဲတော်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ သက်သေခံချက်ကို သတ္တမနှစ် ဥပုသ်သည် အဆုံးသတ်ပေးသည်။ သတ္တမနှစ် ဥပုသ်သည် ထိုအခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်၌ တည်ဆောက်ထားသော ဗိမာန်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အဆုံးတွင်ရှိသော သတ္တမနှစ် ဥပုသ်ကို ၂,၅၂၀ ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်ကိုလည်း ၂,၃၀၀ ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သတ္တမနှစ် ဥပုသ်သည် “အသားယူခြင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက္ခဏာဖြစ်ပြီး၊ သတ္တမနှစ် ဥပုသ်သည် ဘုရားတော်၏ သဘောသဘာဝနှင့် လူ့သဘောသဘာဝ ပေါင်းစည်းခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။
မျဉ်းကြောင်းများကို ညှိနှိုင်းစေခြင်း
လေဝိကျမ်း နှစ်ဆယ့်သုံးတွင် နွေဦးပွဲတော်များကို ဆောင်းဦးပွဲတော်များနှင့် ကိုက်ညီစွာ စီရင်ချိန်ညှိ၍ ကြည့်လျှင်၊ ပသခါပွဲတော်၏ နောက်နေ့တွင် တဆေးမပါသောမုန့်ပွဲတော် ခုနစ်ရက်ကြာသော ပွဲတော်က ဆက်လက်လာပြီး၊ တဆေးမပါသောမုန့်ပွဲတော် ခုနစ်ရက်ကြာသော ပွဲတော် စတင်သည့်နေ့၏ နောက်နေ့တွင် အဦးအသီးပွဲတော်က လိုက်လာသည်။ သုံးရက်အတွင်း လမ်းမှတ်သုံးခု ဖြစ်သည်။
မဖောင်းမပြန့်မုန့်ပွဲတော်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော ခုနစ်ရက်ကာလသည် သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲဖြင့် အစပြုပြီး၊ ထိုနည်းတူပင် သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ မဖောင်းမပြန့်မုန့်ပွဲတော် စတင်သည့်နေ့၏ နောက်တစ်နေ့တွင် ဦးဖျားအသီးပွဲတော် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထိုပွဲတော်တွင် နွေဦးရာသီ မုယောစပါး၏ ဦးဖျားအသီးပူဇော်သက္ကာလည်း ပါဝင်သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်သည် ရက်သတ္တပတ်ပွဲတော်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ဦးဖျားအသီးပွဲတော်၏ နောက် ရက်ငါးဆယ်မြောက်နေ့တွင် ကျရောက်သည်။ ထိုဦးဖျားအသီးပွဲတော်သည် ရက်သတ္တပတ် ခုနစ်ပတ်ကာလ၏ အစကို မှတ်သားပေးပြီး၊ ထိုကာလသည် လေးဆယ့်ကိုးရက်မြောက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်ကာ၊ ၎င်းနောက်တွင် “ငါးဆယ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ပင်တေကုတ္တေ ရောက်ရှိလာသည်။
ပသခါပွဲသည် ဆယ့်လေးရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင် စတင်သည်။ ပသခါပွဲသည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးခြင်းမဟုတ်။
ထို့နောက် ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင်၊ ခုနစ်ရက်ကြာသော တဆေးမပါမုန့်ပွဲတော် ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုခုနစ်ရက်ကြာပွဲတော်၏ ပထမနေ့နှင့် နောက်ဆုံးနေ့တို့သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲများ ဖြစ်ကြသည်။
နောက်တစ်နေ့ဖြစ်သော တစ်ဆယ့်ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တွင်၊ ဦးဖျားသီးနှံနေ့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထို့နောက် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်ဖြင့် မှတ်သားထားသော ခုနစ်ပတ်ကာလသည် စတင်လာပြီး၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်သည် နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးပွဲတော်များတွင် ဖော်ပြထားသော သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲ ခုနစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဦးဖျားသီးနှံနေ့သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲ မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် သတ္တမလ၏ ပထမနေ့၌ တံပိုးမှုတ်ပွဲတော်သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးခြင်းဖြစ်၏။
သတ္တမလ၏ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့၌ ကျရောက်သော အပြစ်ပယ်ရှင်းခြင်းနေ့သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲဖြစ်သော်လည်း၊ ပွဲတော်မဟုတ်။
တဲတော်ပွဲ၏ ပထမနေ့သည် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲဖြစ်သည်။ ခုနစ်ရက်ကြာသော ပွဲတော်ပြီးနောက် တဲတော်ပွဲ၏ အဋ္ဌမနေ့ရှိသေး၏။ သို့ရာတွင် ထိုအဋ္ဌမနေ့ကို ပွဲတော်များက ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသော ကာလအပိုင်းအခြားများ၏ ပြင်ပ၌ ရှိသောနေ့အဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ ထိုအဋ္ဌမနေ့သည်လည်း သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲဖြစ်သည်။
ပွဲတော်များကို မိတ်ဆက်ပေးသော သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်လျှင်၊ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲခုနစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ ခုနစ်ခုနှင့် ပွဲတော် ခုနစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ယင်းတို့၏ ကိုက်ညီပုံမှာ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲများနှင့် တစ်ထပ်တည်းမဟုတ်ပေ။ ပထမနှင့် နောက်ဆုံး လမ်းမှတ်တို့သည် ဥပုသ်များဖြစ်ကြသည်။ ပထမမှာ နေ့အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် နောက်ဆုံးမှာ နှစ်အတွက်ဖြစ်သည်။ alpha နှင့် omega ဥပုသ်တို့အကြား သတ်မှတ်ထားသော ပွဲတော်များအတွင်းတွင် ပွဲတော် ခုနစ်ခုနှင့် သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ ငါးခု ရှိသည်။ alpha ဖြစ်သော သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နှင့် omega ဖြစ်သော သတ္တမနှစ် ဥပုသ်ကိုပါ ထည့်သွင်းလျှင်၊ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ ခုနစ်ခုနှင့် ပွဲတော် ခုနစ်ခု ရှိလာသည်။ တဲတော်ပွဲ၏ အဋ္ဌမနေ့သည် ပွဲတော်များ၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားကြပြီး၊ ထိုကြောင့် အဋ္ဌမသည် ခုနစ်ထဲမှဖြစ်သည်ဟူသော ပဟေဠိကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ် ဖော်ထုတ်နေသော အချက်မှာ၊ Palmoni အဖြစ် ယေရှုသည် အခန်း “23” အတွင်းရှိ ကိန်းဂဏန်းများ၏ အပြောင်းအလဲကွဲပြားမှုများကို အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် နည်းလမ်းဖြင့် စီမံတော်မူခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
နွေဦးရာသီ
နွေဦးရာသီပွဲတော်များတွင် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်၏ ခုနစ်ရက်ကြာသော ပွဲတော်ကာလတစ်ရပ် ပါဝင်ပြီး၊ ထိုကာလ၏ အစတွင် alpha သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲတစ်ရပ်နှင့် အဆုံးတွင် omega သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲတစ်ရပ် ပါရှိသည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်သည် နွေဦးရာသီပွဲတော်များအတွင်း တတိယမြောက် သန့်ရှင်းသော စုဝေးပွဲဖြစ်သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်သည် ခုနစ်ပတ်ကြာသော ကာလတစ်ရပ် ကုန်ဆုံးသည့်နောက် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထိုကာလသည် ငါးဆယ်မြောက်နေ့၌ ကျင်းပသော ပွဲတော်တစ်ရပ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ နွေဦးရာသီပွဲတော်များကို ပွဲနေ့ လေးရက်နှင့် ကာလ သုံးရပ်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။ ပါစကာပွဲ၊ တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲ၊ ပထမအသီးပွဲနှင့် ပင်တေကုတ္တေပွဲတို့သည် ပွဲနေ့ လေးရက်ဖြစ်ကြပြီး၊ ကာလ သုံးရပ်မှာ တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲ၏ ခုနစ်ရက်၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ ငါးဆယ်မြောက်နေ့မတိုင်မီရှိ၍ ထိုနေ့ကိုလည်း အပါအဝင်ပြုသော လေးဆယ့်ကိုးရက်၊ နှင့် အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ပထမ သုံးရက်တို့ဖြစ်သည်။
ပသခါကာလ၏ ပထမသီးနှံပူဇော်သက္ကာသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ ပြုလုပ်သော ပထမသီးနှံပူဇော်သက္ကာနှင့် ကိုက်ညီညွတ်သည်။ ပသခါ၏ သုံးရက်ကာလအတွင်း မုယောစပါး၏ ပထမသီးနှံပူဇော်သက္ကာများနှင့် ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌ ပင်တေကုတ္တေကာလ လေးဆယ့်ကိုးရက်၊ သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ရက်၏ အဆုံးတွင် ဂျုံ၏ ပထမသီးနှံပူဇော်သက္ကာသည် ဖြစ်သည်။
ကျဆုံးခြင်း
ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်များသည် တရားစီရင်ခြင်းသို့ ဦးတည်သော ဆယ်ရက်ကာလကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးသည့် သတ်မှတ်ထားသော ပွဲနေ့တစ်နေ့ဖြင့် အစပြုသည်။ တရားစီရင်ခြင်းနောက် ငါးရက်မြောက်တွင် ခုနစ်ရက်ကြာသော ပွဲတော်တစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ထိုခုနစ်ရက်အနက် ပထမနေ့နှင့် နောက်ဆုံးနေ့တို့ကို သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့မှ နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ တဲတော်ပွဲတော်ကို ကျင်းပကြပြီး၊ ထို့နောက် နှစ်ဆယ့်သုံးရက်မြောက်နေ့တွင် မြေ၏ ဥပုသ်နေ့ကို မှတ်သားကျင်းပကြသည်။
ဆောင်းဦးပွဲတော်များကို နွေဦးပွဲတော်များ၏ အပေါ်၌ ထပ်တင်၍ ချထားသောအခါ၊ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ချက်စီဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော မျဉ်းနှစ်ကြောင်း ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမျဉ်းနှစ်ကြောင်းကို ဟေဗြဲအက္ခရာ နှစ်ဆယ့်နှစ်လုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်သောအခါ၊ ပထမလမ်းမှတ်သည် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးလမ်းမှတ်သည် သတ္တမနှစ် ဥပုသ်၏ သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သတ္တမလ၏ တစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့၌၊ သင်တို့သည် မြေ၏အသီးအနှံကို စုသိမ်းပြီးသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားအဘို့ ပွဲကို ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင်းပရမည်။ ပဌမနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ရမည်၊ အဋ္ဌမနေ့လည်း ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ရမည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၃၉။
ပင်တေကုတ္တေပွဲသည် အစောမိုးဖြစ်၍၊ တဲတော်ပွဲသည် နောက်မိုးဖြစ်၏။ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်းကို တစ်ရက်တည်းဖြင့် ပုံဆောင်ထားပြီး၊ တဲတော်ပွဲဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော သွန်းလောင်းခြင်းမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုဖြစ်၍ ထိုအချိန်ကာလသည် အဆုံးသတ်သွားပြီးနောက်၊ ရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၊ အရင် ခုနစ်ရက်၏ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့က လိုက်လာ၏။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်း နောက်ဆုံးပေါ်ထင်ရှားခြင်း၏ နောက်တွင် လိုက်လာသော ဥပုသ်နေ့သည် မြေကြီးသည် အနှစ်တစ်ထောင် တိတ်ဆိတ်အနားယူရသော မြေကြီး၏ ဥပုသ်ကို ပုံဆောင်ထား၏။
“ဒုက္ခကာလ၌ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မြို့များနှင့် ရွာများမှ ပြေးကြရ၏။ သို့ရာတွင် မတရားသောသူတို့က ကျွန်ုပ်တို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီး၍ သန့်ရှင်းသူတို့၏ အိမ်များအတွင်းသို့ ဓားကိုင်ဝင်လာကြ၏။ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်ရန် ဓားကို မြှောက်ကြသော်လည်း၊ ထိုဓားသည် ကျိုးပျက်၍ ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ အင်အားမဲ့စွာ ပြုတ်ကျလေ၏။ ထိုနောက် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် နေ့ညမပြတ် အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ကြရာ၊ ထိုအော်ဟစ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့ တက်ရောက်လေ၏။ နေမင်းကြီး ထွက်လာ၍ လမင်းသည် ရပ်တန့်လေ၏။ စမ်းရေများသည် စီးဆင်းခြင်း ရပ်တန့်ကုန်၏။ မှောင်မိုက်၍ ထူထဲသော မိုးတိမ်များ တက်လာကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခတ်လေ၏။ သို့သော် တည်ငြိမ်သော ဘုန်းတော်ဖြင့် ပြည့်စုံသည့် ကြည်လင်သော နေရာတစ်ခု ရှိ၍၊ ထိုအရပ်မှ ရေများစွာ၏ အသံကဲ့သို့သော ဘုရားသခင်၏ အသံတော် ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်စေလေ၏။ မိုးကောင်းကင်သည် ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် ဖြစ်လျက် အလွန်လှုပ်ရှားမငြိမ် ဖြစ်နေ၏။ တောင်များသည် လေတိုက်ရာ၌ လှုပ်ခတ်သော ကျူပင်ကဲ့သို့ တုန်လှုပ်၍၊ စုတ်ပြတ်ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ခဲများကို အနှံ့အပြားသို့ ပစ်ထုတ်လေ၏။ ပင်လယ်သည် အိုးတစ်လုံး ဆူပွက်သကဲ့သို့ ဆူလောင်၍ ကျောက်ခဲများကို ကုန်းမြေပေါ်သို့ ပစ်တင်လေ၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ယေရှုကြွလာတော်မူမည့် နေ့ရက်နှင့် နာရီကို မိန့်တော်မူ၍၊ မိမိလူတို့အား ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ပေးအပ်တော်မူစဉ်၊ ဝါကျတစ်ကြောင်းကို မိန့်တော်မူပြီးလျှင် ခဏရပ်တန့်တော်မူ၏။ ထိုစကားများသည် မြေကြီးတစ်ခွင်လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ပြန့်နှံ့သွား၏။ ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလအမျိုးသည် မျက်စိကို အထက်သို့ စူးစိုက်လျက် ယေဟောဝါ၏ နှုတ်တော်မှ ထွက်လာသော စကားများကို နားထောင်ကြ၏။ ထိုစကားများသည် အလွန်ပြင်းသော မိုးကြိုးသံတန်းများကဲ့သို့ မြေကြီးတစ်ခွင်လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ဂంభీరလေးနက်လေ၏။ ဝါကျတစ်ကြောင်းစီ၏ အဆုံးတွင် သန့်ရှင်းသူတို့က ‘ဘုန်းတော်ရှိစေသတည်း။ ဟာလေလုယာ!’ ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာအဆင်းများသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် လင်းထိန်နေကြ၏။ စိနာတောင်မှ မောရှေ ဆင်းလာသောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် ဘုန်းတော်ဖြင့် တောက်ပခဲ့သကဲ့သို့၊ သူတို့လည်း ထိုဘုန်းတော်ဖြင့် တောက်ပကြလေ၏။ မတရားသောသူတို့သည် ထိုဘုန်းတော်ကြောင့် သူတို့ကို မကြည့်ရှုနိုင်ကြပေ။ ထို့ပြင် မိမိ၏ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ခဲ့သောသူတို့အပေါ် အဆုံးမရှိသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကြေညာတော်မူသောအခါ၊ သားရဲနှင့် ၎င်း၏ ရုပ်တုအပေါ် အောင်ပွဲခံသော အလွန်ကြီးမားသည့် ကြွေးကြော်သံတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လေ၏။”
“ထို့နောက် မြေသည် အနားယူရမည့် ယုဘိလအချိန် စတင်လေ၏။” Early Writings, 34.
ယုဗေလသည် ခုနစ်နှစ်စက်ဝိုင်း ခုနစ်ကြိမ်ပြီးနောက် ဖြစ်သော ငါးဆယ်မြောက်နှစ်ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ ငါးဆယ်မြောက်နေ့သို့ ဦးတည်သော ၄၉ ရက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဆောင်းဦးပွဲတော်များ၏ အစဉ်လိုက်ကို နွေဦးပွဲတော်များနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲသို့ ဦးတည်သော ၄၉ ရက် ရှိလာပြီး၊ ထိုပွဲသည် တဲတော်ပွဲ၏ ခုနစ်ရက်တာကာလ စတင်ခြင်းကို မှတ်သားပေးသည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲနှင့် တဲတော်ပွဲတို့သည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကိုက်ညီနေကြပြီး၊ နှစ်ခုလုံးပေါင်း၍ မကြာမီ လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေမှ စတင်ကာ ကရုဏာကာလပိတ်သိမ်းသည်အထိ၊ ထာဝရဘုရား ပြန်ကြွလာတော်မူသည်အထိ၊ ထို့နောက် ခုနစ်နှစ်မြောက် ဥပုသ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့်အတိုင်း—ထိုသည် တဲတော်ပွဲ၌ ပါဝင်သော ခုနစ်၏ ရှစ်မြောက်အရာဖြစ်သည်—မြေကြီးသည် အနားယူရသောကာလတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိသော နောက်မိုးကာလကို ဖော်ထုတ်ပြသကြသည်။
အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ပိုဒ်စီပါသော မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကို အတူတကွ ပေါင်းစည်းတင်ပြရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းများစွာကြောင့် ဖြစ်သည်။ မျဉ်းနှစ်ကြောင်းစလုံးတွင် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်ပိုဒ်စီ ရှိကြပြီး၊ ၂၂ သည် ၂၂၀ ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ဖြစ်သဖြင့်၊ ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူသားသဘောတရားတို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းကို သင်္ကေတပြုသော အရာဖြစ်သည်။
နှစ်မျိုးသောလိုင်းစလုံးသည် စာလုံးနှစ်ဆယ့်နှစ်လုံးပါသော ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
မျဉ်းနှစ်ကြောင်းစလုံးသည် ပွဲတော်များကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
မျဉ်းနှစ်ကြောင်းစလုံးသည် တစ်နှစ်တာအတွင်းရှိ စပါးရိတ်သိမ်းချိန်ရာသီနှစ်ရာသီကို ကိုယ်စားပြုသည်။
လိုင်းနှစ်လိုင်းစလုံးသည် တရားရုံးဝင်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လေဝိဝတ္တုကျမ်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် သက်ဆိုင်သကဲ့သို့၊ ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်တော် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကြောင့်များကြောင့်၊ လေဝိဝတ္တုကျမ်း အခန်း ၂၃ ၏ အခန်းငယ် လေးဆယ့်လေးငယ်ပေါ်တွင် “တစ်လိုင်းပေါ်တစ်လိုင်း” ဟူသော နည်းလမ်းကို အသုံးချခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အဖို့ အပြည့်အဝ တရားမျှတသည်။
ပင်တေကုတ္တေပွဲသည် ခရစ်ယာန်သာသနာအတွက် အစောမိုးဖြစ်ခဲ့ပြီး တဲတော်ပွဲသည် ခရစ်ယာန်သာသနာအတွက် နောက်မိုးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နွေဦးရာသီ၏ “ပင်တေကုတ္တေနေ့” ကို ဆောင်းဦးရာသီရှိ တဲတော်ပွဲ၏ ခုနစ်ရက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ ကိုက်ညီစွာ ဆက်စပ်ထားကြသည်။ Sister White က “ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ၌ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မြို့များနှင့် ရွာများမှ ထွက်ပြေးကြ၏” ဟု ဖော်ပြခဲ့သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကြောင့် တောအရပ်၌ နေထိုင်လျက်ရှိသော အချိန်ကို ညွှန်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ တဲတော်ပွဲကာလအတွင်း တဲများ၌ နေထိုင်ခြင်းသည် မြေကြီးအတွက် ဥပုသ်ဂျူဗီလီ အနားယူခြင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သည့် သမိုင်းကို ပုံဆောင်ထားသည်။
ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့သည် တဲနန်းပွဲ၏ ခုနစ်ရက်အစ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ယုဘိလသည် တဲနန်းပွဲ၏ ထိုခုနစ်ရက်တို့နှင့်ဆိုင်သော အဋ္ဌမနေ့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ တဲနန်းပွဲမတိုင်မီ ငါးရက်၌ အပြစ်ဖြေရာနေ့ ရှိသည်။ ထိုသို့ဖြစ်၍၊ တဲနန်းပွဲ၏ အစကို အမှတ်အသားပြုသော ပင်တေကုတ္တေပွဲမတိုင်မီ ငါးရက်တွင်—တရားစီရင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုထားသည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ တရားစီရင်ခြင်းမတိုင်မီ ဆယ်ရက်၌ တံပိုးပွဲ ရှိသည်။ ဤမျဉ်းများကို ပေါင်းစည်းကြည့်သော်၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီ ငါးရက်တွင် တရားစီရင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုထားသည်။ ထိုအရာမတိုင်မီ ဆယ်ရက်၌ တံပိုးပွဲကို အမှတ်အသားပြုထားသည်။
ခရစ်တော်၏ဗတ္တိဇံသည် ကိုယ်တော်၏သေခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်သုံးဆင့်ကို ပသခါပွဲ၌ ကိုယ်တော်၏သေခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥပုသ်နေ့၌ ကိုယ်တော် သင်္ဂြိုဟ်ခံရ၍ အနားယူခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ တနင်္ဂနွေနေ့၌ ကိုယ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ကိုယ်တော်၏သေခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ သုံးရက်တာကာလသည် အဆင့်သုံးဆင့်ပါဝင်သော waymark တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နွေဦးပွဲများနှင့် ဆောင်းဦးပွဲများ၏ လမ်းကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမှ စတင်ကြသည်။ တတိယနေ့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ပင်တေကုပ္ပသို့ ဦးတည်သည့် လေးဆယ့်ကိုးရက်တာကာလကို စတင်စေပြီး၊ ၎င်းသည် Sunday law ဖြစ်သည်။ ထိုလေးဆယ့်ကိုးရက်တာကာလ၏ အရှေ့၌ တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော် ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် first fruits နေ့မတိုင်မီ တစ်ရက်က စတင်ကာ ထိုနေ့ကို ကျော်လွန်၍ ငါးရက်တိုင်တိုင် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။
ပထမအသီးအနှံတို့၏ ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းမှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိသည် လေးဆယ်ကိုးရက်ဖြစ်ပြီး၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် ငါးဆယ်မြောက်နေ့ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီ ငါးရက်အလိုတွင် တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်းမတိုင်မီ ဆယ်ရက်အလိုတွင် တံပိုးသတိပေးခြင်းကို မှတ်သားထားသည်။ ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းသည် ပထမအမှတ်အသားဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ငါးရက်ကြာသောအခါ တဆေးမပါမုန့်ပွဲတော်ကာလသည် အဆုံးသတ်သည်။ တဆေးမပါမုန့်ပွဲတော် အဆုံးသတ်ပြီးနောက် သုံးဆယ်ရက်အကြာတွင် တံပိုးသတိပေးခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့နောက် ဆယ်ရက်အကြာတွင် အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ တရားစီရင်ခြင်းကို မှတ်သားထားပြီး၊ ထို့နောက် ငါးရက်အကြာတွင် ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ရောက်ရှိလာသည်။
ဤအရာသည် နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးပွဲတော်များကို line upon line အလိုက် အသုံးပြုရာတွင် တွေ့ရသော လမ်းမှတ်ခုနစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုလမ်းမှတ်များမှာ မဖောင်းမပါသောမုန့်ပွဲ၏အစ၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၊ မဖောင်းမပါသောမုန့်ပွဲ၏အဆုံး၊ တံပိုးများ၏ သတိပေးခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်း၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲနှင့် နောက်မိုးတို့ဖြစ်ကြသည်။ ထိုလမ်းမှတ်ခုနစ်ခုကို alpha သတ္တမနေ့ ဥပုသ်တစ်ခုနှင့် omega သတ္တမနှစ် ဥပုသ်တစ်ခုအတွင်း၌ သတ်မှတ်ထားသည်။ ဥပုသ်နှစ်ခုအကြားတွင် ထည့်သွင်းထားသော လမ်းမှတ်ခုနစ်ခုသည် ငါးရက်ကာလတစ်ခုကို ခွဲထုတ်၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ရက်သုံးဆယ်ကာလတစ်ခု၊ ရက်ဆယ်ကာလတစ်ခု၊ ငါးရက်ကာလတစ်ခုနှင့် ရက်ခုနစ်ကာလတစ်ခုတို့ ဆက်လက်လိုက်ပါလာသည်။
ထို့နောက် ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကိုက်ညီစွာ တင်ဆက်လျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များအား “မျက်နှာချင်းဆိုင်” သင်ကြားတော်မူပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူသည့် ကာလ ရက်လေးဆယ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ထို့နောက် တပည့်တော်များသည် အပေါ်ခန်း၌ ရက်ဆယ် ရှိနေကြသည်။ ထိုရက်ဆယ်သည် ပင်တေကုတ္တေ နေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ မျဉ်းကြောင်း၌ Leviticus “23” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ရက်လေးဆယ်ကာလနှင့် ရက်ဆယ်ကာလကို ထပ်ဖြည့်ပေးသည်။
ထမြောက်ခြင်းမှ အစပြု၍ မဖောင်းမထမုန့်ပွဲ၏ အဆုံးတိုင်အောင် ငါးရက်ရှိ၏။ ထို့နောက် တံပိုးသတိပေးခြင်းသို့ ရက်သုံးဆယ်ရှိ၏။ ထို့နောက် ခရစ်တော်၏ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းသို့ ငါးရက်ရှိ၏။ ထို့နောက် တရားစီရင်ခြင်းသို့ ငါးရက်ရှိ၏။ ထို့နောက် နောက်မိုး၏ ပင်တေကုတ္တေပွဲ ခုနစ်ရက်သို့ ငါးရက်ရှိ၏။
မဖောင်းမပေါင်မုန့်၏ ခုနစ်ရက်တာကာလ၏အစကို နောက်တစ်နေ့တွင် အဦးသီးသောအရာတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းက ဆက်လက်လိုက်လာသည်။ ထိုရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် မဖောင်းမပေါင်မုန့်၏ ခုနစ်ရက်တာကာလအတွင်း၌ ဖြစ်ပွားပြီး၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းပြီးနောက် ငါးရက်အကြာတွင် မဖောင်းမပေါင်မုန့်၏ ကာလသည် အဆုံးသို့ ရောက်သည်။
ဖောင်းမဲ့မုန့်ပွဲတော် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သုံးဆယ်ရက်အကြာတွင် တံပိုးများသည် သတိပေးချက်တစ်ရပ်ကို အမှတ်အသားပြုကြသည်။
တံပိုးများ၏ သတိပေးချက်ပြီးနောက် ငါးရက်အကြာတွင်၊ ခရစ်တော်သည် လေးဆယ်ရက်ပတ်လုံး သွန်သင်တော်မူပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်တက်ကြွခြင်းသည် အပေါ်ခန်း၌ ဆယ်ရက်တာကာလ၏ အစပြုခြင်းကို အမှတ်အသားပြုလေ၏။
ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်သို့တက်ကြွခြင်းနောက် ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် တရားစီရင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုထားသည်။
ငါးရက်အကြာတွင်၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ တနင်္ဂနွေဥပဒေသည် နောက်မိုး၏ ခုနစ်ရက်ကာလကို ဖွင့်လှစ်သည်။
သိုးငယ်တော်သည် အဘယ်သို့သွားတော်မူသမျှကိုပင် လိုက်လျှောက်ကြသောသူတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ဖြစ်ကြသည်။ ဧလိယနှင့် မောရှေတို့သည် ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် အသတ်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ကိုလည်း လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ သတ်ခဲ့သော အရပ်၌ပင် အသတ်ခံခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့မတိုင်မီ၊ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ၌ တောကန္တာရအတွင်းမှ အသံတစ်သံသည် တဆေးမဲ့မုန့်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို စတင်ကြားမြည်လာခဲ့သည်။ တဆေးသည် အမှား၊ အယောင်ဆောင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့်၊ တောကန္တာရမှလာသော သတင်းစကားသည် တဆေးမဲ့သောအရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၃၁ ရက်နေ့မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေသို့တိုင်အောင်၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း “၂၃” သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ ဘောင်အကွက်ကို ပုံဖော်ထားသည်။ ထိုဘောင်အကွက်သည် Miller ၏ အိပ်မက်၊ မာလခိ သုံးနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ကိုး၏ ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်များနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထိုဘောင်အကွက်သည် အေဒီ ၂၇ မှ ၃၄ အထိ သန့်ရှင်းသော သီတင်းပတ်အတွင်းရှိ တတိယနာရီနှင့် နဝမနာရီတို့နှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်။
ဤအကြောင်းအရာများကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။
“‘ဉာဏ်ပညာအားဖြင့် အခန်းများသည် အဖိုးတန်၍ နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသော စည်းစိမ်ဥစ္စာအမျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံကြလိမ့်မည်။’”
“စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်အတွက်သာမက ကိုယ်ခန္ဓာအတွက်လည်း ခွန်အားသည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားဖြင့် ရရှိလာသည်ဟူသောအရာမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားပင်ဖြစ်သည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ လေ့ကျင့်ခန်းပင်ဖြစ်၏။ ဤပညတ်တရားနှင့် ညီညွတ်စွာဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် နည်းလမ်းများကို ပေးအပ်ထားတော်မူ၏။”
“ဓမ္မစာအုပ်သည် လူသားတို့အနေဖြင့် ယခုဘဝအတွက်ဖြစ်စေ၊ လာမည့်ဘဝအတွက်ဖြစ်စေ ကိုယ်ကိုတပ်ဆင်ပြင်ဆင်ရန် နားလည်ရမည့် အခြေခံသဘောတရားအလုံးစုံကို ပါဝင်ထားသည်။ ထိုသဘောတရားများကိုလည်း လူတိုင်း နားလည်နိုင်ကြသည်။ ၎င်း၏ သွန်သင်ချက်ကို တန်ဖိုးထားလက်ခံလိုသည့် စိတ်ဓာတ်ရှိသူ မည်သူမဆို ဓမ္မစာအုပ်မှ တစ်ပိုဒ်တစ်ချက်ကိုသာ ဖတ်ရှုသော်လည်း ထိုအထဲမှ အထောက်အကူပြုသည့် အတွေးတစ်စုံတစ်ရာကို မရမနေ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဓမ္မစာအုပ်၏ အဖိုးတန်ဆုံးသော သွန်သင်ချက်ကို တစ်ခါတစ်ရံသာဖြစ်စေ၊ ဆက်စပ်မှုမရှိသော လေ့လာမှုဖြစ်စေ ဖြင့် မရရှိနိုင်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော အမှန်တရားစနစ်ကို အလျင်အမြန်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်သော စာဖတ်သူက ချက်ချင်းခွဲခြားသိမြင်နိုင်အောင် မတင်ပြထားပေ။ ၎င်း၏ ဘဏ္ဍာများစွာသည် အပေါ်ယံအောက်၌ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိနေပြီး၊ လုံ့လဝီရိယရှိသော ရှာဖွေလေ့လာမှုနှင့် မပြတ်မစဲ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့်သာ ရယူနိုင်သည်။ ထိုကြီးမားသော အလုံးစုံကို ဖွဲ့စည်းထားသော အမှန်တရားများကို ‘ဤအရပ်၌ အနည်းငယ်၊ ထိုအရပ်၌ အနည်းငယ်’ ဟူ၍ ရှာဖွေစုဆောင်းရမည်။ ဟေရှာယ ၂၈:၁၀။”
“ဤသို့ စူးစမ်းရှာဖွေ၍ တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုပေါင်းထားသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြည့်အဝ ကိုက်ညီစွာ သင့်လျော်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ ဧဝံဂေလိကျမ်း တစ်စောင်ချင်းစီသည် အခြားကျမ်းများကို ဖြည့်စွက်ပေးသော အရာဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက် တစ်ခုချင်းစီသည် အခြားတစ်ခုကို ရှင်းလင်းဖော်ပြချက် ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရား တစ်ရပ်ချင်းစီသည် အခြားသမ္မာတရားအချို့၏ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးပြည့်စုံလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုဒအယူဝါဒဆိုင်ရာ ပုံဆောင်အမျိုးအစားများကို ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် ထင်ရှားစွာ နားလည်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ပါဝင်သော အခြေခံသဘောတရား တစ်ရပ်ချင်းစီသည် မိမိ၏ နေရာအရပ်ရှိသကဲ့သို့၊ အချက်အလက် တစ်ရပ်ချင်းစီလည်း မိမိဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှု ရှိ၏။ ထို့ပြင် အစီအစဉ်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်မှု နှစ်မျိုးစလုံး၌ ပြည့်စုံသော တည်ဆောက်မှုတစ်ရပ်လုံးသည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို သက်သေခံလျက်ရှိသည်။ အနန္တဖြစ်တော်မူသော ဘုရား၏ စိတ်တော်မှတပါး အခြားမည်သည့် စိတ်ကမျှ ထိုသို့သော တည်ဆောက်မှုကို မစဉ်းစားတီထွင်နိုင်၊ မဖန်တီးနိုင်ချေ။”
အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို စူးစမ်းရှာဖွေ၍ ထိုအစိတ်အပိုင်းတို့၏ အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်မှုကို လေ့လာရာတွင် လူ့စိတ်၏ အမြင့်မားဆုံးသော ဉာဏ်စွမ်းရည်များသည် အပြင်းအထန် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ရသည်။ ထိုသို့သော လေ့လာမှုတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်သူမည်သူမျှ စိတ်ဉာဏ်စွမ်းအား မတိုးတက်ဘဲ မနေနိုင်။
“သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာခြင်း၏ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ တန်ဖိုးသည် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေ၍ စုစည်းတင်ပြခြင်း၌သာ မရှိပါ။ ထိုတန်ဖိုးသည် တင်ပြထားသော အကြောင်းအရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သော အားထုတ်မှု၌လည်း တည်ရှိသည်။ သာမန်နှင့် ရိုးရိုးဖြစ်သော အရာများ၌သာ အမြဲတမ်း စိတ်ကို စိုက်နှံထားလျှင်၊ စိတ်ဉာဏ်သည် သေးငယ်ပျော့ညံ့လာတတ်သည်။ မြင့်မြတ်၍ အကျယ်အဝန်းကြီးမားသော သမ္မာတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် တာဝန်ပေးခံရခြင်း မရှိလျှင်၊ အချိန်ကြာလာသဖြင့် ၎င်းသည် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးသွားတတ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပျက်ယွင်းကျဆင်းမှုမှ ကာကွယ်ရန်နှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် အတွက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းနှင့် တူညီနိုင်သော အခြားအရာ မရှိပါ။ ဉာဏ်ရည်ကို လေ့ကျင့်ပေးသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်အဖြစ် သမ္မာကျမ်းစာသည် အခြား မည်သည့်စာအုပ်တစ်အုပ်ထက်မဆို၊ သို့မဟုတ် အခြားစာအုပ်အားလုံးကို ပေါင်းစည်းထားသည်ထက်မဆို ပိုမိုထိရောက်သည်။ ၎င်း၏ အကြောင်းအရာများ၏ ကြီးမြတ်မှု၊ ၎င်း၏ စကားဖော်ပြချက်များ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ရိုးရှင်းမှု၊ ၎င်း၏ ပုံရိပ်ဖော်ချက်များ၏ အလှတရားတို့သည် အခြားအရာမည်သည့်အရာမှ မတတ်နိုင်သကဲ့သို့ အတွေးအခေါ်များကို လျင်မြန်စေ၍ မြှင့်တင်ပေးသည်။ ဖွင့်ပြချက်၌ ပါဝင်သော အံ့မခန်းကြီးကျယ်သည့် သမ္မာတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အားထုတ်ခြင်းကဲ့သို့ စိတ်ဉာဏ်စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အခြားလေ့လာမှု မရှိပါ။ ထိုသို့ အနန္တဘုရား၏ အတွေးတော်များနှင့် ထိတွေ့စေခံရသော စိတ်သည် မကြီးထွားဘဲ မနေနိုင်သကဲ့သို့၊ မခိုင်ခံ့ဘဲလည်း မနေနိုင်ပါ။”
“ထို့ပြင် ဝိညာဉ်သဘောသဘာဝ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခြင်း၌ သမ္မာကျမ်းစာ၏ တန်ခိုးသည် သာ၍ပင် ကြီးမားလှ၏။ ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် ဖန်ဆင်းခံရသော လူသည် ထိုသို့သော မိတ်သဟာယ၌သာ မိမိ၏ အမှန်တကယ်သော အသက်တာနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ရှာတွေ့နိုင်၏။ မိမိ၏ အမြင့်ဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၌ ရှာဖွေရန် ဖန်ဆင်းခံရသောကြောင့်၊ နှလုံး၏ တောင့်တခြင်းများကို ငြိမ်သက်စေနိုင်သောအရာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ရေဆာခြင်းကို ပြည့်စုံစေနိုင်သောအရာကို အခြားမည်သည့်အရာ၌မျှ မတွေ့နိုင်။ ရိုးသား၍ သင်ယူလိုစိတ်ရှိသော စိတ်သဘောဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာ၍၊ ၎င်း၏ သမ္မာတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ရှာဖွေသောသူသည်၊ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်၏ အရှင်ရေးသားသူနှင့် ထိတွေ့ဆက်သွယ်စေခြင်းခံရလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်တိုင်၏ ရွေးချယ်မှုအားဖြင့်သာ မဟုတ်လျှင်၊ သူ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ခြေများအတွက် ကန့်သတ်ချက်ဟူ၍ မရှိချေ။”
“သမ္မာကျမ်းစာသည် ၎င်း၏ စာပေဟန်နှင့် အကြောင်းအရာမျိုးစုံ ကျယ်ပြန့်သည့်အတိုင်းအတာအတွင်း ဉာဏ်စိတ်ရှိသမျှကို စိတ်ဝင်စားစေမည့်အရာတစ်ခုခုနှင့် နှလုံးသားရှိသမျှကို ထိမိဆွဲဆောင်မည့်အရာတစ်ခုခုကို ထားရှိလျက်ရှိသည်။ ၎င်း၏ စာမျက်နှာများအတွင်း၌ အလွန်ရှေးဟောင်းသော သမိုင်း၊ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ အမှန်ကန်ဆုံးသော အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ နိုင်ငံတော်ကို စီမံအုပ်ချုပ်ရန်အတွက်ဖြစ်စေ၊ အိမ်ထောင်စုကို စနစ်တကျ ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်ဖြစ်စေ အသုံးဝင်သော အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ မူဝါဒတရားများ—လူ့ပညာဉာဏ်က မည်သည့်အခါမျှ တန်းတူမမီနိုင်ခဲ့သော မူဝါဒတရားများ—ကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းတွင် အလွန်နက်နဲသော ဒဿနိကဗေဒ၊ အလွန်ချိုမြိန်၍ အလွန်မြင့်မြတ်သော ကဗျာ၊ အလွန်စိတ်ပြင်းထန်၍ အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော စာပေတို့လည်း ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဤသို့သောအနေနှင့်သာ စဉ်းစားကြည့်လျှင်ပင် သမ္မာကျမ်းစာရေးသားချက်များသည် လူသားစာရေးဆရာ မည်သူ၏ ထုတ်လုပ်မှုများထက်မဆို တန်ဖိုးအားဖြင့် မတိုင်းမတာသာလွန်လျက်ရှိသော်လည်း၊ ကြီးမြတ်သော ဗဟိုအကြံအယူနှင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်နွှယ်မှုအရ ရှုမြင်သောအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် အတိုင်းမသိ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော အကျုံးဝင်မှုနှင့် အတိုင်းမသိ ပိုမိုကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ဆောင်လျက်ရှိသည်။ ဤအကြံအယူ၏ အလင်းရောင်တွင် ရှုမြင်သောအခါ အကြောင်းအရာတိုင်းသည် အဓိပ္ပာယ်သစ်တစ်ရပ်ကို ရရှိလာသည်။ အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားများအတွင်း၌ပင် ကောင်းကင်ကဲ့သို့ မြင့်မား၍ နိစ္စထာဝရကာလကို ဝန်းရံလျက်ရှိသော မူတရားများ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။”
“သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဓိကအကြောင်းအရာ၊ ထိုကျမ်းတစ်အုပ်လုံးအတွင်းရှိ အခြားသော အကြောင်းအရာအပေါင်းတို့ စုပေါင်းတည်နေသည့် အကြောင်းအရာသည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်၊ လူ့ဝိညာဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ချမှတ်ခဲ့သော တရားစီရင်ချက်အတွင်း ပါဝင်သော မျှော်လင့်ခြင်း၏ ပထမဆုံး အရိပ်အမြွက်မှစ၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ပါရှိသော နောက်ဆုံးဘုန်းအသရေကြီးသည့် ကတိတော်ဖြစ်သည့် ‘သူတို့သည် မျက်နှာတော်ကို မြင်ရကြလိမ့်မည်။ နာမတော်သည်လည်း သူတို့၏ နဖူးပေါ်မှာ ရှိလိမ့်မည်’ (ဗျာဒိတ် 22:4) အထိ၊ သမ္မာကျမ်းစာရှိ ကျမ်းတိုင်း၊ အပိုဒ်တိုင်း၏ အဓိကဝန်ဆောင်ချက်သည် ဤအံ့ဖွယ်ကောင်းသော အကြောင်းအရာကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းဖြစ်သည်—လူသားကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ ငါတို့၏ သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ငါတို့အား အောင်ခြင်းကို ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြစ်သည်။ ၁ ကောရိန္သု 15:57။”
“ဤအတွေးကို နားလည်ဆုပ်ကိုင်သောသူသည် မိမိရှေ့၌ အဆုံးမရှိသော လေ့လာမှုနယ်ပယ်တစ်ရပ်ကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တည်းဟူသော ရတနာတိုက်တစ်ခုလုံးကို သူ့အတွက် ဖွင့်ပေးမည့် သော့ကိုလည်း သူပိုင်ဆိုင်ထားသည်။”
“ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သိပ္ပံသည် သိပ္ပံအပေါင်းတို့၏ သိပ္ပံဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်တမန်တို့နှင့် အပြစ်မကျသော ကမ္ဘာများ၏ ဉာဏ်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းတို့ လေ့လာဆည်းပူးရာ သိပ္ပံဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ အာရုံကို စိုက်ထားစေသော သိပ္ပံဖြစ်၏။ ၎င်းသည် အနန္တဘုရား၏ စိတ်တော်အတွင်း အချိန်ကာလနိစ္စထာဝရတစ်လျှောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော ရည်ရွယ်ချက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သက်ဆိုင်သော သိပ္ပံဖြစ်၏—‘နိစ္စထာဝရကာလများတစ်လျှောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော’ (ရောမ 16:25, R.V.)။ ၎င်းသည် အဆုံးမဲ့ကာလအဆက်ဆက်တစ်လျှောက် ဘုရားသခင်၏ ရွေးနှုတ်ခံရသူများ လေ့လာဆည်းပူးမည့် သိပ္ပံဖြစ်၏။ ဤသည်ကား လူသည် ပါဝင်လေ့လာနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးသော ပညာရပ်ဖြစ်၏။ အခြား မည်သည့်လေ့လာမှုမျှ မပြုနိုင်သကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းသည် စိတ်ကို ထက်မြက်စေ၍ ဝိညာဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်၏။”
“‘ပညာ၏ ထူးမြတ်မှုကား၊ ဉာဏ်ပညာသည် မိမိ၌ရှိသောသူတို့အား အသက်ကို ပေးတတ်ခြင်းဖြစ်သည်။’ ‘ငါသည် သင်တို့အား ပြောသော စကားများသည်’ ဟု ယေရှု မိန့်တော်မူ၏၊ ‘ဝိညာဉ်ဖြစ်ကြ၏၊ အသက်လည်း ဖြစ်ကြ၏။’ ‘ထာဝရအသက်ဟူသည်ကား၊ ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးတည်းသော မှန်ကန်သည့် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို၎င်း၊ ကိုယ်တော် စေလွှတ်တော်မူသောသူကို၎င်း သူတို့ သိကျွမ်းကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။’ ဒေသနာကျမ်း ၇:၁၂; ယောဟန် ၆:၆၃; ၁၇:၃, R.V.”
ကမ္ဘာများကို တည်ရှိလာစေရန် ခေါ်ယူခဲ့သော ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ တန်ခိုးသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ရှိ၏။ ဤနှုတ်ကပတ်တော်သည် တန်ခိုးကို ပေးအပ်၏။ အသက်ကို ဖွားမြင်စေ၏။ ပညတ်တော်တိုင်းသည် ကတိတော်တစ်ပါး ဖြစ်၏။ အလိုဆန္ဒအားဖြင့် လက်ခံ၍ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ခံယူသောအခါ၊ ၎င်းသည် အနန္တဖြစ်တော်မူသောအရှင်၏ အသက်ကို မိမိနှင့်အတူ ယူဆောင်လာ၏။ ၎င်းသည် သဘာဝစရိုက်ကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ပြန်လည်ဖန်ဆင်း၏။
ဤသို့ပေးအပ်တော်မူသော အသက်တာသည် ထိုနည်းတူပင် ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ခံရ၏။ “ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်မှ ထွက်သမျှသော စကားတစ်လုံးစီအားဖြင့် လူသည် အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်” (Matthew 4:4)။
“စိတ်သည်၊ အတ္တသည်၊ မိမိစားသောက်ယူသောအရာအားဖြင့် တည်ဆောက်ခြင်းခံရ၏။ ၎င်းကို မည်သည့်အရာဖြင့် ကျွေးမွေးမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မူတည်နေ၏။ အတွေးများကို အလုပ်ပေး၍ အကျင့်လက္ခဏာကို ပုံသွင်းမည့် အကြောင်းအရာများကို ရွေးချယ်နိုင်သော အာဏာသည် လူတိုင်း၏ လက်ဝယ်၌ ရှိ၏။ သမ္မာကျမ်းစာသို့ ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုခွင့် ရရှိသော လူသားတိုင်းအကြောင်း ဘုရားသခင်က ‘ငါ့ပညတ်တရား၏ ကြီးမြတ်သော အရာများကို သူ့အတွက် ငါရေးထားပြီ’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ‘ငါ့ကို ခေါ်လော့။ ငါသည် သင့်ကို ဖြေကြားမည်။ သင်မသိသေးသော ကြီးမြတ်၍ အံ့ဖွယ်သော အရာများကိုလည်း သင့်အား ပြသမည်’ ဟုလည်း မိန့်တော်မူ၏။ ဟောရှေ 8:12; ယေရမိ 33:3။
“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိလက်၌ ကိုင်ဆောင်ထားလျက်၊ လူတိုင်းသည် မိမိဘဝအခြေအနေ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ မိမိရွေးချယ်သကဲ့သို့သော အဖော်အပေါင်းကို ရရှိနိုင်သည်။ ထိုစာမျက်နှာများအတွင်း၌ သူသည် လူမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးအတွင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အကောင်းဆုံးသူတို့နှင့် ဆက်ဆံစကားပြောဆိုနိုင်ပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် လူသားတို့နှင့် မိန့်တော်မူသည့် အသံတော်ကိုလည်း နားထောင်နိုင်သည်။ ‘ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကြည့်ရှုလိုလျက်ရှိသော’ (1 Peter 1:12) အကြောင်းအရာများကို သူ လေ့လာသုံးသပ်၍ ဆင်ခြင်တောင့်တလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူတို့၏ အဖော်အပေါင်းကိုလည်း ရရှိနိုင်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆရာတော်၏ ခြေလှမ်းတော်များကို လိုက်နိုင်ပြီး၊ တောင်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ လွင်ပြင်၌လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ကမ်းစပ်၌လည်းကောင်း ကိုယ်တော် သွန်သင်တော်မူစဉ်ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို နားထောင်နိုင်သည်။ သူသည် ဤလောက၌ပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လေထုအတွင်း နေထိုင်လျက်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းခံရသော သူတို့အား မျှော်လင့်ခြင်း၏ အတွေးများနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းကို တောင့်တသော စိတ်ဆန္ဒများကို ဝေငှပေးနိုင်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း မမြင်ရသောဘုရားနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းထဲသို့ ပို၍ ပို၍ နီးကပ်ဝင်ရောက်လာလျက်၊ ရှေးက ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့သူကဲ့သို့ ထာဝရလောက၏ တံခါးခုံအနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာမည်။ ထိုအခါ တံခါးဝများ ဖွင့်လှစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ထိုအရပ်သို့ ဝင်ရောက်မည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အစိမ်းမသိသူတစ်ဦးအဖြစ် မတွေ့ရပါ။ သူ့ကို ကြိုဆိုမည့် အသံများသည် သန့်ရှင်းသူတို့၏ အသံများဖြစ်ကြမည်။ ထိုသူတို့သည် မမြင်ရသော်လည်း မြေကြီးပေါ်၌ သူ၏ အဖော်အပေါင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်—ဤနေရာ၌ သူ သီးခြားခွဲခြားသိမြင်တတ်လာပြီး ချစ်ခင်တတ်လာခဲ့သော အသံများပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့လျက် အသက်ရှင်ခဲ့သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဖော်အပေါင်းအလယ်၌ မိမိအိမ်သဖွယ် တွေ့ရလိမ့်မည်။” Education, 123–127.