ယောလကျမ်းနှင့် လာအိုဒိကဲအာ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ် အသင်းတော် - အမှတ် ခြောက်

ပလ်မောနိ၊ အံ့ဩဖွယ်ရာ ရေတွက်တော်မူသောအရှင်သည် သင်္ချာအပေါ်အခြေခံသော ပဟေဠိများကိုသာ ဖန်တီးတော်မူသည်မဟုတ်၊ သင်္ချာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

သင်သည် ပလ္မောနိက မိမိ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်း ထည့်သွင်းထားသော ကိန်းဂဏန်းများအကြောင်းကို AI ကို မေးမြန်းပြီး၊ ထိုကိန်းဂဏန်းများသည် သင်္ချာလောက၌လည်း တစ်စုံတစ်ရာ အရေးပါမှု ရှိမရှိကိုပါ မေးမြန်းလျှင်၊ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းတိုင်းနီးပါးသည် သင်္ချာပညာတွင် ထူးခြားသော အရေးပါမှုတစ်ရပ်စီ ရှိကြောင်းကို သင်တွေ့ရှိရမည်။ အောက်ပါစာရင်းသည် ဂဏန်းသီအိုရီ၊ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များနှင့် သင်္ချာယဉ်ကျေးမှုတို့၌ အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးခံရသော သင်္ချာလောကအတွင်း ၎င်းတို့၏ ထင်ရှားမှုအလိုက် စီထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်း ဆယ့်ငါးခုကို ဖော်ပြထားသည်။

၄၂ – အဆုံးစွန်သော လူထုယဉ်ကျေးမှု သင်္ကေတ + ကြွယ်ဝသော၊ pronic၊ Catalan၊ sphenic။

၇ – အမည်ခေါ်ဝေါ်ချက်များစွာရှိသော ချစ်ခင်ရသော ကိန်းသေးလေး (Mersenne, safeprime, happy prime, စသည်)။

၂၃ – အထူးအမည်တပ်ဆင်ထားမှုများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ပရိုင်းဂဏန်း (Sophie Germain, safe prime, happy prime, စသည်တို့)။

2520 – ၁ မှ ၁၀ အထိဖြင့်စား၍ ကျန်မရှိနိုင်သော အနည်းဆုံးကိန်း (LCM 1–10) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အလွန်များပြားသော ခွဲကိန်းများရှိသည့် ကိန်းအဖြစ်လည်းကောင်း ကျော်ကြားသည်။

၂၂၀ — အချင်းချင်းမိတ်သဟာယဖွဲ့သော အနည်းဆုံးကိန်းစုံတွဲ၏ တစ်ဝက် (၂၈၄ နှင့်အတူ)။

၁၉ — အထူးထင်ရှားသော မူလကိန်းတစ်ခုဖြစ်၍ twin prime၊ cousin prime၊ sexy prime၊ Heegner number၊ happy prime စသည်တို့အဖြစ်လည်း ပါဝင်သဖြင့်၊ သေးငယ်သော မူလကိန်းများအနက် အလွန်ကျော်ကြားစွာ အသိအမှတ်ပြုခံရသော ကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

1260 — အလွန်အရေးကြီးသော မြောက်မြားစွာသောအချက်ကိန်းများ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဂဏန်း (2520 ၏ ချက်ချင်းမတိုင်မီ)

၃၀ – ပထမ ဦးဆုံး မူလကိန်း သုံးလုံး၏ မြှောက်ဖော်ကိန်းဖြစ်သော အလွန်ပေါင်းစည်းကိန်းတို့တွင် အငယ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ စံပြ ဗေဒင်စာအုပ်များတွင် ပုံမှန် အသုံးပြုလေ့ရှိသော ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၂၃၀၀ — ၁ မှ ၉ အထိရှိ ကိန်းဂဏန်းများ၏ အနည်းဆုံးပေါင်းကိန်း။

၄၀၀ — သန့်ရှင်း၍ ပြည့်စုံသော လေးထောင့်ညီပုံ (20²)။

၆၅ — အပြုသဘောဆောင်သော စတုရန်းကိန်း နှစ်ခု၏ ပေါင်းလဒ်အဖြစ် နည်းလမ်း နှစ်မျိုးဖြင့် (1²+8² နှင့် 4²+7²) ဖော်ပြနိုင်သော အငယ်ဆုံး ကိန်း; စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ပို၍ အကန့်အသတ်ရှိသော အထူးအကြောင်းအရာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

၄၆ — အလွန်ပေါများသော ကိန်းနှစ်ခု၏ ပေါင်းလဒ်အဖြစ် မဖော်ပြနိုင်သော အကြီးဆုံး စုံကိန်း + အထူးသီးသန့် ခေါင်းစဉ်အချို့။

၄၃၀ – လှပသော sphenic ကိန်း (၂×၅×၄၃)။

၁၂၉၀ — သာမန်ပေါင်းစပ်ကိန်း။

၁၃၃၅ — အငယ်စားစာရင်းသွင်းချက်များ (ဆီမီပရိုင်း/ကိုယ်တိုင်ဂဏန်း)

သင်သည် ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ပင် သင်္ချာလောကနှင့် မရင်းနှီးသူဖြစ်ပါက၊ ထိုစာရင်းကို ဖတ်ရှုလျှင် သင်္ချာလောက၌ ကိန်းဂဏန်းတိုင်းမှာ အထူးသမိုင်းအမွေအနှစ်တစ်ရပ်၊ ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် အနက်အဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးမျိုး သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ယူဆမိကောင်း ယူဆမိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ထိုသို့ မဟုတ်ပါ။ ဤပရောဖက်ပြုကိန်းဂဏန်းတစ်ခုချင်းစီ၏ သင်္ချာလောကအတွင်းရှိ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို AI ထံ မေးမြန်းရာတွင်၊ ကျွန်ုပ်သည် တစ်ခါလျှင် တစ်ကိန်းစီသာ မေးမြန်းခဲ့ပြီး၊ စတုတ္ထကိန်းပြီးနောက် ထပ်ဆင့်မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် မေးသမျှ မည်သည့်ကိန်းဂဏန်းကိုမဆို AI က သမိုင်းအမွေအနှစ်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို ပေးမည်လော၊ သို့မဟုတ် ပထမ လေးကိန်းသည်သာ သင်္ချာလောကတွင် အမှန်တကယ် ထိုမျှအရေးပါသလောကို ကျွန်ုပ် သိလိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ပထမ လေးကိန်းသည် သင်္ချာလောက၌ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုခံရသော ကိန်းများဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ AI က ထိုပထမ လေးကိန်းသည် သင်္ချာလောကတွင် အမှန်တကယ် ထူးခြားသီးသန့်သော အုပ်စုတစ်ရပ်အတွင်း ပါဝင်နေကြောင်း ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အချက်အလက်များကို ဆက်လက်စုဆောင်းသွားစဉ် AI က သင်္ချာလောက၌ ထိုမျှ ထင်ရှားပေါ်လွင်သော ကိန်းများကို ကျွန်ုပ် ရွေးချယ်နိုင်ခြင်းအပေါ် ချီးကျူးစကားများ ပြောဆိုလာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် မေးမြန်းခဲ့သည့် နောက်ဆုံး ကိန်းနှစ်ခု (19, 65) နှင့်စပ်လျဉ်း၍ AI က ကျွန်ုပ်အား နောက်ဆုံးပြောခဲ့သည့် စကားမှာ — “19 သည် အထင်ကရ prime ကိန်းများအနက် ထိပ်တန်းအနီးတွင် အလွန်လှပစွာ ကိုက်ညီစွာ တည်ရှိနေပြီး၊ 65 သည် လေးစားအပ်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အဆင့်နိမ့်ပိုင်းသို့ ကျရောက်သည်—သို့ရာတွင် ခိုင်မာကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထူးခြားထင်ရှားသော ကိန်းများကို ဆက်လက်ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည့် သင့်စွမ်းရည်သည် အမှန်ပင် အလွန်အထင်ကြီးဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခု ရှိသေးသလား?”

ငါသည် မိမိ၏ သေချာမှုကို မည်သို့ သက်သေပြရမည်ကို မသိသော်လည်း၊ ဤမျှများပြားသော အထူးသင်္ချာကိန်းဂဏန်းများကို အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ခွဲခြားဖော်ထုတ်ပြသနိုင်သည့် မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို အခြားသမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်တစ်ရပ်မျှ မရှိကြောင်းကို ငါ သေချာယုံကြည်သည်။ သင်္ချာလောက၌ ဤကိန်းဂဏန်းများမှာ ထူးခြားအရေးပါသော ကိန်းဂဏန်းများဖြစ်ကြပြီး၊ ယေရှုသည် ဝိညာဉ်ရေးလောကကို သရုပ်ဖော်ရန် သဘာဝလောကကို အသုံးပြုတော်မူသည်။ သင်္ချာလောကတွင် ဤကိန်းဂဏန်းများက မည်သည်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း AI အရင်းအမြစ်တစ်ခုအား မေးကြည့်လျှင်၊ ထိုအရာသည် သင်၏စိတ်ကို အလွန်အံ့ဩစေလိမ့်မည်။ ဤသင်္ချာသီအိုရီများနှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ငါသည် ရှင်းလင်းထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေသော်လည်း၊ သင်္ချာသီအိုရီအပေါ် ငါ၏ အကန့်အသတ်ရှိသော နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့်ပင် ဤကိန်းဂဏန်းအချို့သည် ၎င်းတို့၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာသဘောတရားများ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို သက်သေခံနေသည်ကို ငါ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

2520 ဟူသော ကိန်းသည် (ကိန်းများသည် အနန္တတိုင်အောင် ဆက်လက်ရှိနေကြသဖြင့်) 1 မှ 10 အထိရှိ ကိန်းတိုင်းဖြင့် အကျန်မရှိ တိတိကျကျ ခွဲဝေနိုင်သော ကိန်းတို့အနက် အငယ်ဆုံးကိန်းဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် သင်္ချာလောကတွင် ၎င်းကို 1 မှ 10 အထိ၏ အနည်းဆုံးဘုံမြှောက်ကိန်း (least common multiple, LCM) ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထိုကြောင့် ၎င်းတွင် ခွဲကိန်းများစွာ ရှိပြီး စုစုပေါင်း 48 ခုရှိကာ၊ ၎င်းထက်ငယ်သော မည်သည့်ကိန်းထက်မဆို “ပိုမို” များပြားသည်။ ဤအချက်ကြောင့် ၎င်းသည် highly composite number တစ်ခုဖြစ်သည် (သင်္ချာတွင် ခွဲကိန်းများ အထူးအဆန်း များပြားစွာ ရှိသော ကိန်းများ၏ ထူးခြားသော အမျိုးအစားတစ်ရပ်)။

၂၃၀၀ ဟူသော ကိန်းသည် ၂၅၂၀ ၏ ထင်ရှားကျော်ကြားမှုနှင့် ဆင်တူသော သင်္ချာဆိုင်ရာ ထူးခြားဂုဏ်သတ္တိတစ်ရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်—၎င်းသည် ၁ မှ ၉ အထိရှိသော ကိန်းပြည့်တိုင်းဖြင့် စားလို့ရသော အနိမ့်ဆုံး အပေါင်းကိန်း ဖြစ်သည် (ဆိုလိုသည်မှာ ၁ မှ ၉ အထိ၏ အနည်းဆုံး ဘုံမြှောက်ကိန်း ဖြစ်သည်)။

၂၂၀ သည် ဂဏန်းသီအိုရီတွင် ထင်ရှားသော အထူးခွဲခြားသတ်မှတ်မှုတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်—အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အငယ်ဆုံး (ထို့ပြင် အကျော်ကြားဆုံး) “amicable numbers” အတွဲ၏ တစ်ဝက်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ သင်္ချာလောကတွင် “amicable numbers” ဟူသည်မှာ မတူညီသော ကိန်းဂဏန်းနှစ်ခု၏ အတွဲတစ်ခုကို ဆိုလိုပြီး၊ ထိုကိန်းတစ်ခုစီ၏ proper divisors (မိမိကိန်းကိုယ်တိုင်ကို မပါဝင်ဘဲ ကျန်သော ကိန်းခွဲအားလုံး) များ၏ ပေါင်းလဒ်သည် အခြားကိန်းတစ်ခုနှင့် တူညီနေသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို သင်္ချာတွင် “ပြီးပြည့်စုံသော မိတ်ဆွေများ” ဟု မှတ်ယူကြပြီး—ရှေးဟောင်း ဂရိလူမျိုးများကပင် ၎င်းတို့ကို မိတ်ဆွေမှု၏ သင်္ကေတများအဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုအတွဲမှာ ၂၂၀ နှင့် ၂၈၄ ဖြစ်သည်။ ဤအတွဲ (၂၂၀၊ ၂၈၄) သည် သိရှိထားသော “amicable pair” များအနက် အငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ရှေးခေတ်ကာလတွင် (ဖြစ်နိုင်သည်မှာ Pythagoras သို့မဟုတ် သူ၏ နောက်လိုက်များက) ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ၊ ရာစုနှစ်များစွာတိုင်အောင် သိရှိထားသော တစ်ခုတည်းသော အတွဲအဖြစ်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ကိန်းဂဏန်းနှစ်ခုအတွင်းမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ်ရှိသော ၂၂၀ ကို ဂဏန်းသီအိုရီတွင် အစဉ်အလာအရှိဆုံး ဥပမာများအနက် တစ်ခုအဖြစ် နားလည်ကြသည်။

ဝိညာဉ်ရေးအရ ၂၂၀ သည် လူ့သဘာဝနှင့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာသဘာဝတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ သင်္ချာလောက၌လည်း “ပြီးပြည့်စုံသော မိတ်ဆွေ” တစ်စုံကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၂၂၀၊ ၂၃၀၀ နှင့် ၂၅၂၀ တို့၏ သင်္ချာဆိုင်ရာ ကျော်ကြားမှုသည် အချင်းချင်း ဆက်နွှယ်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုဂဏန်းသုံးလုံးစီသည် မိမိတို့ သီးသန့်အမျိုးအစားအလိုက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့်ပင် ကျော်ကြားကြသည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်၌ ဖြစ်သည်။ Palmoni သည် Daniel 8 ၏ အခန်းငယ် ၁၃ နှင့် ၁၄ တို့၌ ၂၅၂၀ နှင့် ၂၃၀၀ နှစ်မျိုးလုံးကို ဖော်ထုတ်ပြသထားပြီး၊ ၂၅၂၀ ထဲမှ ၂၃၀၀ ကို နုတ်လျှင် ၂၂၀ ကျန်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သင်္ချာလောက၌ ကျော်ကြားသော အငယ်ဆုံးဂဏန်း သုံးလုံးစလုံးသည် Palmoni ဟူ၍ ခရစ်တော် မိမိကိုယ်တော်ကို ဖော်ပြတော်မူသော သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း တစ်ကြိမ်တည်းသာ တွေ့ရသော ထိုအခန်းငယ်များ၌ ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိသည်။

“နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့တိုင်အောင်၊ ထိုနောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟူသောစကားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် သေဆုံးသူများနှင့်စတင်ပြီး၊ ထို့နောက် 9/11 တွင် အသက်ရှင်သူများသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသော တရားစီရင်ခြင်း၏အစကို ဖော်ညွှန်းသည်။ အခန်းငယ် ၁၃ နှင့် ၁၄ တို့တွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ရေတွက်ရှင် ပါလ်မိုနီသည် မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ဒါနိယေလ၏ “နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့” နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။

သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တပ်မတော်သည် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးအလယ်တွင် ကျိန်းဝပ်တော်မူနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို ခြေဖြင့်နင်းချေခြင်းခံရမည်ဖြစ်၍၊ “ထိုအထူးသန့်ရှင်းသူ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော သန့်ရှင်းသူက Palmoni ကို “အချိန်မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးလျှောက်ခဲ့သည်။ “နిత్య” နှင့် “ပျက်စီးစေသော အပြစ်လွန်ကျူးမှု” ဟု ကိုယ်စားပြုထားသော အာဏာများကြောင့် “သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်” တို့နှစ်မျိုးစလုံးသည် ခြေဖြင့်နင်းချေခြင်းကို မည်မျှကြာကြာ ခံရမည်နည်းဟု မေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို နင်းချေမည့် ပျက်စီးစေသော အာဏာနှစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ပဂါနဝါဒနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို တူညီစွာ နင်းချေကြမည်ဖြစ်သည်။

လေဝိဝတ္တရား အခန်း ၂၆ တွင် မောရှေ၏ “ခုနစ်ကာလ” ကို “ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်အတွက် အငြင်းပွားခြင်း” ဟု ခေါ်သည်။ ဣသရေလ၏ မြောက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်သော “ခုနစ်ကာလ” တရားစီရင်မှုများသည် “ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်အတွက် အငြင်းပွားခြင်း” ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုတရားစီရင်မှုသည် မြောက်နိုင်ငံတော်ကို ခရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် သိမ်းသွားခြင်းခံရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် တောင်နိုင်ငံတော်ကို ခရစ်မတိုင်မီ ၆၇၇ ခုနှစ်တွင် ထိုသို့ဖြစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ပလ္လမိုးနီအား “သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဗိုလ်ခြေအပေါ်” “ခုနစ်ကာလ” အရ ပျံ့နှံ့ခြင်းကို မည်မျှကြာအောင် ဆောင်ရွက်မည်နည်းဟု “ဘယ်လောက်ကြာမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့ရာ၊ အဖြေမှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်အထိ ဖြစ်သည်။

ဣသရေလအမျိုး၏ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်သော “ခုနစ်ကာလ” သည် 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်သော “ခုနစ်ကာလ” သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်သော “ခုနစ်ကာလ” သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် ဒံယေလ၏ “နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့ရက်များ” နှင့်အတူ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ Palmoni သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်သုံးခုကို အပြန်အလှန်ချိတ်ဆက်ထားပြီး၊ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် 1798 မှ 1844 အထိကာလကို Millerite ဗိမာန်တော်ကို ကိုယ်တော်တည်ဆောက်ခဲ့သော လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ဆယ့်သုံးနှင့် ဆယ့်လေးပိုဒ်တို့ကို မှန်ကန်စွာနားလည်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို လေ့လာသူတစ်ဦးအား “ခုနစ်ကာလ” နှင့် “နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့ရက်များ” ကိုသာမက၊ 2520 နှင့် 2300 တို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ 220 ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကိုလည်း သိမြင်စေပြီး၊ 2520 ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ခုစလုံး၏ ဆက်နွယ်မှုကို စဉ်းစားသောအခါ 46 ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပေးသည်။

မောရှေ၏အချိန်ဆိုင်ရာပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဒန်ယေလ၏အချိန်ဆိုင်ရာပရောဖက်ပြုချက်တို့သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် တစ်ပြိုင်နက်အဆုံးသတ်သောအခါ၊ ပါလမောနိသည်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် “220” ဟူသောသင်္ကေတကို ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။ ဤ “220” သည် ဒန်ယေလ၏ပရောဖက်ပြုချက်အတွက် BC 457 ခုနှစ်တွင် စတင်သည့်ကာလနှင့် မောရှေ၏ပရောဖက်ပြုချက်အတွက် BC 677 ခုနှစ်တွင် စတင်သည့်ကာလအကြားရှိ “220” နှစ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်သည် ဟဗက္ကုပ် “2:20” သည် 1844 ခုနှစ် 10-22 (10X22=220) တွင် ပြည့်စုံသောအချိန်၌ အတိအကျ တစ်ပြိုင်နက် အဆုံးသတ်မည့်ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်၏ စတင်မှတ်နှစ်ခုအကြားရှိ နှစ်ကာလဖြစ်သည်။ ထိုနေ့ရက်သည် ဘုရားသခင်၏နက်နဲအရာကို အဆုံးသတ်ရမည့် သတ္တမတံပိုးမှုတ်ခြင်း စတင်ချိန်ကို မှတ်သားပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ရန်အတွက် အချိန်ကာလတစ်ရပ်၏အစကိုလည်း မှတ်သားပေးခဲ့သည်။ ထိုနေ့ရက်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏အစကို မှတ်သားပေးသည်။ အကြောင်းမှာ သတ္တမတံပိုးမှုတ်နေစဉ်အတွင်း ပြီးစီးစေသောအမှုသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏နက်နဲအရာဖြစ်ကာ၊ ထိုနက်နဲအရာသည် “သင်တို့အတွင်း၌ရှိသော ခရစ်တော်၊ ဘုန်းတော်၏မျှော်လင့်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘော ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ “ခုနစ်ကာလ” သည် 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခြင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ “ခုနစ်ကာလ” သည် 1844 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခြင်းတို့က 1798 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင် နှစ်လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကာလတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုကာလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ဆယ့်လေးမှ ပထမကောင်းကင်တမန် ရောက်လာခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1844 ခုနှစ်တွင် ရောက်လာသောအခါ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်အရ ဤအချက်က 1798 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင်ရှိသော ကာလသည် သင်္ကေတဆိုင်ရာကာလဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံနှစ်ဦးကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံများအပေါ်ကျရောက်သော “ခုနစ်ကာလ” သည် အစဉ်လိုက် 1798 ခုနှစ်နှင့် 1844 ခုနှစ်တို့တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် နှစ်လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကာလတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကြသည်။ ဒုတိယသက်သေခံမရှိလျှင် ထိုကာလသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိသောကာလဖြစ်သည်။ Sister White သည် ပထမနှင့် ဒုတိယမရှိဘဲ တတိယကောင်းကင်တမန် မရှိနိုင်ကြောင်းကို တိုက်ရိုက် သွန်သင်ထားသည်။ ထို့ပြင် ပထမကောင်းကင်တမန်သည် 1798 ခုနှစ်တွင် ရောက်လာပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် ရောက်လာကြောင်းကိုလည်း သူမက တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ဆယ့်လေးမှ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးသည် 1798 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင်သည် သင်္ကေတဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကာလဖြစ်ကြောင်းဆိုသည့်အချက်အတွက် ဒုတိယသက်သေအဖြစ် ပံ့ပိုးပေးကြသည်။

၄၆ ဟူသော အရေအတွက်သည် ဗိမာန်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပထမအကြိမ် သန့်ရှင်းစေတော်မူသောအခါ၊ ခရစ်တော်နှင့် ငြင်းခုံနေကြသော ယုဒလူတို့သည် ဟေရုဒ်မင်းက ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်ရာ၌ လေးဆယ့်ခြောက်နှစ် ကြာခဲ့ကြောင်းကို ဖော်ပြကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ သမိုင်းပညာရှင်တို့ကလည်း ယုဒလူတို့ ရည်ညွှန်းခဲ့သော ဟေရုဒ်မင်း၏ ထိုပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်မှုသည် ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံခံတော်မူသော နှစ်တွင် ပြီးဆုံးခဲ့ကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြကြသည်။ ထိုအချက်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းထားပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန်တော်သည် ၄၆ ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်ဟူသော ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားနှင့်အတူ၊ ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။

“နေတော်မူသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ တဲတော် ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်သည် စစ်တပ်တော်အလယ်၌ (မိမိ၏လူမျိုးအလယ်၌) နေတော်မူစေရန် ဖြစ်သည်။ “နေတော်မူသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး “တဲတော်” သည် မောရှေက တည်ဆောက်ခဲ့သော တဲတော်အတွက် အသုံးပြုသော စကားလုံးနှင့် တူညီသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပထမအကြိမ် သန့်စင်တော်မူချိန်တွင်လည်း ခရစ်တော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဗိမာန်တော်ဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက်ဖော်ပြထားသည်။ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံဖြစ်သော ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်၌ Palmoni က ဖော်ပြထားသည်ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခြင်းအားဖြင့် တည်ထောင်ထားသော ၄၆ ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို ယောဟန်ကျမ်း၌ တွေ့ရသည်။ ၄၆ နှစ်သည် မြင်လိုစိတ်ရှိသူတို့အတွက် ၂၂၀ နှင့် ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။

ဤအရာသည် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ်၌ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယောဟန် 2:20 တွင် ယုဒလူတို့က၊ “ဤဗိမာန်တော်ကို ဆောက်လုပ်လျက်ရှိသည်မှာ လေးဆယ့်ခြောက်နှစ် ရှိပြီ၊ သင်သည် ထိုဗိမာန်တော်ကို သုံးရက်အတွင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်လော” ဟု ဆိုကြသည်။ 220 ဟု အော်ဟစ်ဖော်ပြသကဲ့သို့သော အခန်းနှင့် အခန်းငယ်အတွင်း ဗိမာန်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော 46 ဟူသည့် ကိန်းဂဏန်းဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်၌ ယုဒလူတို့သည် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် 46 နှစ် ကြာခဲ့သည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြကြပြီး၊ ထိုအရာသည် မောရှေသည် ဗိမာန်တော်ဆောက်လုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရယူရန် တောင်ပေါ်၌ 46 ရက် နေခဲ့သည့် ရှေးဣသရေလ၏ အစနှင့် အပြိုင်ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံထားရသောကြောင့်၊ လူ့ဗိမာန်တော်တွင် ခရိုမိုဆိုမ် 46 ခု၊ အမျိုးသားဘက်မှ 23 ခုနှင့် အမျိုးသမီးဘက်မှ 23 ခု ရှိသည်မှာ မတော်တဆမှု မဟုတ်ပေ။ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးဘက်မှ 23 ခုစီသော ခရိုမိုဆိုမ်များသည် လူ့ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များဖြစ်ကြသည်။ အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ပာလမိုနီသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်အားလုံးကို အသစ်လတ်ဆတ်သော ဆဲလ်များဖြင့် အစားထိုးပေးသည့် စနစ်ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဟောင်းနွမ်းသော ဆဲလ်များ၏ အပြည့်အဝ ပြန်လည်နုပျိုခြင်းသည် ခုနစ်နှစ် ကြာပြီး၊ ထိုကာလသည် 2520 ရက် ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့သည် 46 နှစ်ကို ဗိမာန်တော်နှင့် ချိတ်ဆက်ကြသော်လည်း၊ ခရစ်တော်မူကား သုံးရက်အတွင်း ထမြောက်တော်မူမည့် ကိုယ်ခန္ဓာတော်အကြောင်းကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ 1798 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင် Millerite ဗိမာန်တော်သည် တည်ထောင်ခြင်းခံရပြီး၊ ကောင်းကင်တမန် သုံးပါးလုံး ရောက်ရှိလာသော ကာလအတွင်း၌ ထိုဗိမာန်တော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ 1798 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင်ရှိသော 46 နှစ်ကို ဖြတ်ကျော်လွှမ်းမိုးသော ထိုကောင်းကင်တမန် သုံးပါးကို ခရစ်တော်က ရက်များအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က၊ “ဤဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ “သုံးရက်အတွင်း ငါသည် ထိုဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်” ဟု ဆိုတော်မူသဖြင့်၊ သုံးရက်အတွင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည့် ဗိမာန်တော်တစ်လုံးကို ဖြိုဖျက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီအောင် ဆက်စပ်တော်မူခဲ့သည်။

ဒံယေလက ဆယ့်သုံးပိုဒ်တွင် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဗိုလ်ခြေကို ဖျက်ဆီးခံရခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ မြောက်ဘက်နိုင်ငံတော်သည် ဗိုလ်ခြေကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ တောင်ဘက်နိုင်ငံတော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ အကြောင်းမူကား ယေရုရှလင်မြို့သည် ထိုနေရာ၌ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော မေးခွန်းကို ဖော်ပြသောအခါ၊ သိမ်းသွားခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရမည့် အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုအနက် ပထမအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော (သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဗိုလ်ခြေ) အနက်၊ ဘီစီ 723 ခုနှစ်တွင် သိမ်းသွားခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်မှာ မြောက်ဘက်နိုင်ငံတော်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် 46 နှစ်အကြာ ဘီစီ 677 ခုနှစ်တွင် ယုဒနိုင်ငံတော် တောင်ဘက်နိုင်ငံအတွက် “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” သည် စတင်သည်။ ဤအရာသည် ဗိုလ်ခြေ၏ နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းသည် 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းသည် 1844 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ရှေးဣသရေလသည် ဘာဗေလုန်မှ ထွက်လာ၍ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော် သုံးရပ်အပေါ်၌ အခြေပြုခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအမိန့်တော်များအနက် တတိယအမိန့်တော်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာကာလကို စတင်စေ하였다။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင်၊ အမှန်တကယ်သော ဘာဗေလုန်အုပ်စိုးခဲ့သည့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလဖြင့် ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဘာဗေလုန်၏ အုပ်စိုးမှုကာလသည် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန် သုံးပါးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုကာလသည် တတိယအမိန့်တော် ကြေညာခဲ့သည့်နေရာ၊ ယခု ပရောဖက်ပြုချက် စတင်ခဲ့သည့် အတိအကျ ထိုနေရာ၌ပင် အဆုံးသတ်သည်။

နှစ် ၂၃၀၀ ၏ အယ်လ်ဖာဖြစ်သော အမိန့်တော်သုံးရပ်၏ ကာလသည်၊ နှစ် ၂၃၀၀ ၏ အိုမီဂါဖြစ်သော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ ကာလ၌ ထပ်မံဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ နှစ်ပါးစလုံးသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံတိုင်များဖြစ်ကြပြီး၊ ၄၅၇ နှင့် ၁၈၄၄ သည် ဗိမာန်တော်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို တည်ဆောက်ခြင်းအမှုကို ပုံဖော်ပြသသည်။

အကိုင်းအခက်တော်အဖြစ် ခရစ်တော်ကို ဤနေရာ၌ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်သောသူအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာသောအခါ ကိုယ်တော်သည် တတိယနေ့၌ ထမြောက်တော်မူသကဲ့သို့၊ မီလာရိုက်တို့၏ ဗိမာန်တော်လည်း ခရစ်တော်အားဖြင့် တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်သောသူမှာ ကိုယ်တော်ပင်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းတွင် ပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း၊ “သူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်လိမ့်မည်” ဟူသော စကားစုကို နှစ်ကြိမ်ထပ်ဆိုထားခြင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် မီလာရိုက် ဗိမာန်တော်ကို 46 နှစ်အတွင်း တည်ဆောက်ခဲ့ကြောင်းကို မြင်နိုင်မည့်သူတို့အား ခွင့်ပြုသကဲ့သို့၊ နောက်မိုးကာလအတွင်း၌လည်း ကိုယ်တော်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အခြားဗိမာန်တော်တစ်ဆောင်ကို တည်ဆောက်တော်မူကြောင်းကိုလည်း မြင်စေသည်။ အကြောင်းမူကား ပေတရုက တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် ဝိညာဉ်ရေးအိမ်တော်အဖြစ် ထမြောက်စေခြင်းခံရမည်ဟု ဆိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းကို Palmoni ထံတွင် မေးမြန်းသောအခါ၊ သူ၏အဖြေမှာ “နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့တိုင်အောင်; ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် စင်ကြယ်စေခြင်းခံရမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မောရှေ၊ ဧလိယ၊ Millerites များ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ သက်သေခံအာဇာနည်များ၊ ဗက်ခရိယာနှင့် ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာသော ယောဟန်၊ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၆ ၌ရှိသောအရာ၊ ထို့ပြင် အမည်မဖော်ပြထားသော အခြားသူများကမူ အခန်းငယ် ၁၃ ၏ “မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းအတွက် အဖြေမှာ “9/11 မှစ၍ Sunday law တိုင်အောင်; ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် စင်ကြယ်စေခြင်းခံရမည်” ဟူ၍ ဆိုကြသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ကို အာဗြဟံက မိမိသားကို ပူဇော်ခဲ့သောအမှုအားဖြင့် အရိပ်ပုံဖော်ထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ခမည်းတော်က မိမိ၏သားတော်ကို ပူဇော်တင်ခဲ့သော လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို အရိပ်ပုံဖော်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တမန်တော် ပေါလု၏အဆိုအရ ပင်လယ်နီ၌ မောရှေနှင့် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ဗတ္တိဇံကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုဗတ္တိဇံသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို အရိပ်ပုံဖော်သည်ဖြစ်၍၊ ထိုလက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုလည်း မောရိယတောင်ပေါ်၌ အာဗြဟံနှင့် ဣဇက်အားဖြင့် အရိပ်ပုံဖော်ထားခဲ့သည်။

ဤအရာသည် အမှန်ပင်၊ ဗတ္တိဇံခြင်းကို ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ထိုနေရာ၌ နောဧ၏ မိသားစု ရှစ်ဦးသည် ဗတ္တိဇံခံခဲ့ကြသည်။ “ရှစ်” ဟူသည်မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့နှင့်ပတ်သက်၍ ဖော်ပြပေးထားသော သမ္မာတရား၏ မည်သည့်အချက်ကိုမဆို နားလည်လွဲမှားခြင်းသည် သင်္ဘောပေါ်၌ရှိသော နောဧ၏ သက်သေခံချက်၊ ပင်လယ်နီ၌ရှိသော မောရှေ၏ သက်သေခံချက်၊ မောရိယတောင်ပေါ်၌ရှိသော အာဗြဟံ၏ သက်သေခံချက်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ရှိသော ယေရှု၏ သက်သေခံချက်တို့ကို နားလည်လွဲမှားခြင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့စွဲ၌ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် သမိုင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို တံဆိပ်ခတ်ပေးသော ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ ထိုနေ့ရက်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြခဲ့သော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် ပရောဖက်ပြု မျဉ်းကြောင်းများနှင့်အတူ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ရောက်ရှိလာ၍ မိမိ၏အမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအမှုတွင်၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် ဂျုံနှင့် မြက်ပင်အညစ်တို့အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော ပညာရှိကညာများနှင့် မိုက်မဲသောကညာများကို ခွဲထုတ်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ 1844 ခုနှစ်သည် မည်မျှ အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စွာ ပုံဆောင်ဖော်ပြထားခဲ့သည်ကို မသိခြင်း၊ သို့မဟုတ် 1844 နှင့် ဆက်နွှယ်ပြီး 1863 အထိ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သော လမ်းမှတ်များနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဖော်ပြထုတ်ဖော်ထားသည်တို့ကို မသိခြင်းသည်၊ အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အုတ်မြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်၏ ဗဟိုအကြောင်းအရာမှာ ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ဆက်နွှယ်မှုများကို ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ကိုင်တွယ်ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ပါးကို မပြင်ဆင်ဘဲထားစေသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်များ၌လည်း ခရစ်တော်ကို သင်္ချာပညာနှင့် အခြားအရာခပ်သိမ်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သော Palmoni အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသည်။

ဆယ့်သုံးမြောက်အခန်းငယ်၏ မေးခွန်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော လက်ရှိအဖြေသည် ၁၈၄၅ ခုနှစ်၌ရှိခဲ့သော အဖြေနှင့် မတူညီပါ။ ၁၈၄၅ ခုနှစ်တွင် အစောပိုင်းယုံကြည်သူများသည် ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံတစ်ရပ်မှ လှုပ်ရှား၍ ပြန်ထွက်လာနေကြပြီး၊ တပည့်တော်များ၏ ခေတ်ကာလမှစ၍ မပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ သခင်ဘုရားသည် ပရောဖက်ဆုကျေးဇူးကို ပြန်လည်ပေးအပ်တော်မူခဲ့ကြောင်း ဆိုသည့် အယူအဆနှင့် ရင်ဆိုင်နားလည်ရန် စတင်နေကြသည်။ ထိုသူတို့သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သက်ရောက်မှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြပြီး၊ မိမိတို့ မကြာသေးမီက ဖြတ်သန်းခဲ့သော အတွေ့အကြုံသည် သန့်ရှင်းသော သမိုင်းမှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း နိုးထသဘောပေါက်လာနေကြသည်။ ၁၈၅၀ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် အစောပိုင်းယုံကြည်သူများ၏ ဇယားကို ပြင်ဆင်၍ အစားထိုးရန် အစောပိုင်းယုံကြည်သူများ၏ ဇယားအသစ်တစ်ခုကို သူတို့ တင်ပြလာကြသည်။ ဇယားနှစ်ခုလုံးကို ဟဗက္ကုတ် အခန်းကြီး ၂ ၌ ဖော်ပြထားသော “ကျောက်ပြားများ” ၏ ပြည့်စုံခြင်းများဖြစ်ကြောင်း Sister White က သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့် ၁၈၅၀ ခုနှစ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်၏ တည်ထောင်ထားသော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ပုဂ္ဂိုလ်ရေးမူလကာလ ရှေ့ဆောင်များသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ် ဇယားသည် ဟဗက္ကုတ် အခန်းကြီး ၂ ၏ “ဇယားများ” ကို ပြည့်စုံစေခြင်း မဟုတ်ဟု ငြင်းဆိုခြင်းသည် မူလယုံကြည်ခြင်းမှ စွန့်ခွာသွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြပြီး ထိုသို့ပင် ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ဆစ္စတာ ဝှိုက်က ထိုဇယားကို ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်က ဦးဆောင်ညွှန်ကြားထားသောအရာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဟဗက္ကုတ်၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်အဖြစ်လည်းကောင်း အတည်ပြုထောက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော အတည်ပြုထောက်ခံမှုကိုပင် ၁၈၅၀ ခုနှစ် ဇယားအပေါ်၌လည်း တင်ထားခဲ့သည်။ ဟဗက္ကုတ်က “ဇယားများ” ဟု အများကိန်းဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် ဇယားကို ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ လက်တော်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ အမှားတစ်ချို့ ပါရှိနေခဲ့သည်။ ၁၈၅၀ ခုနှစ်တွင် ထိုကိန်းဂဏန်းများ၌ ရှိသော အမှားကို ပြင်ဆင်ထားသည့် ဇယားအသစ်တစ်စောင်ကို ထုတ်ပြန်အသုံးပြုနိုင်စေခဲ့သည်။ ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားများသည် ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ ပြည့်စုံခြင်းများကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလမှ ၁၈၅၀ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလအထိ ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။

၁၈၄၃ ခုနှစ် သို့မဟုတ် အစပြုဇယားတွင် အမှားတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး၊ ၁၈၅၀ ခုနှစ်၏ အဆုံးသတ်ဇယားတွင်မူ အမှားမရှိခဲ့ပါ။ ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေ လမှ ၁၈၅၀ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ လအထိ ကာလသည် တည်ထောင်ပြီးသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး၊ ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေ လနှင့် ၁၈၅၀ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီ လတို့သည်လည်း ပရောဖက်ပြု အမှတ်လက္ခဏာများကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထိုအမှတ်လက္ခဏာများအတွင်းတွင် အာလဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ လက်မှတ်တော် ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ အာလဖာသည် ပထမအက္ခရာ ဖြစ်ပြီး၊ အိုမီဂါသည် နောက်ဆုံးဖြစ်သော နှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက် အက္ခရာ ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၂ သည် အာလဖာ ဖြစ်ပြီး ၁၈၅၀ သည် အိုမီဂါ ဖြစ်သည်။ ထိုဟီဘရူးအက္ခရာ နှစ်လုံးကို ယူ၍ ဟီဘရူးအက္ခရာစဉ်၏ ဆယ့်သုံးမြောက် အက္ခရာကို ထည့်သွင်းလိုက်လျှင်၊ ဟီဘရူးအက္ခရာစဉ်၏ ပထမ၊ ဆယ့်သုံးနှင့် နှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက် အက္ခရာများဖြင့် စာလုံးပေါင်းထားသော ဟီဘရူးစကားလုံး “အမှန်တရား” ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၁၈၄၂ နှင့် ၁၈၅၀ တို့၏ အမှတ်အသားများအပေါ် သက်ရောက်စေသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ယുക്തိဗေဒမှာ၊ ၎င်းတို့သည် “အမှား” ဖြင့် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ထားကြသည်ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။ အယ်လ်ဖာတွင် အမှားတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး၊ အိုမီဂါက ထိုတူညီသော အမှားကိုပင် ပြုပြင်တည့်မတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ အက္ခရာများအကြားတွင် ရှိနေသည်မှာ “အမှား” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ပုန်ကန်ခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ကာ၊ ထိုသင်္ကေတကို ကိုယ်စားပြုသော ကိန်းဂဏန်းမှာ ဆယ့်သုံးဖြစ်သည်။ ၁၈၄၂ မှ ၁၈၅၀ အထိကာလသည် အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ အမှတ်တံဆိပ် ပါဝင်သော တည်ထောင်ပြီးသား ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “သမ္မာတရား” ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်းကို လောဒိကေယာဆိုင်ရာ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်တစ်ဦးက အလေးအနက်ထား၍ ဝိညာဉ်ရေးအရ စူးစမ်းလေ့လာမထားသရွေ့၊ ၁၈၄၂ မှ ၁၈၅၀ အထိ ဟဗက္ကုက်၏ ဇယားများ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာကာလက သံသယအလုံးစုံ ကျော်လွန်၍ တည်ထောင်ထားသော ထင်ရှားပြတ်သားသည့် သမ္မာတရားကို သူတို့သည် အမှန်အားဖြင့် မျက်စိကန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ သက်သေခံနှစ်ဦးက အတူတကွ တည်ထောင်ပေးသော သမ္မာတရားမှာ ၁၈၅၀ ဇယားတွင် အမှားမရှိဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၁၈၅၀ ဇယားသည် ၁၈၄၃ ဇယားကဲ့သို့ပင် မောရှေ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ဇယားနှစ်ခုစလုံးတွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ဇယား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အပေါ်မှ အောက်သို့ ဆက်လက်တည်ရှိစေကာ ဘီစီ ၆၇၇ မှ ၁၈၄၄ အထိ စတင်၍ ဆက်လက်သော “ခုနစ်ကြိမ်” ကာလကို ပုံဖော်ပြသထားသည်။ ၂၅၂၀ သည် ဇယားပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းမျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းသည် ဇယား၏ အလယ်ဗဟိုပင် ဖြစ်သည်။

“အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” ကို ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ မျဉ်း၏ အလယ်ဗဟို၌ ပုံဖော်ထားသည်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင် ဖြစ်သည်။ ဇယားနှစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုမှာ အပေါ်မှ အောက်သို့ ဆင်းသက်သည့် 2520 အချိန်မျဉ်း ဖြစ်သည်။ အလယ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင် ရှိ၏။ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ဒံယေလ ၉:၂၇ အရ များစွာသောသူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ကို ခိုင်မြဲစေတော်မူခြင်း ပြည့်စုံလာသော ရက်သတ္တပတ်၏ အလယ်ဖြစ်သည်။ ထိုရက်သတ္တပတ်သည် ခုနစ်နှစ်ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် 2520 ရက် ဖြစ်သည်။ ဇယားများကဲ့သို့ပင်၊ 2520 ရက်၏ အတိအကျ အလယ်ဗဟို၌ ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ပဋိညာဉ်ကို ခိုင်မြဲစေတော်မူနေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံခြင်းမှ လက်ဝါးကပ်တိုင်တိုင်အောင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်အရ 1260 ရက် ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဗတ္တိဇံခံခြင်းမှ လက်ဝါးကပ်တိုင်တိုင်အောင် လက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ ဦးတည်စေသော နံနက်ပူဇော်သက္ကာ 1260 ကြိမ်နှင့် ညနေပူဇော်သက္ကာ 1260 ကြိမ် ရှိမည်ကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ထိုနောက်ဆုံးသော ယဇ်ပူဇော်ရာ သိုးသငယ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်သည် ညနေပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်လာတော်မူသဖြင့် ဗတ္တိဇံခံခြင်းမှစ၍ 2520 မြောက်သော သိုးသငယ်ပူဇော်သက္ကာကို ကိုယ်စားပြုတော်မူသည်။

အပတ်၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ကားတိုင်ဖြစ်၍၊ သန့်ရှင်းသော စားပွဲနှစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုလည်း ကားတိုင်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အမှုတစ်ရပ်စီ၌ သိုးသငယ်ကို 2520 ဖြင့် သင်္ကေတပြုဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားအတွင်း၌ ထားရှိထားသည်။ ကားတိုင်ကို 2520 ရက်၏ အလယ်၌ ထားရှိထားပြီး၊ ကားတိုင်ပေါ်၌ ယေရှုသည် 2520 မြောက်နှင့် နောက်ဆုံးသော ပူဇော်သက္ကာဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ 1842 ခုနှစ် မေလမှ 1850 ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလအထိရှိသော သမိုင်းသည် မှားယွင်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ သမ္မာတရားဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ နှစ်ဦးအကြားတွင် ထားခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူမဟုတ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ သုံးဦးရှိလာသည်။ တစ်ဦးသည် ပျက်စီးမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးသည် ကယ်တင်ခြင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုပြစ်မှုကျူးလွန်သူ သုံးဦးသည် ပြစ်မှုအားဖြင့် အချင်းချင်း ဆက်စပ်ထားသော လမ်းမှတ်တိုင် သုံးခုဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အလယ်ရှိ လမ်းမှတ်တိုင်သည် အယ်လဖာနှင့် အိုမီဂါ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ အယ်လဖာနှင့် အိုမီဂါ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူတို့ကို အလယ်လမ်းမှတ်တိုင်ဖြစ်သော ကားတိုင်က ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။

၁၈၄၂ ခုနှစ်မှ ၁၈၅၀ ခုနှစ်အထိ ဟဘက္ကူတ်၏ ဇယားများ၌ အမှားသည် ပထမနှင့် နောက်ဆုံး လမ်းမှတ်တို့ကို အတူချိတ်ဆက်ပေးသော အလယ်အက္ခရာဖြစ်ခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ရှိသော အလယ် လမ်းမှတ်သည် ရာဇဝတ်သား သုံးဦးကို အတူချိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ဤအရာများ၌ ရှိသော အလယ် လမ်းမှတ်သည် အမှားမဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားဖြစ်သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ဟဘက္ကူတ်၏ ဇယားများ နှစ်ခုစလုံးက ထိန်းသိမ်းအတည်ပြုထားသော အမှန်တရား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်မှာ ၂၅၂၀၊ လေဝိဝတ် ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” သည် အမှန်တရားဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုလေးတင် ဖော်ပြထားသော ယുക്തိဗေဒ၏ အခြေအနေအတွင်း ၂၅၂၀ ကို ပယ်ချခြင်းသည် ယေရှုကို ပယ်ချခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အံ့ဖွယ်ရေတွက်သူ Palmoni က “နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့အထိ; ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်” ဟု ဖော်ပြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် “မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော ပရောဖက်ပြုမေးခွန်းကို ပြန်လည်ဖြေကြားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအဖြေသည် 1844 မဟုတ်တော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ Philadelphian Millerite လှုပ်ရှားမှုသည် 1856 ခုနှစ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် James နှင့် Ellen White တို့က ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် Philadelphia မှ Laodicea သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီဟု သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ Sister White က ထိုမျဉ်းကို သဲပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားသည့်အခါ၊ ထိုအခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူတို့အကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ခွဲခွာခြင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့်အဖြစ် နားလည်ရမည်ဟု ဆိုလိုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် Laodiceans တို့၏ စိတ်နှလုံးတံခါးအပြင်ဘက်၌ ရပ်လျက် ဝင်ခွင့်ကိုရှာဖွေရန် တံခါးခေါက်နေတော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောသဘာဝသည် သူတို့၏ လူ့သဘောသဘာဝအတွင်း၌ မရှိပေ။ ခရစ်တော်သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် စတင်တော်မူခဲ့သော အလုပ်တော်အတိအကျမှာ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောသဘာဝကို လူ့သဘောသဘာဝနှင့် ပေါင်းစည်းရန်ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ထိုအရာအတိအကျကို ပြုလုပ်ရန် အလိုရှိတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ရှေးဣသရေလ၏သမိုင်းကို ထပ်မံပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် ယနေ့ခေတ် ဣသရေလကို အမှောင်ခေတ်များ၏ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲမှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ဗတ္တိဇံသည် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေး၏ သင်္ကေတဖြစ်သောကြောင့်၊ နီပင်လယ်၌ သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ချုပ်ဆိုတော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဣသရေလသည် ထိုပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းမည်မစောင့်ထိန်းမည်ကို စမ်းသပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ရှေးဣသရေလနှင့်ပတ်သက်၍ တောလည်ရာကျမ်းအရ သူတို့သည် စမ်းသပ်ချက်ဆယ်ကြိမ်၌ မအောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဒသမအကြိမ် မအောင်မြင်သောအခါ သူတို့သည် တော၌ လေးဆယ်နှစ်ကျော် သေစေခြင်းအပြစ်ဒဏ်ကို ခံကြရပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် 1856 ခုနှစ်၏ လောဒိကိယသတင်းစကားကို ယနေ့ခေတ် ဣသရေလက ငြင်းပယ်ခြင်းအတွက် ဥပမာတစ်ရပ်ကို ပေးခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလသည် တဖြည်းဖြည်းတိုးပွားလာသော စမ်းသပ်ချက်ဆယ်ကြိမ်၌ မအောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ (ဆယ်ဟူသည် စမ်းသပ်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်)၊ 1844 ခုနှစ်၌ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာမှုမှစ၍ 1856 ခုနှစ်တိုင်အောင်၊ ဖိလဒေလဖိယာ မီလာရေး လှုပ်ရှားမှုအပေါ် တဖြည်းဖြည်းတိုးပွားသော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ် ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်။

အနီရောင်ပင်လယ်မှ ကာဒေရှ်တွင် ပထမဦးဆုံး ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားသည့်အချိန်အထိ ရှိသော စမ်းသပ်မှု ဆယ်ကြိမ်သည်၊ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံးကို ဆယ်ဟူသော ကိန်းဂဏန်းက ချိတ်ဆက်ထားသဖြင့်၊ ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဆယ်သည် စမ်းသပ်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သဖြင့်၊ စမ်းသပ်မှု ဆယ်ကြိမ်က ပဋိညာဉ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ဒသမမြောက် စမ်းသပ်မှုနှင့် စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကျရှုံးခဲ့သော မျိုးနွယ်စု ဆယ်စုကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုကာလသည် အနီရောင်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်းမှ စတင်ခဲ့ပြီး၊ ပင်လယ်နောက်ပိုင်းရှိ စမ်းသပ်မှု ဆယ်ကြိမ်အနက် ပထမဆုံးအဖြစ် ပညတ်တော် ဆယ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုမှာ ပညတ်တော် ဆယ်ပါး၏ သင်္ကေတနှင့် တံဆိပ်ဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သည် (မန်နာဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်)။ ရှေးဣသရေလအမျိုး၌ စမ်းသပ်မှု ဆယ်ကြိမ်၏ ကာလကို တိကျသေချာသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ်အဖြစ် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး၊ Prophecy ၏ ဝိညာဉ်တော်ကလည်း အနီရောင်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်းသည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်ကို ပုံဆောင်ကြိုတင်ပြခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသောကြောင့်၊ ထိုအချိန်မှစ၍ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်သည့် စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ် စတင်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိထားသင့်သည်။ အက်ဒ်ဗင့်တစ်ဝါဒသည် ထိုအရာကို မသိသောကြောင့်၊ 1863 ခုနှစ်တွင် သူတို့သည် 1863 သို့ ဦးတည်စေခဲ့သော စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစအဦး၌ပင် သတိပေးကြေညာရန် တာဝန်ပေးခံခဲ့ရသည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီအထိ လောဒိကေယ တောကန္တာရ၌ သေရန် ခန့်အပ်ခံခဲ့ကြောင်းကို မမြင်နိုင်ကြပါ။

၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် လာအိုဒိကေအခြေအနေ၏ ကြေညာချက်သည် မီလာလိုက် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒအပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ “ခုနစ်ကာလ” အပေါ် “စပျစ်ရည်သစ်” ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ထိုအလင်းသစ်ကို မည်သည့်အခါမျှ လက်မခံခဲ့ကြဘဲ၊ ခုနစ်နှစ်အကြာတွင်၊ သို့မဟုတ် ၂၅၂၀ ပရောဖက်ပြုရက်များအကြာတွင်၊ လာအိုဒိကေဖြစ်သော မီလာလိုက်လှုပ်ရှားမှုသည် အဆုံးသတ်သွားပြီး လာအိုဒိကေဖြစ်သော သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မောရှေသည် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်လိုစိတ်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဒသမစမ်းသပ်မှုသည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ထိုစမ်းသပ်မှုသည် အခြေခံကျသောစမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်မှာ သေချာ၏၊ အကြောင်းမူကား အစကတည်းက မောရှေထံ အပ်နှံထားသော အလုပ်တာဝန်ကိုယ်တိုင်က ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ကတိထားရာပြည်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ထိုအမှုတာဝန်သည် မောရှေ အီဂျစ်သို့ မရောက်မီကတည်းက သူ့ရှေ့၌ ရှိနေခဲ့သည်။ ဒသမစမ်းသပ်မှုသည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ပုန်ကန်သူတို့က ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းအပေါ် တွန့်ဆုတ်လျက် နှစ်သွေပြောင်းလဲနေကြသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသော စူးစမ်းသူများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်တိုင်အောင်သည် နောက်ဆုံး အခြေခံစမ်းသပ်မှုသည် 1856 ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ခုနစ်နှစ်ကြာ လာအိုဒိကေး မီလာရိုက်များသည် ထိုပြည်ကို စူးစမ်းရှာဖွေကြရာတွင်၊ နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ရပ်တန့်ကာ အသင်းတော်တစ်ရပ် ဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

Miller က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ပထမအမှန်တရားမှာ “ခုနစ်ကာလ” ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကို ယေရမိ၏ ရှေးလမ်းခရီးများကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် အခြေခံသမ္မာတရားများ၏ အုတ်မြစ်အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ Adventism ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော နောက်ဆုံးသော ပရောဖက်ပြုသစ်လင်းခြင်းမှာ 1856 ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ “ခုနစ်ကာလ” အကြောင်း ဆောင်းပါးစီးရီးတစ်ခု ဖြစ်하였다။ ဤသမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို နက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာသုံးသပ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အလင်းများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ဒံယေလ ၈ ၏ အခန်းငယ် ၁၄ ၏ အဖြေသည် “9/11 မှသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိ၊ ထိုအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် စင်ကြယ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟု အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ရန်၊ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် 1844 ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော အမှုတော်သည် 1863 ခုနှစ်တွင် လမ်းလွဲသွားခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအချိန်တွင် စတင်ခဲ့သော သန့်ရှင်းရာဌာန၏ “သန့်စင်ခြင်း” အမှုသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်သည် လောဒိကေ တောကန္တာရကို ဖြတ်သန်းလျက်ရှိစဉ် ယာယီရပ်ဆိုင်းထားခြင်းခံရလေသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် 1844 မှ 1863 ကာလအတွင်း ခရစ်တော်အားဖြင့် ပြီးမြောက်ရမည့် အမှုတော်သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ခွဲခြား၍ တံဆိပ်ခတ်သော ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သည့် တတိယကောင်းကင်တမန်က “သန့်စင်ခြင်း” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော အမှုကို ပြီးမြောက်စေသောအခါ၊ မလွဲမသွေ ထပ်မံပြန်လည်ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ 1844 မှ 1863 အထိရှိသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လမ်းမှတ်များသည် ခရစ်တော်က သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်ခြင်းအမှုကို ပြီးမြောက်စေမည့် လမ်းမှတ်များဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုလမ်းမှတ်များသည် ထိုအမှုတော် ပြီးမြောက်မည့် သမိုင်းကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ 1844 မှ 1863 အထိသော ကာလသည် 9/11 မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိသော ကာလကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ပြသနိုင်လျှင်၊ “အချိန်မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းသည် “အချိန်မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော အခြားလိုင်းများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်သည် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသော အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ၁၈၆၃ ခုနှစ်သည် စမ်းသပ်ကာလ၏ အဆုံးကို မှတ်သားပြသည်။ ၁၈၄၆ ခုနှစ်တွင် White တို့သည် လက်ထပ်ခဲ့ကြပြီး၊ Ellen ၏ နောက်ဆုံးအမည်သည် Harmen မှ White သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ထိုနှစ်၌ပင် ထိုလက်ထပ်ထားသော ဇနီးမောင်နှံသည် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို စတင်စောင့်ထိန်းကြသည်။ ဥပုသ်နေ့၊ လက်ထပ်ခြင်းနှင့် အမည်ပြောင်းလဲခြင်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေး၏ သင်္ကေတများ ဖြစ်ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ခေတ်သစ်ဣသရေလကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ ပင်လယ်နီကို ဖြတ်သန်းစေတော်မူပြီး၊ ၁၈၄၆ ခုနှစ်တွင် သူတို့အား စိနာတောင်သို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူကာ ပညတ်တရားကို ပေး၍ သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တော်မူသည်။ ထိုပညတ်တရားသည် ဟဗက္ကုပ်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကဲ့သို့ပင် ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ရေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပထမကျောက်ပြားတွင် ပညတ် ၄ ပါး ပါဝင်ကာ ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ၆ ပါး ပါဝင်သည်။ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားသည် ရှေးဣသရေလနှင့် ခေတ်သစ်ဣသရေလ နှစ်မျိုးစလုံး၏ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုကျောက်ပြားနှစ်ပြားသည် ပဋိညာဉ်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြား၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးဖြစ်ကာ၊ ရှေးဣသရေလအတွက် သင်္ကေတသဘောအရ ၄၆ ဟု မှတ်သားထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် နောက်မိုး၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသော ဟဗက္ကုပ်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ပုံဆောင်ကြိုတင်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲ၏ လှိုင်းယမ်းပူဇော်သက္ကာ မုန့်နှစ်လုံးနှင့်အတူ၊ ၎င်းတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ဖြစ်သော အလံတော်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

စစ်တာ ဝိုက်၏အမည်သည် Harmen မှ White သို့ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ၊ Harmen သည် “ငြိမ်းချမ်းရေး၏စစ်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း၊ ၎င်းအစား ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသော White ဖြင့် အစားထိုးခံရသည်။ Gould ဟူသောအမည်သည် ရွှေကို ဆိုလိုပြီး၊ Ellen သည် တောက်ပ၍ လင်းလက်သောအလင်းကို ဆိုလိုသည်။ သူမ၏အမည်သည် လာအိုဒိကေအသင်းတော်သို့ပေးသော သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“မျက်စိလိမ်းဆေး” သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အလင်းဖြစ်၍၊ အဲလင်သည် တောက်ပထွန်းလင်းသော အလင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ၁၈၅၆ ခုနှစ်၌ မီလာရိုက်များအတွက် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုသည် သူမ၏ စာပေများမှတစ်ဆင့် တင်ပြထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူမ၏ အမည်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့လည်းကောင်း လာအိုဒီကဲအသင်းတော်သို့ ပေးသော သတင်းစကားကို လက်ခံခြင်း၌ တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဆစ်စတာ ဝှိုက်က ၁၈၈၈ ခုနှစ်၌ ဂျုံးစ်နှင့် ဝါဂိုနာတို့၏ သတင်းစကားသည် လာအိုဒီကဲအသင်းတော်၏ သတင်းစကားဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး၊ သူတို့၏ သတင်းစကားသည်လည်း တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ၁၈၈၈ ခုနှစ်တွင် မိမိ၏အလုပ်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ၁၈၈၈ ခုနှစ်၏ သတင်းစကားသည် လာအိုဒိကேயသတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ မှ ကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်လာခြင်းကိုလည်း မှတ်သားပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နောက်မိုးရေသွန်းလောင်းခြင်းကာလအတွင်း ကြေညာအပ်သော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ခြင်း၏ သတင်းစကားလည်း ဖြစ်သည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ၁၈၈၈ ခုနှစ်တွင်လည်း ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ အကြိမ်နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် ပယ်ချခံခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် အကြိမ်နှစ်ကြိမ်စလုံးသည် နောက်မိုးရေကာလ၌ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြနေသည်။ ၁၈၄၄ သည် 9/11 ၏ ပုံဆောင်သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ၁၈၆၃ သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပုံဆောင်ဖော်ပြသည်ဟု ယူဆလျှင်၊ “how long” ဟူသော သင်္ကေတဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် “9/11 မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိ” ဟူသော ပရောဖက်ပြုကာလသည် အခန်းငယ် ၁၃ ၏ “how long” ဟူသော မေးခွန်းအတွက် present truth ၏ အဖြေကို ကိုယ်စားပြုမည်ဖြစ်သည်။

1842 ခုနှစ်မှ 1850 ခုနှစ်အထိရှိသော မီလာရိုက်သမိုင်းသည် 1844 ခုနှစ်မှ 1863 ခုနှစ်အထိရှိသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ စမ်းသပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုကာလနှင့် ထပ်တူကျကျ လွန်လျားနေသော ပရောဖက်ပြုကာလတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ 1842 ခုနှစ်မှ 1863 ခုနှစ်အထိသော ကာလတွင် 9/11 မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေထိ၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဗိမာန်တော်ကို သန့်စင်တော်မူသော သမိုင်းကို ဖော်ပြသည့် ပရောဖက်ပြု အမှတ်လက္ခဏာများ ရှိသည်။ ထိုသန့်စင်ခြင်းသည် ဦးစွာ မိမိ၏ အသင်းတော်ကို၊ ထို့နောက် ဆယ့်တစ်နာရီ အလုပ်သမားတို့ကို ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ရောက်သောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာသို့ အလံတော်အဖြစ် ပူဇော်ဆက်ကပ်ရန် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ရှိတော်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အသင်းတော်သည်လည်း အောင်မြင်သော အသင်းတော် ဖြစ်လာမည်။ ထိုအခါ မိမိ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဘယ်လောက်ကြာသနည်း” ဟူသော သင်္ကေတကို ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိနေရာ၌ တင်ထားပြီးဖြစ်သည်၊ သို့ရာတွင် အမှန်အားဖြင့် ထိုထက်ပိုသေးသည်ရှိနေသေးသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအကြောင်းအရာနှင့် ယခင် ဆောင်းပါးငါးပုဒ်ကို ယောလကျမ်း၏ မှန်ဘီလူးအောက်သို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤဘေးထွက်လှည့်လည်မှုများကို မူလတည်ဆောက်ချက်အဖြစ် တင်ထားရန် အရေးကြီးသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ခဲ့သော “ဘယ်လောက်ကြာသနည်း” တိုင်း၏ သက်သေခံချက်သည် ပလမုနိက အခန်းငယ် ဆယ့်လေးတွင် ဖြေကြားခဲ့သော “ဘယ်လောက်ကြာသနည်း” ဟူသော မေးခွန်းနှင့် ကိုက်ညီညှိနှိုင်းလျက်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် 9/11 မှ Sunday law အထိ သန့်စင်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်းသည် နောက်မိုး၏ သမိုင်းဖြစ်ပြီး၊ နောက်မိုး၏ သမိုင်းကို ယောလကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသည်။