လောဒိကေ — အမှတ်လေး

ရှင်ဖန် ဟက်စကယ်သည် ဤအချက်ကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေသော သမ္မာတရားများကို မိမိအသိအမှတ်ပြုခြင်းအားဖြင့် ၎င်းကို ထောက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ သူ မမြင်နိုင်ခဲ့မည်ဟု ကျွန်ုပ် ညွှန်ပြခဲ့သော အချက်မှာ၊ ရှေးဣသရေလ၏ အဆုံးခေတ်သမိုင်းအတွင်း၌ပင် ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အစပြုမှုသည် ထိုတူညီသော သမိုင်းကာလနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထပ်လျက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် လူအများနှင့် ပဋိညာဉ်တရားကို တစ်ပတ်ကာလအတွက် (နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ရက်) အတည်ပြုနေစဉ်တွင်၊ ရှေးဣသရေလသည် လာအိုဒီကေယ၏ အတွေ့အကြုံကို အသက်ရှင်နေခဲ့ပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်မှ အန်ထုတ်ခြင်းခံရရန် အလွန်နီးကပ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ခေတ်သစ်ဣသရေလသည် ဧဖက်၏ အတွေ့အကြုံကို အသက်ရှင်နေခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏ လာအိုဒီကေယသည် ပြန့်ကြဲခြင်းခံနေရစဉ်တွင်၊ ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ ဧဖက်သည် ထိုတူညီသော သမိုင်းအတွင်း၌ပင် စုဝေးခြင်းကို ခံနေရသည်။

“ဟုတ်ကဲ့” ဟုလည်း ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သင် စဉ်းစားမိနေပါက၊ ဒැනီယေလ အခန်းကြီး ၉ ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်တရားကို အတည်ပြုခဲ့သော ထိုအပတ်သည်၊ ကိုယ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံခြင်းဖြင့် စတင်၍ စတီဖင်ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ခြင်းနှင့် အဆုံးသတ်သောကာလဖြစ်ပြီး၊ အတိအကျ အက္ခရာအရ ရက်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ် မဟုတ်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ် သိရှိနေပါသည်။ သို့ရာတွင် ပရောဖက်ပြုသဘောအရမူ သေချာစွာ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်ပြုသဘောအရ တစ်နှစ်သည် ရက်ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်နှင့် ညီမျှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရက်ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်ကို ခုနစ်နှင့် မြှောက်လျှင် ရက်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ထိုပရောဖက်ပြုအပတ်၏ “အလယ်တည့်တည့်” သည် ကားတိုင်ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုသဘောအရ ခရစ်တော်သည် ရက်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ရှိသော ထိုပရောဖက်ပြုကာလ၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ကားတိုင်ကို ထားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအားဖြင့် လေဝိဝတ္တု ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” သည် ခရစ်တော်၏ ကားတိုင်အားဖြင့် တည်ထောင်ထားခြင်းနှင့် ထောက်မထားခြင်းကို ပြသတော်မူသည်။ Sister White သည် ဟဗက္ကုပ်၏ သန့်ရှင်းသော ဇယားနှစ်ခုလုံး၊ ဆိုလိုသည်မှာ 1843 နှင့် 1850 ဇယားတို့၌ နှစ်ပေါင်း ၂၅၂၀ ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဇယား၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ထားရှိထားကြောင်း သင်ကြားပေးသကဲ့သို့၊ ထိုဇယားနှစ်ခုစလုံး၌လည်း ထိုဖော်ပြချက်၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ကားတိုင်ကို ထားရှိထားသည်မှာ မတော်တဆမှုတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။

ခုနစ်ပါးသောအသင်းတော်တစ်ခုချင်းစီသည် မီလာရိုက်သမိုင်း၌လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သမိုင်း၌လည်းကောင်း ထပ်မံပေါ်ထွန်းကြသည်ဟူသော အခြေခံသဘောတရားနှင့်အတူ၊ အစောပိုင်း အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒက အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော အခြားအရေးကြီးသဘောတရားတစ်ရပ်လည်း ရှိသည်။ ထိုသဘောတရားသည် တစ်ခုတည်းသော သမိုင်း၏ “အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း” ပရောဖက်ပြုလိုင်းများကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က အမှန်တရားကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုတော်မူကြောင်းကို ပြသသည်။ မီလာသည် ဤအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက်သင်ကြားခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ တံဆိပ်ခုနစ်ပါးသည် အသင်းတော်များနှင့် အပြိုင်သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို သူက မှန်ကန်စွာ သင်ကြားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအပြိုင်ပုံဖော်ချက်၌ တံဆိပ်များသည် အတူတူညီသော သမိုင်း၏ အပြင်ပိုင်းအမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အသင်းတော်များသည် အတွင်းပိုင်းအမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ယူရိယ စမစ်သည်လည်း ဤသဘောတရားကို ဆွေးနွေးထားပြီး “အတွင်းပိုင်း” နှင့် “အပြင်ပိုင်း” ဟူသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုထားသည်။ ထိုစကားလုံးများသည် အပြိုင်လိုင်းနှစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်သည်။

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် အသင်းတော် ခုနစ်ပါးကို စတင်စဉ်းစားလေ့လာမည်။ ပထမအသင်းတော် နှစ်ပါးနှင့် ထို့နောက် တတိယအသင်းတော်နှင့် စတုတ္ထအသင်းတော်တို့သည် “အကြောင်းနှင့် အကျိုး” ဆက်နွှယ်မှုရှိကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကို အတူတကွ စဉ်းစားလေ့လာရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ရန် အရေးကြီးသည်။ စမုရနာသည် ရောမ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံရသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော အသင်းတော်ဖြစ်ပြီး၊ ဧဖက်သည် ဧဝံဂေလိတရားကို လောကတစ်ခွင်လုံးသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သော အသင်းတော်ဖြစ်သည်။

ဧဖက်အသင်းတော်သည် “ခရစ်တော်ယေရှု၌ ဘုရားသခင်အားကြောက်ရွံ့လျက်” အသက်ရှင်ခဲ့သော အစောပိုင်းအသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် အစဉ်မပြတ် “အကျိုး” ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော “အကြောင်းရင်း” ဖြစ်သည်။

ဧဖက်အသင်းတော်၏ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်းသည် စမုရနအသင်းတော်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤအသင်းတော်နှစ်ပါးသည် အကြောင်းရင်းနှင့် အကျိုးဆက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ အကျိုးဆက်သည် အကြောင်းရင်းတစ်ရပ်၏ ရှေ့ပြေးမှုကို မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အကျပ်အတည်း၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည် Sister White က “primitive godliness” ဟု ခေါ်ဆိုသော အရာ၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းကြောင့် လှုံ့ဆော်ခြင်းခံရသည်။ ထိုဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်းသည် ယခင်ကာလသမိုင်းများ၊ သို့မဟုတ် အစဉ်ဦးသမိုင်းများအတွင်း သရုပ်ဖော်ပြသထားပြီးဖြစ်သော ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးသောကာလ”၏ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသည် ထိုအပိုဒ်တွင် ခွဲခြားဖော်ထုတ်ထားသော “မူလဘုရားတရားသဘော” ၏ ပြန်လည်နိုးကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အသင်းတော်တစ်ပါးအတွင်း၌ မဟုတ်ဘဲ လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သော ပြန်လည်နိုးကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ Sister White သည် ထိုပြန်လည်နိုးကြားခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသော သမိုင်းမှာ ဧဖက်အသင်းတော်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် “တမန်တော်တို့၏ခေတ်ကာလ” ၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုပြန်လည်နိုးကြားခြင်းသည် “ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း” ကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

နောက်ပါအပိုဒ်၌ “မြေကြီးပေါ်ရှိ ခရစ်တော်၏အသက်တာ” ဟူသောစကားရပ်သည် ဧဖက်အသင်းတော်၏အစကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ လောကအဆုံးကာလတွင် လာအောဒိကိ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ သမိုင်းကိုလည်း ပုံသဏ္ဍာန်အားဖြင့် ကြိုတင်ညွှန်းဆိုထားသည်။

ဧဖက်အသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အတွေ့အကြုံသည် လောဒိကိအသင်းတော်၏ အတွေ့အကြုံနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လေ၏။ အငြင်းပွား၍ အပြစ်ရှာတတ်သော ယုဒလူတို့သည် ရှေးအစ္စရေး၏ လောဒိကိသားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ခေတ်သစ်အစ္စရေး၏ ဧဖက်သားများ ဖြစ်ကြ၏။ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာသည် ဧဖက်အသင်းတော်ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ သူသည် မိမိတို့ကို ယုဒလူဟု ခေါ်ကြသော်လည်း အမှန်မဟုတ်သော လောဒိကိသားများက ဆန့်ကျင်သော “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ထဲက အသင်းတော်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုလေ၏။

ဧဖက်သည် “အကြောင်း” ဖြစ်၍ စမုရနာသည် “အကျိုးဆက်” ဖြစ်သည်။ ပေရဂံနှင့် သွယာတိရတို့လည်း အကြောင်းနှင့် အကျိုးဆက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ပေရဂံသည် ခရစ်ယာန်သာသနာကို ပဂံဝါဒနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းအားဖြင့် ပျက်စီးယိုယွင်းစေခဲ့သော အလျှော့ပေးသဘောရှိသော အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သည် မိမိ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ပဂံဝါဒ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် အတူတကွ တည်ရှိနေနိုင်သည်ဟူသော အခြေခံယူဆချက်ကို လက်ခံလိုက်သောအခါ ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ် ကွန်စတန်တင်းသည် ထိုအလျှော့ပေးသည့် သမိုင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ မပေါ်ထွန်းမီ ကြိုတင်၍ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်သာသနာ၏ ဖောက်ပြန်ကျဆင်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန်မှာ သူ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ပေရာဂမုအသင်းတော်သည် “အကြောင်းရင်း” ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သွာသိရအသင်းတော်သည် “အကျိုးဆက်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပရောဖက် ဒါနိယေလသည် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှုမှ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော သမိုင်းကြောင်းကို မကြာခဏတင်ပြလေ့ရှိပြီး၊ ပေါလုက သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် တည်ထောင်ခြင်းမတိုင်မီ ကြိုတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်းမှ ဖောက်ပြန်ကျဆင်းခြင်းအကြောင်းကို ဒါနိယေလ ၁၁ ၌ ဆွေးနွေးထားသည်။

သမိုင်းအတွင်း၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ ဖော်ထုတ်ပေါ်လာမီ ဖောက်ပြန်လွဲချော်သွားသော အလျော့ပေးညှိနှိုင်းသည့် အသင်းတော်ကို ဒံယေလက “သန့်ရှင်းသော ပဋိညာဉ်ကို” စွန့်ပစ်သော “သူတို့” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ သူတို့သည် ထိုပဋိညာဉ်ကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက်၊ ဒံယေလက “ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာ” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် မြေကြီး၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ တင်မြှောက်ခံရလေသည်။ Sister White သည် “ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ယခုအခါ ပြည့်စုံခြင်းအပြည့်အစုံသို့ နီးကပ်လှပြီ” ဟု ဆိုရာ၌ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်ကို သတ်မှတ်ညွှန်ပြထားသည်။ ထိုနောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်တို့သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံးပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုနောက်ဆုံးပိုဒ်များက ကိုယ်စားပြုသည့် သမိုင်းသည် Pergamos နှင့် Thyatira တို့က ကိုယ်စားပြုသော သမိုင်းဆိုင်ရာ “အကြောင်းရင်းနှင့် အကျိုးဆက်” ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည့် ဒံယေလ ၁၁:၃၀–၃၆ ဖြင့် ပုံဆောင်ထားကြောင်း သူမက သွန်သင်ထားသည်။

Pergamos နှင့် Thyatira တို့၏ အကြောင်း–အကျိုးဆက်နွယ်မှုကဲ့သို့ပင်၊ Ephesus နှင့် Smyrna တို့၏ အကြောင်း–အကျိုးဆက်နွယ်မှုလည်း “နောက်ဆုံးသောကာလများ” တွင် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ Protestant များသည် Pergamos ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းကြလိမ့်မည် (ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အဓိကဆုံးအမှတ်လက္ခဏာမှာ နေကိုကိုးကွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်)။ ထိုသူတို့ ဖောက်ပြန်လဲကျသွားသောအခါ၊ ဒုစရိုက်၏လူသည် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ တစ်ဖန်ထင်ရှားပေါ်လွင်စေရန် လမ်းခင်းပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဖောက်ပြန်လဲကျခြင်းနှင့် papacy ကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်မြှောက်ခြင်းတို့ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်နေစဉ်၊ ဘုရားသခင်သည် တစ်ဖက်တည်းတွင် Ephesus ဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော အသင်းတော်တစ်ရပ်ကို ထမြောက်စေပြီး Daniel နှင့် Revelation ၏ သတင်းစကားကို ကမ္ဘာသို့ သယ်ဆောင်စေတော်မူလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် Smyrna ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းလည်း ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပထမတံဆိပ်လေးပါးသည် ပထမအသင်းတော်လေးပါးက ကိုယ်စားပြုသော အတွင်းပိုင်းသမ္မာတရားလိုင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ အပြင်ပိုင်းသမ္မာတရားလိုင်းတစ်လိုင်းဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သုံးသပ်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးအသင်းတော်သုံးပါးကို ကျွန်ုပ် ဆွေးနွေးမည်။ ယခင်က မှတ်ချက်ပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ Uriah Smith သည် ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်-

ပထမအသင်းတော်လေးပါးသည် “အကြောင်းနှင့် အကျိုး” ဆက်နွယ်မှု နှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုဆက်နွယ်မှုများသည် “နောက်ဆုံးကာလများ” တွင် ပြန်လည်ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ရှေ့ဆောင်များအပေါ် အခြေခံသကဲ့သို့၊ ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အာဏာပိုင်မှုအပေါ်လည်း အခြေခံ၍၊ အသင်းတော်၏ ထိုအတွင်းပိုင်း သမိုင်းလေးရပ်နှင့် အပြိုင် ဖြစ်သော အပြင်ပိုင်း သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ပထမတံဆိပ်လေးခုက ကိုယ်စားပြုသင့်သည်။ ပထမတံဆိပ်နှင့် ဒုတိယတံဆိပ်တို့သည် ဧဖက်နှင့် စမုရနာ၏ တူညီသော လက္ခဏာများကို တုံ့ပြန်သံညီစွာ ဖော်ပြသော်လည်း၊ ခရစ်ယာန်သာသနာကို လောကသို့ သယ်ဆောင်ဖြန့်ကြက်သည့် အမှုတော်ကို ကိုယ်စားပြုရန် မြင်းဖြူကို အသုံးပြုထားသည်။ ယင်းသည် အသင်းတော်၏ အပြင်ပိုင်း အမှုတော်ကို ကိုယ်စားပြု하며၊ ဒုတိယတံဆိပ်သည် စမုရနာ၏ သွေးလွှမ်းမိုးသည့် သတ်ဖြတ်ညှဉ်းပန်းမှုကို မြင်းနီဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။

ဇက္ခရိကျမ်းတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပထမတံဆိပ်လေးခုတွင် ကိုယ်စားပြုထားသော မြင်းလေးကောင်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ထုတ်ပြသသော အခန်းငယ်အချို့ ပါရှိသည်။ ထိုအခန်းငယ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော အခန်းကြီးဆယ်တွင်၊ နောက်မိုးရွာသွန်းသောအခါ ဘုရားသခင်၏ “အိမ်တော်” ဖြစ်သော “ယုဒသိုးအုပ်” သည် “စစ်တိုက်ရာ၌တော်သော သူ၏မြင်း” အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေမည်ဟု ဇက္ခရိက ဖော်ပြထားသည်။

အယ်လင် ဝှိုက်သည် ပင်တေကုသ်နေ့၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းသည် ယခု ကျဆင်းလျက်ရှိသော နောက်မိုးကို ပုံဆောင်ကြိုတင်ဖော်ပြသည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ပင်တေကုသ်နေ့၌ လောကအတွက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော အမှုတော်ကို ဧဖက်အသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ဧဖက်အသင်းတော်သည် စမုရနအသင်းတော်က ပုံဆောင်ဖော်ပြထားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ယောဟန်က ဒုတိယတံဆိပ်၏ “အနီရောင်မြင်း” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ပထမတံဆိပ်နှစ်ပါးသည် ပထမအသင်းတော်နှစ်ပါးနှင့် အပြိုင်သဘောဖြင့် သွားလျက်ရှိပြီး၊ နောက်မိုး သွန်းလောင်းလျက်ရှိသော “နောက်ဆုံးသောကာလများ” ကို ပုံဖော်ပြသကြသည်။

ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်သည် တတိယတံဆိပ်၏ အဆုံးနှင့် စတုတ္ထတံဆိပ်၏ အစကိုလည်း ရွေးချယ်ဖော်ပြ၍ ထိုနှစ်ခုကို (အကြောင်းနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုအဖြစ်) အတူတကွ ဆက်နွယ်စေသကဲ့သို့၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရာ၌ မိမိ၏ခေတ်၌ တည်ရှိနေသောအဖြစ်နှင့် “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” တွင် တည်ရှိနေသောအဖြစ်ဟု ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။

၁၈၉၈ ခုနှစ်တွင် ရေးသားထားသော ဆစ်စတာဝှိုက်၏ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်နန်းတင်စေမည့် လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးသော အလျှော့အတင်း၏ စိတ်ဓာတ်သည် ထိုအချိန်ကတည်းကပင် အသက်ဝင်လျက်၊ ခိုင်မာလျက် ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးကာလတွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့်အတူ စတင်ခဲ့သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ လမ်းလွဲကျသွားမှုသည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင်ပင် ပရိုတက်စတင့် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ဦးချိုအပေါ်သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာစပြုနေပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပါးဂမု၏ အလျော်အတင်းပေးညှိနှိုင်းမှုကို တတိယတံဆိပ်၌ “ချိန်ခွင်တစ်စုံ” အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အတိုင်းအတာချိန်ခွင်နှစ်ခုသည် မရိုးမသားသော တိုင်းတာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တတိယတံဆိပ်သည် စတုတ္ထတံဆိပ်သို့ ဦးတည်စေပြီး၊ ၎င်းကို “သေခြင်း” ၏ “အဝါဖျော့သောမြင်း” အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသဖြင့်၊ အမှောင်ခေတ်များအတွင်း ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်က လူသန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “ငရဲ” သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ အဝါဖျော့သောမြင်းနောက်မှ လိုက်လာသည့်အရာဖြစ်သည်။ တတိယနှင့် စတုတ္ထတံဆိပ်တို့၏ သမိုင်းသည် ပါးဂမုနှင့် သီအာတိရ အသင်းတော်တို့၏ သမိုင်းနှင့် ပြိုင်တူညီသည်။ ကွန်စတန်တိုင်း၏ အလျော်အတင်းပေးညှိနှိုင်းမှုသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သဖြင့်၊ ပေါလုက “အပြစ်မဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရသော မတရားခြင်း၏ နက်နဲသောအရာသည် ယခုတင် လှုပ်ရှားလျက်ရှိပြီ” ဟု ဆိုခဲ့သောအချိန်ကကဲ့သို့ပင်၊ အလျော်အတင်းပေးညှိနှိုင်းခြင်း၏ စိတ်ဓာတ်သည် Sister White ၏ ကိုယ်ပိုင်သမိုင်း၌လည်း အစောပိုင်းကတည်းက လှုပ်ရှားနေပြီးဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ နန်းတက်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်သော ယုံကြည်ခြင်းမှ ကျဆင်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသော သမိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထို “သမိုင်းသည် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်ရမည်။ ဖြစ်ခဲ့ပြီးသောအရာသည် နောက်တစ်ဖန် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။”

James White သည် ခုနစ်ပါးသောအသင်းတော်များနှင့် ခုနစ်ပါးသောတံဆိပ်များအတွင်း အခြားသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ မကိုက်ညီထူးခြားချက်တစ်ရပ်ကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပထမအသင်းတော်လေးပါးနှင့် နောက်ဆုံးအသင်းတော်သုံးပါးအကြား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ခွဲခြားထားခြင်းတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထို့နောက် တစ်ဖန်ပင် ပထမတံဆိပ်လေးပါးနှင့် နောက်ဆုံးတံဆိပ်သုံးပါး၌လည်း ထိုတူညီသော ဖြစ်စဉ်ကို တွေ့ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

James White သည် တူညီသောပုံစံသည် တံပိုးများ၌လည်း ရှိနေသည်ဟူသော အချက်ကို ထည့်သွင်းဖော်ပြမထားခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်ပင် ရှိနေသည်။ ပထမတံပိုးလေးပါးသည် တံပိုးများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတံပိုးသုံးပါးသည် ဘေးဒုက္ခသုံးပါး ဖြစ်ကြသည်။ ပထမတံပိုးလေးပါးသည် ခရစ်နှစ် 321 ခုနှစ်တွင် Constantine ၏ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအတွက် ဘုရားသခင်က ပဂန်ရောမအပေါ် စီရင်တော်မူသော တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ တံပိုးဘေးဒုက္ခသုံးပါးသည် အစ္စလာမ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမတံပိုးဘေးဒုက္ခနှစ်ပါးသည် ခရစ်နှစ် 538 ခုနှစ်တွင် ၎င်းက ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအတွက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအုပ်ချုပ်သော ရောမအပေါ် ချမှတ်သော တရားစီရင်ခြင်းများ ဖြစ်ကြပြီး၊ တတိယတံပိုးဘေးဒုက္ခသည် အလွန်နီးကပ်သော အနာဂတ်တွင် ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကျပ်အတည်းအတွက် ဖြစ်သည်။

ယောသပ် ဘိတ်စ်သည် နောက်ဆုံးအသင်းတော်သုံးပါးကို တစ်ခုတည်းသော သင်္ကေတအဖြစ် နားလည်ခဲ့သော ရှေ့ဆောင်တို့၏ အမြင်ကို အသုံးပြု၍ မီလာရိုက်ခေတ်ကာလအတွင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိနေသော အသင်းတော်သုံးပါးကို ဖော်ပြသည်။ ထိုစာပိုဒ်အတွင်းရှိ အလေးပေးဖော်ပြချက်များအားလုံးကို ဘိတ်စ်က ထည့်သွင်းပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းတွင် စာဒိသည် အသက်ရှင်သည်ဟု အမည်ရှိ၍ ထိုသို့ဆိုထားသော်လည်း အမှန်မှာ သေသောအသင်းတော်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်သည် အမြဲပင် နာမည်တစ်ရပ်ရှိသည်။ ဧဖက်အသင်းတော်မှ ပေရဂံအသင်းတော်အထိ သမိုင်းကာလအတွင်း ထိုနာမည်မှာ “ခရစ်ယာန်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကာလတွင် ထိုနာမည်မှာ “တောကန္တာရရှိ အသင်းတော်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ မနက်ကြယ်၏ မိတ်ဆက်ပေါ်ထွန်းခြင်းကာလ၊ ယောဟန် ဝိကလစ်ဖ်၏အချိန်မှစ၍ ထိုနာမည်မှာ “ပရိုတက်စတင့်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆုံးကာလဖြစ်သော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပရိုတက်စတင့်များသည် ရောမအသင်းတော်နှင့် ပြန်လည်ပေါင်းသင်းရန် စတင်နေပြီးသားဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လိုအပ်နေသည့်အရာမှာ သူတို့၏ ကိုယ်တိုင်ဝန်ခံသော နာမည်ရှိသော်လည်း ရွေးချယ်ခံထားသော အသင်းတော် မဟုတ်တော့ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသမည့် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ပဋိညာဉ်နာမတော်ကို ဆောင်ယူထားသော အသင်းတော် မဟုတ်တော့ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသမည့် ထိုစမ်းသပ်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဧလိယ၏အဖြစ်အပျက်သည် ဤအမှန်တရားအတွက် အလွန်အသေးစိတ်ကျသော ဒုတိယသက်သေကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ သူတို့၏ အမှန်တကယ်သော ဇာတ်ရုပ်ကို ထင်ရှားပြသသောအခါ ပရိုတက်စတင့်များသည် ဗာဗုလုန်၏ သမီးများ ဖြစ်လာကြောင်းကို မီလာလိုက်တို့အဖို့ အစပိုင်းတွင် ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မီလာလိုက်တို့သည် ထိုအရာကိုပင် ပြုခဲ့ကြပြီး၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ပြည့်စုံစေရန် ထိုကျဆုံးသွားသော အသင်းတော်များထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ်များကို ခေါ်ထုတ်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် မီလာလိုက်တို့ကို မိမိတို့၏ ဇာတ်ရုပ်ကို ထင်ရှားစေမည့် စမ်းသပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ် ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဖိလဒေလဖိယာအသင်းသားများလော၊ လောဒိကိယာအသင်းသားများလော။

ဖိလဒေလဖိအသင်းသားတို့သည် ခရစ်တော်နောက်သို့လိုက်၍ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ကြသော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော မီလာရိုက်တို့သည် လောဒိကိအသင်းသားတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ Bates က အသင်းတော်သုံးပါးကို တူညီသော သမိုင်းကာလအတွင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှိနေသောအရာများအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်သည့် ယുക്തိတရားကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။ ထိုသမိုင်းသည် ပညာရှိကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံပြင်၏ ပရောဖက်ပြုဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ထိုဥပမာပုံပြင်သည် စာလုံးအတိုင်း ပြည့်စုံခဲ့ပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့ ထိုနည်းတူ ပြည့်စုံလိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိတ်သက်သေက ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။

နောက်ဆုံးအသင်းတော်သုံးပါးသည် မီလာရေးလှုပ်ရှားမှု၏ ပြင်ပရှိသူများကို ဆာဒိအဖြစ် ကိုယ်စားပြု၍၊ ထိုလှုပ်ရှားမှုအတွင်းရှိသူများသည် ဖီလဒယ်ဖိ သို့မဟုတ် လောဒိကေအဖြစ် ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထိုအသင်းတော်သုံးပါးကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၃ တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ပထမအသင်းတော်လေးပါးကိုမူ အခန်းကြီး ၂ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် Sister White သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၃ ၏ သမိုင်းကို ကိုးကားပြောဆိုသောအခါ၊ Joseph Bates က ယခုတင် ခွဲခြားဖော်ထုတ်ခဲ့သော အသင်းတော်များကိုပင် တိတိကျကျ ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

မီလာရိုက်သမိုင်း၏ ခေတ်ပြိုင်အသင်းတော် သုံးပါးသည် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးတွင် ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ Joseph Bates သည် မီလာရိုက်ခေတ်ကာလ၏ လှုပ်ရှားမှုသဘောတရားများကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ ရည်မှန်းခံပရိသတ်ဖြစ်သော ဗာဗုလုန်၏ သမီးတို့အဖြစ် Sardis ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူသည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်ကာ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသော သိုးအုပ်ငယ်နှင့်၊ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်ရွှေ့ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သူတို့အကြားရှိ ပဋိပက္ခကို ကိုင်တွယ်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ သူသည် Laodicea အသင်းတော်သားတို့အား မိမိတို့ လက်ခံရရှိခဲ့သော မှောင်မိုက်ခြင်းမှ ခေါ်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ Laodicea ဆိုင်ရာ မျက်စိကန်းခြင်း၏ အနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ William Miller သည် Laodicea လှုပ်ရှားမှု၌ ဦးဆောင်ရာ အနေအထားတစ်ရပ်ကို ယူခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် Philadelphia သို့ ပေးသော သတင်းစကား၌ ဖော်ပြထားသော တူညီသည့် ပဋိပက္ခပင် ဖြစ်သည်။

ဘာသာရေးအကျပ်အတည်းတစ်ရပ်သည် ကြီးမားသောစိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်ကာလ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကိုးကွယ်သူအုပ်စုနှစ်မျိုးကို အစဉ်အမြဲ ထုတ်ဖော်ပေါ်လွင်စေသည်။ ပရိုတက်စတန်ဝါဒ၏ အာဏာလက္ခဏာအဝတ်သည် သာဒိမြို့မှ ယခုတလောသာ ဖယ်ရှားယူသွားခံရပြီးဖြစ်ကာ၊ သူတို့သည် ရောမဘက်သို့ ပြန်လည်လှည့်သွား၍ ရောမ၏သမီးအဖြစ် တရားဝင်ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုနောက် အာဏာလက္ခဏာအဝတ်ကို မီလာရေး အက်ဒ်ဗင့်ဝါဒက ကိုင်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ မကြာမီတွင် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်က မိမိတို့ကို “သိုးစုငယ်” ဟု ဝန်ခံကြေညာသူ အုပ်စုနှစ်မျိုးကို ပေါ်ထွက်စေမည်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောသိုးစုတစ်စုနှင့် အတုအယောင်သိုးစုတစ်စုဖြစ်သည်။ Bates သည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်အတွင်းသို့ ခရစ်တော်နောက်သို့လိုက်ခဲ့သော သိုးစုငယ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ သူ၏ပဋိပက္ခသည် မိမိတို့ကို သိုးစုငယ်ဟု ဝန်ခံကြေညာသော လာအိုဒိကိအသင်းသားများနှင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖိလဒေလဖိအသင်းသားတစ်ဦးအဖြစ် Bates ၏ပဋိပက္ခမှာ စာတန်၏ပရိသတ်နှင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စုသည် မိမိတို့ကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဟု ဝန်ခံကြေညာကြသော်လည်း မုသာပြောဆိုကြ၍ ယုဒလူမဟုတ်ကြပေ။

ပုံဥပမာသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးကာလ၌ နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြည့်စုံလာသောအခါ၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အဆုံးကာလ၌ လျစ်လျူရှု၍ ကျော်လွန်သွားခြင်းခံခဲ့ရသော ပဋိညာဉ်တော်နှင့်ဆိုင်သည့် ရွေးချယ်ခံလူမျိုးတစ်မျိုး ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ဖွားမြင်ချိန်တွင် ယုဒလူမျိုးခေါင်းဆောင်များကို လျစ်လျူရှု၍ ကျော်လွန်သွားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ထိုပရောဖက်ပြုသမိုင်း၌ အဆုံးကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ခရစ်တော်၏သမိုင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ မီလာရိုက်အချိန်ကာလ၏ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသမိုင်းကို ပုံဆောင်ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားမှုတ်သွင်းခြင်းသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ လမ်းမှတ်ကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ မဟာစိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်နှင့် ထပ်တလဲလဲ ကိုက်ညီစွာ ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ယူဒရှကာရုတ်သည် ခရစ်တော်၏သမိုင်းထဲက လာအိုဒိကိယအသင်းသားများကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ တမန်တော်များသည် ဖိလဒေလဖိအသင်းသားများဖြစ်ကြသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပြီးနောက် သုံးနှစ်ခွဲကြာကာလအတွင်း၊ Bates ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဖိလဒေလဖိအသင်းသားများသည် တပည့်တော် ယူဒရှကာရုတ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ကျဆုံးသွားသည့် အသင်းတော်မှ လာအိုဒိကိယအသင်းသားများကို ထွက်လာစေရန် ခေါ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ယခင်က ရွေးကောက်ခံ ပဋိညာဉ်လူမျိုးသည် တံဆိပ်ဖြုတ်၍ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သော အလင်းကို ပယ်ချခဲ့ကြသဖြင့် ကျော်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက် ရောက်လာသောအခါ ယခင်က တူညီသော လှုပ်ရှားမှု၌ ပါဝင်သကဲ့သို့ ထင်ရှားခဲ့သူများအကြား စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် စတင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် အုပ်စုတစ်စုမှာ လာအိုဒိကိဖြစ်ပြီး၊ အခြားအုပ်စုမှာ ဖိလဒေလဖိဖြစ်သည်။ ယုဒသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မတင်မီ ခရစ်တော်ကို အပ်နှံရန် စန်ဟီဒရင်နှင့် သုံးကြိမ် ပဋိညာဉ်ချုပ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နောက်ပိုင်း သမိုင်းကာလ၏ လာအိုဒိကိများသည် နောင်တရရန် အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်ကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ယုဒသည် သစ်ပင်တစ်ပင်၌ လည်ဆွဲချသကဲ့သို့ သေချာစွာပင်၊ လာအိုဒိကိများသည် ဖိလဒေလဖိများနှင့် သီးခြားကွဲပြားနေကြောင်း ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်။ စပါးရိတ်သိမ်းချိန်၌ပင် တောပင်များကို ဂျုံမှ ခွဲထုတ်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုရိတ်သိမ်းချိန်သို့ အလျင်အမြန် နီးကပ်လျက်ရှိသည်။

ဤသမ္မာတရားများကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်နိုင်မည့်အခါသည်၊ “သမ္မာတရား” ကို ဖော်ထုတ်၍ အတည်ပြုနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ နည်းလမ်းသည် “historicism” ပင်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုသော စိတ်ရှိသည့်အခါ၌သာ ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းမှာ preterism မဟုတ်၊ futurism မဟုတ်၊ dispensationalism မဟုတ်၊ woke-ism မဟုတ်၊ သဒ္ဒါပညာဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် သမိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုလည်း မဟုတ်၊ စာတန်၏ လိမ်လည်တုပမှု မျိုးစုံအနက် မည်သည့် ပုံစံမျှလည်း မဟုတ်ပေ။ Jean-Jacques Rousseau ဟု အမည်ရသော ဆယ့်ခုနစ်ရာစု အတွေးအခေါ်ပညာရှင်တစ်ဦးထံ သတ်မှတ်၍ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသော စကားတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ထိုစကားကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုအတွေး၏ အနှစ်သာရမှာ “အမှားတွင် အမြစ်များစွာ ရှိသော်လည်း၊ သမ္မာတရားတွင် အမြစ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်” ဟူသည်။ “သမ္မာတရား” သည် ခြောက်သွေ့သော မြေထဲမှ ပေါက်ထွက်သော အမြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသော Alpha and Omega ပင် ဖြစ်တော်မူသည်။

ယခု ကျွန်ုပ်တို့ မျှဝေနေသော အမှန်တရားများကို သမိုင်းတစ်လျှောက် အမှန်တရား၏ တိုးပွားဖွံ့ဖြိုးခြင်းသည် အဆင့်ဆင့်တိုးတက်သည့်သဘောရှိကြောင်း ဆိုသော အကြောင်းအရာအတွင်းတွင် အသိအမှတ်ပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှန်တရားအပေါ် နားလည်မှုကို Alpha and Omega ဟူသော အကြောင်းအရာအတွင်းတွင် ထားရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းအရာသည် ယေရှုက အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို ထိုအရာ၏ အစနှင့် တစ်ဆက်တည်း ဆက်စပ်ဖော်ထုတ်တော်မူခြင်း၏ အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအသင်းတော်မှာ သီယာတိရမြို့အသင်းတော်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော ပဉ္စမနိုင်ငံအဖြစ် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ စိုးမိုးအုပ်ချုပ်ခဲ့သည့် ကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကာလသည် တောကန္တာရ၌ရှိသော အသင်းတော်သည် ဖမ်းဆီးခြင်းခံနေရသော ကာလလည်းဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလအမျိုးသည် ဝိညာဉ်ရေး ဗာဗုလုန်၏ လက်အောက်၌ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကြာ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရခြင်းကို အမှန်တကယ် ဣသရေလအမျိုးသည် အမှန်တကယ် ဗာဗုလုန်၌ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားခဲ့သည်။

ဗာဗုလုန်၌ ကျွန်ဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသော ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလကို သယာတိရအသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သယာတိရအသင်းတော်သည် ပေဂါမုအသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အကြောင်းရင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ပေဂါမုသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ခရစ်ယာန်ဘာသာနှင့် ရောနှောပေါင်းစပ်ခဲ့သော ဧကရာဇ် ကွန်စတန်တိုင်အားဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသည်။ သူ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ သင်္ကေတမှာ နေကို ကိုးကွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေးဣသရေလလူမျိုးတို့သည် သယာတိရ၏ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလနှင့် ဆက်စပ်သော ကျွန်ဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရရခြင်းအတွက် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းမှာ၊ သူတို့၏ ရှင်ဘုရင်များသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို တိုက်ရိုက် ပုန်ကန်လျက် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးများနှင့် ဆက်ဆံရေးများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးအား သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သာသနာမဲ့ လူမျိုးများနှင့် မရောနှောမပေါင်းသင်းကြရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးတော်မူခဲ့သည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးသည်၊ ရှေးဣသရေလလူမျိုးတို့က ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမည့် အရာတည်းဟူသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးသည်၊ ရုပ်တုတို့ကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို အတိအလင်း တားမြစ်ထားသည်။ ဟောရက်တောင်ရှိ ဂူအနီး၌ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေရှေ့မှ ဖြတ်သန်းတော်မူ၍ မိမိ၏ အကျင့်စရိုက်တော်ကို ဖော်ပြတော်မူစဉ်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ယခု ရည်ညွှန်းနေသော သတိပေးချက်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထည့်သွင်းမိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုတည်း၌ပင် ဘုရားသခင်သည် ရှေးဣသရေလကို နှစ်ကြိမ် သတိပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် သူတို့ပတ်လည်ရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးများနှင့် မည်သည့် ပဋိညာဉ်မျှ မချုပ်ဆိုရမည်ဟူသော ရှေးဣသရေလအပေါ် ပေးထားသော ပညတ်နှင့်စပ်လျဉ်းသည့် သမ္မာကျမ်းစာသက်သေခံချက်များလည်း အများအပြား ရှိလေသည်။ ထိုသဘောတူညီမှုအလျှော့အတင်းများသည် ရှေးဣသရေလက ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားအုပ်ချုပ်မှုစနစ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းမှ စတင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးကို တပ်မက်တောင်းဆိုသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရရှိစေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ရှင်ဘုရင်အများစု၊ အထူးသဖြင့် မြောက်ဘက် ဆယ်မျိုးနွယ်၏ ရှင်ဘုရင်တိုင်းသည် ထိုအမိန့်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလသည် သူတို့ပတ်လည်ရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးများထံမှ သီးခြား၍ ထူးခြားစွာ တည်ရှိရမည်ဟူသော သဘောတရားသည် ငြင်းပယ်ခံရပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ကွန်စတန်တင်းက သင်္ကေတအဖြစ် ကိုယ်စားပြုလာမည့် ထိုအလျှော့အတင်းအားဖြင့် ယင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ပေရဂမုနှင့် ကွန်စတန်တင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ထဲသို့ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို သွင်းသွင်းလာခဲ့သော ဣသရေလရှင်ဘုရင်များ၏ ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ရှင်ဘုရင် ရှောလုမှ စတင်ခဲ့သော ဖောက်ပြန်ကျဆင်းမှုသည် ဝိညာဉ်ရေး ဗာဗုလုန်သို့ သိမ်းသွားခံရခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ဖောက်ပြန်ကျဆင်းမှုကို ပုံဆောင်ပြခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင် ရှောလုမှ စတင်၍ ဗာဗုလုန်သို့ သိမ်းသွားခံရသည့်ကာလတိုင်အောင် ဆက်လက်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော သမိုင်းကြောင်းကို ပေရဂမုအသင်းတော်အားဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသည်။ ထို့နောက် လိုက်ပါလာသော ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ သိမ်းသွားခံရခြင်းကာလသည် သွာတိရအသင်းတော် ဖြစ်သည်။

ဧဖက်သည် ကတိထားရာပြည်ကို အောင်နိုင်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်သွားသော အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဧဖက်သည် မောရှေ၏ အချိန်ကာလနှင့် ဣသရေလလူမျိုးကို အီဂျစ်၏ ကျွန်ဘဝချုပ်နှောင်မှုမှ ကယ်လွှတ်တော်မူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းသည် နောက်ဆုံးကာလများတွင် ထပ်မံဖြစ်ပွားသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသမိုင်းသည် မီလာရေးယက် သမိုင်း၌လည်း ပြန်လည်ထပ်မံဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် Sister White သည် မီလာရေးယက် သမိုင်းကို ဖော်ပြရာတွင် ထိုသမိုင်းကို ထပ်တလဲလဲ ကိုးကားညွှန်းဆိုထားသည်။ သူမသည် 1844 ခုနှစ်၏ မဟာစိတ်ပျက်မှုကို၊ ဖာရော၏စစ်တပ်သည် နောက်ဘက်မှ လိုက်လာနေစဉ် နီရောင်ပင်လယ်ရှေ့၌ ရပ်နေကြသော ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ကိုက်ညီစွာ ချိန်ညှိထားသည်။ ထိုမျှမက သူမသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်လွှတ်ခြင်း၏ သမိုင်းကိုလည်း ခရစ်တော်၏ အချိန်နှင့် ကိုက်ညီစွာ ချိန်ညှိထားသောကြောင့်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တပည့်တော်များ၏ စိတ်ပျက်မှုသည် နီရောင်ပင်လယ်၌ရှိသော စိတ်ပျက်မှုအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုစိတ်ပျက်မှုက 1844 ခုနှစ်၏ မဟာစိတ်ပျက်မှုကိုလည်း ထပ်မံပုံဆောင်ပြထားသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ စိတ်ပျက်မှုသည် ဧဖက်အသင်းတော်၏ အစကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏ အစပိုင်း၌ မောရှေ၏ အချိန်သည် ဧဖက်အသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုအသင်းတော်က ခရစ်တော်၏ အချိန်၌ ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အစကိုလည်း ပုံဆောင်ပြထားသည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်စလုံးကို ဧဖက်အသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်နေသော သမ္မာတရားများကို Future for America က နှစ်များတစ်လျှောက် အများပြည်သူရှေ့တွင် မကြာခဏ တင်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်သည် ယခုတွင် အနှစ်ချုပ်မြင်ကွင်းတစ်ရပ်ကိုသာ ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်၏ သမိုင်း၌၊ ယခင် ပဋိညာဉ်တော်အရ ရွေးချယ်ခံထားသော လူမျိုးကို ကျော်လွန်၍ သွားစေသည့်အချိန်တွင် အသစ်သော ပဋိညာဉ်တော် လူမျိုးကို ထူထောင်လျက်ရှိသော အစပြုမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်၏ သမိုင်းသည် ရှေးဣသရေလ၏ အဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဣသရေလ၏ အစ၌ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်နှုတ်ခြင်း၏ သမိုင်းအတွင်း၌လည်း အသစ်သော ပဋိညာဉ်တော် လူမျိုးတစ်ရပ်အတွက် ယခင်က ရွေးချယ်ခံထားသော ပဋိညာဉ်တော် လူမျိုးတစ်ရပ်ကို ကျော်လွန်၍ သွားစေခဲ့သည်။

ခရစ်တော်၏သမိုင်း၌ ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးသည် ယေရုရှလင်မြို့ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့်အတူ အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အစအဦး၌ မောရှေ၏ကာလတွင် ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးသည် လေးဆယ်နှစ်ကာလအတွင်း တောကန္တာရ၌ သေဆုံးသွားကြပြီး၊ ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့သည် ကတိထားရာပြည်သို့ သတင်းစကားကို ယူဆောင်သွားရန် သတ်မှတ်ခံထားရသော အသစ်ရွေးချယ်ခံလူမျိုး၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုသို့ပင် ဧဖက်အသင်းတော်ခေတ်ကာလ၏ တမန်တော်များသည်လည်း ဧဝံဂေလိတရားကို လောကသို့ ယူဆောင်သွားကြသည်။

ရှေးဟောင်းဣသရေလ၏အစနှင့်အဆုံးသာမက ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏အစအစလည်း ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးတစ်စုမှ အသစ်သောရွေးချယ်ခံလူမျိုးတစ်စုသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို အားလုံးညွှန်ပြကြသည်။ အမှုတစ်ရပ်သည် သက်သေခံနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး၏သက်သေခံချက်အပေါ်၌ တည်ကြည်စွာအတည်ပြုခံရ၏။ ထိုသက်သေခံလိုင်းသုံးခုအနက် တစ်ခုစီသည် ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးနှင့် ကွာရှင်းခြင်းကို ဖော်ပြကြပြီး၊ ထိုသက်သေခံများသည် အစနှင့်အဆုံးကို အစကတည်းက ဖော်ပြတော်မူသော အာလဖာနှင့် ဩမေဂါ၏ လက်မှတ်အမှတ်အသားကို ဆောင်ကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ရာလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူသောအခါ လွန်ကျော်ခြင်းခံရမည့် ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးတစ်စု ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှုပ်ထွေးမှု၏ မူလရင်းမြစ်မဟုတ်တော်မူ။ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပြောင်းလဲတော်မူ၊ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ ပျက်ကွက်မည်မဟုတ်။

အီဂျစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ယောရှုအားဖြင့် ဘုရားသခင် ပြုတော်မူခဲ့သော အောင်ပွဲများကို ဧဖက်အသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့သော် ဧဖက်သည် မိမိ၏ ပထမချစ်ခြင်းကို ဆုံးရှုံးရမည့် ကံကြမ္မာရှိခဲ့သည်။ ယောရှုကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် အခြားမျိုးဆက်တစ်ဆက် ပေါ်ထွန်းလာ၍ စမြုနအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုသော ကာလကို မှတ်သားစေ하였다။ ယောရှု၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကတိထားရာပြည်ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားခြင်းအမှုသည် လုံးဝ ပြီးမြောက်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ အကြောင်းမူကား လူမျိုးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကျေနပ်အားရလာကြပြီး ယောရှုအား ပေးအပ်ခဲ့သော အမှုကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ပထမချစ်ခြင်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ ထိုကာလသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့က ဘုရားသခင်ကို ပယ်ချ၍ ဆာမွေလက ရှောလုကို ဘိသိတ်ပေးကာ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ခန့်အပ်သောအချိန်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ပေရဂံမုအသင်းတော်ခေတ်ကို စတင်ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

စမုရနာသည် သခင်ထံမှ အပြစ်တင်ခြင်းကို မခံရသော အသင်းတော်နှစ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုကာလအတွင်း သတ်ဖြတ်ခံ၍ သက်သေခံသူများ၏ သမိုင်းက ထိုသူတို့အနက် အချို့၏ လှုံ့ဆော်ချက်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှလာသော တိုက်တွန်းမှုအပေါ် မဟုတ်ဘဲ လူသားဆန်သော တွန်းအားများအပေါ် အခြေပြုထားကြောင်း သက်သေခံလျက်ရှိသည်။ တရားသူကြီးကျမ်းသည် ယောရှု၏ သေခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အစပြုထားပြီး၊ ထိုကျမ်းတွင် နှစ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားသော ကျမ်းချက်တစ်ချက်ရှိကာ၊ ထိုကျမ်းချက်သည် တရားသူကြီးများ၏ သမိုင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပေးသည်။ ထိုကျမ်းချက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ကိုးကားဖော်ပြထားသည့်နေရာသည် ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်ဖြစ်သည်။ ကျမ်း၏ ပထမအခန်းငယ်သည် ယောရှု၏ အဆုံးကို မှတ်သားပြုထားပြီး၊ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်သည် ထိုသမိုင်းကို အနှစ်ချုပ် ဖော်ပြထားသည်။

စမုရနာ၏ သမိုင်း၌လည်း “မိမိကိုယ်” သည် အစမှအဆုံးတိုင်အောင် အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၌ ရှင်ဘုရင်မရှိသောကြောင့် မိမိတို့ပြုလိုသမျှကို ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ လမ်းညွှန်မှုကင်းမဲ့ခြင်းသည် လှုပ်ရှားတက်ကြွသော ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်မရှိခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော စမုရနာ၏ သမိုင်းတွင် ဟက်စကဲလ် သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သော အချက်ဖြစ်သည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်လုံး၌ လမ်းညွှန်မှုကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင် လှုံ့ဆော်ချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်များချမှတ်နိုင်ရန် တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ဧဖက်သည် အီဂျစ်မှ ကယ်တင်လွတ်မြောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တရားသူကြီးမှတ်တမ်းစာအုပ်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော သမိုင်းကို စမုရနာအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုသည်။ ရှောလုမင်းမှ ဗာဗုလုန်သိမ်းပိုက်ခြင်းသို့တိုင်ကာလကို ပေရဂံအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဗာဗုလုန်သိမ်းသွားခြင်းကို သယာတိရအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုသည်။

ရှေ့ဆောင်တို့က သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သော ဖြစ်စဉ်နှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ အသင်းတော်များ၊ တံဆိပ်များနှင့် တံပိုးများတွင် လေးနှင့် သုံး ဟူသော အပိုင်းခွဲခြားမှုတစ်ရပ် ရှိသည်။ ထို့ပြင် ရှေးအစ္စရေး၏ သမိုင်းတွင် ပထမအသင်းတော်လေးပါးသည် အီဂျစ်ကျွန်ဘဝမှ စတင်ကာ ဘာဗုလုန်ကျွန်ဘဝဖြင့် အဆုံးသတ်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား အာလဖာနှင့် အိုမေဂါသည် အဆုံးကို အစနှင့် အမြဲ ဆက်စပ်ဖော်ပြတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ်အစ္စရေး၏ သမိုင်းတွင် ပထမအသင်းတော်လေးပါးသည် ယုဒလူတို့ ရောမအာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ခြင်းမှ စတင်ကာ၊ ထိုအသင်းတော်လေးပါးသည် ဝိညာဉ်ရေးယုဒလူတို့ ဝိညာဉ်ရေးရောမ၏ အာဏာအောက်တွင် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး ကျရောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ကြသည်။

ထိုနောက် Thyatira ၏နောက်ကို လိုက်၍ Sardis ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ၎င်းသည် Thyatira က အရိပ်အမြွက်ဖော်ပြခဲ့သော Babylon အကျဉ်းသို့ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှ သူတို့ ထွက်လာသောအချိန်၌ စတင်ခဲ့သည်။ Sardis သည် အသက်ရှင်သည်ဟု အမည်ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် အသက်မရှင်သော အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသက်ရှိသည်ဟူသော ဝန်ခံချက်သည် လိမ်ညာခြင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ အသင်းတော်ခုနစ်ပါးလုံးအနက် Sardis ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သမိုင်းနှင့် ကျမ်းပိုဒ်များ၏ အကြောင်းအရာအပေါ် အခြေခံ၍ Sardis အတွက် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ ခန့်မှန်းသတ်မှတ်ထားကြသော်လည်း၊ ထိုအမည်၏ ဝေါဟာရမူလဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မရှိပေ။ ၎င်း၌ အမည်ရှိသော်လည်း၊ အမည်မရှိသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝနောက်တွင် သူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် နာမတစ်ပါးကို ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်လာကြ၏၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နာမကို ယေရုရှလင်မြို့၌ ထားမည်ဟု ကတိပြုထားတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် မိမိ၏နာမသည် မိမိ၏အကျင့်စရိုက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဖြစ်ရာ၊ မိမိ၏ ကိုယ်တိုင်တော်ရှိခြင်းကင်းမဲ့နေမှုက သူတို့သည် အသက်ကို ကိုယ်စားပြုသော နာမကို ပိုင်ဆိုင်နေကြသော်လည်း အမှန်တကယ်အားဖြင့် အသက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော မျက်မှောက်တော်ကို မရှိတော့ကြောင်း ဖော်ပြလေ၏။ အမှန်စင်စစ် သူတို့တွင် ရှိသည်မှာ ဝန်ခံချက်နှင့် ဟန်ဆောင်မှုသာလျှင် ဖြစ်၏။

သာဒိမြို့ရှိ အသင်းတော်၌ နောက်ဆုံးအသံသည် ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထာဝရဘုရား၏ နေ့တော်မတိုင်မီ လာမည့် ဧလိယတစ်ပါးအကြောင်း ကတိပေးခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလအတွက် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့တော်ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် Sister White သည် ခရစ်နှစ် 70 တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို နောက်ဆုံးသော ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့တော်၏ ပုံဥပမာတစ်ရပ်အဖြစ် ရည်ညွှန်းထားသည်။ ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်သည် တောကန္တာရ၌ အော်ဟစ်ကြွေးကြော်သော ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာ၏ အသံဖြင့် စတင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုအသံသည် ဝီလျံ မီလာ၏ အသံကို အရိပ်အမြွက်ပြုသည်။ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာ၏ အသံနှင့် ဝီလျံ မီလာ၏ အသံတို့သည် အရာရာမှန်ကန်နေသည်ဟု ယုံကြည်နေကြသော လူမျိုးတစ်မျိုးအား လောဒိကိယသတင်းစကားကို ကြေညာနေခဲ့ကြသည်၊ အမှန်အားဖြင့်မူ အရာရာအားလုံးမှားယွင်းနေချိန်တွင်ပင် ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာနှင့် ဝီလျံ မီလာ နှစ်ဦးစလုံးသည် သစ်ပင်၏ အမြစ်နားသို့ ပုဆိန်ကို ချထားကြသည်။ သာဒိအသင်းတော်သို့ ပေးသော သတင်းစကားမှာ “သာဒိမြို့၌ပင် မိမိတို့အဝတ်ကို မညစ်ညူးစေကြသော အမည်အချို့ ရှိသေး၏။ သူတို့သည် ထိုက်တန်သောကြောင့် အဖြူရောင်အဝတ်နှင့် ငါနှင့်အတူ သွားလာကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာနှင့် ဝီလျံ မီလာသည် သာဒိက ကိုယ်စားပြုသော အချိန်ကာလမှ ထွက်လာ၍ ခရစ်တော်နှင့်အတူ သွားလာရန် ထိုက်တန်သောသူများကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသော အသင်းတော်ခုနစ်ပါးသည် တမန်တော်တို့ခေတ်မှစ၍ ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းတိုင်အောင်၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထိုအသင်းတော်ခုနစ်ပါးသည်လည်း ပရောဖက် မောရှေခေတ်မှစ၍ ခရစ်တော်၏ ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်းတိုင်အောင် ရှေးအစ္စရေး၏ သမိုင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။

အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်တင်ထုတ်နုတ်ခြင်းကို ဧဖက်အသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုသမိုင်း၌ ဧဖက်အသင်းတော်၏ သင်္ကေတမှာ ယောရှုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာတော်မူသောသူတို့သည် ဆက်တိုက် အကြိမ်ဆယ်ကြိမ် စမ်းသပ်ခြင်းများ၌ ပျက်ကွက်ကြပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်ကို ပုန်ကန်သောသူတို့ထံမှ ဖယ်ရှား၍ ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့အား ပေးတော်မူ၏။

ဆစ္စတာ ဝှိုက်က ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့သည် “လောကခေတ်များ၏ အဆုံးသတ်သည် ရောက်လာသောသူများ” ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း၊ ထိုသူများသည် “ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုကြသည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့နှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ပဋိညာဉ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးခံရသော ပဋိညာဉ်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် လူအုပ်ကြီးတော်နှင့် ပြုသော ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည်။ မူလပဋိညာဉ်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကွာရှင်းခံရပြီး တောကန္တာရ၌ သေရန် ချမှတ်ခံရပြီးနောက်၊ ထိုပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးတော်မူသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ပြုသော ပဋိညာဉ်သည် ယခင်ရွေးချယ်ခံလူမျိုးတစ်စု ပယ်ချခံရသော သမိုင်းတစ်ရပ်တည်းအတွင်း၌ပင် ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ခံရသည်။

ဧဖက်သည် “နှစ်သက်ဖွယ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး ယောရှုနှင့် အစောပိုင်းအသင်းတော်တို့က ပြီးမြောက်စေခဲ့သော အမှုသည်လည်း “နှစ်သက်ဖွယ်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယောရှုသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ကတိထားရာပြည်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသောအခါ၊ သူသည် အောင်ပွဲခံလျက် ရှေ့သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ပထမတံဆိပ်သည် ဧဖက်အသင်းတော်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်ပြီး၊ အောင်ပွဲခံလျက် ရှေ့သို့ ထွက်သွားသော မြင်းဖြူတစ်စီးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဤအရာသည် ယောရှုနှင့် တမန်တော်ခေတ်အသင်းတော်တို့အတွက် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ ပထမတံဆိပ်သည် ရှေးခေတ်ဣသရေလနှင့် မျက်မှောက်ခေတ်ဣသရေလ နှစ်ရပ်လုံး၌ ဧဖက်အသင်းတော်နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။

“စမုရနာ” ဟူသောအမည်သည် သေဆုံးသူတို့ကို အလောင်းမပုပ်စေရန် လိမ်းအသုံးပြုသည့် ဆီတစ်မျိုးဖြစ်သော “မုရန်” ဟူသောစကားမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဒုတိယတံဆိပ်ကို “ကြီးမားသော ဓား” နှင့် “တန်ခိုး” ပေးအပ်ခံရသော အနီရောင်မြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ၎င်းသည် “မြေကြီးပေါ်မှ ငြိမ်သက်ခြင်းကို” ယူသွားရန် ဖြစ်ကာ၊ ထိုသမိုင်းကာလတွင် လူတို့သည် “အချင်းချင်း သတ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ဒုတိယတံဆိပ်သည် စမုရနာအသင်းတော်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ဆိုင်နေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများအား ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးကို အနိုင်ယူ၍ သတ်ဖြတ်ခွင့်ပြုသော အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအရာသည် တမန်တော်များခေတ် အသင်းတော်နောက်ပိုင်းကာလတွင်လည်းကောင်း၊ တရားသူကြီးများ၏ သမိုင်းတွင်လည်းကောင်း ပြည့်စုံအကောင်အထည်ပေါ်ခဲ့သည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်စလုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးအပြင်ဘက်ရှိ အင်အားများကို မိမိ၏ လူမျိုးအပေါ် စစ်ပွဲနှင့် သေခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းစေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ တမန်တော်ခေတ် အသင်းတော်၌ ထိုစစ်ပွဲသည် ခရစ်တော်၏ ဘာသာတရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ယခင်ဧဖက်ကာလတွင် ထိုဘာသာတရားသည် လောကသို့ ဧဝံဂေလိတရားကို ဆောင်ယူသွားစဉ် အနိုင်မယူနိုင်သော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။ တရားသူကြီးများခေတ်တွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ ရန်သူများ၏ လှုံ့ဆော်ချက်မှာ ယခင်ဧဖက်ကာလအပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် ယောရှုအား အသုံးပြု၍ အနိုင်ယူစေခဲ့သော နောက်ဆက်တွဲ တိုင်းနိုင်ငံများအပေါ် မိမိ၏ တန်ခိုးကို ထင်ရှားပြသတော်မူခဲ့သည်။ ဒုတိယတံဆိပ်သည် ရှေးဣသရေလနှင့် ခေတ်သစ်ဣသရေလ နှစ်မျိုးစလုံး၌ စမုရနာအသင်းတော်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ဆိုင်နေသည်။

“ပါဂါမုန်” ဟူသည်မှာ “ခိုင်ခံ့စွာ ကာကွယ်ထားသော မြို့တော်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ထိုကြောင့် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး၏ နန်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တတိယတံဆိပ်သည် ပါဂါမုန်နှင့် အပြိုင်ပြေးလျက်ရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်လျက် လူသား၏ တရားစီရင်ခြင်းကို မြေကြီးပေါ်ရှိ ရှင်ဘုရင်များက ဆောင်ရွက်သော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် “ဂျုံ,” “မုယော,” “ဆီ” နှင့် “စပျစ်ရည်” တို့ကို ချိန်တွယ်သော “နှစ်ဖက်ချိန်ခွင်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် အတိုင်းအတာ၊ သို့မဟုတ် တရားစီရင်ခြင်းသည်၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အစဉ်အမြဲ ချို့ယွင်းလျက်ရှိသော မင်းကြီးဆိုင်ရာ လူ့အာဏာကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ သစ္စာရှိသော တိုင်းတာမှု သို့မဟုတ် သစ္စာရှိသော ချိန်တွယ်မှုတစ်ရပ်သည် နှစ်ဖက်ချိန်ခွင် မလိုအပ်ကြောင်းကို သတိရပါ။ နှစ်ဖက်ချိန်ခွင်သည် မညီမျှသော တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“မုယော” သည် ပသခါပွဲတော်၏ “ပဌမအသီး” ပူဇော်သက္ကာ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ “ဂျုံ” သည် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်၏ “လှိုင်းခတ်မုန့်နှစ်လုံး” ပူဇော်သက္ကာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ “ဆီ” သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ “စပျစ်ရည်” သည် သွန်သင်ချက်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ရှေးဣသရေလခေတ်ရှိ Pergamos သည် ပသခါပွဲမှ ပင်တေကုတ္တေကာလအထိဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားသခင်၏ ကိုးကွယ်ခြင်းစနစ်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သော ဣသရေလ၏ အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းသည့် ဘုရင်များ၏ ကာလဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားများကို “စပျစ်ရည်” နှင့် “ဆီ” တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ရှေးဣသရေလနှင့် ခေတ်သစ်ဣသရေလ နှစ်မျိုးစလုံးတွင် Pergamos အသင်းတော်သည် စာတန်က Smyrna ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းကာလအတွင်း သွေးသွန်းခြင်းအားဖြင့် မဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည့်အရာကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းသည့် ကာလဖြစ်သည်။ Pergamos တွင် စာတန်သည် Smyrna တွင် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ သွေးသွန်းခြင်းအားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ၊ အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းမှုအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏ ဘုရင်များ၏ အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းမှုသည် ခေတ်သစ်ဣသရေလတွင် Constantine ၏ အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းမှုကို ပုံရိပ်ပြုသည်။

သိအာတီရာသည် “နောင်တရသော ယဇ်ပူဇော်သက္ကာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကြောင့် သတ်ဖြတ်ခံရသော မိမိလူမျိုးတော်အား ဘုရားသခင် ပေးတော်မူသည့် သက္ကလာခံခြင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ နောင်တရသော ယဇ်ပူဇော်သက္ကာသည် ခုနှစ်ဆယ်နှစ် သုံ့ပန်းဘဝကာလအတွင်း ဒံယေလ၊ ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘက်နေဂေါတို့၌ ထင်ရှားသကဲ့သို့ အလွန်ပြင်းထန်သော အခြေအနေများအောက်၌ ခရစ်တော်ကို အမှုတော်ဆောင်ရန် စိတ်လိုလားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ လက်အောက်တွင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ အကျဉ်းချခြင်း၊ အသေရေဖျက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ရသော ဝေါလ်ဒင်ရှန်များ၊ ဟူဂျီနော့များနှင့် အခြားသူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ စတုတ္ထ တံဆိပ်သည် သိအာတီရာအသင်းတော်နှင့် ပြိုင်ညီစွာ ဆက်လက်သွားပြီး၊ ရှေးဗာဗုလုန်က ရှေးဣသရေလအပေါ် ပြုခဲ့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ခေတ်သစ်ဗာဗုလုန်က ခေတ်သစ်ဣသရေလအပေါ် ပြုသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သုံ့ပန်းဘဝ နှစ်မျိုးစလုံး၏ သမိုင်းမှာ အမှန်တရားမှ ကျဆင်းဖောက်ပြန်ခြင်းကို ဦးစွာ လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကို ဣသရေလ၏ ဘုရင်များနှင့် ကွန်စတန်တိုင်း ဧကရာဇ်တို့က ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနှစ်မျိုးစလုံးသည် သိအာတီရာက ကိုယ်စားပြုသည့် ကာလတစ်ရပ်အတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ကြသည်။

စရဒိသည် မိမိ၌ရှိသည်ဟု ဝန်ခံကြေညာသော အမည်နှင့် ကိုက်ညီသော အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ၊ ထိုဝန်ခံကြေညာခြင်းသည် လိမ်လည်ခြင်းသာဖြစ်၏။ Shekinah ၏ မျက်မှောက်တော်သည် ဒုတိယဗိမာန်တော်၌ မည်သည့်အခါမျှ ထင်ရှားစွာ မဖော်ပြခဲ့။ ခရစ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်သည်လည်း စရဒိ၏ သမိုင်း၌ မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ပြခဲ့။ အမှောင်ခေတ်များ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသည် အခြေခံအားဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်သော အစဉ်တစိုက်သော အဖြစ်အပျက်များသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပရိုတက်စတင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွင်း စရဒိ၏ သမိုင်းက ပြီးမြောက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော အလုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ အပြီးသတ်မခံခဲ့ရ။

“Philadelphia” ဟူသည်မှာ ညီအစ်ကိုချစ်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ဦးစွာမချစ်လျှင် သင်၏ ညီအစ်ကိုကို ချစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဖိလဒေလဖိသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သော အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖိလဒေလဖိအပေါ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှု သို့မဟုတ် ဆုံးမပြစ်တင်မှု မရှိချေ။

ဖိလဒေလဖိအား “ဒါဝိဒ်၏သော့ချက်” ကို ပေးအပ်ခံရ၏။ ရှေးဣသရေလ၏ ဖိလဒေလဖိသမိုင်း၌လည်း သူတို့အား ဒါဝိဒ်၏သားတော်ကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် အခြားအရာများအနက် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားဖြစ်သော အာလဖနှင့် ဩမေဂါ၊ အစနှင့် အဆုံးကို ကိုယ်စားပြု၏။ ထိုသော့ချက်သည် “သမိုင်းဖြတ်သန်းအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနည်း” (historicism) ၏ နည်းလမ်းတရားကို ကိုယ်စားပြု၏။ ရှေးဣသရေလ၏ အဆုံးကာလ၌ ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုသော ကာလတွင်၊ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ မူလရေးသားသူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသော့ချက်ဖြစ်တော်မူ၏။ မီလာရိုက်သမိုင်း၌ ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်က ကိုယ်စားပြုသော ကာလတွင်၊ ဝီလျံ မီလာအား ထိုသော့ချက်ကို ပေးအပ်ခဲ့၏။ ထိုသမိုင်းနှစ်ရပ်၌ ခရစ်တော်သည် မိမိတို့ကို အာဗြဟံ၏သားတို့ဟု ထင်မြင်ကြသော်လည်း အမှန်မဟုတ်သော ယုဒလူတို့နှင့် ဆက်ဆံတော်မူ၏။ မီလာသည်လည်း မိမိတို့ကို ဝိညာဉ်ရေးရာ ယုဒလူတို့ဟု ထင်မြင်ကြသော်လည်း အမှန်မဟုတ်သော ပရိုတက်စတင့်တို့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့၏။

လောဒိကိအာဟူသည်မှာ “တရားစီရင်ခံရသော လူမျိုး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ လောဒိကိအာသားများသည် ခရစ်တော်၏ခေတ်ကာလရှိ ယုဒလူမျိုးများဖြစ်ကာ၊ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးသွားသည့် အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် နောက်ဆုံး၌ တရားစီရင်ခံခဲ့ကြသည်။ မိစ္ဆာဘက်သို့ ကျောခိုင်းသွားသော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ အကျပ်အတည်းကာလ၌ ဖြစ်ပေါ်သော်လည်း၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးတွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို သူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသောအခါ သူတို့၏တရားစီရင်ခြင်းကို တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်အလိုတော်အားဖြင့် ဗာဗုလုန်၏ သမီးများဟု ကြေညာသတ်မှတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုပြိုလဲသွားသော ပရိုတက်စတင့်များသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးတရားစီရင်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ၌ရှိသော လောဒိကိအာဆန်သော အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒကို ပုံဆောင်ပြကြသည်။

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းပါ အသင်းတော်ခုနစ်ပါးကို ပရောဖက်ပြုသင်္ကေတများအဖြစ် မှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်သည့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကိုလည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ပရောဖက်ပြုအရ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သည့် နည်းလမ်းများကိုလည်းကောင်း အခြေခံအားဖြင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာများကို “အမြင့်ဆုံးသော အာဏာပိုင်ထံမှ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်ထားသော” ပရောဖက်ပြုစည်းကမ်းများ၏ အခြေအနေဘောင်အတွင်း၌သာ နားလည်၍ အသုံးချရမည်ဖြစ်သည်။

ယောဟန်သည် ထိုသတင်းစကားများကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့စဉ် အချိန်၌ တည်ရှိနေသော အသင်းတော်ခုနစ်ခုအား ပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကားများပင် အသင်းတော်ခုနစ်ခုသို့ ပေးအပ်သော သတင်းစကားများဖြစ်သည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ခုသို့ ပေးအပ်သော သတင်းစကားများသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးရှိ အသင်းတော်အပေါင်းတို့အတွက် ညွှန်ကြားချက်နှင့် သတိပေးချက်ကို ပေးသည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ခုသို့ ပေးအပ်သော သတင်းစကားများသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးရှိ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးချင်းစီအတွက်လည်း ညွှန်ကြားချက်နှင့် သတိပေးချက်ကို ပေးသည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ခုသည် တမန်တော်များ၏ အချိန်မှ ကမ္ဘာအဆုံးတိုင်အောင် ခရစ်ယာန်သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ခုသည် မောရှေ၏ အချိန်မှ အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းတိုင်အောင် ရှေးဣသရေလသမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ခုကို ပထမအသင်းတော်လေးခုနှင့် နောက်ဆုံးအသင်းတော်သုံးခုတို့အကြားရှိ ခြားနားချက်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့် သိမြင်၍ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ ခွဲခြားသတ်မှတ်လျက်ရှိသော မတူကွဲပြားသည့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အသုံးချချက် ခြောက်မျိုးအနက်၊ ထိုအသုံးချချက်များကို တံဆိပ်ခုနစ်ခုထဲ၌လည်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။

ဤအမှန်တရားများကို နောက်ဆောင်းပါး၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဆွေးနွေးတင်ပြမည်။