ပန်နီယမ် — နံပါတ် တစ်

အချိန်ကာလတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒံယေလ ၁၁:၄၀ ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သမိုင်းကြောင်းအပေါ် မိမိတို့၏အာရုံကို စူးစိုက်၍လာခဲ့ကြပြီး၊ မကြာသေးမီသီတင်းပတ်များအတွင်း သခင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုကို အခန်းငယ် ၂၇ သို့ ဦးတည်စေတော်မူခဲ့သည်။

အစတွင် ထိုအသေးစိတ်အချက်များ—မည်သည့်အချိန်၌၊ မည်သည့်နေရာတွင်၊ မည်သူတို့သည် ထိုစားပွဲ၌ထိုင်၍ အချင်းချင်း မုသာစကားပြောဆိုနေကြသနည်း—ဟူသောအရာများအပေါ် ကျွန်ုပ် မသေချာခဲ့ပါ။ သို့ရာတွင် ယခု ဤမေးခွန်းများသည် ပြန်လည်စိစစ်သုံးသပ်ခြင်းအောက်၌ ရှိနေပါသည်။ လွန်ခဲ့သော ဥပုသ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ ဤစာကြောင်းများကို လေ့လာဖော်ထုတ်နေစဉ် ကျွန်ုပ်သည် အမှားအယွင်းအချို့ ပြုမိခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ် ယုံကြည်သည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်၏ အုပ်ထိန်းညွှန်ကြားခြင်းအားဖြင့်၊ ကာယေသရိ ဖိလိပ္ပိမြို့ဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသော၊ အခန်းငယ် ၁၃–၁၅ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည့် မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုများသည် တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့ပါသည်။ အစိတ်အပိုင်းအချို့မှာ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအခန်းငယ်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် သခင်သည် မိမိ၏လက်တော်ကို ထိုအပေါ်မှ ချီထုတ်တော်မူပြီဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်။

ပြီးခဲ့သော ဥပုသ်နေ့၏ Zoom အစည်းအဝေးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဤနားလည်မှုသည် ပိုမိုထင်ရှားပြတ်သားလာခဲ့သည်။ အဲဒီမတိုင်မီ တစ်ပတ်အလိုတွင် အခန်းငယ် ၁၀–၁၅ အတွင်းရှိ သမိုင်းများ၏ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ် အလွန်ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အတွေးအခေါ်များကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသော စာတိုတစ်စောင်ကို လူအနည်းငယ်ထံ ရေးပို့ခဲ့ပြီး သောကြာညတွင် ထိုအရာများကို မျှဝေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုအခန်းငယ်များအတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို စနစ်တကျ စုစည်းဖို့ ကျွန်ုပ် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး၊ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အရေးကြီးသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ အမှန်ပင် ရှိသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်အစပိုင်းတွင် တင်ပြခဲ့သည့်အရာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် လုံးပန်းနေရစဉ် လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်ခွဲအတွင်း ကျွန်ုပ် ခလုတ်ကန့်လန့်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ရင်းနှီးပြီးသားသော ဘုရား၏ ကြိုတင်ပြင်ဆင်တော်မူခြင်းကို ကျွန်ုပ် သိမှတ်မိသည်။ အရှင်ဘုရားသည် အထူးသဖြင့် အရေးပါသော အမှန်တရားတစ်ရပ်၏ တံဆိပ်ကို ဖွင့်တော်မူနေခဲ့သည်။ လူ့ဘက်ဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်၍ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သောအခါ၊ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်အားဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားသော အမှန်တရားသည် ကျွန်ုပ် နားလည်ခဲ့သည်ထက်ပင် ပို၍ နက်နဲကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။

တောင်အရှင်ဘုရင်အဖြစ်ဖြစ်သော ပူတင်သည် အပိုဒ် ၁၁ ကို ပြည့်စုံစေမည့် ယူကရိန်းစစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်လိမ့်မည့် ပတိုလမေးနှင့် ကိုက်ညီစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။ သမိုင်းအရ၊ ရာဖျာစစ်ပွဲ၌ ပတိုလမေး IV ဖီလိုပေတာ၏ အောင်ပွဲက ဤအပိုဒ်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး၊ ယင်းသည် ပူတင်၏ မကြာမီရရှိမည့် အောင်မြင်မှုကို ကြိုတင်ပုံဆောင်ပြထားသည်။ အပိုဒ် ၅–၉ တွင် ၅၃၈ မှ ၁၇၉၈ အထိ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ၁,၂၆၀ နှစ်ကြာ အုပ်စိုးမှုကို စေ့စပ်သေချာစွာ ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ထားသော သမိုင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအသေးစိတ်အချက်များကို ယခင်က အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးရှင်းလင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ ဤနေရာတွင် အပိုဒ် ၅–၉ တွင် ပြည့်စုံသော ပရောဖက်ပြု အမှတ်အသားတစ်ရပ်ကိုသာ၊ ၅၃၈ မှ ၁၇၉၈ အထိကာလအတွင်း ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်ပေါ်လာသည့်အတိုင်း မီးမောင်းထိုးဖော်ပြမည်။

ဤကာလသည် တောင်ဘက်ရှိ ပတိုလမီ မင်းဆက်နိုင်ငံနှင့် မြောက်ဘက်ရှိ ဆယ်လျူစစ် မင်းဆက်နိုင်ငံတို့အကြား သဘောတူစာချုပ်တစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး၊ တောင်ဘက်မင်းကြီးက မိမိ၏ သမီးတော်ကို မြောက်ဘက်မင်းကြီးထံ ထိမ်းမြားပေးခြင်းအားဖြင့် ထိုသဘောတူညီမှုကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဤပေါင်းစည်းမှုကြောင့် ခုနစ်နှစ်ကြာကာလတစ်ရပ် စတင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ဘက်မင်းကြီးက မြောက်ဘက်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ မြောက်ဘက်မင်းကြီးကို အီဂျစ်ပြည်သို့ အကျဉ်းသားအဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအကျဉ်းခံမင်းကြီးသည် နောက်ပိုင်းတွင် မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျ၍ သေဆုံးခဲ့သည်။

ကျူးကျော်မှုသည် ဖောက်ဖျက်ခံရသော စာချုပ်တစ်ရပ်မှ အစပြုလာခဲ့သည်။ ခုနစ်နှစ်ကာလ စတင်ပြီးနောက်၊ မြောက်ပိုင်းဘုရင်သည် စာချုပ်ကို အာမခံခိုင်မာစေရန် မိမိ၏ ပထမမိဖုရားကို ဘေးဖယ်ထား၍ တောင်ပိုင်းမင်းသမီးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် တောင်ပိုင်းမိဖုရားကို စွန့်ပစ်ကာ မူလမိဖုရားကို ပြန်လည်ထူထောင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာကြောင့် ပထမမိဖုရားသည် တောင်ပိုင်းမိဖုရားနှင့် သူမ၏ အဖော်အပါများကို ကွပ်မျက်စေခဲ့ပြီး၊ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ တောင်ပိုင်းမိဖုရား၏ မိသားစုကို အမျက်ဒေါသပြင်းထန်စေခဲ့သည်။

ပရောဖက်ပြုသော ခွဲခြားသိမြင်မှုဖြင့် ကြည့်လျှင်၊ ခုနစ်နှစ်ကို သုံးနှစ်ခွဲစီဖြစ်သော ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ထိုအရာကို ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခဲ့သော သီတင်းပတ်ကို စုပေါင်း၍ ကိုယ်စားပြုသော လက်ဝါးကပ်တိုင်မတိုင်မီနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်နောက်ပိုင်းရှိ သုံးနှစ်ခွဲစီအားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် သုံးနှစ်ခွဲကိုလည်း ဘီစီ 723 မှ 1798 အထိ ဣသရေလအမျိုး မြောက်နိုင်ငံအပေါ် အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သော ခုနစ်ကြိမ်ကျိန်ခြင်း၌ အသိအမှတ်ပြုရသည်။ ထိုခုနစ်ကြိမ်ကို 1260 စီဖြစ်သော ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး၊ 538 ကို အလယ်မှတ်အဖြစ်ထားသည်။ ခုနစ်ကို သုံးနှစ်ခွဲစီဖြစ်သော ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည့် ဤဥပမာများသည် ကျပန်းမဟုတ်ဘဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖြစ်သည်။

အပတ်ကို ပိုင်းခြားရာ၌ ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်တရားကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် အလယ်ဗဟိုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်သည် သတင်းစကားကို ကိုယ်ပိုင်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သုံးနှစ်ခွဲကြာ တင်ပြတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် တပည့်တော်တို့ကလည်း ထိုသတင်းစကားကို အလားတူကာလအတိုင်း တင်ပြကြသည်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ မြောက်နိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်သော ခုနစ်ကာလ၌ ၅၃၈ သည် သမိုင်းကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲခြားပေးပြီး၊ ထိုထဲတွင် ပထမကာလမှာ အယူဝါဒမဲ့ဘုရားမဲ့မှုက သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို နင်းချေခဲ့သော ကာလဖြစ်ကာ၊ ထို့နောက် တူညီသောကာလအတိုင်း ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်က သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို နင်းချေခဲ့သော ကာလ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြု သင်္ကေတဗေဒ၌ “ခုနစ်” ကို “သုံးနှစ်ခွဲ” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထို “သုံးနှစ်ခွဲ” ကိုလည်း လေးဆယ့်နှစ်လ၊ သုံးရက်ခွဲ သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ခွဲ၊ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ဆယ့်နှစ်နှင့် ကာလတစ်ကာလ၊ ကာလများနှင့် ကာလ၏ တစ်ဝက် ဟူသော အရေအတွက်များဖြင့် ထပ်မံကိုယ်စားပြုထားသည်။ အကြောင်းအရာဆက်စပ်မှုအရ ဤကိန်းဂဏန်းအားလုံးသည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် အစားထိုးသုံးနိုင်သော အနက်တူ ပုံရိပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

အီဂျစ်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သော အလက်ဇန္ဒား မဟာ၏ စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ပတိုလမီ ၁ ၏ အမျိုးအနွယ်တို့ အုပ်ချုပ်သော ပတိုလမိုင်နိုင်ငံတော်နှင့်၊ ဆီးရီးယားအပါအဝင် အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ အများစုကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သော အလက်ဇန္ဒား၏ အခြားစစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဆီလျူးကပ်စ် ၁ ၏ အမျိုးအနွယ်တို့ အုပ်ချုပ်သော ဆီလျူးစစ် အင်ပါယာတို့အကြား ပြုလုပ်ခဲ့သော စာချုပ်သည် ဘီစီ ၂၅၃ ခုနှစ်တွင် ဒုတိယ ဆီးရီးယားစစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။ ထိုစစ်ပွဲသည် ထိုမတိုင်မီ ခုနစ်နှစ်အကြာ ဘီစီ ၂၆၀ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ စာချုပ်ကို အတည်ပြုပြီး ခုနစ်နှစ်အကြာ ဘီစီ ၂၄၆ ခုနှစ်တွင် ၎င်းသည် ချိုးဖောက်ခံရသည်။ တဆယ့်လေးနှစ်ဖြစ်ပြီး၊ ခုနစ်နှစ်ကာလ နှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲထားသည်။ ပထမပိုင်းမှာ စစ်ပွဲဖြစ်ပြီး ဒုတိယပိုင်းမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးဖြစ်သည်။ ထိုတဆယ့်လေးနှစ်ကာလသည် ဒုတိယ ဆီးရီးယားစစ်ပွဲဖြင့် စတင်ကာ တတိယ ဆီးရီးယားစစ်ပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ သင်သည် ဤသမိုင်းကို ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၅ မှ ၉ အတွင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်ကို သဘောပေါက်လာသောအခါ၊ သမိုင်းအတွင်းရှိ ဤသို့သော ညီညွတ်မျှတမှုသည် ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။ စာချုပ်နှင့် ၎င်း၏ ချိုးဖောက်ခြင်းတို့သည် အခန်းငယ်များ၏ အဓိကအာရုံစိုက်ရာဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုအခန်းငယ်များကို ပြည့်စုံစေခဲ့သော သမိုင်း၏လည်း အဓိကအာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်သည် ၅၃၈ ခုနှစ်မှ ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိရှိခဲ့သော ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထိုခေတ်ကာလ၏ အဆုံးနီးတွင် နပိုလီယံ ဘိုနာပတ်သည် ဗာတီကန်နှင့် သဘောတူစာချုပ်တစ်ရပ် ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ ၁၇၉၇ ခုနှစ် တိုလန်တီနိုစာချုပ်ကို ဗာတီကန်ဘက်မှ ဖောက်ဖျက်ခဲ့သည်ဟု ကိုးကား၍၊ နပိုလီယံသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဗိုလ်ချုပ် ဘာသီယေးကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအား အကျဉ်းချရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် ၁၇၉၉ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံ၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ဤနှစ်ပေါင်း ၁,၂၆၀ ကာလကို အခန်းငယ် ၃၁–၃၉ တွင် အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။

အခန်းငယ် ၅–၉ ၏ သမိုင်းသည် အခန်းငယ် ၃၁–၃၉ ၏ သမိုင်းနှင့် တစ်ပြေးညီညှိနိုင်းလျက်ရှိပြီး၊ ဒံယေလ ၁၁ အတွင်း သက်သေ နှစ်ပါးကို ပေးအပ်ထားသည်။ ထိုသမိုင်းလိုင်း နှစ်ခုစလုံးသည် တူညီသော ပရောဖက်ပြလမ်းမှတ်များကို မျှဝေထားပြီး၊ တောင်ဘက်မင်းနှင့် မြောက်ဘက်မင်းတို့အကြားရှိ လှုပ်ရှားဆက်နွယ်မှုများကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ကာလတစ်ခုချင်းစီကို သုံးနှစ်ခွဲဖြင့် သင်္ကေတပြုထားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ဘက်မင်းသည် အောင်ပွဲရကာ မြောက်ဘက်မင်းကို ဖမ်းဆီး၍ တောင်ဘက်နိုင်ငံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ မြောက်ဘက်မင်း နှစ်ပါးစလုံး သေဆုံးကြသည်။ အမှုနှစ်ရပ်စလုံး၌လည်း၊ စာသားက ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ တောင်ဘက်မင်းသည် လုယူသိမ်းဆည်းရာပစ္စည်းများနှင့်အတူ ပြန်လာသည်။

ပတိုလမီအတွက် ဤအရာသည် မြောက်ဘုရင်က ယခင်လုယက်ယူထားသော ဘဏ္ဍာဖြစ်သည်။ နပိုလီယန်အတွက်မူ၊ ၎င်းသည် ဗာတီကန်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို လုယူ၍ ပြင်သစ်သို့ ယူဆောင်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသက်သေခံချက်၏ လိုင်းနှစ်ကြောင်းက မြောက်ဘုရင်၏ သေဆုံးခြင်းကို မြင်းပေါ်မှ ကျခြင်းအားဖြင့် သင်္ကေတပြုထားကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ တွင် သားရဲကို စီးနင်းနေသော မိန်းမသည် ကက်သလစ်အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သူစီးနင်းသော သားရဲသည် ကုလသမဂ္ဂ ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 17 တွင် 1798 ခုနှစ်၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာနောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ အာဏာပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ အဋ္ဌမနိုင်ငံတော်အဖြစ် သူမသည် သားရဲကို စီးနင်းခြင်းဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသကဲ့သို့ မိမိ၏ အုပ်စိုးမှုကို ပြန်လည်စတင်သည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော သေစေသော အနာသည် မြောက်ဘုရင်သည် မြင်းပေါ်မှ ကျ၍ သေဆုံးသွားသောအဖြစ်ကို ဖော်ပြထားသည့် အခန်းငယ် ၅–၉ တွင် ကြိုတင်အရိပ်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၁၁ အတွင်းရှိ ဤစာကြောင်းနှစ်ကြောင်းသည် အခန်းငယ် ၄၁–၄၅ နှင့် အပြိုင်လိုက်ညီနေသည်။ အခန်းငယ် ၄၁ တွင် မှတ်သားထားသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ သားရဲပေါ်၌ နောက်ဆုံးစီးနင်းခြင်းကို စတင်စေပြီး—ဤကာလကို ဤစာကြောင်းနှစ်ကြောင်း၌ ထင်ဟပ်ဖော်ပြထားသည်။ Ellen White က ဒံယေလ ၁၁ တွင် ပြည့်စုံခဲ့ပြီးသော “သမိုင်းအများစု” သည် “ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာမည်” ဟု မှတ်ချက်ပြုသောအခါ၊ အခန်းငယ် ၅–၉ နှင့် ၃၁–၃၉ တို့သည် အခန်းငယ် ၄၁–၄၅ နှင့် ကိုက်ညီတန်းစီနေကြသည်။

အခန်းငယ် ၃၁ မှ ၄၅ အထိတွင်၊ အခန်းငယ် ၄၀ တစ်ခုတည်းသာ သုံးရက်ခွဲဟူသော ပရောဖက်ပြုကာလ၏ အပြင်ဘက်၌ ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။ ထိုအခန်းငယ်သည် ဒံယေလ၏ အခန်းငယ် ၄၅ ခုအနက် နောက်ဆုံး သုံးပုံတစ်ပုံအတွင်းရှိ ထူးခြားသော သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်းငယ် ၁၆ တွင် အယူမှား ဘုရင်စနစ်ရှိသော ရောမအင်ပါယာ၏ သမိုင်းသည် အုပ်စိုးရှင်လေးဦးဖြစ်သော Pompey၊ Julius Caesar၊ Augustus Caesar နှင့် Tiberius Caesar တို့အားဖြင့် ဖော်ပြတင်ပြထားသည်။ ဘီစီ ၃၁ ခုနှစ်တွင် Actium စစ်ပွဲ၌ Augustus အနိုင်ရခြင်းက ရောမအင်ပါယာ၏ နှစ်ပေါင်း ၃၆၀ ကြာ အုပ်စိုးမှုကို စတင်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုသည် အခန်းငယ် ၂၄ ၌ ဖော်ပြထားသော “အချိန်” ကို ပြည့်စုံစေခြင်းဖြစ်သည်။

Actium ပြီးနောက်တွင်၊ ရောမသည် အီဂျစ်ကို ဘီစီ ၃၀ ခုနှစ်၌ ပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သုံးရာခြောက်ဆယ်နှစ်အကြာ၊ ခရစ်နှစ် ၃၃၀ ခုနှစ်တွင်၊ ကွန်စတန်တိုင်းသည် အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ကို ရောမမှ ကွန်စတန်တီနိုပယ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ ဤ “အချိန်” သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ၁,၂၆၀ နှစ်နှင့် အခန်းငယ် ၅–၉ တို့၏ ၇ နှစ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။

အခန်းငယ် ၁၆ မှစ၍ အခန်းငယ် ၃၀ အထိ သာသနာပြင်ပ အင်ပါယာရောမသည် အာဏာစိုးမိုးလျက်ရှိပြီး၊ ထိုကာလအတွင်း မက္ကဘီတို့၏ ရောမနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းနှင့် ခရစ်တော်၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်တို့လည်း ပါဝင်သည်။ သို့ရာတွင် အခန်းငယ် ၁၆–၃၀ သည် အခန်းငယ် ၃၁–၃၉ နှင့် ၄၁–၄၅ တို့နှင့် ကိုက်ညီညှိနှိုင်းလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလ ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး အခန်းငယ် ၃၀ တွင် တသမတ်တည်းသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လိုင်းတစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်—သို့သော် “အဆုံးကာလ” ကို ၁၇၉၈ နှင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်များ၌ မှတ်သားဖော်ပြထားသော အခန်းငယ် ၄၀ ကိုသာ ခြွင်းချက်အဖြစ် ထားရမည်။

အခန်းငယ် ၂ နှင့် ၃ တွင်—သမ္မတရှစ်ဦးအနက် နောက်ဆုံးသူသည် ကုလသမဂ္ဂ၏ ဘုရင်ဆယ်ပါးကို အုပ်စိုးခြင်းသို့ ကူးပြောင်းသည့်နေရာဖြစ်သော—အသေးစား ခြွင်းချက်များရှိသော်လည်း၊ ပထမ အခန်းငယ်နှစ်ခုသည် အခန်းငယ် ၄၀ နှင့် ကိုက်ညီကာ တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် ခြောက်မြောက်နိုင်ငံတော်မှ ခုနစ်မြောက်နှင့် ရှစ်မြောက်နိုင်ငံတော်များသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်းငယ် ၃ နှင့် ၄ တို့သည် အခန်းငယ် ၄၅ နှင့် ဒံယေလ ၁၂:၁ တို့နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ ဂရိနိုင်ငံတော်၏ တက်လာခြင်းနှင့် ကျဆင်းခြင်းကို ပုံဖော်ထားကာ၊ အခန်းငယ် ၄၁ မှ ဒံယေလ ၁၂:၁ အထိရှိ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ မိန်းမနှင့် သူမစီးနင်းသည့် သားရဲ နှစ်ပါးစလုံးသည် အကူအညီမရှိဘဲ အဆုံးသတ်ကြသဖြင့်၊ ဒံယေလ ၁၁ ၏ အစနှင့် အဆုံးကို အခန်းငယ် ၄၀ ၏ သမိုင်းပြင်ပတွင် ဘောင်ခတ်ပေးသည်။ အလက်ဇန္ဒား မဟာသည် ကုလသမဂ္ဂကို သင်္ကေတပြုသည်၊ တုရု၏ ပြည့်တန်ဆာမနှင့် မတရားမေထုန်ပြုနေသည် (အခန်းငယ် ၄၁ မှစ၍ မြောက်ဘက်ဘုရင်)၊ ထိုနှစ်ပါးစလုံးသည် သားရဲလည်းဖြစ်၍ နဂါးလည်း ဖြစ်ကြသည်။

အခန်းငယ် ၅–၉ သည် အဆုံးကာလဖြစ်သော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၀ သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်ကို မှတ်သားဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် ၉ နှင့် ၁၀ အကြားရှိ ကာလဖြစ်သော ၁၇၉၈ မှ ၁၉၈၉ အထိသည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဖော်ပြခံရသော အပိုင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ယင်း၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။ ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန်ဆိုသော်—ဒံယေလ ၁၁ အတွင်းရှိ အခန်းငယ်တိုင်းနီးပါးသည် ၅၃၈ မှ ၁၇၉၈ အထိ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ အုပ်စိုးမှုကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၇၉၈ မှ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းသည့်အချိန်အထိကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အခန်းငယ် ၆–၉ သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ခေတ်ကို ပုံစံအရ ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အခန်းငယ် ၁၀ သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတနိုင်ငံများပြည်ထောင်စု၏ ပြိုကွဲခြင်းကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် ၁၁–၁၅ သည် ၁၉၈၉ မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိကို အလျားလိုက် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ယင်းကို အခန်းငယ် ၁၆၊ ၃၁ နှင့် ၄၁ တို့တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

အခန်းငယ် ၄၀ ကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲထားသည်။ ပထမပိုင်းသည် ၁၇၉၈ မှ ၁၉၈၉ အထိဖြစ်ပြီး “အဆုံးကာလ” တစ်ခုဖြင့် စတင်ကာ “အဆုံးကာလ” တစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဒုတိယပိုင်းသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် ပထမပိုင်းက အဆုံးသတ်သည်။ အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၂ တို့သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်မှ စတင်သော သမ္မတများ၏ အစဉ်အလာတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြပြီး၊ ၎င်းသည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဒုတိယပိုင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ သည် ၂၀၁၄ ခုနှစ်၌ ယူကရိန်းစစ်ပွဲ စတင်ဖြစ်ပွားခြင်းကို မှတ်သားပြသထားပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၂ သည် အောင်မြင်သော တောင်ဘက်မင်းကြီးက မိမိအပေါ်သို့ ယူဆောင်လာသော အကျိုးဆက်များကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁၃ သည် ပြည့်စုံလာရန် နီးကပ်နေသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့ သတိပြုရမည်မှာ အခန်းငယ် ၁၁ သည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဒုတိယပိုင်းအတွင်း—၁၉၈၉ နောက်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ (အခန်းငယ် ၄၁) မတိုင်မီ—ကျရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၁၃–၁၅ သည် ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပေနီအုမ်စစ်ပွဲကို ညွှန်ပြထားပြီး၊ ထိုနှစ်သည် ထိုစစ်ပွဲနှင့် ဆက်နွယ်လျက် သာသနာမဲ့ ရောမသည် လူသားရေးရာများအပေါ် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို စတင်ကျင့်သုံးခဲ့သော နှစ်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၆ တွင် ဖော်ပြထားသော ပေါမ်းပေသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မတိုင်မီကပင် ထိုအဖြစ်အပျက်သည် ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းသည် အခန်းငယ် ၄၁ ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဟု သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသော သမိုင်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားကို ပေးစွမ်းသည်။

ဒံယေလ ၁၁ ၌ ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လိုင်းတိုင်းနှင့် ထိုလိုင်းတစ်ခုချင်းစီ၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံခြင်းတို့သည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ သမိုင်းကာလအတွင်း၌ဖြစ်စေ (၁၇၉၈ မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိ) သို့မဟုတ် အခန်းငယ် ၄၁ မှ ဒံယေလ ၁၂:၁ အထိ၌ဖြစ်စေ တည်ရှိကြသည်။ အခန်းငယ် စုစုပေါင်း ၄၅ ချက်အနက် အခန်းငယ် ၁၊ ၂၊ ၇–၁၅ နှင့် ၄၀ တို့—စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ချက်—ကို လိုင်းအပေါ် လိုင်း ထပ်တင်၍ သုံးသပ်သောအခါ အခန်းငယ် ၄၀ ၏ အချိန်ဇယားနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲကွာသည်။ အခန်းငယ် ၁၊ ၂ နှင့် ၁၀–၁၅ တို့သည် ထိုအခန်းငယ်၏ ဒုတိယပိုင်းနှင့် ကိုက်ညီကြသည်။ အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၂ တို့သည် မြေကြီးတိရစ္ဆာန်၏ သမိုင်းတွင် သမ္မတများ၏ လိုင်းကို ခြေရာခံဖော်ပြပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၀–၁၅ တို့မှာ ၁၉၈၉ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိ မြောက်ဘုရင် (ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ) က စီမံညွှန်ကြားသော ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲ သုံးခုကို ဖော်ပြကြသည်။ ထိုကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲ သုံးခုသည် အခန်းငယ် ၄၀ တွင် “ရထားများ၊ သင်္ဘောများနှင့် မြင်းစီးသူများ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြင့် စတင်သည်။

နောက်ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည်။