ပန်နီယုမ်ကို လေ့လာရာ၌ ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာရန် ကျွန်ုပ်အတွက် ရှည်လျားသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ “Eleven, Eleven” ဟူသော ခေါင်းစဉ်သည် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်က ဒန်နီယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း နှစ်ကျမ်းလုံးကို ညှိနှိုင်းစီမံတော်မူ၍၊ ဆယ့်တစ်အခန်းနှင့် ဆယ့်တစ်ပိုဒ်၌ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ သမိုင်းအတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း လမ်းကြောင်းများကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားကြောင်း အလေးပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ကရုဏာကာလမပိတ်သိမ်းမီ အနည်းငယ်အချိန်တွင်၊ ဒန်နီယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့၌ တွေ့ရသော ဆယ့်တစ်—ဆယ့်တစ် ဟူသော လိုင်းနှစ်ကြောင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ပရောဖက်ပြုသမိုင်းများသည် လက်ရှိအမှန်တရား ဖြစ်လာသောအချိန်တိုင်အောင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲရှိ ပရောဖက်ပြုချက်ကို တံဆိပ်ဖြေစေရန် အမိန့်တစ်ရပ် ပေါ်လာသည်။
ထိုအခါ သူသည် ငါ့အား ဆို၏၊ “ဤစာအုပ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်စကားများကို တံဆိပ်မခတ်နှင့်။ အကြောင်းမူကား အချိန်သည် နီးပြီ။ မတရားသောသူသည် မတရားမှုကို ဆက်လက်ပြုစေ။ ညစ်ညူးသောသူသည် ညစ်ညူးခြင်း၌ ဆက်လက်နေရစေ။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုစေ။ သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းခြင်း၌ ဆက်လက်နေရစေ။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၁၀၊ ၁၁။
စစ်ဆေးခြင်းကာလပိတ်သိမ်းမည့် အချိန်မတိုင်မီ မကြာမီရှိသော “အချိန်သည် နီးကပ်လျက်ရှိ၏” ဟူသောအချိန်နှင့်၊ “ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်” ကို တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်သည့်အခါရှိသော “အချိန်သည် နီးကပ်လျက်ရှိ၏” ဟူသောအချိန်တို့ ဖြစ်သည်။
ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်၏။ မကြာမီ ဖြစ်ပျက်ရမည့်အရာများကို မိမိ၏ကျွန်တို့အားပြတော်မူခြင်းငှာ ဘုရားသခင်သည် ထိုဗျာဒိတ်တော်ကို ကိုယ်တော်အား ပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည်လည်း ထိုဗျာဒိတ်တော်ကို မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် မိမိ၏ကျွန် ယောဟန်ထံသို့ ပို့၍ နိမိတ်လက္ခဏာများဖြင့် ဖော်ပြတော်မူ၏။ ယောဟန်သည် မိမိမြင်သမျှ အရာခပ်သိမ်း၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ယေရှုခရစ်၏သက်သေခံချက်ကို သက်သေခံလေ၏။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားများကို ဖတ်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ကြားနာသောသူတို့နှင့် ထိုအထဲ၌ ရေးသားထားသောအရာများကို စောင့်ထိန်းသောသူတို့လည်း မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား အချိန်က နီးပြီဖြစ်၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁:၁–၃။
ယူဒာအမျိုးအနွယ်၏ ခြင်္သေ့တော်သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် ညသန်းခေါင်အော်သံ၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာချိန်မှစ၍ ပြုတော်မူလျက်ရှိသကဲ့သို့ “ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်” ကို တံဆိပ်ဖြည်တော်မူသောအခါ၊ ထိုတံဆိပ်ဖြည်ခြင်း၌ ကိုယ်တော်သည် “Palmoni” ဖြစ်တော်မူကြောင်း၊ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက်တွက်သူတော်၊ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်အရာများကို ရေတွက်တော်မူသောသူ ဖြစ်တော်မူကြောင်း၏ ဗျာဒိတ်ဖော်ပြခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ဤအမှန်တရားကို လက်မခံခြင်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်သော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ ကျရှုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အမှန်ပင် ငါသည် သင်တို့ကို နောင်တရခြင်းအတွက် ရေနှင့်ဗတ္တိဇံပေး၏။ သို့ရာတွင် ငါ့နောက်၌ ကြွလာတော်မူသောသူသည် ငါထက် အင်အားကြီးတော်မူ၏။ ငါသည် ထိုသူ၏ ဖိနပ်ကိုပင် သယ်ဆောင်ရန် မထိုက်တန်။ ထိုသူသည် သင်တို့ကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ မီးနှင့်လည်းကောင်း ဗတ္တိဇံပေးတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်၏ လှေခါးသည် လက်တော်၌ရှိ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအညက်ခင်းကို အလုံးစုံ သန့်စင်တော်မူ၍ မိမိ၏ ဂျုံကို ကျီထဲသို့ စုသိမ်းတော်မူမည်။ သို့ရာတွင် အမှိုက်ကိုမူ မငြိမ်းနိုင်သောမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေတော်မူမည်။ မဿဲ ၃:၁၁၊ ၁၂။
“ဤသန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် မည်မျှမကြာမီ စတင်မည်ကို ကျွန်ုပ် မဆိုနိုင်ပါ။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် ကြာရှည်စွာ နောက်ကျနေမည်မဟုတ်။ မိမိလက်၌ လှေ့ပန်ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသောအရှင်သည် မိမိဗိမာန်တော်ကို ၎င်း၏ ကိုယ်ကျင့်သိက္ခာပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းခြင်းမှ သန့်စင်တော်မူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ စပါးနယ်ရာကို အလုံးစုံ သန့်ရှင်းစွာ ရှင်းလင်းတော်မူလိမ့်မည်။” Testimonies to Ministers, 372, 373.
တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏အချိန်ကို ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ မျဉ်းကြောင်းများသည် အလွန်ပင် များပြားလုံလောက်လျက်ရှိသည်။ ဤစမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာရာ၌ မှန်ကန်သော သို့မဟုတ် မှားယွင်းသော နည်းလမ်းကို အသုံးချနိုင်သည့် သင်ယူသူ၏ အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်အပေါ် အခြေခံထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဤအမှန်တရားကိုလည်း မှုတ်သွင်းခံ မှတ်တမ်းအတွင်း၌ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားလျက်ရှိသည်။
ဤကလေးလေးယောက်တို့အတွက်မူ ဘုရားသခင်သည် အတတ်ပညာအမျိုးမျိုးနှင့် ဉာဏ်ပညာအလုံးစုံ၌ အသိပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ပေးတော်မူ၏။ ဒံယေလမူကား ရူပါရုံအမျိုးမျိုးနှင့် အိပ်မက်အမျိုးမျိုးကို နားလည်နိုင်သော ဉာဏ်ရှိ၏။ မင်းကြီးက သူတို့ကို ခေါ်သွင်းရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော ရက်ကာလကုန်ဆုံးသောအခါ၊ မိန်းမစိုးအုပ်က သူတို့ကို နေဗုခဒ်နေဇာရှေ့တော်သို့ ခေါ်သွင်းလေ၏။ မင်းကြီးသည် သူတို့နှင့် စကားပြောဆိုတော်မူ၍၊ သူတို့အပေါင်းတို့အနက် ဒံယေလ၊ ဟနနိ၊ မိရှေလ၊ အဇရိတို့နှင့် တူသူတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရသဖြင့်၊ ထိုသူတို့သည် မင်းကြီးရှေ့တော်၌ ရပ်ခွင့်ရကြ၏။ ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုဆိုင်ရာ အမှုအရာအလုံးစုံ၌ မင်းကြီးသည် သူတို့ကို မေးမြန်းစစ်ဆေးတော်မူသမျှတွင်၊ သူ၏ နိုင်ငံတော်တစ်လျှောက်လုံးရှိ မှော်ဆရာများနှင့် နက္ခတ်ဗေဒင်ဆရာများအပေါင်းထက် သူတို့ကို ဆယ်ဆသာလွန်ကြောင်း တွေ့တော်မူ၏။ ဒံယေလ ၁:၁၇–၂၀။
ပရောဖက်ပြုချက်ကို အနက်ဖွင့်ရာ၌ အဓိကအရေးပါဆုံးသော စည်းကမ်းတစ်ရပ်မှာ သမ္မာတရားသည် သက်သေခံနှစ်ဦး၏ သက်သေခံချက်အပေါ်၌ တည်ထောင်ထားသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမူဝါဒ၌ ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိသူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပျက်ကွက်ခြင်းအတွက် အခြေအနေတစ်ရပ်၌ ထားနေကြသည်။ တံဆိပ်ခတ်ရာကာလအတွင်း စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်မှာ ဒံယေလနှင့် ယောဟန်တို့က အခန်းကြီး ဆယ့်တစ် နှင့် အပိုဒ် ဆယ့်တစ်တွင် ကိုယ်စားပြုထားသော အတွင်းပိုင်းသမိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းသမိုင်းတို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ပါဝင်သည်။
“ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖွင့်ထားသော ကျမ်းတစ်စောင်လည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဤကမ္ဘာ၏ သမိုင်းနောက်ဆုံးကာလ၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤကျမ်း၏ သွန်သင်ချက်များသည် သေချာတိကျပြီး၊ မိစ္ဆာဆန်၍ နားမလည်နိုင်သော အရာများ မဟုတ်။ ၎င်းအတွင်း၌ ဒံယေလကျမ်း၌ တွေ့ရသကဲ့သို့ ပရောဖက်ပြုချက်၏ တစ်လမ်းတည်းကိုပင် ပြန်လည်ယူဆောင်ထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ပြုချက်အချို့ကို ထပ်မံဖော်ပြတော်မူ၏။ ထိုသို့အားဖြင့် ၎င်းတို့အား အရေးကြီးစွာ သဘောထားရမည်ကို ပြသတော်မူသည်။ အရှင်သည် အရေးမကြီးသော အရာများကို ထပ်ခါတလဲလဲ မဖော်ပြတော်မမူ။” Manuscript Releases, volume 9, 8.
ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် သက်သေခံနှစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကိုလည်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းတစ်ဆယ့်တစ်တွင် သက်သေခံနှစ်ပါးအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ အခန်း၏ အပိုဒ်တစ်ဆယ့်တစ်တွင် ဧလိယနှင့် မောရှေအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော သက်သေခံနှစ်ပါးသည်၊ ဆီပူအိုးထဲ၌ရှိသော ယောဟန်နှင့် ခြင်္သေ့တွင်း၌ရှိသော ဒံယေလတို့ နှစ်ဦးစလုံးအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသကဲ့သို့၊ ပြန်လည်ထမြောက်ကြသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို ဒံယေလနှင့် ယောဟန်တို့အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဧလိယနှင့် မောရှေတို့အားဖြင့်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၌ အောင်မြင်ရန်အတွက် ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် သမ္မာတရားကို သက်သေခံနှစ်ပါး၏ အပေါ်၌ တည်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် သက်သေခံနှစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို ဧလိယနှင့် မောရှေတို့အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဒံယေလနှင့် ယောဟန်တို့အဖြစ်လည်းကောင်း ပုံဆောင်ပြထားကြောင်းကိုလည်းကောင်း နားလည်ရမည်။
ဤသမ္မာတရားများသည် ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း နှစ်ကျမ်းစလုံး၌ “ဆယ့်တစ်၊ ဆယ့်တစ်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း သမိုင်းနှင့် ဆက်စပ်သည့် ပရောဖက်ပြုသမ္မာတရားများထဲမှ အကျဉ်းချုပ်နမူနာအနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ Palmoni အနေနှင့် ခရစ်တော်သည် ထိုကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်၏ ကိုက်ညီချိန်ဆမှုတွင် လမ်းညွှန်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် ဆယ့်တစ် ပေါင်း ဆယ့်တစ် သည် နှစ်ဆယ့်နှစ် ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုနှစ်ဆယ့်နှစ် သည် နှစ်ရာနှစ်ဆယ်၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုနှစ်ရာနှစ်ဆယ် သည် ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘော ပေါင်းစည်းခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း လမ်းညွှန်တော်မူခဲ့သည်။ “နှစ်ရာနှစ်ဆယ်” သည် ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘော ပေါင်းစည်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို Palmoni သည် သက်သေ နှစ်ဦးထက်မက၏ အပေါ်၌ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်က ကျဆုံးသော အသားဇာတ်ကို မိမိအပေါ်သို့ ယူဆောင်တော်မူခဲ့သည့်အချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ခရစ်တော်၏ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုတော်မူခြင်းအားဖြင့်၊ လူသားတို့သည် ဧဝံဂေလိတရား၏ လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်မီစေရန် ဆန္ဒရှိလျှင်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုရားသဘောကို ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသဘောနှင့် ပေါင်းစည်းပေးရန် ဆန္ဒရှိတော်မူကြောင်းကို လူသားတို့အတွက် စံနမူနာအဖြစ် တင်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘောတို့သည် သက်သေ နှစ်ဦး ဖြစ်ကြသည်။
ကာလသတ်မှတ်ထားသော အခွင့်ကာလ မပိတ်မီ အနည်းငယ်အချိန်အတွင်း ဖွင့်ပြခဲ့သော “ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်” တွင် ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ “နှုတ်ကပတ်တော်” ဖြစ်ကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။
အစအဦး၌ နှုတ်ကပတ်တော်ရှိတော်မူ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိတော်မူ၏။ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် အစအဦး၌ ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိတော်မူ၏။ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။ ဖြစ်ပေါ်လာသမျှတို့တွင် တစ်စုံတစ်ရာမျှ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်မပါဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမရှိ။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်၌ အသက်ရှိ၏။ ထိုအသက်သည် လူတို့၏အလင်းဖြစ်၏။ အလင်းသည် မှောင်မိုက်၌ ထွန်းလင်းလျက်ရှိ၏။ သို့သော် မှောင်မိုက်သည် ထိုအလင်းကို နားမလည်နိုင်။ ယောဟန် ၁:၁–၅။
သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ “နှုတ်ကပတ်တော်” ဖြစ်၍၊ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘောတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုတော်မူသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်၏ သက်သေခံနှစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထိုသူတို့သည် မောရှေနှင့် ဧလိယလည်း ဖြစ်ကြသည်။
ပရောဖက်သည် ထိုသက်သေခံနှစ်ပါးအကြောင်း ထပ်မံ၍ ကြေညာထားသည်မှာ— “ဤသူတို့သည် မြေကြီး၏ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ရပ်နေသော သံလွင်ပင်နှစ်ပင်နှင့် မီးခုံနှစ်ခုဖြစ်ကြသည်။” ဆာလံရေးဆရာကလည်း “ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ခြေအတွက် မီးခွက်ဖြစ်၍၊ အကျွန်ုပ်၏လမ်းခရီးအတွက် အလင်းဖြစ်ပါ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၁:၄; ဆာလံ ၁၁၉:၁၀၅။ သက်သေခံနှစ်ပါးသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတို့၏ သမ္မာကျမ်းစာများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ The Great Controversy, 267.
သက်သေခံနှစ်ပါးသည် သံလွင်ပင်နှစ်ပင်၊ မီးခွက်တိုင်နှစ်တိုင်နှင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတို့ဖြစ်ကြပြီး၊ ယင်းတို့ကို အပိုဒ်တွင် “ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းမည့်အချိန်မတိုင်မီ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့အားဖြင့် ဖွင့်လှစ်ပေးသော “ယေရှုခရစ်၏ဗျာဒိတ်တော်” သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ရန် အရည်အချင်းရှိသူများကို စမ်းသပ်သော “နောက်ဆုံးသော အသိပညာတိုးပွားခြင်း” ဖြစ်သည်။ “နောက်ဆုံးသော အသိပညာတိုးပွားခြင်း” သည်လည်း အပျိုကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာတော်၌ ပါသော သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၏ သတင်းစကားပင်ဖြစ်သည်။
“ထိုနောက် အကျွန်ုပ်သည် ပြန်လည်ဖြေ၍ သူ့အား မေးလျှောက်သည်ကား၊ မီးခုံ၏ ညာဘက်၌တစ်ပင်၊ ဘယ်ဘက်၌တစ်ပင် ရှိသော ဤသံလွင်ပင်နှစ်ပင်သည် အဘယ်နည်း။ ထို့နောက် အကျွန်ုပ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ဖြေ၍ သူ့အား မေးလျှောက်သည်ကား၊ ရွှေဆီကို မိမိတို့ထံမှ ရွှေပြွန်နှစ်ခုပေါ်သို့ စီးဆင်းသွန်းလောင်းနေသော ဤသံလွင်ကိုင်းနှစ်ကိုင်းသည် အဘယ်နည်း။ ထိုအခါ သူသည် အကျွန်ုပ်အား ဖြေ၍ ဆိုသည်ကား၊ ဤအရာတို့သည် အဘယ်နည်းကို သင်မသိသလော။ အကျွန်ုပ်ကလည်း မသိပါ၊ အရှင်ရေ ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ သူက ဆိုသည်ကား၊ ဤသူတို့သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်ဘုရားအနား၌ ရပ်နေသော လိမ်းခြယ်ခံရသူနှစ်ဦး ဖြစ်ကြ၏။ ဇာခရိ 4:11–14။ ဤသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှင်သော သံတမန်များ၏ နှလုံးသားများကို ကိုယ်စားပြုသော ရွှေခွက်များထဲသို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို သွန်းလောင်းကြသည်။ ထိုသံတမန်များသည် သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သတိပေးခြင်းများနှင့် အလှုံ့ဆော်တောင်းပန်ခြင်းများဖြင့် လူများထံ သယ်ဆောင်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နှုတ်ကပတ်တော်ကိုယ်တိုင်ပင် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်ဘုရားအနား၌ ရပ်နေသော သံလွင်ပင်နှစ်ပင်မှ သွန်းလောင်းထုတ်ပေးသော ရွှေဆီကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ ဤအရာသည် မီးနှင့်တကွ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ပေးအပ်သော နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် မယုံကြည်သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို အပြစ်ထင်ရှားသိမြင်ခြင်းသို့ ဖွင့်ပေးလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုအားဖြင့်သာ ဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်။ လူသည် မိမိအလိုအလျောက်ဖြင့် စိတ်နှလုံး၏ တောင့်တခြင်းများကို ကျေနပ်စေခြင်းနှင့် ၎င်း၏ မျှော်လင့်ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်မီစေခြင်း အတွက် မည်သည့်အရာမျှ မပြုနိုင်။” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1180.
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သမ္မာကျမ်းစာလည်းဖြစ်၍ ခရစ်တော်လည်းဖြစ်သည်။ ထိုသမ္မာကျမ်းစာနှင့် ခရစ်တော်တို့သည် တစ်ဖန် သက်သေခံနှစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့လည်း ထိုနည်းတူ ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထိုသက်သေခံနှစ်ပါးသည် တစ်ဖန် ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူ့သဘောတရား ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထို့ပြင် အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ပရောဖက်ပြု သမိုင်းများကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။ သက်သေများအနေဖြင့်၊ ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူ့သဘောတရား ပေါင်းစည်းထားခြင်းသည် အပြစ်မပြုကြောင်း သက်သေအထောက်အထား ပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူ့သဘောတရားအကြား ဆက်နွှယ်မှုကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။ လှေကားဖြစ်စေ၊ ဆက်သွယ်ပို့ဆောင်ရာ လမ်းကြောင်းဖြစ်စေ၊ ပိုက်လိုင်းများဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်တမန်များဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြား ဆက်သွယ်မှုချိတ်ဆက်မှု၏ အခြားသင်္ကေတများ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လူသားထံသို့ ပို့ဆောင်သော သတင်းစကားသည် အမြဲတမ်း အသက် သို့မဟုတ် သေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်သခင်၏ အနီး၌ ရပ်တည်သော ဘိသိက်ခံရသူတို့သည်၊ ယခင်က ဖုံးအုပ်သော ခေရုဗိမ်အဖြစ် စာတန်အား ပေးအပ်ထားခဲ့သော အရာတော်ကို ရရှိထားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရာဇပလ္လင်တော်ကို ဝန်းရံလျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါများအားဖြင့်၊ အရှင်သည် မြေကြီးသားတို့နှင့် အစဉ်မပြတ် ဆက်သွယ်တော်မူ၏။ ရွှေဆီသည် ယုံကြည်သူတို့၏ မီးခွက်များကို တုန်ယင်၍ ငြိမ်းမသွားစေရန် ဘုရားသခင်က ထောက်ပံ့ပေးတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ကို ကိုယ်စားပြု၏။ ဤသန့်ရှင်းသော ဆီကို ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သတင်းစကားများအားဖြင့် ကောင်းကင်မှ မသွန်းလောင်းပေးခဲ့လျှင်၊ မကောင်းမှု၏ တန်ဆာပလာများသည် လူသားတို့အပေါ် အလုံးစုံသော အုပ်စိုးမှုကို ရရှိကြလိမ့်မည်။”
ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ကိုယ်တော်ပို့ဆောင်တော်မူသော ဆက်သွယ်ဖော်ပြချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မလက်ခံသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အသရေသည် အရှက်ခွဲခံရ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်များထဲသို့ သွန်းလောင်းပေးတော်မူပြီး မှောင်မိုက်ထဲ၌ရှိသောသူတို့ထံ ဆက်လက်ပို့ဆောင်စေလိုသော ရွှေရောင်ဆီကို ကျွန်ုပ်တို့ ပယ်ချကြ၏။ “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာပြီ; ထွက်၍ သူ့ကို ကြိုဆိုကြလော့” ဟူသော ခေါ်သံရောက်လာသောအခါ၊ သန့်ရှင်းသောဆီကို မရရှိထားသူများ၊ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို မထိန်းသိမ်းမထားသူများသည် မိုက်မဲသော အပျိုကညာတို့ကဲ့သို့ မိမိတို့သည် သခင်ကို ကြိုဆိုရန် အဆင်သင့်မဖြစ်ကြောင်းကို တွေ့ကြလိမ့်မည်။ သူတို့တွင် ထိုဆီကို ရယူနိုင်ရန် အင်အား မရှိကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ အသက်တာများလည်း ပျက်စီးကြလေ၏။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို တောင်းလျှင်၊ မောရှေက “အကျွန်ုပ်အား ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ပြတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း တောင်းပန်လျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးများထဲသို့ အလျှံပယ် သွန်းလောင်းခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ရွှေရောင်ပိုက်များမှတစ်ဆင့် ရွှေရောင်ဆီသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ “တန်ခိုးအားဖြင့် မဟုတ်၊ အာဏာစွမ်းအားဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ငါ၏ဝိညာဉ်အားဖြင့်သာ ဖြစ်၏ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နေမင်းထံမှ တောက်ပသော ရောင်ခြည်များကို လက်ခံခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတို့သည် လောက၌ အလင်းများကဲ့သို့ ထွန်းလင်းကြ၏။ Review and Herald, July 20, 1897.
သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်းသည် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၁၁ တို့က အမှတ်အသားပြုထားသော အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း သမိုင်းကာလများအတွင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဇာတ်ကောင် လေးဦး “အနည်းဆုံး” ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အခန်းငယ် ၁၃ မှ ၁၅ အထိတွင် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရမည့် ဇာတ်ကောင် လေးဦးလည်း ရှိပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၆ တွင်လည်း လေးဦး ရှိသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုသမိုင်းကာလအတွင်း၌ပင် အသက်ရှင်နေကြသောကြောင့်၊ ပရောဖက်ပြုချက်ကို လေ့လာသူများအဖြစ် အခန်းငယ် ၁၁ မှ ၁၆ အထိ၏ သင်္ကေတဇာတ်ကောင်များသည် မည်သူများဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလွန်သင့်လျော်အပ်ပေသည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့သည် ထိုအခန်းတစ်ခန်းတည်းရှိ အခန်းငယ် ၄၀ ၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ လမ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်မှစ၍ ဖွင့်ထုတ်လျက်ရှိသော အခန်းငယ် ၄၀ ၏ သမိုင်း၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခြင်းသည်လည်း သက်ဆိုင်ရာအရာတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထိုသူက၊ “ဒံယေလ၊ သင်၏လမ်းကိုသွားလော့။ အဆုံးကာလတိုင်အောင် ဤစကားတို့သည် ပိတ်ထား၍ တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်းခံရလိမ့်မည်။ လူအများတို့သည် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရ၍ ဖြူစင်စေခြင်းခံရမည်၊ စမ်းသပ်ခြင်းကိုလည်း ခံရမည်။ သို့သော် မတရားသောသူတို့သည် မတရားမှုကို ပြုကြလိမ့်မည်။ မတရားသောသူတို့အနက် တစ်ဦးမျှ နားလည်လိမ့်မည်မဟုတ်။ သို့ရာတွင် ပညာရှိသောသူတို့သည် နားလည်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ဒံယေလ ၁၂း၉၊ ၁၀။
လေးဆယ်မြောက်အခန်းငယ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးကာလ၌ စတင်ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ နပိုလီယန်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ နပိုလီယန်၏ အကြောင်းပြချက်မှာ ၁၇၉၇ ခုနှစ်တွင် ချိုးဖောက်ခံခဲ့ရသော Tolentino စာချုပ်အပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ နပိုလီယန်နှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းတို့၏ စစ်ပွဲသည် ယခင်က ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၆ နှင့် ၇ ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သော သမိုင်းအတွင်း ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် ကြိုတင်ဖော်ပြခံခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကျိုးပျက်သွားသော လက်ထပ်ရေးစာချုပ်နှင့် တောင်ဘုရင်က မြောက်ဘုရင်ကို အနိုင်ယူခြင်းသည် အခန်းငယ် ၆ နှင့် ၇ တို့၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၏ သမိုင်း၌ ထပ်မံပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာတွင် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ အခန်းငယ် ၆ နှင့် ၇ တွင် ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုဟောကိန်းကိုလည်းကောင်း၊ ဒုတိယမြောက် အီဂျစ်ဘုရင်ဖြစ်သော ပတိုလေမီး ဖီလာဒယ်လဖပ်နှင့် ဆီးရီးယား၏ တတိယမြောက်ဘုရင်ဖြစ်သော အန်တီအိုခပ် သီအော့စ်တို့အကြား စစ်ပွဲအစပြုချိန်၌ ထိုအခန်းငယ်တို့၏ ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြကြသည်။ ပတိုလေမီးသည် တောင်ဘုရင်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အန်တီအိုခပ်သည် မြောက်ဘုရင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
အခန်းငယ်များ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို၊ ထိုပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံမှုကို ပတိုလမီနှင့် အန္တီအိုခပ်တို့၏ သမိုင်း၌ တွေ့ရခြင်းနှင့်အတူ ပေါင်းစည်းကြည့်လျှင်—ထိုသမိုင်းသည် တစ်ဖန် 1798 ခုနှစ်ရှိ နပိုလီယံနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ သမိုင်းကို ပုံဆောင်ပြခဲ့သကဲ့သို့—အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်နှင့် ဆယ့်နှစ်တွင် ပူတင်နှင့် ဇယ်လင်စကီးတို့၏ သမိုင်းကို ပုံဆောင်ပြသည့် လမ်းကြောင်းသုံးကြောင်းကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် 1798 ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလသည် နပိုလီယံနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု နားလည်ခြင်းသည်၊ ထိုနေရာ၌သာ အဆုံးသတ်လျှင် မပြည့်စုံသေးပေ။ အခန်းငယ် ခြောက်နှင့် ခုနစ်တို့က နပိုလီယံနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအကြောင်း မည်သို့ပရောဖက်ပြုထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ပတိုလမီနှင့် အန္တီအိုခပ်တို့၏ သမိုင်းက ထိုကာလတူညီသည့်အကြောင်းကို မည်သို့သွန်သင်ထားသည်ကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ရမည်။ ထိုအမှန်တရား၏ လမ်းကြောင်းများကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်သောအခါ၊ ယခင်သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံမှုများသည် အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ အစပြုသမိုင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေသည်ကိုလည်း နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုနေစဉ်၌ပင်၊ နပိုလီယံနှင့် ပတိုလမီတို့အားဖြင့် ပုံဆောင်ပြခံထားရသော ပူတင်—အခန်းငယ် ခြောက်နှင့် ခုနစ်တို့၌ ကြိုတင်ဖော်ပြခံထားရသော ပူတင်—သည် အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်နှင့် ဆယ့်နှစ်တို့ကို ပြည့်စုံစေသောအခါ၊ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်း ၎င်းတို့က သတ်မှတ်ဖော်ပြနေကြသည်။
ယောဟန်က ထိုသူတို့ကို မည်သို့ သတ်မှတ်မည်အတိုင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဒံယေလက ထိုသူတို့ကို “နေ့စဉ်သောအမှုနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာ” ဟူ၍ မည်သို့ ကိုယ်စားပြုမည်အတိုင်းဖြစ်စေ၊ နဂါးနှင့် သားရဲတို့အကြားရှိ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် အရေးကြီးသော သတိပြုချက်တစ်ရပ်မှာ ထိုနှစ်ပါးသည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ အလွန် ဆင်တူကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယောဟန်က ဤသို့ ဆိုသည်။
သူတို့သည် သားရဲအား အာဏာပေးသော နဂါးကို ကိုးကွယ်ကြ၏။ ထိုနောက် သူတို့သည် သားရဲကိုလည်း ကိုးကွယ်၍၊ “သားရဲနှင့် တူသောသူ မည်သူရှိသနည်း။ သူနှင့် စစ်ပြိုင်နိုင်သောသူ မည်သူရှိသနည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၄
နဂါးကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် သားရဲကို ကိုးကွယ်ခြင်းပင်ဖြစ်၏၊ အကြောင်းမှာ ထိုနှစ်ပါးစလုံးသည် ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ဘုရားမဲ့ကိုးကွယ်မှု၏ ဘာသာတရားကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ကဲ့သို့ပင် ဒံယေလသည်လည်း ဒံယေလ အခန်း ၈၊ အခန်းငယ် ၉ မှ ၁၂ ထိရှိ “ဦးချိုငယ်” ကို အသုံးပြု၍ ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမတို့ နှစ်မျိုးစလုံးကို ကိုယ်စားပြုစေသော်လည်း၊ သူသည် ထိုနှစ်မျိုးကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထားပြီး၊ ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ရောမ၏ ဦးချိုငယ်ကို ပုလ္လိင်သဘောဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမ၏ ဦးချိုငယ်ကို ဣတ္ထိလိင်သဘောဖြင့်လည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ အခန်း ၇ တွင် ဒံယေလက ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ရောမသည် မိမိမတိုင်မီရှိခဲ့သော နိုင်ငံများနှင့် “ကွဲပြား” ကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့အပြင် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမလည်း “ကွဲပြား” ကြောင်း ဒံယေလက ထပ်မံဖော်ထုတ်ထားသည်။ ရောမသည် ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ရောမဖြစ်စေ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမဖြစ်စေ၊ “ကွဲပြား” သောအရာပင်ဖြစ်သည်။ ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ရောမကို ကိုယ်စားပြုသော ရောမ၏ ပုလ္လိင်သင်္ကေတကို အာဟပ်နှင့် ဟေရုတ်တို့အားဖြင့် ထောက်ခံပြသထားသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတများနှင့် အိမ်ထောင်ဖက်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မိန်းမသည် ဘာသာရေးအာဏာစနစ်ကို၊ ယောက်ျားသည် နိုင်ငံရေးအာဏာစနစ်ကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အဆင့်၌ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့သည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်လာကြသည်ဟု မိန့်ဆိုသောအခါ၊ ယင်းသည် ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမတို့သည် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်အရ အလွန်ဆင်တူကြောင်းကို အတည်ပြုနေခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အမဲသားတစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည်၊ ဆယ်ပါးသော ရှင်ဘုရင်တို့က ရောမကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေ၍ သူမ၏ အသားကို စားသောက်ကြမည့် အချိန်၌၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပုံဆောင်ဖော်ပြနေသည်။
သင်မြင်ခဲ့သော တိရစ္ဆာန်ပေါ်ရှိ ချိုဆယ်ချောင်းတို့သည် ထိုပြည့်တန်ဆာမကို မုန်းကြလိမ့်မည်။ သူမကို ပျက်စီးဆင်းရဲစေ၍ အဝတ်မရှိ အရှက်ကွဲလျက် ဖြစ်စေကြလိမ့်မည်။ သူမ၏အသားကို စားကြလိမ့်မည်။ သူမကိုလည်း မီးဖြင့်ရှို့ကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇း၁၆။
ပြင်သစ်နိုင်ငံက ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့ကို အာဏာတွင် ထားရှိခဲ့စဉ် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့နှင့် ဆက်ဆံခဲ့သည့် ဆက်နွယ်မှုသည်၊ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့၏ သေစေတတ်သော ဒဏ်ရာကို ကုသပေးရာတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဆောင်ရွက်မည့် အမှုကို ပုံဆောင်ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။
ထို့နောက် ငါသည် မြေကြီးထဲမှ တက်လာသော သားရဲတကောင်ကို မြင်၏။ ၎င်း၌ သိုးသငယ်နှင့်တူသော ချိုနှစ်ချောင်းရှိ၍၊ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုလေ၏။ ထိုသားရဲသည် မိမိအရှေ့၌ရှိသော ပဌမသားရဲ၏ အာဏာအစွမ်းအလုံးစုံကို ကျင့်သုံး၍၊ အသေသတ်လောက်သော ဒဏ်ရာကို ခံခဲ့ပြီးနောက် ပျောက်ကင်းခဲ့သော ပဌမသားရဲကို မြေကြီးနှင့် ထိုအထဲ၌ နေထိုင်သူတို့အား ကိုးကွယ်စေ၏။ ထို့ပြင် လူတို့၏ မျက်မှောက်၌ ကောင်းကင်မှ မီးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းစေသည်အထိ ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို ပြုလေ၏။ သားရဲ၏ မျက်မှောက်၌ ပြုရန် အာဏာရရှိသော ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများအားဖြင့် မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့ကို လှည့်ဖြားလျက်၊ ဓားဒဏ်ရာကို ခံခဲ့သော်လည်း အသက်ရှင်နေသော ထိုသားရဲအတွက် ရုပ်တုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ကြရန် မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့အား ဆို၏။ ဗျာဒိတ် ၁၃:၁၁–၁၄။
အခန်းငယ်လေးဆယ်၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ “အဆုံးကာလ” သည် မြောက်ဘက်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဘုရင်ကို တောင်ဘက်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဘုရင်က ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြု သမိုင်းသည် ပုပ်ရဟန်းအုပ်ချုပ်မှု၏ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ် ကာလ၏ အဆုံးသမိုင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုပရောဖက်ပြု သမိုင်း၏ အစပိုင်းတွင် ရှိသော ပရောဖက်ပြု လက္ခဏာများကို အဆုံးပိုင်းတွင်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ စတုတ္ထနိုင်ငံသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမနိုင်ငံသို့ လမ်းလွှဲပေးခဲ့ပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမနိုင်ငံသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံသို့ လမ်းလွှဲပေးခဲ့သည်။
၅၃၈ သည်လည်း လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၌ ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” အမင်္ဂလာ၏ အလယ်လမ်းမှတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ထိုအမင်္ဂလာသည် အာရှုရိက ဧဖရိမ်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသော ခရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် ဣသရေလမြောက်နိုင်ငံအပေါ် စတင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် ၅၃၈ ၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကိုသာမက ခရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်၏ လက္ခဏာများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ခရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် ဣသရေလ၏ အနွယ်ဆယ်နွယ်သည် အာရှုရိအားဖြင့် ဖျက်ဆီးချေမှုန်းခြင်းကို ခံနေရပြီး၊ ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်အကြာ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် အယူမှား ရောမကို ပုပ်ရဟန်းမင်း ရောမက ဖျက်ဆီးချေမှုန်းခဲ့ကာ၊ “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်က ထိုပုပ်ရဟန်းမင်း ရောမကို တစ်ဖန် ဖျက်ဆီးချေမှုန်းခဲ့သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် တောင်ဘက်၏ဘုရင်ဖြစ်သော ပြင်သစ်နိုင်ငံက ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ရာဇပလ္လင်မှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် အယူဝါဒမဲ့ ရောမအင်ပါယာသည် နိုင်ငံတော် ဆယ်ခုအဖြစ် ပြိုကွဲသွားခြင်း၏ အဓိက သင်္ကေတဖြစ်သော ပြင်သစ်နိုင်ငံက ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်ထားခဲ့သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၅၃၈ ခုနှစ်ရှိ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပြန်လည်ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင်ဆယ်ပါးတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေ၍ သူမ၏အသားကို စားကြသည့်အခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပြန်လည်ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။
ဣသရေလ၏ မြောက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်တို့အပေါ် ကျရောက်သော “ခုနစ်ကြိမ်” တရားစီရင်ခြင်းသည် မြောက်ဘက်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော နိုင်ငံများအားဖြင့် ဆောင်ရွက်ခြင်းခံရသည်။
ဣသရေလသည် ပြန့်ကျဲသွားသော သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်၏။ ခြင်္သေ့များသည် သူ့ကို မောင်းထုတ်ခဲ့ကြပြီ။ ပထမဦးစွာ အာရှုရဘုရင်သည် သူ့ကို ကိုက်စားခဲ့၏။ နောက်ဆုံး၌ ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏ အရိုးများကို ချိုးဖဲ့ခဲ့၏။ ယေရမိ ၅၀:၁၇။
အာရှုရသည် မြောက်ဘက်မှ ထွက်လာ၍ ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် လူမျိုးဆယ်မျိုးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး၊ ဗာဗုလုန်သည် ဘီစီ ၆၇၇ ခုနှစ်တွင် ယုဒကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်သွားခဲ့သည်။ ဣသရေလသည် ယုဒနှင့် ဆက်စပ်လျှင် မြောက်နိုင်ငံဖြစ်သော်လည်း၊ သို့ရာတွင် နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံစလုံးသည် မြောက်ဘက်မှ ရန်သူများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်သွားသော ရန်သူနှင့် ဆက်စပ်လျှင် ဣသရေလနှင့် ယုဒ နှစ်နိုင်ငံစလုံးသည် တောင်နိုင်ငံများဖြစ်လာကြသည်။ ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်သည် မြောက်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်က တောင်ဘက်ရှိ ဆယ်ဆအုပ်စုနိုင်ငံတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၅၃၈ ခုနှစ်သည် ပုဂံဝါဒမှ ပုပ်ရဟန်းဝါဒသို့ ကူးပြောင်းမှုကိုလည်းကောင်း၊ ထို့အပြင် မြောက်နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက ဆယ်ဆအုပ်စုနိုင်ငံတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် ဆယ်ဆအုပ်စုနိုင်ငံတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသော တောင်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်က မြောက်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်ကို အနိုင်ယူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ထိုအချိန်နာရီ၌ မြေငလျင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွား၍ မြို့၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ပြိုလဲပျက်စီးလေ၏။ ထိုမြေငလျင်ကြောင့် လူ ခုနစ်ထောင် သေဆုံးကြလေ၏။ ကျန်ရစ်သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်အား ဘုန်းအသရေ ပေးကြလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 11:13။
ရောမသည် ဘာသာမဲ့မှ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော ၅၃၈ ခုနှစ်နှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသော ကူးပြောင်းမှုကာလသည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၈ တွင်လည်း ပုလ္လိင်မှ ဣတ္ထိလိင်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သင်္ကေတအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုပညာမှ အသင်းတော်အုပ်ချုပ်မှုပညာသို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။ “ခုနစ်ကာလ” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် “သမ္မာတရား” ၏ လက်မှတ်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး၊ ပထမအက္ခရာ (ဘီစီ ၇၂၃) သည် ဟီဗရူးအက္ခရာ၏ နှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာ (၁၇၉၈) ကို ဖော်ပြကာ၊ တစ်ဆယ့်သုံးမြောက်နှင့် အလယ်ဗဟိုအက္ခရာသည် ပုန်ကန်ခြင်း (၅၃၈) ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒံယေလက “ဖျက်ဆီးပစ်သော ပြစ်မှားမှု” ဟူသော အသုံးအနှုန်းဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသော “ပြစ်မှားမှု” သည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်၏ ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဆက်နွယ်မှုတွင် အသင်းတော်က အုပ်စိုးချုပ်ကိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဖော်ထုတ်ပြသည်။ ထို “ပြစ်မှားမှု” သည် ၅၃၈ ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ၎င်းသည် ဣသရေလ၏ မြောက်ဘက် မျိုးနွယ်ဆယ်စုအပေါ်သို့ ချမှတ်ထားသော “ခုနစ်ကာလ” အတွင်းရှိ အဓိက လမ်းမှတ်သုံးခု၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်သကဲ့သို့ ရူပကသဘောအရ တစ်ဆယ့်သုံးမြောက်အက္ခရာလည်း ဖြစ်သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင်၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၄၀ တွင် ဖော်ပြထားသည့် “အဆုံးကာလ” ၌ ဘုရားမရှိဝါဒကို ကိုင်စွဲသော ပြင်သစ်နိုင်ငံ၊ တောင်ဘုရင်သည် မြောက်ဘုရင်ဖြစ်သော ပုပ်ရဟန်းအာဏာစနစ်ကို သေစေတတ်သော ဒဏ်ရာ ပေးခဲ့သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းအာဏာစနစ်က ထိုအခါ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ဖြစ်လာခဲ့သော ဘုရားမရှိဝါဒဆိုင်ရာ တောင်ဘုရင်ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုတုံ့ပြန်မှုတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ဗာတီကန်တို့အကြား လျှို့ဝှက်မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုတစ်ရပ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခြင်းသည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ရေးသားထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို အဆုံးသတ်စေပြီး၊ နောက်အခန်းငယ်ဖြစ်သော အခန်းငယ် ၄၁ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားချိန်မှ နောက်အခန်းငယ်၌ ဖော်ပြထားသော တနင်္ဂနွေဥပဒေထိ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သမိုင်းအတွင်း အသက်ရှင်နေခဲ့ကြသည်။
အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် တောင်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် မြောက်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးကို စတင် ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ထို့နောက် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင်လည်း တောင်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် မြောက်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးတို့ကိုသာမက၊ ရထားများ၊ သင်္ဘောများနှင့် မြင်းစီးသူရဲများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တတိယအာဏာတစ်ရပ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
အဆုံးကာလ၌ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်မူကား ရထားများနှင့်လည်းကောင်း၊ မြင်းစီးသူများနှင့်လည်းကောင်း၊ သင်္ဘောများစွာနှင့်လည်းကောင်း လေပွေကဲ့သို့ သူ့အပေါ်သို့ ချီတက်လာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူသည် တိုင်းနိုင်ငံများထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ လွှမ်းမိုးလျက် ကျော်ဖြတ်သွားလိမ့်မည်။ ဒံယေလ 11:40။
“အဆုံးကာလ” ဟူသော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် နပိုလီယံ၏ အထွေထွေစစ်ဗိုလ်တစ်ဦးသည် ဗာတီကန်သို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းကိုလည်း အမှန်တကယ် ဖမ်းဆီးကာ ထောင်ချခဲ့သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ၁၇၉၈ ခုနှစ်အတွက် တုံ့ပြန်ပြစ်တင်မှုသည် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်အကြား သမိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကူးပြောင်းမှုများရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာများကို မှတ်သားထားရန် အရေးကြီးသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်ကာလအပိုင်းအခြားတွင် တောင်ဘက်မင်းဖြစ်ခဲ့သော ဘုရားမရှိဝါဒီ ပြင်သစ်သည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ပထမဆုံးသော တောင်ဘက်မင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ပူတင်၏ ရုရှားသည် ထိုမင်း၏ နောက်ဆုံးဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ထားသည်။ ပြင်သစ်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအရာကို Sister White က ဘုရားမရှိဝါဒီ ပြင်သစ်ဟု တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ထားသည်။ အခန်း ၁၁ တွင် ပြင်သစ်ကို ခွဲခြားသိမြင်စေသော သင်္ကေတနှစ်ခုအနက် တစ်ခုမှာ အီဂျစ်ဖြစ်ပြီး၊ Sister White က ထိုအရာကို ဘုရားမရှိဝါဒ၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုအခန်းတွင် အနက်မဲ့တွင်းထဲမှ တက်လာသော သားရဲသည် ထိုအချိန်ကာလအတွင်း သမိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ဘုရားမရှိဝါဒပင် ဖြစ်သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်ကာလ၌ ပြင်သစ်မှအစပြု၍ ဘုရားမရှိဝါဒသည် သမိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်သို့ရောက်သောအခါ ဘုရားမရှိဝါဒ၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဘုရင်သည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး John Paul II နှင့် Ronald Reagan တို့အကြားရှိ လျှို့ဝှက်မဟာမိတ်ဖွဲ့မှု၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံကို သုတ်သင်ဖယ်ရှားခဲ့ခြင်းသည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ပုံဆောင်ပြသထားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ အခန်းငယ် ၁၀ အတွက် ဒုတိယသက်သေတစ်ရပ်ကိုလည်း ဟေရှာယ၏ ဣသရေလအမျိုး၏ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံများအပေါ် ၂,၅၂၀ နှစ်ကြာ ကျရောက်သည့် ကျိန်စာနှစ်ရပ်အကြောင်းကို အခန်းကြီး ၇ မှ ၁၁ အတွင်း ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်၌ တွေ့ရှိရသည်။
ထို့ကြောင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်သည် နောက်ဆုံးသောကာလ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နက်နဲသောပုစ္ဆာများကို ဖြေရှင်းရန် အညွှန်းမှတ်တိုင်ဖြစ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် အခန်းငယ် ၄၀ သည် ဖွင့်လှစ်ပြသခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၄၁ ၏ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်ကြောင်းကို သိမြင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းချိန်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် နဂါးကဲ့သို့ စကားပြောမည်ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်အဖြစ် မိမိ၏ အုပ်စိုးမှုကို အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမနိုင်ငံတော်သည် သေစေနိုင်သော အနာကို ခံရသော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင်၊ ၎င်းသည် မိမိ၏ အုပ်စိုးရန် အချိန်ကို စတင်ခဲ့သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် Alien and Sedition Acts ကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ အစပြုချိန်၌ပင် ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်၏ အဆုံးကို နမူနာပြုဖော်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖော်ပြထားသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်အဖြစ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။
1798 သည် ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာဖြစ်၍၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ နှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာဖြစ်သည်။ 1989 သည် အလယ်ဗဟိုရှိ waymark ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် နံပါတ် ဆယ့်သုံးနှင့် ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ ဆယ့်သုံးမြောက်အက္ခရာဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသော ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ 1989 သည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ဖော်ပြထားသော အန္တီခရစ်နှင့် Reagan ၏ လျှို့ဝှက်မဟာမိတ်ဖွဲ့မှု၏ ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ 1989 သည် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအပေါ် ဆန့်ကျင်သော ပိုမိုပြင်းထန်လာသည့် ပုန်ကန်မှုကာလအတွင်း အုပ်စိုးသော နောက်ဆုံး သမ္မတ ရှစ်ဦးအနက် ပထမဦးကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ 1989 သည် သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်များအကြား ဝတ်ပြုသူ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသော စမ်းသပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ သစ္စာရှိသူတို့သည် အနည်းငယ်ဖြစ်၍၊ သစ္စာမရှိသူတို့သည် အများအပြားဖြစ်ကြသည်။ 1989 သည် အပိုဒ် လေးဆယ်၏ အလယ်ဗဟို waymark ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ၎င်းသည် ဆယ့်သုံးမြောက်အက္ခရာဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသော ပုန်ကန်မှုကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ အပိုဒ် လေးဆယ်သည် “အမှန်တရား” ၏ လက်မှတ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
အခန်းငယ် လေးဆယ်တွင် အခန်းငယ်၏ အဆုံးပိုင်းရှိ သမိုင်းကြောင်း၌ မတူညီသော မြောက်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်နှင့် တောင်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်တို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ယောဟန်၏ အဆိုအရ နဂါးနှင့် သားရဲနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ကာ ကမ္ဘာလောကကို အာမဂက်ဒုန်သို့ ဦးဆောင်ပို့ဆောင်သော မိစ္ဆာပရောဖက်ဖြစ်သည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုလည်း ပါဝင်သည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ်၌ တောင်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်သည် နဂါးဖြစ်ပြီး၊ မြောက်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်သည် သားရဲဖြစ်သည်။ ရထားများ၊ သင်္ဘောများနှင့် မြင်းစီးသူများသည် မိစ္ဆာပရောဖက်ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ ပြည့်စုံခြင်းသည် အခန်းငယ် ၁၁ မှ ၁၅ ထိကို နားလည်ရန် အရေးကြီးသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်နှင့် ပတ်သက်၍ သင်မှန်ကန်မှု မရှိလျှင်၊ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိနေသော သမိုင်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ယുക്തိဗေဒအရ မှန်ကန်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
၁၉၈၉ ခုနှစ်မှ စ၍ တနင်္ဂနွေဥပဒေတိုင်အောင် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်အတွက် ကိုယ်စားပြုစစ်ပွဲ သုံးကြိမ်ကို အခန်းငယ် ၁၀ မှ ၁၅ အတွင်း တွေ့ရသည်။ အခန်းငယ်များ ၁၀ မှ ၁၅ တွင် သမိုင်းဆိုင်ရာပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသော တိုက်ပွဲသုံးကြိမ်လုံး၌ “Antiochus Magnus” တစ်ဦးတည်းပင် တွေ့ရသောကြောင့် ဤအခန်းငယ်များကို ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော သမိုင်းတစ်ရပ်တည်းအဖြစ် စဉ်းစားရမည်။
တိုက်ပွဲသုံးခုပေါင်းသည် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်းပင် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ Antiochus Magnus သည် ထိုတိုက်ပွဲသုံးခုလုံး၌ ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၀ နှင့် Isaiah 8:8 တို့သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အခန်းငယ် ၄၀ ပြည့်စုံခြင်းအတွက် သက်သေခံနှစ်ပါးကို ပေးသည်။ အခန်းငယ် ၄၀ သည် အခန်းငယ် ၁၀ နှင့် Isaiah 8:8 တို့တွင် ရည်ညွှန်းသော အချက်ဖြစ်သည်။ “ရထားများ၊ သင်္ဘောများနှင့် မြင်းစီးသူများ” သည် Revelation အခန်းကြီး ၁၃ ထဲရှိ မြေသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အဆုံး၌၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် “နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆို” သောအခါ၊ ထိုဦးချိုနှစ်ချောင်းသည် Republicanism နှင့် Protestantism မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုအချိန်၌ အမည်ခံ Protestant များသည် Catholicism နှင့် ပူးပေါင်းကြမည် ဖြစ်ပြီး၊ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတည်သော သမ္မတနိုင်ငံသည် အာဏာရှင်စနစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း မြေသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းသည် စီးပွားရေးအင်အားနှင့် စစ်ဘက်အင်အား ဖြစ်ကြမည်။ Revelation အခန်းကြီး ၁၃ တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် လောကီသားတို့အား ဝယ်ခြင်းရောင်းခြင်း ပြုနိုင်ရန် သားရဲ၏ အမှတ်လက္ခဏာကို လက်ခံစေရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်သကဲ့သို့၊ သေဒဏ်ပေးခြင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်၌လည်း ထိုသို့ပင် ပြုလုပ်သည်။ ထိုဦးချိုနှစ်ချောင်းသည် စီးပွားရေးအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော ဒံယေလ၏ “သင်္ဘောများ” နှင့် စစ်ဘက်အင်အားကို ကိုယ်စားပြုသော သူ၏ “မြင်းစီးသူများနှင့် ရထားများ” ပင် ဖြစ်သည်။
၁၉၈၉ ခုနှစ်သည်၊ အခန်းငယ် ၁၁ မှ ၁၅ အထိတွင် ဖော်ပြထားသော ရာဖိအာနှင့် ပနီယုမ် စစ်ပွဲများ၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံမှုကို အသုံးချရာ၌၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်နှင့် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ ပြိုလဲမှုကို နားလည်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော တူညီသည့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ နည်းစနစ်ကိုပင် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။ အကြောင်းမူကား၊ အန္တီယိုခုတ်စ် မဂ္နပ်စ်သည် အခန်းငယ် ၁၀ မှ ၁၅ အထိတွင် ဖော်ပြထားသော စစ်ပွဲ သုံးခုလုံးတွင် ကိုယ်စားပြုထားခြင်းခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အန္တီယိုခုတ်စ်သည် ရထားတပ်၊ သင်္ဘောတပ်နှင့် မြင်းစီးတပ်တို့၏ အာဏာကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ထိုအရာသည် သမ္မတရှစ်ဦးအနက် ပထမဦးဆုံးဖြစ်သော ရော်နယ် ရေဂင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသမ္မတရှစ်ဦးအနက် နောက်ဆုံးသောသူသည်လည်း ဆဋ္ဌမမြောက်သူဖြစ်ပြီး၊ ယခုတွင် ခုနှစ်ဦးထဲမှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်သူ ဖြစ်သည်။
ဟေရှာယ ၂၃ အရ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် (“မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်တို့နှင့် မတရားသော မေထုန်ကို ပြုသော ပြည့်တန်ဆာ”) သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အုပ်စိုးမှုကာလအတွင်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင်၊ အန်တီအိုကပ် မဂ္ဂနုအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြသခြင်းခံခဲ့ရသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ၎င်းအား သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ပေးခဲ့သော ဘုရားမဲ့ဝါဒ၏ သားရဲကို ဆန့်ကျင်သော ၎င်း၏ စစ်ပွဲ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာဖြစ်ခဲ့သည်။
အခန်းငယ် ၁၀ မှ ၁၅ အထိပါရှိသော စစ်ပွဲသုံးကြိမ်သည် မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်နှင့်ဆိုင်သော စစ်ဆင်ရေးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုမြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်သည် တိုင်ရု၏ လျှို့ဝှက်ပြည့်တန်ဆာမကဲ့သို့ မိမိ၏ အာဏာပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် ဘုရားမဲ့ဝါဒ၏ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်ကို အနိုင်ယူခြင်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားစဉ် ကိုယ်စားလှယ်အာဏာများကို အသုံးချသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ မှ ၁၅ အထိရှိ စစ်ပွဲသုံးကြိမ်၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံဖြစ်ပေါ်မှုများက ပထမနှင့် နောက်ဆုံး စစ်ပွဲတို့တွင် အန္တီယိုကပ် မဂ္နုစ်က အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း အလယ်စစ်ပွဲတွင်တော့ သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ကြားပေးသည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ ရောနယ် ရေဂန်၏ နှစ်များ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောဟန် ပေါလု ဒုတိယနှင့် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ပြိုကွဲသွားခြင်းတို့၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများသည် စစ်ပွဲသုံးကြိမ်အနက် နောက်ဆုံးစစ်ပွဲတွင် တစ်ဖက်ညီသည့် ဆန့်ကျင်ဖက်ပုံစံတစ်ရပ် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤအခန်းငယ်များသည် ကရုဏာစမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းမတိုင်မီ အနည်းငယ်အလို၌ တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခံရသော အရာများဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခံရပြီး၊ ထို့နောက် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင်လည်း တစ်ဖန် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခံရသကဲ့သို့၊ အဆုံးကာလ၌လည်း ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လမှ စတင်၍ ထိုအခန်းငယ်သည် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခံရခဲ့သည်။
ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် ကရုဏာကာလပိတ်မည့်မတိုင်မီ အနည်းငယ်ကာလတွင် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်လှစ်ခြင်းခံရပြီး၊ ၎င်းတွင် ယေရှုသည် ပဌမနှင့် နောက်ဆုံးတော်ဖြစ်တော်မူသည်ဟူသော အထွတ်အထိပ်သမ္မာတရား ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကိုယ်တော်သည် အဆုံးကို အစနှင့်တကွ အစဉ်ဖော်ပြတော်မူ၏။ အက်ဒ်ဗင်တစ်အယူဝါဒအတွက် ကရုဏာကာလသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ ပိတ်သိမ်းရပြီး၊ ကရုဏာကာလပိတ်မည့်မတိုင်မီတွင် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်လှစ်ခြင်းခံရ၏။ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၏ ပိတ်သိမ်းသောတံခါး၌ အဆုံးသတ်သည့် သတင်းစကားသည် သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားသည် မီလာရိုက်သမိုင်း၌ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်၏ ပိတ်သိမ်းသောတံခါးသို့ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ အစပိုင်းတွင်ရှိသော 1798 ခုနှစ်၏ တံဆိပ်ဖြေဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ခြောက်မြောက်နိုင်ငံတော်အဖြစ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အစလည်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ အလယ်ပိုင်းတွင်ရှိသော 1989 ခုနှစ်၏ တံဆိပ်ဖြေဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ တဖြည်းဖြည်းအဆုံးသတ်ခြင်း စတင်ခြင်းကို ပုံဆောင်ညွှန်ပြခဲ့သည်။ 1798 ခုနှစ်တွင်ဖြစ်သော တံဆိပ်ဖြေဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် 1989 ခုနှစ်ကို ပုံဆောင်ညွှန်ပြခဲ့သကဲ့သို့၊ 2023 ခုနှစ်တွင် သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကား တံဆိပ်ဖြေဖွင့်လှစ်ခြင်းအတွက် သက်သေနှစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ 1798၊ 1989 နှင့် 2023 ဟူသော လမ်းမှတ်သုံးခုပါဝင်သည့် ထိုလိုင်းသည် ကညာဆယ်ဦးကို သန့်စင်စေသော အတွင်းပိုင်းလုပ်ဆောင်မှုနှင့် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ခြောက်မြောက်နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ အပြင်ပိုင်းလိုင်းကို ခွဲခြားဖော်ပြသည်။
အခန်းငယ် ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော တိုက်ပွဲသည် ပတိုလမေးက အန်တီအိုခပ်ကို အနိုင်ယူခဲ့သော ရာဖိယတိုက်ပွဲ၌ ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ထိုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာ၏ အရှုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယခုလက်ရှိ တိုက်ပွဲ၌ ထိုအာဏာသည် EU၊ NATO တို့ကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် အနောက်ဥရောပ ဂလိုဘယ်လစ် လူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ဖြစ်ကာ၊ ကုလသမဂ္ဂ၏ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေး ဂလိုဘယ်လစ်များနှင့်လည်း တစ်ပြေးညီ လှုပ်ရှားနေသော ယူကရိန်းရှိ နာဇီများဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ အန်တီအိုခပ် မဂ္ဂနပ်သည် တောင်ဘုရင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာကို ကိုယ်စားပြုပြီး တိုက်ပွဲသုံးကြိမ်လုံး၌ ပါဝင်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ရာဖိယတိုက်ပွဲဖြင့် ပုံဆောင်ထားသည့်အတိုင်း ယူကရိန်းလူမျိုးများဖြစ်ကာ၊ နောက်တစ်ဖန် ပန်နီယမ်တိုက်ပွဲ၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြစ်သည်ဟု မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အခန်းငယ် ၁၀ သည် အခန်းငယ် ၁၁ မှ ၁၅ အထိအတွက် သော့ချက်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ ၎င်း၏ ပြည့်စုံမှုက ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲ သုံးကြိမ်အနက် ပထမဆုံးစစ်ပွဲ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာရပ်များကို သရုပ်ဖော်ပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အန်တီအိုခပ်ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာဟု သတ်မှတ်သော်လည်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ထိုတိုက်ပွဲ သုံးကြိမ်စလုံးတွင် မသက်ဆိုင်စေဘဲထားရန် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်မှာ အဘယ်နည်း။
ရာဖိယာစစ်ပွဲအားဖြင့် ပုံဆောင်သတ်မှတ်ထားသော ယူကရိန်းစစ်ပွဲ၏ သမိုင်းတွင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ယူကရိန်းရှိ နာဇီတို့ကို မိမိတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာအဖြစ် အသုံးချခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းအတွင်းပင် ၎င်းတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာ၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ်ကို ဖွဲ့စည်းနေကြသည်။ ထိုအာဏာဆိုသည်မှာ မိမိ၏ မသန့်ရှင်းသော အလုပ်များကို ဆောင်ရွက်ရန် ကိုယ်စားလှယ်အာဏာများကိုသာ အစဉ်မပြတ် အသုံးပြုလေ့ရှိသော အာဏာဖြစ်သည်။
ဆယ်ပိုဒ်မှ ဆယ့်ငါးပိုဒ်အထိရှိသော အစားထိုးအာဏာများနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် မေးခွန်းကို ဖြေဆိုရန်မှာ သင်္ကေတတစ်ရပ်အဖြစ်သော အန္တိအုတ်ခု၏ လက္ခဏာသဘောများကို ပရောဖက်ပြုလေ့လာခြင်းတစ်ရပ် ပါဝင်သည်။ ဒိုင်ယာဒိုခိုင်စစ်ပွဲများသည် ဘီစီ 323 မှ 281 အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခအစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒိုင်ယာဒိုခိုင် (“ဆက်ခံသူများ” ဟု ဂရိဘာသာဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ရသည်) ဟူသည် အလက်ဇန္ဒား မဟာ၏ ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် ဆက်ခံသူများကို ရည်ညွှန်းကာ၊ ဘီစီ 323 တွင် သူ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူ၏ ကျယ်ဝန်းလှသော အင်ပါယာကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ရရန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ပထမဆုံး အန္တိအုတ်ခုမှာ ဆယ်လျူကီး အင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့သော အလက်ဇန္ဒား၏ ဒိုင်ယာဒိုခိုင် (ဆက်ခံသူများ) တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဆယ်လျူကပ်စ် ပထမ နီကေတာ၏ သား အန္တိအုတ်ခု ပထမ ဆိုးတာ ဖြစ်သည်။
အန္တီအိုခပ်စ်ဟူသောနာမည်ကို “ထောက်မရန်အလို့ငှာ အခြားသူ၏အစား ရပ်တည်သူ” ဟု နားလည်နိုင်သည်။ အန္တီအိုခပ်စ်သည် ရောမ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမသည် အန္တိခရစ်ဖြစ်ကာ၊ အန္တီအိုခပ်စ်ကဲ့သို့ပင် ဆင်တူသော သင်္ကေတသဘောကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ အန္တီအိုခပ်စ်ဟူသောနာမည်သည် ဆယ်လူးစစ်အင်ပါယာ၏ တည်ထောင်သူ၏ သားကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုအဓိပ္ပာယ်အရ အန္တီအိုခပ်စ်သည် မိမိအဘ၏အစား ရပ်တည်ခဲ့သည်၊ သူသည် မိမိအဘ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ Sister White သည် စာတန်နှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး နှစ်ဦးစလုံးကို အန္တိခရစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ယင်းနာမည်သည် ဆယ်လူးစစ်အင်ပါယာတွင် ထင်ရှားသော မင်းဆက်အမည်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အချို့အပိုင်းအားဖြင့် အန္တီအိုခပ်စ် ပထမမြောက် Soter နှင့် အန္တီအိုခ်မြို့နှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုမြို့ကိုလည်း ဆယ်လူးကပ်စ် ပထမမြောက်၏ အဘ သို့မဟုတ် သား၏ အမည်ကို ယူ၍ အမည်ပေးထားခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ပြီး၊ သင်္ကေတအရ အန္တီအိုခပ်စ်ဟူသောနာမည်သည် မြောက်ဘက်နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်၍ ၎င်း၏ မြို့တော်ကို ဗာဗုလုန်တွင် တည်ထားသော မိမိအဘ၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဘီစီ ၃၂၃ ခုနှစ်တွင် အလက်ဇန္ဒား မဟာ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အင်ပါယာသည် ဒီအာဒိုခိုင်း (ဆက်ခံသူများ) အကြား အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ ဘာဗီလုန် ခွဲဝေမှု (ဘီစီ ၃၂၃) တွင်၊ ဆဲလျူကပ်သည် အလက်ဇန္ဒား၏ အင်ပါယာ အုပ်ချုပ်ထိန်းသိမ်းသူ ပါဒီကာစ် လက်အောက်၌ Companion cavalry ၏ တပ်မှူးအဖြစ် (ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားသော စစ်ဘက်ရာထူးတစ်ခု) ပထမဦးစွာ ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဘီစီ ၃၂၁ ခုနှစ်တွင် ပါဒီကာစ် ကွယ်လွန်ပြီးနောက်နှင့် ဒီအာဒိုခိုင်းတို့အကြား နောက်ထပ် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုများအပြီးတွင် Triparadisus ခွဲဝေမှုအတွင်း ဆဲလျူကပ်ကို ဘာဗီလိုနီးယား၏ satrap (အုပ်ချုပ်ရေးမှူး) အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဘီစီ ၃၁၆ ခုနှစ်တွင် အခြား ဒီအာဒိုခိုင်း တစ်ဦးဖြစ်သော အန်တီဂိုနပ်စ် ပထမ မိုနိုဖသလ်မပ်စ်သည် မိမိ၏ အာဏာ တိုးပွားလာမှုကြောင့် ဆဲလျူကပ်ကို ဘာဗီလုန်မှ ထွက်ပြေးရန် အတင်းအကျပ် ပြုခဲ့သည်။ ဆဲလျူကပ်သည် အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ ပတိုလမီ ပထမ ဆိုတာ၏ ထံသို့ ခိုလှုံရန် သွားခဲ့သည်။ ဘီစီ ၃၁၂ ခုနှစ်တွင် ဆဲလျူကပ်သည် ပတိုလမီက ပေးအပ်သော တပ်အင်အားငယ်တစ်စုနှင့်အတူ ဘာဗီလုန်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် အန်တီဂိုနပ်စ်၏ တပ်ဖွဲ့များကို အနိုင်ယူကာ ဘာဗီလုန်ကို ပြန်လည် သိမ်းယူခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် သူ၏ အာဏာအခြေစိုက်ရာ တည်ထောင်ခြင်းကို မှတ်သားဖော်ပြသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်ကို မကြာခဏ ဆဲလျူစစ် အင်ပါယာ၏ တည်ထောင်ခြင်းအဖြစ် ယူဆကြပြီး၊ သမိုင်းဆိုင်ရာ ရေတွက်သတ်မှတ်မှု၌ ဘီစီ ၃၁၂ ခုနှစ်ကို ဆဲလျူစစ် ခေတ်၏ အစအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။
“Seluecus” ဟူသောအမည်သည် ဂရိဘာသာမှ ဆင်းသက်လာပြီး “အလင်း”၊ “တောက်ပမှု” သို့မဟုတ် “မီးလျှံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော selas (σέλας) ဟူသော မူလစကားမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအမည်သည် တောက်ပကြည်လင်မှု သို့မဟုတ် အလင်းပေးမှုကို ညွှန်ဆိုပြီး၊ Seleucid အင်ပါယာ၏ တည်ထောင်သူဖြစ်သော Seleucus I Nicator ကဲ့သို့ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနှင့် ကိုက်ညီလျက်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ အလင်းဆောင်သူဖြစ်ခဲ့သော အဖကို ပုံဆောင်ပြသသူလည်း ဖြစ်သည်။
“လောကီအမြတ်အစွန်းများနှင့် ဂုဏ်အသရေများကို အာမခံရရှိနိုင်ရန်အတွက်၊ အသင်းတော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကြီးမြတ်သောသူတို့၏ မျက်နှာသာနှင့် ထောက်ခံမှုကို ရှာဖွေရန် လမ်းပြခံခဲ့ရသည်; ထိုသို့ဖြင့် ခရစ်တော်ကို ပယ်ချခဲ့ပြီးနောက်၊ စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ရောမ၏ ဘိရှော့ထံ သစ္စာခံမှုကို ပေးအပ်ရန် လှုံ့ဆော်ခံခဲ့ရသည်။” The Great Controversy, 50.
အန်တီယိုခတ်စ် မဂ္ဂနုစ်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ ကိုယ်စားအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းသည်လည်း စာတန်၏ ကိုယ်စားအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အန်တီယိုခတ်စ်၏ သင်္ကေတသဘောသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းများ များစွာ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ ကွဲပြားသော ကိုယ်စားအာဏာများ ရှိနိုင်ကြောင်းကို ခွင့်ပြုထားသည်။ ရီဂန်သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၏ ကိုယ်စားအာဏာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယူကရိန်းသည် ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ကိုယ်စားအာဏာ ဖြစ်လာခဲ့ကာ၊ ထရမ့်သည် ပနီယမ် စစ်ပွဲ၌ ကိုယ်စားအာဏာ ဖြစ်သည်။ ရီဂန်သည် ပထမဦးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ထရမ့်သည် နောက်ဆုံးဖြစ်ကာ၊ ဇဲလင်စကီးသည် အလယ်တွင်ရှိသော ပုန်ကန်မှု ဖြစ်သည်။