ဒံယေလအခန်း ၁၁ ၏ အပိုဒ် ၄၀ သည် သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် အလွန်နက်နဲလှသော အပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၇၉၈၊ ၁၉၈၉ နှင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ်များတွင် ဒံယေလစာအုပ်၏ တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စာအုပ်ကို သုံးကြိမ် တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်ခဲ့ခြင်းတို့သည် “ခုနစ်ကာလ” ဟူသော ပျံ့နှံ့စေခြင်း၏ အဆုံးသတ်ကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် အေ.ပီ. ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် အာရှုရိတို့က မြောက်ပိုင်း အမျိုးအနွယ် ဆယ်စုကို သုံ့ပန်းအဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ စတင်ခဲ့သည့် ပျံ့နှံ့စေခြင်း၏ နှစ်ပေါင်း ၂,၅၂၀ အဆုံးသတ်ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်သည် ၁၈၆၃ ခုနှစ် ပုန်ကန်မှုမှစ၍ ၁၂၆ နှစ် ပြည့်မြောက်ခြင်း၏ အဆုံးသတ်ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ထိုအခါတွင် သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော်က လေဝိရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ရှိ “ခုနစ်ကာလ” ကို တရားဝင် ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ရှိ သက်သေ နှစ်ပါးသည် လမ်းမပေါ်၌ သေဆုံးလျက်ရှိသော သုံးရက်ခွဲ၏ အဆုံးသတ်ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ၂,၅၂၀ ၏ အဆုံးသတ်တွင် (၁၂၆ နှစ်နှင့် ၃ ရက်ခွဲတို့လည်း “ခုနစ်ကာလ” ၏ သင်္ကေတများဖြစ်သည်) ဒံယေလစာအုပ်သည် တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
စစ္စတာ ဝှိုက်က ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ စမ်းသပ်ကာလ၏ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို လူသားတို့ရှေ့၌ တင်ပြပေးရခြင်းသည် လိုအပ်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ ဤအချက်ကို သူမ မှတ်တမ်းတင်သောအခါ၊ သူမသည် အပြိုင်သမိုင်းများကို သတ်မှတ်ပြသလျက်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ နောက်ဆုံးနေ့ရက်တို့၏ သတင်းစကားကိုလည်း စမ်းသပ်ကာလ၏ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အဖြစ်အပျက်များအဖြစ် သူမ ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မီလာရိုက် သမိုင်းအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် သူမက ဤသို့ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
“လူတို့သည် မိမိတို့၏ အန္တရာယ်ကို နိုးကြားသဘောပေါက်စေရန် လိုအပ်ခဲ့၏။ စမ်းသပ်ကာလ၏ အဆုံးနှင့် ဆက်နွှယ်သော အလေးအနက်ကြီးမားသည့် ဖြစ်ရပ်များအတွက် ပြင်ဆင်လျက် ရှိစေရန် သူတို့ကို လှုံ့ဆော်နှိုးဆော်ရမည်ဖြစ်ခဲ့၏။” The Great Controversy, 310.
နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင်၊ သူမက ဤသို့ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
“မိမိကို လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တင်သတ်မည့်အရာမတိုင်မီ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား မိမိသည် သတ်ဖြတ်ခံရ၍ သင်္ချိုင်းမှ ပြန်လည်ထမြောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏စကားများကို စိတ်နှလုံးထဲ၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထင်မြင်စွဲမက်စေရန် ကောင်းကင်တမန်တို့လည်း ရှိနေကြသည်။ သို့ရာတွင် တပည့်တော်တို့သည် ရောမတို့၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုမှ ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ လွတ်မြောက်ခြင်းကိုသာ မျှော်လင့်ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အလုံးစုံ စုဝေးတည်ရှိရာ ကိုယ်တော်သည် အရှက်ကွဲဖွယ် သေခြင်းကို ခံရမည်ဟူသော အတွေးကို မခံမရပ်နိုင်ကြပေ။ မိမိတို့ မှတ်သားထားရန် လိုအပ်ခဲ့သော စကားများမှာ သူတို့၏စိတ်မှ ပယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး၊ စမ်းသပ်ခြင်းကာလ ရောက်လာသောအခါ ထိုအရာသည် သူတို့ကို အဆင်သင့်မဖြစ်ဘဲ တွေ့ရှိစေခဲ့သည်။ ယေရှု၏ သေခြင်းသည် ကိုယ်တော်က ကြိုတင်သတိပေးမထားခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးသွားခဲ့သည်။ ထို့အတူ ပရောဖက်ပြုချက်များအတွင်း၌လည်း အနာဂတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ပြသထားခြင်းမှာ ခရစ်တော်၏ စကားများအားဖြင့် တပည့်တော်တို့ရှေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ပြသထားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ထင်ရှားလှသည်။ ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကာလအတွက် ပြင်ဆင်ရသော အလုပ်တို့နှင့် ဆက်နွှယ်သည့် အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း ထင်ရှားစွာ တင်ပြထားသည်။ သို့သော် လူအများအပြားသည် ဤအရေးကြီးသော အမှန်တရားများကို မသိနားမလည်ကြသည်မှာ ထိုအရာများကို တစ်ခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြသမထားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် သူတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေမည့် ဉာဏ်ပညာရှိစေရန် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သဘောပေါက်မှုအရာရာကို လုယူပစ်ရန် စောင့်ကြည့်လျက်ရှိပြီး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ ရောက်လာသောအခါ သူတို့ကို အဆင်သင့်မရှိဘဲ တွေ့ရှိစေလိမ့်မည်။” The Great Controversy, 595.
မီလာရိုက်တို့၏ သတင်းစကားသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖြည်ခံရပြီး “ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အဖြစ်အပျက်များ” ကို တင်ပြခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင်၊ သူမသည် “ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အဖြစ်အပျက်များ” ပင် လူတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းသို့ ဉာဏ်ပညာရှိစေသော်လည်း နားမလည်ကြကြောင်း ဆိုသည့် အချက်ကို ဖော်ပြရန် တပည့်တော်များ၏ သမိုင်းကို အသုံးချသည်။ ၁၇၉၈၊ ၁၉၈၉ နှင့် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တို့တွင် တံဆိပ်ဖြည်ခံရသော သတင်းစကားများသည် “ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အဖြစ်အပျက်များ” ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်သော သတင်းစကားများဖြစ်ခဲ့သည်။
အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် ဒံယေလကျမ်းကို သုံးကြိမ် ဖွင့်လှစ်ခံရသော သမိုင်းဆိုင်ရာ လိုင်းတစ်ကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အခန်းကြီး ခုနစ်မှ ကိုးအထိကို ကိုယ်စားပြုသော ဥလိုင်မြစ်၏ ဒံယေလ၏ ရူပါရုံသည် ဖွင့်လှစ်ခံရ하였다။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အခန်းကြီး ဆယ်မှ တစ်ဆယ့်နှစ်အထိကို ကိုယ်စားပြုသော ဟိဒ္ဒေကလမြစ်၏ ဒံယေလ၏ ရူပါရုံသည် ဖွင့်လှစ်ခံရ하였다။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ဒံယေလ ၁၁ အခန်းကြီး၏ အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဝှက်ထားသော သမိုင်းသည် ဖွင့်လှစ်ခံရ하였다။
အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်တွင် ဖော်ပြထားသော တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေအထိကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ ၌ ဖော်ပြထားသော မြေသားရဲ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၆ ၌ ဖော်ပြထားသော မိစ္ဆာပရောဖက်၊ နှင့် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော ခြောက်မြောက်နိုင်ငံတော်လည်း ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် လေးဆယ်၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ထိုတူညီသမိုင်းကိုပင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲရှိ အခန်းငယ်တစ်ခုတွင်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
ထိုနောက် ငါသည် မြေကြီးထဲမှ တက်လာသော သားရဲတစ်ကောင်ကို မြင်ရ၏။ ၎င်း၌ သိုးကလေးကဲ့သို့သော ချိုနှစ်ချောင်းရှိ၍ နဂါးကဲ့သို့ ဟောပြော၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁၁။
ဤကျမ်းပိုဒ်သည်၊ လေးဆယ်မြောက်ကျမ်းပိုဒ်တွင်ကဲ့သို့ပင်၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်၏ Alien and Sedition Acts များဖြင့် စတင်၍၊ အမျိုးသားသည် နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုသောအခါ Sunday law ဖြင့် အဆုံးသတ်သည့် သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်းသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမကို ရာဇပလ္လင်မှ ဖယ်ရှားသည့်အချိန်၌ စတင်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်တင်မြှောက်သည့်အချိန်၌ အဆုံးသတ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 13:11 နှင့် ဒံယေလ 11:40 တို့နှစ်ခုလုံးက ဖော်ပြထားသော သမိုင်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမမြောက်နိုင်ငံကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမမြောက်နိုင်ငံကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ပထမနိုင်ငံအဖြစ် ဗာဗုလုန်အုပ်စိုးခဲ့သော “ခုနစ်ဆယ်” နှစ်ကာလသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ဒုတိယနိုင်ငံသို့ ဆက်သွားရာကာလကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိရှိသော အခန်းငယ် ၄၀ ၏ သမိုင်းကို ဖော်ညွှန်းသည်။
ထိုနေ့၌ တုရုမြို့သည် မင်းတစ်ပါး၏ လက်ထက်ကာလနှင့်အညီ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး မေ့လျော့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ခုနစ်ဆယ်နှစ် ပြည့်ဆုံးသောနောက် တုရုမြို့သည် ပြည့်တန်ဆာမိန်းမကဲ့သို့ သီချင်းဆိုရလိမ့်မည်။ “အို မေ့လျော့ခြင်းခံရသော ပြည့်တန်ဆာမိန်းမ၊ စောင်းကိုယူ၍ မြို့တစ်ဝိုက် လှည့်လည်လော့။ သင့်ကို သတိရစေခြင်းငှာ သာယာသော တေးသံကို တီး၍ သီချင်းများစွာကို ဆိုလော့။” ခုနစ်ဆယ်နှစ် ပြည့်ဆုံးသောနောက် တုရုမြို့ကို ထာဝရဘုရားသည် အရေးယူကြည့်ရှုတော်မူမည်ဖြစ်၍၊ သူမသည် မိမိ၏ အခကို ပြန်လည်ရယူကာ၊ မြေကြီးမျက်နှာပေါ်ရှိ လောကနိုင်ငံအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်တန်ဆာပြုလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂၃:၁၅–၁၇။
၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတိုင်အောင်ရှိသော သမိုင်းကာလသည်လည်း ဟေရှာယ ၂၃ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသကဲ့သို့ တိုင်ရု၏ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမကို မေ့လျော့ထားသော သမိုင်းကာလပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကာလကို “နှစ်ခုနစ်ဆယ်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “ဘုရင်တစ်ပါး၏ နေ့ရက်များ” ဟူ၍လည်းကောင်း ဖော်ပြထားသည်။ နေဗုခဒ်နက်ဇာမှ ဗေလရှာဇာတိုင်အောင် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပထမနိုင်ငံတော်သည် အုပ်စိုးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ စတင်သော်လည်း နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည့် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်ကို နမူနာပြလျက်ရှိသည်။ နေဗုခဒ်နက်ဇာသည် သိုးသငယ်ကို လိုက်နာသူကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဗေလရှာဇာသည် နဂါးကို လိုက်နာသူကို ကိုယ်စားပြုသည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေထုတ်ပြန်ခြင်းအချိန်အထိ၏ သမိုင်းသည်လည်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၄ ထဲရှိ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သမိုင်းပင်ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် မီလာရိုက်တို့၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုဖြင့် အစပြုပြီး၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားသည် တရားစီရင်ချိန်၏ သတင်းစကားဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်တို့သည် တရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် ကျေးဇူးတံခါးပိတ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ကြေညာကြသည်။
စမ်းသပ်ကာလ၏ နိဂုံးနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ အတွင်းပိုင်းလိုင်းများနှင့် အပြင်ပိုင်းလိုင်းများအပေါ်တွင် ပုံဖော်ပြသထားပြီး၊ ထိုအဖြစ်အပျက်များသည် အဓိကအားဖြင့် ဒါနိယေလ ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၄၀ ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းအတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။ အခန်းငယ် ၄၀ ၏ အဖြစ်အပျက်များသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အတည်ပြုသည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်သဖြင့်၊ ဘာဗေလုန်အတွင်း၌ပင် ရှိနေသေးသော ဘုရားသခင်၏ အခြားသော သားသမီးများကို နောက်ဆုံးစုသိမ်းခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အဖြစ်အပျက်များကို အခန်းငယ် ၄၀ တွင် ကိုယ်စားမပြုထားပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်၌ ကမ္ဘာကို ရင်ဆိုင်စေသော အကျပ်အတည်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်များသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအပေါ် ကျရောက်သော တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို အလံတော်တစ်ခုကဲ့သို့ မြှောက်တင်မည့်အချိန်မတိုင်မီ၊ အသင်းတော်၏ သန့်စင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
ကရုဏာတံခွန်ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော အတွင်းပိုင်းဖြစ်ရပ်များသည်၊ နောက်ဆုံးကာလ၌ရှိသော သူ၏လူတို့အလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသိမ်မွေ့သောအရာကို အပြီးသတ်စေရာ၌ ခရစ်တော်သည် မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သောအမှုကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ပြင်ပဖြစ်ရပ်များကမူ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးရာ၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ သမ္မာကျမ်းစာအနာဂတ္တိ၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံအဖြစ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး၊ လာအိုဒိကေယာ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးသည် အခန်းငယ် ၄၀ က ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းကာလအတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။
အခန်းငယ် လေးဆယ်အတွင်းရှိ အတွင်းလိုင်းနှင့် အပြင်လိုင်းတို့ကို မြေသားတိရစ္ဆာန်၏ ချိုနှစ်ချောင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ Republicanism ၏ ချိုသည် အပြင်လိုင်းဖြစ်ပြီး Protestantism ၏ ချိုသည် အတွင်းလိုင်းဖြစ်သည်။ လိုင်းနှစ်ခုလုံးသည် ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်၏ သမိုင်းအတွင်း တည်ရှိကြပြီး၊ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်၏ သမိုင်းအဆုံးသတ်၌ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် Protestant နှင့် Republican ချိုနှစ်ချောင်းလုံးအပေါ်သို့ သက်ရောက်စေသည်။ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ထုတ်ပြသသော သတင်းစကားသည်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် မိမိ၏ စမ်းသပ်ကာလခွက်ကို ပြည့်စေသကဲ့သို့ ထိုနိုင်ငံအပေါ်သို့ ကျရောက်စေသော အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြသသော သတင်းစကားပင်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ထုတ်ပြသသော သတင်းစကားသည်၊ Seventh-day Adventism သည် မိမိ၏ စမ်းသပ်ကာလခွက်ကို ပြည့်စေသကဲ့သို့ ထိုအပေါ်သို့ ကျရောက်စေသော အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြသသော သတင်းစကားဖြစ်သည်။
အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းအတွင်း ဒံယေလကျမ်းသည် သုံးကြိမ် ဖွင့်လှစ်ခြင်းခံရပြီး၊ ထိုသုံးကြိမ်စလုံးတွင် စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အဖြစ်အပျက်များကို တင်ပြသော အတွင်းပိုင်းလိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းလိုင်းတို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မှတ်တိုင်သုံးခုစလုံးမတိုင်မီ ခုနစ်ကြိမ်သော ပျံ့ကြဲခြင်းတစ်ရပ်စီ ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထိုသမိုင်းအတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မှတ်တိုင်များသည် “စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အဖြစ်အပျက်များ” ဖြစ်ကြသည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းအတွင်း အတွင်းပိုင်းလိုင်းသည် အစပိုင်း၌ ဖိလဒေလဖိယာမှ လာအိုဒိကာသို့ ကူးပြောင်းမှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အဆုံးပိုင်း၌ လာအိုဒိကာမှ ဖိလဒေလဖိယာသို့ ကူးပြောင်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အစပိုင်းသည် ကညာပျို ဆယ်ယောက်၏ ဥပမာတော်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုဥပမာတော်သည် အဆုံးပိုင်း၌လည်း အလားတူ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ကို နမူနာပြုကာ အက္ခရာအလိုက် အတိအကျ ပြည့်စုံခဲ့သည်။
ဖိလဒေလဖိယာ မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှုသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် လေဝိရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ နောက်ထပ်ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံး ၁၈၅၆ ခုနှစ်ရောက်သည့်အခါ၌ ဂျိမ်းစ် ဝှိုက်နှင့် စစ္စတာ ဝှိုက်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ထိုလှုပ်ရှားမှုကို လောဒိကိအာ အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ထိုနှစ်တည်း၌ပင် တရားဝင် အသင်းတော်ထုတ်ဝေစာစောင်အတွင်း “ခုနစ်ကြိမ်” အပေါ် အလင်းသစ်ကို တင်ပြခဲ့သော်လည်း ထိုအရာကို အပြီးသတ်မပြုနိုင်ခဲ့ပါ။ “ခုနစ်ကြိမ်” သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဝီလျံ မီလာသည် စစ္စတာ ဝှိုက်က ခေါ်ဆိုသကဲ့သို့ “သမ္မာတရားကွင်းဆက်၏ အစပြုမှု” ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ထိုသမ္မာတရားကွင်းဆက်၏ အစပြုမှုမှာ “ခုနစ်ကြိမ်” ပင်ဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဒန်နီယေလကျမ်း ဖွင့်လှစ်ခံရသောအခါ မီလာက “ခုနစ်ကြိမ်” ကို သူ၏ အခြေခံကျသော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအဖြစ် သိမြင်လာသည်။ ထို့နောက် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်သည် “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ နောက်ထပ်ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်ကို မှတ်သားပြပြီး၊ ထိုအရာနောက်ဆက်တွဲအဖြစ် “ခုနစ်ကြိမ်” အပေါ် အလင်းသစ်ကို အပြီးမသတ်ဘဲ ထားခဲ့သော ထိုနှစ်တည်း၌ပင် လှုပ်ရှားမှုသည် ဖိလဒေလဖိယာမှ လောဒိကိအာသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင်၊ ၁၈၅၆ ခုနှစ်အထိ ဖိလဒေလဖိယာဆိုင်ရာ မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်၌ မီလာရိုက် လောဒိကိအာ လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခဲ့သော အရာသည် နိုင်ငံရေးတရားဝင် မှတ်ပုံတင်ထားသည့် အသင်းတော်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယင်းမှာ အများအားဖြင့် ပြည်တွင်းစစ်၏ အခြေအနေများနှင့် ဖိအားများအောက်တွင်လည်းကောင်း၊ အသင်းတော်၏ လူငယ်များကို ကာကွယ်ရန်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် အသင်းတော်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သော ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုမတိုင်မီ ခုနစ်နှစ်ဖြစ်သော ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် လောဒိကိအာသည် ဝီလျံ မီလာ၏ ပထမဆုံး ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုဖြစ်ခဲ့သော ထိုအကြောင်းအရာပင် ဖြစ်သည့် အလင်းသစ်တရားစကားကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။
မီလာရိုက်လှုပ်ရှားမှုနှင့် “အမှန်တရား၏ ကွင်းဆက်အစ” ဟု ခေါ်ဆိုသော အလင်း၊ “ခုနစ်ကာလ” ၏ အလင်းကို လအော်ဒိကယ်လှုပ်ရှားမှု၏ ခေါင်းဆောင်မှုထံ ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် “ခုနစ်ကာလ” ကို ထိန်းသိမ်းတည်ကြည်စွာ ရပ်တည်လိုသော ဆန္ဒကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားသွားကြပြီး၊ ခုနစ်နှစ် (“ခုနစ်ကာလ”) ၏ အဆုံးဖြစ်သော ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် “ခုနစ်ကာလ” ကို မည်သည့် ကိုးကားချက်မျှ မပါဝင်သော ဇယားအသစ်တစ်ခုနှင့် ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားအသစ်တစ်ခုကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။
၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် ဟေရှာယ၏ ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နိဂုံးသည် စတင်ခဲ့သည့်နေရာတွင်ပင် နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းအရာမှာ မြောက်နှင့် တောင်အကြား အရပ်ဘက်စစ်ဖြစ်သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်ရှိ ကျွန်စနစ်၏ ပြဿနာသည် “ခုနစ်ကာလ” ပြည့်စုံခြင်းအရ မြောက်နိုင်ငံနှင့် တောင်နိုင်ငံ နှစ်နိုင်ငံလုံးကို သိမ်းပိုက်ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားပြီးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဣသရေလကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည့် ကျွန်ဘဝသည်လည်း အဆုံးကာလရှိ ကျွန်စနစ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို သင့်လျော်စွာ ကိုယ်စားပြုသည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်သည် ဟေရှာယ၏ ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာ ပရောဖက်ပြုချက်အပေါ် အခြေပြုထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှု၏ အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။
အရှင်ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ဤအမှုသည် မတည်မနေနိုင်၊ မဖြစ်မြောက်နိုင်။ အကြောင်းမူကား ရှုရိပြည်၏ဦးခေါင်းသည် ဒမာသက်မြို့ဖြစ်၏၊ ဒမာသက်မြို့၏ဦးခေါင်းသည် ရေဇိန်ဖြစ်၏။ ထိုမှတစ်ပါး၊ ခြောက်ဆယ်ငါးနှစ်အတွင်း ဧဖရိမ်သည် လူမျိုးမဟုတ်တော့အောင် ချိုးဖျက်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ဧဖရိမ်၏ဦးခေါင်းသည် ရှမာရိမြို့ဖြစ်၏၊ ရှမာရိမြို့၏ဦးခေါင်းသည် ရေမာလျာ၏သားဖြစ်၏။ သင်တို့သည် မယုံကြည်လျှင် အမှန်ပင် မတည်မြဲကြလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၇း၇–၉။
မှန်ကန်စွာ နားလည်လျှင်၊ ဘီစီ 742 ခုနှစ်တွင် စတင်သော ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်ကာလအတွင်း အမှတ်အသားသုံးခုကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။ ထိုအမှတ်အသားများထဲမှ နှစ်ခုသည် ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော် နှစ်ခုလုံးအတွက် အကျဉ်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝသို့ကျရောက်ခြင်း၏ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ် ကာလများ၏ အစပြုရာအမှတ်များကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဘီစီ 742 ခုနှစ်တွင် ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်တို့သည် ပြည်တွင်းစစ်တွင် ပါဝင်နေကြပြီး၊ မြောက်ပိုင်းဆယ်မျိုးဆက်တို့သည် ဆီးရီးယားနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ တောင်ပိုင်းယုဒနိုင်ငံတော်ကို ကျူးကျော်ရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ ဆယ့်ကိုးနှစ်အကြာ ဘီစီ 723 ခုနှစ်တွင် မြောက်ပိုင်းဆယ်မျိုးဆက်တို့သည် အာရှုရိတို့၏ လက်တွင် ကျွန်ဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်အကြာ ဘီစီ 677 ခုနှစ်တွင် အာရှုရိတို့သည် မနာရှေကို ဖမ်းဆီး၍ ဘာဗုလုန်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။ ဘီစီ 723 ခုနှစ်နောက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကို ရေတွက်လျှင် 1798 ခုနှစ်၊ အဆုံးကာလနှင့် အပိုဒ်လေးဆယ်၏ အစပြုချိန်သို့ ရောက်ရှိသည်။ နောက်ထပ် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်အကြာတွင် ဘီစီ 677 ခုနှစ်၌ စတင်ခဲ့သော တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် “ခုနစ်ကြိမ်” သည် 1844 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ဆယ့်ကိုးနှစ်အကြာ 1863 ခုနှစ်တွင် ဘီစီ 742 ခုနှစ်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများသည် စကားလုံးတစ်လုံးမလွဲဘဲ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခြင်းခံရသည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်ကြား ပြည်တွင်းစစ်သည် ဘီစီ 742 ခုနှစ်နှင့် 1863 ခုနှစ် နှစ်ခုလုံးတွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။ ဘီစီ 742 ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ဟေရှာယက မကောင်းသော ဘုရင်အာဟတ်ထံ ပေးခဲ့သော ခန့်မှန်းချက်သည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော် နှစ်ခုလုံး မကြာမီ ကျွန်ဘဝသို့ကျရောက်တော့မည့်အကြောင်းနှင့် ဆိုင်သကဲ့သို့၊ 1863 ခုနှစ်တွင်လည်း ပြည်တွင်းစစ်၏ အလယ်ဗဟိုအချိန်၌ သမ္မတလင်ကွန်းသည် ကျွန်စနစ်အဆုံးသတ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို အစပြုစေသော လွတ်မြောက်ရေး ကြေညာစာတမ်းကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ဘီစီ 742 ခုနှစ်တွင် မကောင်းသော ဘုရင်အာဟတ်အား ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်သည် ပကတိ ဘုန်းတန်ခိုးပြည်၌ ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဘုန်းတန်ခိုးပြည်၌ လင်ကွန်းမှ ပေးခဲ့သော သတင်းစကားကို ပုံဆောင်ညွှန်ပြသည်။
ဟီရမ် အက်ဒ်ဆင်၏ “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” ဆိုင်ရာ သတင်းစကားများကို ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေပြီးနောက် ခုနစ်နှစ်အကြာတွင်၊ အက်ဒ်ဗင်တစ်လှုပ်ရှားမှုသည် ၁၈၆၃ ဇယားကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုဇယားက မီလာရိုက်တို့၏ “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” သင်ကြားချက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အယ်လင် ဝှိုက်က မီလာရိုက်တို့၏ သတင်းစကားများကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်လည်ကြေညာရမည်ဟု သင်ကြားထားသည့် ကျမ်းပိုဒ်များစွာနှင့်၊ ထိုသတင်းစကားများကို တိုက်ခိုက်လာခြင်းမှ ကာကွယ်ရမည်ဟု သင်ကြားထားသည့် ကျမ်းပိုဒ်များစွာကိုလည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထိုနှစ်တည်း၌ပင် သူတို့သည် ဥပဒေအရ မှတ်ပုံတင်ထားသော အသင်းတော်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်နှင့် ယင်း၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သက်ရောက်နက်နဲမှုများအကြောင်း ထပ်မံရေးသားနိုင်သည့် အရာများ ရှိသေးသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ် မှတ်သားလိုသည်မှာ ၁၈၆၃ ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုကို သတ်မှတ်ပြသသော အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း သက်သေများ အများအပြား ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် အပြင်ဘက်၌ တောင်ပိုင်းပြည်နယ်များနှင့်ဆိုင်သော ပုန်ကန်မှုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အတွင်းဘက်၌ ပထမအခြေခံအမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ပုန်ကန်မှုဖြစ်စေ၊ နှစ်မျိုးစလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်သည် အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းအတွင်းရှိ ဖြစ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ “ကျေးဇူးတော်အချိန်ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော ဖြစ်ရပ်များ” ကို ဖွဲ့စည်းထားသော အမှတ်အသားတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
1863 ခုနှစ်သည် ရှေးကာလ ပကတိ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အတွက် တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ်ကာလ၏ အစနှင့် ကိုက်ညီသည်။ အနှစ်လေးဆယ်အဆုံး၌ ယောရှုက ရှေးဣသရေလကို ကတိတော်ပြည်သို့ ဝင်စေခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ယေရိခေါကို ဖျက်ချကာ ယေရိခေါကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည့် မည်သူ့အပေါ်မဆို ကျိန်စာကို ကြေညာခဲ့ကြသည်။ 1863 ခုနှစ်တွင် လာအိုဒီကေအဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ ခေါင်းဆောင်မှုက ယေရိခေါကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ 1863 ခုနှစ်သည် တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ်ကာလ၏ အစနှင့် အဆုံး နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ 1863 ခုနှစ်သည် အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်း၌ အပြင်ဘက်လိုင်းနှင့် အတွင်းလိုင်းတို့၏ သမိုင်းကို အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ပေးသော ပရောဖက်ပြု သင်္ကေတမှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ “လာအိုဒီကေ” ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်အတိုင်း “တရားစီရင်ခြင်းခံရသော အသင်းတော်” ဟူသည့် သတ္တမအသင်းတော်သည်၊ တောကန္တာရ၌ မျိုးဆက်တစ်ဆက်လုံး သေဆုံးသွားခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ကာလတစ်ရပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လျက်ရှိသည်။ ထိုတစ်ချိန်တည်း၌ပင် ပထမဆုံး ရီပတ်ဘလစ်ကန် သမ္မတသည် ကျွန်များကို လွတ်မြောက်စေသော အမှုကို စတင်ဆောင်ရွက်နေပြီး၊ ထိုသည် နောက်ဆုံး ရီပတ်ဘလစ်ကန် သမ္မတများက “အမျိုးသားပျက်စီးခြင်း” ဟု ဗျာဒိတ်မှ ခေါ်ဆိုသော အရာသို့ ဦးတည်စေမည့် အကျပ်အတည်းကာလတစ်ခုအတွင်း စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို အကောင်အထည်ဖော်မည့်အခြင်းကို ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ကြိုတင်ပြထားသည်။
အစ၏ လမ်းမှတ်များအတွင်း၌ အဆုံး၏ လမ်းမှတ်များကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ တရားစီရင်ခြင်း၏ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များကို တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အဖြစ်အပျက်များအတွင်း အရိပ်ပြုထားခဲ့သည်။ လေးဆယ်နှစ်ကာလ၏ အစတွင် ယောရှုနှင့် ကာလက်တို့၏ သတင်းစကားကို ပယ်ချခြင်းအားဖြင့် ကာဒေရှ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပုန်ကန်မှုသည်၊ လေးဆယ်နှစ်ကာလ၏ အဆုံး၌ မောရှေသည် ကာဒေရှ်၌ ကျောက်ကို ရိုက်ခဲ့သော ပုန်ကန်မှုကို အရိပ်ပြုခဲ့သည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်သည် လာအိုဒိကိကို ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်မှ ထွေးပစ်ခြင်းခံရသော တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို ညွှန်ပြသည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ယေရုရှလင်မြို့၌ ရှိသော အသက်ကြီးသူ နှစ်ဆယ့်ငါးယောက်သည် ယေဇကျေလ အခန်းကြီး ၈ ၌ နေကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်လျက်ရှိကြပြီး၊ “ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်သည် ငါတို့၏ ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်” ဟူသော မုသားစကားတို့ကို ယုံကြည်သူတို့အပေါ် ရှီလောသည် ထပ်မံကျရောက်လျက်ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် Panium အကြောင်း ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြမည်။