Panium - နံပါတ် ဆယ့်ရှစ်

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒံယေလ ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၂ မှ ထွက်ပေါ်လာသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ဆိုင်ရာ သက်ရောက်ချက်အချို့ကို ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် “၂၅၀” နှစ် ဟူသော မျဉ်းသုံးကြောင်းကို ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် Panium စစ်ပွဲ၌ ပြည့်စုံခဲ့သော အခန်းငယ် ၁၁ မှ ၁၅ အထိ၏ သမိုင်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းမည်ဖြစ်သည်။ ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် စတင်သော “၂၅၀” နှစ်၏မျဉ်းသည် Raphia စစ်ပွဲဖြင့် စတင်၍ Panium စစ်ပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်သော ကာလ၏ အလယ်ပိုင်း၌ရှိသော ဘီစီ ၂၀၇ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သည်။ Nero ၏မျဉ်းတွင်ရှိသော “၂၅၀” နှစ်သည် ၃၁၃၊ ၃၂၁ နှင့် ၃၃၀ ခုနှစ်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော Constantine ၏ သုံးဆင့်သမိုင်း၌ အဆုံးသတ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ “၂၅၀” နှစ်သည် ၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၄ ရက်တွင် အဆုံးသတ်သည်။

နေရို၏ မျိုးဆက်လိုင်းသည်၊ ပထမဦးစွာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌၊ ထို့နောက် ကမ္ဘာပေါ်တွင်၊ သားရဲ၏ ရုပ်တုအား စမ်းသပ်ခြင်းကာလ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဘီစီ ၄၅၇ ၏ လိုင်းသည် တိုက်ပွဲနှစ်ခုအကြား စစ်ရေးအရ အလယ်မှတ်တစ်ခု၌ ထရန့်ကို တည်နေရာချထားသည်။ ၁၇၇၆ မှ ဆက်လက်တိုးချဲ့သည့် ကာလသည်လည်း ထရန့်၏ နောက်ဆုံး သမ္မတသက်တမ်းအတွက် အလယ်မှတ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဤလိုင်းများကို ၎င်းတို့၏ သင့်တော်သော နေရာတွင် ချထားနိုင်ရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပထမဦးစွာ အခန်းငယ် ဆယ့်နှစ်နှင့် ရုရှားနှင့် ပူတင်၏ ပျက်စီးချုပ်ငြိမ်းမှုကို ကိုင်တွယ်ဆွေးနွေးမည်။ ထို့နောက် “၂၅၀” နှစ်၏ လိုင်းသုံးကြောင်းကို၊ ထို့နောက် ဟတ်စမုန် မင်းဆက်၏ လိုင်းကို ဆွေးနွေးမည်။ ထိုလိုင်းများကို နေရာတကျ ချထားပြီးသောအခါ၊ ပေတရုကို ပေနီယံနှင့် ကိုက်ညီစွာ ချထားမည်။ ထိုလိုင်းများကို နေရာတကျ ချထားပြီးသောအခါ၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၁၈ ရက်၏ သတင်းစကားကို မည်သို့ ပြင်ဆင်၍ ကြေညာရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုသတင်းစကားသည် ယောလကျမ်း၏ သတင်းစကား ဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိနိုင်သင့်သည်။

ရာဖိယာစစ်ပွဲ၌ အခန်းငယ် ၁၁ ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သော သမိုင်းသည် ဥဇ္ဇိယမင်း၏ သမိုင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဟေရှာယသည် နောက်မိုး၏ သတင်းစကားကို ကြေညာရန် စင်ကြယ်စေခြင်းခံရ၍ တန်ခိုးပေးခြင်းခံရသောအခါ၊ သူ၏ ခေါ်တော်မူခြင်းသည် ဥဇ္ဇိယမင်း ကွယ်လွန်သည့် နှစ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဥဇ္ဇိယ၏သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ၌၊ ရာဖိယစစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲရပြီးနောက် ချက်ချင်း ပတိုလမဲ ပြသခဲ့သော ပုန်ကန်မှုနှင့် ဆင်တူ၍ ထိုနှင့်ကိုက်ညီသော သူပြသခဲ့သည့် ပုန်ကန်မှုတစ်ရပ် ရှိနှင့်ခဲ့သည်။ ဥဇ္ဇိယနှင့် ပတိုလမဲတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်နှလုံး မြှောက်တင်ခံရသော တောင်ဘက်မင်းတစ်ပါး၏ သင်္ကေတများဖြစ်ကြပြီး၊ နိုင်ငံတော်အာဏာကို အသင်းတော်အာဏာနှင့် ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားခြင်းအားဖြင့် ပုန်ကန်ကြသူများဖြစ်သည်။ ဥဇ္ဇိယသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးပမ်းသောအခါ၊ သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ အနာကြီးရောဂါသည် သားရဲ၏အမှတ်ကို ပုံဆောင်ပြသခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဥဇ္ဇိယသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို ပေါင်းစည်းရန် ပုန်ကန်မှုဆန်ဆန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော အချိန်မှစ၍ တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏သားနှင့်အတူ ဆယ့်တစ်နှစ်ကြာ အာဏာလျော့နည်းပြီး ထိရောက်မှုကင်းမဲ့သည့် ပူးတွဲအုပ်ချုပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဥဇ္ဇိယသည် မိမိ၏ပုန်ကန်မှုနောက်တွင် ဆယ့်တစ်နှစ် အသက်ရှင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ပုန်ကန်မှုအစသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်း၍ သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို အတင်းအကျပ်ပြဋ္ဌာန်းသည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို သင်္ကေတပြုသည်။ ဆယ့်တစ်နှစ်အကြာတွင် သူသေဆုံးခဲ့ပြီး၊ ယင်းသည် ဘုန်းအသရေရှိသောပြည်ဖြစ်သည့် ယုဒတောင်ပိုင်းနိုင်ငံအပေါ် မင်းအဖြစ် သူ၏အုပ်စိုးမှုအဆုံးသတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယင်းဘုန်းအသရေရှိသောပြည်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြစ်သည်။

ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ပတိုလမီနှင့်သက်ဆိုင်သော ဆက်နွှယ်မှုအရ၊ ဥဇ္ဇိယသည် ယုဒ၊ ဘုန်းတင့်မြတ်သောပြည်နှင့် ဖောက်ပြန်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ပတိုလမီသည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအဲဂုတ္တုပြည်သည် နဂါးအာဏာဖြစ်၍၊ ၎င်း၏ ဘာသာတရားမှာ ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ဝါဒဖြစ်သည်။ ထိုဘုရင်နှစ်ပါးကို ပြိုင်ညီသော လိုင်းများအဖြစ် စဉ်းစားသောအခါ၊ ဥဇ္ဇိယသည် ဘုန်းတင့်မြတ်သောပြည်၏ ဥပမာအဖြစ် မရှိတော့ဘဲ၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ပေါင်းစည်းကာ လူမျိုးနှစ်မျိုး၏ သင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်လာကြသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် ယုဒတို့သည် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ဝါဒနှင့် ဖောက်ပြန်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ ဟူသော ဘာသာတရားများ၏ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် နိုင်ငံတော်နှင့် အသင်းတော်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ် ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို သင်္ကေတတစ်ရပ်တည်းအဖြစ် ညှိနှိုင်းပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့ကိုယ်စားပြုသော နိုင်ငံရေးအာဏာနည်းပရိယာယ်နှင့် အသင်းတော်ရေးရာအာဏာနည်းပရိယာယ်တို့သည် မီဒိနှင့် ပေရရှားတို့ကဲ့သို့ လူမျိုးနှစ်မျိုးကို ထည့်သွင်းလျက်ရှိကြသည်။ ပြင်သစ်၏ အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် သောဒုံကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ရီပတ်ဘလစ်ကန်နှင့် ပရိုတက်စတင့် ချိုနှစ်ချောင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဣသရေလနှင့် ယုဒ၏ မြောက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် အယူမှားရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ကြသည်။ နိုင်ငံတော်နှစ်ရပ်၏ သင်္ကေတအဖြစ်၊ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ အတူတကွ ချိတ်ဆက်ထားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဥဇ္ဇိယနှင့် ပတိုလမီ နှစ်ဦးစလုံးသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်၌ ယဇ်ပူဇော်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်တစ်ခုတည်း၌ ပုန်ကန်ထကြသော လူမျိုးနှစ်မျိုး ဖြစ်ကြသည်။

ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်နှင့် ဆက်စပ်သော အရာ၌ မင်းနှစ်ပါးစလုံး၏ ပုန်ကန်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ ထိုဗိမာန်တော်သည် ဒန်ယေလ အခန်းကြီး ၁၀ တွင် ခရစ်တော်ကို မြင်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုမင်းနှစ်ပါး၏ သမိုင်းကြောင်းများသည် ယူကရိန်းစစ်ပွဲတွင် ကိုက်ညီစွာ ဆုံတွေ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာ၌ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် မိမိတို့၏ သက်သေခံချက်ကို စတင်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ပါးစလုံးသည် အခန်းငယ် ၁၁ ၌ ရာဖိယာစစ်ပွဲအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော စစ်ရေးအောင်ပွဲများနှင့်အတူ မြှောက်တင်ခြင်းခံရကြသည်။ ရာဖိယာသည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်၏ နယ်စပ်ဒေသနှင့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၏ သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှုကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ထိုသည်ပင် စစ်ဆင်ရေးပြုလျက်ရှိသော အသင်းတော်မှ အောင်မြင်ခြင်းခံရသော အသင်းတော်သို့ ကူးပြောင်းရာ နယ်စပ်လည်း ဖြစ်သည်။

၂၀၁၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် အချမ်းသာဆုံးသော ဘုရင်သည် ၂၀၁၅ ခုနှစ်၌ သမ္မတရာထူးအတွက် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်ဟု မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြေညာ하였다။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင် ရီပတ်ဘလီကန် ချိုကို ကိုယ်စားပြုသော အချမ်းသာဆုံးသော ဘုရင်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကုသပျောက်ကင်းမည့် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ခံယူခဲ့သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ယူကရိန်းစစ်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၂၀၂၄ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် အခန်းငယ် ၁၃ ၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် Trump သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင် တောကန္တာရထဲမှ အသံတစ်သံကို ကြားစေခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၃၁ ရက်နေ့တွင် Protestant ချိုသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး၊ Trump ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ၂၀၂၄ ခုနှစ် ရွေးကောက်ပွဲ၌ ရီပတ်ဘလီကန် ချိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် ဗိမာန်တော်စမ်းသပ်ခြင်း ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ အခြေခံအုတ်မြစ် စမ်းသပ်ခြင်းသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ခံရသော အမှန်တရားများမှာ နှစ်မျိုးရှိခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုများ၏ ပရောဖက်ပြုသော တူညီကိုက်ညီမှုများနှင့် ဒန်နီယေလ် အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်တို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ခံခဲ့ရသည်။ အခန်းကြီး ၄၀ ၏ မူလသတင်းစကားကို တည်ဆောက်အတည်ပြုရန် အသုံးပြုခဲ့သော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ စည်းကမ်းချက်အချို့ ရှိသည်။ ထိုအမှန်တရားများထဲမှ အချို့ပင် ယခုအခါ ထိုပရောဖက်ပြု အဖိုးတန်ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ထိုတူညီသည့် ပိုဒ်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သမိုင်းကို ဖွင့်လှစ်နားလည်ရန် သော့ချက်ဖြစ်နေပြီ။ ဥပမာတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်ပေးမည်။

၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဒန်ယေလကျမ်း၏ နောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်သည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်းဆိုသည့်အပေါ် အက်ဒဗင်တစ်အတွင်း တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်သော နားလည်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ထိုတစ်စုတစ်စည်းတည်းမရှိခြင်းသည် အချက်နှစ်ချက်ပါဝင်သော အရာဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ ထိုပိုဒ်များ၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ သဘောတူညီချက် မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပိုဒ်များကို နားလည်ထားကြောင်း ဝန်ခံကြသူတို့သည် လူ့အယူအဆများကို ပုန်ကန်သွားသော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒနှင့် ကက်သလစ်ဝါဒ၏ ဘာသာရေးသီအိုလိုဂျီတို့နှင့် ရောနှောတင်ပြခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာများသည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုမှ မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများထံမှ အမွေဆက်ခံရရှိခဲ့သော ပဋိညာဉ်အမွေခံအခွင့်အရေးပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ သူတို့သည် ယေရောဗောင်၏ အခြေခံတည်ထောင်ရေး ပုန်ကန်မှု၌ နာခံမှုမရှိသော ပရောဖက်၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြသည်။ ထိုပိုဒ်များသည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း ဆိုင်ရာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အယူအဆများမှာ အကောင်းဆုံးဆိုလျှင်ပင် ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုပိုဒ်များနှင့်ပတ်သက်သော သူတို့၏ အယူအဆများသည် အခြေခံပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှုနှင့် ဆန့်ကျင်နေကြသကဲ့သို့၊ မကြာခဏဆိုသလို သူတို့ကိုယ်တိုင် ထိုပိုဒ်များ၏ အခြေခံသဘောတရားအဖြစ် ဖော်ထုတ်ထားသည့် အရာနှင့်ပင် ဆန့်ကျင်နေကြသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအခန်းငယ်များအတွင်း၌ အခန်းငယ်ခြောက်ခုလုံးကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့မြင်တွေ့ခဲ့သော သတင်းစကား၏ ထိုတစ်သမတ်တည်းဖြစ်မှုကြောင့်ပင်၊ အဒ်ဗင်တစ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်လုံးက ကျွန်ုပ်နားလည်ထားသည့်အရာကို ငြင်းပယ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်သိနေစဉ်ပင်လျှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို တင်ပြရန် အားပေးခံရခဲ့သည်။ ထိုအခန်းငယ်များအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ထားသည့်အရာကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ပထမဦးစွာ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် တင်ပြထားသော နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် နှစ်သုံးဆယ်ကျော်အတွင်း ကာလကြာရှည်စွာ ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

မဂ္ဂဇင်းဖြစ်သော *The Time of the End* ၌ အစပိုင်းဆုံးသော ကိုးကားချက်ကို သင်စဉ်းစားကြည့်လျှင် *Testimonies*, volume 9, page 11 ကို တွေ့ရမည်။ 9/11 မတိုင်မီ ငါးနှစ်အလိုတွင်၊ ထိုမဂ္ဂဇင်းသည် 9/11 ဖြင့် စတင်ထားသည်။ ကျွန်ုပ်ကို အားပေးခဲ့သော နားလည်ချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ အခန်းငယ်လေးဆယ်၌ ဖော်ပြထားသော “အဆုံးကာလ” ၌ မြောက်ဘုရင်နှင့် တောင်ဘုရင်တို့သည် တိတိကျကျ နိုင်ငံရေးအာဏာများ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အာဏာများဖြစ်ကြသည်ကို နားလည်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်သည် Sister White က ဒန်ယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် အတူတူသော ကျမ်းတစ်စောင်တည်းဖြစ်ကြောင်း၊ ဒန်ယေလကျမ်း၌ ရှိသော ပရောဖက်ပြုချက်တန်းတူညီမျှကို ယောဟန်က ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဆက်လက်ယူဆောင်ထားကြောင်း ပြောထားသည်ကို ယခင်ကတည်းက သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ၁၇၉၈ ခုနှစ် အဆုံးကာလပတ်ဝန်းကျင် သမိုင်း၌ ပြည့်စုံခဲ့သော အကြောင်းအရာကို ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအခန်းအပေါ် Sister White ၏ ရှင်းလင်းချက်သည် ပြင်သစ်သည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အီဂျစ်ဖြစ်ကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ သင်ကြားပေးသည်။ ထို့အတူပင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ ၌ သားရဲပေါ်၌ ထိုင်သော ပြည့်တန်ဆာမသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဗာဗုလုန်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူမက ထိုမျှတင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

အစ်မ White သည် ထိုအာဏာနှစ်ရပ်ကို မည်သူများဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားဖော်ပြထားခြင်းကို The Great Controversy တွင် တွေ့ရပြီး၊ ထိုမှတ်ချက်များသည် ယောဟန်နှင့် ဒံယေလတို့၏ သက်သေခံချက်ကို အပြန်အလှန် ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းပေးသည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ တွင် “တောင်ပိုင်းရှင်ဘုရင်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှာ အီဂျစ်ကို ထိန်းချုပ်သော အာဏာဖြစ်ပြီး၊ “မြောက်ပိုင်းရှင်ဘုရင်” သည် ဗာဗုလုန်ကို ထိန်းချုပ်သော အာဏာဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ပရောဖက်ပြုဝိညာဉ်သည် ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို အတူတကွ ပေါင်းစည်း၍ ထိုအချက်ကို သက်သေပြကာ အမှန်တရားတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ရန် အပြိုင်ညီညွတ်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သောအရာကို၊ လမ်းလွဲနေသော ဘာသာရေးဗေဒပညာရှင်တစ်ဦးဦးထံသို့လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခန့်အပ်ထားသော ကိုယ်တိုင်ထောက်ပံ့ရပ်တည်သည့် အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းတစ်ခု၏ လမ်းလွဲနေသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဦးထံသို့လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ အလျှော့ပေး၍ မစွန့်လွှတ်နိုင်ခဲ့ပါ။

ရာဖိယတိုက်ပွဲ၏ သင်္ကေတများအဖြစ်နှင့် သူတို့၏နှလုံးများ မာန်တက်မြင့်မားလာပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်များ၏ သင်္ကေတများအဖြစ် ပထိုလမဲနှင့် ဩဇိယကို နားလည်ရန်ဆိုသည်မှာ၊ ပထိုလမဲသည် ရောမ၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာကို အနိုင်ယူသော နဂါးအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အခန်းငယ် ၁၀ ၌လည်းကောင်း ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌လည်းကောင်း ပထိုလမဲကို အနိုင်ယူခဲ့သော ထိုကိုယ်စားလှယ်အာဏာ၏ လက်၌ ရှုံးနိမ့်သွားရမည်ဟူသော အချက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သမိုင်းဆိုင်ရာ ကွဲပြားချက်များသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့်အပြင် အရေးကြီးလည်း ဖြစ်သည်။

ဩဇိယသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးပမ်းသည့်အခါ သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူလေသည်။ ဩဇိယသည် ဘုန်းအသရေပြည့်သောပြည်ဖြစ်ပြီး၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ သတင်းစကားအစပြုချိန်တွင် ဘုန်းအသရေပြည့်သောပြည်သည် အဓိကအငြင်းအခုံတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုန်းအသရေပြည့်သောပြည်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်အသင်းတော်ဖြစ်သလော။ ထိုအချိန်က ဘုန်းအသရေပြည့်သောပြည်သည် အက်ဒ်ဗင်တစ်အသင်းတော်ဖြစ်သည်ဟူသော မှားယွင်းသောအယူအဆကို ကိုင်စွဲခဲ့သူများနှင့် ယနေ့တိုင် ထိုအယူကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲနေသေးသူ မည်သူမဆိုတို့က၊ လေးဆယ့်ငါးပိုဒ်ရှိ ဘုန်းအသရေပြည့်သော သန့်ရှင်းသောတောင်သည် ထင်ရှားစွာ ဘုရားသခင်၏အသင်းတော်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ငြင်းဆိုကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် တောင်နှင့် ပြည်သည် သင်္ကေတတစ်မျိုးတည်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသွားလေသည်။ သာမန်လူသားဆိုင်ရာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုဟု ငါထင်သည်။

ဥဇ္ဇိယသည် ဘုန်းအသရေပြည့်သော ပြည်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ပတိုလေမီသည် အဲဂုတ္တုပြည်ဖြစ်သည်။ ဘုန်းအသရေပြည့်သော ပြည်တော်အဖြစ် ဥဇ္ဇိယ၌ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒနှင့် ပြည်သူ့သမ္မတဝါဒဟူသော ချိုနှစ်ချောင်းရှိသည်။ ပတိုလေမီ၏ နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုပုံစံမှာ ကွန်မြူနစ်ဝါဒနှင့် ၎င်း၏ အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများဖြစ်ပြီး၊ ပတိုလေမီ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုပုံစံမှာ ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ဝါဒနှင့် ၎င်း၏ အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများဖြစ်သည်။ နဂါး၏ အာဏာတန်ခိုး၌ ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ ၎င်းသည် မဟာမိတ်ပေါင်းစုဖြစ်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုန်းအသရေပြည့်သော ပြည်တော်ဖြစ်သော မိစ္ဆာပရောဖက်သည် ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော တစ်နိုင်ငံတည်းသော နိုင်ငံဖြစ်သည်။

ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁၊ အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု ဖယ်ရှားခြင်းခံရသောအခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအုပ်ချုပ်ရေး၏ ကိုယ်စားဆောင်အာဏာဖြစ်ကြောင်းကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ဤအမှန်တရားသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ မှ ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော မြေသားတိရစ္ဆာန်၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ကိုက်ညီသည်၊ အကြောင်းမူကား ကျမ်းနှစ်စောင်သည် အတူတူပင်ဖြစ်ကြသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ကိုယ်စားဆောင်ရွက်သော အင်အားအဖြစ် ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ အကြောင်းမှာ မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာသော သားရဲသည် မိမိ၏ “ရှေ့၌” လာသော ပင်လယ်ထဲမှ တက်လာသည့် သားရဲ၏ “အာဏာရှိသမျှကို ကျင့်သုံး” သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂ တွင် အယူမှားရောမ၏ နဂါးသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာအား မိမိ၏ တန်ခိုး၊ ပလ္လင်နှင့် ကြီးမားသော အာဏာကို ပေးခဲ့သည်။ “power” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ တန်ခိုးကို ဆိုလိုသော်လည်း၊ အခန်းငယ် ၁၂ တွင် “power” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ မတူညီသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ “အပ်နှင်းထားသော အာဏာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ကိုယ်စားလုပ်ဆောင်သော အင်အားဖြစ်သည်။ ထိုပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို အခန်းငယ် ၂ တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ စစ်အင်အားနှင့် စီးပွားရေးအထောက်အပံ့ ပေးခဲ့သော အယူမှားရောမအားဖြင့် ပုံဆောင်ကြိုတင်ညွှန်းထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရာတွင် အယူမှားရောမသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ မသန့်ရှင်းသောအလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် မိမိ၏ “ရထားများ၊ သင်္ဘောများနှင့် မြင်းစီးသူများ” ကို ပေးအပ်မည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကိုလည်း ပုံဆောင်ကြိုတင်ညွှန်းထားခဲ့သည်။

ဒသမ၊ တစ်ဆယ့်တစ်နှင့် တစ်ဆယ့်ငါး မြောက်အပိုဒ်တို့၌ ဖော်ပြထားသော တိုက်ပွဲသုံးကြိမ်သည် သမိုင်း၌ ပြည့်စုံအကောင်အထည်ပေါ်လာသောအခါ၊ တိုက်ပွဲတစ်ကြိမ်စီ၌ အန်တီအိုခတ်စ် မက်ဂ်နပ်စ် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤအချက်က ထိုတိုက်ပွဲသုံးကြိမ်၌ ကိုယ်စားပြုထားသော အာဏာသည် သားရဲ၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာဖြစ်ကြောင်းကို ခွဲခြားသိသာစေသည်။ အကြောင်းမူကား အမြဲတစေ အန်တီအိုခတ်စ်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ အန်တီအိုခတ်စ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာ ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အခန်းဆယ့်ခြောက်၏ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်စေသော စစ်ပွဲသုံးခုသည် Alpha နှင့် Omega ၏ အမှတ်အသားကိုလည်းကောင်း၊ အမှန်တရား၏ ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်းကောင်း ဆောင်ယူထားကြသည်။ ပထမစစ်ပွဲနှင့် တတိယစစ်ပွဲတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဖြစ်နေသဖြင့်၊ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးစစ်ပွဲတို့အတွင်း alpha နှင့် omega တစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသနေသည်။ အခန်းဆယ့်ခြောက်၏ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့ ဦးတည်စေသော စစ်ပွဲသုံးခုသည် အမှန်တရား၏ အမှတ်အသားကိုလည်း ဆောင်ယူထားကြသည်။ နာဇီ ယူကရိန်း၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာသည် အလယ်ရှိ စစ်ပွဲဖြစ်ပြီး၊ ဟေဗြဲစကားလုံး “truth” ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း အလယ် waymark ၏ ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စစ်ပွဲသုံးခုသည် 1989 မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုအရာက အခန်းလေးဆယ်၏ “လျှို့ဝှက်သမိုင်း” ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၁ သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်ကို ဦးချိုနှစ်ချောင်းလုံး ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်သည့် အမှတ်အသားကာလအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၁၁၊ အခန်းငယ် ၁၁ သည်လည်း ထိုတူညီသော သမိုင်းကာလကို ဖော်ပြထားသည်။ အတွင်းပိုင်း ပရောဖက်ပြုလိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ပရောဖက်ပြုလိုင်းတို့သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ကိုက်ညီဆုံစည်းကြသည်။ အတွင်းပိုင်းလိုင်းမှာ ဒံယေလ နားလည်ခဲ့သော “အရာ” ဖြစ်ပြီး၊ အပြင်ပိုင်းလိုင်းမှာ သူ နားလည်ခဲ့သော “ရူပါရုံ” ဖြစ်သည်။

ဒန်ယေလက ဥပမာပြသသော ဗိမာန်တော်စမ်းသပ်ချက်သည် နှစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့၌ စတင်ခဲ့ပြီး၊ 9/11 မှ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အကြာ၊ ထိုသည် အိရှာယက ဗိမာန်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သော အချိန်အမှတ်ဖြစ်၍၊ သင့်အား 2023 ခုနှစ်သို့ ရောက်စေသည်။ အိရှာယသည် ကုဋ်နူနာဖြင့် ဆယ့်တစ်နှစ်ကြာ အသက်ရှင်နေပြီးနောက် ဥဇိယ၏ သေဆုံးခြင်းကို 9/11 တွင် ဖော်ပြသတ်မှတ်ထားသည်။ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခြင်း၏ အလုပ်သည် ပထမဦးစွာ အုတ်မြစ်ချခြင်းနှင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထို့နောက် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်၍ အပိတ်ကျောက်ကို တင်ထားခြင်းဖြစ်ကာ၊ ထိုနောက်မှ လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်းကြီး နှစ်ဆယ့်သုံး၏ လိုင်းထဲတွင် တံပိုးပွဲတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တတိယ litmus test သို့ ဦးတည်စေသည်။ ထာဝရဧဝံဂေလိတရား၏ အတွင်းပိုင်းအလုပ်ကို အပြင်ပိုင်းလိုင်း၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ပြီးစီးစေသည်။ အခန်းငယ် ဆယ့်တစ်တွင် ပူတင်ကို ပတိုးလမေဖြင့် ပုံဆောင်ထားပြီး၊ ဥဇိယမင်းသည် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကြောင့် မြှင့်တင်ခံရသော တောင်ဘက်မင်း၏ ဥပမာကို ဒုတိယသက်သေတစ်ရပ်အဖြစ် ပေးထားသည်၊ ထို့နောက် သူသည် ဘာသာရေးနယ်ပယ်အတွင်းသို့ မိမိကိုယ်ကို ထည့်သွင်းရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။

ယူရိယ စမစ်သည် ပတိုလမီ ဖီလိုပေတာ၏ သမိုင်းနှင့် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်၌ ယဇ်ပူဇော်ရန် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို ဆွေးနွေးထားသည်။

ခရစ်မပေါ်မီ ၂၁၇ ခုနှစ်၊ ရာဖိယ၌ ပတိုလမီး ဖီလိုပါတောရ်၏ စစ်ရေးအောင်ပွဲသည် ပတိုလမီးကို အင်အားမတိုးခိုင်စေခဲ့သော်လည်း၊ “သူ၏နှလုံးကို မြင့်တက်စေ” ခဲ့သည်။ ယူကရိန်းစစ်ပွဲ၌ အောင်ပွဲရခြင်းသည် ပူတင်ကို အင်အားမတိုးခိုင်စေမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ဩဇိယမင်းသည် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုကြောင့် မိမိ၏နှလုံးကို မြင့်တက်စေခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုအောင်ပွဲသည်လည်း “သူ၏နှလုံးကို မြင့်တက်စေ” လိမ့်မည်။

စစ်ရေးအောင်ပွဲများကြောင့် စိတ်နှလုံးမြင့်တက်လာသော တောင်ဘက်၏ ဘုရင်နှစ်ပါးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်သာ ပြုလုပ်ခွင့်ရှိသော ပူဇော်သက္ကာကို တူညီသော ဗိမာန်တော်တော်၌ ဝင်ရောက်၍ ပူဇော်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အမှုနှစ်ရပ်စလုံးတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ထိုမာနကြီးသော ဘုရင်များ၏ ထိုသို့ပြုရန် ကြိုးပမ်းမှုကို တားဆီးခုခံခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဘုရင်တစ်ပါးသည် ယုဒလူမျိုးတို့အပေါ် လက်တုံ့ပြန်ခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ပါးမှာ နဖူးပေါ်တွင် နူနာရောဂါ ကျရောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ဥရောပ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဝါဒီများနှင့် အိုဘားမား အစိုးရအဖွဲ့သည် ယူကရိန်းနိုင်ငံအပေါ် အရောင်တော်လှန်ရေးတစ်ရပ်ကို စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ရုရှားသည် နောက်ဆုံးတွင် ပူတင်နှင့် ရုရှားတို့၏ အောင်ပွဲသို့ ဦးတည်စေမည့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ထိုသူတို့ကို တောင်ဘက်၏ ဘုရင်များဖြစ်သော ပတိုလမေ နှင့် ဥဇိယ တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အခန်းငယ် ၁၂ တွင် ပူတင်၏ အောင်ပွဲပြီးနောက် “his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it” ဟု ဆိုထားသည်။ ထို့နောက် သမိုင်းက သူ၏ နိုင်ငံတော် တဖြည်းဖြည်း ပျက်ယွင်းဆုတ်ယုတ်သွားခြင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော ပျက်စီးခြင်းသည် သူ၏ သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့ပြီး၊ ရာဖိယာ၌ မိမိ ဆုံးရှုံးခဲ့ရမှုအတွက် အန္တီယိုကုသ် မဟာ ပြန်လည်လက်စားချေသော အချိန်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ အန္တီယိုကုသ်သည် ပ်တိုလမီ ဖီလိုပါတာနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ထိုအချိန်၌ အီဂျစ်၏ အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်နေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ ကလေးငယ်သည် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၏ သင်္ကေတဖြစ်သောကြောင့်၊ တစ်ဖက်မှ ကြည့်လျှင် ပန်နီယမ်၌ အန္တီယိုကုသ် အနိုင်ယူသော ကလေးဘုရင်သည် တောင်ဘက်နိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လက်တွေ့အဆင့်တွင်မူ ထိုကလေးဘုရင်သည် အန္တီယိုကုသ်၏ အင်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အားနည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ရုရှား၏ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းများကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းများကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးကာလ၌ ပရောဖက်ပြုချက်သမိုင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ ၎င်းသည် မည်သို့အဆုံးသတ်သွားသည်ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်သည် မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်နှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးကို အာမဂေဒုန်သို့ ဦးဆောင်သည့် ထိုအာဏာသုံးရပ်တစ်ရပ်ချင်းစီ၏ အဆုံးသတ်များကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ပူတင်နှင့် ရုရှားအပေါ် မည်သို့သောအရာများ ဖြစ်ပျက်မည်ဆိုသော်လည်း၊ ထိုအရာများသည် တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ အတိတ်ကာလ လမ်းကြောင်းများ၌ ပုံစံတင်ကြိုတင်ဖော်ပြခံထားရပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော နမူနာများကို တော်လှန်ရေးကာလအတွင်း ဘုရားမယုံကြည်သော ပြင်သစ်ဖြစ်ခဲ့သော ပထမ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းအားဖြင့် ပုံသက်သေပြထားသည်။ တောင်ဘက်နိုင်ငံတော်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းတွင် တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ နပိုလီယံ၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းသည် ပြင်သစ်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ နောက်တစ်ဆက်သော တောင်ဘက်နိုင်ငံတော်ဖြစ်ခဲ့သည့် ရုရှား၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းနှင့်လည်း သဟဇာတဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ရုရှားသည် တော်လှန်ရေးမှ စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်မှာ၊ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ပြင်သစ်သည်လည်း တော်လှန်ရေးဖြင့် စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တော်လှန်ပုန်ကန်ခြင်းသည် တောင်ဘက်မင်းတို့၏ သင်္ကေတဖြစ်သော နဂါး၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ တောင်ဘက်မင်း၏ အဓိကသင်္ကေတဖြစ်သော နဂါးသည် စာတန်ဖြစ်ပြီး၊ ထောင်စုနှစ်၏ အဆုံး၌ သူသည် တော်လှန်ပုန်ကန်မှုတစ်ရပ်ကို ကြိုးပမ်းသောအခါ ကောင်းကင်မှ မီးဆင်းလာ၍ သူ့ကို ဖျက်ဆီးလေ၏။ အစအဦး၌ ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူ၏ ပုန်ကန်ခြင်းသည် ထောင်စုနှစ်၏ အဆုံးသတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော သူ၏ ပုန်ကန်ခြင်း၏ အာလဖာဖြစ်ခဲ့သည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်နိုင်ငံသည် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးအတွင်း ပရောဖက်ပြုချက်အရ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်ဘက်ဘုရင်အဖြစ် ရာဇပလ္လင်ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။ ထိုတော်လှန်ရေးသည် ဥရောပနိုင်ငံများတစ်လျှောက် လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ ဖြန့်ကျက်သွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ရုရှားတော်လှန်ရေးသို့ ရောက်ရှိလာကာ ထိုနှစ်အတွင်းပင် အလျင်အမြန် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာသော ဘိုလ်ရှဲဗစ်တော်လှန်ရေးဖြင့် ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖော်သွားခဲ့သည်။

၁၉၁၇ ခုနှစ် ရုရှားတော်လှန်ရေးသည် အဓိက အဆင့်နှစ်ဆင့်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဖေဖော်ဝါရီတော်လှန်ရေး (ဇာရ်မင်းဆက်အာဏာကို ဖြုတ်ချ၍၊ အာဏာရှင်စနစ်ကို အဆုံးသတ်ကာ၊ ဆိုဗီယက်များနှင့် အာဏာနှစ်ရပ်ယှဉ်တွဲတည်ရှိသော ကာလအတွင်း ယာယီအစိုးရတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်) နှင့် အောက်တိုဘာတော်လှန်ရေး (ဘော်လ်ရှီဗစ်တော်လှန်ရေးဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ လီနင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ ဘော်လ်ရှီဗစ်များက အာဏာသိမ်းမှုတစ်ရပ်ဖြင့် အာဏာကို လက်ဝယ်ယူခဲ့ရာမှ ဆိုဗီယက်အုပ်ချုပ်ရေး စနစ် တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ/ကွန်မြူနစ်ဝါဒသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်)။

သမိုင်းဆိုင်ရာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများနှင့် တော်လှန်ရေး သီအိုရီများတွင် (အထူးသဖြင့် Trotsky၊ Luxemburg နှင့် အခြား ဆင်တူယှဉ်တွဲမှုများကို ဆွဲယူဖော်ပြသူ မာ့က်စ်ဝါဒီ အမြင်များအရ) ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး (၁၇၈၉–၁၇၉၉) ကို ရုရှားဖြစ်ရပ်များ၏ လမ်းကြောင်းအတွက် စံနမူနာတစ်ရပ် သို့မဟုတ် ဖွဲ့စည်းပုံဇယားတစ်ရပ်ကို ပေးဆောင်သည့် အရာအဖြစ် မကြာခဏ မြင်ယူကြသည်။ ရုရှားကာလအဆင့်များကို စံပြုဖော်ပြခဲ့သည့် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး၏ အဆင့်နှစ်ဆင့်မှာ-

ဤအပြိုင်အဆိုင်တူညီမှုများက တော်လှန်ရေးများသည် မကြာခဏ ပုံစံတစ်ခုကို လိုက်နာတတ်ကြောင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ အစပိုင်းတွင် ဟောင်းနွမ်းသော အစိုးရစနစ်ကို ဆန့်ကျင်သည့် ကျယ်ပြန့်သော လူထုအုံကြွမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး (အလယ်အလတ်ဝါဒီ/ဘူဇွာအင်အားစုများက ဦးဆောင်သော)၊ ထို့နောက် အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း တော်လှန်ရေးကို “ကယ်တင်” ရန်နှင့် ၎င်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန် အစွန်းရောက်များက အာဏာကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ သိမ်းယူသည့် အဆင့်သို့ ဆက်လက်ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ ဘော်လ်ရှေဗစ်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်သစ်နမူနာကို သတိပြုကာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မှီငြမ်းခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ အောက်တိုဘာအုံကြွမှုကို ယာကိုဘင် အာဏာသိမ်းမှုနှင့် ဆင်တူသည့်အရာအဖြစ် မြင်ကြသည်—တန်ပြန်တော်လှန်ရေးကို တားဆီးရန်နှင့် တော်လှန်ရေး၏ ဖြစ်နိုင်စွမ်းအပြည့်အဝကို ပြည့်စုံစေရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အရာအဖြစ်ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးအစားဆိုင်ရာ နှိုင်းယှဉ်ပုံစံကို Trotsky ၏ *History of the Russian Revolution* ကဲ့သို့သော စာပေများတွင် တွေ့ရသည်။ ထိုစာအုပ်တွင် ရုရှားနိုင်ငံ၏ “အာဏာနှစ်ရပ်ပြိုင်ဆိုင်တည်ရှိခြင်း” အဆင့်ကို ပြင်သစ်နိုင်ငံရှိ အလားတူ လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ ဒိုင်းနမစ်များနှင့် တိုက်ရိုက် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ရုရှားဖြစ်ရပ်များအပေါ် Rosa Luxemburg ၏ ရေးသားချက်များတွင်လည်း ဤပုံစံကို တွေ့နိုင်သည်။ သူမက ရုရှားတော်လှန်ရေး၏ ပထမကာလ (မတ်လမှ အောက်တိုဘာလအထိ) သည် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး (နှင့် အင်္ဂလိပ်တော်လှန်ရေး) များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ စံနမူနာအတိုင်း လိုက်နာကြောင်း၊ ထို့နောက် Bolshevik များ၏ အာဏာသိမ်းယူမှုသည် Jacobin များ၏ အာဏာမြင့်တက်လာမှုနှင့် ဆင်တူညီမျှကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။

ယေရှုသည် အဆုံးကို အစနှင့်အတူ အစဉ်သဖြင့် ပုံဖော်ပြသတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်ဘက်၏ ပထမမင်းကြီးဖြစ်သော နပိုလီယံ၏ ကျဆုံးခြင်းသည် တော်လှန်ရေး၏ အစတွင်ရှိသော waymarks များနောက်သို့ လိုက်နာခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ ကျဆုံးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

နပိုလီယန်၏ တဖြည်းဖြည်းချင်း (အဆင့်လိုက်) ပျက်စီးကျဆုံးသွားမှုသည်၊ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး၏ အဆင့်နှစ်ရပ်က ၁၉၁၇ ခုနှစ် ရုရှားတော်လှန်ရေး၏ ဖေဖော်ဝါရီနှင့် အောက်တိုဘာအဆင့်များကို ကြိုတင်ပုံဖော်ပြသခဲ့သည့် တူညီသော ပုံစံတူသဘောတရားဆိုင်ရာဘောင်အတွင်း၌၊ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းသွားမှုနှင့် ၁၉၉၁ ခုနှစ်တွင် ပြိုကွဲပျက်သုဉ်းသွားမှုတို့နှင့် နီးကပ်စွာ ကိုက်ညီနေသည်။ ဤအပြိုင်အဆိုင်ဆက်စပ်မှုသည် အစွန်းရောက်အဆင့်နောက်ပိုင်း အာဏာတည်ငြိမ်ခိုင်မာစေသည့်ကာလ (Bonapartism) နှင့် ၎င်း၏ မလွဲမသွေ ပြေလျော့ကွဲအက်သွားမှုအထိ ဆက်လက်တိုးချဲ့သက်ရောက်သည်။ ဤအယူသည် ယေဘုယျသမိုင်းပုံစံများနှင့် မာ့က်စ်ဝါဒဆိုင်ရာ လေ့လာသုံးသပ်ချက်များ (အထူးသဖြင့် Trotsky ၏ The Revolution Betrayed နှင့် ဆက်စပ်စာပေများရှိ သုံးသပ်ချက်များ) နှစ်ရပ်စလုံးမှ ထုတ်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသုံးသပ်ချက်များ၌ နပိုလီယန်ကို Bonapartism ၏ မူလနမူနာပုံစံအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းမှာ တော်လှန်ရေး၏ အစွန်းရောက်အထွတ်အထိပ်နောက်ပိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသော၊ လူတန်းစားများအကြား ဟန်ချက်ညှိထိန်းကွပ်နေသော၊ တော်လှန်ရေး၏ အဓိက ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း (၎င်း၏ ဒီမိုကရေစီဆိုင်ရာ တွန်းအားကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လျက်) ကိုယ်ပိုင်/စစ်ရေး-အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားဆိုင်ရာ အင်ပါယာတစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်သော၊ အလွန်အကျွံ ချဲ့ထွင်သွားသော၊ ထို့နောက် အဆင့်လိုက် ပြိုကွဲကျဆုံးမှုကို ခံစားရပြီး ယခင်အစဉ်အလာအမိန့်စနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတချို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်သည့် အစိုးရစနစ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

ဂျာကိုဘင် အစွန်းရောက်အဆင့်နှင့် သာမီဒေါ် ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှု (1794) အပြီး၊ မတည်ငြိမ်သော ဒိရက်တဝါ အစိုးရ (1795–1799) သည် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ နပိုလီယံ၏ 18 Brumaire အာဏာသိမ်းမှု (1799) က ကွန်စူလာ အစိုးရကို တည်ထောင်၍၊ ထို့နောက် အင်ပါယာ (1804) ကို ထူထောင်စေသည်။ သူသည် ဘူဇွာ တော်လှန်ရေး၏ ရရှိအောင်မြင်မှုများကို ဥပဒေပြုသတ်မှတ်ကာ အခြားဒေသများသို့ ဖြန့်နှံ့စေခဲ့သည် (နပိုလီယံ ဥပဒေသတ်မှတ်ချက်၊ ဖျူဒယ် အခွင့်ထူးများ၏ အဆုံးသတ်ခြင်း၊ အင်အားကြီးသော ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုရှိသည့် နိုင်ငံတော်) သော်လည်း၊ ထိုအရာများကို အာဏာရှင်ဆန်သော အုပ်ချုပ်မှု၊ စစ်ရေးဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အထက်တန်းစားအသစ် တစ်ရပ်၏ အကျိုးအတွက် လက်အောက်ခံစေခဲ့သည်။

ဘောလ်ရှဗစ်/အောက်တိုဘာ တော်လှန်ရေး၏ အစွန်းရောက်အဆင့်နှင့် အစောပိုင်း ဆိုဗီယက် စမ်းသပ်မှုများအပြီးတွင်၊ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားဆိုင်ရာ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုသည် စတင်ဝင်ရောက်လာသည် (အထူးသဖြင့် ၁၉၂၀ ပြည့်လယ်ပိုင်းမှစ၍)။ စတလင်၏ အာဏာစုစည်းခိုင်မာမှုသည် လက်ဝဲအတိုက်အခံကို အနိုင်ယူ၍၊ “တစ်နိုင်ငံတည်းအတွင်း ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ” ကို အတင်းအကျပ် အကောင်အထည်ဖော်ကာ၊ ရဲတပ်ဖွဲ့/စစ်တပ်/အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရား ပေါင်းစည်းထားသော အာဏာရှင်စနစ်တစ်ရပ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ စီမံကိန်းရေးဆွဲထားသော စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံပိုင်ပြုလုပ်ထားသော ပိုင်ဆိုင်မှု (အောက်တိုဘာ တော်လှန်ရေး၏ အခြေခံ အောင်မြင်ချက်များ) ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဝါဒကို စွန့်လွှတ်ထားလျက် အထူးအခွင့်အရေးခံ လူတန်းစားစုတစ်ရပ်၏ ကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးချခဲ့သည်။

အခြေအနေနှစ်ရပ်စလုံးတွင် တော်လှန်ရေးဆိုင်ရာ အင်အားကို “ခဲသွား” စေကာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတည်း သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားတစ်ရပ်၏ လက်အောက်၌ နိုင်ငံတော်အာဏာနှင့် ချဲ့ထွင်မှုဘက်သို့ ပြန်လည်လှည့်ပြောင်းသွားသည် (Trotsky သည် စတာလင်အစိုးရစနစ်ကို “Soviet Bonapartism” ဟု အတိအလင်း ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် Consulate ထက် နပိုလီယံ၏ အင်ပါယာနှင့် ပိုမိုနီးစပ်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်)။

ဤအရာသည် အခြေခံကိုက်ညီမှုဖြစ်သည်—ကျဆင်းမှုသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်သော တစ်ကြိမ်တည်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ အလွန်အကျွံချဲ့ထွင်မှု၊ အတွင်းပိုင်းဆန့်ကျင်မှုများ၊ စစ်ရေးနစ်မြုပ်မှုများ၊ အနားသတ်ဒေသများအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုဆုံးရှုံးခြင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးများ၏ မအောင်မြင်မှု၊ နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်သုဉ်းခြင်း/ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းတို့ကြောင့် မောင်းနှင်ခံရသော တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ပေါ်လာသည့် ယိုယွင်းပျက်စီးမှု အစဉ်အဆက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

နှစ်ခုလုံးတွင် “အင်ပါယာ” သည် (ပြင်သစ် Continental System နှင့် ဆိုဗီယက် Eastern Bloc/COMECON ၏ သက်ရောက်မှု) အပြင်ဘက်မှ အတွင်းဘက်သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားပြီး၊ အတွင်းပိုင်းပျက်စီးယိုယွင်းမှုသည် အရှိန်မြန်လာကာ၊ နောက်ဆုံး အကျပ်အတည်းတစ်ရပ်က ၎င်း၏ အနှစ်သာရကင်းမဲ့မှုကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီးနောက်၊ လူမှုရေးအင်အားဟောင်းများ (ဘုရင်စနစ်/အရင်းရှင်စနစ်) သည် မိမိတို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို တစ်ဖန် ပြန်လည်အတည်ပြုလာကြသည်။ Bonapartism သည် တည်တံ့နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း—Trotsky ၏ ဆိုရိုးအတိုင်း “၎င်း၏ ထိပ်ချွန်ပေါ်တွင် ဟန်ချက်ညီအောင် တင်ထားသော ပိရမစ်တစ်လုံး” ဖြစ်ကြောင်း—သက်သေပြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် တော်လှန်ရေး၏ ဒီမိုကရေစီအခြေခံကို ဖိနှိပ်ထားသည့် အပေါ်၌ မူတည်နေသော်လည်း၊ ပြင်ပမှ ရန်လိုသော ဖိအားများအလယ်တွင် ၎င်း၏ စီးပွားရေးအခြေခံကို ကာကွယ်ရင်း (သို့သော် ပုံပျက်အောင် ပြောင်းလဲရင်း) တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှုထောင့်ကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဆိုဗီယက်၏ ပြိုကွဲမှုသည် “ရုတ်တရက်” ဖြစ်ပွားခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ၊ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော အတွင်းပိုင်းယိုယွင်းပျက်စီးမှု၏ အဆုံးသတ်ရလဒ်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် နပိုလီယံ၏ အင်ပါယာသည်လည်း တစ်ညတည်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ၊ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်တိုက်ရှုံးနိမ့်မှုများမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ပြင်သစ်နှင့် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ အစနှင့် အဆုံးတို့သည် ဘုရင် ဥဇ္ဇိယနှင့် ပတိုလမေ၏ သက်သေခံချက်နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ ပတိုလမေ IV ဖီလိုပါတော်သည် မြောက်ဘက်၏ ဘုရင် (အန္တီအိုခပ်စ် III) ကို ရာဖိယာ စစ်ပွဲ (ခရစ်မတိုင်မီ 217) တွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးသော အောင်ပွဲဖြင့် အနိုင်ရသော်လည်း၊ “ထိုအရာကြောင့် သူသည် ခွန်အားမပြည့်ဝရ” — အသာစီးကို ဆက်လက်အသုံးချမည့်အစား ငြိမ်းချမ်းရေးပြုလေသည်။ ထို့နောက် ဇိမ်ခံမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ထို့နောက် (3 Maccabees 1–2 တွင် ထိန်းသိမ်းထားသော မှတ်တမ်းအရ) မိမိ၏ အောင်ပွဲအပြီး၌ ပတိုလမေသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားရောက်လေသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် မောက်မာ၍ မြှောက်တင်ခံရသဖြင့်၊ သူသည် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကိုယ်တိုင် ယဇ်ပူဇော်ရန် ကြိုးပမ်းလေသည်—ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော လုယူအာဏာယူခြင်းနှင့် အာခံဖီဆန်ခြင်း၏ လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းဖြင့် ထိခိုက်ခံရ၍ (ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း) အရှက်ကွဲခြင်းကို ခံရပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသို့ လှည့်သွားလေသည်။ ထိုနောက်ပိုင်း သူ၏ အုပ်စိုးမှုသည် တဖြည်းဖြည်း ယုတ်လျော့ကျဆင်းသည့် ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်လာ၏—ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း၊ အတွင်းပိုင်း ပုန်ကန်ထကြွမှုများ၊ ခွန်အားလျော့နည်းပျက်စီးခြင်းတို့ဖြင့် သူသေဆုံးသည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လေသည်။ ဤသည်မှာ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုနောက်ပိုင်း စိတ်နှလုံး မောက်မာ၍ မြှောက်တင်ခံရသော ဘုရင် ဥဇ္ဇိယ (2 Chronicles 26:16–21) ၏ အဖြစ်နှင့် တိတိကျကျ မှန်ကန်သော ရောင်ပြန်ပုံတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နံ့သာပေါင်း မီးရှို့ရန် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည် (ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ အမှုကို လုယူဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်)။ ထိုကြောင့် သူသည် နဖူးပေါ်တွင် နူနာစွဲခြင်းဖြင့် ထိခိုက်ခံရလေရာ၊ ထိုအရာသည် လူအများရှေ့တွင် ထင်ရှားမြင်သာသော တရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဥဇ္ဇိယသည် သီးခြားခွဲထားခြင်းခံရသောဘဝဖြင့် အသက်ရှင်ခဲ့ရပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်မှ ခွဲထုတ်ခံထားရကာ သေဆုံးသည့်တိုင်အောင် နေခဲ့ရသည်—ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခံရခြင်းမဟုတ်ဘဲ နှေးကွေး၍ ရှည်လျားစွာ ဆုတ်ယုတ်သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် တောင်ပိုင်း၏ ဘုရင်များဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မာနထောင်လွှားမှုသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်အတွင်းသို့ ကျူးလွန်ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာကာ၊ ထိုနောက်တွင် ချက်ချင်းပျက်စီးကျဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ယိုယွင်းဖျက်ဆီးသွားသော အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤအရာသည် နောက်ပိုင်း “တောင်ပိုင်း၏ ဘုရင်” တိုင်းအတွက် ပုံစံတူဆိုင်ရာ မူပုံစံဖြစ်သည်။

“အဆုံးကာလ” (1798) တွင်၊ ဘုရားသခင်ကို ထင်ရှားစွာ ငြင်းပယ်ခြင်း—ဗျာဒိတ်ကျမ်း 11:8 တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့—အားဖြင့် အီဂျစ်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို မကြာသေးမီက ထင်ရှားပြသခဲ့သော ဘုရားမဲ့ဝါဒီ ပြင်သစ်သည် မြောက်ဘက်မင်းကြီး (ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ) ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအား ဖမ်းဆီးသွားခြင်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။ နပိုလီယန်သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ စစ်ရေးဆိုင်ရာ ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သည်။ 1798 ခုနှစ်တွင် ပြင်သစ်သည် တောင်ဘက်၏ သရဖူကို ဆောင်းထား၏၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ရှေးအီဂျစ်က ကိုယ်စားပြုခဲ့သော ထိုဘုရားမဲ့ဝိညာဉ်တော်တူညီသော စိတ်သဘောကို မြှင့်တင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ပတိုလမီသည် “မိမိ၏အောင်ပွဲကို အပြည့်အဝအသုံးချ” နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး၏ အလွန်ရက်စက်တင်းမာသောအဆင့်ကလည်း မိမိရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုများကို တည်တံ့စွာထိန်းသိမ်း၍မရသကဲ့သို့၊ ထိုအကျိုးရလဒ်များကို အပြည့်အဝ ပြည်ပသို့ပင် မတင်ပို့နိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားမရှိဝါဒ၏ ဒဿနသည် ပိုမိုရင့်ကျက်လာကာ အစိုးရအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ အသံသစ်တစ်ရပ်ကို တွေ့ရှိလာသည်နှင့်အမျှ၊ တောင်ဘက်၏ သရဖူသည် နောက်တစ်ဦးထံသို့ ဆက်လက်လွှဲပြောင်းသွားသည်။

ဤသုံးခုသည် မတော်တဆဖြစ်ပေါ်လာသောအရာများ မဟုတ်ကြဘဲ၊ တိုးတက်၍ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အဆုံးသတ်မှုများဖြစ်သည်—တစ်ခုစီသည် တောင်ဘုရင်၏ မိမိကိုယ်ပိုင် နှေးကွေးသော ပျက်စီးလျောပါးမှုဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်း၌ ပိုမိုရှေ့သို့တက်သွားသည့် အဆင့်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နပိုလီယံ—၁၇၉၈ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးသော ကြီးမားသည့် သင်္ကေတဖြစ်သည်။ အီဂျစ်၌ (စာသားအတိုင်း တောင်ဘက်၌) အောင်မြင်ပြီးနောက်၊ သူသည် အလွန်ကျော်လွန်တိုးချဲ့သွားသည် (၁၈၁၂ ခုနှစ် ရုရှားစစ်ဆင်ရေးသည် ဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ၁၈၁၃–၁၈၁၄ ခုနှစ်များတွင် သူ၏ အစွန်အဖျားအင်ပါယာကို အဆင့်ဆင့် ဆုံးရှုံးသွားသည့် အရှုံးစဉ်ဆက်၏ အစဖြစ်လာသည်)၊ နောက်ဆုံး အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ခံရသည် (ဝါတာလူး ၁၈၁၅)၊ ထို့နောက် နှစ်ကြိမ် ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသည်။ နပိုလီယံသည် တိုးတက်ဆင့်ကဲ၍ အဆင့်လိုက် ဖြစ်ပေါ်သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်—ပတိုလမီနှင့် ဥဇ္ဇိယကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဖြစ်သည်။

၁၉၁၇ ခုနှစ် အောက်တိုဘာတော်လှန်ရေး၌ လီနင်သည် သရဖူကို သိမ်းယူခဲ့သည်။ ဘော်လ်ရှဗစ်တို့၏ “တွန်းအား” သည် အဟောင်းအစဉ်အလာစနစ် (ဘာသာရေးအာဏာကိုပါ အပါအဝင်) ဆန့်ကျင်သော စစ်ပွဲကို ဆက်လက်ပြုနေသည်။ သို့သော် အစွန်းရောက်အဆင့်သည် တည်ငြိမ်မှုမရနိုင်ပေ။ လီနင်၏ ကိုယ်တိုင်ကျန်းမာရေးသည်လည်း အစောပိုင်းကတည်းက ချို့ယွင်းလာပြီး စနစ်သည်လည်း ရုံးအုပ်ချုပ်ရေးဆန်လာစပြုသည်။

စတားလင်သည်၊ အာဏာကို စုစည်းတည်မြဲစေသူ (ဆိုဗီယက် ဘိုနာပါတီဇံ) အနေဖြင့်၊ တော်လှန်ရေးကို စစ်ရေး-အုပ်ချုပ်ရေးဗျူရိုကရေစီ အင်ပါယာတစ်ရပ်အဖြစ် “အေးခဲ” စေခဲ့သည်။ သူသည် အဓိကအောင်မြင်ချက်များကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည် (နိုင်ငံပိုင်စီးပွားရေးစနစ်သည် နပိုလီယန်၏ Code နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဖီယူဒယ်စနစ်ဆန့်ကျင်ရေး အပြိုင်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်)၊ သို့သော် အာဏာကို အတွင်းဘက်သို့ (သန့်စင်ဖယ်ရှားမှုများ) နှင့် ပြင်ပဘက်သို့ (ချဲ့ထွင်မှု) လှည့်ပြောင်းခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် နှလုံးသည် ဘုရားမရှိဝါဒ၌ မြှောက်တင်ခြင်းခံရ၏။ ထိုစနစ်သည် မိမိ၏အောင်ပွဲကို အမှန်တကယ် “အကောင်းဆုံးအသုံးချ” နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အလွန်အကျွံတိုးချဲ့ခြင်း (အာဖဂန်နစ္စတန်သည် နပိုလီယန်၏ ရုရှားကျူးကျော်မှုနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်)၊ တုံ့ဆိုင်းရပ်တန့်မှု၊ မအောင်မြင်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ (perestroika သည် နောက်ဆုံးအသည်းအသန် ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်ခဲ့သည်)၊ လက်အောက်မဟာမိတ်နိုင်ငံများကို ဆုံးရှုံးခြင်း (1989–90 = “မဟာမိတ်များ” ကို ဆုံးရှုံးခြင်း) နှင့် နောက်ဆုံးပြိုကွဲပျက်သုဉ်းခြင်း (1991)။

ဆိုဗီယက် ယူနီယံ၏ ပြိုကွဲမှုသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ—တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ဆက်လက်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ခြင်းသည် နပိုလီယံ၏ အင်ပါယာသည် အဆင့်ဆင့် ယိုယွင်းသွားခဲ့သကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပတိုလမီနှင့် ဥဇျာတို့၏ အုပ်စိုးမှုများသည် ဗိမာန်တော်ဆိုင်ရာ မာနကြီးမှု၏ အခိုက်အတန့်နောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ချုံးချုံးကျသွားခဲ့သကဲ့သို့လည်းကောင်း တိတိကျကျ ဖြစ်သည်။ “ဝိညာဉ်ရေးရာ” တောင်ဘက်၏ ဘုရင် (အစိုးရပုံစံဖြင့် ပေါ်လွင်လာသော ဘုရားမရှိဝါဒ) သည်လည်း မိမိကိုယ်ပိုင် ရှည်လျားနေသော တရားစီရင်ခြင်းကို ခံယူရသည်။ အတွင်းပိုင်းမှ ဗလာကျွတ်စေခြင်းခံရပြီး၊ လိမ်ညာမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ၊ မြောက်ဘက်၏ ဘုရင် (အာဏာလပ်ဟာနေသော နေရာအတွင်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့၏ ပြန်လည်ထွန်းကားမှု) ၏ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လှုပ်ရှားမှုအတွင်း တိုက်ခတ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး (အဆင့်နှစ်ဆင့်) သည် ရုရှားတော်လှန်ရေး (ဖေဖော်ဝါရီနှင့် အောက်တိုဘာ/ဘော်လ်ရှဗစ်) ၏ ပုံဆောင်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ နပိုလီယံဆိုင်ရာ ဘိုနပတ်ဝါဒနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားခြင်းသည် စတာလင်ဝါဒ၏ အာဏာတည်မြဲအောင် စုစည်းခိုင်မာစေမှုနှင့် ဆိုဗီယက်၏ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားခြင်းတို့ကို ပုံဆောင်သည်။ ထိုအရာအားလုံးသည် ဒံယေလ ၁၁ ၏ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်မျိုးဆက်ကြောင်း၏ ခေတ်သစ်၌ ပေါ်လွင်ထင်ရှားလာသော လက်တွေ့ပြုဆောင်မှုဖြစ်ပြီး၊ ပတိုလမေ၏ ရာဖိယာ၌ ကျရှုံးခြင်းနှင့် ဗိမာန်တော်ဆိုင်ရာ မာန်တက်မှုမှစ၍၊ ဩဇိယ၏ ထပ်တူညီသော အပြစ်နှင့် နှေးကွေးသော အဆုံးသတ်ကို ဖြတ်သန်းကာ၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ ပြင်သစ်နှင့် မိမိ၏ အောင်ပွဲများအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ခိုင်မာစေခြင်းမပြုနိုင်ခဲ့သော ၎င်း၏ ဘုရားမဲ့ အမွေဆက်ခံသူ (လီနင်–စတာလင် ခေတ်) အထိ ဆက်လက်သက်ရောက်နေသော အရာဖြစ်သည်။

လီနင်သည် အမြစ်ပြင်းထန်သော တည်ထောင်သူ သို့မဟုတ် အာဏာသိမ်းယူသူဖြစ်သည် (ယာကောဘင်/ဘော်လ်ရှေဗစ်တို့၏ အာဏာတက်လာမှုနှင့် အပြိုင်ဖြစ်၍; ၁၉၁၇ နောက်ပိုင်း “တွန်းကန်မှု” အဆင့်သည် ဘရူမေးယားအပြီး နပိုလီယံ၏ အစောပိုင်း ကွန်ဆူလိတ်ကာလနှင့် ဆင်တူသည်)။ စတာလင်သည် ဘိုနာပါတ်ဝါဒဆန်သော စုစည်းတည်ငြိမ်စေသူဖြစ်သည် (ဆိုဗီယက်အင်ပါယာ တည်ဆောက်သူ၊ သန့်စင်ဖယ်ရှားရေးများ၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ် အောင်ပွဲ၊ အအေးစစ် အထွတ်အထိပ်; ဘုရားမဲ့ဝါဒ၌ စိတ်နှလုံး မြှောက်တက်သော်လည်း၊ ထိုအောင်ပွဲကို ရေရှည်တွင် အပြည့်အဝ “ခိုင်မာစေ” နိုင်ခြင်းမရှိ—အလွန်အကျွံ ဖြန့်ကားမှု စတင်လာသည်)။

ခရုရှ်ချော့ဖ်သည် အထွတ်အထိပ်လွန် “အအေးပျော့ကာလ” ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည် (၁၉၅၃–၁၉၆၄)။ ၎င်းသည် စတာလင်ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည် (လျှို့ဝှက်မိန့်ခွန်း၊ ၁၉၅၆)၊ အချို့သော အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်၊ ကန့်သတ်ထားသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း၊ စနစ်တစ်ရပ်လုံးအတွင်းရှိ အခြေခံဆန့်ကျင်ကွဲလွဲမှုများကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဤအရာသည် “သာမီဒေါရ်ကာလဆိုင်ရာ” သို့မဟုတ် စောစီးစွာ ကျဆင်းမှုအဆင့်နှင့် ဆင်တူနေသည်—အဓိက ဘုရားမဲ့ဖွဲ့စည်းပုံသည် မပြောင်းလဲဘဲ ဆက်လက်တည်ရှိနေစဉ် အကြမ်းဖက်ဖိနှိပ်မှုကို လျော့ပါးစေသော်လည်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဩဇာအာဏာမှာ ယုတ်လျော့ကျဆင်းလာသည် (ဥပမာ၊ ၁၉၆၂ ခုနှစ် ကျူးဘားဒုံးကျည်အကျပ်အတည်း၌ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အရှက်ကွဲမှုသည် ကြီးမားသော နပိုလီယန်ဆိုင်ရာ ဆုတ်ယုတ်မှုများ မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အသေးစား ဆုတ်ယုတ်မှုများကို ထင်ဟပ်ပြသသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်)။

ဂေါ်ဘချော့ဖ်သည် perestroika (ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း) နှင့် glasnost (ပွင့်လင်းမှု) တို့ကို စနစ်ကို “ကယ်တင်” ရန် နောက်ဆုံးအရေးပေါ် ကြိုးပမ်းချက်များအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သော အလွန်အမင်းအခက်ကြုံနေသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမား (၁၉၈၅–၁၉၉၁) ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုကြိုးပမ်းချက်များက ပြိုလဲမှုကို ပိုမိုလျင်မြန်စေခဲ့သည်—အရှေ့ဘလောက်ကို ဆုံးရှုံးခြင်း (၁၉၈၉ ဘာလင်တံတိုင်း) နှင့် အတွင်းပိုင်းပုန်ကန်ထကြွမှုများတို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် “တဖြည်းဖြည်းချင်း အဆုံးသတ်ခြင်း” ၏ အထင်ရှားဆုံး အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၈၁၄ ခုနှစ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုမတိုင်မီ နပိုလီယံ၏ နောက်ကျသော ချိန်ညှိပြုပြင်ရန် ကြိုးပမ်းချက်များနှင့်လည်းကောင်း၊ ဗိမာန်တော်ဆိုင်ရာ မာန်မာနနောက်ပိုင်း ပတိုလမီ/ဩဇိ၏ ကြာရှည်စွာ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းနေမှုနှင့်လည်းကောင်း ဆင်တူသည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဂေါ်ဘချော့ဖ်က ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောဟန် ပေါလု ဒုတိယ (မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်) နှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော သဘောတူညီချက်/တွေ့ဆုံမှုသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ရှုံးနိမ့်မှုကို သင်္ကေတပြုသည်—တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်၏ ဘုရားမရှိဝါဒသည် ပုပ်ရဟန်းအာဏာ၏ ပြန်လည်ထမြောက်လာမှုရှေ့၌ အလျှော့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယယ်လ်စင်သည် (၁၉၉၁ ခုနှစ်မှစ၍) နောက်ဆုံး ဖျက်သိမ်းခြင်းကာလ၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး၊ ၁၉၉၁ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ အာဏာသိမ်းမှုကို ဆန့်ကျင်တော်လှန်ရန် ဦးဆောင်ကာ ရုရှားသမ္မတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စု ပျက်စီးပြိုကွဲမှု (၁၉၉၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ)၊ “shock therapy” ပုဂ္ဂလိကပိုင်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကပ်ပီတယ်လစ်စနစ် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းတို့ကို ကြီးကြပ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူသည် တော်လှန်ရေးမတိုင်မီက ရှိခဲ့သော အစိတ်အပိုင်းများ၏ မပြည့်စုံသေးသော “ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း” နှင့်အတူ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သော အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည် (အိုလီဂါချ်အခြေပြု ကပ်ပီတယ်လစ်စနစ်၊ နပိုလီယံနောက်ပိုင်း ဘူဘွန်မင်းဆက် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့)။ တောင်ဘက်မင်း၏ နန်းတော်သည် ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းခံရပြီး၊ ဒံယေလ ၁၁:၄၀ တွင် ဖော်ပြထားသော မြောက်ဘက်မှ မုန်တိုင်းကဲ့သို့သော အနိုင်ယူသိမ်းပိုက်မှု—(အမေရိကန် မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်သော ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ)—ကို ပြည့်စုံစေသည်။

ဤပုံစံဗေဒသည် ချက်ချင်းကျဆုံးခြင်းထက် ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်တည်မြဲနေသော၊ အဆင့်လိုက်ဖြစ်ပေါ်သည့် တရားစီရင်ခြင်းကို အလေးထားဖော်ပြသည်။ ထိုသို့ပင် ပတိုလမီး လေး၏ ရာဖီးယာ၌ရသော အောင်ပွဲသည် မာနထောင်လွှားခြင်း၊ ဗိမာန်တော်အတွင်း အတင်းဝင်ရောက်ကျူးလွန်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဒဏ်ခတ်တော်မူခြင်းနှင့် နှေးကွေးစွာ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခြင်းတို့သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ဥဇ္ဇိယမင်းသည်လည်း သေသည်တိုင်အောင် နူနာရောဂါကြောင့် သီးခြားခွဲနေခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နပိုလီယံ၏ ဆုံးရှုံးမှုများလည်း အဆင့်လိုက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (ရုရှား၊ လိုက်ပ်ဇစ်၊ ပါရီ၊ အယ်လ်ဘာ၊ ဝါတာလူး)။ ဆိုဗီယက်လိုင်း၌ စတာလင်လက်ထက်အောက်ရှိ အမြင့်ဆုံးအင်အားကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ခရူးရှ်ချော့ဖ်၏ အပူလျော့ကာလအတွင်း စနစ်၏ အက်ကွဲကြောင်းများကို ထင်ရှားစေသော တဖြည်းဖြည်း အခေါင်းပေါက်လာခြင်းကို ပြသသည်။ ထို့နောက် ဘရက်ဇ်နက်ခေတ်၏ ရပ်တန့်ယိုယွင်းမှုနှင့် ဂေါ်ဘာချော့ဖ်၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများသည် အရှိန်မြှင့်ဆောင်ရွက်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ယယ်လ်ဆင်ခေတ်သည် ဤရှင်းလင်းပယ်ရှားမှုကို အပြီးသတ်စေသည် (USSR ပြိုကွဲသွားသည်၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒ၏ အစိုးရပုံစံ အဆုံးသတ်သွားသည်)။ “စိတ်နှလုံး ထောင်လွှားခြင်း” သည် လိုင်းတစ်လျှောက်လုံး (ဘုရားမဲ့ဆန်သော အန်တုဖီဆန်မှု) အဖြစ် ပေါ်လွင်နေသော်လည်း၊ မည်သူမျှ “အောင်ပွဲကို အပြည့်အဝ အသုံးမချ” ကြပေ။

တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်တို့၏ နိဂုံးသည် အဆင့်ဆင့် တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်သောအရာဖြစ်သည်။ စာတန်၏ ပျက်စီးခြင်းသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ စတင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နှစ် ၁,၀၀၀ ကြာ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်ကာ ထို့နောက် သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၁၊ ပိုဒ် ၁၁ မှ ၁၅ အထိရှိ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်သုံးသပ်ကြမည်။

“အဆုံးကာလ” မဂ္ဂဇင်းကို ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ခံရသော ဒံယေလကျမ်း၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မကြာသေးမီက ထိုမဂ္ဂဇင်းကို ChatGPT က ဖတ်ရှုပြီး၊ မဂ္ဂဇင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်း၌ ယူကရိန်း၏ အခန်းကဏ္ဍကို အကဲဖြတ်ရန် တောင်းဆိုခံခဲ့ရသည်။ အောက်တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ အများပြည်သူမှတ်တမ်းတွင် နှစ်သုံးဆယ်ကြာ တည်ရှိနေခဲ့သော ထိုမဂ္ဂဇင်း၏ ခွဲခြမ်းတင်ပြချက်ဖြစ်သည်။ မဂ္ဂဇင်းထဲရှိ Ellen White ၏ ရေးသားချက်များမှ ပထမဆုံး ကိုးကားချက်မှာ Testimonies, volume 9, 11 ဖြစ်သည်။

မဂ္ဂဇင်း၏ Daniel 11:40–45 ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်အကြမ်းဖျင်းအတွင်းတွင်၊ ယူကရိန်းကို ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ ပြိုကွဲသွားမှုနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ် (မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်) နှင့် ဘုရားမဲ့ ကွန်မြူနစ်ဝါဒ (တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်) တို့အကြားရှိ တိုက်ပွဲနှင့် ဆက်စပ်၍ ဆွေးနွေးထားသည်။ ယူကရိန်းကို အစားထိုးစစ်ပွဲများ၏ နိဂုံးချုပ်ကာလအတွင်း အထူးသဖြင့် ယူကရိန်း ကက်သလစ်အသင်းတော်နှင့် ၎င်းအသင်းတော်သည် ဆိုဗီယက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရပြီးနောက် ဥပဒေအရ အသိအမှတ်ပြုခွင့်ရရှိလာခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်လျက်၊ အရေးပါသော ဘာသာရေးနှင့် ပထဝီနိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခုအဖြစ် တင်ပြထားသည်။

ဤမဂ္ဂဇင်းသည် ယူကရိန်းကို ဒံယေလ 11:40 ၏ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပရောဖက်ပြည့်စုံခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် တင်ပြထားပြီး၊ ဗာတီကန်–အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုအားဖြင့် တောင်ဘက်မင်းကို လွှမ်းမိုးဖယ်ရှားသွားခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ယူကရိန်းကို ဆိုဗီယက် ဘုရားမရှိဝါဒ၏ အားနည်းသွားခြင်းနှင့် အရှေ့ဥရောပတွင် ကက်သလစ် သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ပြန်လည်ထွန်းကားလာခြင်း၏ သက်သေအဖြစ် ပြသထားသည်။

ဤမဂ္ဂဇင်းက တောင်ဘက်၏ဘုရင်သည် ဘုရားမရှိဝါဒဖြစ်ပြီး၊ ပထမ၌ ပြင်သစ်နိုင်ငံ (1798) တွင် အကောင်အထည်ပေါ်လာကာ နောက်ပိုင်းတွင် ဆိုဗီယက်ရုရှား၌ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်ဟု သွန်သင်သည်။ မြောက်ဘက်၏ဘုရင်သည် ပုပ်ရဟန်းအာဏာစနစ်ဖြစ်ပြီး၊ ဒံယေလ 11:40 သည် 1798 ခုနှစ်၌ စတင်ကာ 1989 ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံပြိုကွဲခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသော ဝိညာဉ်ရေးရာစစ်ပွဲတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ယူကရိန်းသည် ဤအခြေအနေအတွင်းတွင် ဒံယေလ 11:40 ပြည့်စုံခြင်းအရ ဖယ်ရှားပစ်ခံရသော ဆိုဗီယက်အုပ်စု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုထုတ်ဝေချက်သည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ ပြိုကွဲမှုကို ပုပ်ရဟန်းအာဏာစနစ်၏ သေစေနိုင်သောအနာ ပျောက်ကင်းခြင်း၏ ပထမခြေလှမ်းအဖြစ် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း 13) တင်ပြထားသည်။

ဤမဂ္ဂဇင်းတွင် ဆိုဗီယက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ကက်သလစ်တို့ ခံစားခဲ့ရသော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် လောကီဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းအထောက်အထားများ ပါဝင်သည်။

Time Magazine၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ ၄ ရက်ထုတ်မှः

ယူကရိန်းကို ကွန်မြူနစ်စနစ်အောက်တွင် ကက်သလစ်ဘာသာ ဖိနှိပ်ခံရသော အဓိက ဒေသတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

ယူကရိန်းနှင့်ပတ်သက်သော ဆွေးနွေးမှု၏ အဓိကအာရုံစိုက်ချက်တစ်ရပ်မှာ ကာလရှည်ကြာ ပိတ်ပင်တားမြစ်ခံထားရသော ယူကရိန်း ကက်သလစ်အသင်းတော်အား တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

Life Magazine, December 1989 မှ:

U.S. News & World Report, ၁၉၈၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၁၁ ရက်မှ:

ဤမဂ္ဂဇင်းက ဤအရာကို ဘုရားမဲ့ဝါဒအခြေပြုထိန်းချုပ်မှု အားနည်းယုတ်လျော့လာခြင်းနှင့် ကက်သလစ်အာဏာ ပြန်လည်တည်ထောင်လာခြင်း၏ သက်သေအဖြစ် တင်ပြထားသည်။ ၎င်းကို ဗာတီကန်၏ သံတမန်ရေးဖိအားကြောင့် တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရလဒ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ဒံယေလ 11:40 ပြည့်စုံလာခြင်း၏ အရေးပါသော မှတ်တိုင်တစ်ရပ်အဖြစ်လည်း ဖော်ပြထားကာ၊ ယူကရိန်းကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ယခင် ကွန်မြူနစ်နယ်မြေ၌ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ပြန်လည်ရရှိလာခြင်း၏ မြင်သာထင်ရှားသော ဥပမာတစ်ရပ်အဖြစ် တင်ထားသည်။

ကွန်မြူနစ်စနစ်၏ ပြိုကွဲမှုကို နိုင်ငံရေးပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်အဖြစ်သာမက ဘုရားမရှိဝါဒ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ရပ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပါပယ်အာဏာ၏ ပထဝီနိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ တိုးတက်အောင်မြင်မှုတစ်ရပ်နှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးအာဏာသို့ ပါပယ်အာဏာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခြင်း၏ အစပြုမှုအဖြစ်လည်းကောင်း မြင်သည်။ ယူကရိန်းသည် ဆိုဗီယက်၏ ဘာသာရေးဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ဖျက်သိမ်းခြင်းနှင့် အရှေ့ဥရောပ၌ ရောမ၏ မဟာဗျူဟာဆိုင်ရာ အောင်ပွဲကို လေ့လာဆန်းစစ်နိုင်သည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ရပ်အဖြစ် ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် အတင်းအကျပ်ပြဋ္ဌာန်းထားသော ဘုရားမရှိဝါဒမှ ကက်သလစ်အာဏာ ပြန်လည်တည်ထောင်လာခြင်းသို့ မျက်မြင်ထင်ရှား ပြောင်းရွှေ့သွားမှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ယူကရိန်း ကက်သလစ်အသင်းတော်ကို ဥပဒေအရ တရားဝင်ခွင့်ပြုခြင်းကိုလည်း မြောက်ဘက်မင်းသည် တောင်ဘက်မင်းကို “မုန်တိုင်းကဲ့သို့” ရှင်းလင်းသုတ်သင်သွားခဲ့ကြောင်းသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အတည်ပြုချက်အဖြစ် သဘောထားသည်။

ယူကရိန်းသည် ဆိုဗီယက် ဘုရားမဲ့ဝါဒနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်လာသော ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာလွှမ်းမိုးမှုအကြား ကူးပြောင်းသည့်ကာလ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် အဆင့် ၃–၄ ထဲတွင် ကိုက်ညီစွာ ပါဝင်သည်။

ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်

လောကီ သတင်းစာရေးရာ

ယူကရိန်းကို အောက်ပါအချက်များနှင့် ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြထားသည်៖

ယူကရိန်းသည် ဆိုဗီယက် ဘုရားမဲ့ဝါဒအောက်တွင် ဖိနှိပ်ခံထားရသော ကက်သလစ်ဘာသာ၏ ခိုင်ခံ့သော အခြေစိုက်ရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယူကရိန်း ကက်သလစ်အသင်းတော်အား တရားဝင်ခွင့်ပြုခြင်းသည် တောင်ဘက်ဘုရင်၏ အားနည်းကျဆင်းလာခြင်းကို အချက်ပြခဲ့သည်။ ယူကရိန်း၌ ဗာတီကန်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာ၏ ပြန်လည်ထမြောက်လာမှုကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ယူကရိန်း၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲရွှေ့လျားမှုသည် ဒံယေလ ၁၁:၄၀ ပြည့်စုံလျက်ရှိကြောင်းကို မြင်သာထင်ရှားသော သက်သေခံချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ယူကရိန်းနှင့် ပတ်သက်သော အဖြစ်အပျက်များသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာ၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း၏ ပထမအဆင့်တစ်ရပ်အတွင်း ပါဝင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယူကရိန်းကို သီးခြားရပ်တည်သော နိုင်ငံရေးဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် မတင်ပြဘဲ၊ ဒံယေလ ၁၁ ၏ နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုများအတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အမှတ်အသားတစ်ရပ်အဖြစ် တင်ပြထားသည်။