ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော် - အမှတ်နှစ်

အစပိုင်း၌ အခြေခံကိုးကားရမည့် အချက်အလက်အချို့ကို တင်ပြထားနိုင်ရန် ရည်ရွယ်၍ ယခင်ဆောင်းပါးများအတွင်း အကြောင်းအရာများစွာကို ကျွန်ုပ် ထည့်သွင်းရေးသားခဲ့ပါသည်။ ယခုတွင် ကျွန်ုပ်သည် လက်ရှိဆွေးနွေးနေသော အကြောင်းအရာအပေါ် ပိုမိုတိကျစွာ အာရုံစိုက်၍ ရေးသားရန် ကြိုးပမ်းပါမည်။ သင်တို့၏ သည်းခံမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါသည်။

အစမှစ၍ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်၊ မည်သို့သော အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ နားလည်မှု ပိုမိုတိုးပွားစေရန် ကြိုးပမ်းတော်မူခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ငန်း၌ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့အား ကိုယ်တော်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဖွင့်ပြထားသမျှကို နားလည်စေရန် အထောက်အကူပြုသော နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုနည်းလမ်းများအနက် တစ်ခုမှာ “နာမတော်များ” ကို အသုံးပြုတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသည်မှာ ကျမ်းစာတော်များအတွင်း ဘုရားသခင်အား ပေးထားသော နာမတော်များစွာကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်ရွေးကောက်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်များအား ပေးထားသော အမည်များကိုလည်းကောင်း ဆိုလိုသည်။ ကိုယ်တော်သည် မကောင်းမှုဘက်နှင့် ကောင်းမှုဘက် နှစ်ဘက်စလုံး၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို ရွေးချယ်တော်မူသည်။

သမိုင်းတလျှောက်လုံး၌ မိမိ၏ ရွေးချယ်ထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးအပေါ် သက်ဆိုင်သည့် ကာလခွဲခြားဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း အသုံးပြု၍၊ မိမိ၏ အကျင့်သဘောတရားကို နားလည်သဘောပေါက်မှုအား တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုထင်ရှားကျယ်ပြန့်စေတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပဋိညာဉ်နှင့်ဆိုင်သော ကာလခွဲခြားပြောင်းလဲမှုများ၏ သမိုင်းများသည်လည်း နည်းမျိုးစုံအားဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ အကျင့်သဘောနှင့် သဘောသဘာဝဆိုင်ရာ သမ္မာတရား ပိုမိုထင်ရှားပြည့်စုံလာခြင်းကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁ ကို နောက်လာမည့်အခန်းများအတွက် မိတ်ဆက်နှင့် သော့ချက်အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ ချဉ်းကပ်ကြည့်လျှင်၊ ထိုအစအဦးအခန်း၌ ကျမ်းတစ်အုပ်လုံး၏ ကျန်ပိုင်းကို သက်ရောက်မှုရှိစေသော အမှန်တရားအချို့ကို တွေ့ရသည်။ ထိုအမှန်တရားများထဲမှ တစ်ခုမှာ ယေရှုခရစ်တော်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်သည် အာလဖနှင့် ဩမေဂဖြစ်တော်မူသည်ဟူသော အချက်သာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁ တွင် အမှန်တရားတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားလျှင်၊ ထိုအမှန်တရားသည် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်အတွက်—ပေတရုက “ရွေးကောက်ထားသော အမျိုးအနွယ်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော နောက်ဆုံးမျိုးဆက်အတွက်—စမ်းသပ်သော ပစ္စုပ္ပန်အမှန်တရား တစ်ရပ်ဖြစ်သည်မှာ သေချာပင်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာဆန်းစစ်လျက်ရှိသော ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ အဆုံးမှအစကို ခရစ်တော်က သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ လူအများနှင့် တစ်ပတ်တိုင် ပဋိညာဉ်ကို ခရစ်တော် အတည်ပြုတော်မူခဲ့သော အချိန်သည် ပကတိ ဣသရေလမှ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလသို့ ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြထားသော ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု ပြောင်းလဲမှုများမှာ ခရစ်တော်၏ စရိုက်နှင့် အဖြစ်တော်အကြောင်း သိကျွမ်းခြင်း တိုးပွားလာခြင်းကို အားလုံးက ညွှန်ပြကြပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ အာဗြံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်၊ ယောသပ်၊ မောရှေ၊ ခရစ်တော်၊ ဝီလျံ မီလာ နှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမျဉ်းပေါ်သို့ ထပ်တင်ထားသော ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု ပြောင်းလဲမှု၏ အခြားမျဉ်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးပြီး၊ ထိုမျဉ်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၂ နှင့် ၃ တွင် ဖော်ပြထားသော အသင်းတော် ခုနစ်ပါးက ကိုယ်စားပြုသော ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်၏ ကာလပိုင်းခုနစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာတို့ကို ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ မထိတွေ့သေးပါ။ အာဒမ်နှင့် ဧဝတို့အတွက်လည်း သူတို့၏ ကျဆုံးခြင်း မတိုင်မီနှင့် ကျဆုံးပြီးနောက်ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နောဧခေတ်တွင်လည်း ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မတိုင်မီမှ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ပြီးနောက်သို့ ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ စီမံခန့်ခွဲမှု ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ဤမျဉ်းအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်ဆံလျက်ရှိသော အလင်းတရားအတွက် အထောက်အကူပြုကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးအပေါ်၌ အာရုံစိုက်လျက်ရှိသည်။

ပဋိညာဉ်တစ်ပတ်၏ အစတွင် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အမှုတော်ကို စတင်တော်မူသောအခါ ဗတ္တိဇံခံတော်မူခဲ့သည်။

ယေရှုသည် ရေထဲမှတက်လာ၍ ထိုသို့ ပဋိညာဉ်ရက်သတ္တပတ်ကို စတင်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ပထမဆုံးသော နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ခမည်းတော်က ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ “ပထမဦးဆုံး ဖော်ပြချက်၏ စည်းမျဉ်း” ကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ပါက၊ ထိုအချက်သည် အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်။ မနားလည်ပါကမူ ထိုမျှမဟုတ်ပါ။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ကဲ့သို့ပင်၊ ဘိသိက်ပေးအပ်ခြင်းအခမ်းအနား၌လည်း ဘုရားသခင်၏ သုံးပါးတစ်ဆူတော်ထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးကို ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ ဒါဝိဒ်၏သားတော်နှင့် လူသား၏သားတော်ဖြစ်တော်မူကြောင်းဆိုသော အမှန်တရားသည် နောက်လာမည့် သုံးနှစ်ခွဲကာလတစ်လျှောက်လုံး စာရေးဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများကို အစဉ်မပြတ် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏ဗတ္တိဇံခံချိန်တွင် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ Jesus မှ Jesus Christ အဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံခံတော်မူသောအခါ “Christ” ဖြစ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုစကားလုံး၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဘိသိက်ခံရသောသူ” ဟူ၍ဖြစ်ကာ ဟေဗြဲဘာသာ၌ “Messiah” ဟူသောစကားလုံးပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် မေရှိယကို မျှော်လင့်နေခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသူသည် ဒါဝိဒ်၏သားတော်ဖြစ်မည်ကိုလည်း သူတို့ သိရှိနေခဲ့ကြသည်။ မြေကြီးသမိုင်း၏ အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းသော သုံးနှစ်ခွဲကာလကို စတင်ရန် ကိုယ်တော်သည် “ဘိသိက်ခံ” တော်မူသောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်တော်မူသည်ကို မြင်တော်မူ၍၊ မိမိ၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသံကို ကြားတော်မူခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် အလွန်နက်နဲသိမ်မွေ့သော လိမ်းခေါက်ခြင်း အခမ်းအနားတစ်ရပ်ဖြစ်၍၊ ထိုအခမ်းအနား၌ သူနှင့် သူ၏အမှုတော်အကြောင်း ကြေညာခဲ့သော သတင်းစကားမှာ “သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့အတွက် ပို၍ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်ဟုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် သူသည် အမှန်တကယ် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ကိုယ်တိုင် ကြေညာတောင်းဆိုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့သည် ထိုသို့သော ပြစ်မှားစော်ကားသော တောင်းဆိုချက်ဟု မိမိတို့ နားလည်ခဲ့သည့် အရာကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ကြပေ။ ယုဒလူတို့၏ အခက်အခဲသည် အာဗြဟံ၏ အခက်အခဲပင် ဖြစ်သည်—အကြောင်းမူကား အာဗြဟံသည် ယုဒလူတို့၏ အဘဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပဋိညာဉ်၏ အဘလည်း ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ပဋိညာဉ်၏ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း တည်ကြည်စွာ နေထိုင်ရန် လိုအပ်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာဆက်ဆံရေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်သော ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း အာဗြဟံ၏ ဥပမာက၊ သင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် စမ်းသပ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း တောင်းဆိုထားသည်။ အာဗြဟံ၏ စမ်းသပ်မှုသည်၊ သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်သလော သို့မဟုတ် အခြေအမြစ်မရှိသော ယူဆချက်မျှသာဖြစ်သလောကို သက်သေပြမည့်အရာဖြစ်ပြီး၊ ယင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ ယခင်နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေသော်လည်းပင်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လိုက်နာမည်လော မည်သို့မည်ပုံအားဖြင့် ဖော်ပြမည်နည်းဟူသောအချက်ပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည် လူကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် လူသတ်မှုဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ယင်းသည် သူ ထိုအချိန်တွင် အတူနေထိုင်လျက်ရှိသော ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော အကျင့်များကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကိုလည်းကောင်း သိရှိထားခဲ့သည်။ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် မိမိတို့၏ အစဉ်အလာပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ အစကတည်းက ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း သိရှိထားကြပြီး၊ ယေရှုသည် ဒုတိယမြောက် ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း တောင်းဆိုနေသည်ဟု သူတို့ သိရှိထားကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုဖြင့် စမ်းသပ်ခံနေရကြသည်။

မိုးရှေ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အထက်ပါကျမ်းပိုဒ်၏ သမိုင်းကြောင်း၌၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုအချိန်မှစ၍ မိမိကို ယေဟောဝါဟူ၍ သိရှိရမည်ဟု မိုးရှေအား ကြိုတင်မိန့်တော်မူပြီးသားဖြစ်သည်။ ထိုမတိုင်မီကကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို သခင်အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဟူ၍သာ သိရှိရမည့်အရာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ကိုယ်တော်ကို ယေဟောဝါဟူ၍ သိရှိရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ အမည်တော်များအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော မိမိ၏ လက္ခဏာသဘာဝအပေါ် နားလည်မှုကို ပိုမို ထင်ရှားကြီးမားစေတော်မူနေသော ထိုသမိုင်းကြောင်းတည်း၌ပင်၊ ရှေးဣသရေလလူမျိုးအား ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်း တင်းကြပ်စွာ အသိပေးတော်မူလျက်ရှိသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ခရစ်တော်၏ နေ့ရက်ခေတ်ကာလ၌ရှိသော ယုဒလူတို့သည် အဘယ်သို့ ထင်မှတ်ကြရမည်နည်း။

နောက်ပိုင်း၌၊ ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှုအတွင်း၊ ကလေးသူငယ်များအား ကိုယ်တော်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို သီဆိုခွင့်ပြုနေတော်မူကြောင်းကြောင့် ယုဒလူတို့သည် တစ်ဖန် ပြင်းပြစွာ အံ့ဩမိကြပြန်သည်။

ဖာရိရှဲတို့ကို အလွန်စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေခဲ့သော ထိုသီချင်း၏စာသားမှာ ယေရှုကို ဒါဝိဒ်၏သားတော်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားခြင်းနှင့် ထိုဒါဝိဒ်၏သားတော်သည် ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည့် အပိုင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အစပိုင်း၌လည်းကောင်း၊ အောင်မြင်ခြင်းနှင့်ဝင်ရောက်တော်မူခြင်း၌လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌လည်းကောင်း၊ ငြင်းခုံမှု၏အဓိကအကြောင်းအရာတွင် ယေရှု၏နာမတော်နှင့်ပတ်သက်သော လှုပ်ရှားနှိုးဆော်မှု ပါဝင်နေသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ပိလတ်မင်းသည် ထိုရေးသားချက်ကို “ကျွန်ုပ်သည် ယုဒရှင်ဘုရင်ဖြစ်၏” ဟူ၍ ပြောင်းလဲရေးသားခဲ့လျှင် အနှစ်သာရအားဖြင့် မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေမည်။ အကြောင်းမူကား “ငါဖြစ်၏” ဟူသည် ယေရှုက မိမိအကြောင်းကို ထပ်တလဲလဲ ဖော်ပြတင်ပြခဲ့သော နာမတော်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ အထူးသဖြင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ မှတ်တမ်းဖြစ်သောအခါ၊ ထိုသို့သော ချို့ယွင်းသော ယുക്തိကို အသုံးချ၍ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားခြင်းသည် လူတို့ လုံးဝ မပြုကြမည့်အရာ မဟုတ်ပါလော။ ယေရှုသည် “ယုဒရှင်ဘုရင်” ဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့ “ငါဖြစ်၏” လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် “ငါဖြစ်၏၊ ယုဒရှင်ဘုရင်” ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် အချို့သော အဓိပ္ပာယ်အရ မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဤသည်ကား အဓိက အချက် မဟုတ်ပေ။

သုံးနှစ်ခွဲကာလ၏ အစမှ အလယ်ပိုင်းတစ်လျှောက်လုံးနှင့် အဆုံးတိုင်အောင် ကိုယ်တော်၏နာမတော်သည် လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်စေသော အချက်အချာတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်နာမတော်များ၏ အစဉ်အဆက်ဆက်နွယ်မှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ နားလည်ရမည့်အရာများ များစွာရှိသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်ပြလိုသည်မှာ ရှေးဣသရေလ၏ အဆုံးကာလ၌ ယုဒဘုရားကျောင်းအသိုက်အဝန်းအတွင်း ခရစ်တော်၏နာမတော်နှင့် သက်ဆိုင်သော တုန်လှုပ်မှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်၏သားတော်အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြနိုင်သော အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် (တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင်လည်း ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသည်ဟု ဆိုလိုသောအနက်ဖြင့်) နှင့် လူသား၏သားတော်အဖြစ် ယေရှုသည် ရွေးချယ်ခံလူမျိုးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို တင်ပြတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းအစ၌ မောရှေက ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို ထူးထူးခြားခြား တိတိကျကျ ဖော်ပြထားခဲ့သည့်အခါ၊ ဤလူသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်သည်ဟု၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဘုရားသခင်၏သားတော်လည်း ဖြစ်သည်ဟု မည်သို့ ဆိုဝံ့နိုင်သနည်း။

သို့ရာတွင်၊ ခရစ်တော်သည် လူများအကြား လှည့်လည်တည်ရှိခဲ့ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုအရာပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်အတွင်း၌ရှိတော်မူ၍ လူတို့ကို ကိုယ်တော်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပြုတော်မူခြင်းမှာ “သင်တို့သည် ငါ့ကို မြင်ခဲ့လျှင် ခမည်းတော်ကို မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်” ဟု ထင်ရှားတိတိကျကျ တိုက်ရိုက် သွန်သင်တော်မူသော ယေရှုကို လူတို့မြင်နိုင်စေခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ဤသမိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးအဖြစ် ပကတိ ဣသရေလ၏ အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အစအဦး၌လည်း ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်၊ အဘယ်သို့သောအရှင်ဖြစ်တော်မူသည် ဆိုသည့်အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သော အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။

ဖာရောသည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းအပေါ် ဘုရားမဲ့ဆန်သော ပုန်ကန်အံတုမှု၏ သင်္ကေတကိုသာ ဖော်ပြနေသည်မဟုတ်ဘဲ၊ အာဗြဟံ၏ ဘုရားသခင်နှင့်စပ်လျဉ်းသော အီဂျစ်တို့၏ နားလည်ချက်ကိုလည်း ဖော်ပြနေသည်။ ထို့ပြင်၊ အီဂျစ်ပြည်၌ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတော်များသည် လူသားတို့အား ကိုယ်တော်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်ကို သိကျွမ်းစေရန်ဖြစ်သည်ဟု ထာဝရဘုရားသည် ထပ်ခါတလဲလဲ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ရွေးကောက်တော်မူသော လူမျိုးအဖြစ် အက္ခရာအရ ဣသရေလ၏ အစပြုရာ သမိုင်းသည် အဆုံးကာလကို ပုံဆောင်ညွှန်ပြသည်။

သမိုင်းနှစ်ရပ်လုံး၌ ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသနည်း၊ မည်သို့သောအရှင်ဖြစ်တော်မူသနည်းဟူသော နားလည်မှုမပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ် ရှိနေပြီး၊ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အမျိုးမျိုးနှင့် ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုအတွက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ၊ ရွေးကောက်ခံလူမျိုးအဖြစ် ဣသရေလ၏ သမိုင်းအဆုံးသတ်ကာလ၌ ခရစ်တော်၏ သမိုင်းက ဖော်ထုတ်ပြသသည်မှာ၊ ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့၏ မေရှိယကို လက်ခံရန်အပေါ် လဲကျရှုပ်ထွေးခဲ့ကြသော အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ရပ်မှာ၊ သူတို့၏ ပဋိညာဉ်သမိုင်းအစတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်ကို သူတို့ သိရှိခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အဘယ်မျှလောက် ပြဿနာကြီးမားလှသနည်း!

ဤသည်မှာ ယုဒလူတို့အတွက် နောက်ဆုံးမေးခွန်းနှင့် အဖြေကာလဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုနောက်တွင် “သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား မည်သည့်မေးခွန်းကိုမျှ ထပ်မမေးဝံ့ကြတော့” သဖြင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မကြာမီကပင် ပျောက်ဆုံးနေသောအိမ်တော်အတွက် မိမိ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို ဖြေကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (တမန်တော်ဟောကိန်းဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းတွင် ပျောက်ဆုံးနေသောအိမ်တော်တစ်ခု အမြဲရှိတတ်သည်)။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နာမကို “ဒါဝိဒ်၏သားတော်” ဟူ၍၊ ထို့ကြောင့် မေရှိယဖြစ်တော်မူကြောင်းကို အကြောင်းပြု၍ ဆွေးနွေးချက်ကို ထုတ်ဖော်တော်မူသည်။ သုံးနှစ်ခွဲတာကာလတစ်လျှောက်လုံး၌ အငြင်းပွားမှုသည် ကိုယ်တော်၏ အမျိုးမျိုးသောနာမတော်များကို ပါဝင်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုနာမတော်များသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် သဘာဝကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို အစအဦး၌၊ ကိုယ်တော်၏ဗတ္တိဇံခံခြင်း၌၊ ထို့နောက် ပျောက်ဆုံးနေသောအိမ်တော်နှင့် နောက်ဆုံးအပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု၌ဖြစ်သော အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ဧဝံဂေလိကျမ်းများအတွင်း အခြားသောကျမ်းပိုဒ်များ၌လည်းကောင်း ဖော်ပြထားသည်။

မေရှိယအဖြစ် အဆီသုတ်ခန့်အပ်ခံရခြင်းနှင့် ကယ်တင်ရန် သူကြွလာခဲ့သောသူတို့နှင့် ပြုသော နောက်ဆုံးအပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုသည် သူ၏ ဘုရားသခင်တော်ဖြစ်ခြင်း၊ သူ၏ နာမတော်များ၏ သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်နှင့်၊ ထို့ပြင် အစဉ်အလာ၌ ပထမဖော်ပြချက်၏ စည်းမျဉ်းတို့အပေါ် မူတည်နေသည်။ ယေရှုသည် ယုဒလူတို့အတွက် မိမိ၏ တိုက်ရိုက်အမှုတော်ကို နိဂုံးချုပ်ရာ၌ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဒါဝိဒ်အကြောင်း သင်ကြားရန် အမှန်တကယ်ရှိခဲ့သော ဒါဝိဒ်၏ သမိုင်းကို အသုံးပြုတော်မူသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် သခင်တော်က သခင်တော်အား မိမိနှင့်အတူ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရန် မိန့်တော်မူသောအကြောင်းကို မှတ်ချက်ပြုရမည်နည်း။ အကြောင်းမှာ အစတွင်ရှိသော ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် အဆုံး၌ရှိသော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ဒါဝိဒ်မင်းကြီးကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ပျောက်ဆုံးသော အိမ်တော်အား မိန့်တော်မူခဲ့သော နောက်ဆုံးစကား၏ မှန်ကန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ပထမဖော်ပြချက်၏ စည်းမျဉ်းကို အသုံးချနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစည်းမျဉ်းကို မသိလျှင် ထိုသို့ မပြုနိုင်ချေ။

ပျောက်ဆုံးသောအိမ်တော်အား ကိုယ်တော်၏ နောက်ဆုံးမိန့်ကြားချက်ကို နားလည်နိုင်ရန် “ပထမဖော်ပြခြင်း၏ စည်းမျဉ်း” ကို နားလည်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဒါဝိဒ်နှင့် ဒါဝိဒ်၏သားကို အသုံးပြုပြီး ပျောက်ဆုံးသောအိမ်တော်အား မိမိ၏ နောက်ဆုံးမိန့်ကြားချက်တွင် အမှန်တရားကို ဖော်ပြတင်ပြခဲ့သည်။ အမှန်ပင် သူတို့သည် ဒါဝိဒ်၏အိမ်တော်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် ဖခင်ဖြစ်သော ဒါဝိဒ်ကို ယူ၍ (ဒါဝိဒ်၏သား) ထံသို့ လှည့်စေတော်မူခဲ့ပြီး၊ သားဖြစ်သော (ဒါဝိဒ်၏သား) ကိုလည်း ယူ၍ သူ၏ဖခင်ဖြစ်သော (ဒါဝိဒ်) ထံသို့ လှည့်စေတော်မူခဲ့သည်။ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” တွင် ဧလိယ၏ သတင်းစကားက ပြုလုပ်မည်ဟု ပရောဖက်ပြုထားသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်သည် ဖခင်ကို သားထံသို့ လှည့်စေတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ရှေးဟောင်း အက္ခရာအတိုင်းရှိသော ဣသရေလအတွက် ကိုယ်တော်၏ နောက်ဆုံးသတင်းစကားဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ ဧလိယ၏ သတင်းစကားတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ပထမဖော်ပြခြင်း၏ စည်းမျဉ်းအပေါ် အခြေခံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဖော်ပြခြင်း၏ စည်းမျဉ်းသည်လည်း၊ ယေရှု၏ သတင်းစကားကို ထိုစည်းမျဉ်းအပေါ် အခြေခံထားသော ဧလိယ၏ သတင်းစကားဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးသည်။ ပထမဖော်ပြခြင်း၏ စည်းမျဉ်းက တောင်းဆိုသည်မှာ၊ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာ၏ ဧလိယသတင်းစကားသည် ပျောက်ဆုံးသော ဣသရေလအိမ်တော်အား ပေးအပ်သော နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကား၏ ပထမဆုံးအပိုင်းဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ သူတို့အား ပေးအပ်သော နောက်ဆုံးသတင်းစကားသည်လည်း ဧလိယသတင်းစကားပင် ဖြစ်ရမည်ဟူသော အချက်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်…

ဤအရာအားလုံးကို ဆိုခဲ့ပြီးနောက်၊ ယခု ငါသည် ပထမဆုံးဖော်ပြခြင်း၏စည်းမျဉ်း—အာလဖာနှင့် အိုမေဂါ—အပေါ် အခြေခံသော အချက်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ယူလိုသည်။ ရှေးဣသရေလ၏အစတွင် ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်သည်၊ အဘယ်သဘောဖြစ်သည်ကို နားလည်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုအငြင်းပွားမှုသည် ရှေးဣသရေလ၏အဆုံး၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အလားတူအငြင်းပွားမှုကို ပုံဆောင်ပြသခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏အဆုံးတွင်၊ ခရစ်တော်၏အမှုတော်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားသော ဣသရေလအမျိုးအိမ်တော်အား ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်သည်၊ အဘယ်သဘောဖြစ်သည်ကို သွန်သင်ပေးခြင်းလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ အဆုံးကာလ၏သမိုင်းတွင်၊ အစအဦး၌ တည်ထောင်ထားခဲ့သော မူလသမ္မာတရားတစ်ရပ်အပေါ် အခြေပြုထားသော ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သည့် တော်လှန်မှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ခေတ်သစ် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလသည်လည်း မိမိတို့၏သမိုင်းတွင် ထိုပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာရပ်များကို အတူတကွ ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။

အက်ဒဗင်တစ်လှုပ်ရှားမှု၏ အစပိုင်းတွင်၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းရေးသားသူများက Millerite များသည် အဓိကအားဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာအုပ်စုနှစ်စုဖြစ်သော Methodist နှင့် Christian Connection တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးကြသည်။ Methodism ၏ အဓိက ယုံကြည်ချက်များသည် မှန်ကန်သော ခရစ်ယာန်အသက်တာပုံစံအတိုင်း အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းအပေါ် အခြေခံထားသည်။ ၎င်းတို့တွင် “method” ရှိခဲ့သည်။ Christian Connection ၏ အဓိက ယုံကြည်ချက်ကို ကက်သလစ်တို့၏ သုံးပါးတစ်ဆူသဘောတရားကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဟု အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြနိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်၏ သုတေသနအရ သိရှိလာသမျှအတိုင်းဆိုလျှင် Millerite များ၏ ခေါင်းဆောင်မှုအများစုနီးပါးသည် Christian Connection ၏ ထိုအယူဝါဒကို ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြသည်။ Seventh-day Adventist Reform Movement (SDARM) ၏ ခွဲမကြီးများစွာတို့တွင်လည်း Millerite များ၏ “anti-trinitarianism” ဆိုင်ရာ မူလနားလည်ချက်ကို ယနေ့တိုင် ကိုင်စွဲလျက်၊ တက်တက်ကြွကြွ အားပေးမြှင့်တင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်ချက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသူများအတွက် အကြပ်အတည်းတစ်ရပ် (နှင့် လက်ရှိ အငြင်းပွားမှု၏ ရင်းမြစ်တစ်ရပ်) ဖြစ်နေပြီး အစဉ်အမြဲ ဖြစ်နေမည်လည်း ဖြစ်သည်မှာ၊ Sister White သည် သူတို့ ကိုင်စွဲလျက် အားပေးမြှင့်တင်နေသော အယူဝါဒဆိုင်ရာ ရပ်တည်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ထားသည့် ကျမ်းပိုဒ်များ အများအပြား၊ မျိုးစုံအဖုံဖုံ ရှိနေသောအခါ၊ ထိုအရာတို့အား မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်နည်း ဟူသော ပြဿနာပင်ဖြစ်သည်။

ထိုစာပိုဒ်သည် ခမည်းတော်၊ သားတော်နှင့် ဝိညာဉ်တော်ကို “မြေကြီးဆိုင်ရာ အရာများ” ဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ပြနေကြသော “သူတို့၏ အယူအဆများ” ကို ရည်ညွှန်းဖော်ထုတ်ထားသည်။ ထို့နောက် သူမက “ခမည်းတော်ကို မြေကြီးဆိုင်ရာ အရာများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်” ဟု ဆိုသည်။ သူမ ဖော်ပြထားသော အချက်နှစ်ချက်ကို သတိပြုပါ။ ၎င်းတို့အနက် တစ်ချက်မှာ ဆန့်ကျင်မှုတစ်ရပ်ကဲ့သို့ အသံထွက်နိုင်သော်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သင်ဆိုလိုသကဲ့သို့ ဘုရားသုံးပါးကို ခွဲခြားသတ်မှတ်သော ဘုရားသခင်တော်မြတ်၏ သဘောသဘာဝနှင့်ဆိုင်သော မမှန်ကန်သော ဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းဖော်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်တော်မြတ်၏ သဘောသဘာဝနှင့်ဆိုင်သော မမှန်ကန်သော ဖော်ပြချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ထိုမမှန်ကန်သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဘုရားသခင်တော်မြတ်အတွင်းရှိ ဘုရား၏ အရေအတွက်ကို မှားယွင်းသတ်မှတ်ထားသောကြောင့်လည်း မမှန်ကန်ကြောင်းဆိုသော အချက်အပေါ် မည်သည့် မှတ်ချက်မျှ မပြုထားပေ။

ထို့ပြင်၊ ခမည်းတော်ကို ဖော်ပြရန်အတွက် မြေကြီးဆိုင်ရာအရာများကို မသုံးနိုင်ဟု သူမက ဆိုထားသည်ကိုလည်း သတိပြုပါ။ သို့ရာတွင် ထိုဖော်ပြချက်အတိအကျအတွင်းပင်၊ သူမကိုယ်တိုင်က မြေကြီးဆိုင်ရာအရာများကို အသုံးပြုနေသည်။ သားသမီးများ၊ မိခင်များ၊ ဖခင်များ၊ အဒေါ်များနှင့် မျိုးဆွေတော်စပ်သူများ ရှိကြသူများမှာ လူသားများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင်၊ ပြန်လည်အသစ်ပြုထားသော မြေကြီးပေါ်ရှိ ကောင်းကင်နိုင်ငံတွင် အိမ်ထောင်ပြုခြင်း မရှိတော့မည်ဟု ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားတော်မူသည်၊ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်တမန်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ယောက်ျားကောင်းကင်တမန်၊ မိန်းမကောင်းကင်တမန် ဟူ၍ မရှိပေ။ လူသားများက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသော ဝေါဟာရများကို၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သဘောသဘာဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား သွန်သင်ရန် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် သဘောသဘာဝအကြောင်း လူတို့အား သွန်သင်ရန် ဗျာဒိတ်သွင်းခြင်းက အသုံးပြုခဲ့သော “မြေကြီးဆိုင်ရာအရာများ” ပင်လျှင် မပြည့်စုံကြပေ။

“ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ သုံးပါးတစ်စုတွင် အသက်ရှင်သော ပုဂ္ဂိုလ် သုံးပါးရှိကြသည်” ဟူ၍ … “ခမည်းတော်၊ သားတော်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်” ဟူ၍ ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားပြီဖြစ်သည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ် သုံးပါးနှင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရေးဝါဒ၏ စိတ်သဘောများကို ပူးတွဲချိတ်ဆက်ခြင်းသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှု ဖြစ်သော်လည်း၊ “ဤအင်အားကြီးမြတ်သော သုံးပါး၏ နာမတော်” ကို ဘုရားသခင်၏ သဘာဝအဖြစ်တော်နှင့်ဆိုင်သော သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် ပူးတွဲချိတ်ဆက်ခြင်းသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှု မဟုတ်ပေ။

ပရောဖက်မိန်းမက ဘုရားသခင်တော်၏ သုံးပါးတစ်ဆူကို ဖွဲ့စည်းထားသော မဟာတန်ခိုးသုံးပါး၏ “နာမတော်” သည် ခမည်းတော်၊ သားတော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အမှန်တရားတိုင်းကဲ့သို့ပင်၊ တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း စုပေါင်းဖော်ပြလာသောအခါ၊ ပြည့်စုံသော သက်သေခံချက်သည် ဖော်ပြပြီးသား လမ်းမှတ်အရာတိုင်းကို ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်တို့၏ သက်သေခံချက်များကိုလည်း ပေါင်းစည်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဒန်နီယေလက ခရစ်တော်အား Palmoni ဟူသော နာမဖြင့် (အခြားနာမများလည်းရှိသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ ဥပမာတစ်ခုသာဖြစ်သည်) ခေါ်ဆိုသည်။ ယောဟန်က ကိုယ်တော်ကို Alpha and Omega ဟု ခေါ်ဆိုပြီး မောရှေက Jehovah ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ Ellen White ၏ အဆိုအရ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် ခမည်းတော်၊ သားတော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ဖြစ်သည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်မှ အတိုချုံးဘေးဆိုင်ရာအချက်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုသည်။ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ယေရှု၏ သက်သေခံချက်ကြောင့် ပတ်မို့ကျွန်းသို့ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအတွက် ရည်မှန်းထားသော ပရိသတ်အုပ်စု နှစ်စုရှိသည်။ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ပြင်ပ၌ရှိသူများနှင့် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အတွင်း၌ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယောဟန်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို နာခံသောကြောင့် လောကမှသာမက နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းခံရသော အက်ဒ်ဗင်တစ်တစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုရုံမျှမက၊ ပရောဖက်ဝိညာဉ်၏ အရေးအသားများကို နာခံသောကြောင့်လည်း နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းခံရသူကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပရောဖက်ဝိညာဉ်ကို ဆန့်ကျင်၍ ကျရောက်လာသော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုသည် ပြင်ပမှမဟုတ်ဘဲ အတွင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရှေးအစ္စရေး၏အစတွင်၊ အီဂျစ်ပြည်၌ နှစ်လေးရာနေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ရွေးကောက်ထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ရမည့်သူများသည် ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်ထိန်းတော့ကြ။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် သဘောသဘာဝကို မသိကြ။ သိမ်းသွင်းခံဘဝ၌ ရှိနေစဉ် စွဲမြဲလာခဲ့သော ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သည့် နားလည်မှုလွဲများကိုသာ သူတို့ လက်ခံထားကြသည်။ ဘေးဒဏ်ဆယ်ပါး၊ အနီရောင်ပင်လယ်မှ ကယ်တင်ခြင်း၊ ကောင်းကင်မှဆင်းသော မန္န၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ၎င်း၏ ပရိဘောဂအလုံးစုံ၊ မြင့်မြတ်သော အခမ်းအနားများ၊ အပြင်ဝင်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာန၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၊ သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့သော ကျောက်၊ သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့သော ထိုကျောက်မှ ထွက်လာသော ရေနှင့် တိုင်ပေါ်ရှိ မြွေတိုင်အောင်—ဤအရာအားလုံးသည် မိမိရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးအတွင်း၌ ဘုရားသခင်အကြောင်း သိကျွမ်းမှုကို တိုးပွားစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်သည့် ပညာပေးမှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုတဖြည်းဖြည်း တိုးတက်သည့် ပညာပေးမှုသည် ကျမ်းပြုဆရာတို့က “ကိုယ်တော်ကို နောက်တစ်ဖန် မေးခွန်းမမေးဝံ့ကြတော့” သည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးရာတွင် သူတို့အတွက် ကျန်ရှိသေးသော အလွန်နောက်ဆုံး အကြောင်းအရာကို သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့ရာ၊ ၎င်းသည် ဒါဝိဒ်၏ အမည်နှင့် ခရစ်တော်သည် မည်သူဖြစ်၍ မည်သို့သောသူဖြစ်သည်ကို ဆိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

ခေတ်သစ်ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလ၏အစအဦး၌၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗာဗုလုန်၌ ၁၂၆၀ နှစ်ကြာပြီးနောက်၊ ရွေးချယ်ခံ ပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ရမည့်သူတို့သည် ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်ထိန်းတော့ကြချေ။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ သို့မဟုတ် သဘောသဘာဝကို မသိကြချေ။ သူတို့သည် သိမ်းသွားခြင်းခံရသောကာလအတွင်း ကိုယ်တို့၌ သွင်းသင်ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သည့် နားလည်မှုလွဲမှားချက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။ Adventism ၏ သမိုင်းသည် ၎င်း၏ လမ်းမှတ်အမှတ်အသားများ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းများ၊ အလျှော့အတင်းများနှင့် အတွင်းပိုင်း ရုန်းကန်မှုများအပါအဝင် ၁၈၈၀ ပြည့်နှစ်များ၌ The Desire of Ages ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည့် အချိန်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်၏ စာမျက်နှာ ၆၇၁ တွင် ထိန်းသိမ်းသိုဝှက်ထားသောအရာမှာ၊ ဆယ်ရှစ်ရာစုမှ လာသော နားလည်မှုထက် အလွန်ကျော်လွန်၍ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ တစ်ပါးတည်းမှုဆိုင်ရာ နားလည်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဣသရေလသည် မိမိတို့၏ အစပြုသမိုင်းမှ ရရှိခဲ့သော နားလည်မှုအပေါ် အခြေပြုသည့် ဘုရားသခင်တော်၏ သဘောသဘာဝတော်အကြောင်း ကန့်သတ်ထားသော နားလည်မှုကြောင့် အဆုံးသတ်ကာလတွင် အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ယေရှု၏ သက်သေခံချက်က ခမည်းတော်ဖြစ်စေ၊ သားတော်ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးသည် “ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ဘုရားသခင်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းအလုံးစုံ” ဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားသည် (Colossians 2:9)။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ သက်သေခံချက်ကလည်း “ဣသရေလအမျိုး၊ နားထောင်ကြလော့။ ငါတို့၏ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုထားသည် (Deuteronomy 6:4)။

ယနေ့ခေတ် အစ္စရေးတွင် ဘုရားသခင်၏ အတူတကွတည်ရှိသော သဘောတရားအကြောင်း အယူအဆအမျိုးမျိုးကို ကိုင်စွဲထားကြပြီး၊ ထိုအယူအဆများအနက် မှန်ကန်သောအယူအဆမှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ယနေ့ခေတ် အစ္စရေး၏ အဆုံးကာလ၌ စုံစမ်းခန့်မှန်းကာလ ဆက်လက်တည်ရှိနေစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွင့်ပြသခြင်းဆိုင်ရာ အမှုကို အပြီးသတ်မည်ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့အတွက်လည်း ထိုသို့ပင် ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မပြောင်းလဲတော်မူပေ။ ထာဝရကာလတစ်လျှောက်လုံး ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ နားလည်မှုသည် ဆက်လက်တိုးပွားသွားမည်မှာ သေချာသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိအကြောင်းကို မိမိ၏ လူမျိုးအား သင်ကြားပေးရန် ကြိုးပမ်းတော်မူမှုကို ပြသလျက်ရှိသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ပရောဖက်ပြုသော အမှန်တရား၏ လမ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ရှိခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းသည် ယခုသင်ကြားပေးလိုတော်မူသော ပညာပေးခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုပညာပေးလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်၌ တွေ့ရသော အချက်အလက်များသည် စုံစမ်းခန့်မှန်းကာလ ပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဆွေးနွေးမှု၏ အဆုံးတစ်ခုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။

ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် သူမသည် ယောဟန်၏ ပထမဆုံးသော စကားလုံးများမှ ကိုးကားထားသည်။

အစအဦး၌ အနည်းဆုံး ဘုရားနှစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ယောဟန်က “နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏၊ ဘုရားနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏” ဟု တိတိကျကျ ဆိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ ပထမပိုဒ်တွင် ဟီဘရူးစကားလုံး “Elohim” ကို “ဘုရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်း၌ “Elohim” ကို တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားကို ညွှန်ပြရန် သဒ္ဒါဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ်အတွင်း ထည့်သွင်းအသုံးပြုလေ့ ရှိသော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ အများကိန်း ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ဤအကြောင်းအရာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မိမိ၏ ဒုတိယသက်သေခံချက်အားဖြင့် ထိုပိုဒ်ရှိ “Elohim” ကို တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားဟု ယူဆနိုင်ခြင်းကို ဖယ်ရှားပစ်သည်။ သူ၏ သက်သေခံချက်သည် အနည်းဆုံး ဘုရားနှစ်ပါး ရှိကြောင်းကို တည်ထောင်ပေးသည်။

ပရောဖက်တော်ဝင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းလိုက်နာသည်ဟု ဝန်ခံသော သုံးပါးတစ်ဆူဝါဒဆန့်ကျင်သူများအတွက် ပို၍ စိတ်ပူပန်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ၊ အစအဦး၌ “ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လှုပ်ရှားတော်မူ၏” ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ရေပေါ်၌ လှုပ်ရှားတော်မူသော “ဝိညာဉ်တော်” သည် ခမည်းတော်ဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် သားတော်ဖြစ်သလော၊ သို့တည်းမဟုတ် ဆရာမဝှိုက်က ကိုယ်တော်အား အမည်ပေးသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ သုံးပါးစု၏ တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သလော။ ယောဟန်၏ ဧဝံဂေလိကျမ်း၌ ပထမ သုံးပိုဒ်နောက်တွင် ဤစကားများ ဆက်၍ လာ၏။

အလင်းနှင့် အမှောင်ကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းသည် “ကမ္ဘာဦးကျမ်း” ၏ အစပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသောအရာနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။

ဘုရားသခင်၏သဘောတော်ကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြပြီးနောက် ဆက်လက်လာသော ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်း၌ အကြောင်းအရာဖြစ်သော အလင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် ဤအပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ခုထံသို့ ကျွန်ုပ်တို့ မကြာမီ ပြန်လည်လာမည်။ အစအဦး၌ ပထမဦးဆုံး ကိုင်တွယ်ဖော်ပြသော အမှန်တရားမှာ ဘုရားသခင်၏သဘောတော်၏ ဖွဲ့စည်းပုံ သို့မဟုတ် သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုကျမ်းပိုဒ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၌ နောက်ဆုံးစကားလုံးသုံးလုံးကို တွေ့ရသော အခန်း ၂၊ အခန်းငယ် ၃ သို့မရောက်မချင်း မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်လက်သွား၏။ ထိုစကားလုံးသုံးလုံးသည် ပေါင်းစည်းလျှင် “အမှန်တရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဟေဗြဲအက္ခရာ သုံးလုံးဖြင့် စတင်ထားသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်း၏ အစပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သုံးပါးတစ်ဆူတော်ကို မိတ်ဆက်တင်ပြပြီး၊ ထို့နောက် နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးကို ဖော်ပြကာ၊ ထို့နောက် Alpha နှင့် Omega ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် သမ္မာတရား၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ကိုယ်စားပြုသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ လက်မှတ်တော်ဖြင့် ထိုအပိုဒ်ကို အဆုံးသတ်ထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် သင်ကြားထားသော ပထမအမှန်တရားများ၏ အဆုံးသတ်သည် ထိုကျမ်းပိုဒ်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “ဘုရားသခင်,” “ဖန်ဆင်းတော်မူ၏,” နှင့် “ပြုတော်မူ၏” ဟူသော စကားလုံးသုံးလုံးဖြင့် အဆုံးသတ်သဖြင့်၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်၏ အစကို အလေးပေးဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ အလွန်အရေးကြီးသည့်အရာအဖြစ် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကိုလည်း အလေးအနက်ဖော်ပြထားသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် သဘာဝကျစွာ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတော်တို့အကြားရှိ နိမိတ်လက္ခဏာလည်း ဖြစ်သည်။ “အမှန်တရား” ကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ထိုနောက်ဆုံး စကားလုံးသုံးလုံး၏ အစတွင်ပါရှိသော အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုသက်သေခံချက်သည် ဥပုသ်နေ့၏ အမှန်တရားသည် မည်မျှ အရေးပါ၍ မည်မျှ အဓိပ္ပာယ်ကြီးမားကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြနေသော်လည်း၊ ထိုအက္ခရာသုံးလုံးသည် ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများ၏ အဆင့်သုံးဆင့်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုနေသည်မှာလည်း ထိုမျှတင်မက နက်နဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလွန်ပထမကျမ်းပိုဒ်အတွင်း၌ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုး၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်သည့် ဥပုသ်နေ့ကို အချိန်အဆုံး၌ စမ်းသပ်မည့် အရေးကိစ္စအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးကျမ်းကလည်း ယောဟန်၏ ဧဝံဂေလိကျမ်း၌ရှိသော သူ၏ သက်သေခံချက်နှင့်အတူ လိုက်ဖက်ညီစွာ ပါဝင်သော တတိယ သက်သေကို ပေးထားသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁ ၏ ပထမဆုံး ကျမ်းပိုဒ် သုံးပိုဒ်သည် နောက်ဆုံး သတိပေးသတင်းစကားကို၎င်း၊ ထိုသတင်းစကားကို ဘုရားသခင်ထံမှ လူသားတို့ထံသို့ မည်သို့ ပို့ဆောင်ကြောင်းကို၎င်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသဖြင့်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းနှင့် ဒံယေလကျမ်းအကြား ကွာခြားချက်တစ်ရပ်ကို ထင်ရှားစေသည်။ တစ်ခုမှာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ ဗျာဒိတ်ဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ အသိအမှတ်ပြု၍ “လိုင်းပေါ်လိုင်း” အစဉ်အတိုင်း ပေါင်းစည်းရမည့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းများ ရှိသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းများ အားလုံးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ အဆုံးသတ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် တံဆိပ်ခတ်ထားသောကျမ်းမှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း မဟုတ်သကဲ့သို့၊ တံဆိပ်ခတ်ထားသည်မှာ ဒံယေလကျမ်း တစ်ကျမ်းလုံးသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဒံယေလကျမ်းအတွင်း တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သည်မှာ “နောက်ဆုံးသောကာလများနှင့် ဆိုင်သော ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အပိုင်း” ဖြစ်သည်။

“နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ကို ယေဘုယျအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နားလည်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို ဘုရားသခင်မှ ထုတ်ဖော်ပေးထားသော နှုတ်ကပတ်တော်များအဖြစ် နားလည်မည်ဆိုလျှင် (အမှန်ပင် ထိုသို့ဖြစ်ကြသည်) “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ဟူသော အသုံးအနှုန်းတွင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတအဓိပ္ပာယ်တစ်ရပ် ပူးတွဲရှိမရှိကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ သုံးသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” သည် ပရောဖက်ပြုသမိုင်း၏ တိကျသတ်မှတ်ထားသော ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအတွက် ထောက်ခံအတည်ပြုသည့် အကြောင်းရင်းလိုင်းများစွာ ရှိသည်။ ထိုသမိုင်းကို မကြာမီကာလအတွင်း ကျွန်ုပ် တင်ပြဖော်ပြနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။ ၎င်းသည် အထူးသဖြင့် 1798 ခုနှစ်မှ စ၍ စုံစမ်းခြင်းကာလ ပိတ်သိမ်းသည်အထိရှိသော သမိုင်းကာလဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်မှာ၊ ပကတိ သန့်ရှင်းရာဌာန အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု၌ တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော တစ်နှစ်လျှင် တစ်ရက်သာ ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့မှာ အပြစ်ဖြေရာနေ့ ဖြစ်သည်။ ထိုပကတိ အခမ်းအနားသည် Sister White က anti-typical Day of Atonement ဟု ခေါ်ဆိုသော အရာ၏ ပုံရိပ်အမျိုးအစားတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် စုံစမ်းခြင်းကာလ၏ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဒံယေလကျမ်း၌ တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်သည် နှစ်မျိုးနှစ်စားရှိ၏။ မိလာရိုက်များက အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး တရားစီရင်ခြင်းဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကြေညာသော နောက်ဆုံးကာလနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ် ရှိခဲ့၏။ ဒံယေလကျမ်း၌ရှိသော ထိုအခန်းကဏ္ဍကို အခန်းကြီး ၈ နှင့် ၉ တို့၏ ဥလိုင်မြစ်ရူပါရုံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထား၏။ ဒံယေလကျမ်း၌ တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခဲ့သော အခြားပရောဖက်ပြုချက်မှာ တရားစီရင်ခြင်း၏ အဆုံးသတ်၊ အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးသတ်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အဆုံးသတ်၊ နှင့် ကမ္ဘာလောက၏ အဆုံးသတ်ကို ကြေညာ၏။ ထိုရူပါရုံကို ဟိဒ္ဒေကေလမြစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထား၏။

Ulai ရူပါရုံသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖြည့်ဖော်ပြခြင်းခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးကို ရည်ညွှန်းသည်။ Hiddekel ရူပါရုံသည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁၊ အပိုဒ် ၄၀ တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ယခင် ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စုကို ကိုယ်စားပြုသော နိုင်ငံများသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့အားဖြင့် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရသော ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် တံဆိပ်ဖြည့်ဖော်ပြခြင်းခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ ရန်သူများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤရူပါရုံနှစ်ခုသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ အသင်းတော် ခုနစ်ပါးနှင့် တံဆိပ် ခုနစ်ချက်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ တစ်ခုမှာ အသင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်း သမိုင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ အသင်းတော်၏ အပြင်ပိုင်း သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခုလုံးသည် ကာလအလျားတစ်လျှောက်လုံးကို လွှမ်းခြုံကာ “ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအတွက်” “အထူးသဖြင့်” ဖြစ်ကြသည်။

သို့ရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားသောကျမ်းမဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားသောကျမ်းဖြစ်သည်ဟုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောထားသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် မဖွင့်လှစ်မထားတော့ခြင်းမှာ ဒံယေလကျမ်းထဲရှိ ပရောဖက်ပြုချက်များ မဖွင့်လှစ်မထားတော့ကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဒံယေလကျမ်းတွင် ဖွင့်လှစ်ခံရသော ပရောဖက်ပြုချက်လိုင်းများသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် တွေ့ရသော လိုင်းများနှင့် တူညီသော လိုင်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော အရာမှာ အထူးသဖြင့် “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” အတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးနှင့် ဆက်နွယ်သော ဗျာဒိတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဆစ္စတာ ဝှိုက်က ဤဖော်ပြချက်ကို ရေးသားသောအချိန်၌ “မိုးကြိုးခုနစ်သံ” သည် ထိုအချိန်တွင်ပင် တံဆိပ်ခတ်ထားဆဲဖြစ်သဖြင့်၊ “ဤသည်မှာ တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကျမ်းဖြစ်သည်” ဟု သူမ ရေးသားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူမက ဒံယေလကျမ်းကိုလည်း “တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော ကျမ်း” ဟု အတိတ်ကာလဖြင့် ဆိုခဲ့သည်။ သူမအတွက်မူ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ၎င်းသည် ဖွင့်လှစ်ပြီးဖြစ်ခဲ့သည်။

သူမ၏အသက်တာကာလအတွင်း ခုနစ်မိုးကြိုးများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ တံဆိပ်ခတ်၍ထားခဲ့သည့်အရာသည် ခုနစ်မိုးကြိုးများက ကိုယ်စားပြုသော အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များသာ မဟုတ်ဘဲ၊ အဓိကအားဖြင့် “ခုနစ်မိုးကြိုးများ” သည် Adventism ၏ အစသည် Adventism ၏ အဆုံးနှင့် ပြိုင်ညီကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ဖြစ်သည်။ “ခုနစ်မိုးကြိုးများ” သည် ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို နားလည်ရန် လိုအပ်သော အရေးအကြီးဆုံး ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ နိယာမကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတစ်ရပ်ကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြသနေသည်။ ထိုဂုဏ်အင်္ဂါမှာ ကိုယ်တော်သည် အရာခပ်သိမ်း၏ အစနှင့် အဆုံး ဖြစ်တော်မူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဆက်နွှယ်သော သမ္မာတရားများတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတစ်ရပ် ရှိကြောင်းကို ဖော်ညွှန်းထားသည်။

“ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့” အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခံရသော ယေရှုသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး အမှန်တရားကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် စနစ်တကျ ဖော်ထုတ်တော်မူရာ၌ ကိုယ်တော် ပြီးမြောက်စေတော်မူသော အမှုတော်ကို သင်္ကေတပြုဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နားလည်ရမည့် အချိန်ကာလသို့ မရောက်မချင်း ပရောဖက်ပြုနှုတ်ကပတ်တရားကို တံဆိပ်ခတ်ထားတော်မူသည်။ သင်ကြားပို့ချခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကိုယ်တော်သည် အမှန်တရားကို တံဆိပ်ခတ်တော်မူသကဲ့သို့ တံဆိပ်ဖြည်တော်မူလည်း ဖြစ်သည်။ Palmoni အဖြစ် ယေရှုသည် အံ့ဖွယ် ကိန်းဂဏန်းတွက်ချက်တော်မူသောအရှင်၊ ကိုယ်တော်၏ သမိုင်းတော်ကို ထိန်းချုပ်တော်မူသော အချိန်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်တော်မူသည်။ Alpha and Omega အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် အခြားအရာများအနက် ဘာသာစကား၏ အရှင်သခင်လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့ အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့အား အမှန်တရားကို မည်သည့်အချိန်၌ ဖော်ပြမည်ကို ထိန်းချုပ်တော်မူသော အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁ တွင် ပထမ သုံးပိုဒ်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ သုံးပါးတစ်ဆူတော်ကို ကွဲပြားသော အဖွဲ့အစည်း သုံးပါးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးစာအုပ်အဖွင့်တွင် ခမည်းတော်၊ ဝိညာဉ်တော်နှင့် သားတော်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြလျက် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်အား နှုတ်ဆက်မင်္ဂလာပို့သခြင်းကို ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အဆုံးသတ်သည် အစကို ပြန်လည်ထပ်မံဖော်ပြနေပြီး၊ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင့်သဘောတရားကို မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို အလေးအနက်ထားဖော်ပြနေသည်။ ထိုအရာကို ဖိလဒေလဖိအမျိုးသားတို့ဖြစ်လာမည့်သူများနှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ဖွဲ့စည်းမည့်သူများအတွက် ပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ လမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပုံစံကြိုတင်ဖော်ပြခြင်းခံခဲ့ရသော နောက်ဆုံးပဋိညာဉ်လူမျိုးဖြစ်ကြသည်။ ထိုသက်သေများသည် အခြားသမ္မာတရားများနှင့်အတူ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သဘောသဘာဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာဆိုင်ရာ အသိပညာကို ပရောဖက်ပြုသမိုင်းတစ်လျှောက် အဆင့်ဆင့်တိုးမြှင့်ပေးရန် ရှာဖွေလုပ်ဆောင်လာခဲ့ကြောင်းကို တည်ထောင်ဖော်ပြသည်။

ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းမရှိသော လူသား၏အခြေအနေကို သမ္မာကျမ်းစာ၌ အထင်ရှားဆုံး သင်္ကေတပြသည်မှာ အဲဂုတ္တုပြည်ကို ကိုယ်စားပြုသော ဖာရောဖြစ်၏။ အဲဂုတ္တုပြည်သည် လောကတစ်ခုလုံးနှင့် ထိုကြောင့် လူသားအပေါင်းတို့ကို သင်္ကေတပြသည်။ ထိုလမ်းမှတ်သည် ဘုရားသခင်က မိမိ၏နာမတော်ကို ထင်ရှားစေလိုတော်မူသော အချိန်၊ အရုပ်အမှန် ဣသရေလ၏ အစတွင် ထိုဖြစ်စဉ်ကို စတင်စေသည်။ အရုပ်အမှန် ဣသရေလ၏ အဆုံးတွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ နာမတော်နှင့်ဆိုင်သော အငြင်းပွားမှုသည် ထပ်မံဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အရုပ်အမှန် ဣသရေလ၏ အဆုံး၌ ယေရှုသည် ဒါဝိဒ်၏ သမိုင်းကို ဖော်ညွှန်း၍ “ပထမဆုံးဖော်ပြချက်၏ စည်းကမ်း” ကို အသုံးပြုလျက်၊ ယုဒလူတို့၏ လောဒိကိယမျက်ကန်းခြင်းနှင့်ဆိုင်သော နောက်ဆုံးကြေညာချက်ကို ကိုယ်တော်နှင့် သူတို့အကြား အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု၌ အမှတ်အသားပြုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသမျှကို သူတို့သည် နားမလည်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ စည်းကမ်းကိုလည်း မသိကြသကဲ့သို့၊ သူတို့ရှေ့၌ ရပ်တည်နေသော အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါကိုလည်း မသိကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလ၏ အစပြုကာလ၌၊ မောရှေ၏ သမိုင်းတွင် ပုံဆောင်ပြထားသော အငြင်းပွားမှုသည် အပြိုင်အဆိုင် ပြန်လည်ပေါ်လွင်လာသည်။ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒသည် “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ၏ သမိုင်းလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာစဉ်၊ ရှေးဣသရေလ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ Alpha နှင့် Omega ကို ပိုမိုနားလည်ရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ပေးအပ်ခြင်းခံရခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နေ့ရက်များ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံး၌ မေးခွန်းများ ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မရှိတော့မည့် အမှတ်တစ်ခု ရှိလာလိမ့်မည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းတစ်သို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလျှင်၊ ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ရှိတော်မူသောသူ၊ ရှိခဲ့တော်မူသောသူ၊ ကြွလာတော်မူမည့်သူထံမှလည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်တော် ခုနစ်ပါးထံမှလည်းကောင်း၊ ယေရှုထံမှလည်းကောင်း ပို့လွှတ်ခြင်းခံရကြောင်းကို တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်တော်၏ အဘိဓမ္မာတော်ကို ယေရှု၊ ဝိညာဉ်တော် ခုနစ်ပါး၊ နှင့် ရှိတော်မူသောသူ၊ ရှိခဲ့တော်မူသောသူ၊ ကြွလာတော်မူမည့်သူ ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသဖြင့်၊ ရှိတော်မူခြင်း၊ ရှိခဲ့တော်မူခြင်း၊ ကြွလာတော်မူမည့်ခြင်း ဟူသော လက္ခဏာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသူမှာ ခမည်းတော်ပင် ဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိနိုင်သည်။ ဤလက္ခဏာရပ်များသည် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရသဘာဝကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ တည်ရှိတော်မူခဲ့ပြီး၊ အခန်းငယ် ရှစ်နှင့် ကိုးတွင် ထိုအရည်အချင်းတစ်ရပ်တည်းကိုပင် ယေရှုထံသို့ ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ပေးထားသည်။

ယေရှု၏စကားတော်များကို အနီရောင်ဖြင့် ဖော်ပြထားသော သမ္မာကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထားသူများသည် အခန်းငယ် ၈ နှင့် ၁၁ တွင် စကားပြောနေသူမှာ ယေရှုဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ ထိုအခန်းငယ်များတွင် ယေရှုသည် မိမိကိုယ်ကို “ရှိတော်မူသောသူ၊ ရှိခဲ့တော်မူသောသူ၊ ကြွလာတော်မူမည့်သူ ဖြစ်တော်မူသော ထာဝရဘုရား” ဟူ၍ ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့်၊ မိမိသည် ခမည်းတော်နှင့် တစ်ထပ်တည်းသော ထာဝရသဘောသဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူကြောင်း ဖော်ထုတ်တော်မူသည်။ ထို့ပြင် ယေရှုသည် မိမိကိုယ်ကို “အနန္တတန်ခိုးရှင်” ဟူ၍လည်း ထပ်မံဖော်ပြတော်မူသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစတွင်၊ ထိုကျမ်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် “ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်” ဟု ဖော်ပြထားသည့် ထိုကျမ်း၏ အဖွင့်၌ပင်၊ ယေရှုက အလွန်ပထမဆုံး မိန့်ဆိုတော်မူသော အရာမှာ မိမိသည် အာလဖနှင့် ဩမေဂ ဖြစ်တော်မူကြောင်း၊ ခမည်းတော်သည် ထာဝရတော်မူသကဲ့သို့ မိမိလည်း ထာဝရတော်မူကြောင်း၊ ထို့ပြင် မိမိသည်လည်း အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝဆိုင်ရာ ဂုဏ်အင်များသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ယေရှုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလွန်ပထမဆုံးသော စကားလုံးများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုဂုဏ်အင်များသည် ဘုရားသခင်၏ သဘောတော်ဆိုင်ရာ မူလရပ်တည်ချက်ကို ယနေ့တိုင် ကာကွယ်ထောက်ခံနေဆဲဖြစ်သော အက်ဒဗင်တစ်များအတွက် တိုက်ရိုက် ထိမိလဲကျစေသော အတားအဆီးများပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ခမည်းတော်က မိမိ၏ သားတော်ကို ပေါ်ထုတ်တော်မူခဲ့သော အချိန်တစ်ချိန် ရှိခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အဆုံးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစနှင့် ကိုက်ညီသည်။

ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သုံးပါးတစ်ဆူတော်အကြောင်း ဖော်ပြချက်နောက်တွင် လိုက်၍လာသည်။ အခန်း နှစ်ဆယ့်နှစ်တွင် စာအုပ်၏ အဆုံးပိုင်းသည် စာအုပ်၏ အစပိုင်းနှင့် ကိုက်ညီနေကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရပြီး၊ အခန်း ၁ ၏ အပိုဒ် ၇ ကို ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းအား ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် အပိုဒ် ၁၂ က အပြိုင်သဘောဖြင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။

ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁ တွင်ကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်ကို အာလဖနှင့် အိုမေဂါ ဟု ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ဝိညာဉ်တော်က အသင်းတော်များထံသို့ မိန့်တော်မူသည့်အရာကို ကြားမည့်သူများနှင့် မကြားမည့်သူများအကြားရှိ ကွဲပြားချက်ကို ထပ်မံဖော်ညွှန်းတော်မူသည်။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်သည် အခန်းကြီး ၁ ၏ အခန်းငယ် ၁ မှ ၃ အထိတွင် ဖော်ပြထားသော ဆက်သွယ်ဖော်ပြမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ရည်ညွှန်းလျက်၊ သတင်းစကားကို ယောဟန်ထံသို့ ပို့ဆောင်စေရန် ဂါဗြေလကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူသည်။

ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ရှေးအစ္စရေး၏ အဆုံးကာလ၌ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့အား မိန့်တော်မူခဲ့သော နောက်ဆုံးကြေညာချက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” အတွက် တုံ့ပြန်၍၊ ယုဒလူတို့၏ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ၌ နားမလည်နိုင်ခဲ့သည့် အရာကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့်၊ ပကတိအစ္စရေးနှင့် ဝိညာဉ်ရေးအစ္စရေး နှစ်မျိုးစလုံး၏ အဆုံးသတ်များကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချိတ်ဆက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ဒါဝိဒ်၏ အမြစ် (အစ) နှင့် အနွယ် (အဆုံး) ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏ အရှင်အကြောင်းသည် ဆန့်ကျင်ငြင်းခုံနေသော ယုဒလူတို့အား ယေရှု မိန့်တော်မူခဲ့သည့် နောက်ဆုံးကြေညာချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်သို့ ပေးသော သတင်းစကားအရ မိမိတို့ကို ယုဒလူဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြသော်လည်း မဟုတ်သောသူတို့အတွက် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ထုတ်ပြန်မည့် အဆုံးသတ်ကြေညာချက်ကို ပုံဆောင်ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

သန့်ရှင်းသူတို့၏ ခြေတော်ရင်း၌ ကိုးကွယ်ကြသူတို့သည် သခင်၏ နှုတ်တော်ထဲမှ အန်ထုတ်ခြင်းကို ခံရပြီးဖြစ်သော လောဒိကိမြို့ဆိုင်ရာ အဒဗင်တစ်တို့ဖြစ်ကြသည်။

သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ပရောဖက်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်အရ၊ သန့်ရှင်းသူတို့၏ ခြေတော်၌ ကိုးကွယ်ဝပ်တွားကြသူတို့သည် စာတန်၏ တရားစရပ်၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုဒလူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း အမှန်မဟုတ်ကြ။ ဖြောင့်မတ်သော အက်ဒ်ဗင်တစ်တို့ကို ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်၌ ရည်ညွှန်းပြောဆိုထားသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် ဖိလဒေလဖိလူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုဒလူဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း မဟုတ်ကြသူတို့မှာ လောဒိကိအသင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” တွင် သစ္စာရှိသောလူတို့၌ အုပ်စုနှစ်မျိုးရှိသည်—တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် သက်သေခံ၍ အသက်ပေးရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အသင်းတော်ခုနစ်ပါးအနက် ပြစ်တင်ဝေဖန်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမရှိသော အသင်းတော်နှစ်ပါးသာ ရှိသည်။ တစ်ပါးမှာ ဘယ်သောအခါမျှ မသေကြသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ဖိလဒေလဖိဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ပါးမှာ သစ္စာရှိသော သက်သေခံအသက်ပေးရသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော စမူရနာ ဖြစ်သည်။ သက်သေခံ၍ အသက်ပေးရသူတို့နှင့် မသေကြသူတို့၊ စမူရနာနှင့် ဖိလဒေလဖိတို့သည် မိမိတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကား၌ အပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း တစ်စုံတစ်ရာ မတွဲဖက်ထားသော အသင်းတော်ခုနစ်ပါးအနက် တစ်ခုတည်းသော အသင်းတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် အသင်းတော်နှစ်ပါးစလုံးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုဒလူဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း မဟုတ်ကြသူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဤသို့ ဖြစ်သည်မှာ၊ သူတို့အားလုံးသည် “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ” ၌ တူညီသော အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နေရသော တူညီသည့် အသင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြပြီး၊ အုပ်စုတစ်စုသည် မိမိတို့၏ အသွေးဖြင့် သက်သေခံရန် ချမှတ်ထားခြင်းခံရသူများဖြစ်၍ ဘုန်းတော်ထင်ရှားပြောင်းလဲရာ တောင်ပေါ်၌ မောရှေက ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ အခြားအုပ်စုတစ်စုကိုမူ ဘယ်သောအခါမျှ မသေခဲ့သော ဧလိယက ကိုယ်စားပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် စမုရနာအသင်းတော်၏ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေများကို ဖော်ပြတော်မူစဉ်၊ “သို့သော် သင်သည် ချမ်းသာ၏” ဟု မိန့်တော်မူရာ၌သာ ကောင်းမြတ်သော မှတ်ချက်တစ်ခုကို ပြုတော်မူပြီး၊ ထိုအားဖြင့် မချမ်းသာသော စာတန်၏ တရားစရပ်ဝင်များနှင့် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်နှိုင်းယှဉ်တော်မူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းအတွင်းတွင် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဖြစ်၍ မိမိတို့ကို ချမ်းသာသည်ဟု ထင်ကြသော်လည်း အမှန်တွင် မချမ်းသာသူများသည်၊ မိမိတို့ကို ယုဒလူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း မဟုတ်ကြသော ယုဒလူများဖြစ်ကြ၏—အကြောင်းမူကား သူတို့သည် လာအိုဒိကေယာ သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့်တည်း။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစပိုင်း၌ ဘုရားသခင်တော်၏ သုံးပါးတစ်ဆူတော်ကို သီးခြားပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အဆုံးပိုင်း၌ ယေရှုနှင့် ဝိညာဉ်တော်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ခမည်းတော်ကိုမူ တိုက်ရိုက်မဖော်ပြထားပေ။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ အရေးမကြီးသောအရာ မဟုတ်၊ အကြောင်းမူကား “တစ်ကြောင်းပြီး တစ်ကြောင်း” ဟူသော အခြေခံသဘောတရားကို “ပထမအရာသည် နောက်ဆုံးအရာကို ပုံဖော်ပြသသည်” ဟူသောသဘောနှင့် ပေါင်းစပ်သုံးသပ်လျှင်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်များ၌ ခမည်းတော်ကို အသိအမှတ်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျမ်း၏ ပထမအခန်းငယ်များ၌ပင် သူသည် ထိုအရပ်၌ ရှိနေကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁ နှင့်လည်း မကွာခြားပေ။ ထိုအခန်း၌ ယောဟန်သည် ဝိညာဉ်တော်ကို တိုက်ရိုက်သတ်မှတ်ဖော်ပြခြင်း မပြုသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုအရပ်၌ ရှိနေကြောင်း နားလည်ရသည်။ အကြောင်းမှာ “အစအဦး၌” ဟူသော စကားရပ်ကို ပထမဆုံး ရေးသားထားသည့် အချိန်ကတည်းက ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုအရပ်၌ ရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏ ခရစ်ဝင်သက်သေခံချက်သည် အခန်းကြီး ၁ ၌ “အစအဦး၌” ဟူသော အတိအကျတူညီသည့် စကားရပ်ဖြင့် စတင်ထားသည်။

“အစ” သည် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ line upon line အပါအဝင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများနှင့်အညီ သုံးသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ အစသည် ယောဟန်ခရစ်ဝင်၏ အစလည်း ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစလည်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျမ်း၏ အဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ ထို လိုင်းလေးလိုင်းအနက် သုံးပါးတစ်ဆူ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးအား နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖော်ထုတ်ပြထားပြီး၊ လိုင်းတစ်လိုင်း၌ (ယောဟန်ခရစ်ဝင်၌) ဝိညာဉ်တော် မပါရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ကာ၊ စတုတ္ထလိုင်း၌ ခမည်းတော် မပါရှိပါသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာများကို ပေါင်းစည်းကြည့်ရှုသောအခါ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးလုံးသည် လိုင်းလေးလိုင်းလုံးတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားကြသည်။

ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်ကို ထင်ရှားစေရန် ကြွလာတော်မူခဲ့ပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သားတော်ကို ထင်ရှားစေရန် ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ သုံးပါးလုံးသည် ထာဝရတည်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို ပြုတော်မူခဲ့ကြသည်။ ခမည်းတော်သည် လောကကို အလွန်ချစ်တော်မူသဖြင့် ယေရှုကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ယေရှုသည်လည်း လောကကို အလွန်ချစ်တော်မူသဖြင့်၊ မိမိဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သောသူတို့၏ အသားခန္ဓာကို ထာဝရအတွက် မိမိအပေါ်သို့ ယူဆောင်တော်မူရန် သဘောတူတော်မူခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် မိမိဖန်ဆင်းထားသော အရာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်တော်မူသော ဤအမှု၌ မည်သို့သော ပေးဆက်ခြင်းမျိုးကို ဖော်ပြထားသနည်း။ ဘုရားသခင်၏ သုံးပါးတစ်ဆူ၌ တတိယပုဂ္ဂိုလ်တော်သည်လည်း မိမိကိုယ်ကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် “လူသားမျိုးနွယ်” ဟုခေါ်သော ဖန်ဆင်းခံအဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ ထာဝရတိုင်အောင် နေထိုင်တော်မူရမည့် အနေအထားကို လက်ခံတော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်၏ သင်္ကေတများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ဆက်နွှယ်ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားဖန်ဆင်းခြင်းနှင့်အတူ တည်နေတော်မူရန် ဖြစ်သော ဘုရားသခင်တော်၏ သုံးပါးတစ်ဆူအတွင်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်တော်ဖြစ်တော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာတော်၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သင်္ကေတများကို များသောအားဖြင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ လူသားမျိုးနွယ်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြင့် ဖော်ပြထားလေ့ရှိသည်။ အစအဦး၌ ဝိညာဉ်တော်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားတော်မူ၏။

မောရှေတည်ဆောက်ခဲ့သော သန့်ရှင်းရာဌာန၌ရှိသည့် ပရိဘောဂပစ္စည်းများအနက် လုပ်သားများလိုက်နာရန် အထူးသဖြင့် အသေးစိတ်ပုံစံ သတ်မှတ်ပေးမထားသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အကိုင်းခုနစ်ခုရှိသော မီးတိုင်ဖြစ်သည်။ မီးတိုင်သည် လူ့သဘောသဘာဝနှင့် ဘုရားသဘောသဘာဝ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကြောင့် မီးတိုင်၏ ဒီဇိုင်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် လူတို့က ပါဝင်ကူညီနိုင်ရန် ချန်လှပ်ထားသော တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော် လမ်းလျှောက်သွားလာတော်မူရာ အလယ်၌ရှိသော မီးတိုင်ခုနစ်တိုင်ကို အသင်းတော်ခုနစ်ပါးဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ သို့ရာတွင် မီးတိုင်သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသော ဆီဖြင့် လောင်စာဖြည့်ထားရသည်။ ထို့ပြင် အလင်းပေးရန် မီးတောက်ကို ထောက်ပံ့ပေးသော မီးစာများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ ဝတ်ဆင်ပြီးသား အဖြူရောင် ပိတ်ချောအဝတ်များမှ ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ယင်းသည် လောက၏အလင်းအဖြစ် တောက်ပသော ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် လောက၏အလင်းဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ထိုအလင်းသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဆီဖြင့်သာ လောင်စာရရှိသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို သမ္မာကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြရာ၌ လူတို့နှင့် ဆက်စပ်စွာ မကြာခဏ ဆက်နွှယ်ဖော်ပြထားသည်။

ဤနေရာ၌ မီးအိမ်ခုနစ်လုံးကို “ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ခုနစ်ပါး” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ မီးခွက်တိုင်ခုနစ်တိုင်မှာ အသင်းတော်ခုနစ်ပါးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားထားသည်။

မီးခွက်တိုင်ခုနစ်တိုင်သည် ဝိညာဉ်တော်ခုနစ်ပါးလည်း ဖြစ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်လည်း ဖြစ်ကြသည်။

ဦးချိုခုနစ်ချောင်းနှင့် မျက်စိခုနစ်လုံးတို့သည်လည်း ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက်လုံးသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ဗတ္တိဇံခံယူသောအခါ၌လည်း သူသည် ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက်လုံးသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသူ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် ခမည်းတော်၏ နာမတော်၌လည်းကောင်း၊ သားတော်၏ နာမတော်၌လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ နာမတော်၌လည်းကောင်း ဗတ္တိဇံခံယူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကျပ်အတည်းအတွင်း သေကြသူသော သက်သေခံသူများနှင့် 1844 ခုနှစ်မှစ၍ ယနေ့ခေတ်ဝိညာဉ်ရေးအစ္စရေးအတွင်း ယုံကြည်ခြင်း၌ သေဆုံးခဲ့ကြသောသူအပေါင်းတို့အပေါ် ကြေညာထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၌၊ ၎င်းတို့၏ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းစကားကို ပေးသောသူမှာ ဝိညာဉ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်က “ဟုတ်ကဲ့” ဟုလည်းကောင်း၊ “သူတို့သည် မိမိတို့၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းများမှ အနားယူကြလိမ့်မည်” ဟုလည်းကောင်း မိန့်ဆိုတော်မူသည့်အခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းများတစ်လျှောက်လုံး၊ သူတို့ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ချထားသည့်အချိန်တိုင်အောင်၊ သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏အဆုံးနှင့်အစ၊ သမ္မာကျမ်း၏အစနှင့် ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိတရား၏အစတို့ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရာတွင်၊ ဘုရားသခင်တော်၏ သုံးပါးသောပုဂ္ဂိုလ်တော်အလုံးစုံတို့သည် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ခမည်းတော်လည်း ရှိတော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြစ်သည်မှာ “အကြောင်းအရာတစ်ကြောင်းပေါ်မှာ တစ်ကြောင်း” ဟူသော အနက်ဖွင့်သဘောတရားကို အသုံးချခြင်းအပေါ် အခြေခံသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သားတော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိတော်မူ၍၊ ကိုယ်တော်ကို “အာလဖနှင့် အိုမေဂါ” ဟု ကိုယ်တိုင်ဖော်ပြတော်မူ၏။

လူသားत्वနှင့် ဘုရားत्व၏ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ အသိအမှတ်ပြုလျှင်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသော သင်္ကေတများသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ရည်ညွှန်းသော သင်္ကေတများနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဆက်စပ်၍ တွဲဖက်ထားသနည်းကို ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤရှုထောင့်ကို စိတ်ထဲတွင် ထားလျက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသော “အစအဦး၌” နှစ်ခုဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်လာကြသည်။

ဤ “အစအဦး၌” ဟူသော သက်သေခံနှစ်ပါးကို အသုံးပြု၍၊ အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း မိမိ၏အသက်ကို ပေးတော်မူခဲ့၏၊ အကြောင်းမူကား “ထိုသူ၌ အသက်ရှိ၏” ဟုဆိုထားသကဲ့သို့၊ ထိုအသက်သည် လူတို့၏ “အလင်း” ဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းခံလူ၏ “အလင်း” သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ မီးခွက်များအတွင်းရှိ မီးစာဖြစ်၏။

ဝတ်တိုင်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော ဆီသည် ယုံကြည်သူ၏ အသက်တာ၌ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အစအဦး၌ မြေကြီးသည် မှောင်မိုက်လျက်ရှိ၍ အလင်းမရှိခဲ့။ ထို့နောက် ယေရှုသည် မိမိ၏ အသက်တည်းဟူသော မိမိအထဲ၌ရှိသော အသက်ကို ပေးတော်မူခဲ့၏၊ သို့ဖြစ်၍ လူသားတို့အတွက် အလင်းရှိလာနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ရွေးချယ်တော်မူသောအခါ၊ လူတို့သည် အလင်းကို ရရှိစေခြင်းငှာ မိမိအသက်ကို ပေးတော်မူ၏။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှစ်ခု၌ ဖြစ်သကဲ့သို့၊ အလင်းကို မိတ်ဆက်ပေးသည့် အခါတိုင်းတွင် ထိုအလင်းသည် အလင်းနှင့် မှောင်မိုက်၊ နေ့၏သားသမီးများ သို့မဟုတ် ည၏သားသမီးများ ဟူ၍ ကိုးကွယ်သူ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် နေ့၏သားတို့နှင့် မည်မျှနီးကပ်သော ထာဝရဆက်နွှယ်မှုရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏သားတို့၏ သင်္ကေတများနှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သင်္ကေတများသည် အဘယ်ကြောင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်လျက်ရှိကြောင်းကို နားလည်နိုင်ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးပိုဒ်တွင်၊ ယေရှုကို အာလဖနှင့် အိုမေဂါအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသည်။ “လိုင်းပေါ်၌ လိုင်း” ဟူသော အသုံးချမှုအားဖြင့် ခမည်းတော်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသည်။ ထိုအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် မိမိကိုယ်တော်၏ နောက်ဆုံးသင်္ကေတပြ ကိုယ်စားပြုမှုကို ပေးလျက်ရှိသည်။ အကြောင်းမူကား ရှေးက သန့်ရှင်းသူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်ခြင်းခံရသဖြင့် ဟောပြောကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ မိမိနှင့်စပ်လျဉ်းသော ပထမဖော်ပြချက်တွင် ကိုယ်တော်သည် ရေမျက်နှာပြင်အပေါ် ရွေ့လျားတော်မူသည်ဟု၊ သို့မဟုတ် လူသားအပေါ် ရွေ့လျားတော်မူသည်ဟု ကိုယ်တော်ကို ဖော်ညွှန်းထားပြီး၊ မိမိနှင့်စပ်လျဉ်းသော နောက်ဆုံးရည်ညွှန်းချက်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

အစမှအဆုံးတိုင်အောင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် လူသားနှင့် ဆက်စပ်လျက် ဖော်ပြခွဲခြားထားတော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ နေ့၏သားတို့သည် ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘော ပေါင်းစပ်ထားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပေါလုက ဟေရှာယကဲ့သို့ပင် လူတို့သည် အိုးခွက်များဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ မီးတိုင်တို့တွင် မီးကြိုးတင်ထားရာ အိုးခွက်များ ရှိပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သော အလင်းကို ထင်ရှားစေရန် လိုအပ်သည့် လောင်စာကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်ဖို့ ဆီသည် ထိုအိုးခွက်များထဲသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အိုးခွက်များဖြစ်ကြသည်။ ထိုဝိညာဉ်တော်သည် ဘုရားရေးရာတော်သုံးပါး၌ တတိယပုဂ္ဂိုလ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခွဲခြားထားသကဲ့သို့၊ ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်၏ စာပေများ၌လည်း ထိုနည်းတူ တိတိကျကျ ဖော်ပြခွဲခြားထားသည်။

အက်ဒဗင့်တဝါဒ၏ အစနှင့် အဆုံးတွင် ပြည့်စုံခဲ့သော ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ ထင်ရှားကွဲပြားသော သတင်းစကား နှစ်မျိုးရှိသည်။ တစ်ခုမှာ အသင်းတော်အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခုမှာ လောကအတွက်ဖြစ်သည်။