အမှန်တရားသည် အဘယ်နည်း? - နံပါတ် တစ်

အမှန်တရားသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ဆွေးနွေးသုံးသပ်မည်မတိုင်မီ၊ ဤလေ့လာမှုကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁ ၏ ပထမသုံးပိုဒ်ဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဧလိယနှင့်ဆိုင်သော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ထပ်မံပေါင်းထည့်ခဲ့ကြောင်း သတိပြုရမည်။ ဤလေ့လာမှုများ၏ ရည်ရွယ်ချက်အချို့မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း အခန်းကဏ္ဍကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန်၊ ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်၏ သတင်းစကားကို ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြရန်၊ ပရောဖက်များ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ သင်္ကေတများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန်၊ နှင့် ယေရှုသည် အာလဖာဖြစ်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် ဖြစ်ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပထမသုံးပိုဒ်များသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ နောက်ဆုံးပိုဒ်များနှင့် ကိုက်ညီသဟဇာတဖြစ်ပြီး တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရှိကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့က ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် အစတွင်လည်းကောင်း၊ အဆုံးတွင်လည်းကောင်း ယေရှုသည် မိမိကိုယ်တိုင်ကို အာလဖာနှင့် ဩမေဂါ၊ အစနှင့် အဆုံး၊ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသတ်မှတ်တော်မူသည်။

ဒုတိယသင်ခန်းစာ၌ ဧလိယအကြောင်း အကျဉ်းချုံးဆွေးနွေးချက်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဖွင့်ပိုဒ်များသည် ဟောင်းကျမ်းနှင့် အသစ်ကျမ်း နှစ်မျိုးစလုံး၏ အပိတ်ပိုဒ်များနှင့် ကိုက်ညီကြောင်းကို ပြသရန်အတွက်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထို့ပြင် အသစ်ကျမ်း၏ အဖွင့်ပိုဒ်များလည်း သမ္မာကျမ်းစာကို အလုံးစုံတစ်ခုအဖြစ်ဖြစ်စေ၊ ကျမ်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ်ဖြစ်စေ မည်သို့ပင် သင်ယူဆစဉ်းစားလိုသည်ဖြစ်စေ ၎င်း၏ အစ သို့မဟုတ် အဆုံးနှင့်လည်း ကိုက်ညီကြောင်းကို ပြသရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် အခြားအချက်တစ်ချက်မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဘုရားသဘောတော်၏ အဖွဲ့အစည်းကို တဖြည်းဖြည်း ဖော်ပြထုတ်လွှင့်လာခဲ့သည်ဟူသော နားလည်မှုဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ကျမ်းစာအတွင်းရှိ ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ အကြောင်းအရာတွင် အချိန်ကာလ ရွေ့လျားသွားသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမျိုးမျိုးသော နာမတော်များ၏ သင်္ကေတပြမှုမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ စရိုက်တော်ကို အဆင့်လိုက် အဆင့်လိုက် ပို၍ပို၍ ဖော်ပြတော်မူခဲ့ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မှတ်သားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုဘုရားသခင်တော်တည်းကပင် မောရှေအားလည်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ မိမိ၏ နာမတော်ကို Jehovah ဟု သိရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း မောရှေအား အသိပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခရစ်တော် ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၃ တွင် ဗာဗုလုန်လူတစ်ဦးက ထိုနာမ၏ အသုံးအနှုန်းတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမှအပ၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ မသိရှိခဲ့ဖူးသော နာမတစ်ခုဖြင့် ကိုယ်တော်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်တော်မူခဲ့သည်။ ယေရှုသည် မိမိသည် ခမည်းတော်၏ တစ်ပါးတည်းသော မွေးဖွားခံတော်ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသတ်မှတ်ထားသော ပဋိညာဉ်သမိုင်းအတွင်း၌ မိမိကိုယ်ကို လူသား၏သားတော်ဟူ၍လည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်သည် Adventism ၏ အစပြုကာလနှင့် ပဋိညာဉ်တော်ပြုတော်မူသောအခါ Millerite Adventism အားလည်း နာမတစ်ခု ပေးတော်မူခဲ့သည်။

သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်များအား ပေးအပ်ထားသော အမည်သည် သခင်ဘုရားက ပေးတော်မူသော အမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆစ္စတာ ဝှိုက်သည်လည်း အက်ဒဗင်တစ်များကို ဘုရားသခင်၏ အမည်ပေးထားသော လူမျိုးတော်ဟု မကြာခဏ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။ “အမည်ပေးထားသော” ဟူသည် အမည်တပ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် အမည်ပေးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဆစ္စတာ ဝှိုက်က ဘုရားသခင်၏ အမည်ပေးထားသော လူမျိုးတော်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော အသင်းတော်နှစ်ခုတည်းမှာ ရှေးဣသရေလနှင့် ခေတ်သစ်ဣသရေလတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို လေ့လာဆန်းစစ်သည့် ကျွန်ုပ်တို့၏ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သည့်အခါ၊ ဖိလဒဲလ်ဖိမြို့သားတို့အား ဖော်ပြထင်ရှားစေသော “အမည်သစ်” သည်၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အဖြစ်လည်း ကိုယ်စားပြုထားကြသော သူတို့နှင့်စပ်လျဉ်း၍၊ စစ်ဆေးကာလပိတ်သိမ်းမတိုင်မီ အနည်းငယ်က ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြခံရသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်၏ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် အကြံပြုထားပါသည်။

နောက်ဆုံး သတိပေးသော သတင်းစကားသည် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြသော ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်တော်မူခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မှတ်တမ်းထဲသို့ ထည့်သွင်းရမည့် အကြောင်းအရာများစွာကို ကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိသေးသည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါ “သမ္မာတရား” ဟူသော စကားလုံးကို စတင်ဆွေးနွေးမည်။ “သမ္မာတရား” ကို နားလည်ခြင်း၊ ထို့ပြင် “သမ္မာတရား” ဟူသော စကားလုံးကို နားလည်ခြင်း၊ ထို့ပြင် “သမ္မာတရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်” ကို ဖွဲ့စည်းရန် အသုံးပြုထားသော အက္ခရာများကို နားလည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ အကျင့်စရိုက်ကို နားလည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “သမ္မာတရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဂရိစကားလုံးသည် ဟေဗြဲစကားလုံးတစ်လုံးမှ ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဟေဗြဲစကားလုံးသည် အက္ခရာတစ်လုံးလည်းဖြစ်သကဲ့သို့ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာမှာ ‘aleph’ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာနှစ်လုံးမှာ “aleph” နှင့် “beth” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဂရိအက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာနှစ်လုံးဖြစ်သော alpha နှင့် beta တို့နှင့် အလွန်ဆင်တူကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစည်းသောအခါ “alphabet” ဟူသော စကားလုံး၏ အမြစ်ကို ဖွဲ့စည်းပေးသည်။ ထို့ကြောင့် “alpha” ဟူသော စကားလုံးသည် (ဟေဗြဲအက္ခရာ aleph မှ ဆင်းသက်လာသောကြောင့်) အက္ခရာတစ်လုံး၊ စကားလုံးတစ်လုံး၊ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု အဖြစ် အသုံးပြုရုံသာမက ယေရှု၏ အမည်များစွာထဲမှ အမည်တစ်ခုအဖြစ်လည်း အသုံးပြုထားသည်။

ပိလတ်မင်းသည် “အမှန်တရားဟူသည် အဘယ်နည်း” ဟု မေးမြန်းသောအခါ၊ ယေရှုသည် မိမိ “လောကသို့ ကြွလာ” ရသော အကြောင်းရင်းနှင့်၊ ထို့အတူ မိမိ “ဖွားမြင်” ခံရသော အကြောင်းရင်းသည်လည်း “အမှန်တရား” အတွက် သက်သေခံရန်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ့အား အပြီးတိုင် ပြောကြားပြီးသားဖြစ်၏။ ထို့ပြင် “အမှန်တရားနှင့်ဆိုင်သောသူအပေါင်းတို့သည်” မိမိ၏ အသံကို “နားထောင်ကြ၏” ဟူ၍လည်း ထပ်မံ မိန့်တော်မူ၏။

အမှန်တရား — G225 — G227 မှ ဆင်းသက်သည်။ အမှန်တရား — စစ်မှန်သော၊ အမှန်တကယ်၊ အမှန်တရား၊ မှန်ကန်မှု။ G227 — G1 (အနုတ်ပုဒ်အဖြစ်) နှင့် G2990 မှ ဆင်းသက်သည်။ စစ်မှန်သော (ဖုံးကွယ်မထားသောကြောင့်) — စစ်မှန်သော၊ အမှန်တကယ်၊ အမှန်တရား။ G1; Α. ဟီဘရူးမူလရှိသည်။ အက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာဖြစ်သည်။ ပုံဆောင်သဘောအရသာ (ကိန်းဂဏန်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှ) ပထမဟု ဆိုလိုသည်။ Alpha.

ယေရှုက “ငါသည်… အမှန်တရားဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် အက္ခရာတစ်လုံး၊ ဂဏန်းတစ်ခုနှင့် အက္ခရာ အာလဖာကို ရည်ညွှန်းသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်တော်မူကြောင်းကို မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ အာလဖာ အက္ခရာ၊ အာလဖာ ဟူသော စကားလုံး၊ နှင့် အာလဖာ ဂဏန်းတို့သည် အားလုံး “အမှန်တရား” ပင်ဖြစ်ကြသည်။ ဒံယေလကျမ်း၌ ခရစ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို “Palmoni” ဟူသော ဟီဘရူးစကားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်သည့် အံ့ဖွယ်သော ရေတွက်သူအဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးကို ဒံယေလအခန်းကြီး ၈ ၌ “စကားပြောသော သန့်ရှင်းသူတစ်ပါး” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

တစ်ဆယ့်သုံးပိုဒ်ရှိ “သန့်ရှင်းသူတစ်ပါး” ဟူသည် “Palmoni” ဖြစ်သည်—အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက်ရေတွက်သူ၊ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ရာတို့ကို ရေတွက်သူ ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ပိုဒ်တွင် ၂၃၀၀ နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ၂၅၂၀ နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ၂၃၀၀ နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် “သန့်ရှင်းရာဌာန” ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၂၅၂၀ နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ခုသည် “ဗိုလ်ခြေ” ကို ရည်ညွှန်းသည်၊ အကြောင်းမူကား သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဗိုလ်ခြေ နှစ်ရပ်စလုံးသည် ရောမနိုင်ငံ၏ နင်းချေခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၂၅၂၀ နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတို့ကို နင်းချေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် ယေရှုက မိမိကိုယ်ကို လျှို့ဝှက်ရာတို့ကို ရေတွက်သော အံ့ဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် မိတ်ဆက်တော်မူသော အတိအကျနေရာ၌၊ အချိန်ကို အခြေခံသော အလွန်နက်နဲစွာ အပြန်အလှန် ဆက်နွယ်နေသော ပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ် ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို အချိန်၏ အရှင်သခင်အဖြစ် မိတ်ဆက်ရန် ဤနှစ်ပိုဒ်ကိုသာ ရွေးချယ်တော်မူသည် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြတော်မူသော ဤနှစ်ပိုဒ်သည် ခေတ်သစ် ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလနှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်မည့် အချိန်ကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုနှစ်ပိုဒ်သည်လည်း Adventism ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ဗဟိုတိုင်ဖြစ်သည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ အဆုံးကာလသို့ ရောက်လာသောအခါ ဒံယေလကျမ်းသည် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ခံရပြီး သမိုင်းအတွင်း ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်အသင်းတော်၏ အစပြုခြင်းဖြစ်သော မီလာရိုက်လှုပ်ရှားမှုကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အသိပညာတိုးပွားလာခြင်းကို အမှတ်အသားပြု하였다။ ဒံယေလကျမ်းကို မီလာရိုက်တို့အတွက် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ပေးခဲ့သောအခါ ပယ်လ်မိုးနီထံမှ လာသော သတင်းစကားတစ်ရပ်—အချိန်နှင့်ဆိုင်သော သတင်းစကားတစ်ရပ်—ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ ပျက်ကွက်ခြင်းမရှိသကဲ့သို့၊ ၎င်းသည် အဆုံးကို အစနှင့် အစဉ်အမြဲ ဆက်စပ်ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အက်ဒ်ဗင်တစ်အယူဝါဒ၏ အဆုံးကာလ၌လည်း မီလာရိုက်သမိုင်း၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ သူ၏ အကျင့်စရိုက်တော်ကို ဖွင့်ပြသည့် အရာတစ်ရပ် မလွဲမသွေ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် အက်ဒ်ဗင်တစ်အယူဝါဒ၏ အစနှင့် အဆုံးအပေါ် အခြေခံထားသည်သာမက၊ ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့အကြား ဖော်ပြထားသော ဆက်နွှယ်မှုအပေါ်လည်း အခြေခံထားသည်။ ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်တို့သည် ကျမ်းတစ်စောင်တည်းကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထိုကိုယ်စားပြုမှုအတွင်း၌ ၎င်းတို့သည် သက်သေခံနှစ်ပါးဖြစ်ကြသည်။ ပထမသည် ဒံယေလဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးသည် ဗျာဒိတ်ဖြစ်သည်။

ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် ကျမ်းတစ်စောင်တည်းဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုနည်းတူပင် သမ္မာကျမ်းစာသည်လည်း အဟောင်းနှင့် အသစ်ဟူ၍၎င်း၊ အစနှင့် အဆုံးဟူ၍၎င်း ပိုင်းခြားထားသော ကျမ်းတစ်စောင်တည်းဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် မောရှေနှင့် ဧလိယအဖြစ် တင်ပြထားသော သက်သေခံနှစ်ပါးသည် ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

ဒံယေလနှင့် ယောဟန်တို့သည် သက်သေခံနှစ်ပါးဖြစ်ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံး နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံခဲ့ရကြသည်၊ နှစ်ဦးစလုံး ဖမ်းဆီး၍ အကျဉ်းချခံခဲ့ရကြသည်၊ နှစ်ဦးစလုံး မှတ်တမ်းတင်ရေးသားရရန် တူညီသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းမျဉ်းကို ပေးအပ်ခံခဲ့ရကြသည်၊ နှစ်ဦးစလုံး တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်၊ နှစ်ဦးစလုံး ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲကာလ၌ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်၊ နှစ်ဦးစလုံး သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်၊ (ယောဟန်သည် ဆီပူအိုးမှတစ်ဆင့်၊ ဒံယေလသည် ခြင်္သေ့ဂူမှတစ်ဆင့်)။

ဒံယေလသည် ခရစ်တော်၏ အကျင့်သဘောတရားအကြောင်း ထူးခြားသော ဖွင့်ပြမှုတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသထားပြီး၊ ထိုသို့ ပြုသည်မှာ မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းက သတ္တမနေ့အဒ်ဗင်တစ်အသင်းတော်၏ “အလယ်ဗဟိုတိုင်တံနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်” ဟု ခေါ်ဆိုသော ကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်သည် ဝီလျံ မီလာ၏ လုပ်ဆောင်မှုများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အုတ်မြစ်များပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတင်ထားသော ကျောက်တုံးဖြစ်သည့် “ထိပ်ကျောက်” ဖြစ်သည်။ ထိုထိပ်ကျောက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံဗိမာန်တော်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၊ ဥပုသ်နေ့၊ စစ်ဆေးတရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီးဆယ့်လေး၌ ပါသော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါးတို့အကြောင်း နားလည်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် ကျမ်းစာအုပ်၏ အစဖြစ်ပြီး၊ ယောဟန်သည် အဆုံးဖြစ်သည်။

ယောဟန်၏ ရေးသားချက်သည် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးကာလတွင် ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းဖော်ပြခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မည်။ ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အစပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို အံ့ဩဖွယ်ရေတွက်ရှင်အဖြစ်၊ သင်္ချာဆိုင်ရာ အရာခပ်သိမ်း၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဖော်ပြတော်မူခဲ့ပြီး၊ ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အဆုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို အံ့ဩဖွယ် ဘာသာဗေဒပညာရှင်အဖြစ် ဖော်ပြတော်မူလျက်ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘာသာစကားနှင့် သက်ဆိုင်သော အရာခပ်သိမ်း၏ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ၎င်းတွင် ဘာသာစကား၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ သဒ္ဒါစည်းမျဉ်းများ၊ စကားလုံးများ၊ ထို့ပြင် အက္ခရာစာလုံးများပင် ပါဝင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် စကားလုံးများအားဖြင့် ဆောင်ရွက်သည့် ဆက်သွယ်မှုကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့၏။ ထိုဆက်သွယ်မှုသည် ရေးသားထားသည်ဖြစ်စေ၊ ပြောဆိုထားသည်ဖြစ်စေ၊ သဒ္ဒါစည်းမျဉ်းများ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဒီဇိုင်းအရ ဖြစ်ပေါ်လာသော အက္ခရာစနစ်ဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုအရာများအားလုံးကို ကျော်လွန်၍—ကိုယ်တော်သည် နှုတ်ကပတ်တော် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မမြင်နိုင်သော၊ မပြင်ဆင်ရသေးသော လာအိုဒိကိအသင်းသားတို့ကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခြင်းခံရသော ဖီလာဒဲလ်ဖျာအသင်းသားတို့အဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူ၏။

“သန့်ရှင်းစေသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့သည် သန့်ရှင်းကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့ အမှန်တရားလည်း ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်၊ သူတို့သည် “အမှန်တရား” အားဖြင့်၊ သို့မဟုတ် “သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်” အားဖြင့် ဟုလည်း ဆိုနိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုစရိုက်လက္ခဏာ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကြလိမ့်မည်။

ယောဟန်သည် မိမိ၏ ဧဝံဂေလိကျမ်းတွင် ဤအရာကို ပထမဦးဆုံး ရေးသားထားသည်ကို သတိပြုပါ။ ဤအရာသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၌ ပထမဦးဆုံး ရေးသားထားသောအရာနှင့် အမှန်ပင် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သက်သေခံချက်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးပြီး၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၁ တွင် ဖော်ပြထားသောအရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသည်။

ပထမပိုဒ်တွင် “God” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အများဝိသေသနဖြစ်သဖြင့် “အစအဦး” မှစ၍ပင် ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးတည်းမဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်၌ “အစအဦး၌” နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူရှိတော်မူ၏၊ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ပင် ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုအပြင်၊ ဘုရားသခင်၏သဘာဝနှင့် လူ့သဘာဝကို ပေါင်းစည်းခြင်းအားဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာကို ထုတ်ပေါ်စေတော်မူ၏—ဘုရားသခင်၏သဘာဝကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က ကိုယ်စားပြု၍၊ လူ့သဘာဝကို အသင်းတော်များထံ ပေးပို့ရမည့် ကျမ်းစာအုပ်များအတွင်းရှိ စကားများကို ရေးသားခဲ့ကြသောသူများ၏ ပုဂ္ဂိုလ်၌ ကိုယ်စားပြုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာသည် ယေရှုကဲ့သို့ပင် လူ့သဘာဝနှင့် ဘုရားသခင်၏သဘာဝ ပေါင်းစပ်ထားသောအရာဖြစ်၏။ ထို့ပြင်၊ ကျဆုံးသွားသော ဇာတိပကတိရှိ လူသားများ ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သမ္မာကျမ်းစာသည် သန့်ရှင်း၏၊ ထိုကျမ်းကို လက်ဖြင့် ရေးသားခဲ့ကြသောသူတို့လည်း သန့်ရှင်းကြ၏။

ပရောဖက်များသည် သန့်ရှင်းသောလူများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ကျဆုံးပြီးသော လူသားများပင်ဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ လူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်ပြုခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မမီခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘောတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သန့်ရှင်း၏။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မိမိ၏ အသက်တာ၌လည်းကောင်း၊ ရေးထားသော မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌လည်းကောင်း၊ လူ့သဘောသည် ဘုရားသဘောနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ အပြစ်မပြုကြောင်းကို ဖော်ပြတော်မူရန် ကြွလာတော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာနှင့် ဆိုင်၍ မှန်သောအရာသည် ခရစ်တော်နှင့် ဆိုင်၍လည်း မှန်၏။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် သမ္မာကျမ်းစာ ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် အပြစ်ရှိသော ဇာတိအသားကို ကိုယ်တိုင်ယူဆောင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်မပြုခဲ့သောကြောင့်၊ လူ့သဘာဝသည် ဘုရားသဘောသဘာဝနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ အပြစ်မပြုကြောင်းကို နမူနာအဖြစ် ပြသတော်မူခဲ့သည်။

ယေရှုသည် နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ယေရှုနှင့် သမ္မာကျမ်းစာနှစ်ခုလုံးသည် လူ့သဘောနှင့် ဘုရားသဘော ပေါင်းစည်းထားသော အရာဖြစ်ကြသည်။ ယေရှုက ရာစုနှစ်များအတွင်း သမ္မာကျမ်းစာကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူစဉ်၊ ကြားမည့်သူတို့ ကြားနိုင်ကြစေရန် သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း၌ စည်းမျဉ်းများကို ထည့်သွင်းတော်မူခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို အုပ်ချုပ်သော စည်းမျဉ်းများသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါများပင် ဖြစ်ကြသည်။

“complement” ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်စေသည် ဟူခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါနိယေလ၏ သက်သေခံချက်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ အဆုံးသတ်သဖြင့်၊ ဒါနိယေလ၏ သက်သေခံချက်မှာ အစဖြစ်ပြီး ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှာ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစပိုင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အဆုံးပိုင်းတွင် ထပ်မံဖော်ပြထားပြီး၊ ဒါနိယေလ အခန်း ၁ ၏ ပထမပိုဒ်တွင် အမှန်တကယ်သော ဣသရေလနှင့် အမှန်တကယ်သော ဗာဗုလုန်တို့အကြား စစ်မက်ဖြစ်ပွားရာ၌ ဗာဗုလုန်က အနိုင်ရ၏။ သို့သော် စမ်းသပ်ကာလဆိုင်ရာ သမိုင်း၏ အဆုံး၌ ဒါနိယေလ 11:45, 12:1 အရ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗာဗုလုန်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလနှင့် စစ်မက်ဖြစ်နေပြီး၊ အဆုံးတွင် ဗာဗုလုန်သည် ရှုံးနိမ့်ကာ ဣသရေလသည် အောင်မြင်လျက် ရပ်တည်၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ယောဟန်၏ ကိစ္စကဲ့သို့ပင်၊ ဒါနိယေလ၏ သက်သေခံချက်၏ အစသည် သူ၏ သက်သေခံချက်၏ အဆုံးနှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် အမှန်တရားသည် အဘယ်နည်း။

အယူဝါဒသည် ယုံကြည်သူအဖွဲ့တစ်ခုက မှန်ကန်သည်ဟု နားလည်ထားသောအရာကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် အသုံးပြုမှုသည် သမ္မာကျမ်းစာ သို့မဟုတ် ခရစ်ယာန်သာသနာအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ ခရစ်ယာန်သာသနာဟု ခေါ်ဆိုသည့်အရာအတွင်းတွင် မမှန်ကန်သော “အယူဝါဒများ” သည် မှန်ကန်သောအယူဝါဒများထက် ပိုများနေဖွယ်ရှိသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗာဗုလုန်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးစနစ်သည် မစင်ကြယ်သော၊ မုန်းတီးဖွယ်သော ငှက်အမျိုးမျိုး၏ လှောင်အိမ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုငှက်များသည် မကောင်းမှုကို ကိုယ်စားပြုကြကာ ထိုမကောင်းမှုကို အသင်းတော်များက “ပညတ်တရားကို ပယ်ဖျက်ပြီးပြီ” ကဲ့သို့သော မမှန်ကန်သော အယူဝါဒများဖြင့် ထိန်းသိမ်းကာ ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ သို့ရာတွင် မှန်ကန်သော အယူဝါဒလည်း ရှိသည်။

“ဩဝါဒသင်ခန်းစာများ” ဟုခေါ်သော အရာများရှိပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ “သတင်းကောင်း၏ အမှန်တရားများ” ဖြစ်ကြသဖြင့် စူးစမ်းလေ့လာရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အချို့မှာ (မဟုတ်လျှင် အားလုံးပင်) “စမ်းသပ်သော အမှန်တရားများ” ဖြစ်ကြသည်။ ဥပုသ်နေ့သည် နားလည်ရလွယ်ကူသော စမ်းသပ်သော အမှန်တရားတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သော ဩဝါဒသင်ခန်းစာများလည်းရှိသကဲ့သို့ မှားယွင်းသော ဩဝါဒသင်ခန်းစာများလည်းရှိသည်။ မှန်ကန်သော ဩဝါဒသင်ခန်းစာအချို့သည် ၎င်းတို့ကို ကြားနာသောသူများအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ်ကို တင်ပြလေ့ရှိသည်။ ထို့ပြင် ကာလအပိုင်းအခြားတစ်ခုအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော အမှန်တရားအမျိုးအစားတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ဤအမှန်တရားများကို “လက်ရှိကာလနှင့် သက်ဆိုင်သော အမှန်တရား” ဟု ခေါ်သည်။

အက်ဒဗင်တစ်တို့သည် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို မကြာခဏ အသုံးပြု၍ ၎င်းက အမှန်တကယ် ဖော်ပြထားသောအရာကို ရှောင်လွှဲကြသည်။ “ယခုကာလအမှန်တရား” အကြောင်း ငါတို့၏ သတင်းစကားများတွင် အလေးပေးသင့်သောအရာဟူသမျှမှာ သန့်ရှင်းရာဌာန၊ ၂၃၀၀ ရက်၊ ပညတ်တော်များနှင့် ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းတို့သာ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ငြင်းခုံဆိုကြသည်။ ဤအဆိုကို သူတို့ပြုကြခြင်းမှာ ဤအကြောင်းအရာ လေးရပ်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသောအရာကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။

ဤကြီးမြတ်သော အမှန်တရား လေးရပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်းတို့သည် “အတိတ်က Advent လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန်နှင့် ယခုကျွန်ုပ်တို့ ရပ်တည်နေသော အနေအထားသည် အဘယ်သို့ဖြစ်သည်ကို ပြသရန်၊ ယုံမှားသံသယရှိသူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တည်မြဲစေရန်နှင့် ဘုန်းအသရေပြည့်ဝသော အနာဂတ်အပေါ် သေချာမှုကို ပေးရန် အလွန်တိကျစွာ စီမံထားခြင်း” ဖြစ်သည်။ ဤ present truth ဆိုင်ရာ အယူဝါဒ လေးရပ်ကို Adventism ၏ အစပြုခြင်း (အတိတ်က Advent လှုပ်ရှားမှု) သည် Adventism ၏ အဆုံးသတ် (ယခုကျွန်ုပ်တို့ ရပ်တည်နေသော အနေအထား) ကို သရုပ်ဖော်ပြသကြောင်း ဖော်ပြရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထိုအဓိက အယူဝါဒ လေးရပ်သည် အဆုံးသတ်ကို အစပြုခြင်းက သရုပ်ဖော်ပြသသည်ဟူသော နိယာမကို ရှင်းပြရန် “အလွန်တိကျစွာ စီမံထား” သော အရာများဖြစ်သည်။ ဤဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ပေးထားသော စာပိုဒ်အရ၊ ဤအရာသည် “သိုးစုသည် ယခုလိုအပ်နေသော” “present truth” ဖြစ်သည်။

ရှေးဣသရေလသည် ဣသရေလ၏ အစဖြစ်ပြီး၊ ခေတ်သစ်ဣသရေလသည် အဆုံးဖြစ်သည်။ ရှေးအချိန်က တိတိကျကျရှိသော ဣသရေလသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ စတင်သော အဆုံးကာလမှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေထုတ်ပြန်ခြင်းအချိန်တိုင်အောင် သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်လူမျိုးကို ပုံဆောင်ပြခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ “present truth” သည် ယုဒလူတို့အတွက် မမြင်သာခဲ့ကြောင်း၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့သည် ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အစဉ်အလာများအပေါ် မှီခိုနေကြသဖြင့် မျက်စိကန်းနေကြသည် (Laodicean)။

ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်ဆက်တွဲ ကိုးကားချက်အရ၊ ယုဒလူတို့သည် “ဘုရားသခင်၏ မူလသမ္မာတရား” ကို မျက်ကွယ်ပြုလျက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူတို့အတွက် ထိုမူလသမ္မာတရားသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်လွှတ်ခြင်း၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုကယ်လွှတ်ခြင်း၏ သမိုင်းသည် သူတို့၏ မူလသမ္မာတရားဖြစ်ပြီး၊ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် တစ်လျှောက်လုံး မိမိတို့၏ သားသမီးများအား သွန်သင်ရန် ညွှန်ကြားခံထားရသော သမ္မာတရားလည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မအောင်မြင်ခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒလည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပြီ။ မျက်စိကန်းလျက်ရှိသော ယုဒလူတို့အား သမ္မာတရားကို တင်ပြရန်အတွက်၊ ယေရှုသည် သမ္မာတရားကို ဘောင်တစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းတင်ပြတော်မူခဲ့သည်။

ယေရှုသည် မိမိ၏ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်း၌ “အဟောင်းသမ္မာတရားတို့ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ကာ၊ ၎င်းတို့ကို သမ္မာတရား၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ထားတော်မူ၏။ ထိုသမ္မာတရားတို့ကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကိုက်ညီစွာ ချိန်ဆကာ ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းတော်မူ၍၊ ပြည့်စုံညီညာသော သမ္မာတရားစနစ်တစ်ခု ဖြစ်စေတော်မူ၏။” ယေရှုသည် အဟောင်းသမ္မာတရားတို့ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန်အတွက် ရှေးအစ္စရေး၏ အစကာလသမိုင်းကို အသုံးပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာ၌ ထိုသမ္မာတရားများကို (ခေါင်းစဉ်အလိုက်) ကိုက်ညီစွာချိန်ဆကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းတော်မူခဲ့၏ (ညီမျဉ်းစဉ်လိုက်၊ စာကြောင်းပေါ် စာကြောင်းတင်၍)။ ယင်းကို တရားဟောင်းထုံးတမ်းအစဉ်အလာများကြောင့် မျက်စိကန်းသွားခဲ့ကြသော ယုဒလူတို့ကို လွတ်မြောက်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ပြုတော်မူခဲ့၏။ ထိုသမိုင်းသည် စာရင်းအရ အစ္စရေး၏ နိဂုံးကာလသမိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် ရှေးဣသရေလလူမျိုး၏ အဆုံးသတ်သမိုင်းကို ထပ်မံပြန်လည်ကျူးလွန်လျက်ရှိသည်။ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာနှင့် အလေ့အကျင့်တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော လအိုဒိကိယ၏ မျက်စိကန်းခြင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် သမ္မာတရားကို ထည့်သွင်းထားရမည့် “ဘောင်အတွင်းဖွဲ့စည်းမှု” သည်၊ ခရစ်တော်သည် ယုဒလူတို့နှင့် ဆက်ဆံတော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ ယခုပင် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ “အဟောင်းသမ္မာတရားများ” ကို သမ္မာတရား၏ “ဘောင်အတွင်းဖွဲ့စည်းမှု” ထဲတွင် ထည့်သွင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုရခြင်းမှာ ပရောဖက်ပြုချက်လိုင်းများကို အခြားပရောဖက်ပြုချက်လိုင်းများနှင့် “လိုင်းပေါ်တွင်လိုင်း” ဟူသော နည်းလမ်းဖြင့် အပြိုင်ညှိနှိုင်းပေါင်းစည်း၍၊ လအိုဒိကိယတစ်ဦးကို ၎င်း၏ မျက်စိကန်းမှုမှ လွတ်မြောက်စေနိုင်ခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် အရာရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာတော်ဖြစ်တော်မူ၏။

သမ္မာကျမ်းစာ၌ အယူဝါဒဟု သတ်မှတ်ထားသော သမ္မာတရားများ ရှိကြပြီး၊ “အံ့ဩဖွယ် သမ္မာတရားများ များစွာ” လည်း ရှိသည်။ သို့သော် ထို့အပြင် သမ္မာတရား ထင်ရှားဖော်ပြခံရသောအချိန်၌ အသက်ရှင်နေသော “မျိုးဆက်” ၏ “လူများအတွက် စမ်းသပ်မှု” ဖြစ်သော “လက်ရှိအချိန်အတွက် သမ္မာတရား” လည်း ရှိသည်။ အနာဂတ္တိအရ ဤအရာသည် အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ စတုတ္ထမျိုးဆက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ “ဤမျိုးဆက်အတွက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်သော” “လက်ရှိအချိန်အတွက် သမ္မာတရား” သည် အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အစောပိုင်းမျိုးဆက်များအတွက် စမ်းသပ်မှုမဟုတ်ခဲ့ပေ။

အက်ဒဗင်တစ်သမိုင်းတွင် မျိုးဆက်လေးဆက် ရှိကြောင်းကို ငြင်းပယ်လိုသူများအတွက်၊ ဟာဗက္ကုက်၏ဇယားများကို ကျွန်ုပ်ညွှန်ပြလိုပါသည်။ ဤအချက်ကို နားလည်ရန် အလွန်ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ “လအိုဒီကေယာ” ဟူသောအမည်သည် “တရားစီရင်ခြင်းခံရသော လူမျိုး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကြောင်း ဖြစ်သည်။ အက်ဒဗင်တစ်လှုပ်ရှားမှု၏ အစပိုင်းသည် တရားစီရင်ခြင်းဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကြေညာခဲ့ပြီး၊ အက်ဒဗင်တစ်လှုပ်ရှားမှု၏ အဆုံးပိုင်းသည် တရားစီရင်ခြင်းပိတ်သိမ်းခြင်းကို ကြေညာသည်။ တရားစီရင်ခြင်းပိတ်သိမ်းခြင်းသည် တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်များတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။

တရားစီရင်ခြင်း၏ အဆုံးကာလတွင်၊ လာအိုဒိကိယာဆိုင်ရာ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်သည် (တရားစီရင်ခံရသော လူမျိုးတစ်မျိုး) ရှေးဣသရေလလူမျိုးသည် ယေရုရှလင်မြို့ပျက်စီးခြင်းအခါတွင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ တရားစီရင်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သခင်၏ နှုတ်မှ ထုတ်ပယ်ခြင်းခံရမည်။ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်များသည် အမှန်တရားများဖြစ်ကြပြီး၊ စမ်းသပ်သည့် အမှန်တရားများလည်း ရှိသကဲ့သို့၊ လက်ရှိကာလအတွက် အမှန်တရားများလည်း ရှိသည်။ လက်ရှိကာလအတွက် အမှန်တရားသည် အမြဲတမ်း စမ်းသပ်သည့် အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ယခုအသက်ရှင်လျက်ရှိသော မျိုးဆက်အတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားသော စမ်းသပ်သည့် အမှန်တရားကို ညွှန်ပြသည်။ သို့ရာတွင် အမှန်တကယ်မှာ၊ ကျွန်ုပ်တို့က ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ အမှန်တရားတစ်ရပ်ရပ်ကို ငြင်းပယ်ရွေးချယ်သည့်အခါတိုင်း၊ ထိုအမှန်တရားသည် ယခုတင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ မအောင်မြင်ခဲ့သော စမ်းသပ်သည့် အမှန်တရားတစ်ရပ် ဖြစ်လာပြီးဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း အမှန်တရားဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် “လောကထဲသို့” မိမိ “လာ” ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ “အမှန်တရားအတွက် သက်သေခံရန်” ဖြစ်သည်ဟု ပိလတ်အား အသိပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ အသံတော်ကို ကြားသူတိုင်းသည် “အမှန်တရားဘက်ဝင်” ကြောင်းလည်း မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ပိလတ်နှင့် ယေရှုတို့ ပြောဆိုခဲ့သော “အမှန်တရား” ဟူသည့် စကားလုံးသည် ဟေဗြဲစကားလုံးတစ်လုံးမှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ယင်းစကားလုံးကို “truth” ဟု ဘာသာပြန်ထားကာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ တစ်ရာနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ် တွေ့ရသည်။ ထိုဟေဗြဲစကားလုံး (H571) ကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၌ စကားလုံးမျိုးစုံဖြင့် ဘာသာပြန်ထားသော်လည်း၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ “truth” ဟု ကိုးဆယ့်နှစ်ကြိမ် ဘာသာပြန်ထားသည်။ ထိုစကားလုံးသည် အဆင့်များစွာ၌ အလွန်နက်ရှိုင်းသော တန်ခိုးအာနိသင်ရှိသည့် စကားလုံးများအနက် တစ်လုံးဖြစ်သည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် “အမှန်တရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် ဟီဘရူးအက္ခရာ သုံးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ဟီဘရူးအက္ခရာများတွင် အက္ခရာတစ်လုံးချင်းစီ၌ မိမိတို့၏ အဓိပ္ပာယ်သီးသန့် ရှိကြသဖြင့်၊ ထိုအက္ခရာများမှ ဖွဲ့စည်းထားသော စကားလုံးသည် အက္ခရာတစ်လုံးချင်းစီ၏ ပေါင်းစပ်အဓိပ္ပာယ်များကို ပေါင်းစည်းကာ ထိုစကားလုံး၏ အဆုံးစွန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးသည် ဟီဘရူးအက္ခရာ သုံးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားရာ၊ ဟီဘရူးအက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာ၊ အလယ်၌ရှိသော အက္ခရာတစ်လုံးနှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာတို့ ပါဝင်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် “အမှန်တရား” သည် အက္ခရာစဉ်၏ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာတို့အားဖြင့်၊ အလယ်၌ အက္ခရာတစ်လုံး ပါဝင်လျက် ကိုယ်စားပြုထားသည်။

ဤသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ “ပထမဖော်ပြချက်၏ နိယာမ” ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပထမဆုံးတင်ပြသောအခါ ထိုဖော်ပြချက်သည် ထိုစကားလုံးအတွက် အရေးအပါဆုံး ကိုးကားချက်ဖြစ်၏။ ထိုစကားလုံးသည် မျိုးစေ့တစ်စေ့ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လုံးကို ပေါ်ပေါက်စေရန် လိုအပ်သော DNA အားလုံးကို ထဲ၌ ထည့်သွင်းကိုင်ဆောင်ထားသည်။ “ပထမဖော်ပြချက်၏ နိယာမ” အတွင်း ဒုတိယအရေးအကြီးဆုံး ကိုးကားချက်မှာ နောက်ဆုံးဖော်ပြချက်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ အစနှင့် အဆုံးအကြားမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဇာတ်လမ်းအပေါင်းတို့ကို ထိုနေရာ၌ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချိတ်ဆက်ပေးထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျမ်းအပေါင်းတို့သည် ဆုံတွေ့၍ အဆုံးသတ်ကြသည်” ဟုဆိုရပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးကျမ်းဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားလျက်ရှိသော ဟေဗြဲစကားလုံး “truth” သည် “Aleph” အက္ခရာဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဆယ့်သုံးမြောက်အက္ခရာမှာ “Mem” ဖြစ်ကာ၊ နှစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာမှာ “Tav” ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ကဲ့၊ ဤအက္ခရာများ၏ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်များမှာ မည်သည့် ဘာသာဗေဒပညာရှင်ထံမှ သတ်မှတ်ချက်ကို ရယူသနည်းဆိုသည့်အပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသည့် သဘောသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ယေဘုယျ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်များမှာ အလွန် သဘောပေါက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

א (Aleph) : ဟီဘရူးအက္ခရာစဉ်၏ ပထမအက္ခရာဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် မကြာခဏ တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ နတ်ဘုရားဆိုင်ရာအရာနှင့် ထာဝရတည်တံ့မှုကို ကိုယ်စားပြုကာ၊ ဘုရားသခင်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုကို သင်္ကေတပြုသည်။

מ (Mem) သည် ဟေဗြဲအက္ခရာ၏ ဆယ့်သုံးမြောက် အက္ခရာဖြစ်ပြီး၊ ရေ နှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ်ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။

ת (Tav): ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ နောက်ဆုံးအက္ခရာဖြစ်ပြီး “အမှတ်အသား” သို့မဟုတ် “နိမိတ်လက္ခဏာ” ဟူသော အနက်ကို ဆောင်သည်။ ၎င်းကို ပြည့်စုံခြင်း၏ အယူအဆ သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ “တံဆိပ်ခတ်ခြင်း” နှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ်ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ရှေးဟေဗြဲဘာသာ၌ Tav အက္ခရာသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားနေသော “သမ္မာတရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည့် ဟေဗြဲစကားလုံးသည် အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထိုအက္ခရာများစုစည်းလျက် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အဘယ်သို့နည်း။ သုံးပါးကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများသည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားဖြစ်ကြောင်း သင်နားလည်ပါက၊ ဤအရာကို အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်သည်။ ထိုအက္ခရာသုံးလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များသည် သုံးပါးကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုထားသောကြောင့်၊ ယင်းကို သိမှတ်နိုင်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်လေးအခန်းရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ဖော်ပြပြီးနောက် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာလူသားအပေါင်းအား “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့” ဟု မိန့်ဆို၍ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေရန် အမိန့်ပေးသည်။ ထိုအက္ခရာသုံးလုံးအနက် ပထမအက္ခရာဖြစ်သော (Aleph) ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ၊ ထာဝရဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ လူသားတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် လူတို့က ရိုသေကြောက်ရွံ့၍ ကိုးကွယ်သင့်သော ဘုရားသခင်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အလေဖ်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် လူသားတို့ကို ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာရန် ခေါ်ဆိုပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းခံရသည့် အချိန်ကို မှတ်သားပြသကာ ဗာဗုလုန်၏ ပုန်ကန်မှုကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ (Mem) ၏ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်သည် ရေနှင့် ဆက်နွှယ်လျက်ရှိပြီး၊ (ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်း၏ သင်္ကေတ) ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် အက္ခရာစဉ်၏ ဆယ့်သုံးမြောက် အက္ခရာဖြစ်၍၊ ဆယ့်သုံးဟူသော ကိန်းဂဏန်းသည် ပုန်ကန်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနည်းအားဖြင့် ဗာဗုလုန်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပေးသည်။ Mem သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

တတိယကောင်းကင်တမန်သည် လူတို့အား သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို မခံယူကြရန် သတိပေးပြီး၊ ကိုးကွယ်သူ အုပ်စုနှစ်စုနှင့် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခွဲခြားဖော်ပြသည်။ (Tav) ၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ ၎င်းသည် “အမှတ်တံဆိပ်” ကို ကိုယ်စားပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ (သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်) ဖန်ဆင်းခြင်း၏ တံဆိပ်တော်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည် (ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော်)။ ထိုအက္ခရာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုယ်တိုင်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံ ဖြစ်သည်။ Tav သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“အမှန်တရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟီဘရူးစကားလုံးသည် အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထိုအက္ခရာတစ်လုံးချင်းစီ၌ သီးသန့်အဓိပ္ပါယ်များ ရှိကြသည်။ ထိုအဓိပ္ပါယ်သုံးရပ်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများ၏ အဓိပ္ပါယ်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ အဓိပ္ပါယ်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အစတွင်ရှိသော သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးတွင်ရှိသော သတင်းစကားဖြစ်သဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုက အဆုံးကို အစနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ဖော်ပြတော်မူသောကြောင့်၊ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုသဘောဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှတ်တိုင်အလုံးစုံကို ပိုင်ဆိုင်လျက်ရှိသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဟီဘရူးအက္ခရာသုံးလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်များသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သင်္ကေတများသာမက၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သင်္ကေတများလည်း ဖြစ်လာကြသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ယောဟန်အား ထိုအချိန်၌ ရှိနေသောအရာများကို ရေးသားရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်စဉ်မှာပင် အနာဂတ်၌ ဖြစ်မည့်အရာများကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရေးသားနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆုံးကို ဖော်ပြရန် အစကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ မရှင်းမလင်းဖြစ်စေသော စကားလုံးများ မရှိသကဲ့သို့ပင်၊ သတ္တမနေ့ အဒ်ဗင်တစ်တို့အား မီလာရိုက်တို့၏ သတင်းစကား၊ အကြောင်းမူကား ထိုသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ဖြစ်သောကြောင့်၊ ယင်းသတင်းစကားကို လေ့လာ၍ ကြေညာရန် အသိပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုအမှန်တရားများနှင့် ထိုသမိုင်းကို လေ့လာ၍ ကြေညာနေစဉ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကြေညာနေကြပြီး၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းကိုလည်း ပြန်လည် ထပ်မံဆောင်ရွက်နေကြမည် ဖြစ်သည်။

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ထိုသတင်းစကားကို တင်ပြခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်းသည်—ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သတိပြုရန် အချက်အချို့နှင့်အတူ—ယခုကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ရှိသမိုင်းကို ယှဉ်ပြိုင်ဖော်ပြကာ ပုံဖော်ပြသသည်။ ထိုသမိုင်းကြောင်းနှစ်ရပ်လုံးကိုလည်း “truth” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းရန် ဘုရားသခင်က အသုံးပြုတော်မူသော ဘာသာဗေဒပညာရှင်၏ အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထို “truth” ဟူသော စကားလုံးသည်လည်း ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အက်ဒ်ဗင်တီဇမ်၏ အစပိုင်း၌ မီလာရိုက်များ၏ သမိုင်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အက်ဒ်ဗင်တီဇမ်၏ အဆုံးပိုင်း၌ တတိယကောင်းကင်တမန်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းလည်း ထိုသို့ပင် အပြိုင်သမိုင်းများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အတွင်း ကွာခြားချက်အချို့ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။

ပထမကောင်းကင်တမန်သည် တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကြေညာပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် တရားစီရင်ခြင်း၏ ပိတ်သိမ်းခြင်းကို ကြေညာသည်။ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ သမိုင်းက ဖော်ထုတ်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော ပရောဖက်ပြုဖွဲ့စည်းပုံသည် ၎င်း၏ အစပြုသမိုင်း၌လည်းကောင်း၊ ၎င်း၏ အဆုံးသတ်၌လည်းကောင်း တူညီလျက်ရှိသည်။ သမိုင်း၌ ထင်ရှားပေါ်လာသည့် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ အဆင့်သုံးဆင့်ကို အဆုံးနှစ်ဖက်စလုံး၌ လိုက်နာကြောင်းကို ပြသနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ထိုကောင်းကင်တမန်သုံးပါးသည်ပင် ထိုစာလုံးသုံးလုံးလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ နှစ်ဖက်အဆုံးသတ်တို့၌ရှိသော ပရောဖက်ပြုဖြစ်ရပ်အစဉ်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ အဆင့်သုံးဆင့်အပေါ် အခြေပြုထားပြီး၊ ထိုအဆင့်များသည် “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို ဖန်တီးပေးသော ဟီဘရူးစာလုံးသုံးလုံးဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုထားသော လမ်းမှတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

အာလ်ဖာသည် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အစဖြစ်၍၊ အိုမေဂါသည် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အလယ်တွင်ရှိသော စာလုံးသည် ဆယ့်သုံးမြောက် စာလုံးဖြစ်သဖြင့်၊ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ပုန်ကန်မှုကို ညွှန်ပြထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ လမ်းတော်သည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ညွှန်ကြားထားသည်။

သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ဘုရားသခင်၏လမ်းတော်သည် ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများနှင့် တူညီသကဲ့သို့ အဆင့်သုံးဆင့်ဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရှိရသည်။ အပြင်ဝင်း၌ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် လူတစ်ဦးအား ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်ကပ်၍ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ချီးမြှင့်ခြင်းကို ခံယူစေသည်။ သန့်ရာဌာန၌မူ သန့်ရှင်းစေခြင်းကို နံ့သာပေါင်းယဇ်ပလ္လင်က ကိုယ်စားပြုသော ဆုတောင်းအသက်တာ၊ ရှေ့တော်မုန့်စားပွဲက ကိုယ်စားပြုသော သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာအသက်တာနှင့် မီးခုံများက ကိုယ်စားပြုသော အမှုတော်ဆောင်ရွက်သည့် အသက်တာတို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၌ ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်သောအခါ၊ အပြင်ဝင်း၌ရှိသော ကပ်တိုင်ခြေရင်း၌ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ချီးမြှင့်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ရှာဖွေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ချီးမြှင့်ခြင်းကို ခံရသောအခါ (ဖြောင့်မတ်စေခြင်းခံရသောအခါ) သန့်ရာဌာနက ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသော အသက်တာ၏ အသစ်ဖြစ်ခြင်း၌ (သန့်ရှင်းခြင်း၌ ကြီးထွားခြင်း၌) ကျွန်ုပ်တို့လျှောက်လှမ်းကြသည်။ သန့်ရာဌာနသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့်အတူ သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံဖြင့် လိုက်ပါလျက် မီလာရိုက်များက ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ အမှုတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ချီးမြှင့်ခြင်းခံရပြီး သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသောကြောင့် အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနက ကိုယ်စားပြုသော တရားစီရင်ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြင်ဆင်ထားခြင်းခံရကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အဆင့်သုံးဆင့်သည် အခြားအရာများအနက် သာသနာရေးဆိုင်ရာ အသုံးအနှုန်းသုံးခုဖြစ်သော ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ချီးမြှင့်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် ဘုန်းတော်ထင်ရှားခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ထို့အပြင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထို့ပြင် “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းရန် အသုံးပြုသော အက္ခရာသုံးလုံးကိုလည်း မလွဲမသွေ ကိုယ်စားပြုကြသည်။

သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အပြင်ဝင်း၌လည်း အဆင့်သုံးဆင့်လုံးကို တွေ့ရသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် ပထမအဆင့်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို သရုပ်ဖော်ပြသရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်နှင့် အပြိုင်ညီမျှနေသည်။ အပြင်ဝင်းအတွင်းရှိ ပထမအဆင့်မှာ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း သတ်မှတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒုတိယအဆင့်မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်များမတိုင်မီ အဆီ (အပြစ်) ကို ဖယ်ရှား၍ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာကို စင်ကြယ်စေရာ ဆေးကန်ဖြစ်သည်။ ဆေးကန်၏ ရေသည် ဒုတိယအဆင့်၏ အင်္ဂါရပ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့်မှာ အမှန်တကယ် မီးရှို့ရာယဇ်ပူဇော်သက္ကာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် တရားစီရင်ခြင်း ပြီးစီးအောင်ဆောင်ရွက်ခံရသော လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုသုံးဆင့်တည်းက သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ပထမအဆင့်အတွင်း၌လည်း ရှိနေသကဲ့သို့၊ ထိုသုံးဆင့်တည်းက ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအတွင်း၌လည်း ရှိနေသည်။ alpha နှင့် omega ၏ သဘောတရားသည် သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်း၌လည်း ရှိသကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများအတွင်း၌လည်း ရှိပြီး၊ “truth” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းထားသော အက္ခရာများအတွင်း၌လည်း ရှိနေသည်။

၂၃၀၀-နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် အတိအကျ တူညီသော ဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် အမိန့်ပြန်တမ်း သုံးခုဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား ရောက်ရှိလာခြင်း၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် ပရောဖက်ပြုချက်မျဉ်း ငါးခုကို ဖော်ပြထားပြီး ၂၃၀၀-နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစပိုင်းရှိ သမိုင်းသည် ထိုပရောဖက်ပြုချက် ငါးခုစီ၏ အဆုံးသတ်သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပြည့်စုံသော ၂၃၀၀-နှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစနှင့် အဆုံး၌ အမိန့်ပြန်တမ်း သုံးခုရှိပြီး၊ ၎င်းသည် သတင်းစကား သုံးခုဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်၌ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစပြုခြင်းသည် အခက်အခဲများပြည့်နှက်သော ကာလ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ယုဒလူတို့ ပြန်လာကာ ဗိမာန်တော်နှင့် မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ရန် စီမံပေးခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ကိုက်ညီစွာပင်၊ ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော အလုပ်သည် ၄၉ နှစ်အကြာ၌ အခက်အခဲများပြည့်နှက်သော ကာလအတွင်း ပြီးစီးခဲ့သည်။ ၄၉ နှစ်၏ အစပြုခြင်းသည် ၄၉ နှစ်၏ အဆုံးသတ်ကို သရုပ်ဖော်ပြသသည်။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ဗတ္တိဇံခံယူခြင်း၌ အဆီလိမ်းခြင်းခံရကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစအချိန်ကို ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်က မှတ်သားပေးသည်။ ကိုယ်တော်၏ အဆီလိမ်းခြင်းသည်၊ ရှေးဣသရေလသည် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် တကယ့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စုဝေးခေါ်ယူခံရသကဲ့သို့၊ အဟောင်းမဟုတ်ဘဲ အသစ်သော ယေရုရှလင်၏ နိုင်ငံသားများဖြစ်စေရန် လူမျိုးတစ်ရပ်ကို စုဝေးစေသော ကိုယ်တော်၏အမှုတော်၏ အစပြုခြင်းကို မှတ်သားစေ하였다။

ခရစ်တော်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ သတ်ဖြတ်ခံရမည်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစပြုချိန်အဖြစ်လည်း ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်ကို မှတ်သားရသည်။ Sister White သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ သမိုင်းကြောင်းကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ရှိ မဟာစိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကိုက်ညီစွာ ချိန်ညှိထားပြီး၊ ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းကိုလည်း မဟာစိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီစွာ ချိန်ညှိထားသည်။ ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် စိတ်ပျက်ခြင်းတစ်ရပ် ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းသည် ပင်လယ်နီ၌ ဟေဗြဲလူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော စိတ်ပျက်ခြင်း၊ Adventists တို့၏ မဟာစိတ်ပျက်ခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တပည့်တော်တို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် Ezra ၏ စိတ်ပျက်ခြင်းတို့ကို ပုံဆောင်ညွှန်ပြသော အရာဖြစ်သည်။

ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်သည်လည်း ရှေးဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ကွာရှင်းခြင်းကိုခံရမည့်အချိန်နှင့် သတင်းကောင်းကို တပါးအမျိုးသားများထံသို့ ယူဆောင်သွားမည့်အချိန်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစပြုသည့်နှစ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအားဖြင့် ရှေးဣသရေလအတွက် အထူးသတ်မှတ်ထားသော စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ နှစ် ၄၉၀ ၏ အဆုံးကိုလည်း မှတ်သားပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်သည် သူတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ၏ အစဖြစ်ပြီး၊ အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်သည် သူတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ၏ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အဒ္ဗင်တစ်ဝါဒ၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြနေသည်။

၂၃၀၀ နှစ်ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း၌ အခြားသော အတွင်းပိုင်းအချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက် အနည်းငယ်လည်း ရှိသေးသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် အာလဖနှင့် အိုမေဂါ၏ လက္ခဏာအမှတ်အသားကို ဆောင်ကြဉ်းလျက်ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အစများက ၎င်းတို့၏ အဆုံးများကို ပုံဖော်ပြသကြသည်။

ရှေးဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို အပ်နှံခံထိန်းသိမ်းရသူများအဖြစ် ခန့်ထားခံခဲ့ရကြောင်း၊ ထို့ပြင် ခေတ်သစ်ဣသရေလသည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားကိုသာမက ကိုယ်တော်၏ပရောဖက်ပြုစကားတော်များကိုလည်း အပ်နှံခံထိန်းသိမ်းရသူများအဖြစ် ခန့်ထားခံခဲ့ရကြောင်းကို မှတ်သားရန် အရေးကြီးသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ရှေးဣသရေလနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူသောအခါ၊ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်၌ ရေးသားထားသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို သူတို့အား အပ်နှံတော်မူ၍ ထိန်းသိမ်းစေတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် Millerite history အတွင်း ခေတ်သစ်ဣသရေလနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်တော်မူသောအခါ၊ 1843 pioneer chart နှင့် 1850 pioneer chart တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်ပြုစကားတော်ကို သူတို့အား အပ်နှံတော်မူ၍ ထိန်းသိမ်းစေတော်မူခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလ၏ အစပြုခြင်းသည် ခေတ်သစ်ဣသရေလ၏ အစပြုခြင်းကို ပုံဥပမာပြု၍ ဖော်ပြသည်။

ဟဗက္ကုပ် အခန်း ၂ ကို ပြည့်စုံစေသည့်အနေဖြင့် တက်ဘလက်နှစ်ပြားကို ထုတ်လုပ်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက် အများအပြား၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

၁၈၄၃ ခုနှစ် ရှေ့ဆောင်ဇယားနှင့် ၁၈၅၀ ခုနှစ် ရှေ့ဆောင်ဇယားတို့ နှစ်ခုစလုံး၏ ထုတ်လုပ်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားများကို လေ့လာခြင်းက ဤအချက်အတွက် လုံလောက်သည့် သက်သေအထောက်အထားများကို ပေးစွမ်းသည်။ သို့ရာတွင် ဟဗက္ကုတ်ကျမ်းရှိ ထိုအပိုဒ်က ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆွေးနွေးချက်၌ ဤအချက်အတွက် အရေးကြီးသော ပံ့ပိုးမှုတစ်ရပ်ကို ပေးသည်။

၁၈၄၃ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းတွင် ထာဝရဘုရားသည် နောက်ထပ်ဇယားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ပထမဇယား (၁၈၄၃) ကိုမူ ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့်သာမဟုတ်လျှင် မပြင်ဆင်ရဟု ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။

၁၈၅၀ ပြည့်နှစ်ဇယားကို ပြုစုထုတ်လုပ်ခဲ့သော ညီအစ်ကို Nichols နှင့်အတူ နေထိုင်စဉ်၊ ထိုဇယားကို သူပြုလုပ်နေသောအချိန်အတွင်း၊ ညီအစ်မ White က မိမိသည် ၁၈၅၀ ပြည့်နှစ်ဇယားကို သမ္မာကျမ်းစာ၌ မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ဆိုခဲ့သည်။

ဟဗက္ကုတ်အား “ရူပါရုံကို ရေးမှတ်လော့၊ ပြားများပေါ်၌ အလွယ်တကူ ဖတ်ရှုနိုင်အောင် ထင်ရှားစွာ ရေးလော့” ဟူ၍ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဟဗက္ကုတ်၏ ပြားနှစ်ပြားသည် ဘုရားသခင်က မိမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ထိန်းသိမ်းအပ်နှံထားရသူများအဖြစ် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒအား ခန့်အပ်တော်မူသောအခါ ၎င်းတို့နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင်၊ ရှေးဣသရေလနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုဝင်တော်မူ၍ ပညတ်တရား၏ ပြားနှစ်ပြားကို ပေးတော်မူကာ ပညတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းအပ်နှံထားရသူများဖြစ်ရန် တာဝန်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဟဗက္ကုတ်သည် ရူပါရုံကို ထင်ရှားစေဖို့ ရည်ရွယ်ထားသော ပြားများနှင့် ဆက်နွှယ်လျက် ကိုးကွယ်သူ အုပ်စုနှစ်စုကို ခွဲခြားဖော်ပြထားသည်။ တစ်စုမှာ “မိမိစိတ်ဝိညာဉ် မြင့်တက်နေသော” ကြောင့် “တည့်မတ်ခြင်းမရှိသော” သူများဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်စုမှာ “ဖြောင့်မတ်သောသူ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသောသူများဖြစ်၍ ၎င်းတို့သည် “မိမိယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။

ဟဗက္ကုတ်၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာက တရားမျှတခြင်းခံရသောသူတို့သည် ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် အခြေခံထားသည့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ကြောင်းကို ဖော်ညွှန်းသည်။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို နှစ်ပြားသော ကျောက်ပြားတို့က ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့် တရားမျှတခြင်းမခံရသောသူတို့သည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အစပြုချက်များကို ငြင်းပယ်ထားကြသည်။ ကျွန်ုပ် ပြုလိုသော အဓိကအချက်မှာ ယခင်က ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်အပေါ် အခြေခံထားသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။

ယခုကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအမှန်တရားလေးခုလုံးကို—သန့်ရှင်းရာဌာန၊ ၂၃၀၀ ရက်၊ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်များနှင့် ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်း—ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအမှန်တရားလေးခုလုံးကို “အတိတ်က အက်ဒ်ဗင့်လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းပြရန်နှင့် ယခုကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ရှိရပ်တည်ချက်သည် အဘယ်သို့ဖြစ်သည်ကို ပြသရန် အပြည့်အဝတွက်ချက်စီစဉ်ထားသော” အမှန်တရား၏မူဘောင်အတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်။ ထိုမူဘောင်သည် “ပထမဖော်ပြခြင်း၏နိယာမ” ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ လက္ခဏာတံဆိပ်ဖြစ်ပြီး၊ “အမှန်တရား” ဟူသောစကားလုံး၌ပင် “လက်ရှိအမှန်တရား” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည့် အမှန်တရားလေးခုလုံးတွင် ပါရှိသကဲ့သို့ တူညီသော လက္ခဏာတံဆိပ် ပါဝင်နေသောကြောင့် ၎င်းသည် အမှန်တရား၏မူဘောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို “လက်ရှိအမှန်တရား” သည် အက်ဒ်ဗင့်ဝါဒ၏ အစပြုခြင်းကို ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်စီမံထားခြင်းဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးအားဖြင့်ဆိုလျှင်၊ ယခုကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားနေသော “သမ္မာတရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည့် ထိုစကားလုံးသည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရား၏ မူဘောင်ဖြစ်ကြောင်း၊ နောက်ဆုံး သတိပေးသတင်းစကား၏ မူဘောင်ဖြစ်ကြောင်း၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ မူဘောင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းတစ်၏ ပထမသုံးပိုဒ်တွင် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အဆုံးပိုင်း၌ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံသက်သေခံထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အဆုံးပိုင်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပထမပိုဒ်များကိုလည်းကောင်း၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နောက်ဆုံးပိုဒ်များကိုလည်းကောင်း သက်သေခံထားသည်။ ထိုရည်ညွှန်းချက် လေးခုအား ပရောဖက်ပြုမျဉ်းအပေါ် ပရောဖက်ပြုမျဉ်းကို တင်ထားရသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို အသုံးချ၍ သုံးသပ်လျှင်၊ နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားသည် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းတော်မူသော သတ္တဝါများအကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုနှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးကို ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်သို့ မည်သို့ ဆက်သွယ်ပေးသနည်း ဟူသည်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် အဆုံးကို အစနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ထုတ်ပေးသော ဘုရားသဘောတော်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါရပ်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းမည့်အချိန်မတိုင်မီ အလွန်နီးကပ်စွာ ရောက်ရှိလာသော သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ထိုထက်မကလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများကို စုပေါင်းစဉ်းစားသော်၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးအကြောင်းကို ပထမဆုံးဖော်ပြထားခြင်းမှာ ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းတစ်၏ ပထမပိုဒ်မှ အခန်းနှစ်၏ သုံးပိုဒ်အထိ ဖြစ်သည်။

အထက်ပါကျမ်းပိုဒ်များသည် ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ခုလုံး၏ သက်သေခံချက်ကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းကို အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။

ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ထိုဖန်ဆင်းခြင်း၏ တန်ခိုးတော်တည်းဟူသော တန်ခိုးတော်ကိုပင် လူတို့ကို ပြောင်းလဲစေခြင်းအတွက် ခရစ်တော်သည် အသုံးပြုတော်မူ၏။

ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လူတို့ထံသို့ မည်သို့ ပို့ဆောင်ပေးသနည်းဟူသော အချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ခမည်းတော်ထံမှ သားတော်ထံသို့၊ သားတော်ထံမှ ကောင်းကင်တမန်ထံသို့၊ ကောင်းကင်တမန်ထံမှ ၎င်းကို ရေးမှတ်ကာ အသင်းတော်များထံသို့ ပို့ပေးသော ပရောဖက်ထံသို့ လာသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အစနှင့် အဆုံး၌ ဖော်ပြထားသော ဤဆက်သွယ်ပို့ဆောင်မှု အစဉ်အလာကို ယာကုပ်၏ လှေကားပေါ်၌ ကောင်းကင်တမန်တို့ တက်ဆင်းသွားလာကြခြင်းအားဖြင့်လည်း သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ထို့အပြင် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်အတွင်းသို့ ဆီကို ယူဆောင်ပေးသော ဇက္ခရိ၏ ရွှေပိုက်နှစ်ခုအားဖြင့်လည်း ၎င်းကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြားရှိ ဆက်သွယ်ပို့ဆောင်မှု အစဉ်အလာသည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ခေါင်းစဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ပို့လွှတ်သော သတင်းစကားအတွင်း၌လည်း စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ဖန်ဆင်းရှင်တန်ခိုး ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁ ၌ ဖော်ပြသော ဤဆက်သွယ်ပို့ဆောင်မှု အစဉ်အလာတွင်၊ အသင်းတော်များထံသို့ ဆင့်ကမ်းပေးသော သတင်းစကားသည် လောဒိကိအသင်းတော်အခြေအနေရှိသူကို ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်အခြေအနေရှိသူအဖြစ် ပြောင်းလဲစေနိုင်သော တန်ခိုးကို ပါရှိကြောင်း နားလည်ရမည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းဖြစ်စေ၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းဖြစ်စေ၊ အစကို စဉ်းစားသော်လည်းကောင်း၊ အဆုံးကို စဉ်းစားသော်လည်းကောင်း၊ ထိုသတင်းစကားသည် တစ်မျိုးတည်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားကို ပို့ဆောင်တော်မူနေပြီး၊ ထိုသတင်းစကားကို ကြားသောသူတို့က ကြား၍ စောင့်ထိန်းလျှင်၊ ၎င်းအတွင်း၌ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုး ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဤအမှုကို ပြီးမြောက်စေသော သတင်းစကားသည် အာလဖနှင့် အိုမေဂါ ဟူသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုအတွင်း၌ သတ်မှတ်ထားသည်။ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး ဖြစ်သည်။ “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းရန် အတူတကွ ပါဝင်သော ဟီဘရူးအက္ခရာ သုံးလုံးသည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရား ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအက္ခရာများနှင့် ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပာယ်များ၊ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ကို တစ်လုံးနှင့်တစ်လုံး ပေါင်းစပ်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စကားလုံးသည်လည်း အာလဖနှင့် အိုမေဂါ ဖြစ်တော်မူသော မူဝါဒကိုသာမက၊ ထိုမူဝါဒ၏ ပုဂ္ဂိုလ်တော်ကိုလည်း သင်္ကေတပြုသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုးကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်ကြောင်း၏ နောက်ဆုံးစကားလုံး သုံးလုံးသည်လည်း “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းသော အက္ခရာသုံးလုံး၏ အစီအစဉ်အတိုင်း၊ တစ်လုံးစီ၏ အစတွင် ထိုအက္ခရာများဖြင့် စတင်ထားသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သော စကားလုံးသုံးလုံးသည် ပေါင်းစည်းလျှင် “သမ္မာတရား” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းပေးသော အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် စတင်ထားသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်၏ နောက်ဆုံး စကားလုံးသုံးလုံးသည် א (Aleph), מ (Mem), နှင့် ת (Tav) ဟူသော အက္ခရာများ၏ အစဉ်အတိုင်းဖြင့် စတင်ထားသည်။ ထိုစကားလုံးသုံးလုံးကို “ဘုရားသခင်၊” “ဖန်ဆင်းခဲ့သည်၊” နှင့် “ပြုလုပ်ခဲ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုကြသည်။ ဤစကားလုံးသုံးလုံးသည်လည်း א (Aleph), מ (Mem), နှင့် ת (Tav) ဟူသော အက္ခရာများ၏ အစဉ်အတိုင်းဖြင့် အသီးသီး စတင်ထားကြသဖြင့်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်း၏ ပြည့်စုံမှုနှင့် စနစ်တကျရှိမှုကို ပိုမိုအလေးပေးဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ဤပုံစံကို ဂျူးအနက်ဖွင့်သူများက ဟီဘရူးကျမ်းစာသား၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဘာသာဗေဒဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းအရာသည် “အစ၌” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် အစပြု၍၊ အာလဖနှင့် ဩမေဂါ၊ အစနှင့် အဆုံး၊ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးတော်မူသောအရှင်ကို ကိုယ်စားပြုသော စကားလုံးသုံးလုံးဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ သက်သေခံချက်၌ ဖော်ပြထားသော ဖန်ဆင်းခြင်း၏ တန်ခိုးသည် အံ့ဖွယ်ဘာသာဗေဒပညာရှင်တော်၏ လက်မှတ်ဖြင့် အစပြု၍ အဆုံးသတ်လေသည်။

အရာတစ်ခု၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို သရုပ်ဖော်ပြသသော ၎င်း၏ ပထမအပိုင်းအကြောင်းပင်၊ ပရောဖက် ယောဟန်သည် ထိုအချိန်၌ ဖြစ်နေသည့်အရာကို ရေးသားလျက်ရှိသော်လည်း၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် နောင်တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာကိုလည်း ရေးသားနေခြင်းဖြင့် အလေးထားဖော်ပြခဲ့သည်။

ဟောင်းကလဲစာချုပ်၏ အဆုံး၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ဧလိယ၏ နောက်ဆုံးသတိပေးသတင်းစကားသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကျပ်အတည်းနှင့် နီးကပ်လာနေသော နောက်ဆုံးဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါး၏ အခြေအနေအတွင်း၌ ပရောဖက်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ တူညီသောမူကို ဖော်ပြသည်။

“ပထမအကြိမ် ဖော်ပြခြင်း၏ စည်းမျဉ်း” နှင့် ၎င်းက ကိုယ်စားပြုသမျှအရာအားလုံးသည် “ယခုကာလအတွက် သမ္မာတရား” ကို ထည့်သွင်းထားရမည့် “မူဘောင်” ဖြစ်သည်။ ထိုမူဘောင်သည် “ပထမအကြိမ် ဖော်ပြခြင်း၏ စည်းမျဉ်း” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ အင်္ဂါရပ်များထဲမှ တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။

အဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အစကို ကိုယ်စားပြုသော ဒံယေလကျမ်းနှင့် အဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့တွင်၊ ပထမအရာက နောက်ဆုံးအရာကို သရုပ်ဖော်ပြသသည်ဟူသော နိယာမဖြင့် ကြည့်ရှုသောအခါ၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အပြိုင်အဆိုင်များကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။ ဒံယေလကျမ်းသည် “လျှို့ဝှက်ချက်များကို အံ့ဖွယ်ရေတွက်သောသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော Palmoni ဟူသော အမည်ကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ယေရှု၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလသည် ယေရှုကို ကောင်းကင်တမန်မင်း မိက္ခေလအဖြစ်လည်း မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။ ယောဟန်ကိုလည်း ဒံယေလကဲ့သို့ပင် ထိုအလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် အသုံးပြုထားပြီး၊ သူသည် သင်္ချာ၏ သခင်ကိုလည်း မဟုတ်၊ ကောင်းကင်တမန်များ၏ ခေါင်းဆောင်ကိုလည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဘာသာစကား၏ သခင်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ယေရှုကို အက္ခရာ၏ သခင်အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားသုံးသပ်သောအခါ၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အရှည်လျားဆုံး အခန်းဖြစ်သော ဆာလံ ၁၁၉ ကို ကျွန်ုပ်တို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။

ဆာလံ ၁၁၉ သည် အက္ခရာအစဉ်လိုက် အက်ခရိုစတစ် ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ရှစ်ပိုဒ်စီဖြင့် ဖွဲ့ထားသော အစုတစ်စုစီ၏ ပထမအက္ခရာသည် တူညီသော အက္ခရာဖြင့် အစပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲအက္ခရာတွင် အက္ခရာ နှစ်ဆယ့်နှစ်လုံး ရှိသောကြောင့်၊ ရှစ်ပိုဒ်စီပါသော အပိုင်း နှစ်ဆယ့်နှစ်ပိုင်း ရှိသည်။ အပိုင်းတစ်ပိုင်းစီသည် အက္ခရာအစဉ်အတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ အက္ခရာဖြင့် စတင်ပြီး၊ ထို့နောက် ထိုအက္ခရာအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ရှစ်ပိုဒ်လုံးသည်လည်း ထိုအက္ခရာဖြင့်ပင် အစပြုကြသည်။ အက္ခရာတစ်လုံးစီအတွက် ရှစ်ပိုဒ်စီ ရှိသဖြင့်၊ ရှစ်ပိုဒ်ကို ဟေဗြဲအက္ခရာ နှစ်ဆယ့်နှစ်လုံးနှင့် မြှောက်လျှင် စုစုပေါင်း စာကြောင်းတစ်ရာခုနစ်ဆယ့်ခြောက်ကြောင်း ရှိသည်။ ဤဆာလံသည် အစီအစဉ်နှင့် စနစ်ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်းကို အထူးအလေးပေးထားသည် (ထို့ကြောင့် အက်ခရိုစတစ် ဖွဲ့စည်းပုံကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်)၊ မငြိမ်မသက် ရှုပ်ထွေးခြင်း၏ ဘုရားမဟုတ်။

ဆာလံ ၁၁၉ တွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသော အခြားအကြောင်းအရာတစ်ရပ်မှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အရာရာအတွက် လုံးလောက်စုံလင်သည်ဟူသော နက်ရှိုင်းလှသည့် အမှန်တရားဖြစ်သည်။ ဤဆာလံတစ်ပုဒ်လုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသော ကွဲပြားသည့် အသုံးအနှုန်း ရှစ်မျိုး ရှိသည်။ ယင်းတို့မှာ ပညတ်တရား၊ သက်သေခံချက်များ၊ နည်းဥပဒေများ၊ စည်းမျဉ်းများ၊ ပညတ်ချက်များ၊ တရားစီရင်ချက်များ၊ နှုတ်ကပတ်တော်၊ နှင့် အမိန့်ပြဋ္ဌာန်းချက်များ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ်တိုင်းနီးပါးတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဆာလံ ၁၁၉ သည် ကျမ်းစာတော်၏ သဘောသဘာဝကိုသာ အတည်ပြုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်၏ သဘောသဘာဝကို အမှန်တကယ် ထင်ဟပ်ပြသကြောင်းကိုလည်း အတည်ပြုသည်။ ဆာလံ ၁၁၉ တွင် ဖော်ထုတ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ဤဂုဏ်သတ္တိများကို သတိပြုကြည့်ပါ။

ဤဆာလံသည် မင်္ဂလာကြေညာချက် နှစ်ချက်ဖြင့် စတင်ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ “မင်္ဂလာရှိသောသူ” ဟူသည်မှာ မိမိတို့၏အကျင့်လမ်းခရီးသည် အပြစ်ကင်း၍၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်အတိုင်း အသက်ရှင်ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံချက်များကို စောင့်ထိန်း၍၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေသောသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဤအရာများသည် ဤအလွန်ကြီးမြတ်သော ဆာလံထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရရှိသော သင်ခန်းစာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပညာရှိစေရန်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ လေ့ကျင့်ပေးရန်၊ ကောင်းသောအမှုရှိသမျှအတွက် ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်တပ်ဆင်ပေးရန် လုံလောက်စွမ်းဆောင်နိုင်သည် (2 Timothy 3:15–17)။

သေချာသည်မှာ၊ ဆာလံ ၁၁၉ သည် ဘာသာရေးလောက၌ အများအားဖြင့် မဖြေရှင်းရသေးသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ ယင်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုကျသော အခန်းငယ်သည် မည်သည့်အခန်းငယ်ဖြစ်သည်၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုကျသော အခန်းသည် မည်သည့်အခန်းဖြစ်သည် ဆိုသည့်အရာနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ အင်တာနက်တွင် ရှာဖွေလျှင်၊ မည်သည့် သမ္မာကျမ်းစာကို အသုံးပြုသည် ဆိုသည့်အချက်ကို အခြေခံ၍ ပေါ်ပေါက်လာသော အငြင်းပွားချက်အမျိုးမျိုးကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ ဤအငြင်းပွားမှုအတွင်းရှိ ရပ်တည်ချက်တိုင်း၏ ပြဿနာမှာ၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုဟု သတ်မှတ်ခြင်း—အခန်းငယ်ဖြစ်စေ၊ အခန်းဖြစ်စေ—ကို သမ္မာကျမ်းစာ၏ စာရေးသူက သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာသူ သို့မဟုတ် ဝေဖန်သူ လူသားက မသတ်မှတ်ရဟု ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျမ်းစာက အရာခပ်သိမ်းတွင် အစနှင့်အဆုံး ရှိကြောင်း သွန်သင်သည်။ အရာခပ်သိမ်းအတွက် အချိန်ကာလ တစ်ရပ်စီ ရှိ၏။

မွေးဖွားရမည့်အချိန်ရှိသကဲ့သို့ သေဆုံးရမည့်အချိန်လည်းရှိသည်။ သို့သော် ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝ၌ အစနှင့် အဆုံးအကြား၌ ဖြစ်ပျက်လျက်ရှိသော အသက်တာလည်း ရှိသည်။ မွေးဖွားခြင်းသည် အချိန်ကာလအတွင်း တခဏတာမျှသာ ဖြစ်သကဲ့သို့ သေဆုံးခြင်းလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ အသက်တာမူကား အလယ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ယေဘုယျအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ မွေးဖွားသောအချိန်နှင့် သေဆုံးသောအချိန်တို့ထက် ၎င်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော သမိုင်းအကြောင်းအရာများစွာ ပိုမိုရှိတတ်သည်။

“ပထမဖော်ပြချက်၏ စည်းမျဉ်း” အတွင်းရှိ အလယ်ပိုင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အစနှင့် အဆုံးတို့ထက် သက်သေခံချက်များ ပိုမိုများပြားစွာ ရှိတတ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ အခန်းငယ်တစ်ခုတည်း သို့မဟုတ် အခန်းတစ်ခန်းတည်းကို ရှာဖွေပြီး ထိုအရာကို အလယ်ဟု သတ်မှတ်ခြင်းသည်၊ အစနှင့် အဆုံးတို့သည် အခြေခံအားဖြင့် အချိန်အမှတ်များဖြစ်ကြသော်လည်း အလယ်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အချိန်ကာလတစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟူသော သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားကို လျစ်လျူရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ အစ၊ အဆုံးနှင့် အလယ်တို့သည် အချင်းချင်း ကိုက်ညီကြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အဆုံး၌ တွေ့ရသော တူညီသည့် လမ်းမှတ်သည် မကြာခဏဆိုသလို အစ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတတ်သည်။

ယေရှုက ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာကို ဧလိယဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် တူညီသော ပရောဖက်ပြု ဆက်တိုက်ဖြစ်စဉ်ကို ပုံဖော်ပြသကြသည်။ သို့ရာတွင် ဧလိယသည် မကောင်းသော မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်သော ယေဇဗေလ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရ၍၊ သူမသည် ဧလိယကို ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ကာ သတ်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ ဧလိယ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ယောဟန်ကိုလည်း မကောင်းသော မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်သော ဟေရောဒိယာက ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ပြီး သတ်ပစ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။ ဧလိယနှင့် ယောဟန်တို့သည် အချင်းချင်း အစားထိုးညွှန်းဆိုနိုင်သော သင်္ကေတများဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၌ အချို့သော ပရောဖက်ပြု လက္ခဏာများမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောဆောင်သော လက္ခဏာများ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သို့တိုင် အချင်းချင်း အပြိုင်ညီလျက် ရှိကြသည်။ ဧလိယသည် မသေခဲ့၊ ယောဟန်သည် သေခဲ့သည်။ အချင်းချင်း ကိုက်ညီတန်းစီနေသော ပရောဖက်ပြု အမှတ်အသားများသည် မကြာခဏ ဆန့်ကျင်ဘက်များ ဖြစ်တတ်ကြောင်းကို နားလည်ခြင်းက၊ မြင်လိုသောသူတို့အား သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုသည် ဆာလံ 118 ဖြစ်ကြောင်းကို မြင်နိုင်စေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ပထမဖော်ပြခြင်း၏ အုပ်ချုပ်မူကို ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ပြလာခဲ့သည့်အတိုင်း အသုံးပြုလျှင်၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုပိုင်း၏ အစသည် ဆာလံ 117 ဖြစ်ကြောင်းကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အတိုဆုံးအခန်းဖြစ်ပြီး ကျမ်းပိုဒ် နှစ်ပိုဒ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထို့နောက် အခန်း 118 သည် လိုက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်သည်။ အခန်း 118 ၏နောက်တွင် 119 သည် လိုက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အရှည်ဆုံးအခန်းဖြစ်သကဲ့သို့ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုပိုင်း၏ အဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်သော ဘာသာဗေဒပညာရှင်သည် အစကို အတိုဆုံးအခန်းဖြင့် အမှတ်အသားပြု၍၊ ထို့နောက် အဆုံးကို အရှည်ဆုံးအခန်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုတော်မူသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အခန်းနှစ်ခန်းဖြစ်ကြသည်။ အစသည် မျိုးစေ့ဖြစ်၍၊ အဆုံးသည် အလယ်ဗဟိုအတွင်း တည်ရှိနေသော သက်သေခံချက်အလုံးစုံတို့ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချည်နှောင်ပေးသည့် အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်သော အပင် ဖွံ့ဖြိုးပြီးသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ဆာလံ 117 ကို သတိပြုကြလော့။

ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသော စာလုံးသုံးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် စကားလုံးကို ဒုတိယအခန်းငယ်၌ “အမှန်တရား” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ ထိုစကားလုံးသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟို၏ အစကို ကိုယ်စားပြုသည် (သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ဆာလံ ၁၁၇–၁၁၉ ဖြစ်သည်)။ အလယ်ဗဟို၏ အဆုံးမှာ ဆာလံ ၁၁၉ ဖြစ်သည်။ ဆာလံ ၁၁၈ သည် အလယ်ဗဟို၏ အလယ်တည့်တည့် ဖြစ်သည်။ ဆာလံ ၁၁၈ သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် အတိုဆုံးနှင့် အရှည်ဆုံး အခန်းကြီးတို့၏ အကြားတွင် တည်ရှိပြီး၊ အစဖြစ်သော အတိုဆုံးအခန်းကြီးသည် “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသသည်။ ထိုစကားလုံးသည် ထာဝရ ဧဝံဂေလိတရား၏ အဆင့်သုံးဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသော စာလုံးသုံးလုံးဖြင့် ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တရားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မူဘောင်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုမူဘောင်သည် အာလဖနှင့် ဩမေဂအဖြစ် ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုသော မူဝါဒပင် ဖြစ်သည်။

အလယ်ပိုင်း၏ အဆုံးဖြစ်သော အခန်းကြီး ၁၁၉ သည် အက္ခရာအစဉ်လိုက် အက္ခရာစဉ်ကဗျာပုံစံဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိကာ အံ့ဩဖွယ် ဘာသာဗေဒပညာရှင်တော်ကို အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ အခန်းကြီး ၁၁၉ တွင် တူညီသော စကားလုံးတစ်လုံးကို “သမ္မာတရား” ဟူ၍ လေးကြိမ် ဘာသာပြန်ထားသည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်များအတွင်းရှိ သမ္မာတရားသည် အစမှ အဆုံးကို ခွဲခြားဖော်ပြသည့် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ စည်းမျဉ်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်များအတွင်းရှိ သမ္မာတရားမှာ အာလဖနှင့် ဩမေဂါသည် အစနှင့် အဆုံး၌ ပြုတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ဗဟိုပေါ်၌လည်း မိမိ၏ လက်မှတ်တော်ကို တင်ထားတော်မူပြီဟု ဆိုလိုသည်။ ပထမနှင့် နောက်ဆုံး၏ လက်မှတ်တော်သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ နောက်ဆုံး သတိပေးသတင်းစကားကို တင်ပြရန် “မူဘောင်” ဖြစ်သည်။ အလယ်ဗဟို၏ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် “truth” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးကို အသုံးပြုသည့် ကျမ်းပိုဒ် လေးပိုဒ် ပါဝင်ပြီး၊ စတုတ္ထရည်ညွှန်းချက်မှာမူ “true” ဟုသာ ဘာသာပြန်ထားသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ် လေးပိုဒ်အနက် နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်သော ကျမ်းပိုဒ်သည် “အစမှစ၍” ထိုစကားလုံးမှာ “စစ်မှန်” သည်ဟု ဖော်ပြသည်။

အစအဦး၌၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်း ၁ နှင့် ၂ ထဲရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းတွင် “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို တိုက်ရိုက် မရေးထားသော်လည်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်ကြောင်း၏ နောက်ဆုံး စကားလုံး သုံးလုံး၌ ထိုအရာကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုစကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီသည် အစဉ်လိုက် စီထားသည့် အက္ခရာများဖြင့် စ၍ “truth” ဟူသော စကားလုံးကို ဖွဲ့စည်းပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစအဦး၌ နှုတ်ကပတ်တော် ရှိတော်မူ၏။ အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းကိုခံရကြ၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ သက်သေခံချက်သည် “အစအဦး၌” ဟူသော စကားများဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဟေရှာယ၌ ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်း အထောက်အထားအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော ခရစ်တော်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါတစ်ရပ်နှင့် ဆက်နွယ်သော အမှန်တရားများကို ကိုယ်စားပြုသည့် စကားလုံး သုံးလုံးဖြင့် အဆုံးသတ်လေသည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ပိုင်း (ဆာလံကျမ်း ၁၁၇–၁၁၉) သည် “အမှန်တရား” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် အစသည် အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အမှန်တရားကို ဆာလံ ၁၁၇ တွင် စတင်ညွှန်းဆိုထားသည်။ ထိုစကားလုံးကို ထာဝရဧဝံဂေလိတရားနှင့် ကောင်းကင်တမန် သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို ကိုယ်စားပြုသော အက္ခရာ သုံးလုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အလယ်ပိုင်း၏ အဆုံးတွင် အံ့ဖွယ်ဘာသာဗေဒပညာရှင်တော်က ဖော်ထုတ်တည်ဆောက်ခဲ့သော အက္ခရာစဉ်တင်ပြချက်တစ်ရပ်ကို တွေ့ရပြီး၊ ယခု မိမိ၏ စရိုက်တော်အကြောင်း ဖွင့်ပြလျက်ရှိသော အရာသည် “ဗျာဒိတ်” ဟူသော စကားလုံး၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် ကိုက်ညီကြောင်း နားလည်စေရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်သည် ယခင်က အပြည့်အဝ မသိမှတ်မိခဲ့သော်လည်း၊ သို့မဟုတ် လုံးဝမသိမှတ်မိခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏ စရိုက်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသရန် ရည်ရွယ်ထားသော သတင်းစကားဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုဗျာဒိတ်တော်သည် ပဋိညာဉ်သမိုင်း၏ လမ်းကြောင်းများနှင့် ကိုက်ညီညွတ်ညီသည်၊ အကြောင်းမှာ ပဋိညာဉ်သမိုင်းတွင် မိမိ၏-သမိုင်း ဖွင့်လှစ်လာသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည် နာမတော်များအားဖြင့် မိမိကိုယ်တော်ကို ဖော်ပြတော်မူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် သက်သေအထောက်အထားများ ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအမှန်တရားနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဆက်လက်ပြောဆိုရမည့်အရာများမှာ အမှန်ပင် များစွာရှိသေးသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင်သာ ရပ်နားလိုက်မည်။