ပရောဖက်တော်အပေါင်းတို့သည် လောက၏အဆုံးကို ဖော်ညွှန်းကြသည်။
“ရှေးဟောင်းပရောဖက်တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့၏ခေတ်ကာလအတွက်ပြောဆိုခဲ့သည်ထက် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်ကာလအတွက် ပို၍ပြောဆိုခဲ့ကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ပရောဖက်ပြုခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အာဏာသက်ရောက်လျက်ရှိသည်။ ‘ထိုအရာအလုံးစုံတို့သည် သူတို့အပေါ်သို့ သာဓကအဖြစ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြ၏။ လောက၏အဆုံးကာလတို့ကို ကြုံတွေ့ရသော ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးခြင်းအတွက်လည်း ထိုအရာတို့ကို ရေးသားထားကြ၏။’ 1 Corinthians 10:11။ ‘သူတို့သည် မိမိတို့အတွက်မဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထိုအရာတို့ကို အမှုဆောင်ခဲ့ကြသည်ကို သူတို့အား ဖော်ပြခံခဲ့ရ၏။ ထိုအရာတို့ကို ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံမှ စေလွှတ်တော်မူသော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သင်တို့ထံ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခဲ့ကြသောသူတို့က သင်တို့အား အသိပေးကြပြီ။ ထိုအရာတို့ကို ကောင်းကင်တမန်တို့သည်ပင် ငုံ့ကြည့်လိုကြ၏။’ 1 Peter 1:12....”
“သမ္မာကျမ်းစာသည် ဤနောက်ဆုံးခေတ်မျိုးဆက်အတွက် မိမိ၏ ဘဏ္ဍာတော်များကို စုဆောင်းသိုမှီးကာ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချည်နှောင်ထားခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ သမိုင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြီးမြတ်သည့် အဖြစ်အပျက်များနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော အရေးကြီးဆောင်ရွက်ချက်များအားလုံးသည် ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ အသင်းတော်အတွင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီ၊ ထို့ပြင် ပြန်လည်ဖြစ်ပျက်လျက်လည်း ရှိနေသည်။” Selected Messages, book 3, 338, 339.
သမ္မာကျမ်းစာ၏ စာအုပ်အားလုံးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ အဆုံးသတ်ကြသည်။
“ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျမ်းအပေါင်းတို့သည် ဆုံတွေ့၍ နိဂုံးချုပ်ကြသည်။” တမန်တော်တို့၏ လုပ်ရပ်များ၊ 585။
ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူများအတွက် အဆုံးစွန်သော သတိပေးသတင်းစကားကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ တွင် ဖော်ပြထားသည်။
ဤအရာများနောက်၌ ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသော အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ငါမြင်ရ၏။ သူသည် ကြီးမားသော အာဏာရှိ၍၊ မြေကြီးသည် သူ၏ ဘုန်းတန်ခိုးကြောင့် လင်းဝင်းတောက်ပသွား၏။ ထို့နောက် သူသည် အားကြီးသောအသံဖြင့် တန်ခိုးပါစွာ ကြွေးကြော်၍၊ “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးသည် ကျဆုံးလေပြီ၊ ကျဆုံးလေပြီ။ နတ်ဆိုးတို့၏ နေရာအိမ်ဖြစ်လေပြီ၊ ညစ်ညူးသော ဝိညာဉ်အမျိုးမျိုး၏ ခိုအောင်းရာဖြစ်လေပြီ၊ မသန့်ရှင်း၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ငှက်အမျိုးမျိုး၏ လှောင်အိမ်ဖြစ်လေပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် သူမ၏ မတရားသောမေထုန်၏ အမျက်ဒေါသစပျစ်ရည်ကို သောက်ကြပြီး၊ မြေကြီး၏ ဘုရင်တို့သည် သူမနှင့် မတရားသောမေထုန်ကို ပြုကြပြီး၊ မြေကြီး၏ ကုန်သည်တို့သည် သူမ၏ အလွန်အကျွံ ဇိမ်ခံပျော်ပါးမှုကြောင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာကြပြီ” ဟု ဆို၏။ ဗျာဒိတ် ၁၈:၁–၃။
“ဗာဗုလုန်ကြီး” ဟူသော စကားရပ်သည် ရိုမန်ကက်သလစ် အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဟေရှာယ အခန်းကြီး နှစ်ဆယ့်သုံးတွင်လည်း “ဗာဗုလုန်ကြီး” ကို တိုင်ရုမြို့အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။
တုရုအပေါ် ရောက်မည့်ဗျာဒိတ်တော်။ တားရှစ်သင်္ဘောတို့၊ မြည်တမ်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား မြို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရ၍ အိမ်မရှိ၊ ဝင်ရောက်စရာလည်း မရှိတော့ပြီ။ ခိတ္တိမ်ပြည်မှ ထိုအကြောင်းကို သူတို့အား ဖော်ပြခြင်းခံရလေပြီ။ ကျွန်းသားတို့၊ တိတ်ဆိတ်လျက် နေကြလော့။ သင်တို့သည် ပင်လယ်ကို ကူးသန်းသွားလာသော ဇိဒုန်ကုန်သည်တို့၏ ပြည့်စုံစေခြင်းကို ခံရသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ရေကြီးမားသောအပေါ်မှ သိဟော၏မျိုးစေ့၊ မြစ်၏ရိတ်သိမ်းခြင်းသည် သူမ၏အခွန်ဝင်ငွေဖြစ်၏။ သူမသည် တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ဈေးကွက်ဖြစ်၏။ အို ဇိဒုန်၊ ရှက်ကြောက်လော့။ အကြောင်းမူကား ပင်လယ်သည်၊ အမှန်ပင် ပင်လယ်၏ခွန်အားတည်းဟူသော ပင်လယ်သည် ဤသို့ဆိုလေပြီ—“ငါသည် မီးဖွားဝေဒနာကို မခံရ၊ သားသမီးကိုလည်း မမွေးဖွား၊ လူငယ်တို့ကိုလည်း မပြုစုမပျိုးထောင်၊ အပျိုကညာတို့ကိုလည်း မကြီးပြင်းစေခဲ့။” အဲဂုတ္တုအကြောင်း သတင်းကြားသောအခါကဲ့သို့၊ တုရုအကြောင်း သတင်းကြားသောအခါ သူတို့သည် အလွန်နာကျင်ပူဆွေးကြလိမ့်မည်။ တားရှစ်သို့ ကူးသွားကြလော့။ ကျွန်းသားတို့၊ မြည်တမ်းကြလော့။ ဤသည်ကား သင်တို့၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်မြို့၊ ရှေးကာလမှစ၍ အဟောင်းအမြတ်တည်ရှိသော မြို့မဟုတ်လော။ သူမ၏ ခြေထောက်များပင် သူမကို အဝေးသို့ သွားရောက်တည်းခိုစေကြလိမ့်မည်။ သရဖူဆောင်းစေသောမြို့၊ ကုန်သည်တို့သည် မင်းသားများဖြစ်၍၊ ကူးသန်းရောင်းဝယ်သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဂုဏ်အသရေကြီးသူများဖြစ်သော တုရုအပေါ် ဤအကြံအစည်ကို မည်သူက ချမှတ်သနည်း။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ဘုန်းအသရေအလုံးစုံ၏ မာနကို အညစ်အကြေးထင်စေရန်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဂုဏ်အသရေကြီးသူ အပေါင်းတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုစေရန် ဤအမှုကို ရည်ရွယ်တော်မူပြီ။ အို တားရှစ်သမီး၊ မြစ်ရေကဲ့သို့ သင်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းသွားလော့။ တားဆီးထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့ပြီ။ သူသည် ပင်လယ်အပေါ် မိမိလက်ကို ဆန့်တော်မူ၍ တိုင်းနိုင်ငံများကို လှုပ်ခတ်စေတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ကုန်သွယ်သောမြို့အပေါ် အမိန့်ပေးတော်မူ၍ ၎င်း၏ ခံတပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးစေရန် တော်မူပြီ။ ထိုသို့လည်း မိန့်တော်မူ၏—“အို ဖိနှိပ်ခံရသော အပျိုကညာ၊ ဇိဒုန်သမီး၊ သင်သည် နောက်တစ်ဖန် မဝမ်းမြောက်ရတော့။ ထလော့၊ ခိတ္တိမ်သို့ ကူးသွားလော့။ ထိုအရပ်၌လည်း သင်သည် အနားယူရာ မရလိမ့်မည်။” ခါလဒဲပြည်ကို ကြည့်လော့။ ဤလူမျိုးသည် မရှိခဲ့; အာရှုရိသည် တောကန္တာရ၌ နေသောသူတို့အတွက် ထိုပြည်ကို တည်ထောင်ပေးသည်တိုင်အောင် မရှိခဲ့။ သူတို့သည် ၎င်း၏မျှော်စင်များကို ထူထောင်ကြ၏။ ၎င်း၏ နန်းတော်များကို ဆောက်တင်ကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ထိုပြည်ကို ပျက်စီးရာသို့ ရောက်စေခဲ့၏။ တားရှစ်သင်္ဘောတို့၊ မြည်တမ်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ ခွန်အားသည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရပြီ။ ထိုနေ့၌ တုရုသည် မင်းတစ်ပါး၏ လက်ထက်ကာလနှင့်အညီ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ပတ်လုံး မေ့လျော့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံး၌မူ တုရုသည် ပြည့်တန်ဆာမကဲ့သို့ သီချင်းဆိုလိမ့်မည်။ အို မေ့လျော့ခြင်းခံရသော ပြည့်တန်ဆာ၊ စောင်းတစ်လက်ကိုယူ၍ မြို့အနှံ့ လှည့်လည်လော့။ ချိုသာသောတေးသံကို ဖန်တီးလော့။ သီချင်းများစွာကို ဆိုလော့။ သို့မှသာ သင့်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့ကြလိမ့်မည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးနောက်၌ ထာဝရဘုရားသည် တုရုကို ကြည့်ရှုတော်မူသဖြင့်၊ သူမသည် မိမိ၏ အခကြေးငွေထံသို့ ပြန်လှည့်၍ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လောကနိုင်ငံအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်တန်ဆာပြုလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ ကုန်သွယ်မှုနှင့် သူမ၏ အခကြေးငွေသည် ထာဝရဘုရားအတွက် သန့်ရှင်းခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအရာများကို သိုလှောင်ထားခြင်း၊ စုပုံထားခြင်း မပြုရ။ အကြောင်းမူကား သူမ၏ ကုန်သွယ်မှုသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ နေသောသူတို့အတွက် ဝစွာစားသောက်ရန်နှင့် တည်တံ့ခိုင်ခံ့သော အဝတ်အစားများအတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂၃:၁–၁၈။
ဝှိုက်ညီအစ်မက ဤသို့ရေးသားထားသည်– “ဓမ္မဟောင်းကျမ်းသမိုင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ကြီးမားသောအဖြစ်အပျက်အလုံးစုံနှင့် လေးနက်တည်ငြိမ်သော ဖြစ်စဉ်အလုံးစုံတို့သည် ဤနောက်ဆုံးသောကာလများ၌ အသင်းတော်အတွင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုလည်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည်။”
ဣရှာယအခန်းကြီး ၂၃ သည် ကုလသမဂ္ဂ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့ချုပ်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် အစ္စလာမ်တို့၏ ပရောဖက်ပြုဆက်နွှယ်မှုများကို ဆန်းစစ်ဖော်ပြထားသည်။ ဤအမှန်တရားများကို သိမြင်နိုင်ရန်အတွက် အခန်းတွင်ပါရှိသော သင်္ကေတအချို့ကို ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့် သတ်မှတ်ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ သင်္ကေတများကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီးနောက် အဖြစ်အပျက်များ၏ အစဉ်အဆက်မှာ အတော်လေး ရှင်းလင်းတိကျလာသည်။ သတ်မှတ်ဖော်ပြရန်လိုအပ်သော အခန်းအတွင်းရှိ သင်္ကေတများမှာ-
ဗျာဒိတ်တော်၊ တိုင်ရု၊ ပြည့်တန်ဆာ၊ အာရှုရိ၊ ခါလဒဲပြည်၊ မျှော်စင်များနှင့် နန်းတော်များ၊ တာရှီးရှ်၊ စီဟော်၏မျိုးစေ့၊ ခိတ်တိမ်ပြည်၊ ဇိဒုန်၊ ကုန်သည်တို့၏မြို့၊ အဲဂုတ္တုပြည်၏သတင်းနှင့် တိုင်ရု၏သတင်း၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ သမီးတော်၊ ခုနစ်ဆယ်နှစ်၊ ဘုရင်တစ်ပါး၏လက်ထက်ကာလ၊ မေ့လျော့ခြင်းနှင့် အောက်မေ့ခြင်း
“ဝန်” ဟူသော စကားလုံးသည် ပထမပိုဒ်တွင် တုရုနိုင်ငံတော်ကို ဆန့်ကျင်သော ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်ကို ညွှန်ပြသည်။
ဝန်ထုပ်: H4853—H5375 မှ ဆင်းသက်သောစကား; ဝန်ထုပ်တစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ အထူးသဖြင့် အခွန်ဆောင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် (အနက်အာဗ္စထရက်အဖြစ်) သယ်ဆောင်မှုကိုလည်းကောင်း ဆိုလိုသည်။ ပုံဆောင်သဘောဖြင့် မိန့်ဆိုချက်တစ်ရပ်၊ အဓိကအားဖြင့် တရားစီရင်ချက်၊ အထူးသဖြင့် သီချင်းကို ဆိုလိုသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအနေနှင့် အလိုဆန္ဒကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ – ဝန်ထုပ်၊ သယ်ဆောင်သွားသည်၊ ပရောဖက်ပြုချက်၊ X သူတို့ချမှတ်ကြသည်၊ သီချင်း၊ အခွန်ဆောင်ခြင်း။
တုရုအပေါ် ချမှတ်သော ဗျာဒိတ်ဝန်သည် ရောမကက်သလစ်အသင်းတော်၏ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ထားသော သမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်များစွာထဲမှ တစ်ပိုဒ်ဖြစ်သည်။ “ဝန်” ဟူသောစကားလုံးသည် ၎င်း၏ အသုံးအနှုန်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ဗျာဒိတ်တော်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယကျမ်း၌ “ဝန်” ဟူသောအရာသည် ဆယ့်တစ်ကြိမ်ပါရှိပြီး၊ ထိုစကားလုံးကို ပခုံးပေါ်၌ ထမ်းဆောင်ရသော ဝန်ကို ဖော်ပြရန် ရှစ်ကြိမ် အသုံးပြုထားသည်။ “ဝန်” ဟူသောစကားလုံးကို ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော ဆယ့်တစ်ကြိမ်မှာ ဟေရှာယ 13:1; 15:1; 17:1; 19:1; 21:1, 11, 13; 22:1; 30:6 နှင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် တုရု၏ ဝန်ကို တွေ့ရှိရသော အခန်း ၂၃ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးကာလ၌ မည်သည့်အာဏာတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုထားသည်ကို အကဲဖြတ်နိုင်ရန် ဟေရှာယ၏ ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော်အားလုံးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချထားကြည့်ခြင်းသည် အကျိုးရှိပေသည်။ ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော် ဆယ့်တစ်ရပ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှမ်းခြုံဖော်ပြရန်မှာ ခက်ခဲသောကြောင့်၊ အခန်း ၂၃ အတွက် အနက်အဓိပ္ပာယ်ဆိုင်ရာ နောက်ခံအခြေအနေကို သတ်မှတ်ပေးနိုင်ရန် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော်တစ်ရပ်စီ၏ အကျဉ်းချုပ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ကျွန်ုပ် ပေးမည်။
အခန်းဆယ့်သုံး၌ ဗာဗုလုန်အပေါ်ကျရောက်မည့် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် လောကအဆုံးကာလ၌ရှိသော ခေတ်သစ်ဗာဗုလုန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ အခန်းဆယ့်ခုနစ်၌လည်း ပုံဖော်ဖော်ပြထားသော ရောမ၏ ပြည်တန်ဆာမ ဖြစ်သည်။
ဖလားခုနစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးသည် လာ၍ ငါနှင့် စကားပြောကာ၊ “ဤနေရာသို့ လာလော့။ ရေများစွာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မဟာပြည့်တန်ဆာ၏ တရားစီရင်ခြင်းကို သင့်အား ငါပြမည်။ မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်တို့သည် သူမနှင့် မှားယွင်းသော မေထုန်ကို ပြုကြပြီ။ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့သည်လည်း သူမ၏ မေထုန်အရက်ကြောင့် မူးယစ်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် ငါ့ကို ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် တောကန္တာရသို့ ဆောင်သွားလေ၏။ ထိုအခါ ငါသည် နီမောင်းသော အရောင်ရှိသည့် သားရဲတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို မြင်ရ၏။ ထိုသားရဲသည် ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့သော အမည်များနှင့် ပြည့်လျက် ရှိ၍၊ ခေါင်းခုနစ်လုံးနှင့် ချိုဆယ်ချောင်း ရှိလေ၏။ ထိုမိန်းမသည် မရမ်းနှင့် နီမောင်းသော အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ ရွှေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်များ၊ ပုလဲများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကာ၊ သူမ၏ လက်ထဲတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော အရာများနှင့် သူမ၏ မေထုန်၏ မစင်ကြယ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နေသော ရွှေဖလားတစ်လုံးကို ကိုင်ထားလေ၏။ သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် အမည်တစ်ခု ရေးထား၏—နက်နဲသောအရာ၊ မဟာဗာဗုလုန်၊ ပြည့်တန်ဆာတို့၏ အမိနှင့် မြေကြီး၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော အရာတို့၏ အမိ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 17:1–5။
အနည်းငယ် လမ်းလွဲ၍ ပြောရန် ကျွန်ုပ်လိုအပ်သည်။ တုရု၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို လေ့လာရခြင်း၏ နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းကို သတ္တမနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်အသင်းတော်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အစိုးရသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသော သိုးကဲ့သို့သော သားရဲ၏ ဦးချိုတစ်ချောင်းဖြစ်ကြောင်း၊ မှောင်မိုက်ခေတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် အခြား ဦးချိုတစ်ချောင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသမည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ပရိုတက်စတင့်တို့သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ပယ်ချခဲ့သည့် အချိန်တွင် ထိုပရိုတက်စတင့်၏ ဦးချိုသည် မီလာရေး အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို ခိုင်လုံစွာ တည်ဆောက်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပရိုတက်စတင့် ဦးချို၏ သမိုင်းနှင့် ရီပဘလီကန် ဦးချို၏ သမိုင်းတို့သည် အပြိုင်သွားနေကြောင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ပြသမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် သားရဲတစ်ကောင်တည်းပေါ်တွင် ရှိနေကြပြီး၊ ထိုအရာက ဦးချိုနှစ်ချောင်းစလုံးသည် တစ်ခေတ်တည်း၌ ရှိနေကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်၏ ဦးချိုများ အပြိုင်ဖြစ်မှု၏ ဥပမာတစ်ခုကို ဖော်ပြမည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် မိမိတို့၏ နည်းလမ်းအလိုက် “မေ့လျော့” ကြသည်။
ဟေရှာယ ၂၃ သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ခုနစ်ဆယ်နှစ်တိုင် မေ့လျော့ခြင်းခံရမည့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချက်မှတ်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသင်္ကေတဆိုင်ရာ ခုနစ်ဆယ်နှစ်အတွင်း လူတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကိုလည်းကောင်း၊ အဘယ်ကြောင့် မှောင်မိုက်ခေတ်များကို “မှောင်မိုက်ခေတ်များ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသနည်းကိုလည်းကောင်း မေ့လျော့သွားကြသည်။ ပရိုတက်စတင့်ချိုသည် ကက်သလစ်အသင်းတော်မှ ခွဲထွက်သည့်အခါ ၎င်း၏ ဆောင်ပုဒ်မှာ “သမ္မာကျမ်းစာသာ၊ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ” ဖြစ်ခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာက ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် အမှန်တကယ် မည်သို့သောအရာဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးကြောင်းကို သူတို့ မေ့လျော့သွားကြသည်။ မိမိတို့အား အပ်နှံထားသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် စာတမ်း၌ ထိန်းသိမ်းသိမ်းထားရှိသော သတင်းစကားကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့က ၎င်း၏ အဓိကကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြသော်လည်း၊ ၎င်းကိုလည်း မေ့လျော့သွားကြသည်။
“နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရာတွင် ရှုပ်ထွေးမှားယွင်းသွားသူများ၊ အန္တိခရစ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မမြင်နိုင်သူများသည် အန္တိခရစ်ဘက်၌ မုချ ရပ်တည်ကြလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် အချိန်မရှိတော့ပြီ။ ဒံယေလသည် မိမိ၏ အပိုင်းအခန်း၌လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ နေရာ၌လည်းကောင်း ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။ ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် ယောဟန်၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရမည်။ ထိုနှစ်ပါးသည် အချင်းချင်း အနက်ဖွင့်ဆိုပေးကြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များသည် လူတိုင်း နားလည်သင့်သော သမ္မာတရားများကို လောကသို့ ပေးအပ်ကြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များသည် လောက၌ သက်သေခံခြင်းအဖြစ် ဖြစ်ရမည်။ နောက်ဆုံးသော ဤနေ့ရက်များ၌ ၎င်းတို့၏ ပြည့်စုံဖြစ်ပေါ်လာခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အနက်ဖော်ပြကြလိမ့်မည်။” Kress Collection, 105.
ထိုနည်းတူပင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အစိုးရကို ကိုယ်စားပြုသော ရီပတ်ဘလီကန်ချိုသည် လူထုအားဖြင့် တည်ထောင်ထားပြီး လူထုအတွက် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နိုင်ငံသားတို့သည်လည်း မိမိတို့အပ်နှင်းခံထားရသော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် စာတမ်းကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ထိုသန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် စာတမ်းမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ဖြစ်ပြီး၊ လူထုအတွက် ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားသော အစိုးရ၏ အခြေခံဆောင်ပုဒ်မှာ ဘာသာရေးနှင့် နိုင်ငံရေးကို ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့အား အပ်နှင်းထားသည့် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ၏ သတင်းစကားကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများဟု ခံယူကြောင်း ဝန်ခံထားသည့် အရာကိုလည်းကောင်း မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။
“ရောမသည် မည်သည့်အခါမျှ မပြောင်းလဲကြောင်းကို ကြွားဝါတတ်သည်ဟူသောအချက်ကို မှတ်သားထားကြစို့။ Gregory VII နှင့် Innocent III တို့၏ အခြေခံမူများသည် ယနေ့တိုင် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်၏ အခြေခံမူများပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမ၌ အာဏာရှိသာရှိပါက၊ လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်များကကဲ့သို့ ယခုပင်လျှင် ထိုအခြေခံမူများကို အားအင်ပြင်းထန်စွာဖြင့် လက်တွေ့ကျင့်သုံးမည်ဖြစ်သည်။ ပရိုတက်စတင့်များသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို မြှင့်တင်သည့်အမှုတွင် ရောမ၏ အကူအညီကို လက်ခံရန် အဆိုပြုကြသောအခါ မိမိတို့သည် အဘယ်အမှုကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်ကို အနည်းငယ်သာ သိရှိကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အားထုတ်နေစဉ်တွင်၊ ရောမကမူ မိမိ၏ အာဏာကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန်၊ ဆုံးရှုံးခဲ့သော အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးမှုကို ပြန်လည်ရယူရန် ရည်မှန်းလျက်ရှိသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ အသင်းတော်သည် နိုင်ငံ၏ အာဏာကို အသုံးချနိုင်သည် သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟူသော အခြေခံသဘောတရားကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် တည်ထောင်လိုက်ပါက၊ ဘာသာရေးအရ လိုက်နာရမည့် အခမ်းအနားများကို လောကီဥပဒေများဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းနိုင်သည်ဟု သတ်မှတ်လိုက်ပါက၊ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်၏ အာဏာသည် စိတ်သဘောသက္ကာအပေါ် အုပ်စိုးရမည်ဟု ဖြစ်သွားပါက၊ ဤနိုင်ငံတွင် ရောမ၏ အောင်ပွဲသည် အတည်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်အကြောင်း သတိပေးနှိုးဆော်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယင်းသတိပေးခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လျစ်လျူရှုထားလျှင်၊ ပရိုတက်စတင့်လောကသည် ရောမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များ အမှန်တကယ် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ထောင်ချောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် အလွန်နောက်ကျသွားသောအခါမှသာ သိလာရလိမ့်မည်။ သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် အာဏာသို့ ကြီးထွားတက်လျက်ရှိသည်။ သူမ၏ သွန်သင်ချက်များသည် ဥပဒေပြုလွှတ်တော်များတွင်လည်းကောင်း၊ အသင်းတော်များတွင်လည်းကောင်း၊ လူတို့၏ နှလုံးသားများတွင်လည်းကောင်း မိမိတို့၏ သက်ရောက်မှုကို ပြုလျက်ရှိသည်။ သူမသည် မိမိ၏ ယခင်က ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ထပ်မံကျူးလွန်မည့် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော နေရာများအတွင်း၌ မိမိ၏ မြင့်မား၍ ခိုင်မာထုထည်ကြီးမားသော တည်ဆောက်မှုများကို စုပုံတည်ဆောက်လျက်ရှိသည်။ သူမသည် မိမိရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တိုက်ခိုက်မည့် အချိန်ရောက်လာသောအခါ အသုံးချနိုင်ရန်၊ တိတ်တဆိတ်နှင့် မည်သူမျှ သတိမမူမိဘဲ မိမိ၏ အင်အားများကို ခိုင်မာစေတိုးမြှင့်လျက်ရှိသည်။ သူမ အလိုရှိသမျှမှာ အသာစီးရသည့် နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကိုလည်း သူမအား ပေးနေကြပြီးဖြစ်သည်။ ရောမဘက်ဆိုင်ရာ အင်အားစု၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်းကို မကြာမီ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့ ခံစားရလည်း ခံစားရမည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်၍ နာခံမည့်သူ မည်သူမဆို၊ ထိုကြောင့်ပင် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို ခံရလိမ့်မည်။” The Great Controversy, 581.
၁၉၅၀ မတိုင်မီ ထုတ်ဝေခဲ့သော အဘိဓာန်တစ်အုပ်အုပ်ကို သင်ရှာတွေ့၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ မှ “နီမောင်းသော အရောင်ဝတ် မိန်းမ” သို့မဟုတ် ထိုစကားရပ်၏ မည်သည့်အမျိုးအစားကွဲကိုမဆို ရှာဖွေကြည့်လျှင်၊ ၁၉၅၀ မတိုင်မီထုတ် အဘိဓာန်များအားလုံးက ရောမကက်သလစ်အသင်းတော်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ ၏ ပြည့်တန်ဆာဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြကြသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ ၏ ချိုနှစ်ချောင်းရှိ မြေသားတိရစ္ဆာန်ဖြစ်ပြီး၊ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ချိုဖြစ်စေ၊ ရီပတ်ဘလစ်ကန်ဝါဒ၏ချိုဖြစ်စေ၊ မိမိ၏အတိတ်ကို မေ့လျော့နေသည်။ ဤအဖွဲ့အစည်းနှစ်ရပ်စလုံးသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ ဘာသာရေးအာဏာရှင်မှုနှင့် သူမကို ထောက်ခံခဲ့သော ဘုရင်များ၏ နိုင်ငံရေးအာဏာရှင်မှုကို ဆန့်ကျင်သော ဆန္ဒပြမှုမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြသည်။ သို့မဟုတ် သမ္မာကျမ်းစာက ဆိုသကဲ့သို့၊ သူမနှင့် “ကာမပြု” ခဲ့ကြသော ဘုရင်များ၏ အာဏာရှင်မှုကို ဆန့်ကျင်သော ဆန္ဒပြမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၂၃ ကို မယူဆွေးနွေးမီ၊ ဟေရှာယက “ဘေးဒုက္ခအနာဂတ္တိ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော အခြား ဆယ်ကြိမ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အကျဉ်းချုံး ခြုံငုံတင်ပြမည်။ အကြောင်းမူကား “ဝန်ထုပ်” ဆယ့်တစ်ခုလုံးသည် အမှန်ပင် ထိုအရာပင် ဖြစ်ကြသည်။
ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၁၃ သည် “နောက်ဆုံးသောကာလ” ၌ ဗာဗုလုန်နှင့်ဆိုင်သော ဝန်ထုပ်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဗာဗုလုန်ကို ကက်သလစ်အသင်းတော်က ထိန်းချုပ်၍ ဦးဆောင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၆ ၌ လောကကို အာမဂေဒုန်သို့ ဦးဆောင်သည့် အင်အားသုံးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အခန်းကြီး ၁၃ ၌ ခေတ်သစ်ဗာဗုလုန်အပေါ် ကျရောက်မည့် ဖျက်ဆီးခြင်းအကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ကိုယ်စားပြုထားသော အင်အားသုံးခု ရှိသည်။ ဗာဗုလုန်၊ လူစီဖာနှင့် အာရှုရိတို့ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းတို့သည် သားရဲ (အာရှုရိ)၊ နဂါး (လူစီဖာ) နှင့် မိစ္ဆာပရောဖက် (ဗာဗုလုန်) တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန်တို့သည် ရှေးဣသရေလကို ပြစ်ဒဏ်ပေးရန် ဘုရားသခင် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သော လူသူကင်းမဲ့စေသည့် အင်အားနှစ်ရပ်ဖြစ်ကြပြီး၊ အာရှုရိသည် ဦးစွာလာ၍ မြောက်ပိုင်း မျိုးနွယ်ဆယ်နွယ်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားကာ၊ ထို့နောက် ဗာဗုလုန်က တောင်ပိုင်း ယုဒ မျိုးနွယ်နှစ်နွယ်ကို သိမ်းသွားလေသည်။
ဣသရေလသည် ကွဲပြားပျံ့နှံ့သွားသော သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်၏။ ခြင်္သေ့တို့သည် သူ့ကို မောင်းထုတ်ကြပြီ။ အစ၌ အာရှုရိရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို စားမျိုခဲ့၏။ နောက်ဆုံး၌ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏အရိုးတို့ကို ချိုးဖဲ့ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် အာရှုရိရှင်ဘုရင်ကို အပြစ်ဒဏ်ခတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်နှင့် သူ၏ပြည်ကိုလည်း အပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်။ ယေရမိ 50:17၊ 18။
ပထမဦးစွာ အာရှုရသည် ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်း အမျိုးဆယ်မျိုးကို ဖမ်းဆီးသိမ်းပိုက်၍ ထောင်ချခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဗာဗုလုန်သည် ယုဒ၏ တောင်ပိုင်း အမျိုးနှစ်မျိုးကို ဖမ်းဆီးသိမ်းပိုက်၍ ထောင်ချခဲ့သည်။ ဤဖမ်းဆီးထောင်ချမှု နှစ်ရပ်စလုံးသည် လေဝိဝတ္တိကျမ်း အခန်းနှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။ လေဝိဝတ္တိကျမ်း၏ “ခုနစ်ကြိမ်” သည် ဝီလျံ မီလာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ပထမဆုံး “အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်” ဖြစ်ပြီး၊ အာရှုရက မြောက်ပိုင်း အမျိုးကို သိမ်းပိုက်ချိန်သည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ် ကြာမြင့်သော ပြန့်ကျဲခြင်း၏ အစပြုခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ထိုပရောဖက်ပြုချက်က သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်သည်။ ထိုကာလသည် ခရစ်မပေါ်မီ 723 ခုနှစ်တွင် သူတို့ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းမှ စတင်ခဲ့ပြီး၊ 1798 ခုနှစ်တွင် “အဆုံးကာလ” ၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ တောင်ပိုင်း အမျိုးများကို ခရစ်မပေါ်မီ 677 ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်က ဖမ်းဆီးသိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး၊ ယုဒအပေါ် ကျရောက်သော “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ အစကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကာ၊ ထိုကာလသည် ဒန်ယေလကျမ်း အခန်းရှစ် အခန်းငယ်ဆယ့်လေး၏ နှစ်ပေါင်း 2300 ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် တစ်ချိန်တည်းဖြစ်သော 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ အာရှုရနှင့် ဗာဗုလုန်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ ပုန်ကန်မှုအပေါ် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း ဟူသော တူညီသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ပထမဦးစွာ အာရှုရအားဖြင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဗာဗုလုန်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဆယ့်သုံးအခန်းတွင် ဖော်ပြထားသော အာဏာသုံးရပ်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှုအရ၊ ဗာဗုလုန်သည် အာရှုရ၏ ပုံရိပ်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူမသည် နောက်မှ ပေါ်လာသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ဆန့်ကျင်၍ တူညီသော အမှုကို ပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အခန်း ဆယ့်ငါးတွင် မောဘကို ဆန့်ကျင်သော တာဝန်ထုတ်ပြန်ချက်သည် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များကို ဆန့်ကျင်သောအရာဖြစ်သည်။
“မောဘ်ကို အကြောင်းဖော်ပြထားသော ဤဖော်ပြချက်သည် မောဘ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြသော အသင်းတော်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူတို့သည် သစ္စာရှိသော ကင်းစောင့်များအဖြစ် မိမိတို့၏ တာဝန်နေရာ၌ မရပ်တည်ခဲ့ကြ။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ဘုရားသခင်ပေးအပ်တော်မူသော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမှောင်၏ အင်အားများကို နောက်သို့ တွန်းလှန်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဤလောက၌ သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တိုးတက်ပြန့်ပွားစေရန် ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော အင်အားအလုံးစုံကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရှိသတ္တဝါများနှင့် သူတို့သည် မပူးပေါင်းခဲ့ကြ။ သူတို့သည် သမ္မာတရားကို သိကျွမ်းမှု ရှိကြသော်လည်း၊ မိမိတို့ သိသောအရာကို လက်တွေ့ မကျင့်သုံးခဲ့ကြ။” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1159.
ကျဆုံးသွားသော ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်သည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကြောင့် ပရိုတက်စတင့်အစုအဖွဲ့၏ အခြားသူများ ထွက်ပြေးသွားချိန်တွင် သခင်ဘုရားနှင့်အတူ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့သော အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ မောဘသည် ကျဆုံးသွားသော ပရိုတက်စတင့်ချိုဖြစ်သော အဒဗင်တစ်ဝါဒကို ဆိုလိုသည်။
အခန်း ဆယ့်ခုနစ်သည် ဒမတ်စကတ်အကြောင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ဖယ်ရှားခြင်းခံရသော မြို့တစ်မြို့အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ မြို့တစ်မြို့သည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ “နောက်ဆုံးသော ကာလများ” တွင် ဖယ်ရှားခြင်းခံရသော နိုင်ငံတော်မှာ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။
အခန်း ဆယ့်ကိုး သည် ကုလသမဂ္ဂနှင့် ကမ္ဘာလောကတစ်ရပ်လုံးကို ကိုယ်စားပြုသော အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ကျရောက်မည့် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။
အခန်း နှစ်ဆယ့်တစ်တွင် လာမည့် ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက် သုံးပါးသည် တောင်ဘက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သဲကန္တာရပြည်၊ ဒုမဟ နှင့် အာရေဗျတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ဖြစ်သည်။ ဤပျက်စီးခြင်းအကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက် သုံးပါးသည် ဗျာဒိတ် ၈:၁၃ ၌ ဖော်ပြထားသော အမင်္ဂလာ သုံးပါးနှင့် ကိုက်ညီလျက် အစ္စလာမ်ကို ဖော်ထုတ်ညွှန်းဆိုသည်။
အခန်းနှစ်ဆယ့်နှစ်ရှိ ဖျက်ဆီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အချိန်၌ လောဒိကိအသင်းတော်ဆိုင်ရာ အက်ဒ်ဗင်တစ်များကို ဖိလဒေလဖိအသင်းတော်ဆိုင်ရာ အက်ဒ်ဗင်တစ်များမှ ခွဲထုတ်ခြင်းကို ပုံဖော်ဖော်ပြထားသည်။
ထို့နောက် သုံးဆယ်မြောက် အခန်းတွင် တောင်ဘက်သားရဲတို့၏ ဝန်ထုပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် လော်ဒီကိယ အက်ဒ်ဗင်တစ်တို့၏ ပုန်ကန်မှုကို သရုပ်ဖော်သော ဒုတိယမြောက် ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ၏ ဝန်ထုပ်အပေါင်းတို့ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုဝေးစဉ်းစားလျှင် “နောက်ဆုံးသော ကာလများ” အတွင်းရှိ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဓိက ပါဝင်ဆောင်ရွက်သူအားလုံးနီးပါးကို ကိုင်တွယ်ဖော်ပြထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေဥပဒေတိုင်အောင် အုပ်စိုးနေကြောင်းကို ပြသရန် ဟေရှာယ အခန်းကြီး နှစ်ဆယ့်သုံးကို ကျွန်ုပ်ရွေးချယ်ထားပါသည်။
“ရှေးခေတ်ပရောဖက်တော်အသီးသီးတို့သည် မိမိတို့ခေတ်အတွက်ထက် ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်အတွက် ပိုမို၍ ပြောဆိုခဲ့ကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကျုံးဝင်လျက်ရှိသည်” ဟူသောအချက်ကြောင့်၊ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ မြွက်ဆိုချက်တိုင်းသည် ကမ္ဘာအဆုံးကာလရှိ အဖြစ်အပျက်များကို ရည်ညွှန်းလျက်ရှိသည်။ ဤသမ္မာတရားကို “သမ္မာကျမ်းစာအုပ်အားလုံးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဆုံပြီး အဆုံးသတ်ကြသည်” ဟူသောအချက်နှင့် ပေါင်းစပ်စဉ်းစားလျှင်၊ ကမ္ဘာအဆုံးကာလရှိ အဖြစ်အပျက်များနှင့်စပ်လျဉ်းသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်ကို ကိုက်ညီအောင် ချိန်ညှိရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို အညွှန်းပြုရမည့် အခြေခံမှတ်တိုင်အဖြစ် တည်ထောင်ပေးသည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ဆယ့်ခုနစ်မြောက်အခန်း၌၊ မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်များနှင့် မတရားမေထုန်ပြုသော ပြည့်တန်ဆာကြီးနှင့် သူမ၏ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်ရသည်။
ဖလားခုနစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးသည် လာ၍ ငါနှင့် စကားပြောလျက်၊ “ဤအရပ်သို့ လာလော့။ ရေအများပေါ်၌ ထိုင်နေသော ပြည့်တန်ဆာမကြီး၏ တရားစီရင်ခြင်းကို သင့်အား ငါပြမည်။ မြေကြီး၏ ဘုရင်တို့သည် သူမနှင့်အတူ မတရားသော မေထုန်ပြုကြပြီး၊ မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သော သူတို့သည် သူမ၏ မတရားသော မေထုန်၏ စပျစ်ရည်ကြောင့် မူးယစ်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ” ဟု ဆိုလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၁၊ ၂။
ပရောဖက်တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သည့်အခါမျှ ဆန့်ကျင်ခြင်း မရှိကြပေ။
ပရောဖက်တို့၏ ဝိညာဉ်များသည်လည်း ပရောဖက်တို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ရှုပ်ထွေးခြင်း၏ အစပြုရှင်မဟုတ်၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အစပြုရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့၏ အသင်းတော်အပေါင်းတို့၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။ ၁ ကောရိန္သု ၁၄:၃၂၊ ၃၃။
လောက၏အဆုံး၌ “ရေများစွာပေါ်တွင် ထိုင်လျက်ရှိသော မဟာပြည့်တန်ဆာ၏ တရားစီရင်ခြင်း၊” “မြေကြီး၏ ဘုရင်တို့သည် သူမနှင့်အတူ ပြည့်တန်ဆာမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသော” မဟာပြည့်တန်ဆာ၊ “မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား” “သူမ၏ ပြည့်တန်ဆာမှု၏ စပျစ်ရည်ဖြင့်” မူးယစ်စေခဲ့သော မဟာပြည့်တန်ဆာကို၊ ဟေရှာယက “ဘုရင်တစ်ပါး၏ ကာလတိုင်အောင်” ဟူသော၊ သို့မဟုတ် ပရောဖက်ပြုချက်အရ နှစ်ခုနစ်ဆယ်တိုင်အောင် မေ့လျော့ခြင်းခံရသော “ပြည့်တန်ဆာမ” အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုနှစ်ခုနစ်ဆယ် ကုန်ဆုံးသောအခါ တုရုသည် “လောကရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်တန်ဆာမှုကို ကျူးလွန်လိမ့်မည်။” ဟေရှာယ၏ ပြည့်တန်ဆာမသည် ယောဟန်၏ မဟာပြည့်တန်ဆာပင် ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ၏ ပြည့်တန်ဆာမနှင့် ယောဟန်၏ ပြည့်တန်ဆာသည် ရိုမန်ကက်သလစ် အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ မိန်းမတစ်ဦးသည် အသင်းတော်၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မယားတို့၊ သခင်ဘုရားအား ဝန်ခံနာခံသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းတို့အား ဝန်ခံနာခံကြလော့။ အကြောင်းမူကား ခရစ်တော်သည် အသင်းတော်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့၊ ခင်ပွန်းသည်လည်း မယား၏ ဦးခေါင်းဖြစ်၏။ ထိုခရစ်တော်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် အသင်းတော်သည် ခရစ်တော်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ရှိသကဲ့သို့၊ မယားတို့လည်း အရာရာ၌ မိမိတို့၏ ခင်ပွန်းတို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်၌ ရှိကြစေလော့။ ခင်ပွန်းတို့၊ ခရစ်တော်သည် အသင်းတော်ကို ချစ်၍ ထိုအသင်းတော်အတွက် ကိုယ်တော်ကိုပင် အပ်နှံတော်မူသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ မယားတို့ကို ချစ်ကြလော့။ ထိုသို့ပြုတော်မူသည်မှာ နှုတ်ကပတ်တရားအားဖြင့် ရေဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ ထိုအသင်းတော်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ၊ အစက်အပြောက်မရှိ၊ အရေးအကြောင်းမရှိ၊ သို့မဟုတ် ထိုသို့သောအရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှမရှိဘဲ၊ သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းစင်သော ဘုန်းအသရေရှိသည့် အသင်းတော်အဖြစ် ကိုယ်တော်တိုင်ထံသို့ ဆက်ကပ်တင်ပြနိုင်ခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ ယောက်ျားတို့သည် မိမိတို့၏ မယားတို့ကို မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကဲ့သို့ ချစ်သင့်ကြ၏။ မိမိမယားကို ချစ်သောသူသည် မိမိကိုယ်ကို ချစ်သောသူဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား မည်သူမျှ မိမိ၏ ကိုယ်အသားကို မုန်းတီးခဲ့ဖူးသည်မဟုတ်၊ ပြုစုပျိုးထောင်၍ တန်ဖိုးထားယုယလျက်ရှိ၏။ ထိုနည်းတူ သခင်ဘုရားသည်လည်း အသင်းတော်ကို ထိုသို့ပြုတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာဝင်များဖြစ်ကြ၏၊ အသားတော်မှ ဖြစ်သောသူများ၊ အရိုးတော်မှ ဖြစ်သောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် မိမိအဘနှင့် အမိကို စွန့်၍ မိမိမယားနှင့် ပေါင်းသင်းကပ်လျက်နေမည်၊ ထိုသူနှစ်ဦးသည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် ကြီးမားသော နက်နဲရာဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ငါပြောသည်မှာ ခရစ်တော်နှင့် အသင်းတော်ကို ရည်ညွှန်း၍ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သင်တို့တစ်ယောက်ချင်းစီသည် မိမိကိုယ်ကို ချစ်သကဲ့သို့ မိမိမယားကို ချစ်ကြစေလော့။ မယားသည်လည်း မိမိခင်ပွန်းကို ရိုသေလေးမြတ်စေ။ ဧဖက် ၅:၂၂–၃၃။
တမန်တော် ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်ကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်ပြုချက်၌ မိန်းမသည် အသင်းတော်ကို ဆိုလိုသော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်မှာ “သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းမဲ့သော” အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ မသန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ကို မသန့်ရှင်းသော မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသဖြင့်၊ ဟေရှာယက ပြည့်တန်ဆာမကို ဖော်ပြပြီး ယောဟန်ကလည်း ပြည့်တန်ဆာမကို ဖော်ပြသည်။ ထိုအရာတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်ကို ပြည့်တန်ဆာမအဖြစ် ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်မှာ အပျိုကညာဖြစ်သည်။
အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင်တို့အပေါ် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော မနာလိုခြင်းဖြင့် မနာလိုလျက်ရှိ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ ငါသည် သင်တို့ကို အပျိုစင်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သောသူမတစ်ဦးကဲ့သို့ ခရစ်တော်ထံ ဆက်သနိုင်ရန်၊ သင်တို့ကို ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းနှင့် စေ့စပ်ပေးပြီးဖြစ်၏။ ၂ ကောရိန္သု ၁၁:၂။
ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ကညာတော်တစ်ပါးအဖြစ်သာ ပုံဖော်ထားသည်မဟုတ်၊ သူမသည် ခင်ပွန်းတစ်ပါးတည်းနှင့်သာ စေ့စပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ တုရမြို့နှင့် ယောဟန်ဖော်ပြသော မဟာပြည့်တန်ဆာမသည် မြေကြီး၏ ဘုရင်များနှင့် မှားယွင်းသော မေထုန်၌ ပါဝင်ကြသည်။ ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် ယောက်ျားတစ်ပါးတည်းနှင့်မဟုတ်ဘဲ၊ အများနှင့် ဆက်ဆံရေးရှိသည်။ ဒံယေလက ဘုရင်များသည် နိုင်ငံများဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။
ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အနက်အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း အရှင်မင်းကြီးရှေ့တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်ထားပါမည်။ အို မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မင်းတို့၏မင်းဖြစ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်အား နိုင်ငံတော်၊ တန်ခိုး၊ အစွမ်းသတ္တိနှင့် ဘုန်းအသရေကို ပေးတော်မူပြီ။ လူသားတို့ နေထိုင်ရာအရပ်အနှံ့၌ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ကောင်းကင်ငှက်များကိုလည်း ကိုယ်တော်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံတော်မူ၍၊ ထိုအရာအလုံးစုံတို့အပေါ်၌ အုပ်စိုးသောသူအဖြစ် ကိုယ်တော်ကို ခန့်ထားတော်မူပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ဤရွှေခေါင်းဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်နောက်၌ ကိုယ်တော်ထက် နိမ့်သော အခြားနိုင်ငံတစ်ခု ပေါ်ထွန်းမည်။ ထို့နောက် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို အုပ်စိုးမည့် ကြေးဝါဖြင့် သင်္ကေတပြုသော တတိယနိုင်ငံတစ်ခုလည်း ပေါ်ထွန်းမည်။ စတုတ္ထနိုင်ငံမူကား သံကဲ့သို့ ခိုင်မာလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သံသည် အရာခပ်သိမ်းကို ချိုးဖဲ့၍ နှိမ်နင်းတတ်သကဲ့သို့၊ ထိုသံသည် ဤအရာအလုံးစုံကို ချိုးဖဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ထိုနိုင်ငံသည်လည်း ချိုးဖဲ့၍ ကြိတ်ချေမည်။ ဒံယေလ ၂:၃၆–၄၀။
ဒန်နီယေလ အခန်း ၂ တွင် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံများကို သတ်မှတ်ဖော်ပြ၍ ရှင်းလင်းတင်ပြထားသည်။ ဒန်နီယေလက နေဗုခဒ်နေဇာအား အိပ်မက်ကို ရှင်းပြစဉ်၊ မင်းသည် ရွှေခေါင်းဖြစ်သည်ဟု နေဗုခဒ်နေဇာအား အသိပေးသည်။ ရွှေခေါင်းသည် မင်းတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း၊ မင်းတစ်ပါးသည် နိုင်ငံတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ရောမကက်သလစ်အသင်းတော်သည် ပရောဖက်ပြုနှစ် ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးကာလတွင် မြေကြီးပေါ်ရှိ မင်းအပေါင်းတို့နှင့် မတရားမေထုန်ပြုသော ကြီးမားသော ပြည့်တန်ဆာဖြစ်သည်။ မင်းတို့သည် လူတို့ကို သင်္ကေတပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တိုင်ရုသည် မစင်ကြယ်သော မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မိန်းမသည် အသင်းတော်ဖြစ်ပြီး၊ ပြည့်တန်ဆာသည် မသန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ ယောကျ်ားသည် မင်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ မင်းတစ်ပါးသည် နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည်။ မိန်းမသည် အသင်းတော်ဖြစ်ပြီး၊ မင်းတစ်ပါးသည် နိုင်ငံတော်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအဖွဲ့အစည်းနှစ်ရပ်၏ တရားမဝင်သော ဆက်ဆံရေးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ မတရားမေထုန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသည် ဤအဖွဲ့အစည်းနှစ်ရပ်ကို သီးခြားခွဲထားရမည့် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ချက်ကို ပြဋ္ဌာန်းထားသော ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သည့် စာတမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တုရုကို ရောမကက်သလစ်အသင်းတော်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခြင်းကို မပြီးဆုံးသေးသော်လည်း၊ ဤအချိန်တွင် ဟေရှာယ အခန်း ၂၃ ထဲရှိ လူသားနှင့် မိန်းမ—အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်—၏ သင်္ကေတကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသော အခြားသင်္ကေတတစ်ခုကို ဆွေးနွေးရန် သင့်လျော်ပုံရသည်။
ခါလဒဲလူတို့၏ပြည်ကို ကြည့်ရှုလော့။ ဤလူမျိုးသည် ယခင်က မရှိခဲ့ကြ။ တောရိုင်း၌ နေထိုင်သောသူတို့အတွက် အာရှုရိလူက ၎င်းကို တည်ထောင်ပေးသည့်အချိန်မှစ၍သာ ဖြစ်လာကြ၏။ သူတို့သည် ၎င်း၏မျှော်စင်များကို တည်ဆောက်ကြ၍၊ ၎င်း၏နန်းတော်များကို ထူထောင်ကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ၎င်းကို ပျက်စီးရာသို့ ရောက်စေခဲ့၏။ ဟေရှာယ ၂၃:၁၃။
ဤကျမ်းပိုဒ်၌ အာရှုရိသည် ခါလဒဲပြည်ကို တည်ထောင်၍ “မျှော်စင်များ” နှင့် “နန်းတော်များ” နှစ်မျိုးစလုံးကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ အာရှုရိသည် နိမ်ရုတ်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ခါလဒဲတို့သည် ဗာဗုလုန်၏ နက်နဲသောဘာသာရေးများ၌ ပါဝင်သော ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “မျှော်စင်” သည် အသင်းတော်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ယေရှုက စပျစ်ခြံပုံဥပမာကို တင်ပြတော်မူသောအခါ၊ Sister White သည် ထိုပုံဥပမာအပေါ် အောက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။
“ဤဥပမာ၌ အိမ်ရှင်သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြု၍၊ စပျစ်ဥယျာဉ်သည် ယုဒလူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုကာ၊ ခြံစည်းရိုးသည် သူတို့၏ ကာကွယ်မှုဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မျှော်စင်သည် ဗိမာန်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။” Desire of Ages, 596.
အာရှုရိသည် ကာလဒေယပြည်ကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထိုကာလဒေယလူတို့သည် အသင်းတော် (မျှော်စင်) တစ်ခုနှင့် “နန်းတော်” တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားကြ၏။ “နန်းတော်” သည် “ဘုရင်” ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထို “ဘုရင်” သည် တစ်ဖန် နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြု၏။ နိုင်ငံတော်တစ်ခုကိုလည်း မြို့တစ်မြို့အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထား၏။
ထိုသူတို့ကလည်း၊ လာကြ၊ ငါတို့သည် မြို့တစ်မြို့နှင့် ကောင်းကင်သို့တိုင်အောင် ထိမီနိုင်သော ထိပ်ရှိသည့် မျှော်စင်တစ်လုံးကို ဆောက်ကြစို့။ ထို့ပြင် ငါတို့သည် မြေတစ်ပြင်လုံး၏ မျက်နှာပြင်အနှံ့သို့ ကွဲပြားစွာ ပြန့်ကျဲမသွားစေရန်၊ ကိုယ်တိုင်အတွက် နာမည်တစ်ခု ပြုကြစို့ဟု ဆိုကြ၏။ ကမ္ဘာဦး ၁၁:၄။
အာရှုရိသည် တည်ထောင်ခဲ့သော “မျှော်စင်” နှင့် “နန်းတော်” သည် နိမ်ရုတ် ဆောက်လုပ်ခဲ့သော “မြို့” နှင့် “မျှော်စင်” ပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့၏အသေကောင်များသည် ကြီးမြတ်သောမြို့၏လမ်းမပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေလိမ့်မည်။ ထိုမြို့ကို ဝိညာဉ်ရေးအရ ဆိုဒုံနှင့် အီဂျစ်ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုအရပ်၌လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏အရှင်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သတ်ခဲ့ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၈။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော “မြို့ကြီး” သည် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးကာလအတွင်းရှိ ပြင်သစ်နိုင်ငံ၏ အာဏာနိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို ဘုရားသခင်မှပေးသန့်ရှင်းသော ညွှန်ကြားချက်က ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။
သက်သေခံနှစ်ဦးကို အသတ်ခံရသော၎င်း၏လမ်းများတွင်လည်းကောင်း၊ သူတို့၏အလောင်းများ လဲလျောင်းနေသောနေရာ၌လည်းကောင်း ရှိသော “မြို့ကြီး” သည် “ဝိညာဉ်ရေးအရ” အီဂျစ်ဖြစ်၏။ သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသောနိုင်ငံများအားလုံးအနက် အီဂျစ်နိုင်ငံသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုကို အရဲဝံ့ဆုံး ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို အပြင်းအထန် ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာတော်ကို အီဂျစ်ဘုရင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားပြတ်သား၍ အာဏာဖီဆန်သည့် ပုန်ကန်မှုမျိုးကို မည်သည့်မင်းကြီးတစ်ပါးမျှ မပြုဝံ့ခဲ့ပေ။ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် မောရှေက သတင်းစကားကို သူ့ထံ ယူဆောင်လာသောအခါ၊ ဖာရောသည် မာနကြီးစွာဖြင့် ဤသို့ ပြန်လည်ဖြေဆိုခဲ့၏— “ဣသရေလကို လွှတ်စေခြင်းငှာ ငါသည် သူ၏အသံကို နားထောင်ရမည်အောင် ယေဟောဝါသည် အဘယ်သူနည်း။ ငါသည် ယေဟောဝါကို မသိ၊ ထို့ပြင် ဣသရေလကိုလည်း မလွှတ်မည်။” ထွက်မြောက်ရာ ၅:၂, A.R.V. ဤသည်မှာ ဘုရားမရှိဟု ယူဆသော အယူဝါဒပင် ဖြစ်ပြီး၊ အီဂျစ်က ကိုယ်စားပြုသော လူမျိုးသည်လည်း အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုခွင့်များကို ထိုနည်းတူ ငြင်းပယ်သည့် အသံကို ထုတ်ဖော်မည်ဖြစ်ကာ၊ ယုံကြည်ခြင်းမရှိမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဖီဆန်မှု၏ ထိုနည်းတူသော စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း ဖော်ပြမည်ဖြစ်၏။ “မြို့ကြီး” ကိုလည်း “ဝိညာဉ်ရေးအရ” ဆိုဒုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ရာတွင် ဆိုဒုံ၏ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုသည် အထူးသဖြင့် ကာမဂုဏ်လွန်ကျူးမှု၌ ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခံရသည်။ ထိုအပြစ်သည်လည်း ဤကျမ်းစာပိုဒ်၏ သတ်မှတ်ဖော်ပြချက်များကို ပြည့်စုံစေမည့် လူမျိုး၏ အထူးထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်လာရမည်။
“ထိုကြောင့် ပရောဖက်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အရ၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မတိုင်မီ အနည်းငယ်သောကာလ၌ စာတန်ဆိုင်ရာ မူလဇာတိနှင့် သဘောသဏ္ဍာန်ရှိသော အာဏာတစ်ရပ်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို စစ်တိုက်ရန် ပေါ်ထွန်းလာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံနှစ်ပါး၏ သက်သေခံချက်ကို ဤသို့ တိတ်ဆိတ်စေမည့် ထိုပြည်တွင် ဖာရော၏ ဘုရားမဲ့ဝါဒနှင့် စောဒုံ၏ ကာမလွန်ကျူးမှုတို့ ပေါ်လွင်ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်သည်။”
“ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြင်သစ်သမိုင်းတွင် အလွန်တိကျ၍ အထင်ရှားဆုံးသော ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိခဲ့လေပြီ။ တော်လှန်ရေးကာလ၊ ၁၇၉၃ ခုနှစ်တွင် ‘လောကသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ယဉ်ကျေးမှုအတွင်း မွေးဖွား၍ ပညာသင်ကြားခံရပြီး ဥရောပရှိ အကောင်းဆုံးသော လူမျိုးများထဲမှ တစ်မျိုးကို အုပ်ချုပ်ရန် အခွင့်အာဏာကို မိမိတို့ပိုင်သည်ဟု ယူဆသော လူတို့၏ အစည်းအဝေးတစ်ရပ်က၊ လူ၏ဝိညာဉ်က လက်ခံရရှိသော အလေးနက်ဆုံးသော အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ရန်နှင့် ဘုရားတစ်ပါးရှိသည်ဟူသော ယုံကြည်မှုနှင့် ကိုးကွယ်မှုကို တညီတညွတ်တည်း စွန့်လွှတ်ရန် မိမိတို့၏ ပေါင်းစည်းထားသော အသံကို မြှင့်တင်ကြောင်း’ ကြားသိခဲ့ရသည်။”—Sir Walter Scott, Life of Napoleon, vol. 1, ch. 17. ‘ပြင်သစ်သည် စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဆန့်ကျင်၍ လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ပွင့်လင်းစွာ ပုန်ကန်မှု၌ မိမိလက်ကို မြှောက်ခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်စိတ်ချရသော မှတ်တမ်း ကျန်ရှိနေသည့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်ခုတည်းသော လူမျိုးဖြစ်သည်။ ဘုရားကို စော်ကားသူများလည်း များစွာရှိခဲ့ကြပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသူများလည်း များစွာရှိခဲ့ကြကာ ယနေ့တိုင် အင်္ဂလန်၊ ဂျာမနီ၊ စပိန်နှင့် အခြားနေရာများတွင် ဆက်လက်ရှိနေကြဆဲဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ပြင်သစ်သည် ကမ္ဘာ့သမိုင်း၌ သီးခြားထင်ရှားစွာ ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်၏ အမိန့်အရ ဘုရားမရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော နိုင်ငံဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုကြေညာချက်ကို လက်ခံရာ၌ မြို့တော်၏ လူဦးရေအားလုံးနှင့် အခြားဒေသများရှိ အများစုကြီး—အမျိုးသားများသာမက အမျိုးသမီးများပါ—ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ကခုန်၍ သီချင်းဆိုခဲ့ကြသော နိုင်ငံလည်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”—Blackwood’s Magazine, November, 1870.” The Great Controversy, 269.
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော “မြို့ကြီး” သည် “သူမ၏ ဥပဒေပြုလွှတ်တော်၏ အမိန့်ပြန်တမ်း” ကို ထုတ်ပြန်ကာ ဘုရားသခင်မရှိဟု ကြေညာခဲ့သော ပြင်သစ်နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်ပြန်တမ်းသည် ဖာရော၏ ပုန်ကန်မှု၌ ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားမဲ့ဝါဒ၏ ဖော်ထုတ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ မြို့ကြီးဟူသည် နိုင်ငံတော်တစ်ရပ်၊ သို့မဟုတ် “လူမျိုးတစ်မျိုး” သို့မဟုတ် “နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ” ကို ဆိုလိုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ပြင်သစ်သည် သင်္ကေတနှစ်မျိုးဖြစ်သော—အီဂျစ်နှင့် သောဒုံ—ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
“ဤအရာသည် ဘုရားမရှိဟု ယုံကြည်သောဝါဒဖြစ်သည်” ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ ထို့ပြင် အီဂျစ်က ကိုယ်စားပြုသော လူမျိုးသည်လည်း အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာဆိုင်ရာ တောင်းဆိုချက်များကို အလားတူ ငြင်းဆိုသည့်အသံကို ထုတ်ဖော်မည်ဖြစ်၍၊ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် အာခံဖီဆန်ခြင်း၏ တူညီသော စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း ပြသမည်ဖြစ်သည်။ “မြို့ကြီး” ကိုလည်း “ဝိညာဉ်ရေးအရ” သောဒုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ရာတွင် သောဒုံ၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းသည် အထူးသဖြင့် လိင်အကျင့်ဖောက်ပြန်မှု၌ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။
ပြင်သစ်၏ ကြီးမားသော မြို့တော် သို့မဟုတ် လူမျိုးကို သင်္ကေတအရ လူမျိုးတစ်ခု (အီဂျစ်) နှင့် မြို့တစ်မြို့ (သောဒုံ) ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အီဂျစ်သည် “အသံပြုမည်” ဖြစ်ပြီး၊ လူမျိုးတစ်ခု၏ ပြောဆိုခြင်းသည် ဘုရားကျောင်းရေးမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် တွေ့ရသော ကိုယ်စားပြုဖော်ပြချက်အရ အီဂျစ်သည် နိုင်ငံတော်ဖြစ်ပြီး သောဒုံသည် ဘုရားကျောင်းဖြစ်သည်။
“ထိုနိုင်ငံ၏ ‘ပြောဆိုခြင်း’ သည် ၎င်း၏ ဥပဒေပြုရေးအာဏာပိုင်များနှင့် တရားစီရင်ရေးအာဏာပိုင်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 442.
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ယောဟန်သည် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး၏ အဖြစ်အပျက်များကို ပရောဖက်ပြု သင်္ကေတများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုတော်လှန်ရေးသည် အခန်းကြီးအတွင်းရှိ ယောဟန်၏ ကြိုတင်ဟောပြောချက်များ မှန်ကန်ကြောင်းကို သမိုင်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားများစွာဖြင့် ပြသပေးခဲ့သည်။ ယောဟန်က ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်၊ ထို့နောက် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးက ထိုဟောပြောချက်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည်၊ ထို့နောက် တဖန်—ထိုဟောပြောချက်နှင့် ထိုဟောပြောချက်၏ သမိုင်းတွင် ပြည့်စုံမှု နှစ်ရပ်လုံးက—လောက၏ အဆုံးကာလ၌ နောက်တစ်ကြိမ် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော နိုင်ငံတော်တစ်ခုသည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော အသင်းတော်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစည်းလာသောအခါ ဖြစ်ပေါ်မည့် အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြကာ ယှဉ်ပြထားသည်။ အဆိုပါ မသန့်ရှင်းသော ပေါင်းဖက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် သွေးချောင်းစီးသတ်ဖြတ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ သေချာ၏။ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည်လည်း မြို့ကြီးတစ်မြို့ဖြစ်သည်။
ထိုနောက် သူသည် ဝိညာဉ်တော်အတွင်း၌ ငါ့ကို ကြီးမား၍ မြင့်သော တောင်ပေါ်သို့ ဆောင်သွားပြီးလျှင်၊ ဘုရားသခင်ထံတော်မှ ကောင်းကင်ထဲက ဆင်းသက်လာသော ထိုမြို့ကြီးတည်းဟူသော သန့်ရှင်းသော ယေရုရှလင်မြို့ကို ငါ့အား ပြသလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁း၁၀။
“ဤအရပ်တွင် ဖော်ပြထားသော သတို့သားကြွလာခြင်းသည် မင်္ဂလာဆောင်မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်သည် ခရစ်တော်က မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံရယူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နိုင်ငံတော်၏ မြို့တော်လည်းဖြစ်၊ ၎င်းကို ကိုယ်စားပြုသောအရာလည်းဖြစ်သည့် သန့်ရှင်းသောမြို့သစ် ယေရုရှလင်ကို ‘သတို့သမီး၊ သိုးသငယ်၏မယား’ ဟု ခေါ်ထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်က ယောဟန်အား ‘ဤအရပ်သို့ လာလော့။ သိုးသငယ်၏မယားဖြစ်သော သတို့သမီးကို ငါသည် သင့်အား ပြမည်’ ဟု ဆိုသည်။ ‘သူသည် ငါ့ကို ဝိညာဉ်အားဖြင့် ဆောင်သွား၍’ ဟု ပရောဖက်က ဆိုသည်၊ ‘ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ထိုကြီးမားသောမြို့၊ သန့်ရှင်းသော ယေရုရှလင်ကို ငါ့အား ပြသတော်မူ၏။’ ဗျာဒိတ် ၂၁:၉၊ ၁၀။” The Great Controversy, 426.
နိမ်ရုတ်၏ ပုန်ကန်မှုကို သူသည် မျှော်စင်တစ်လုံးနှင့် မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထိုအရာသည် လောကအဆုံးကာလ၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် ဘုရားကျောင်းနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ပုံဆောင်ပြသခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် လောကအဆုံးကာလအကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နိမ်ရုတ်၏ ပုန်ကန်မှုသည်လည်း လူစီဖာ၏ ပုန်ကန်မှုကို ဆက်လက်တိုးချဲ့သော အရာဖြစ်ပြီး၊ လူစီဖာ၏ ဆန္ဒမှာ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးနိုင်ငံတော် နှစ်ရပ်လုံးကို ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးရန် ဖြစ်ခဲ့သည်။
မိုးကောင်းကင်မှ သင်သည် အဘယ်သို့ ကျဆင်းသွားပါသနည်း၊ အို လူစီဖာ၊ နံနက်၏သားရေ! လူမျိုးများကို အားနည်းစေခဲ့သော သင်သည် မြေပေါ်သို့ အဘယ်သို့ ခုတ်ချလိုက်ခြင်းခံရပါသနည်း။ အကြောင်းမူကား သင်သည် မိမိစိတ်နှလုံးထဲ၌၊ “ငါသည် မိုးကောင်းကင်သို့ တက်မည်။ ငါ၏ရာဇပလ္လင်ကို ဘုရားသခင်၏ ကြယ်များအထက်၌ မြှောက်တင်မည်။ မြောက်ဘက်အရပ်စွန်းတို့၌ရှိသော စည်းဝေးရာတောင်ပေါ်၌လည်း ငါ ထိုင်မည်။ မိုဃ်းတိမ်အမြင့်တို့ထက် ငါ တက်မည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားကဲ့သို့ ငါ ဖြစ်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်၏။ ဟေရှာယ ၁၄:၁၂–၁၄။
ဟေရှာယသည် လူစီဖာ၏ လျှို့ဝှက်သော စိတ်နှလုံးအလိုဆန္ဒများကို “အမြင့်ဆုံးသောဘုရားကဲ့သို့” ဖြစ်လိုကြောင်း ဖော်ပြစဉ်တွင်၊ လူစီဖာသည် ထင်ရှားစွာ မတူကွဲပြားသော ထိုင်ခုံနှစ်ခု၌ ထိုင်ရာကို ရယူလိုကြောင်းကိုလည်း ညွှန်ပြထားသည်။ သူသည် မိမိ၏ “ပလ္လင်ကို ဘုရားသခင်၏ ကြယ်များအထက်သို့” “မြှောက်တင်” လိုသကဲ့သို့၊ “မြောက်ဘက်အနားရပ်များတွင်ရှိသော ပရိသတ်အစည်းအဝေးတောင်ပေါ်၌လည်း ထိုင်” လိုသည်။
ရာဇပလ္လင်သည် ရှင်ဘုရင်၏ အာဏာ—သို့မဟုတ် နိုင်ငံတော်အာဏာ—ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ “မြောက်ဘက်၏ အစွန်အဖျားများ” သည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ဆိုလိုသည်။
ကောရဟ၏သားတို့အတွက် သီချင်းနှင့် ဆာလံ။ ထာဝရဘုရားသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏။ ငါတို့၏ဘုရားသခင်၏မြို့တော်၌၊ သန့်ရှင်းတော်မူရာ တောင်တော်ပေါ်၌ အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်တော်မူ၏။ တည်နေရာအရ အလှတရားပြည့်စုံ၍၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သော ဇိအုန်တောင်သည် မြောက်ဘက်အရပ်တို့၌ တည်ရှိသော မဟာဘုရင်၏ မြို့တော်ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် ထိုမြို့၏ နန်းတော်များအတွင်း၌ ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူကြောင်း ထင်ရှားစွာ သိမှတ်ခံရတော်မူ၏။ ဆာလံ ၄၈:၁–၃။
ယေရုရှလင်သည် “မဟာဘုရင်၏ မြို့တော်” ဖြစ်သဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံရေးရာ ပလ္လင်ကို ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ ယေရုရှလင်သည် “သန့်ရှင်းတော်မူခြင်း၏ တောင်တော်” လည်းဖြစ်ပြီး “မြောက်ဘက်အရပ်၏ အစွန်းများ၌” ရှိသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဘာသာရေးရာ ပလ္လင်ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ အစအဦးမှစ၍ စာတန်၏ ပုန်ကန်မှုနှင့် စစ်ဆင်ရေးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် နှစ်ရပ်လုံးအပေါ် အုပ်စိုးလိုသော သူ၏ အလိုဆန္ဒ၏ အခြေအနေအတွင်း၌ ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် စာတန်သည် နိမ်ရုတ်၏ ပုန်ကန်မှုတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ခါလဒဲလူတို့အတွက် သူတည်ထောင်ပေးခဲ့သော ပြည်သည် နိမ်ရုတ်က မျှော်စင်တစ်လုံးနှင့် မြို့တော်တစ်မြို့ကို—အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို—တည်ဆောက်ခဲ့သော ပြည်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
ထို့ကြောင့်၊ ယေရှာယ၏ ပြည့်တန်ဆာမနှင့် ယောဟန်၏ ကြီးမားသော ပြည့်တန်ဆာမသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်များနှင့် မတရားမေထုန်ပြုကြသောအခါ၊ အနာဂတ္တိက ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပရောဖက်ပြုနှစ် ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးတွင် ရိုမန်ကက်သလစ် အသင်းတော်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်များအကြား မသန့်ရှင်းသော ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ကြောင်းကို မှတ်သားပြနေသည်။
ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အလှည့်သည် အခန်းနှစ်ဆယ့်သုံးတွင် ပြည့်တန်ဆာတုရု၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ယောဟန်သည်လည်း ထိုတရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ်တည်းကို “ဗာဗုလုန်ကြီး” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော နီမောင်းသောအရောင်ရှိသည့် မိန်းမတစ်ဦး၏ သင်္ကေတဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုတူညီသော ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးတည်းအပေါ် ကျရောက်သော ထိုတူညီသော တရားစီရင်ခြင်းအတွက် တတိယသက်သေမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ ၌ ဖော်ပြထားသော “မိန်းမ” (ဗာဗုလုန်) သည် “ခရမ်းရောင်နှင့် နီမောင်းသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ ရွှေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်နှင့် ပုလဲများဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ မိမိလက်၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများနှင့် ညစ်ညမ်းခြင်းများအပြည့်ရှိသော ရွှေခွက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက်ရှိ၏။ … ထိုမိန်းမ၏ နဖူးပေါ်၌ ‘လျှို့ဝှက်နက်နဲရာ၊ ဗာဗုလုန်ကြီး၊ ပြည့်တန်ဆာတို့၏ မိခင်’ ဟူသော အမည်ကို ရေးထား၏။” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်ကလည်း “ကျွန်ုပ်သည် ထိုမိန်းမကို သန့်ရှင်းသူတို့၏ သွေးနှင့် ယေရှု၏ သက်သေခံအာဇာနည်တို့၏ သွေးကြောင့် မူးယစ်လျက်ရှိသည်ကို မြင်ရ၏” ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဗာဗုလုန်ကို “မြေကြီး၏ ဘုရင်များအပေါ် အုပ်စိုးလျက်ရှိသော ထိုမြို့ကြီး” ဟုလည်း ကြေညာထားသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၇:၄–၆၊ ၁၈။ ခရစ်ယာန်လောက၏ ဘုရင်မင်းမြတ်များအပေါ် ရာစုနှစ်များစွာ အာဏာရှင်ဆန်သော အုပ်စိုးမှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည့် တန်ခိုးအာဏာသည် ရောမမြို့ပင် ဖြစ်သည်။ The Great Controversy, 382.
တိုင်ရုသည် “နောက်ဆုံးသောကာလ” ၌ ရောမ ကက်သလစ်အသင်းတော်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုအချိန်၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ထွက်၍ မြေကြီး၏ ဘုရင်တို့အား မိမိ၏ ဆွဲဆောင်ဖျားယောင်းသော သီချင်းများကို သီဆိုမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရင်တို့ကို မတရားမေထုန်ပြုခြင်း၏ အမှုထဲသို့ ဦးဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အနာဂတ္တိအရ ထိုအရာသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့၏ ပူးပေါင်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ထိုနေ့ရက်၌ တုရုမြို့သည် ဘုရင်တစ်ပါး၏လက်ထက်ကာလနှင့်အညီ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး မေ့လျော့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ထိုခုနစ်ဆယ်နှစ်ကုန်ဆုံးသောနောက် တုရုမြို့သည် ပြည့်တန်ဆာကဲ့သို့ သီချင်းဆိုလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂၃:၁၅
သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့်၊ ပရောဖက်ပြုသော နိုင်ငံတစ်ခုက အနှစ် ခုနစ်ဆယ် အုပ်စိုးသောကာလအတွင်း တိုင်ယာသည် မေ့လျော့ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။
ထိုနေ့၌ တိုင်ရုမြို့သည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ လက်ထက်ရက်ကာလနှင့်အညီ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး မေ့လျော့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် တိုင်ရုသည် ပြည့်တန်ဆာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သီချင်းဆိုလိမ့်မည်။ အို မေ့လျော့ခြင်းခံရသော ပြည့်တန်ဆာမ၊ စောင်းကိုယူ၍ မြို့ကိုလှည့်လည်လော့။ သင့်ကို သတိရစေခြင်းငှာ သာယာသော တေးသံကို ပြုလော့၊ သီချင်းများစွာကို ဆိုလော့။ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ထာဝရဘုရားသည် တိုင်ရုကို အလည်အပတ်ပြုတော်မူ၍၊ သူမသည် မိမိ၏ အခကြေးငွေသို့ ပြန်လည်လှည့်သွားမည်ဖြစ်ကာ၊ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လောကနိုင်ငံအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်တန်ဆာပြုလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂၃:၁၅–၁၇။
ပရောဖက်ပြုသော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်တိုင် အုပ်စိုးသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ လက်ထက်ကာလအတွင်း ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် မေ့လျော့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် “ချိုသာသော တေးသံကို ပြု၍၊ သီချင်းများစွာကို ဆိုလိမ့်မည်။” ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် “သီချင်း” ဟူသည် “အတွေ့အကြုံ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ပလ္လင်တော်၏ရှေ့၌ရှိသော ကြည်လင်သကဲ့သို့သော ပင်လယ်ပေါ်တွင်—မီးနှင့်ရောနှောထားသကဲ့သို့ဖြစ်သော ထိုဖန်ပင်လယ်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကြောင့် အလွန်တောက်ပလင်းလက်လျက်ရှိသဖြင့်—“သားရဲကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏ရုပ်တုကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏အမှတ်အသားကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏နာမတော်၏ အရေအတွက်ကိုလည်းကောင်း အောင်မြင်ခြင်းရရှိခဲ့ကြသော” အစုအဝေးသည် စုဝေးလျက်ရှိကြသည်။ ဇိအုံတောင်ပေါ်၌ သိုးသငယ်နှင့်အတူ၊ “ဘုရားသခင်၏ တံစောင်းများကို ကိုင်ဆောင်လျက်” သူတို့ရပ်နေကြသည်။ ထိုသူတို့သည် လူတို့အထဲမှ ရွေးနှုတ်ခံခဲ့ရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် “ရေများစွာ၏ အသံကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မိုးကြိုးပြင်းစွာ၏ အသံကဲ့သို့လည်းကောင်း” အသံတစ်ခုကို ကြားရ၏။ ထိုအသံသည် “မိမိတို့၏ တံစောင်းများကို တီးခတ်လျက်ရှိသော တံစောင်းတီးသူတို့၏ အသံ” ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပလ္လင်တော်ရှေ့၌ “သီချင်းသစ်တစ်ပုဒ်” ကို သီဆိုကြသည်။ ထိုသီချင်းကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်မှတပါး မည်သူမျှ မသင်ယူနိုင်ကြ။ ၎င်းသည် မောရှေနှင့် သိုးသငယ်၏ သီချင်း—ကယ်တင်ခြင်း၏ သီချင်းဖြစ်သည်။ ထိုသီချင်းကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်မှတပါး မည်သူမျှ မသင်ယူနိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံ၏ သီချင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားမည်သည့်အစုအဝေးမျှ မည်သည့်အခါကမျှ မကြုံဖူးသည့် အတွေ့အကြုံဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ “ဤသူတို့သည် သိုးသငယ် သွားလေရာရာတိုင်းသို့ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်သောသူများဖြစ်ကြသည်။” ဤသူတို့သည် အသက်ရှင်လျက်ရှိသူများထဲမှ၊ မြေကြီးမှ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းခံရပြီးနောက်၊ “ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်အတွက် ဦးသီးသော အသီးများ” ဟူ၍ ရေတွက်ခြင်းခံရကြသည်။ ဗျာဒိတ် 15:2, 3; 14:1-5။ “ဤသူတို့သည် ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခထဲမှ ထွက်လာသောသူများဖြစ်ကြသည်။” သူတို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုး ရှိလာချိန်မှစ၍ မည်သည့်အခါမျှ မရှိဖူးသော ဒုက္ခကာလကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယာကုပ်၏ ဒုက္ခကာလ၏ စိတ်ဝေဒနာကို ခံရပ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်များ၏ နောက်ဆုံးသွန်းလောင်းခြင်းကာလတစ်လျှောက်တွင် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူ မရှိဘဲ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကယ်လွှတ်ခံခဲ့ရကြသည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် “မိမိတို့၏ အဝတ်လုံများကို ဆေးကြော၍၊ သိုးသငယ်၏ သွေး၌ ဖြူစင်စေခဲ့ကြသောကြောင့်” ဖြစ်သည်။ “သူတို့၏ ပါးစပ်၌ လှည့်ဖြားမှုမတွေ့ရ။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အပြစ်ကင်းသောသူများဖြစ်ကြသည်။” “ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့၌ရှိ၍၊ ကိုယ်တော်၏ ဗိမာန်တော်၌ နေ့ညမပြတ် ကိုယ်တော်အား အမှုတော်ဆောင်ကြ၏။ ထို့ပြင် ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသောအရှင်သည် သူတို့အလယ်၌ နေတော်မူမည်။” သူတို့သည် မြေကြီးသည် အစာခေါင်းပါးခြင်းနှင့် ကပ်ရောဂါတို့ကြောင့် ပျက်စီးသွားခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ နေသည် လူတို့ကို အလွန်ပြင်းထန်သော အပူဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော အာဏာရရှိထားခြင်းကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဝေဒနာ၊ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကို ခံရပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် “သူတို့သည် နောက်တဖန် မငတ်မွတ်ရကြ၊ နောက်တဖန် မရေငတ်ရကြတော့။ နေသည်လည်း သူတို့အပေါ် မကျရောက်ရ၊ မည်သည့်အပူမျှလည်း မထိခိုက်ရ။ အကြောင်းမူကား၊ ပလ္လင်တော်၏ အလယ်၌ရှိသော သိုးသငယ်သည် သူတို့ကို အစာကျွေးမည်ဖြစ်၍၊ အသက်ရေစမ်းများသို့လည်း သူတို့ကို လမ်းပြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ မျက်စိမှ မျက်ရည်ရှိသမျှကို သုတ်ပယ်တော်မူမည်။” ဗျာဒိတ် 7:14-17။ The Great Controversy, 648.
“‘ကိုယ်တော်၏ဗိမာန်တော်၌ လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကို ပြောကြ၏’ (ဆာလံ 29:9)။ ထို့ပြင် ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရသူတို့ သီဆိုမည့် သီချင်း၊ အတည်းဟူသော သူတို့၏အတွေ့အကြုံ၏ သီချင်းသည်၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ကြေညာလိမ့်မည်။ ‘အို အနန္တတန်ခိုးရှင် ထာဝရဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်များသည် ကြီးမြတ်၍ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ကြပါ၏။ အို ခေတ်ကာလတို့၏ ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးတော်တို့သည် ဖြောင့်မတ်၍ မှန်ကန်ကြပါ၏။ အို ထာဝရဘုရား၊ အဘယ်သူသည် ကိုယ်တော်ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ နေရမည်နည်း။ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို မဘုန်းမထင်ရှားစေဘဲ နေရမည်နည်း။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ သန့်ရှင်းတော်မူ၏။’ ဗျာဒိတ် 15:3, 4, R.V.” Education, 308.
ပရောဖက်ပြုထားသော ခုနစ်ဆယ်နှစ်၏ အဆုံးတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် “ချိုသာသော တေးသံကို ပြု၍ သီချင်းများစွာကို သီဆိုလော့၊ သို့မှသာ” သူမသည် “မှတ်မိခြင်းကို ခံရမည်” ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပရောဖက်ပြုထားသော ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ အုပ်စိုးသော နိုင်ငံတော်၏ အဆုံးတွင် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် မိမိ၏ ယခင်သမိုင်းအတွေ့အကြုံကို ကမ္ဘာအား သတိပေးမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်းအတွင်းတွင် သူမသည် မိမိနှင့် ဥရောပဘုရင်များအကြားရှိ ဆက်ဆံရေး၌ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖြစ် အုပ်စိုးခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းကို အမှန်တကယ်ပင် အမှောင်ခေတ်ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာက ဥရောပဘုရင်များအပေါ် အုပ်စိုးခဲ့သော ထိုသမိုင်းနှင့် မည်သို့မဆို ဆက်စပ်နိုင်သည့် အမှောင်အားလုံးကို နောက်ဆက်တွဲ အမှောင်တရားအားလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော အခြေခံအကျဆုံး လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုတည်းကြောင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်၏ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ဥရောပဘုရင်များနှင့် ကက်သလစ်အသင်းတော်၏ ပေါင်းစည်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အိမ်ထောင်ရေး၌ ယောက်ျားသည် မိန်းမအပေါ် အုပ်စိုးရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသမိုင်း၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော မတရားမေထုန်သည် ယောက်ျားနှင့် မိန်းမ၏ မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးအစီအစဉ်မှ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေခဲ့သည်။
နှစ်ခုနစ်ဆယ်အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ၊ ပုပ်ရဟန်းအာဏာကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ မေ့လျော့ထားသည့် ကာလအတွင်း ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးသော သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံတော်သည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လာသောအချိန်၌ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာမည်။ ထိုနိုင်ငံတော်၏ ပျက်စီးပြိုလဲမှုကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းသည် အမှောင်ခေတ်၏ သမိုင်း၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ထိုနိုင်ငံတော်၏ ပျက်စီးပြိုလဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အနှောင့်အယှက်ပြင်းထန်သည့် အချိန်များကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ကမ္ဘာကြီးသည် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်မှုအောက်သို့ နာခံအပ်နှံရမည်ဟု ကက်သလစ်အသင်းတော်က ကမ္ဘာကို စတင်အသိပေးရန် အခွင့်အလမ်းကို ဖွင့်ပေးလိမ့်မည်။
နိုင်ငံတော် အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် သမိုင်းပညာရှင်များက မှောင်မိုက်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသော မိမိ၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံ၏ သီချင်းကို သီဆိုလျှင်၊ ထိုသို့သော မှောင်မိုက်သော သမိုင်းသည် သူမနှင့် ဖောက်ပြန်မှုပြုရန် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ဘုရင်များကို ယုံကြည်လက်ခံစေမည့် သတင်းစကားအဖြစ် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်က မည်သို့မျှ ဝေမျှနိုင်မည်နည်း။ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းတစ်ခု၌၊ အတိတ်ခေတ်ကာလများ၏ အတွေ့အကြုံ၊ (သူမ၏ သီချင်း) သူမကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ မေ့လျော့ခြင်းမခံရမီက ရှိခဲ့သော သူမ၏ အတွေ့အကြုံသည်၊ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ ဘုရင်များက မိမိတို့၏ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းအတွက် ဖြေရှင်းချက်အဖြစ် ထိုမှောင်မိုက်ခြင်း၏ အတွေ့အကြုံကို လက်ခံရန် အကြောင်းပြချက်ကို မည်သို့ ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည်နည်း။
“ရိုမန်ကက်သလစ်ဝါဒကို နှစ်သက်မှုမရှိဘဲ ကြည့်မြင်သောသူတို့အထဲမှပင် လူအုပ်ကြီးတစ်စုသည် ၎င်း၏ အာဏာနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှ ပေါ်ပေါက်နိုင်သော အန္တရာယ်ကို အလွန်နည်းပါးစွာသာ သိမြင်ကြသည်။ များစွာသောသူတို့က အလယ်ခေတ်ကာလအတွင်း ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော ဉာဏ်ပညာပိုင်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်း အမှောင်ထုသည် သူမ၏ သင်ကြားချက်များ၊ အယူမှားယုံကြည်မှုများနှင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုတို့ ပျံ့နှံ့လာရန် အထောက်အကူပြုခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ယခုခေတ်၏ ပိုမိုမြင့်မားသော အသိဉာဏ်၊ ပညာဗဟုသုတ၏ အထွေထွေပြန့်နှံ့မှုနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များ၌ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော သဘောထားကျယ်ဝန်းမှုတို့ကြောင့် သည်းမခံနိုင်ခြင်းနှင့် အာဏာရှင်စနစ် ပြန်လည်ထူထောင်လာခြင်းကို တားမြစ်လျက်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးသည် ဤအလင်းပွင့်သော ခေတ်၌ တည်ရှိလာလိမ့်မည်ဟူသော အတွေးတစ်ရပ်ကိုပင် လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့ကြသည်။ ဉာဏ်ပညာပိုင်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းနှင့် ဘာသာရေးပိုင်းတို့၌ ကြီးမားသော အလင်းရောင်သည် ဤမျိုးဆက်အပေါ် လင်းထိန်လျက်ရှိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဖွင့်လှစ်ထားသော စာမျက်နှာများအတွင်းမှ ကောင်းကင်ဘုံမှလာသော အလင်းရောင်သည် လောကအပေါ် သက်ရောက်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ပေးအပ်ထားသော အလင်းရောင် ပို၍ကြီးမားလေလေ၊ ၎င်းကို လွဲမှားစေ၍ ပယ်ချသောသူတို့၏ အမှောင်ထုသည်လည်း ပို၍ကြီးမားလေလေ ဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်သားထားသင့်သည်။”
“သမ္မာကျမ်းစာကို ဆုတောင်းလျက် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် ပရိုတက်စတင့်များအား ပေါပ်အာဏာစနစ်၏ အမှန်တကယ်သော သဘောသဘာဝကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစနစ်ကို မုန်းတီးရွံရှာ၍ ရှောင်ကြဉ်စေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူအများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဉာဏ်ကြီးမားသူများဟု ထင်မြင်လွန်းသဖြင့်၊ သမ္မာတရားသို့ ဦးဆောင်ခြင်းခံရရန် ဘုရားသခင်ကို နှိမ့်ချစွာ ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ဟု ယူဆကြသည်။ မိမိတို့၏ အလင်းရရှိမှုအပေါ် ဂုဏ်ယူနေကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကိုလည်းကောင်း မသိနားမလည်ကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်သိစိတ်ကို ငြိမ်းသက်စေမည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို မဖြစ်မနေ လိုအပ်ကြပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးအနည်းဆုံးနှင့် အရှက်ခွဲခံရမှု အနည်းဆုံးဖြစ်သော အရာကို ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့လိုလားသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို အောက်မေ့ခြင်း၏ နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ထင်မြင်ခံရသော်လည်း၊ အမှန်မှာ ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့စေသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်။ ပေါပ်အာဏာစနစ်သည် ဤအရာအားလုံး၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် အလွန်သင့်လျော်လှသည်။ ၎င်းသည် လူသားနှစ်မျိုးအတွက်—လောက၏ အများစုနီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ထိုနှစ်မျိုးအတွက်—အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားသည်။ တစ်မျိုးမှာ မိမိတို့၏ ကုသိုလ်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းခံလိုသူများဖြစ်ကြပြီး၊ နောက်တစ်မျိုးမှာ မိမိတို့၏ အပြစ်များအတွင်း၌ပင် ကယ်တင်ခြင်းခံလိုသူများဖြစ်ကြသည်။ ဤနေရာတွင်ပင် ၎င်း၏ တန်ခိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေသည်။”
“ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ အမှောင်ထု ကြီးမားသော နေ့ရက်တစ်ရက်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အထောက်အကူဖြစ်ကြောင်း ပြသထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ အလင်းရောင် ကြီးမားသော နေ့ရက်တစ်ရက်လည်း ၎င်း၏ အောင်မြင်မှုအတွက် တူညီစွာ အထောက်အကူဖြစ်ကြောင်း နောင်တွင် ထင်ရှားစွာ ပြသခံရမည်။ အတိတ်ခေတ်များတွင် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မရှိဘဲ၊ သမ္မာတရား၏ အသိပညာမရှိဘဲ နေကြသောအခါ၊ သူတို့၏ မျက်စိများကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ ခြေထောက်များအတွက် ဖြန့်ထားသော ပိုက်ကွန်ကို မမြင်ရသဖြင့် ထောင်ချီသောသူများသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခုခေတ်တွင်မူ လူသား၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များ၊ ‘သိပ္ပံ’ ဟု မှားယွင်းစွာ ခေါ်ဆိုသော အရာ၏ တောက်ပလှသော အလင်းရောင်ကြောင့် မျက်စိလည်မူးသွားသူများ များစွာရှိကြသည်။ သူတို့သည် ပိုက်ကွန်ကို မသိမြင်ကြဘဲ၊ မျက်စိဖုံးထားခံရသူကဲ့သို့ပင် အလွယ်တကူ ထိုအထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူ၏ ဉာဏ်ရည်စွမ်းအားများကို မိမိကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ထံမှ လက်ဆောင်တစ်ရပ်အဖြစ် သဘောထားရမည်ဟု ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုစွမ်းအားများကို သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အမှုတော်တွင် အသုံးပြုရမည်ဟုလည်း ရည်မှန်းတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် မာနနှင့် ရာထူးမက်မှုကို လက်ခံကျွေးမွေး၍၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ သီအိုရီများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထက် ပို၍ မြှောက်တင်သောအခါ၊ ဉာဏ်ပညာသည် မသိနားမလည်မှုထက် ပိုမိုကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ယနေ့ခေတ်၏ အတုအယောင် သိပ္ပံသည်—သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးလျက်ရှိသော ထိုအရာသည်—နှစ်သက်ဖွယ် ပုံသဏ္ဍာန်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို လက်ခံရန် လမ်းကို ပြင်ဆင်ရာတွင်၊ အမှောင်ခေတ်များ၌ အသိပညာကို ပိတ်ပင်တားဆီးထားခြင်းက ၎င်း၏ အာဏာတိုးပွားမှုအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 572.
“ရိုမန်ကက်သလစ်တို့သည် ဥပုသ်နေ့၏ အပြောင်းအလဲကို မိမိတို့၏အသင်းတော်က ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံကြပြီး၊ ထိုအပြောင်းအလဲကိုပင် အသင်းတော်၏ အမြင့်မားဆုံးအာဏာရှိကြောင်း၏ သက်သေအဖြစ် ကိုးကားကြသည်။ သီတင်းပတ်၏ ပထမနေ့ကို ဥပုသ်နေ့အဖြစ် စောင့်ထိန်းခြင်းအားဖြင့် ပရိုတက်စတင့်တို့သည် ဘုရားရေးရာအမှုများတွင် ဥပဒေပြုနိုင်သော သူမ၏အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုနေကြသည်ဟု သူတို့ ကြေညာကြသည်။ ရိုမန်အသင်းတော်သည် မိမိတို့၏ အမှားမရှိနိုင်ခြင်းဆိုင်ရာ တောင်းဆိုချက်ကို မစွန့်လွှတ်သေးပါ။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာလောကနှင့် ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များသည် သူမဖန်တီးထားသော အတုအယောင် ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံကြပြီး ယေဟောဝါ၏ ဥပုသ်နေ့ကို ပယ်ချကြသောအခါ၊ သူတို့သည် ထိုတောင်းဆိုချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် အသိအမှတ်ပြုနေကြသည်။ ဤအပြောင်းအလဲအတွက် အာဏာအခြေခံကို သူတို့ ကိုးကားနိုင်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အကြောင်းပြချက်ပေးပုံ၌ရှိသော မှားယွင်းချက်ကို အလွယ်တကူပင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့ဝင်သည် ပရိုတက်စတင့်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို လှည့်ဖြားနေကြပြီး၊ အမှုအခင်း၌ရှိသော အမှန်တရားများကို သိရှိလိုစိတ်မရှိဘဲ မိမိတို့မျက်စိကို ပိတ်ထားကြောင်း တွေ့မြင်လောက်အောင် ထက်မြက်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းသည် လူကြိုက်များလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပရိုတက်စတင့်လောကတစ်ခုလုံးကို ရောမ၏ အလံတော်အောက်သို့ ဆောင်ကြဉ်းလာမည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချသဖြင့် ဝမ်းမြောက်လျက်ရှိသည်။”
“ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် ရောမအသင်းတော်၏ အာဏာလက္ခဏာ သို့မဟုတ် တံဆိပ်ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို နားလည်သဘောပေါက်လျက်၊ မှန်ကန်သော ဥပုသ်နေ့၏ အစား အတုအယောင်ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် ရွေးချယ်သူများသည် ထိုအမိန့်ပေးနိုင်သော အာဏာတစ်ခုတည်းဖြစ်သော ထိုတန်ခိုးအာဏာအား ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ဂါရဝပြုလျက်ရှိကြသည်။ သားရဲ၏ တံဆိပ်မှာ ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားတော်မူသော နေ့ရက်၏ အစား ကမ္ဘာက လက်ခံယူထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။”
“သို့ရာတွင် ပရောဖက်ပြုချက်၌ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရမည့် အချိန်သည် ယခုတိုင် မရောက်သေးပေ။ စမ်းသပ်ခြင်း၏ အချိန်လည်း မရောက်သေးပေ။ ရိုမန်ကက်သလစ် အသင်းတော်ကိုပါ မချန်လှပ်ဘဲ၊ အသင်းတော်တိုင်း၌ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်များ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် အလင်းကို ရရှိ၍ စတုတ္ထပညတ်၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို မြင်တွေ့သဘောပေါက်လာမီအထိ မည်သူတစ်ဦးမျှ အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းမခံရကြ။ သို့သော် အတုအယောင် ဥပုသ်နေ့ကို အတင်းအကျပ် အကောင်အထည်ဖော်စေမည့် အမိန့်တော် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ကြီးမားသော ကြွေးကြော်သံက လူတို့အား သားရဲနှင့် ၎င်း၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းမှ သတိပေးသောအခါ၊ မှားယွင်းသောဘက်နှင့် မှန်ကန်သောဘက်အကြား နယ်နိမိတ်သည် ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခံရလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ပြစ်မှားခြင်း၌ ဆက်လက်တည်နေကြသောသူတို့သည် သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို မိမိတို့၏ နဖူးပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ လက်ပေါ်၌ဖြစ်စေ လက်ခံရကြလိမ့်မည်။”
“လျင်မြန်သောခြေလှမ်းများဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကာလသို့ ချဉ်းကပ်လျက်ရှိကြသည်။ ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များသည် လောကီအာဏာနှင့် ပူးပေါင်း၍ မှားယွင်းသောဘာသာတရားတစ်ရပ်ကို ထောက်ခံတည်မြဲစေရန် ဆောင်ရွက်ကြသောအခါ၊ ထိုဘာသာတရားကို ဆန့်ကျင်ခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံခဲ့ရသည်ဖြစ်၍၊ ထိုအခါ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဘက်မှ သတ်မှတ်ထားသော ဥပုသ်နေ့ကို အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့၏ ပေါင်းစည်းထားသော အာဏာဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းမည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံအနှံ့ အယူဖောက်ပြန်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏အဆုံးသတ်သည် နိုင်ငံ၏ ပျက်စီးခြင်းဖြင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။” Bible Training School, February 2, 1913.
ယခုတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအခန်းကို အပြည့်အဝကိုင်တွယ်ဆွေးနွေးမည့်မတိုင်မီ ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ရမည့် သင်္ကေတများအနက် ငါးခုကို ထိတွေ့ထားပြီးဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်၌ မြို့တစ်မြို့သည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဆိုလိုပြီး၊ ဟေရှာယ ၂၃ တွင် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသော်လည်း ထင်ရှားစွာ ကွဲပြားသော နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံ ရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ “သရဖူဆောင်းသောမြို့” ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ “ကုန်သည်မြို့” ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှုကို ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးနေသော အာဏာသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ဖြစ်သည်။ ထိုသည်မှာ သရဖူကို ပိုင်ဆိုင်သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။
“နောက်ဆုံးအကျပ်အတည်းသို့ ကျွန်ုပ်တို့ နီးကပ်လာကြသကဲ့သို့၊ သခင်ဘုရား၏ အသုံးဆောင်ရာ ကိရိယာများအကြား သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် ညီညွတ်မှု ရှိနေခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးလှ၏။ ကမ္ဘာသည် မုန်တိုင်း၊ စစ်ပွဲနှင့် ကွဲပြားဆန့်ကျင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ဦးဆောင်မှုတစ်ခုတည်းအောက်တွင်—ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အာဏာအောက်တွင်—လူများသည် ဘုရားသခင်၏ သက်သေများ၌ ထင်ရှားတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် စုစည်းကြလိမ့်မည်။ ဤပေါင်းစည်းမှုကို ကြီးမားသော အယူဖောက်ပြန်သူက ခိုင်မာစေ၏။ သူသည် သမ္မာတရားကို စစ်တိုက်ရန် မိမိ၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို ပေါင်းစည်းစေရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်၊ ထိုသမ္မာတရားကို ထောက်ခံသူများကို ခွဲခြား၍ ပြန့်ကျဲစေရန်လည်း လုပ်ဆောင်မည်။ မနာလိုစိတ်၊ မကောင်းသော သံသယထင်မြင်မှု၊ မကောင်းပြောခြင်းတို့ကို သူက သဘောကွဲမှုနှင့် အငြင်းပွားကွဲလွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လှုံ့ဆော်၏။” Testimonies, volume 7, 182.
သရဖူကို ဆောင်သော နိုင်ငံတော်သည် တုရုဖြစ်၍၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ကျောက်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းတွင် တုရုသည် ခရစ်တော်ကို အတုယူလိမ်လည်ပြုလုပ်ရန် ကြိုးပမ်းသော ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ အကြောင်းမူကား ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် အန္တိခရစ် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “အန္တိခရစ်” ဟူသော စကားလုံးအတွင်းရှိ “အန္တိ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှာ “နေရာတွင် အစားထိုး၍” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် အဆင့်တိုင်း၌ ခရစ်တော်ကို အတုယူလိမ်လည်ပြုလုပ်ရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိပြီး၊ တုရုဟူသော နာမည်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ကျောက် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် “ကာလအဆက်ဆက်၏ ကျောက်တော်” ကို အတုယူလိမ်လည်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သရဖူဆောင်းသောမြို့၊ ကုန်သည်တို့သည် မင်းသားများဖြစ်ကြ၍ ကူးသန်းရောင်းဝယ်သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဂုဏ်အသရေကြီးသူများဖြစ်ကြသော တုရုမြို့တဘက်၌ ဤအကြံအစည်ကို အဘယ်သူ ချမှတ်သနည်း။ ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရားသည် ဘုန်းအသရေရှိသမျှ၏ မာနကို မစင်ကြယ်စေရန်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဂုဏ်အသရေကြီးသူအပေါင်းတို့ကို အထင်သေးခြင်းသို့ ရောက်စေရန် ဤအမှုကို ရည်ရွယ်တော်မူ၏။ အို တာရှီရှ၏ သမီး၊ မြစ်ကဲ့သို့ သင့်ပြည်ကို ဖြတ်သန်းလော့။ ချုပ်တည်းထားသော အင်အား မရှိတော့ပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်အပေါ်သို့ လက်တော်ကို ဆန့်တော်မူ၍ နိုင်ငံများကို လှုပ်ခါတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ကုန်သွယ်ရာမြို့တဘက်၌ အမိန့်တော် ပေးတော်မူ၍ ၎င်း၏ ခိုင်ခံ့သော ရဲတိုက်များကို ဖျက်ဆီးစေရန် ဖြစ်၏။ ဟေရှာယ ၂၃:၈–၁၁။
“နိုင်ငံများကို လှုပ်ခါခြင်း” သည် ဘုရားသခင်က အစ္စလာမ်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်တော်မူသောအမှုဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေအများအပြားပေါ်တွင် အခြေခံ၍ ပြသရန် ကျွန်ုပ်တို့ ရည်ရွယ်ကြသည်။ အစ္စလာမ်သည် လူမျိုးနိုင်ငံများကို အမျက်ထွက်စေသော အင်အားဖြစ်ပြီး၊ လူမျိုးနိုင်ငံများကို လှုပ်ခါရန် အသုံးပြုခံရသော အရာလည်း ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရဘုရားသည် “မြေကြီးပေါ်ရှိ ဂုဏ်အသရေရှိသောသူအပေါင်း” ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခံစေမည်ဟု သတ်မှတ်တော်မူကြောင်းကို ဖော်ထုတ်နေကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ၎င်းတို့၏ “ခိုင်ခံ့သောခံတပ်များ” ပျက်စီးရမည့် “ကုန်သည်များ” နှင့် “ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားသူများ” ဖြစ်ကြသည်။ ကုန်သည်မြို့တော်နှင့် تاجတင်သောမြို့တော်သည် “ကောင်းကင်၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို နှိုးဆော်ခဲ့” သဖြင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့၏ “ခိုင်ခံ့သောခံတပ်များ” ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် စီးပွားရေးစနစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်တရား မတင်သွင်းမီတွင် စီးပွားရေးပြိုလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်တရား မတင်သွင်းမီ၌ပင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပြည်သူများသည် “ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်နှင့် ကာလပိုင်းဆိုင်ရာ ချမ်းသာသုခ” သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် တောင်းဆိုနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အငြင်းပွားချက်မှာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို “တင်းကျပ်စွာ အတည်ပြုအကောင်အထည်ဖော်” မထားသရွေ့ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်များသည် အဆုံးသတ်မည်မဟုတ်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာမှ သက်သေအများအပြားက ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးတွင် အလွန်ကြီးမားသော ပြိုကွဲမှုတစ်ရပ်၏ အနီးကပ် အနားသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်းကို တညီတညွတ်တည်း သက်သေခံကြသည်။ ထိုပြိုကွဲမှုသည် 1837 ခုနှစ်၏ စီးပွားရေးပြိုကွဲမှုက October 22, 1844 မတိုင်မီ ဖြစ်ပွားခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်တရား မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ထို့နောက် မဟာလှည့်ဖြားသူသည် ဘုရားသခင်ကို အမှုတော်ဆောင်သောသူများပင် ဤအမင်္ဂလာများကို ဖြစ်ပေါ်စေကြသည်ဟု လူတို့ကို ယုံကြည်လက်ခံစေမည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို မိမိတို့အပေါ် ဆောင်ယူလာခဲ့သော အစုအဖွဲ့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းအားဖြင့် ပညတ်ချိုးဖောက်သူတို့အတွက် အစဉ်မပြတ် အပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုတစ်ရပ်ဖြစ်နေသောသူများအပေါ် မိမိတို့၏ အခက်အခဲအပေါင်းကို တင်ချမည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပုသ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းအားဖြင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားလျက်ရှိကြသည်ဟု ကြေညာလိမ့်မည်။ ဤအပြစ်သည် မရပ်တန့်မည့် ဘေးဒုက္ခများကို ဆောင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ တနင်္ဂနွေနေ့ ထိန်းသိမ်းခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ အတည်ပြုအကောင်အထည်ဖော်မည်မဟုတ်သရွေ့ ထိုဘေးဒုက္ခများသည် မရပ်စဲနိုင်ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် စတုတ္ထပညတ်၏ တောင်းဆိုချက်များကို တင်ပြသောသူတို့သည် ဤနည်းဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့အပေါ် ရိုသေခန့်ညားမှုကို ပျက်စီးစေကြသောကြောင့် လူမျိုး၏ ဒုက္ခပေးသူများဖြစ်ကြပြီး၊ လူတို့ကို ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပြန်လည်ရရှိခြင်းနှင့် လောကီဆိုင်ရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းမှ တားဆီးနေကြသည်ဟု ဆိုမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရှေးက ဘုရားသခင်၏ အစေခံအပေါ် တင်ခဲ့သော စွပ်စွဲချက်သည်၊ တူညီစွာပင် ခိုင်လုံကြောင်း ထင်ရှားစေသည့် အကြောင်းပြချက်များအပေါ် အခြေခံ၍၊ ထပ်မံပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ‘အာဟပ်သည် ဧလိယကို မြင်သောအခါ၊ အာဟပ်က သူ့အား၊ သင်သည် ဣသရေလကို ဒုက္ခပေးသောသူလောဟု ဆို၏။ ဧလိယကလည်း၊ ငါသည် ဣသရေလကို ဒုက္ခမပေး; သို့ရာတွင် သင်နှင့် သင်၏အဘအိမ်သည် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်များကို စွန့်ပစ်၍ ဗာလဘုရားများနောက်သို့ လိုက်သဖြင့် ဒုက္ခပေးကြပြီဟု ဖြေဆို၏။’ 1 Kings 18:17, 18. လူတို့၏ အမျက်ဒေါသသည် မှားယွင်းသော စွပ်စွဲချက်များကြောင့် နှိုးဆွခံရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သံတမန်များအပေါ် ရှေးက ဖောက်ပြန်သွားသော ဣသရေလသည် ဧလိယအပေါ် ပြုခဲ့သကဲ့သို့ အလွန်တူညီသော လုပ်ရပ်လမ်းကြောင်းတစ်ရပ်ကို လိုက်လံကျင့်သုံးကြလိမ့်မည်။” The Great Controversy, 590.
ကာမေလတောင်ပေါ်၌ ဧလိယက ဗာလ၏ ပရောဖက်များနှင့် တောရပ်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သောအမှုသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အသင်းတော်အတွက် သတင်းစကားမှာ “ယနေ့ သင်တို့သည် မည်သူကို အမှုဆောင်မည်ကို ရွေးကြလော့” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသမိုင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ မေးခွန်းမှာ “သင်သည် မည်သည့်နေ့ကို ရွေးမည်နည်း၊ အကြောင်းမူကား သင်ရွေးသောနေ့သည် သင် မည်သူကို အမှုဆောင်သည်ကို ဖော်ပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကာမေလတောင်မတိုင်မီတွင် ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်ရေရှားခြင်း သုံးနှစ်ခွဲ ရှိခဲ့သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီတွင်လည်း တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေများ အစဉ်အဆက် ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို “တင်းကျပ်စွာ အကောင်အထည်မဖော်ရသေး” ပေ။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေနှင့် ဆက်စပ်သော သဘောတရားမှာ အမျိုးသားရေး ပုန်ကန်ခြင်းနောက်၌ အမျိုးသားရေး ဖျက်ဆီးခြင်း လိုက်လာသည် ဟူသောအရာဖြစ်သည်။ ထိုအရာ၏ ဥပမာတစ်ရပ်မှာ ကွန်စတန်တိုင်သည် ခရစ်နှစ် 321 တွင် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတစ်ရပ်ကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပြီး၊ မကြာမီနောက်ပိုင်းတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း 8 ၏ ပထမ တံပိုးလေးလုံးသည် အနောက်ရောမကို ခရစ်နှစ် 476 တွင် အဆုံးသို့ ရောက်စေရန် စတင် ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သည်။ ကွန်စတန်တိုင်၏ သမိုင်းသည် အရေးကြီးသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်း၌ တနင်္ဂနွေနေ့ကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့အပေါ် တဖြည်းဖြည်း ကန့်သတ်တားမြစ်မှုများ ပါဝင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုတိုးတက်သည့် သမိုင်းစဉ်သည် နိုင်ငံသားများကို တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်း သို့မဟုတ် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသောကြောင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ နိဂုံးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာသည်လည်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တိုးများလာသော တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ ဥပဒေပြုမှု၏ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ ဝတ်ပြုခြင်းကို အတင်းအကျပ် လိုက်နာစေမှုနှင့် ဆက်စပ်သော သဘောတရားတစ်ရပ်မှာ “အမျိုးသားရေး ပုန်ကန်ခြင်းနောက်၌ အမျိုးသားရေး ဖျက်ဆီးခြင်း လိုက်လာသည်” ဟူသောအရာဖြစ်သည်။ ဤသဘောတရားသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း 13:11 ၏ အမှန်တကယ် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မရောက်မီတွင်၊ တိုးများလာသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အကောင်အထည်ဖော်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများကိုလည်း တိုးများလာစေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပြဋ္ဌာန်းချက် တစ်ရပ်စီတိုင်းသည် ၎င်းနှင့် တိုက်ဆိုင်ညီမျှသော ဖျက်ဆီးခြင်းတစ်ရပ်စီကို ဆောင်ကြဉ်းလာမည်။ နိုင်ငံသားများက ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းသူများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု စွပ်စွဲနေသော တရားစီရင်မှုများသည် အမှန်အားဖြင့် တိုးများလာသော တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ ဥပဒေပြုမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် The Great Controversy မှ ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ကို ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ၎င်းကို ကျွန်ုပ်က Sunday Progression ဟု ခေါင်းစဉ်ပေးထားသည်။ သင်သည် ထိုအရာကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖတ်ရှုရန် ကျွန်ုပ် အကြံပြုလိုသည်။ ၎င်းသည် The Spirit of Prophecy ဟု အမည်ပေးထားသော အမျိုးအစားအောက်တွင် ရှိသည်။
“ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား ဆန့်ကျင်မှုနှင့် ဒေါသ၏ မုန်တိုင်းကို ရင်ဆိုင်၍ ခိုင်ခံ့စွာ ရပ်တည်နိုင်စေရန်၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာတို့ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ မိမိတို့ရှေ့၌ ရှိနေသော ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း သတိပေးခြင်းကို ခံထားရသူတို့သည် လာမည့်မုန်တိုင်းကို ငြိမ်သက်စွာ မျှော်လင့်ထိုင်နေရမည် မဟုတ်ဘဲ၊ အခက်အခဲရောက်ရာနေ့၌ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ သစ္စာရှိသူတို့ကို ကာကွယ်တော်မူလိမ့်မည်ဟု ကိုယ်ကိုယ်တိုင် နှစ်သိမ့်ကာ မနေကြရ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ အရှင်ကို စောင့်မျှော်နေသော လူများကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ သို့ရာတွင် ပျင်းရိစွာ စောင့်မျှော်ခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ တည်ငြိမ်မလွှဲသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ အလေးအနက် အလုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်ရမည်။ ယခုအချိန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကို အရေးနည်းသော အရာများ၌ စွဲလမ်းနစ်မြုပ်စေရန် ခွင့်ပြုရမည့် အချိန်မဟုတ်။ လူတို့ အိပ်ပျော်နေစဉ်တွင် စာတန်သည် ထာဝရဘုရား၏ လူတို့အား ကရုဏာ သို့မဟုတ် တရားမျှတမှုကို မရစေရန် အရာရာကို တက်ကြွစွာ စီစဉ်လျက်ရှိ၏။ တနင်္ဂနွေနေ့ လှုပ်ရှားမှုသည် ယခုအခါ မှောင်မိုက်အတွင်း၌ မိမိလမ်းကို ဖောက်လုပ်လျက်ရှိသည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် အမှန်တကယ်သော အဓိကပြဿနာကို ဖုံးကွယ်လျက်ရှိကြပြီး၊ ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးပေါင်းနေသူ အများအပြားသည်ပင် အတွင်းစီးကြောင်းက မည်သည့်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်ကို ကိုယ်တိုင် မမြင်ကြသေး။ ၎င်း၏ ကြေညာချက်များသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ခရစ်ယာန်ဆန်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်းက ပြောဆိုလာမည့်အခါတွင် နဂါး၏ စိတ်သဘောကို ထုတ်ဖော်ပြသလိမ့်မည်။ ခြိမ်းခြောက်လျက်ရှိသော အန္တရာယ်ကို တားဆီးနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်အားအစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ အမှုဆောင်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ လူထုရှေ့၌ မိမိတို့ကို သင့်လျော်မှန်ကန်သော ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် တင်ပြခြင်းအားဖြင့် အမြင်မတည့်မှုကို လျော့ပါးစေရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးပမ်းသင့်သည်။ ထို့သို့ဖြင့် စိတ်ကြည်ညိုခွင့် လွတ်လပ်ရေးကို ကန့်သတ်မည့် အစီအမံများအပေါ် အထိရောက်ဆုံးသော ကန့်ကွက်ခြင်းကို ကြားဝင်တားဆီးနိုင်စေရန်၊ အငြင်းပွားရာ အမှန်တကယ် ပြဿနာကို သူတို့ရှေ့၌ တင်ပြသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျမ်းစာကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေလေ့လာ၍ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြနိုင်ရမည်။ ပရောဖက်က ဤသို့ ဆိုသည်— ‘ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည် ဆိုးယုတ်စွာ ပြုကြလိမ့်မည်။ ဆိုးယုတ်သောသူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မျှ နားမလည်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ပညာရှိသောသူတို့သည် နားလည်ကြလိမ့်မည်။’ Testimonies, volume 5, 452.”
တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းရေး လှုပ်ရှားမှုကို အသိအမှတ်ပြုဖော်ထုတ်ရန်မှာ ခက်ခဲသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် “မှောင်မိုက်ခြင်း” အတွင်း၌ မိမိလမ်းကြောင်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လျက်ရှိပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်များကို ဆက်လက်တိုးတက်အောင် ပြုနိုင်ရန် “တိတ်တဆိတ်၍ မသံသယမဖြစ်စေဘဲ” “မိမိ၏ အင်အားများကို တဖြည်းဖြည်း တိုးခိုင်မာစေလျက်ရှိ” သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မှောင်မိုက်အတွင်း၌ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းရေးကို အတည်ပြုနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်နေသော အလုပ်သည် တစ်ရာလေးသောင်းလေးထောင်၏ စမ်းသပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အဓိကပြဿနာတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်။ ဒန်နီယေလ်နှင့် Sister White တို့၏ အဆိုအရ “မတရားသောသူ တစ်ယောက်မျှ နားလည်မည်မဟုတ်”။ ဒန်နီယေလ်ကျမ်းထဲရှိ “မတရားသောသူ” များသည် မဿဲကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသော “မိုက်သော အပျိုကညာများ” ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသူတို့ကို Sister White က လောဒိကိယာအသင်းတော်သားများဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ပညာရှိသောသူတို့သည် ယခုဖြစ်ပျက်နေသော အဖြစ်အပျက်များကို နားလည်ကြလိမ့်မည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံလျက်ရှိသော သမိုင်းဖြစ်စဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်းပင်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်ကြသလော၊ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဖြစ်ပျက်နေသော အရာများကို ယုံကြည်ကြသလော။ သို့ရာတွင် အဆုံးသည် နောဧ၏ နေ့ရက်များကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြိုတင်သတိပေးခြင်းကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။
“ကမ္ဘာသည် အဓမ္မလှုပ်ရှားအုံကြွမှုများနှင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ ဘုရားသခင်မဲ့သော ကာမဂုဏ်ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်လျက်၊ အိပ်မောကျနေ၏၊ ဇာတိပကတိလုံခြုံမှု၌ အိပ်မောကျနေ၏။ လူတို့သည် သခင်ဘုရား၏ ကြွလာခြင်းကို အဝေးသို့ ရွှေ့ထားကြ၏။ သူတို့သည် သတိပေးချက်များကို ရယ်မောကြ၏။ မာနကြီးသော ဝါကြွားစကားကို၊ ‘အရာခပ်သိမ်းသည် အစအဦးမှစ၍ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ ဆက်လက်တည်ရှိနေကြ၏’ ဟု ဆိုကြ၏။ ‘မနက်ဖြန်သည် ယနေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်မည်၊ ထို့ထက်ပင် ပိုမိုကြွယ်ဝစည်ပင်မည်’ ဟုလည်း ဆိုကြ၏။ 2 Peter 3:4; Isaiah 56:12. ကျွန်ုပ်တို့သည် ကာမဂုဏ်ပျော်ရွှင်ခြင်း၌ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ကြမည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က၊ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သူခိုးကဲ့သို့ ကြွလာမည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ Revelation 16:15. ကမ္ဘာက ကဲ့ရဲ့သရော်လျက်၊ ‘ကိုယ်တော်၏ ကြွလာမည်ဟူသော ကတိတော်သည် အဘယ်မှာနည်း’ ဟု မေးမြန်းနေသည့် အချိန်တည်းမှာပင် နိမိတ်လက္ခဏာများသည် ပြည့်စုံလျက်ရှိကြ၏။ သူတို့က ‘ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်း’ ဟု အော်ဟစ်နေစဉ် ရုတ်တရက်ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ရောက်လာလျက်ရှိ၏။ ကဲ့ရဲ့သူ၊ သမ္မာတရားကို ငြင်းပယ်သူသည် မရိုသေမလေးစားဘဲ သတ္တိအလွန်တင့်ကားလာသောအခါ၊ ငွေရှာခြင်းဆိုင်ရာ အလုပ်မျိုးစုံ၌ အခြေခံသဘောတရားကို မထောက်ထားဘဲ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေသောအခါ၊ ကျောင်းသားသည် မိမိ၏ သမ္မာကျမ်းစာမှအပ အရာရာ၏ အသိပညာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေနေသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် သူခိုးကဲ့သို့ ကြွလာတော်မူ၏။
“လောကရှိ အရာခပ်သိမ်းသည် လှုပ်ရှားမငြိမ်မသက်ဖြစ်လျက်ရှိ၏။ ကာလအချိန်၏ လက္ခဏာများသည် မကောင်းသတိပေးဖွယ်ဖြစ်ကြ၏။ ရောက်လာမည့် အဖြစ်အပျက်များသည် မိမိတို့၏ အရိပ်ကို ကြိုတင်ပစ်ချလျက်ရှိ၏။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် မြေကြီးမှ ဆုတ်ခွာလျက်ရှိပြီး၊ ကပ်ဘေးတစ်ရပ်နောက် ကပ်ဘေးတစ်ရပ်သည် ပင်လယ်ပြင်၌လည်းကောင်း၊ ကုန်းမြေပြင်၌လည်းကောင်း ဆက်လက်လိုက်ပါလာ၏။ မုန်တိုင်းများ၊ မြေငလျင်များ၊ မီးလောင်မှုများ၊ ရေလွှမ်းမိုးမှုများ၊ အဆင့်အတန်းမျိုးစုံရှိ လူသတ်မှုများ ရှိကြ၏။ အနာဂတ်ကို မည်သူ ဖတ်နိုင်မည်နည်း။ လုံခြုံမှုသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ လူသားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် မြေကြီးဆိုင်ရာ မည်သည့်အရာ၌မျှ အာမခံချက်မရှိ။ လူတို့သည် မိမိတို့ ရွေးချယ်ထားသော အလံအောက်သို့ အလျင်အမြန် စုဖွဲ့ဝင်ရောက်လျက်ရှိကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မငြိမ်မသက် စောင့်ကြည့်လျက်၊ မျှော်လင့်လျက်ရှိကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရား ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်းကို စောင့်မျှော်လျက်၊ စောင့်ကြည့်လျက်၊ အလုပ်လုပ်လျက်ရှိသူများလည်း ရှိကြ၏။ အခြားသော အစုအဝေးတစ်စုမှာမူ ပထမမြောက် ကြီးမားသော သမ္မာတရားဖောက်ပြန်သူ၏ စစ်ဦးစီးမှုအောက်တွင် တန်းစီဝင်ရောက်လျက်ရှိကြ၏။ ငရဲကို ရှောင်ရှားရမည်ဖြစ်၍ ကောင်းကင်နိုင်ငံကို ရယူရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သူတို့သည် အလွန်နည်းကြ၏။”
“အကျပ်အတည်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ခိုးဝင်လျက်ရှိသည်။ နေမင်းသည် ကောင်းကင်၌ ထွန်းလင်းလျက် မိမိ၏ ပုံမှန် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြတ်သန်းလျက်ရှိပြီး၊ ကောင်းကင်တို့သည်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ကြေညာလျက်ရှိကြဆဲဖြစ်သည်။ လူတို့သည် စားသောက်လျက်၊ စိုက်ပျိုးလျက်၊ ဆောက်လုပ်လျက်၊ အိမ်ထောင်ပြုလျက်၊ ထိမ်းမြားပေးစားလျက် ရှိကြသေးသည်။ ကုန်သည်တို့သည်လည်း ဝယ်ယူရောင်းချလျက် ရှိကြသေးသည်။ လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော နေရာကို ရယူရန် အချင်းချင်း တိုးဝှေ့တိုက်ခိုက်ကာ ယှဉ်ပြိုင်လျက်ရှိကြသည်။ ပျော်ရွှင်မှုကို ချစ်မြတ်နိုးသူတို့သည် ပြဇာတ်ရုံများ၊ မြင်းပြိုင်ပွဲများ၊ လောင်းကစားရုံများသို့ ပြုံတိုးလျက် ရှိကြသေးသည်။ အလွန်ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် နေရာအနှံ့ လွှမ်းမိုးလျက်ရှိသော်လည်း၊ ကျေးဇူးတော်ကာလ၏ နာရီသည် လျင်မြန်စွာ ပိတ်သိမ်းလျက်ရှိပြီး၊ အမှုတစ်ခုချင်းစီသည် မကြာမီ ထာဝရအတွက် စီရင်ဆုံးဖြတ်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် မိမိ၏ အချိန်တိုတောင်းကြောင်းကို မြင်လျက်ရှိသည်။ လူတို့သည် လှည့်ဖြားခံရစေရန်၊ မှားယွင်းစေခြင်းခံရစေရန်၊ အလုပ်အကိုင်များထဲ၌ ပိတ်မိစေရန်နှင့် စွဲငြိဖမ်းစားခံရစေရန်၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကာလ၏ နေ့ရက် ကုန်ဆုံးသည့်တိုင်အောင်နှင့် ကရုဏာတံခါးသည် ထာဝရ ပိတ်သွားသည့်တိုင်အောင်၊ သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အပေါင်းတို့ကို အလုပ်လုပ်စေထားလေပြီ။
ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်မှ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ အလေးအနက်တင်မြောက်စွာ ရောက်ရှိလာသော သတိပေးနှုတ်ကပတ်တော်များမှာ သံလွင်တောင်ပေါ်မှ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်၏ ဤစကားများဖြစ်သည်။ “‘သင်တို့ကိုယ်ကို သတိပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား စားသောက်လွန်ကဲခြင်း၊ မူးယစ်ခြင်းနှင့် ဤအသက်တာ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် သင်တို့၏စိတ်နှလုံးများ ဝန်ပိမိ၍ ထိုနေ့ရက်သည် သင်တို့အပေါ် မသိမသာ ရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်ရ၏။’ ‘ထို့ကြောင့် နိုးနိုးကြားကြားရှိကြလော့၊ အမြဲဆုတောင်းကြလော့။ ထိုသို့ဖြင့် ဖြစ်ပျက်လာမည့် ဤအရာအလုံးစုံမှ လွတ်မြောက်ရန် ထိုက်တန်သူများဟု မှတ်ယူခြင်းခံရ၍ လူသားသားတော်၏ရှေ့တော်၌ ရပ်တည်နိုင်ကြမည်။’” Desire of Ages, 635, 636.
ဟေရှာယ အခန်း ၂၃ ၌ ဇိဒုန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ဆိုလိုပြီး တိုင်ရုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်ကို ဆိုလိုသည်။ တိုင်ရုနှင့် ဇိဒုန်တို့သည် မြေထဲပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းပေါ်တွင် တည်ရှိခဲ့သော ရှေးခေတ် တစ်ခေတ်တည်းရှိ ဖိုနီးရှားမြို့များဖြစ်ကြသည်။ ထိုမြို့များသည် ပင်လယ်ရေကြောင်း ကုန်သွယ်ရေး၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ရှေးကမ္ဘာ၌ အာဏာလွှမ်းမိုးမှုတို့ကြောင့် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ကြသည်။ အဆိုပါကျမ်းပိုဒ်၌ ဇိဒုန်နှင့် ၎င်း၏ “ကုန်သည်များ” သည် တာရှိရှ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးခဲ့ကြသည်။ ဇိဒုန်၏ ကုန်သည်များသည် “စိဟောရ၏ မျိုးစေ့” ကို ကူးသန်းရောင်းဝယ်ကြပြီး၊ ၎င်းသည် “မြစ်၏ ရိတ်သိမ်းခြင်း” ဖြစ်သကဲ့သို့ “မြစ်မှ ထွက်သော အသီး” လည်းဖြစ်ကာ၊ ၎င်းသည် “သူမ၏ အခွန်အမြတ်” လည်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် “လူမျိုးတို့၏ ဈေးကွက်” ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် ကမ္ဘာအဆုံးအကြောင်းကို ဟောပြောကြသဖြင့်၊ ကမ္ဘာအဆုံးကာလ၌ လူမျိုးတို့၏ ဈေးကွက်သည် မည်သူနည်း။ ၎င်းမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။
Sihor သည် အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ မြစ်တစ်စင်းဖြစ်၍ (အများအားဖြင့် နိုင်းမြစ် ဒယ်လ်တာဒေသကို ဆိုလိုသည်) အီဂျစ်သည် လောကကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ၎င်းကို လောက၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ကိုယ်စားပြုရန် အသုံးပြုထားသည်။ ဇိဒုံ၏ “အပျိုသမီးသမီး” သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြု하며၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေနှင့် အတူလိုက်ပါလာသော စစ်အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ထိုနောက် ချက်ချင်းလိုက်လာသော နိုင်ငံပျက်စီးခြင်းကြောင့် သူမသည် ဖိနှိပ်ခံရသည်။ ဇိဒုံ၏ ထိုအပျိုကညာများကို တုရုနှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းအားဖြင့် ဆုံးမထားသည်မှာ “ဤသည် သင်တို့ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသော မြို့တော်” (နိုင်ငံတော်) ဖြစ်သလော ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကျမ်းပိုဒ်အရ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းပြီးနောက် မကြာမီ နိမ်ရောဒ်က တည်ထောင်ခဲ့သည်ဆိုသော “ရှေးကာလများမှ ရှေးဟောင်းဖြစ်သော” ဤနိုင်ငံတော်ပင်လော။
ဘုရားသခင်သည် “သရဖူဆောင်းပေးသောမြို့” ဖြစ်သည့် “တုရု” ကို အပြစ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်၍ “ရည်ရွယ်” တော်မူပြီးဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်အပေါ် ကျရောက်မည့် အပြစ်ဒဏ်တွင် ကမ္ဘာ့ဘဏ္ဍာရေးဖွဲ့စည်းပုံ၏ ပြိုလဲပျက်စီးခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ အကြောင်းမှာ “သခင်ဘုရားသည်” “စီးပွားရောင်းဝယ်ရာမြို့” ဖြစ်သော “ဇိဒုန်” “(အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု)” အပေါ် “အမိန့်ပေးတော်မူ” ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “ခိုင်ခံ့သောခံတပ်များကို ဖျက်ဆီးရန်” ဖြစ်သော၊ သို့မဟုတ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ စီးပွားရေးကို ဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်သော သူ၏ အမိန့်တော်သည် ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ ပညတ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အမျိုးသားအဆင့် ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ နောက်တွင် အမျိုးသားအဆင့် ပျက်စီးခြင်းက လိုက်လာသဖြင့်ဖြစ်သည်။
ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာစနစ်၏ ပြစ်ဒဏ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ စီးပွားရေးပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၏ စီးပွားရေးပြိုလဲခြင်းဖြင့် အစပြုသည်။ ဇိဒုန်သည် မိမိ၏ စီးပွားရေးနှင့် ဆက်နွှယ်သော “အိမ်” တစ်လုံးရှိသဖြင့်၊ ဝင်ရောက်၍ မရတော့သောကြောင့် ဖျက်ဆီးခံရသော ဘဏ္ဍာရေးဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို “အိမ်” မှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ သို့မဟုတ် အမြတ်အစွန်းများလည်း မရှိတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေချမှတ်ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်သည်၊ သို့သော် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမတိုင်မီကပင် တိုး၍ ပြင်းထန်လာသော တရားစီရင်ချက်များ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ပြိုလဲမှု ထိခိုက်ရောက်လာသောအခါ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာစနစ်၊ ကုန်သည်မင်းသားများနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကုန်သွယ်ရေးသမားများနှင့်အတူ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ထို့ပြင် တာရှစ်သင်္ဘောများသည် “ငိုကြွေးမြည်တမ်း” ကြလိမ့်မည်။
ဤကျမ်းပိုဒ်၌ ဖော်ပြထားသော “တာရှီးရှ်” ၏ တည်နေရာသည် ရှေးကာလတွင် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ၌ “တာရှီးရှ်၏ သင်္ဘောများ” သည် စီးပွားရေးအင်အား၏ အထင်ရှားဆုံး သင်္ကေတဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ရှင်ဘုရင်၏ သင်္ဘောများသည် ဟူရံ၏ကျွန်များနှင့်အတူ တာရှိရှ်သို့ သွားကြလေ၏။ သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်လျှင် တာရှိရှ်သင်္ဘောများသည် ရွှေ၊ ငွေ၊ ဆင်စွယ်၊ မျောက်များနှင့် ဒေါင်းများကို ယူဆောင်လျက် ပြန်လာကြလေ၏။ ထို့ကြောင့် ရှောလမုန်မင်းကြီးသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့၌ မြေကြီးပေါ်ရှိ မင်းကြီးအပေါင်းတို့ထက် လွန်ကဲတော်မူ၏။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၂၁၊ ၂၂။
သင်္ဘောတို့သည် စီးပွားရေးအင်အားကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ တာရှီးရှသည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ထိပ်တန်း စီးပွားရေးသင်္ဘောဖြစ်သည်။ “တာရှီးရှ၏သမီး” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော တာရှီးရှ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်အား “မြစ်ကဲ့သို့ သင်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းလော့” ဟု ဆိုထားပြီး၊ သူမတွေ့ရှိရသည်မှာ သူမ၏ပြည်၌ “အင်အားမရှိတော့” သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ တိုင်ရုနိုင်ငံအပေါ် “ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်” နိုင်တော့ခြင်း မရှိတော့သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။ သူတို့ ရှာဖွေနေခဲ့သော အင်အားမှာ ဇိဒုံ၏ အရင်ကရှိခဲ့သော စီးပွားရေးအင်အားပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ပင်လယ်က “ငါသည် မီးဖွားနာကျင်ခြင်း မခံရ၊ သားသမီး မဖွားမြင်၊ လူငယ်တို့ကို မကျွေးမွေး၊ ကညာမတို့ကိုလည်း မကြီးပြင်းစေ” ဟု ပြောဆိုခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအင်အားသည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပင်လယ်၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ဟု ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေး၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက်ရှိသော ကမ္ဘာ့လူမျိုးများကို ညွှန်းဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ကမ္ဘာ့လူသားတို့သည် မိမိတို့သည် ကမ္ဘာမြေသမိုင်း၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း အမှန်တရားကို သတိရလာကြသော်လည်း၊ ထာဝရအသက်အတွက် ပြင်ဆင်ရန်မှာ နောက်ကျလွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
“အနန္တကာလဆိုင်ရာ အဖြစ်အပျက်များ၏ အမှန်တရားသည် လူ၏ အာရုံခံစားမှုများ၌ ဖွင့်လှစ်ထင်ရှားလာသောအခါ၊ ငွေကြေး၏ တန်ဖိုးသည် မကြာမီ အလွန်ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။” Evangelism, 62.
ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် လူအပေါင်းတို့အား ဝေဒနာဖြစ်စေသော “သတင်း” သို့မဟုတ် အမှာစကား နှစ်ရပ်ရှိသည်။ ပထမ “သတင်း” သည် အီဂျစ်နှင့်ဆိုင်၍၊ ဒုတိယ “သတင်း” သည် တိုင်ရုမြို့နှင့်ဆိုင်သည်။ အီဂျစ်နှင့်ဆိုင်သော သတင်းသည် အတိတ်ကာလဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ အကြောင်းမှာ ဟေရှာယက “အီဂျစ်နှင့်ဆိုင်သော သတင်းကို ကြားသကဲ့သို့” ဟု ဆိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသို့အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဇိဒုန် (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု) ကို ဖျက်ဆီးမီ အီဂျစ်နှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြုတော်မူပြီးသားဖြစ်ကြောင်းကို ပြသသည်။ ဘုရားသခင်သည် အီဂျစ်၌ ပြုတော်မူခဲ့သော အရာသည်ပင် “အီဂျစ်၏သတင်း” ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအရာမှာ ဘုရားသခင်က ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်ရောက်တော်မူသည့် ပထမအကြိမ်နှင့် ဆက်စပ်၍ အီဂျစ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းနှစ်ရပ်သည် တူညီသော “သတင်း” တစ်ရပ်တည်းဖြစ်သည်။ အီဂျစ်၏သတင်းသည် အစဖြစ်ပြီး တိုင်ရုမြို့၏သတင်းသည် အဆုံးဖြစ်သည်။ အာလဖာနှင့် ဩမေဂါသည် နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ တစ်ရာလေးသောင်းလေးထောင်နှင့်ဆိုင်သော ပဋိညာဉ်ကို ထိုအကြောင်းအရာ၏ အစဉ်အလာသမိုင်းဖြင့် သရုပ်ဖော်တော်မူခဲ့သည်။ “အီဂျစ်နှင့်ဆိုင်သော သတင်း” သည် ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏စစ်တပ်တို့ ဖျက်ဆီးခံရသော အနီရောင်ပင်လယ် ကယ်နှုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “တိုင်ရုမြို့၏ဝန်ထုပ်” ဟုခေါ်သော “သတင်း” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးကယ်နှုတ်ခြင်းကို ပုံဆောင်ထားသည်။
တာရှိရှ်၏ သင်္ဘောများကို ဖျက်ဆီးသော သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကိုယ်စားပြုထားသည့် အာဏာသည် အစ္စလာမ်ဖြစ်သည်။ အစ္စလာမ်အကြောင်းကို နောက်ပိုင်းတွင် ဆက်လက် ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုအကြောင်းအရာကို နောင်အချိန်၌ ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ကိုင်တွယ်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်၌ ၎င်းကို “Chittim” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ယင်းသည် ဆိုက်ပရပ်စ်ကို ခေါ်ဆိုသည့် ရှေးဟောင်းစကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်ကလည်း ဇိဒုန်နှင့် တိုင်ရာ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် “Chittim” မှ ဖော်ပြခံရသည်ဟု ဆိုသည်။ အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတတွင် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို အလွန် သီးသန့်တိကျသော ပုံဖော်ချက်တစ်ရပ် ပါဝင်သည်။
ဟေရှာယကျမ်း၌ ရည်ညွှန်းထားသော နေ့ရက်များနှင့် နှစ်များကို လိုက်နာစူးစမ်းရန်မှာ အရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် မကြာခဏ နောက်ဆက်တွဲလာသော ကျမ်းပိုဒ်၏ ပရောဖက်ပြုကာလကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၂၃ သည် အခန်းကြီး ၂၂ ရှိ “ဗျာဒိတ်ချိုင့်၏ ဝန်ထုပ်” ၏နောက်ကို လိုက်လာသည်။ ထိုအခန်းကြီး ၂၂ မတိုင်မီတွင် “ဝန်ထုပ်” သုံးခုပါဝင်သော အခန်းကြီး ၂၁ ရှိပြီး၊ ထိုသုံးခုလုံးက အစ္စလာမ်ကို ဖော်ညွှန်းထားသည်။ ထိုအခန်းမတိုင်မီတွင်လည်း အခန်းကြီး ၂၀၊ ပိုဒ် ၁ ၌ နောက်ဆက်တွဲ အခန်းကြီးများတွင် ဖော်ပြထားသော ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော ပရောဖက်သမိုင်း၏ အခြေအနေကို တည်ထားပေးထားသည်။
အာရှုရဘုရင် စာဂုန်သည် တာတန်ကို စေလွှတ်သောနှစ်တွင်၊ သူသည် အရှဒုတ်မြို့သို့ ရောက်လာ၍ အရှဒုတ်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သိမ်းယူလေ၏။ ဟေရှာယ ၂၀:၁။
“Tartan” ဟူသော စကားလုံးသည် အမည်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေအရ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဘွဲ့အမည်တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ Tartan သည် အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော အာရှဒုတ်သို့ ရောက်လာ၍ ၎င်းကို သိမ်းယူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကာလသည် အာရှုရိလူတို့က လောကကို အဆင့်ဆင့် ထိန်းချုပ်လျက်ရှိသော သမိုင်းကာလဖြစ်သည်။ အာရှုရိသည် ဗာဗုလုန်ကို ပုံဆောင်သည့် အရာဖြစ်ခဲ့သည်။ အာရှုရိနှင့် ဗာဗုလုန် နှစ်နိုင်ငံလုံးသည် မြောက်ဘက်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော နိုင်ငံများဖြစ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သိုးများကို “ပျံ့နှံ့စေသော” “ခြင်္သေ့များ” ဟူ၍ သတ်မှတ်ခံရသော နိုင်ငံများလည်း ဖြစ်ကြသကဲ့သို့၊ နှစ်နိုင်ငံလုံးသည် တူညီသော ဒဏ်ခတ်ခြင်းကိုလည်း ခံယူရသည်။ အာရှုရိသည် ပထမဖြစ်၍ ဗာဗုလုန်သည် နောက်ဆုံးဖြစ်သည်။
ဣသရေလသည် ကွဲပြားပျံ့နှံ့သွားသော သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်၏။ ခြင်္သေ့တို့သည် သူ့ကို မောင်းထုတ်ကြပြီ။ အစ၌ အာရှုရိရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို စားမျိုခဲ့၏။ နောက်ဆုံး၌ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏အရိုးတို့ကို ချိုးဖဲ့ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် အာရှုရိရှင်ဘုရင်ကို အပြစ်ဒဏ်ခတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်နှင့် သူ၏ပြည်ကိုလည်း အပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်။ ယေရမိ 50:17၊ 18။
ပရောဖက်ပြုချက်အရ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် “မာနထောင်လွှားသော အာရှုရိ” ဖြစ်ကြသည်။
“မာနထောင်လွှားသော အာရှုရိလူ စေနာခေရိဗ်သည် ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့၍ ဘုရားနာမတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ဣသရေလကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်သောအခါ၊ ‘ထိုည၌ပင် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်သွား၍ အာရှုရိတပ်စခန်း၌ လူတစ်သိန်းရှစ်သောင်းငါးထောင်ကို ရိုက်နှက်လေ၏။’ စေနာခေရိဗ်၏ စစ်တပ်ထဲမှ ‘ခွန်အားကြီးသော စစ်သူရဲအပေါင်း၊ ခေါင်းဆောင်များနှင့် တပ်မှူးများအားလုံးသည် ဖြတ်တောက်ပယ်ရှားခံရကြ၏။’ ‘သို့ဖြစ်၍ သူသည် မျက်နှာပျက်အရှက်ကွဲလျက် မိမိပြည်သို့ ပြန်သွားလေ၏။’ [၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၉:၃၅; ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၂:၂၁။]” မဟာတိုက်လှန်မှု, ၅၁၂။
“Tartan သည် Ashdod သို့လာ၍ ၎င်းကို သိမ်းယူသော” နှစ်သည်၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံးခြောက်ပိုဒ်တွင် ပုံဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကမ္ဘာကို အဆင့်ဆင့် အနိုင်ယူသိမ်းပိုက်သွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း၏ “နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ” ဖြစ်ပြီး၊ အမိန့်အာဏာဖြင့် ဆောင်ရွက်သော တရားစီရင်ခြင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်စေသော တနင်္ဂနွေဥပဒေ အကျပ်အတည်း၏ သမိုင်းသည် (နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါး)၊ Tartan သည် Ashdod သို့လာခဲ့သော “နှစ်” က ကိုယ်စားပြုသော သမိုင်းနောက်ခံဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်း၏ အခြေအနေကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ Isaiah သည် အစ္စလာမ်အတွက် ပျက်စီးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက် သုံးခု၊ Laodicean Adventism အတွက် တစ်ခု၊ ထို့နောက် Tyre ၏ burden ကို ပေးထားသည်။ အခန်းကြီး ၂၄ သည် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးကို ဖော်ပြသော ဂန္တဝင်ဆန်သော ဥပမာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းနောက်သို့ လိုက်လာသော အခန်းကြီး ၂၅ သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြီးမားသော ဆင်းရဲဒုက္ခကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးက အလွန်လူသိများသော ပြောဆိုချက်များထဲမှ တစ်ခုကို ဖော်ပြနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုနေ့၌၊ “ကြည့်လော့၊ ဤသူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြပြီ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ ဤသူသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်း၌ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂၅း၉။
တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့သည် ပညာရှိသော အပျိုကညာများဖြစ်ကြပြီး၊ အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာတော်နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ သတို့သားသည် နောက်ကျစွာ ရောက်လာသော်လည်း၊ မိမိတို့၏ အရှင်သည် မင်္ဂလာပွဲသို့ ကြွလာမည်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် လာအိုဒိကိအသင်းတော်သားများ မဟုတ်ကြ၊ ဖိလဒဲဖိအသင်းတော်သားများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအထိ ဤဆောင်းပါးသည် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြလျက်ရှိခဲ့သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် နာပိုလီယန်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ အရ ကမ္ဘာအဆုံးတွင် ပြန်လည်သက်သာလာမည့် ပရောဖက်ပြုသေဒဏ်ဒဏ်ရာကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ပင် ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၂၊ ၇၊ ၈ နှင့် ၁၁၊ ထို့ပြင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၂၊ ၁၃၊ ၁၆၊ ၁၇ နှင့် ၁၈ အရ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်အဖြစ် မိမိ၏နေရာကို ယူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ရီပတ်ဘလီကန်ဦးချိုနှင့် ပရိုတက်စတင့်ဦးချို (အက်ဒဗင်တစ်ဇင်) နှစ်ရပ်စလုံးသည် ပုပ်ရဟန်းအာဏာတော်က မည်သူဖြစ်သည်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့ကြသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် ကျန်သောကမ္ဘာနိုင်ငံများက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအဖြစ် ပထမဆုံး အသိအမှတ်ပြုခဲ့သောနှစ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည်လည်း သမိုင်းထဲသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သောနှစ်လည်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ပရိုတက်စတန်တို့၏ “ဆောင်ပုဒ်” သည် “သမ္မာကျမ်းစာနှင့် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ပရိုတက်စတန်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အက်ဒ်ဗန်တီဇမ်သည် ထိုတို့၏တာဝန်ကို ဆက်ခံယူသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် ထို “ဆောင်ပုဒ်” ကို လက်ခံခဲ့ကြ၍ နောက်ပိုင်းတွင် “စာအုပ်၏လူမျိုး” ဟု ခေါ်ဝေါ်သတ်မှတ်ခံရကြသည်။ ဝီလျံ မီလာ၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှုအားဖြင့် ၎င်းတို့အား နားထောင်လိုသောသူအပေါင်းတို့၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း သမ္မာကျမ်းစာကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်မည့် စည်းကမ်းချက်များတစ်စုကို ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည်၊ ထိုစည်းကမ်းချက်များကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချမည်ဆိုလျှင် ထိုသို့ ဖြစ်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မီလာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကျွန်ုပ်တို့ပေးဆောင်ရမည်ဆိုလျှင် လေ့လာရမည်ဟု မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းက ဆိုသော အရာပင် ဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်က၊ “မည်သူမဆို ငါ့နောက်သို့ လိုက်လာလိုလျှင်၊ ကိုယ်ကိုငြင်းပယ်၍ မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းလျက် ငါ့နောက်သို့ လိုက်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ပြင်၊ “ငါသည် လောက၏အလင်းဖြစ်၏။ ငါ့နောက်သို့ လိုက်သောသူသည် အမှောင်ထဲ၌ မလျှောက်ရ” ဟုလည်း မိန့်တော်မူ၏။ သမ္မာတရား၏အလင်းသည် မီးထွန်းထားသောမီးအိမ်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းလျက် ထွက်ပေါ်နေ၏။ အလင်းကို ချစ်သောသူတို့သည် အမှောင်ထဲ၌ မလျှောက်ကြ။ သူတို့သည် စစ်မှန်သော သိုးထိန်း၏အသံကို နားထောင်နေကြသည်ဖြစ်၍၊ သူစိမ်း၏အသံမဟုတ်ကြောင်း သေချာစွာ သိရှိနိုင်မည်အလို့ငှာ သမ္မာကျမ်းစာများကို လေ့လာကြလိမ့်မည်။
“တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကြေညာခြင်း၌ ပါဝင်လျက်ရှိသူတို့သည် ဖခင် မီလာ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော အစီအစဉ်အတိုင်း သမ္မာကျမ်းစာများကို စူးစမ်းရှာဖွေလျက်ရှိကြသည်။ Prophecies and Prophetic Chronology အပေါ် အမြင်များ ဟု အမည်ရသော စာအုပ်ငယ်၌ ဖခင် မီလာသည် သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာခြင်းနှင့် အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်းအတွက် ရိုးရှင်းသော်လည်း ဉာဏ်ပညာပါရှိ၍ အရေးကြီးသော စည်းမျဉ်းများကို အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြထားသည်။
“‘၁။ စကားလုံးတိုင်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ၌ တင်ပြထားသော အကြောင်းအရာနှင့် သက်ဆိုင်သည့် သင့်လျော်သော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုကို ရှိရမည်။ ၂။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးသည် လိုအပ်သောအရာဖြစ်ပြီး၊ လုံ့လဝီရိယဖြင့် အသုံးချကာ လေ့လာသည့်အားဖြင့် နားလည်နိုင်သည်။ ၃။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြထားသော အရာတစ်စုံတစ်ခုမျှ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မသံသယဘဲ တောင်းလျှောက်သောသူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားမည်မဟုတ်၊ ဖုံးကွယ်ထား၍လည်း မရနိုင်။ ၄။ သွန်သင်ချက်ကို နားလည်ရန်၊ သိလိုသော အကြောင်းအရာနှင့် ဆိုင်သော ကျမ်းစာပိုဒ်အားလုံးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုဆောင်းယူလော့။ ထို့နောက် စကားလုံးတိုင်းအား ၎င်း၏ သင့်လျော်သော သက်ရောက်မှုကို ရရှိစေလော့။ ထိုသို့ပြု၍ ဆန့်ကျင်မှုမရှိဘဲ သင်၏ သဘောတရားကို ဖွဲ့စည်းနိုင်လျှင်၊ သင်သည် မှားယွင်းနေခြင်း မဖြစ်နိုင်။ ၅။ သမ္မာကျမ်းစာသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြသူ ဖြစ်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် စံနှုန်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သည် ဆရာတစ်ဦးအား ကျွန်ုပ်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပေးရန် အားကိုးမိပြီး၊ ထိုသူသည် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မှန်းဆ၍ ပြောဆိုလျှင်၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ ဂိုဏ်းဝင် ယုံကြည်သဘောထားကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်စေလိုလျှင်၊ သို့မဟုတ် ပညာရှိဟု ထင်မြင်ခံလို၍ ပြုလျှင်၊ ထိုအခါ သူ၏ မှန်းဆချက်၊ ဆန္ဒ၊ ယုံကြည်သဘောထား၊ သို့မဟုတ် ဉာဏ်ပညာတို့သည်ပင် ကျွန်ုပ်၏ စံနှုန်း ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ မဟုတ်တော့ပေ။’”
“အထက်ဖော်ပြပါအရာသည် ဤစည်းကမ်းများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်၏။ သမ္မာကျမ်းစာကို ကျွန်ုပ်တို့လေ့လာရာတွင် တင်ပြထားသော အခြေခံသဘောတရားများကို သတိပြုလိုက်နာကြမည်ဆိုလျှင် အားလုံးအကျိုးရှိလိမ့်မည်။”
“အမှန်ကန်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျမ်းစာပေါ်တွင် အခြေခံထား၏။ သို့ရာတွင် စာတန်သည် ကျမ်းစာကို လွှဲချော်စေ၍ မှားယွင်းမှုကို ဝင်ရောက်လာစေရန် အကြံအစည်နည်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုသဖြင့်၊ ကျမ်းစာသည် အမှန်တကယ် မည်သည်ကို သွန်သင်သနည်းကို သိလိုသူအတွက် အလွန်သတိပြုရန် လိုအပ်၏။ ဤခေတ်ကာလ၏ ကြီးမားသော လှည့်စားမှုများထဲမှ တစ်ခုမှာ စိတ်ခံစားမှုအပေါ် အလွန်အမင်း အားပေးလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ ရှင်းလင်းသော မိန့်ဆိုချက်များကို ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် မိမိ၏ စိတ်ခံစားမှုနှင့် မကိုက်ညီသောကြောင့် မျက်ကွယ်ပြုလျက်ပင် မိမိတို့သည် ရိုးသားကြောင်း ဆိုကြခြင်းဖြစ်သည်။ လူအများအပြား၏ ယုံကြည်ခြင်းတွင် စိတ်ခံစားမှုမှတစ်ပါး အခြေခံမရှိကြ။ သူတို့၏ ဘာသာတရားသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပေါ်သာ တည်ရှိ၏။ ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှု ရပ်သွားသောအခါ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ စိတ်ခံစားမှုသည် ဖွဲကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဂျုံဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်က ‘ဖွဲသည် ဂျုံနှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင်သနည်း’ ဟု ဆို၏။”
“မိမိတို့မရခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ မရနိုင်ခဲ့သော အလင်းနှင့် အသိပညာကို မနာခံခဲ့ကြသဖြင့် မည်သူမျှ အပြစ်စီရင်ခံရမည်မဟုတ်။ သို့သော် လူအများသည် လောက၏ စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီလိုကြသောကြောင့် ခရစ်တော်၏ သံတမန်များအားဖြင့် မိမိတို့ထံ တင်ပြခံရသော သမ္မာတရားကို နာခံရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။ ထိုသို့ မိမိတို့၏ နားလည်မှုသို့ ရောက်ရှိလာသော သမ္မာတရား၊ စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း တောက်ပလင်းလက်ခဲ့သော အလင်းသည် တရားစီရင်ရာနေ့၌ သူတို့ကို အပြစ်တင်စီရင်လိမ့်မည်။ ဤနောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များ၌ ခေတ်အဆက်ဆက်တစ်လျှောက် ထွန်းလင်းလာခဲ့သော အလင်းကို စုပေါင်း၍ ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိထားကြပြီဖြစ်ရာ၊ ထိုနှင့်အညီ ကျွန်ုပ်တို့သည် တာဝန်ခံရကြလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းခြင်း၏ လမ်းသည် လောကနှင့် တစ်ပြေးညီ မဟုတ်; ထိုလမ်းသည် မြှောက်တင်ထားသော လမ်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလမ်း၌ လျှောက်လှမ်းလျှင်၊ သခင်ဘုရား၏ ပညတ်တော်များ၏ လမ်း၌ ပြေးလျှင်၊ ‘ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ လမ်းသည် ထွန်းလင်းသော အလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၍ စုံလင်သော နေ့သို့တိုင်အောင် ပို၍ ပို၍ တောက်ပလျက်ရှိ၏’ ဟူသောအရာကို တွေ့ရလိမ့်မည်။” Review and Herald, November 25, 1884.
ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သော့ချက်များ ကဏ္ဍအောက်ရှိ William Miller ဟု အမည်ရသော ဆောင်းပါးတွင် William Miller ၏ စည်းမျဉ်းများအကြောင်းကို သင် ပိုမိုအသေးစိတ် ဖတ်ရှုနိုင်သည်။
“သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာရာ၌၊ ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်းဆိုင်ရာ ‘ဖာသာ မီလာ’ ၏ စည်းမျဉ်းများအတွင်း ချမှတ်ဖော်ပြထားသော အခြေခံသဘောတရားများကို ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သတိပြုလိုက်နာလျှင် ကောင်းမည်” ဟု ဆိုထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ ပရိုတက်စတင့်၏ ဦးချိုသည် ကျွန်ုပ်တို့ သမ္မာကျမ်းစာဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် စာတမ်းကို လက်ခံရရှိခဲ့ရုံသာမက၊ ၎င်းအတွင်း ပါဝင်သော အခြေခံသဘောတရားများကို ကာကွယ်ထောက်ခံ၍ မြှင့်တင်ရမည့် တာဝန်ကိုလည်း ခံယူရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပရိုတက်စတင့် ဦးချိုသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော စာတမ်း၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မှန်ကန်စွာ ပိုင်းခြားဖော်ထုတ်နိုင်ရန်အတွက် စည်းမျဉ်းအစုံအလင်တစ်ရပ်ကိုလည်း လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
ရီပတ်ဘလီကန်ဝါဒ၏ ဦးချိုအား ကျွန်ုပ်တို့က အခြေခံဥပဒေဟု ခေါ်ဆိုသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည့် စာတမ်းတစ်ရပ်ကို ပေးအပ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုစာတမ်းအတွင်း ပါဝင်သော မူဝါဒသဘောတရားများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ တိုးတက်မြှင့်တင်ရန် တာဝန်ကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ရီပတ်ဘလီကန် ဦးချိုအားလည်း ထိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော စာတမ်း၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မှန်ကန်စွာ ပိုင်းခြားနားလည်နိုင်ရန် စည်းမျဉ်းတစ်စုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အခြေခံဥပဒေကို မှန်ကန်စွာ ပိုင်းခြားနားလည်ရန် ပေးအပ်ထားသော စည်းမျဉ်းများမှာ အခွင့်အရေးဥပဒေပြင်ဆင်ချက်များ ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် အခွင့်အရေးဥပဒေပြင်ဆင်ချက်များ၏ ပထမဆုံး စည်းမျဉ်းများအတွင်း အခြေခံဥပဒေ၏ အရေးအကြီးဆုံး ရည်ရွယ်ချက်ကို မြင့်မြတ်စွာ ထည့်သွင်းအတည်ပြုထားသည်။ အခွင့်အရေးဥပဒေပြင်ဆင်ချက်များတွင် ဖော်ပြထားသော ပထမပြင်ဆင်ချက်မှာ ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်၊ ဖော်ပြထုတ်ဖော်ခွင့်၊ မိန့်ခွန်းပြောဆိုခွင့်နှင့် သတင်းမီဒီယာလွတ်လပ်ခွင့်တို့ ဖြစ်သည်။
“ကွန်ဂရက်သည် ဘာသာရေးတစ်ရပ်ကို နိုင်ငံတော်အနေဖြင့် တည်ထောင်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော ဥပဒေတစ်ရပ်ကို မပြဋ္ဌာန်းရ; သို့မဟုတ် ထိုဘာသာရေးကို လွတ်လပ်စွာ ကျင့်သုံးခွင့်ကို တားမြစ်ရ; သို့မဟုတ် မိန့်ခွန်းလွတ်လပ်ခွင့်၊ သတင်းစာမီဒီယာလွတ်လပ်ခွင့်၊ သို့မဟုတ် ပြည်သူတို့၏ ငြိမ်းချမ်းစွာ စုဝေးခွင့်နှင့် နစ်နာချက်များကို ကုစားပေးရန် အစိုးရထံ တင်ပြတောင်းဆိုခွင့်တို့ကို ကန့်သတ်ရမည် မဟုတ်။” အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေ၊ ပထမ ပြင်ဆင်ချက်။
တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်ကို အာမခံထားသော ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ၏ ပထမပြင်ဆင်ချက်အပေါ် ထင်ရှားပွင့်လင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ဖယ်ရှားပယ်ဖျက်ခံရသဖြင့်၊ ထိုအရာသည် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်းကောင်း၊ သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံအဖြစ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့နောက် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံဖြင့် ကြေညာနေသူများအပေါ် စတင်မည့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း၏ အစပြုခြင်းကိုလည်းကောင်း မှတ်သားစေသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံကို ကြေညာနေကြ၍ ပထမပြင်ဆင်ချက်နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကို ကန့်ကွက်ဆန့်ကျင်နေသူတို့သည်၊ မိမိတို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံထားရသော သန့်ရှင်းသော စာတမ်းကို ကာကွယ်ပေးသော သန့်ရှင်းသော စည်းမျဉ်းများကို ထိန်းသိမ်း၍ အကောင်အထည်ဖော်ရမည့်သူများ၏ လက်ဖြင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံကြရသည်။ ဤအရာသည် သိုးကလေးနှင့်တူသော မြေသားသားရဲ၏ ချိုနှစ်ချောင်းနှင့်ဆိုင်သော အပြိုင်သမိုင်းများကို နားလည်၍ အသုံးချခြင်း၏ ဥပမာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ၏ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးများသည် ဖခင် မီလာနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ မီလာအတွက် အသုံးပြုသော “ဖခင်” ဟူသည့်အသုံးအနှုန်းသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို မဆိုလိုဘဲ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ညွှန်ပြရန် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် မိမိတို့ကို ဝိညာဉ်ရေးလမ်းညွှန်များဟု ဝန်ခံကြသူ လူတို့ကို “ဖခင်” ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ မီလာရေးတုတို့သည် များသောအားဖြင့် ဖြစ်လေ့ရှိသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ဖခင်ကို အစွဲပြု၍ နာမည်ပေးခံရသူများဖြစ်ကြသည်။ ဤကွဲပြားချက်ကို လွဲချော်သွားလျှင်၊ ဧလိယသတင်းစကားသည် ဖခင်တို့၏ စိတ်နှလုံးကို သားသမီးတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ သားသမီးတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ဖခင်တို့ထံသို့လည်းကောင်း ပြန်လည်လှည့်စေသောအခါ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသည်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လွဲချော်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ဟေရှာယ ၂၃ တွင် ဖော်ပြထားသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သမ္မာကျမ်းစာအနာဂတ္တိ၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ အလွန်လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာနေသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံဥပဒေကို လှန်ချသည့်အချိန်တိုင်အောင် ထိုအဖြစ်အနေ၌ ရှိနေသည်။ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံသည် အနာဂတ္တိဆိုင်ရာ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကို အုပ်စိုးပြီး၊ ထိုနှစ်များသည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ နေ့ရက်များဖြစ်သည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်အတွင်း အုပ်စိုးခဲ့သော နိုင်ငံတော် (ဘုရင်တစ်ပါးသည် နိုင်ငံတော်တစ်ခုဖြစ်သည်) သည် ဗာဗုလုန်ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခုနစ်ဆယ်ကာလအတွင်း နိုင်ငံတော်၏ ချိုသည် ဗာဗုလုန်အစိုးရဖြစ်ပြီး၊ အသင်းတော်၏ ချိုသည် ခါလဒဲလူမျိုးတို့ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ၊ ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘေဒနေဂေါတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ချိုနှစ်ပါးစလုံးနှင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့ကို ဒံယေလ၏ သက်သေခံချက်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ဗာဗုလုန်၌ သိမ်းသွားခြင်းခံရသော နှစ်ခုနစ်ဆယ်သည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ နေ့ရက်များဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကို ဟေရှာယက အသုံးပြု၍ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အနာဂတ္တိဆိုင်ရာ သမိုင်းနှင့် အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ သမိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိ ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းစလုံးအတွက် ပရောဖက်ပြုသမိုင်းကြောင်း၏ လမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခြင်းသည်၊ ဦးချိုသက်သေခံနှစ်ပါးကို အသုံးပြု၍ အခြားဦးချို၏ လက္ခဏာသဘောကို ဖော်ထုတ်ရန်၊ အဆုံးနှင့် အစကို စဉ်းစားသုံးသပ်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား ခွင့်ပြုသည်။ အဆုံးတွင် ဦးချိုများအားလုံးသည် တူညီကြသည်။ ဒံယေလကျမ်းတွင် ဦးချိုများရှိခဲ့ပြီး၊ အချို့သည် ကျိုးပဲ့သွားကာ၊ ကျိုးပဲ့သွားသော ဦးချိုမှ ပေါက်ဖွားကြီးထွားလာသော ဦးချိုများလည်း ရှိခဲ့သည်။ ဒံယေလကျမ်းရှိ ဦးချိုအချို့မှာ အချင်းချင်း အရွယ်အစားမတူကြဘဲ၊ တစ်ခုက အခြားတစ်ခုထက် နောက်ကျ၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်။ ထိုဦးချိုနှစ်ချောင်းသည် တူညီသော သမိုင်းလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အပြိုင်သွားကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အရ အချင်းချင်း မတူညီကြသော်လည်း၊ တူညီသော လမ်းမှတ်များကို ထုတ်ပေါ်စေကြသည်။ ထိုသမိုင်းကြောင်းအတွင်း နားလည်ထားရန်လည်း အရေးကြီးသော ချွင်းချက်များ ရှိနေသည်။
အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏အစကာလတွင် ဖီလဒယ်ဖියාအသင်းတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းမှ လာအိုဒိကိအသင်းတော်သို့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အဆုံးကာလတွင်လည်း လာအိုဒိကိ၏ ပရောဖက်ပြုသမိုင်းမှ ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် မဖြစ်မနေ ရှိရမည်။ ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်၌ ဤနားလည်မှု၏ အလင်း ပါဝင်လျက်ရှိပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် တံဆိပ်ဖွင့်လျက်ရှိသောအရာတို့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် “ခုနစ်ဆယ်နှစ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက်” ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် “သီဆို” လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး “မေ့လျော့ခြင်းခံရသော” “ပြည်တန်ဆာ” သည် ပြန်လည် အမှတ်ရခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ သူမသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ “အမှတ်ရ” ခံရသည်။ ထိုနေရာ၌ အရေးကိစ္စသည် နေကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားက လူသားမျိုးနွယ်အား “အမှတ်ရကြလော့” ဟု အသိပေးထားသော ထိုနေ့ကို ကိုးကွယ်ခြင်းအကြား ဖြစ်သည်။
ဤဆောင်းပါး၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗာဗုလုန်၏ နှစ်ပေါင်းခုနစ်ဆယ် အုပ်စိုးမှုသမိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတိုင်အောင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြနေကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်တွင်လည်းကောင်း၊ ဟဗက္ကုပ်၏ ဇယားများတွင်လည်း မကြာခဏပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အီဂျစ်၌ ကျွန်ခံရမှုနှင့် ထိုမှ လွတ်မြောက်မှုသည်လည်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ သမိုင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြနေကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ကြသည်။ ဗာဗုလုန်၊ အီဂျစ်၊ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဟူသော ထိုသမိုင်းလမ်းကြောင်းလေးခုသာ ဤသမိုင်းလမ်းကြောင်းများပေါ်သို့ ယူဆောင်လာရမည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းများ မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုလမ်းကြောင်းလေးခုပေါ်တွင် “ပထမဆုံးဖော်ပြချက်” ၏ စည်းမျဉ်းကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်တွေ့အသုံးချသောအခါ—အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ကျွန်ုပ် ဆိုလိုသည့်အရာနှင့်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဟေရှာယ ၂၃ ၏ သမိုင်းကို ထပ်မံဆွေးနွေးသည့်အခါ ဆက်လက်တင်ပြသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အရာကို ပြသရန်၊ ရိုးရှင်းသော်လည်း အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်သာဖြစ်သော ဥပမာတစ်ခုဖြင့် ဤဆောင်းပါးကို ကျွန်ုပ် အဆုံးသတ်မည်။
ဗာဗုလုန်၏ သမိုင်း၌ အစ၌ ပြောင်းလဲခံရသော မင်းကြီးတစ်ပါး ရှိပြီး၊ အဆုံး၌ ဆိုးညစ်သော မင်းကြီးတစ်ပါး ရှိသည်။ ထိုသူသည် Biden ဖြစ်စေ Trump ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ၊ အကြောင်းမှာ ဒံယေလကျမ်းက အုပ်စိုးရှင်များကို တင်မြှောက်တော်မူသည်မှာ ဘုရားသခင်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားချတော်မူသည်လည်း ဘုရားသခင်ပင်ဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေပြဋ္ဌာန်းမည့်အချိန်၌ ဒီမိုကရက် သို့မဟုတ် ရီပတ်ဘလီကန် ခေါင်းဆောင် မည်သူဖြစ်စေ၊ သူသည် ဆိုးညစ်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု သေချာစွာ ဆိုနိုင်သည်။ နေဗုခဒ်နေဇ်သည် ဗာဗုလုန်ကို ကိုယ်စားပြုသူ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဗာဗုလုန်၏ အာဏာရှင်ဖြစ်ကာ သစ္စာကောင်းသော လူသုံးဦးကို မီးထဲသို့ ပစ်ချရန်ပင် ဆန္ဒရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဒံယေလ၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြောင်းလဲခံရလေ၏။ သို့ရာတွင် နောက်ဆုံးခေါင်းဆောင် ဗေလရှဇ္ဇာ၌ ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဆိုးညစ်သော မင်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်အရ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သိုးသငယ်တစ်ကောင်အဖြစ် စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ထိုသိုးသငယ်သည် ခရစ်တော်နှင့် လူသားအပေါ် မိမိ၏ ပူဇော်သက္ကာကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။ အဆုံး၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုလိမ့်မည်။ ဤသမိုင်းလိုင်း၌ ခရစ်တော်မှ စာတန်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို နေဗုခဒ်နေဇ်နှင့် ဗေလရှဇ္ဇာတို့အကြားရှိ ကွာခြားချက်က ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
“ဗေလရှဇာသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိ၍ ဆောင်ရွက်ရန် အခွင့်အရေးများစွာ ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ အဖိုး နေဗုခဒ်နေဇာကို လူတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းမှ နှင်ထုတ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော ဘုရင်က မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာအပေါ်၌ ဂုဏ်တင်ခဲ့သည့် ထိုအသိဉာဏ်ကိုပင်၊ ၎င်းကို ပေးအပ်တော်မူသော အရှင်က ပြန်လည်ယူဆောင်သွားတော်မူသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဘုရင်သည် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်မှ နှင်ထုတ်ခံရ၍ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့၏ အဖော်ဖြစ်စေခြင်းခံရသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် ဗေလရှဇာ၏ ဖျော်ဖြေရေးပျော်ရွှင်မှုကို နှစ်သက်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခြင်းတို့က သူ မည်သည့်အခါမျှ မမေ့သင့်သော သင်ခန်းစာများကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် သူသည် နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ် ထင်ရှားသော တရားစီရင်ခြင်းများ ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်များနှင့် ဆင်တူသည့် အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။ သူ့အား ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပေးအပ်ထားသော အခွင့်အရေးများကို သူ ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ပြီး၊ သမ္မာတရားနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာရန် မိမိလက်လှမ်းမီရာအတွင်းရှိသော အခွင့်အရေးများကို အသုံးမပြုဘဲ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ‘ကယ်တင်ခြင်းရရန် အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ပြုရမည်နည်း’ ဟူသော မေးခွန်းကို အကြီးအကျယ်တန်ခိုးရှိသော်လည်း မိုက်မဲသော ထိုဘုရင်သည် အရေးမထားဘဲ လျစ်လျူရှုကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။” Bible Echo, April 25, 1898.
ဆိုးယုတ်သော ဗေလရှာဇာသည် မိုက်မဲသော ဘုရင်ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုပါ။ တရားစီရင်ချက်နှစ်ရပ်စလုံးကို လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်ရှိ “ခုနစ်ကာလ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသောကြောင့်၊ သူသည် မိမိအဘ နေဗုခဒ်နေဇာကဲ့သို့ပင် အတူတူသော တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရလေ၏။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် သမ္မာကျမ်းစာအရ ခုနစ်နှစ်နှင့်ညီမျှသော နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ရက်ပတ်လုံး တောပြင်၌ သားရဲကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး၊ နံရံပေါ်၌ ရေးသားထားသော သူ၏သား ဗေလရှာဇာ၏ တရားစီရင်ချက်သည်လည်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကိုပင် ကိုယ်စားပြုသည်။ ကွာခြားချက်မှာ နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ် သက်ရောက်သော တရားစီရင်ခြင်းသည် သူ့ကို ပြောင်းလဲစေပြီး ပညာရှိသော ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ ဗေလရှာဇာ၏ တရားစီရင်ခြင်းမှာ မိုက်မဲသော ဘုရင်အပေါ် ကျရောက်သော တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဗာဗုလုန်၏ နောက်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်ထံသို့၊ ၎င်း၏ ပထမအုပ်စိုးရှင်ထံသို့ ပုံသက်သေအနေနှင့် ရောက်လာခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ ကင်းစောင့်တော်မှ အမိန့်ချမှတ်ချက် ရောက်လာခဲ့၏။ ‘အို မင်းကြီး၊ ... ကိုယ်တော်အား ဆိုထားပြီဖြစ်၏။ နိုင်ငံတော်သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ကွာသွားပြီ။’ ဒံယေလ 4:31။” Prophets and Kings, 533.
နောက်ဆုံး သမ္မတအတွက် “နံရံပေါ်၌ ရေးထားသော လက်ရေး” ဟူသည်မှာ ပထမပြင်ဆင်ချက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုပြင်ဆင်ချက်က ဘုရားကျောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်အကြား ခွဲခြားထားသော “နံရံ” ကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး မိုက်မဲသော ဘုရင်သည် ထိုအရာကို နားမလည်ပေ။ လေဝိဝတ္တရာ ကျမ်း အခန်း ၂၆ ၌ ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” သည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ၌ မြောက်ဘက်၏ ဘုရင်က အကောင်အထည်ဖော်သော “လူမျိုးတော်၏ ပြန့်ကြဲခြင်း” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုပြန့်ကြဲခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေအပြီး၌ လိုက်ပါလာသော အမျိုးသားပျက်စီးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံသည် မိမိတို့၏ တည်ထောင်သူ ဖခင်များ၏ သင်ခန်းစာများကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ထိုဖခင်များက ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေကို ရေးသားခဲ့ကြသည်မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုမှသာ ကာကွယ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုပျက်စီးယိုယွင်းသော မိန်းမနှင့် အိပ်စက်ခဲ့သော ဥရောပ အာဏာရှင်ဘုရင်များမှလည်း ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ တည်ထောင်သူ ဖခင်များသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်နှင့် ဥရောပဘုရင်များကို ပယ်ချခဲ့သူများကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်း အမှောင်ခေတ်၏ တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကြာ ပြန့်ကြဲခြင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် မိမိတို့၏ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံအရ၊ ထိုကဲ့သို့သော အာဏာရှင်စနစ်မျိုးကို တားဆီးကာကွယ်သော အကာအကွယ်များသည် မိမိတို့၏ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေသစ်၏ ဗဟိုအနှစ်သာရ ဖြစ်ရမည်ကို သိရှိခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပညာရှိသော ဖခင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သိုးကလေးကဲ့သို့သော သဘောရှိကြသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးဖခင်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖခင်များသည် ပြန့်ကြဲခြင်းတစ်ရပ်မှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး သားသည် ပြန့်ကြဲခြင်းတစ်ရပ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။ နှစ်ကြိမ်စလုံး၌ အာဏာရှင်သည် ပထမ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်နှင့် နောက်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ် ဖြစ်သည်။
နဗူခဒ်နေဇာ၊ ပထမမင်းကြီးနှင့် နောက်ဆုံးမင်းကြီး ဗေလရှဇာအပေါ်သို့ ကျရောက်သော တရားစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတမှာ ဝတ်ပြုရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ခုနစ်ကြိမ်” ကွဲလွင့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နဗူခဒ်နေဇာသည် ထိုအရာကို ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး၊ ဗေလရှဇာအတွက်မူ သူသေဆုံးသည့် ထိုညတည်း၌ပင် ၎င်းကို သူ၏ သင်္ချိုင်းစာတမ်းအဖြစ် နံရံပေါ်တွင် ရေးသားထားခဲ့သည်။ အစပိုင်း၌ ရီပတ်ဘလီကန်ဦးချို၏ သင်္ကေတမှာ မြောက်မင်း၏ ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အဆုံးပိုင်း၌ ရီပတ်ဘလီကန်ဦးချို၏ သင်္ကေတမှာ မြောက်မင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်အဖြစ် ၎င်းသေဆုံးသည့် “ထိုညတည်း” ပင် ဖြစ်သည်။ ဗေလရှဇာ၊ နဗူခဒ်နေဇာ၊ နှင့် ရီပတ်ဘလီကန်ဦးချို၏ အစနှင့်အဆုံး ဟူသော ဥပမာလေးရပ်စလုံးတွင် ဝတ်ပြုရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်၏ နှစ်ဆယ့်ငါး-နှစ်ဆယ်သည် အစနှင့်အဆုံး နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော သင်္ကေတပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် အာလဖနှင့် အိုမေဂါ၏ လက်မှတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဝီလျံ မီလာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ပထမဆုံး “အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်” သည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၆ မှ နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မီလာ၏ အမှုတော်အားဖြင့် ယေရှု ခင်းကျင်းတည်ဆောက်တော်မူခဲ့သော အုတ်မြစ်တွင် ပထမဆုံးသော ကျောက်တုံးဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည်လည်း ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒက ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သော ပထမဆုံး အုတ်မြစ်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားလည်း ဖြစ်သည်။ မီလာ၏ အမှန်တရားဆိုင်ရာ ကျောက်တုံးများအားလုံးကို အုတ်မြစ်ထဲ၌ ထည့်သွင်းထားသောအခါ၊ ထိုအမှန်တရားများကို ဟဗက္ကုတ်၏ ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုပြားနှစ်ပြားသည် ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၅၀ ရှေ့ဆောင် ဇယားများပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထိုပြားနှစ်ပြားသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမည်တပ်ထားသော လူမျိုးအကြားရှိ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ပြားနှစ်ပြားကလည်း ရှေးဣသရေလနှင့် ချုပ်ဆိုထားသော ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။
လာအော်ဒိကေယာ အဒ်ဗင့်တစ်ဝါဒ၏ အဆုံးကာလ၌၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေချမှတ်ရာတွင် ထိုဝါဒသည် သခင်၏နှုတ်မှ ထွေးထုတ်ခြင်းခံရသောအခါ၊ နံရံပေါ်၌ ရေးထားသော စာလက်ရေးသည် ထိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ရှေ့ဆောင် ဇယားနှစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဇယားများကို သူတို့ မဖတ်နိုင်ကြပေ၊ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ သမိုင်းအစ၌ ပေးအပ်ခဲ့သော သတိပေးသတင်းစကားမှ အကျိုးခံစားရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်….
၁၈၃၇ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ငွေကြေးအကျပ်အတည်းသည် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများ၊ မူဝါဒများနှင့် ခန့်မှန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံသည့် လှုပ်ရှားမှုများ ပေါင်းစည်းလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
ခန့်မှန်းဝယ်ယူရေး ဖောင်းပွမှု — ၁၈၃၇ ခုနှစ်မတိုင်မီ နှစ်များအတွင်း၊ နိုင်ငံ၏ အနောက်ဘက်သို့ တိုးချဲ့ချီတက်လာမှုကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အားပေးခံရသော မြေယာနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ၌ ခန့်မှန်းဝယ်ယူရေး အရှိန်မြင့်တက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် အနောက်ဘက် နယ်စပ်ဒေသများတွင် မြေယာကို ခန့်မှန်းဝယ်ယူသည့် အလေ့အထကြောင့် မြေဈေးနှုန်းများ အတုအယောင် မြင့်တက်လာကာ အလွန်အကျွံ ငွေချေးယူမှုကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သော ချေးငွေကဒ်နှင့် မှန်းဆမှုအခြေပြု ချေးငွေပေးခြင်း — ဘဏ်များနှင့် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများသည် လုံလောက်သော အပေါင်ပစ္စည်းမရှိဘဲပင် များပြားသော ချေးငွေကဒ်နှင့် ချေးငွေများကို ထုတ်ပေးလျက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ချေးငွေကို ဤသို့ လွယ်ကူစွာ ရယူနိုင်ခြင်းက မှန်းဆမှုအရ အရူးအမူး လှုပ်ရှားမှုကို အားပေးကူညီခဲ့ပြီး ငွေကြေးစနစ် မတည်ငြိမ်မှု၏ အန္တရာယ်များကို ပိုမို မြင့်တက်စေခဲ့သည်။
ဘဏ်များ၏ အလွန်အကျွံ ချဲ့ထွင်မှု—ဘဏ်များသည် မိမိတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်နေခဲ့ကြပြီး၊ ထိုငွေစက္ကူများကို အာမခံပံ့ပိုးရန် လက်ဝယ်ရှိသော သတ္တုငွေ (ရွှေနှင့် ငွေဖြူ) ပမာဏထက် ပိုမိုများပြားသော စက္ကူငွေ (ဘဏ်နုတ်များ) ကို မကြာခဏ ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။ “wildcat banking” ဟု ခေါ်သော ဤအလေ့အထကြောင့် စည်းမျဉ်းကန့်သတ်မှုမရှိဘဲ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနည်းသော ငွေကြေးများ အလွန်အကျွံ လည်ပတ်နေသည့် အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဂျက်ဆင်၏ စီးပွားရေးမူဝါဒများ — သမ္မတ အန်ဒရူး ဂျက်ဆင်၏ မူဝါဒများသည် ဤအကျပ်အတည်းကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရာတွင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ရပ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ၁၈၃၆ ခုနှစ်တွင် သူသည် Specie Circular ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ယင်းအမိန့်အရ အများပိုင်မြေများကို စက္ကူငွေဖြင့်မဟုတ်ဘဲ သတ္တုအခြေခံငွေကြေး (ရွှေနှင့် ငွေ) ဖြင့်သာ ဝယ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ယင်းကြောင့် ဘဏ်ငွေစက္ကူများကို သတ္တုငွေကြေးအဖြစ် လဲလှယ်ရန် အလုအယက် ဖြစ်ပေါ်လာကာ၊ ငွေကြေးဆိုင်ရာ တင်းကျပ်မှုများနှင့် ဘဏ်ပျက်ကွက်မှုများကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအချက်များ—အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အကျပ်အတည်းသည်လည်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ စီးပွားရေးအခြေအနေများ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အဓိက ကုန်သွယ်ဖက်နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သော ဗြိတိန်၏ စီးပွားရေး ကျဆင်းမှုကြောင့် အမေရိကန် ကုန်ပစ္စည်းများနှင့် တင်ပို့ကုန်များအပေါ် ဝယ်လိုအား လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေကြောင့် တစ်ဖက်အားဖြင့် အမေရိကန် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ထိခိုက်စေပြီး စီးပွားရေးဒုက္ခဆင်းရဲမှုကို ပိုမို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဘဏ်အပေါ် အစုလိုက် ငွေထုတ်ယူခြင်းများ — ၁၈၃၇ ခုနှစ် မေလတွင်၊ ဘဏ်များ ပျက်ကွက်သွားခြင်းနှင့် ချေးငွေကန့်သတ်ကျဉ်းမြောင်းလာခြင်းတို့ အပါအဝင် ဘဏ္ဍာရေးအတုန်လှုပ်များ အစဉ်လိုက် ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ၊ ထိုအရာများကြောင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများနှင့် အပ်ငွေထားရှိသူများအကြား ထိတ်လန့်မှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထိုထိတ်လန့်မှုသည် ဘဏ်များအပေါ် အစုလိုက် ငွေထုတ်ယူခြင်းလှိုင်းတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ချေးငွေကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားစေခဲ့သည်။
ငွေကြေးပမာဏကျုံ့သွားခြင်း — ဘဏ်များပျက်ကွက်သွားပြီး ချေးငွေကျပ်တည်းလာသည်နှင့်အမျှ စီးပွားရေးတစ်ရပ်လုံးအတွင်းရှိ စုစုပေါင်းငွေကြေးပမာဏမှာ သိသာထင်ရှားစွာ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ ဤသို့ ငွေကြေးကျုံ့သွားခြင်းသည် စီးပွားရေးအခက်အခဲများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပြီး စီးပွားရေးကျဆင်းမှုကို ပို၍နက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းအရာများ ပေါင်းစည်းသက်ရောက်လာခြင်းကြောင့် ဘဏ်ပျက်ကွက်မှုများ၊ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်မှု၊ စားသုံးသူအသုံးစရိတ်လျော့နည်းမှုတို့နှင့်အတူ အထွေထွေစီးပွားရေးမကျန်းမာမှုဖြင့် လက္ခဏာပြသည့် ပြင်းထန်သော စီးပွားရေးကျဆင်းမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“အနာဂတ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၌ ကြောက်ရွံ့စရာ အရာတစုံတခုမျှ မရှိ။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အဘယ်သို့ ဦးဆောင်တော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အတိတ်သမိုင်း၌ တော်မူသော သွန်သင်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မေ့လျော့သွားကြလျှင်သာလျှင် ထိုသို့ ဖြစ်မည်။” Life Sketches, 196.