दानियेल अध्याय १ मा, यिर्मियाले भविष्यवाणी गरेको सत्तरी वर्षको बन्धुवासमा दानियेल लगियो, र तिनी कूरसको पहिलो वर्षसम्म रहिरहे।
अनि दानिय्येल राजा कुरूशको पहिलो वर्षसम्म रहिरहे। दानिय्येल १:२१।
यसरी, प्राचीन इस्राएललाई यरूशलेम पुनर्निर्माण गर्न र पुनःस्थापना गर्न फर्कन अनुमति दिने आदेश जारी नहुँदासम्म, दानिएलले सत्तरी वर्षको बन्धुवासको सम्पूर्ण इतिहास भोगे।
अब फारसका राजा कोरेशको पहिलो वर्षमा, यर्मियाहको मुखद्वारा परमप्रभुको वचन पूरा होस् भनेर परमप्रभुले फारसका राजा कोरेशको आत्मालाई उद्दीप्त गर्नुभयो; तब उनले आफ्नो सारा राज्यभरि एक घोषणा गराए, र त्यसलाई लिखित रूपमा पनि जारी गर्दै भने। एज्रा १:१।
यसकारण दानिएल एक लाख चवालीस हजारको परीक्षात्मक प्रक्रियाको प्रतीक हो, जुन सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आरम्भ भयो र “आज्ञा” सम्म निरन्तर रहन्छ, जसले बाबेलबाट बाहिर निस्कने आह्वानलाई चिन्हित गर्दछ।
अनि मैले स्वर्गबाट अर्को स्वर यसो भनिरहेको सुनेँ, “हे मेरा मानिसहरू, तिमीहरू त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूमा सहभागी नहोओ, र तिमीहरूले उसका विपत्तिहरू नपाओ। किनकि उसका पापहरू स्वर्गसम्म पुगेका छन्, र परमेश्वरले उसका अधर्महरू सम्झनुभएको छ।” प्रकाश 18:4, 5।
बन्दीवासका सत्तरी वर्षहरू एक लाख चवालीस हजारको परीक्षा र शुद्धीकरणको अवधि हो। सेप्टेम्बर ११, २००१ मा इस्लामको तेस्रो धिक्कार आइपुग्यो। यो केवल तिनैले चिन्छन् जसले एडभेन्टवादका आधारभूत सत्यहरू स्वीकार गर्छन्। पहिलो धिक्कार र दोस्रो धिक्कार दुवैलाई अगुवाहरूले इस्लामकै रूपमा ठीकसँग पहिचान गरेका थिए। १८४३ र १८५० दुवै अगुवा-चार्टहरूमा, जसलाई एलेन ह्वाइटले अनुमोदन गरेकी थिइन्, र जसलाई हबकूक अध्याय दुईको परिपूर्तिका रूपमा चिनिन्छ, इस्लामलाई पाँचौँ र छैटौँ तुरहीका रूपमा पहिचान गरिएको छ। अन्तिम तीन तुरहीहरू धिक्कारका तुरहीहरू हुन्।
अनि मैले हेरेँ, र स्वर्गको मध्यभाग हुँदै उडिरहेको एक स्वर्गदूतलाई सुनेँ, जसले चर्को स्वरले यसो भन्यो, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीका बासिन्दाहरूमाथि, ती तीन स्वर्गदूतहरूको तुरहीका बाँकी आवाजहरूको कारण, जो अझै बज्न बाँकी छन्!” प्रकाश 8:13.
यदि तीनवटा विपत्तिका तुरहीहरू छन्, र पहिलो तथा दोस्रो विपत्तिका तुरहीहरू इस्लाम हुन् भने, तेस्रो विपत्तिको तुरही पनि इस्लाम नै हो भन्ने कुरा चिन्नु धेरै सरल छ। विपत्तिका तुरहीहरूको रूपमा इस्लामको प्रतीकको एउटा तत्त्व तिनीहरूको रोकथाम हो, र त्यसपछि तिनीहरू जब मुक्त गरिन्छन्। सिस्टर ह्वाइटले प्रकाश अध्याय सातका चार वायुलाई “क्रोधित घोडा” को रूपमा चिनाउनुहुन्छ, जो “फुत्किन” र आफ्नो पछिपछि “मृत्यु र विनाश ल्याउन” खोजिरहेको छ।
“स्वर्गदूतहरूले चार वायुहरूलाई थामिरहेका छन्, जसलाई सम्पूर्ण पृथ्वीको सतहमाथि छूटेर दौडिन र आफ्नो मार्गमा विनाश र मृत्यु बोक्न आतुर क्रोधित घोडाको रूपमा चित्रित गरिएको छ।
“के हामी अनन्त संसारकै किनारामा निदाइरहनेछौं? के हामी सुस्त, चिसो र मृतवत् रहनेछौं? अहो, काश हाम्रा मण्डलीहरूमा परमेश्वरका जनहरूमा उहाँकै आत्मा र श्वास फुकिइयोस्, ताकि तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिऊन् र जीवित रहून्। हामीले यो देख्न आवश्यक छ कि मार्ग साँघुरो छ, र ढोका पनि साँघुरो छ। तर जब हामी त्यस साँघुरो ढोकाबाट भित्र पस्छौं, त्यसको विस्तार सीमाहीन हुन्छ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.
चार वायुहरूलाई रोकिराख्ने ती चार स्वर्गदूतहरूले बाइबलको भविष्यवाणीको “क्रोधित घोडा”लाई रोकिराखेका छन्, जसले मृत्यु र विनाश उत्पन्न गर्छ। प्रकाशको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा, जहाँ पहिलो र दोस्रो धिक्कार-तुरहीको पहिचान गरिएको छ, त्यहाँ एक राजाको पनि पहिचान गरिएको छ। उनको पहिचान प्रकाश ९:११ मा गरिएको छ।
तिनीहरूमाथि एउटा राजा थियो, जो अथाह खाडलको स्वर्गदूत हो, जसको नाम हिब्रू भाषामा अबद्दोन हो, तर ग्रीक भाषामा उसको नाम अपोल्ल्योन छ। तिनीहरूमाथि रहेकोको रूपमा। प्रकाश ९:११।
इस्लामका राजाको नाम, र त्यसैले उसको चरित्र, हिब्रूमा अबद्दोन र ग्रीकमा अपोल्ल्योन हो। पुरानो र नयाँ दुवै करारमा, जसको प्रतिनिधित्व हिब्रू र ग्रीकले गर्छन्, यी दुई नामहरूको परिभाषामा इस्लामको चरित्र पाइन्छ। दुवै शब्दको परिभाषा “मृत्यु र विनाश” हो। सिस्टर ह्वाइट भन्नुहुन्छ कि एक सय चवालीस हजारलाई छाप लगाइँदै गर्दा चार स्वर्गदूतहरूले रोकेर राखेको “क्रोधित घोडा” छुट्टिएर आफ्नो मार्गमा “मृत्यु र विनाश” ल्याउन खोजिरहेको छ।
धर्मशास्त्रहरूमा इस्लामको पहिलो उल्लेख इस्लाम धर्मलाई मान्नेहरूको पिता इश्माएल हो। त्यस पहिलो उल्लेखमा उनलाई एक जङ्गली मानिस भनेर चिनाइएको छ, र “जङ्गली” भनेर अनुवाद गरिएको शब्दको अर्थ “जङ्गली अरेबियाली गधा” हो। इस्लामसम्बन्धी पहिलो भविष्यसूचक उल्लेख घोडा-परिवारको एउटा प्रतीक हो, र पहिलो तथा दोस्रो धिक्कारको सन्दर्भमा ती दुई पवित्र चार्टहरूमा अग्रगामीहरूले इस्लामलाई घोडाद्वारा चित्रित गरेका थिए। प्रकाशको पुस्तक अध्याय सातका चार वायुलाई परमेश्वरले आफ्ना जनहरूलाई छाप नलगाउनुभएसम्म रोकिराखिएको, अर्थात् “संयमित” गरिएको, छ। एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने प्रक्रिया नै जाँचको प्रक्रिया र शुद्धीकरणको प्रक्रिया पनि हो।
यी सबै भविष्यवाणीसम्बन्धी दृष्टान्तहरू दानिएलको सत्तरी वर्षको बन्दीवासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्, जो पहिलो सन्देशको सामर्थ्यप्रदानको प्रतीक यहोयाकीमदेखि आरम्भ भई मानिसहरूलाई बाबेलबाट बाहिर बोलाउने “आज्ञा” सम्म पुग्छ। इस्लामलाई रोक्नु र त्यसपछि मुक्त गर्नु, बाइबलीय भविष्यवाणीको प्रतीकको रूपमा इस्लामको एक भविष्यवाणीगत विशेषता हो।
जब तिनीहरूलाई “चार बतास” भनेर उल्लेख गरिन्छ, तिनीहरूलाई नियन्त्रणमा राखिन्छ जबसम्म परमेश्वरका सेवकहरूमा छाप लगाइँदैन। दोस्रो धिक्कारको आरम्भमा, तीन सय एकान्नब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको समय-भविष्यवाणीमा, जुन ११ अगस्ट १८४० मा पूरा भयो, दोस्रो धिक्कारको इस्लामलाई प्रतिनिधित्व गर्ने चार स्वर्गदूतहरू “छोडिए।” भविष्यवाणीको अन्त्यमा, तिनीहरू “रोकिए।”
तुरही भएको छैटौँ स्वर्गदूतलाई यसो भनियो, “ठूलो नदी युफ्रेटिसमा बाँधिएका चार स्वर्गदूतलाई खोलिदेऊ।” अनि मानिसहरूको एक तिहाइ भागलाई मार्नका निम्ति एक घडी, एक दिन, एक महिना, र एक वर्षको लागि तयार पारिएका ती चार स्वर्गदूत खोलिए। प्रकाश ९:१४, १५।
सेप्टेम्बर ११, २००१ मा, एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा पहिलो सन्देशलाई शक्ति प्रदान गरियो, जब तेस्रो धिक्कारको इस्लाम “छोडियो।” तर त्यो तुरुन्तै “रोकियो”। यो किन भयो भन्ने कुरा सिस्टर ह्वाइटले स्पष्ट गर्नुहुन्छ, तर पहिले हामीले यो सम्झनुपर्छ कि बाइबलमा यसको पहिलो उल्लेखमा इस्लामको उद्देश्य जातिहरूलाई क्रोधित तुल्याउनु थियो, किनकि इश्माएलको हात हरेक मानिसको विरुद्धमा हुनेथियो, र हरेक मानिसको हात इस्लामको विरुद्धमा हुनेथियो।
अनि परमप्रभुका दूतले तिनलाई भने, हेर, तँ गर्भवती छस्, र एउटा छोरो जन्माउनेछस्, र तैंले उसको नाम इश्माएल राख्नेछस्; किनकि परमप्रभुले तेरो दुःख सुन्नुभएको छ। अनि ऊ जङ्गली मानिस हुनेछ; उसको हात हरेक मानिसको विरुद्धमा हुनेछ, र हरेक मानिसको हात उसको विरुद्धमा; अनि ऊ आफ्ना सबै दाजुभाइहरूको सामु बसोबास गर्नेछ। उत्पत्ति 16:11, 12.
बाइबलको भविष्यवाणीमा इस्लामको उद्देश्य भनेको सबै राष्ट्रहरूलाई इस्लामकै विरुद्ध एकताबद्ध गर्नु हो, संयुक्त राष्ट्रसंघले विश्रामदिन मान्नेहरूमाथि आफ्नो क्रोध खन्याउनुअघि। सेप्टेम्बर ११, २००१ मा, ९/११ लाई मिलेराइट घटनाहरूको क्रमको पुनरावृत्तिको आरम्भको चिन्हका रूपमा बुझ्ने हरेक व्यक्ति त्यतिबेला “दानिय्येल” जस्तै भएको छ, जब उनलाई सत्तरी वर्षका लागि बाबेलमा लगियो। यहोयाकीमले त्यस परीक्षाको प्रक्रियाको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ, र त्यसपछि तेस्रो धिक्कारको इस्लामलाई छोडियो, तर तुरुन्तै नियन्त्रणमा राखियो, ताकि परमेश्वरले आफ्ना जनहरूलाई छाप लगाउन सकून्।
“यो दृष्टान्त 1847 मा दिइएको थियो, जब सब्बाथ पालन गर्ने एडभेन्टका दाजुभाइहरू अत्यन्त थोरै मात्र थिए, र तिनीहरूमध्ये पनि थोरैले मात्र यसको पालन परमेश्वरका जनहरू र अविश्वासीहरूका बीचमा विभाजनको रेखा कोर्न पर्याप्त महत्त्वको छ भनी मानेका थिए। अब त्यस दृष्टान्तको परिपूर्ति देखिन थालिएको छ। यहाँ उल्लेख गरिएको ‘त्यो सङ्कष्टको समयको आरम्भ’ ले विपत्तिहरू खन्याउन थालिने समयलाई जनाउँदैन, बरु ती खन्याइनुभन्दा ठीक अघिको छोटो अवधिलाई जनाउँछ, जब ख्रीष्ट पवित्रस्थानमा हुनुहुन्छ। त्यस समयमा, उद्धारको कार्य समाप्तितर्फ जाँदै गर्दा, पृथ्वीमाथि सङ्कष्ट आइरहेको हुनेछ, र जातिहरू क्रोधित हुनेछन्, तैपनि तिनीहरूलाई यसरी नियन्त्रणमा राखिनेछ कि तेस्रो स्वर्गदूतको कार्यमा बाधा नपरोस्। त्यसै समयमा ‘पछिल्लो वर्षा,’ अथवा प्रभुको उपस्थितिबाट आउने ताजगी, तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो आवाजलाई शक्ति दिन, र सात अन्तिम विपत्तिहरू खन्याइने अवधिमा दृढतापूर्वक उभिनका निम्ति पवित्रजनहरूलाई तयार पार्न आउनेछ।” Early Writings, 85.
दानिएलका सत्तरी वर्षहरू सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आरम्भ भए, जब इस्लामलाई छोडियो र त्यसले अचानक तथा अप्रत्याशित रूपमा प्रकाश १३ को पृथ्वी-पशुमाथि प्रहार गरेर राष्ट्रहरूलाई क्रुद्ध तुल्यायो। त्यसपछि इस्लामलाई रोकियो, ताकि तेस्रो स्वर्गदूतको कार्य पूरा होस्। तेस्रो स्वर्गदूतको कार्य भनेको परमेश्वरका जनहरूको छाप लगाउने कार्य हो, र जब त्यो कार्य सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आरम्भ भयो, तब पछिल्लो वर्षाले “छर्कन” थाल्यो। दानिएल अध्याय १ ले एक लाख चवालीस हजारको परीक्षाको प्रक्रियालाई चित्रण गरिरहेको छ, जो सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आरम्भ भई प्रकाश १८ को दोस्रो “स्वर” ले परमेश्वरका अन्य बगाललाई बेबिलोनबाट बाहिर बोलाउञ्जेलसम्म जारी रहन्छ। यसकारण दानिएलले त्यस्ता मानिसहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो अहिले आत्मिक बन्धनमा छन्, परीक्षाको प्रक्रियाको ठीक अन्त्यसम्म। दानिएल अध्याय १ मा परीक्षाको अवधिको निष्कर्षलाई “दिनहरूको अन्त” भनेर चिनाइएको छ।
राजाले उनीहरूलाई उपस्थित गराउनू भनी भनेका दिनहरूको अन्त्यमा नपुंसकहरूको प्रधानले उनीहरूलाई नबूकदनेसरको सामु उपस्थित गरायो। तब राजाले उनीहरूसित वार्तालाप गरे; र तिनीहरू सबैमध्ये दानियल, हनन्याह, मिशाएल, र अजर्याहजस्ता कोही पनि भेटिएनन्; यसकारण उनीहरू राजाको सामु उभिन लागे। अनि बुद्धि र समझका सबै विषयहरूमा, जसबारे राजाले उनीहरूलाई सोधे, उनले तिनीहरूलाई आफ्ना सारा राज्यभरिका सबै जादूगरहरू र ज्योतिषीहरूभन्दा दस गुणा उत्तम पाए। दानियल १:१८–२०।
तेस्रो परीक्षा, जसले दानिएल र ती तीन जना योग्य पुरुषहरूका लागि एउटा भविष्यसूचक कसौटीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, त्यो बेला थियो जब उनीहरू नबूकदनेसरद्वारा जाँचिए, र “आफ्नो सारा राज्यका सबै जादूगरहरू र ज्योतिषीहरूभन्दा दस गुणा उत्तम” ठहरिए। तेस्रो परीक्षा न्यायद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र त्यो न्याय “ती दिनहरूको अन्त्यमा” भयो। दानिएलको पुस्तकमा “ती दिनहरूको अन्त्य” नै त्यो स्थान हो जहाँ दानिएल आफ्नो भागमा उभिन्छ।
“‘धेरैजना शुद्ध पारिनेछन्, र सेता बनाइनेछन्, र परखिनेछन्; तर दुष्टहरूले दुष्टतापूर्वक नै गर्नेछन्; र दुष्टहरूमध्ये कसैले पनि बुझ्नेछैन; तर बुद्धिमानहरूले बुझ्नेछन्…. धन्य हो त्यो, जो प्रतीक्षा गर्छ, र एक हजार तीन सय पैंतीस दिनसम्म आइपुग्छ। तर तिमी (दानियल) अन्तसम्म आफ्नो बाटो लाग; किनकि तिमी विश्राम गर्नेछौ, र दिनहरूको अन्त्यमा आफ्नो भागमा उभिनेछौ।’”
“दानियेलले आफ्नो भागमा उभिने समय आएको छ। उसलाई दिइएको ज्योति पहिले कहिल्यै नभएको रीति संसारमा जाने समय आएको छ। जसका लागि प्रभुले यति धेरै गर्नुभएको छ, यदि तिनीहरू त्यस ज्योतिमा हिँड्नेछन् भने, पृथ्वीको यस इतिहासको अन्त्यतिर नजिकिँदै जाँदा ख्रीष्टसम्बन्धी र उहाँसँग सम्बन्धित भविष्यवाणीहरूबारे तिनीहरूको ज्ञान अत्यन्त बढ्नेछ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1174.
सिस्टर ह्वाइटले “दिनहरूको अन्त्य” लाई दानिएल अध्याय १२ को पद १० मा उल्लिखित शुद्धीकरणको प्रक्रियासँग सम्बन्धित रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ। उहाँले प्रायः पद १० लाई पद १३ को “दिनहरूको अन्त्य” सँगै प्रयोग गर्नुहुन्छ।
“‘धेरैजना शुद्ध पारिनेछन्, सेता पारिनेछन्, र परीक्षित गरिनेछन्; तर दुष्टहरूले दुष्टतापूर्वक नै गर्नेछन्; र दुष्टहरूमध्ये कसैले पनि बुझ्नेछैन; तर बुद्धिमानहरूले बुझ्नेछन्…. धन्य त्यो हो, जो प्रतीक्षा गर्दछ, र एक हजार तीन सय पैंतीस दिनसम्म आइपुग्दछ। तर तिमी (दानियल) अन्त्य नआएसम्म आफ्नै बाटो लाग; किनकि तिमी विश्राम गर्नेछौ, र दिनहरूको अन्त्यमा आफ्ना भागमा उभिनेछौ।’”
“आज दानिय्येल आफ्नै भागमा उभिएका छन्, र हामीले उनलाई जनतासमक्ष बोल्न स्थान दिनुपर्छ। हाम्रो सन्देश जलिरहने दीपकझैँ अघि बढ्नुपर्छ। ‘त्यस समयमा मिखाएल उठ्नेछन्, ती महान् अधिपति, जो तिम्रा जातिका सन्तानहरूको पक्षमा उभिन्छन्; र त्यहाँ यस्तो सङ्कटकाल हुनेछ, जस्तो कुनै जाति भएदेखि त्यसै समयसम्म कहिल्यै भएको थिएन; र त्यस समयमा तिम्रा मानिसहरू छुटकारा पाउनेछन्, अर्थात् पुस्तकमा लेखिएका पाइने हरेक जनाले। अनि पृथ्वीको धूलोमा सुत्नेहरूमध्ये धेरैजना ब्युँझनेछन्, कोही अनन्त जीवनका निम्ति, र कोही लज्जा तथा अनन्त घृणाका निम्ति। अनि बुद्धिमानहरू आकाशमण्डलको ज्योतिजस्तै चम्कनेछन्; र धेरैलाई धार्मिकतातर्फ फर्काउनेहरू सधैँ-सधैँ ताराहरूझैँ चम्कनेछन्।’”
“यी शब्दहरूले अन्तिम यी दिनहरूमा हामीले गर्नुपर्ने कार्य प्रस्तुत गर्दछन्। हामी आधा पनि जागा छैनौं। गर्नैपर्ने कार्य सम्पन्न गर्न अपरिहार्य शक्ति हामीसँग छैन। हामी जीवनमा आउनुपर्छ, एकतामा आउनुपर्छ। अब, यही अहिले, हामी त्यस्तो स्थितिमा उभिनुपर्छ जहाँ पश्चात्ताप र क्षमा हाम्रो कार्यका प्रमुख विशेषताहरू हुनेछन्। कुनै झगडा हुनुहुँदैन। आँखाहरू अन्धा बनाउने उसको काममा शैतानसँग संलग्न हुने बेला अब ढिलो भइसकेको छ। बहकाउने आत्माहरू र दुष्टात्माहरूका शिक्षाहरूमा ध्यान दिने बेला पनि अब ढिलो भइसकेको छ।”
“पवित्र आत्माले जिब्रो र वाक्शक्ति प्रदान गर्नुहुँदा, पेन्टेकोस्टको दिनमा भएको कार्यजस्तै एउटा कार्य सम्पन्न भएको हामी देख्नेछौं भनी भन्न मलाई निर्देशन दिइएको छ। ख्रीष्टका प्रतिनिधिहरूले बुद्धिपूर्वक कार्य गर्नेछन्। यहाँ एक जना र त्यहाँ अर्को जना भत्काउन र नष्ट गर्न खोज्दै गरेको भेटिनेछैन।”
“‘आज्ञा प्रकट हुनुअघि, दिन भुसझैँ बित्नुअघि, परमप्रभुको प्रचण्ड क्रोध तिमीहरूमाथि आइपर्नुअघि, परमप्रभुको क्रोधको दिन तिमीहरूमाथि आइपर्नुअघि, हे पृथ्वीका सबै नम्र जनहरू, जसले उहाँको न्याय पालन गरेका छौ, परमप्रभुलाई खोज; धार्मिकता खोज, नम्रता खोज; सम्भव छ, परमप्रभुको क्रोधको दिनमा तिमीहरू लुकाइनेछौ।’” Australian Union Conference Record, March 11, 1907.
दानियलको बाबेलकै बन्दीवासका सत्तरी वर्षहरूद्वारा प्रतीकित एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाइने कार्य, दानियल अध्याय १२, पद १० मा प्रस्तुत गरिएको छ। यस पदमा “सत्य” को छाप छ, किनकि यसले हिब्रू शब्द “सत्य” का विशेषताहरू हुने ती तीन चरणहरूलाई पहिचान गर्दछ। धेरै जना शुद्ध पारिनेछन्, सेता बनाइनेछन्, अनि त्यसपछि जाँचिनेछन्। दानियल र ती तीन योग्यजन अध्याय १ मा परमेश्वरको भयद्वारा शुद्ध पारिएका थिए, किनकि उनीहरूले बाबेलको भोजन नखाने अठोट गरेका थिए। त्यसपछि उनीहरूले बाबेलको भोजन खानेहरूभन्दा अझ सुन्दर र पुष्ट बनाइएको मुखाकृति प्रकट गरे। तिनीहरूको मुखाकृति ख्रीष्टको धार्मिकता थियो, जुन सेता वस्त्रहरू हुन्। त्यसपछि, दिनहरूको अन्त्यमा, जब उनीहरू नबूकदनेसरको न्यायमा प्रवेश गरे, तब उनीहरू जाँचिए।
“दिनहरूको अन्त्यमा,” जब दानिएल “आफ्नो भागमा” उभिनेछ, तब “ख्रीष्टसम्बन्धी ज्ञान र उहाँसँग सम्बन्धित भविष्यवाणीहरू परमेश्वरका जनहरूका लागि अत्यन्तै बढाइनेछ।” नबूकदनेसरले ध्यान दिए कि “बुद्धि र समझका सबै विषयहरूमा” दानिएल र ती तीन योग्यजन “आफ्नो सम्पूर्ण राज्यका सबै जादूगर र ज्योतिषीहरूभन्दा दस गुणा उत्तम” “पाइए।”
दानियेल अध्याय एकले एक लाख चवालीस हजारको अनुभवलाई चित्रण गर्दछ, जो तीन-चरणीय परीक्षाको प्रक्रियाबाट जान्छन्। त्यस प्रक्रियामाथि टिप्पणी गर्दै सिस्टर ह्वाइट यसो भन्छिन्, “यी शब्दहरूले यस अन्तिम दिनहरूमा हामीले गर्नुपर्ने कामलाई प्रस्तुत गर्छन्। हामी आधा पनि जागा छैनौँ। गर्नैपर्ने काम सम्पन्न गर्न आवश्यक शक्ति हामीमा छैन। हामी जीवनमा आउनुपर्छ, एकतामा आउनुपर्छ। अहिले, यही अहिले, हामी त्यस्तो स्थानमा उभिनुपर्छ जहाँ पश्चात्ताप र क्षमा हाम्रो कामका मुख्य विशेषताहरू हुनेछन्। कुनै झगडा हुनु हुँदैन।”
“दिनहरूको अन्त्य” सम्म पुर्याउने परीक्षाको प्रक्रिया प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा उल्लिखित दुई साक्षीहरूको पुनरुत्थानतर्फ लैजान्छ। हामीले अहिले गर्नुपर्ने कार्य भनेको सेप्टेम्बर ११, २००१ को सन्देशलाई ग्रहण गर्नु र मरेका सुक्खा हड्डीहरूले प्रतिनिधित्व गरेझैँ जाग्नु हो। “हामी जीवित हुनुपर्छ, एकतामा आउनुपर्छ।” जब हामी यसो गर्छौँ, हाम्रो कार्यका उल्लेखनीय विशेषताहरू “पश्चात्ताप र क्षमा” हुनेछन्। हाम्रो कार्यको उल्लेखनीय विशेषता अध्याय नौमा दानिएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जब उनले लेवीव्यवस्था छब्बीसको प्रार्थना गर्दै, आफ्ना पापहरू र आफ्ना पिताहरूका पापहरूको क्षमा माग्छन्, र साथै जुलाई १८, २०२० मा ढिलाइको समयको आरम्भलाई चिन्हित गर्ने निराशादेखि नै आफू परमेश्वरको विरुद्धमा हिँड्दै आएको स्वीकार पनि गर्छन्। उनले त्यसै अवधिभर परमेश्वर पनि आफ्नो विरुद्धमा हिँडिरहनुभएको थियो भन्ने कुरा स्वीकार गर्नुपर्छ। दानिएलले जुलाई १८, २०२० देखि नै “सत्तरी वर्ष” को बन्दीवासबाट गुज्रिएकाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।
सत्तरी वर्ष लेवीयव्यवस्था छब्बीसका “सात कालहरू” को एक प्रतीक हो। इतिहासको पुस्तकले हामीलाई बताउँछ कि सत्तरी वर्ष त्यो अवधि थियो जसमा भूमिले ती विश्रामदिनहरू “भोग्ने” थिई, जुन प्राचीन इस्राएलले लेवीयव्यवस्था पच्चीसको करारविरुद्ध विद्रोह गरेकाले उसलाई भोग्न दिइएको थिएन।
यर्मियाहको मुखद्वारा परमप्रभुको वचन पूरा होस् भनी—देशले आफ्ना विश्रामदिनहरू भोगुन्जेल; किनकि जबसम्म त्यो उजाड रह्यो, तबसम्म उसले विश्रामदिन मानिरह्यो, सत्तरी वर्ष पूरा गर्न। २ इतिहास ३६:२१।
भविष्यवाणीको “उजाडस्थान” को प्रतीकका रूपमा, प्रकाशितवाक्य अध्याय एघारका दुई साक्षीहरू १८ जुलाई, २०२० पछि सडकमा मृत अवस्थामा रहेका “साढे तीन दिन” “सत्तरी वर्ष” को प्रतीक हुन्, र “सात समय” का पनि प्रतीक हुन्। “दिनहरूको अन्त्य” मा, दानिएलको पुस्तकमा मोहरबन्द गरिएका भविष्यवाणीका दिनहरूको अन्त्यको प्रतीक छ।
१७९८ मा, दानियेलको पुस्तकको मुहर खोलियो, र दानियेल आफ्नो उद्देश्य पूरा गर्न तयार भई आफ्नो भागमा उभिए।
“जब परमेश्वरले कुनै मानिसलाई गर्नका लागि विशेष कार्य दिनुहुन्छ, तब उसले दानिएलले झैँ आफ्नो भाग र स्थानमा अडिग उभिनुपर्छ, परमेश्वरको आह्वानको उत्तर दिन तयार, उहाँको उद्देश्य पूरा गर्न तयार।” Manuscript Releases, volume 6, 108.
२२ अक्टोबर १८४४ मा, दानिएल अध्याय आठ, पद चौधको पूर्तिमा, दानिएलको पुस्तक फेरि एकपटक आफ्नो भागमा उभियो। १७९८ र १८४४ पहिलो र दोस्रो क्रोधको समापन हुन्, र यसैले तिनीहरूले “सात समय” को अन्त्यलाई चिन्हित गर्छन्। दानिएलको पुस्तकमा रहेको “दिनहरूको अन्त्य” भनेको “सात समय” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक बन्दीवासको समापनको प्रतीक हो। दानिएल अध्याय चारमा, “सात समय” ऊमाथि बितुन्जेल नबूकदनेसर पशुजस्तै भएर बस्थ्यो। “दिनहरूको अन्त्यमा,” उसको राज्य र विवेक उसलाई पुनःस्थापित गरियो।
र ती दिनहरूको अन्त्यमा म, नबूकदनेस्सरले, आफ्ना आँखा स्वर्गतिर उठाएँ, र मेरो समझ ममा फर्कियो, अनि मैले सर्वोच्चको स्तुति गरें, र सदासर्वदा जीवित रहने उहाँको प्रशंसा र आदर गरें, जसको प्रभुत्व अनन्त प्रभुत्व हो, र उहाँको राज्य पुस्तादेखि पुस्तासम्म रहिरहन्छ: अनि पृथ्वीका सबै बासिन्दाहरू केही पनि होइनन् भनी गनिन्छन्; र उहाँले आफ्नो इच्छाअनुसार स्वर्गको सेनामा र पृथ्वीका बासिन्दाहरूमाझ गर्नुहुन्छ: र उहाँको हात रोक्न सक्ने, वा उहाँलाई, “तपाईं के गर्नुहुन्छ?” भन्न सक्ने कोही छैन। त्यही समयमा मेरो बुद्धि ममा फर्कियो; र मेरो राज्यको महिमाका निम्ति मेरो मान र चमक ममा फर्कियो; अनि मेरा मन्त्रिहरू र मेरा प्रधानहरू मलाई खोज्दै आए; र म मेरो राज्यमा पुनः स्थापित भएँ, र ममा अझ उत्कृष्ट महिमा थपियो। दानियल ४:३४–३६।
एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने समयको अन्त्यलाई “दिनहरूको अन्त्य” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र त्यसैले यसले “सत्तरी वर्ष” को प्रतीकात्मक निष्कर्ष तथा “सात समय” को पनि निष्कर्षलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यस समयमा, “पश्चात्ताप र क्षमा” ती विशेषताहरू हुनेछन् जसले मृत सुक्खा हड्डीहरूको उपत्यकाबाट जाने सडकमा पहिले मृत रहेका मानिसहरूको कार्यलाई प्रतिनिधित्व गर्नेछन्।
एक लाख चवालीस हजारको पश्चात्तापको कार्यको दृश्य पक्ष इजकिएल अध्याय ९ मा “सुस्केरा हाल्दै र कराउँदै” भन्ने रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। जब परमेश्वरका जनहरूले आफ्ना व्यक्तिगत पापहरू स्वीकार गरेर त्याग्छन्, जब तिनीहरूले आफ्ना पितृहरूकै उही पापहरू आफूहरूले पनि दोहोर्याएका छन् भनी मानिलिन्छन्, जब तिनीहरूले आफ्ना मतगत घमण्डलाई पन्छाएर आफूहरू परमेश्वरको विरुद्धमा हिँडिरहेका थिए, र साथै १८ जुलाई, २०२० मा विलम्बको समय आइपुगेदेखि उहाँ पनि तिनीहरूको विरुद्धमा हिँडिरहनुभएको थियो भन्ने कुरा स्वीकार गर्छन्, तब तिनीहरू राज्यका अरू सबै आफूलाई बुद्धिमान् ठान्ने मानिसहरूभन्दा “दश गुणा” बढी भविष्यसूचक सामर्थ्य भएका ठहरिनेछन्।
छाप लगाउने प्रक्रिया इस्लामको खुला गरिनु र त्यसपछि त्यसको रोक लगाइनुबाट आरम्भ भयो। त्यो प्रक्रिया जस्तो आरम्भ भयो, त्यस्तै गरी अन्त्य पनि हुन्छ, जब इस्लाम फेरि एक पटक मुक्त गरिन्छ। छाप लगाउने समयका दिनहरूको अन्त्यमा, अर्थात् दानिएलका लागि मानिसहरूलाई बेबिलोनबाट बाहिर बोलाउने कुरूशको आज्ञा भएको समयमा, त्यसलाई मुक्त गरिन्छ। त्यहीँ, शुद्धीकरणका दिनहरूको अन्त्यमा, संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी “आज्ञा”-को न्यायको बेला, विश्वासयोग्यहरू “दश गुणा बढी” भविष्यवाणीसम्बन्धी शक्ति भएको पाइनेछन्।
“तपाईंहरूले प्रभुको आगमनलाई अत्यन्तै टाढा सारिरहनुभएको छ। मैले देखेँ कि पछिल्लो वर्षा [मध्यरात्रिको पुकारझैँ] अचानक, र दस गुणा शक्तिसहित आउँदै थियो।” Spalding and Magan, 5.
हामी अर्को लेखमा दानिएल अध्याय दुईको विचार आरम्भ गर्नेछौँ।
“यो मध्यरात्रिको पुकार थियो, जसले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई शक्ति दिनुपर्ने थियो। निरुत्साहित पवित्र जनहरूलाई जागृत गराउन र तिनीहरूलाई आफ्ना सामु रहेको महान् कार्यका लागि तयार पार्न स्वर्गबाट स्वर्गदूतहरू पठाइए। सबैभन्दा प्रतिभाशाली मानिसहरू यस सन्देशलाई ग्रहण गर्ने पहिलो थिएनन्। विनम्र र समर्पित जनहरूकहाँ स्वर्गदूतहरू पठाइए, र तिनीहरूलाई यो पुकार उठाउन बाध्य पारियो, ‘हेर, दुलहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क।’ यस पुकारको जिम्मा दिइएकाहरूले शीघ्रता गरे, र पवित्र आत्माको शक्तिमा सन्देश सुनाए, अनि आफ्ना निरुत्साहित दाजुभाइहरूलाई जागृत गराए। यो कार्य मानिसहरूको बुद्धि र विद्यामाथि आधारित थिएन, तर परमेश्वरको शक्तिमा आधारित थियो, र पुकार सुन्ने उहाँका पवित्र जनहरूले त्यसको प्रतिरोध गर्न सकेनन्। सबैभन्दा आत्मिक जनहरूले यो सन्देश पहिले ग्रहण गरे, र जो पहिले कार्यमा अगुवाइ गर्नेहरू थिए, तिनीहरूले यसलाई ग्रहण गर्न र यो पुकारलाई अझ प्रबल बनाउन सहायता गर्न सबैभन्दा पछि गरे, ‘हेर, दुलहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क!’” Early Writings, 238.