दानिएलको पुस्तक - एक सय एक नम्बर

तर उनी, पवित्र आत्माले पूर्ण भई, अटल दृष्टिले स्वर्गतर्फ हेरे, र परमेश्वरको महिमा, अनि परमेश्वरको दाहिने हातपट्टि उभिरहनुभएको येशूलाई देखे, अनि भने, हेर, म स्वर्गहरू खुला भएका, र मानिसका पुत्रलाई परमेश्वरको दाहिने हातपट्टि उभिरहनुभएको देख्दछु। तब तिनीहरूले ठूलो स्वरले कराए, आफ्ना कान थुने, र एकमत भई उनीमाथि जाइलागे, अनि उनलाई सहरबाहिर तानेर लगे र ढुङ्गाले हिर्काए; र साक्षीहरूले आफ्ना वस्त्रहरू एक जवान मानिसको पाउमा राखे, जसको नाउँ शाऊल थियो। अनि तिनीहरूले स्तिफनसलाई ढुङ्गाले हिर्काइरहे, जब उनले परमेश्वरलाई पुकार्दै यसो भने, प्रभु येशू, मेरो आत्मा ग्रहण गर्नुहोस्। अनि उनी घुँडा टेकेर ठूलो स्वरले कराए, प्रभु, यो पाप तिनीहरूको दोषमा नलगाउनुहोस्। अनि यो भनेपछि उनी निदाए। प्रेरितहरूका काम 7:55–60.

“त्यसपछि स्वर्गदूतले भने, ‘उहाँले एक हप्तासम्म [सात वर्ष] धेरै जनासित वाचा दृढ पार्नुहुनेछ।’ मुक्तिदाताले आफ्नो सेवकाई आरम्भ गर्नुभएपछि सात वर्षसम्म सुसमाचार विशेष गरी यहूदीहरूलाई प्रचार गरिनु थियो; साढे तीन वर्ष स्वयं ख्रीष्टद्वारा, र त्यसपछि प्रेरितहरूद्वारा। ‘हप्ताको बीचमा उहाँले बलिदान र भेटीलाई अन्त गराउनुहुनेछ।’ दानिएल 9:27। ई. सं. 31 को वसन्तऋतुमा, साँचो बलिदान ख्रीष्टलाई कलवरीमा अर्पण गरियो। तब मन्दिरको पर्दा बीचैदेखि दुई टुक्रा पारिएर च्यातियो, जसले बलिदानी सेवाको पवित्रता र महत्त्व समाप्त भइसकेको देखायो। पार्थिव बलिदान र भेटी अन्त हुने समय आइपुगेको थियो।”

“एक हप्ता—सात वर्ष—ई. स. ३४ मा समाप्त भयो। त्यसपछि स्तेफनसलाई ढुंगाले हानेर मारिएपछि यहूदीहरूले अन्ततः सुसमाचारको अस्वीकारमा आफ्नो मुहर लगाए; सतावटका कारण तितरबितर भएका चेलाहरू ‘सबैतिर वचन प्रचार गर्दै गए’ (प्रेरित ८:४); र त्यसको केही समयपछि सतावटकर्ता शाऊल परिवर्तन भए, र अन्यजातिहरूका प्रेरित पावल बने।” The Desire of Ages, 233.

“यरूशलेममाथिको विनाशको घोषणा स्वयं ख्रीष्टद्वारा गरिएपछि पनि करिब चालीस वर्षसम्म प्रभुले त्यस शहर र त्यस जातिमाथि आफ्ना न्यायहरू ढिला गर्नुभयो। उहाँको सुसमाचारलाई अस्वीकार गर्नेहरू र उहाँका पुत्रका हत्याराहरूप्रति परमेश्वरको दीर्घसहनशीलता अद्भुत थियो। फल नफलाउने रूखको दृष्टान्तले यहूदी जातिसित परमेश्वरको व्यवहारलाई प्रतिनिधित्व गरेको थियो। ‘यसलाई काटिदेऊ; यसले किन भूमिलाई व्यर्थ ओगटेको छ?’ (लूका 13:7) भन्ने आज्ञा निस्किसकेको थियो, तर दैवी कृपाले त्यसलाई अझ केही समयका लागि जोगाइराखेको थियो। यहूदीहरूमध्ये अझै धेरै जना ख्रीष्टको स्वभाव र उहाँको कार्यबारे अज्ञानी थिए। अनि सन्तानहरूले आफ्ना बाबुहरूद्वारा तुच्छ ठानिएका अवसरहरू उपभोग गरेका थिएनन्, न त तिनले अस्वीकार गरेको ज्योति नै पाएका थिए। प्रेरितहरू र तिनका सहकर्मीहरूको प्रचारद्वारा परमेश्वरले तिनीहरूमाथि ज्योति चम्काउनुहुने थियो; ख्रीष्टको जन्म र जीवनमा मात्र होइन, उहाँको मृत्यु र पुनरुत्थानमा पनि अगमवाणी कसरी पूरा भएको थियो, त्यो देख्ने अनुमति तिनीहरूलाई दिइने थियो। सन्तानहरू आफ्ना बाबुहरूको पापका निम्ति दोषी ठहराइएका थिएनन्; तर जब आफ्ना बाबुहरूलाई दिइएको सम्पूर्ण ज्योतिको ज्ञान हुँदाहुँदै तिनीहरूले आफ्नै निम्ति प्रदान गरिएको अतिरिक्त ज्योति अस्वीकार गरे, तब तिनीहरू आफ्ना बाबुहरूका पापमा सहभागी भए, र आफ्ना अधर्मको मात्रा पूरा गरे।”

“यरूशलेमप्रति परमेश्वरको दीर्घसहिष्णुताले यहूदीहरूलाई तिनीहरूको हठी पश्चात्तापहीनतामै अझ दृढ बनायो। येशूका चेलाहरूप्रति आफ्नो घृणा र क्रूरतामा तिनीहरूले कृपाको अन्तिम प्रस्तावलाई अस्वीकार गरे। त्यसपछि परमेश्वरले तिनीहरूबाट आफ्नो सुरक्षा फिर्ता लिनुभयो र शैतान तथा उसका दूतहरूमाथि लगाइराख्नुभएको आफ्नो रोक्ने शक्ति हटाउनुभयो, र त्यो जाति उसले आफैंले चुनेकी नेताको नियन्त्रणमा छोडियो। उसका सन्तानहरूले ख्रीष्टको त्यो अनुग्रहलाई तिरस्कार गरेका थिए, जसले तिनीहरूलाई आफ्ना दुष्ट प्रेरणाहरू वशमा राख्न सक्षम तुल्याउने थियो, र अब यिनैले तिनीहरूलाई जित्नेवाला बने। शैतानले आत्माका सबैभन्दा उग्र र अत्यन्त पतित वासनाहरूलाई भड्कायो। मानिसहरूले तर्क गरेनन्; तिनीहरू तर्कको परिधिभन्दा बाहिर—आवेग र अन्ध क्रोधद्वारा नियन्त्रित—भइसकेका थिए। तिनीहरू आफ्ना क्रूरतामा शैतानी बने। परिवारमा र राष्ट्रमा, उच्चतम र निम्नतम वर्गहरूका बीच समान रूपले, शंका, ईर्ष्या, घृणा, कलह, विद्रोह, हत्या थियो। कहीं पनि सुरक्षा थिएन। साथीहरू र आफन्तहरूले एकअर्कालाई विश्वासघात गरे। आमाबाबुले आफ्ना सन्तानलाई मारे, र सन्तानहरूले आफ्ना आमाबाबुलाई। जनताका शासकहरूसँग आफूलाई नै शासन गर्ने शक्ति थिएन। अनियन्त्रित वासनाहरूले तिनीहरूलाई अत्याचारी बनायो। निर्दोष परमेश्वरका पुत्रलाई दोषी ठहर गर्न यहूदीहरूले झूटा साक्ष्य स्वीकार गरेका थिए। अब झूटा आरोपहरूले तिनीहरूको आफ्नै जीवनलाई अनिश्चित बनाइदियो। आफ्ना कार्यहरूद्वारा तिनीहरूले धेरै अघिदेखि यसो भनिरहेका थिए: ‘इस्राएलका पवित्र जनलाई हाम्रो सामुबाट हटाइदेऊ।’ यशैया 30:11। अब तिनीहरूको इच्छा पूरा भयो। परमेश्वरको भयले अब तिनीहरूलाई व्याकुल तुल्याएन। शैतान राष्ट्रको शिरमा थियो, र सर्वोच्च नागरिक तथा धार्मिक अधिकारीहरू उसको प्रभुत्वअन्तर्गत थिए।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 27, 28.

तर उहाँको आगमनको दिनमा को टिकिरहन सक्छ? र उहाँ प्रकट हुनुहुँदा को खडा रहन सक्छ? किनकि उहाँ शुद्ध पार्नेको आगोझैँ हुनुहुन्छ, र कपडा सफा गर्नेको साबुनझैँ। अनि उहाँ चाँदी शुद्ध पार्ने र पवित्र तुल्याउनेझैँ बसेर शुद्ध पार्नुहुनेछ; उहाँले लेवीका सन्तानहरूलाई शुद्ध पार्नुहुनेछ, र तिनीहरूलाई सुन र चाँदीझैँ खँदिलो तुल्याउनुहुनेछ, ताकि तिनीहरूले परमप्रभुलाई धार्मिकतामा एउटा भेटी चढाउन सकून्। तब यहूदा र यरूशलेमको भेटी परमप्रभुलाई प्राचीन दिनहरूमा जस्तै, र अघिल्ला वर्षहरूमा जस्तै, प्रिय लाग्नेछ। मलाकी ३:२–३।

“स्वास्थ्याश्रममा कुनै पनि प्रभाव भएका सबै व्यक्तिहरूमा परमेश्वरको इच्छाप्रति अनुरूपता, आत्म-नम्रता, र हृदयलाई ख्रीष्टको आत्माको बहुमूल्य प्रभावको लागि खोलिनेपन हुनु अनिवार्य छ। आगोमा शुद्ध पारिएको सुनले प्रेम र विश्वासलाई जनाउँछ। धेरैजना प्रेमबाट प्रायः वञ्चित छन्। आत्म-पर्याप्तताले तिनीहरूका आँखाहरूलाई तिनीहरूको महान् आवश्यकताप्रति अन्धो बनाउँछ। परमेश्वरतर्फ दैनिक परिवर्तन, र धार्मिक जीवनमा नयाँ, गहिरो, तथा दैनिक अनुभवको स्पष्ट आवश्यकता छ।” Testimonies, volume 4, 558.

परमप्रभुका वचनहरू शुद्ध वचनहरू हुन्: पृथ्वीको भट्टीमा खारिएको, सात पल्ट शुद्ध पारिएको चाँदीझैँ। भजनसंग्रह 12:6।

तपाईंको सत्यद्वारा तिनीहरूलाई पवित्र पार्नुहोस्; तपाईंको वचन सत्य हो। यूहन्ना 17:17।

“बप्तिस्मा दिने यूहन्नामा प्रभुले आफ्नै निम्ति प्रभुको मार्ग तयार पार्न एक दूत उठाउनुभयो। उहाँले पापलाई ताडना दिँदै र धिक्कार्दै संसारसमक्ष अडिग साक्षी दिनु थियो। लूकाले उहाँको मिशन र कार्यको घोषणा गर्दै यसो भन्छन्, ‘अनि ऊ एलियाको आत्मा र शक्तिमा उहाँको अघि अघि जानेछ, पिताहरूका हृदय छोराछोरीतर्फ फर्काउन, र आज्ञा नमान्नेहरूलाई धर्मीहरूको बुद्धितर्फ फर्काउन; प्रभुको निम्ति तयार पारिएको एक प्रजा सिद्ध पार्न’ (लूका 1:17)।”

“फरिसीहरू र सदुकीहरूमध्ये धेरै जना यूहन्नाको बप्तिस्मामा आए, र तिनीहरूलाई सम्बोधन गर्दै उनले भने, ‘हे सर्पका सन्तान हो, आउन लागेको क्रोधबाट भाग्न तिमीहरूलाई कसले चेतावनी दियो? यसकारण पश्चात्तापयोग्य फल फलाओ; र आफ्नो मनमा यसो भन्न नठान, हामीका पिता अब्राहाम हुन्; किनकि म तिमीहरूलाई भन्दछु, परमेश्वर यी ढुङ्गाहरूबाट पनि अब्राहामका लागि सन्तान उठाउन समर्थ हुनुहुन्छ। र अहिले पनि बन्चरो रूखहरूका जरामा राखिएको छ; त्यसैले जुनसुकै रूखले असल फल फलाउँदैन, त्यो काटिन्छ, र आगोमा फालिन्छ। म तिमीहरूलाई पश्चात्तापका निम्ति पानीले बप्तिस्मा दिन्छु; तर जो मेरो पछि आउनुहुन्छ, उहाँ मभन्दा सामर्थी हुनुहुन्छ, जसका जुत्ता बोक्न पनि म योग्य छैनँ; उहाँले तिमीहरूलाई पवित्र आत्माद्वारा र आगोद्वारा बप्तिस्मा दिनुहुनेछ; उहाँका हातमा नाङ्लो छ, र उहाँले आफ्नो खलो पूर्णतः सफा गर्नुहुनेछ, अनि आफ्नो गहुँ भण्डारमा जम्मा गर्नुहुनेछ; तर भुसलाई उहाँले निभ्न नसक्ने आगोले जलाउनुहुनेछ’ (मत्ती 3:7–12)।”

“यूहन्नाको स्वर तुरहीझैँ उच्च पारियो। उसको नियुक्ति यो थियो, ‘मेरो प्रजालाई तिनका अपराध, र याकूबको घरानालाई तिनका पाप देखाइदे’ (यशैया 58:1)। उसले कुनै मानवीय विद्वत्ता प्राप्त गरेको थिएन। परमेश्वर र प्रकृतिले नै उसका शिक्षक भएका थिए। तर ख्रीष्टभन्दा अगाडि मार्ग तयार गर्न त्यस्तो एक जनाको आवश्यकता थियो, जो आफ्नो स्वर प्राचीन अगमवक्ताहरूझैँ सुनाउन पर्याप्त साहसी होस्, र पतित राष्ट्रलाई पश्चात्तापका लागि आह्वान गरोस्।” Selected Messages, book 2, 147, 148.

“हजारौँ मानिसहरू विलियम मिलरद्वारा प्रचार गरिएको सत्यलाई अँगाल्न अगुवाइ गरिए, र एलियाहको आत्मा र शक्तिमा परमेश्वरका सेवकहरू यस सन्देशको घोषणा गर्न उठाइए। येशूका अग्रदूत यूहन्नाजस्तै, यस गम्भीर सन्देशको प्रचार गर्नेहरूले रूखको जरैमा बन्चरो राख्न, र मानिसहरूलाई पश्चात्तापयोग्य फल फलाउन आह्वान गर्न आफूहरू बाध्य भएको अनुभव गरे।” Early Writings, 233.

परमेश्वरले इस्राएलका सन्तानहरूकहाँ पठाउनुभएको वचन—येशू ख्रीष्टद्वारा शान्तिको सुसमाचार प्रचार गर्दै—(उहाँ सबैका प्रभु हुनुहुन्छ:) त्यो वचन, म भन्छु, तिमीहरू जान्दछौ, जो समस्त यहूदियाभरि प्रचारित भयो, र यूहन्नाले प्रचार गरेको बप्तिस्मापछि गालीलबाट आरम्भ भयो; कसरी परमेश्वरले नासरतका येशूलाई पवित्र आत्मा र सामर्थ्यले अभिषेक गर्नुभयो; जसले भलाइ गर्दै, र शैतानद्वारा पीडित भएका सबैलाई निको पार्दै हिंड्नुभयो; किनकि परमेश्वर उहाँसँग हुनुहुन्थ्यो। प्रेरितहरू 10:36–38.

र तिमीहरू, जो क्लेशित छौ, हामीसँगै विश्राम पाओ, जब प्रभु येशू आफ्ना सामर्थी स्वर्गदूतहरूसहित स्वर्गबाट प्रकट हुनुहुनेछ, धधकिरहेको आगोमा परमेश्वरलाई नचिन्नेहरू र हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टको सुसमाचारलाई आज्ञापालन नगर्नेहरू माथि प्रतिशोध लिनुहुँदा; तिनीहरू प्रभुको उपस्थितिबाट र उहाँको सामर्थ्यको महिमाबाट टाढा पारिएर अनन्त विनाशको दण्ड भोग्नेछन्। २ थिस्सलोनिकी १:७–९।

“‘जसको नाङ्लो उहाँको हातमा छ, र उहाँले आफ्नो खलालाई पूर्णरूपमा सफा गर्नुहुनेछ, र आफ्नो गहुँलाई भण्डारमा जम्मा गर्नुहुनेछ।’ मत्ती ३:१२। यो शुद्धीकरणका समयहरूमध्ये एक थियो। सत्यका वचनहरूद्वारा, भुसलाई गहुँबाट अलग गरिँदै थियो। ताडना ग्रहण गर्न उनीहरू अत्यन्त व्यर्थ र आत्म-धर्मी भएकाले, नम्रताको जीवन स्वीकार गर्न अत्यन्त संसार-प्रेमी भएकाले, धेरै जना येशूबाट फर्किए। धेरै जना अझै पनि यही काम गरिरहेका छन्। आज आत्माहरूको परीक्षा त्यही प्रकारले हुँदैछ, जसरी कफर्नहूमको सभाघरमा ती चेलाहरूको भएको थियो। जब सत्य हृदयमा ल्याइन्छ, तब उनीहरूले आफ्ना जीवनहरू परमेश्वरको इच्छासँग अनुरूप छैनन् भन्ने देख्छन्। उनीहरूले आफूमै पूर्ण परिवर्तनको आवश्यकता देख्छन्; तर आत्म-त्यागको कार्य उठाउन तिनीहरू इच्छुक हुँदैनन्। त्यसैले जब उनीहरूका पापहरू प्रकट गरिन्छन्, तब तिनीहरू क्रोधित हुन्छन्। ती चेलाहरूले येशूलाई छाडी गुनगुनाउँदै, ‘यो कठोर कुरा हो; यसलाई कसले सुन्न सक्छ?’ भनेझैँ, तिनीहरू पनि ठेस लागी फर्केर जान्छन्।” द डिजायर अफ एजेस, ३९२।

“पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूअन्तर्गत दुलहालाई भेट्न निस्केका धेरैले तेस्रोलाई—संसारलाई दिइनुपर्ने अन्तिम जाँचको सन्देशलाई—अस्वीकार गरे, र अन्तिम आह्वान गरिँदा पनि यस्तै स्थिति ग्रहण गरिनेछ। ”

“यस दृष्टान्तको प्रत्येक विशेषतालाई सावधानीपूर्वक अध्ययन गर्नुपर्छ। हामी या त बुद्धिमान् कन्याहरू वा मूर्ख कन्याहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छौँ।” Review and Herald, October 31, 1899.

“जनवरी २६ मा प्रभुले मलाई एक दर्शन दिनुभयो, जसलाई म वर्णन गर्नेछु। मैले देखें कि परमेश्वरका केही मानिसहरू मूर्ख र सुस्त अवस्थामा थिए; तिनीहरू केवल आधा-जागा मात्र थिए, र हामी अहिले जिउँदै गरेको समयलाई तिनीहरूले महसुस गरेका थिएनन्; अनि ‘फोहोर ब्रस’ भएको ‘मानिस’ भित्र प्रवेश गरिसकेको थियो, र केही जना बुहारिएर लगिन सक्ने जोखिममा थिए। मैले येशूलाई बिन्ती गरें कि उहाँले तिनीहरूलाई बचाउनुहोस्, तिनीहरूलाई केही समय अझै जोगाइराख्नुहोस्, र तिनीहरूलाई आफ्नो भयानक खतरा देख्न दिनुहोस्, ताकि सदाका लागि अत्यन्त ढिलो हुनुभन्दा अघि तिनीहरू तयार हुन सकून्। स्वर्गदूतले भने, ‘विनाश एक प्रचण्ड आँधीबेहरीझैँ आउँदैछ।’ मैले स्वर्गदूतसँग बिन्ती गरें कि यस संसारलाई प्रेम गर्ने, आफ्ना सम्पत्तिमा आसक्त रहने, र तिनबाट अलग हुन तथा मार्गमा रहेका सन्देशवाहकहरूलाई छिटो अगाडि बढ्न सहयोग पुर्‍याउन तिनको बलिदान दिन इच्छुक नभएका—आध्यात्मिक भोजनको अभावले नाश भइरहेका भोकाएका भेडाहरूलाई खुवाउन—त्यस्ता जनहरूमाथि दया गरून् र तिनीहरूलाई बचाइदिनुहोस्।”

“जब मैले वर्तमान सत्यको अभावमा गरिब आत्माहरू मर्दै गरेको देखें, र सत्यमा विश्वास गर्ने दाबी गर्नेहरूमध्ये कतिपयले परमेश्वरको कामलाई अघि बढाउन आवश्यक साधनहरू नदिई तिनीहरूलाई मर्न दिइरहेका थिए, तब त्यो दृश्य अत्यन्त पीडादायक थियो, र मैले स्वर्गदूतलाई त्यो मबाट हटाइदिनुहोस् भनी बिन्ती गरें। मैले देखें कि जब परमेश्वरको कार्यले तिनीहरूको केही सम्पत्तिको माग गर्‍यो, येशूकहाँ आएका त्यो जवान मानिसझैँ, [मत्ती 19:16–22.] तिनीहरू शोकित हुँदै फर्किए; र चाँडै नै उम्लँदो प्रहार तिनीहरूमाथि बितेर जानेछ र तिनीहरूको सम्पत्ति सबै बगाएर लैजानेछ, अनि त्यसपछि पार्थिव धनको बलिदान चढाई स्वर्गमा धन सञ्चय गर्न धेरै ढिला भइसकेको हुनेछ।” Review and Herald, April 1, 1850.

“आज आत्माहरूको परीक्षा र जाँच भइरहेको छ, र धेरैले त्यही मार्ग पार गरिरहेका छन् जसमा ख्रीष्टलाई त्याग्नेहरूले पहिले टेकिसकेका थिए। जब वचनद्वारा तिनीहरूको परीक्षा हुन्छ, तिनीहरूले दिव्य शिक्षकलाई अस्वीकार गर्छन्। जब तिनीहरूको जीवन सत्य र धार्मिकतासँग सामञ्जस्यमा छैन भनेर तिनीहरूलाई धिक्कारिन्छ, तिनीहरू मुक्तिदाताबाट विमुख हुन्छन्; र तिनीहरूको निर्णय, अपमानित भएका चेलाहरूको जस्तै, कहिल्यै उल्टाइँदैन। तिनीहरू अब ख्रीष्टसँग हिँड्दैनन्। यसरी यी वचनहरू पूरा हुन्छन्, ‘जसको नाङ्ग्रो उहाँकै हातमा छ, र उहाँले आफ्नो खलिहान राम्ररी सफा गर्नुहुनेछ, र आफ्नो गहुँ भण्डारमा जम्मा गर्नुहुनेछ।’” Signs of the Times, May 15, 1901.