दानिएलको पुस्तक - एक सय बाह्रौँ

परमेश्वर त्यस केटासित हुनुहुन्थ्यो; र ऊ बढ्दै गयो, उजाडस्थानमा बसोबास गर्‍यो, र धनुर्धर भयो। उत्पत्ति २१:२०।

बाबेलको देशबाट भागेर उम्किएकाहरूको स्वर सियोनमा हाम्रो परमेश्वर परमप्रभुको प्रतिशोध, उहाँका मन्दिरको प्रतिशोध, घोषणा गर्न सुनिन्छ। बाबेलको विरुद्ध धनुर्धरहरूलाई एकत्र गर; हे धनु तान्नेहरू सबै, त्यसको वरिपरि छाउनी हाल; त्यहाँबाट कोही पनि उम्कन नपाओस्; त्यसले गरेका कामअनुसार त्यसलाई प्रतिफल देऊ; त्यसले जे-जति गरेकी छ, त्यहीअनुसार त्यसैसित गर; किनकि त्यसले परमप्रभुको विरुद्ध, इस्राएलका पवित्र परमेश्वरको विरुद्ध घमण्ड गरेकी छ। यर्मिया 50:28, 29.

अनि मैले स्वर्गबाट अर्को स्वर यसो भन्दै गरेको सुनेँ, “हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट बाहिर निस्किओ, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूमा सहभागी नहोओ, र तिमीहरूले उसका विपत्तिहरू नभोगो। किनकि उसका पापहरू स्वर्गसम्म पुगेका छन्, र परमेश्वरले उसका अधर्महरू सम्झनुभएको छ। उसलाई त्यस्तै प्रतिफल देओ, जसरी उसले तिमीहरूलाई दिई; र उसका कामअनुसार उसलाई दोब्बर गरी दोब्बर प्रतिदान देओ: जुन कचौरामा उसले भरिन्, त्यसैमा उसको निम्ति दोब्बर भरिदेओ। जति उसले आफैलाई महिमा दिई र ऐश्वर्यभोगमा बाँची, उति नै उसलाई यातना र शोक देओ: किनकि उसले आफ्नो हृदयमा भन्छे, ‘म रानीझैँ बसेकी छु, म विधवा होइनँ, र म शोक कहिल्यै देख्नेछैनँ।’ प्रकाश 18:4–7।

“पछिल्लो वर्षा परमेश्वरका जनहरूमाथि पर्नुपर्नेछ। एक शक्तिशाली स्वर्गदूत स्वर्गबाट ओर्लनुपर्नेछ, र सारा पृथ्वी उसको महिमाले प्रकाशित हुनेछ।” Review and Herald, April 21, 1891.

“ती भविष्यवाणीहरूसँग अन्तर्गुंफित, जसलाई उनीहरूले दोस्रो आगमनको समयसँग सम्बन्धित ठानेका थिए, तिनीहरूको अनिश्चितता र उत्कण्ठाको अवस्थाअनुकूल विशेष शिक्षाहरू पनि थिए, जसले उनीहरूलाई विश्वासमा धैर्यपूर्वक प्रतीक्षा गर्न प्रोत्साहित गर्‍यो कि जुन कुरा त्यसबेला उनीहरूको समझमा अँध्यारो थियो, त्यो उचित समयमा स्पष्ट पारिनेछ।”

“यी अगमवाणीहरूमध्ये हबकूक २:१–४ को यो अगमवाणी पनि थियो: ‘म मेरो पहरामा उभिनेछु, र बुर्जामाथि आफूलाई खडा गर्नेछु, अनि उहाँले मलाई के भन्नुहुनेछ, र जब म ताडना पाउँछु तब मैले के जवाफ दिनेछु, त्यो हेर्न म जाग्राम बस्नेछु। तब परमप्रभुले मलाई उत्तर दिनुभयो, र भन्नुभयो, दर्शन लेख, र त्यसलाई पट्टिहरूमाथि स्पष्ट पारेर लेख, ताकि यसलाई पढ्ने मानिस दौडन सकोस्। किनकि दर्शन अझै नियुक्त समयको लागि हो, तर अन्तमा त्यसले बोल्नेछ, र झूटो ठहरिनेछैन: यद्यपि त्यो ढिलो भएजस्तो लागे पनि, त्यसको प्रतीक्षा गर; किनकि त्यो निश्चय नै आउनेछ, त्यो ढिलो हुनेछैन। हेर, जसको प्राण अहंकारले फुलेको छ, त्यो त्यसमा सोझो छैन: तर धर्मीचाहिँ आफ्नो विश्वासद्वारा जीवित रहनेछ।’”

“१८४२ मै नै यस भविष्यवाणीमा दिइएको ‘दर्शन लेख, र त्यसलाई पट्टिकाहरूमा स्पष्ट पार, ताकि जसले यसलाई पढ्छ, ऊ दौडिन सकोस्’ भन्ने निर्देशनले चार्ल्स फिचलाई दानियेल र प्रकाशको पुस्तकका दर्शनहरूलाई दृष्टान्तस्वरूप प्रस्तुत गर्न एउटा भविष्यसूचक चार्ट तयार पार्ने प्रेरणा दिएको थियो। यस चार्टको प्रकाशनलाई हबक्कूकलाई दिइएको आज्ञाको परिपूर्तिको रूपमा लिइयो। तथापि, त्यसबेला दर्शनको सम्पन्नतामा देखिने एउटा विलम्ब—अर्थात् ढिलाइको समय—उही भविष्यवाणीमा प्रस्तुत गरिएको छ भन्ने कुरा कसैले ध्यान दिएन। निराशापछि, यो धर्मशास्त्रीय अंश अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण देखियो: ‘किनकि दर्शन अझै नियुक्त समयको लागि हो, तर अन्तमा यसले बोल्नेछ, र झूटो ठहरिनेछैन; यद्यपि यो ढिलो भयो भने, त्यसको प्रतीक्षा गर; किनकि यो निश्चय नै आउनेछ, यो ढिलो हुनेछैन।... धर्मी आफ्नो विश्वासद्वारा जीवित रहनेछ।’”

इजकिएलको अगमवाणीको एक अंश पनि विश्वासीहरूका लागि शक्ति र सान्त्वनाको स्रोत थियो: “परमप्रभुको वचन म कहाँ आयो, यसो भन्दै, हे मानिसको सन्तान, तिमीहरूले इस्राएलको देशमा प्रयोग गर्ने त्यो उखान के हो, जसमा भनिन्छ, दिनहरू लम्बिँदै जान्छन्, र हरेक दर्शन निष्फल हुन्छ? यसकारण तिनीहरूलाई भन, परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ.... दिनहरू नजिक आइपुगेका छन्, र हरेक दर्शनको पूरा हुने समय पनि.... म बोल्नेछु, र मैले बोल्ने वचन पूरा हुनेछ; अब त्यसमा विलम्ब हुने छैन।” “इस्राएलको घरानाकाहरू भन्छन्, उसले देखेको दर्शन अझ धेरै दिनपछिको हो, र उसले धेरै टाढाको समयको विषयमा अगमवाणी गर्छ। यसकारण तिनीहरूलाई भन, परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ; मेरा कुनै पनि वचन अब उप्रान्त विलम्ब गरिने छैनन्, तर मैले बोलेको वचन पूरा हुनेछ।” इजकिएल 12:21–25, 27, 28।” The Great Controversy, 391–393.

“पद १०। अनि तिनीहरूका पुच्छरहरू बिच्छीका पुच्छरजस्ता थिए, र तिनीहरूका पुच्छरहरूमा डङ्गहरू थिए; अनि मानिसहरूलाई पाँच महिना हानि पुर्‍याउने तिनीहरूको शक्ति थियो। ११। अनि तिनीहरूमाथि एक राजा थियो, जो अथाह खाडलको स्वर्गदूत हो, जसको नाम हिब्रू भाषामा अबद्दोन हो, तर ग्रीक भाषामा उसको नाम अपोल्ल्योन छ।”

“अहिलेसम्म, कीथले हामीलाई पहिलो पाँच तुरहीहरू फुकाइएका दृष्टान्तहरू प्रस्तुत गरेका छन्। तर अब हामीले उनीसँग यहाँ विदा लिनुपर्छ, र यहाँ प्रस्तुत गरिएको यस अगमवाणीको नयाँ विशेषताको प्रयोगतर्फ अघि बढ्नुपर्छ; अर्थात्, अगमवाणीसम्बन्धी अवधिहरू।”

“तिनीहरूको शक्ति मानिसहरूलाई पाँच महिना हानि पुर्‍याउने थियो।—१. प्रश्न उठ्छ, तिनीहरूले पाँच महिनासम्म कुन मानिसहरूलाई हानि पुर्‍याउने थिए?—निस्सन्देह, पछि तिनीहरूले जसलाई मार्ने थिए, तिनैलाई (पद १५ हेर्नुहोस्); ‘मानिसहरूको तेस्रो भाग,’ अथवा रोमी साम्राज्यको तेस्रो भाग,—यसको यूनानी विभाजन।”

“२. उनीहरूले यातना दिने आफ्नो काम कहिलेदेखि आरम्भ गर्नुपर्ने थियो? ११औँ पदले यस प्रश्नको उत्तर दिन्छ।

“(१) ‘तिनीहरूमाथि एक जना राजा थियो।’ मोहम्मदको मृत्यु भएदेखि तेह्रौँ शताब्दीको अन्त्यतिरसम्म, मोहम्मदियनहरू विभिन्न नेताहरूअन्तर्गत अनेक गुटहरूमा विभाजित थिए, र तिनीहरू सबैमाथि फैलिएको कुनै सार्वभौम नागरिक सरकार थिएन। तेह्रौँ शताब्दीको अन्त्यतिर, ओथमानले एउटा सरकार स्थापना गरे, जुन त्यसयता ओटोमन सरकार, अथवा साम्राज्य, को नामले चिनिएको छ; र त्यो यसरी विस्तार हुँदै गयो कि यसले सबै प्रमुख मोहम्मदियन जातिहरूमाथि आफ्नो प्रभुत्व फैलायो, र तिनीहरूलाई एक विशाल राजतन्त्रमा एकीकृत गर्‍यो।”

“(२) राजाको चरित्र। ‘जो अथाह खाडलको दूत हो।’ दूतले सन्देशवाहक, सेवक जनाउँछ—चाहे असल होस् वा खराब—र सधैँ आत्मिक प्राणी नै हो भन्ने होइन। ‘अथाह खाडलको दूत,’ अर्थात् त्यो खोलिँदा त्यहाँबाट आएको धर्मको प्रधान सेवक। त्यो धर्म मोहम्मदवाद हो, र सुल्तान त्यसको प्रधान सेवक हो। ‘सुल्तान, वा महान् सेइञ्योर, जसरी उसलाई भिन्नताविना भनिन्छ, सर्वोच्च खलिफा, वा प्रधान पूजाहारी पनि हो, जसले आफ्नो व्यक्तित्वमा सर्वोच्च आत्मिक गरिमा र सर्वोच्च लौकिक अधिकारलाई एकीकृत गरेको हुन्छ।’—World As It Is, p.361.

“(३) उसको नाम। हिब्रूमा, ‘एबाड्डोन,’ अर्थात् विनाशकर्ता; ग्रीकमा, ‘अपोल्ल्योन,’ अर्थात् उन्मूलन गर्ने, वा नाश गर्ने। दुई भाषामा दुई फरक नाम हुनुबाट यो स्पष्ट हुन्छ कि यहाँ त्यस शक्तिको नामभन्दा पनि उसको चरित्रलाई प्रतिनिधित्व गर्न खोजिएको हो। यदि त्यस्तो हो भने, दुवै भाषामा व्यक्त गरिएझैँ, ऊ एक विनाशकर्ता हो। यही नै सधैँ ओटोमन सरकारको चरित्र रहिआएको छ।

“तर ओथमानले युनानी साम्राज्यमाथि आफ्नो पहिलो आक्रमण कहिले गरे?—गिबन, Decline and Fall, आदि अनुसार, ‘ओथमान 27 जुलाई, 1299 मा पहिलो पटक निकोमिडियाको भूभागमा प्रवेश गरे।’”

“केही लेखकहरूको गणना यस धारणामा आधारित रहेको छ कि त्यो अवधि ओटोमन साम्राज्यको स्थापनासँगै आरम्भ हुनुपर्थ्यो; तर यो स्पष्टतः एउटा त्रुटि हो; किनकि तिनीहरूमाथि केवल एक राजा हुनु मात्र होइन, तिनीहरूले मानिसहरूलाई पाँच महिना पीडा पनि दिनुपर्ने थियो। तर पीडाको अवधि ती पीडकहरूको पहिलो आक्रमणभन्दा अघि आरम्भ हुन सक्दैनथ्यो, जुन, माथि उल्लेख गरिएझैँ, २७ जुलाई, १२९९ थियो।

यस प्रारम्भ-बिन्दुमा आधारित रही निम्नलिखित गणना सन् 1838 मा जे. लिचद्वारा प्रकाशित Christ’s Second Coming, etc. शीर्षकको कृतिमा प्रस्तुत गरिएको थियो।

“‘अनि तिनीहरूको शक्ति मानिसहरूलाई पाँच महिनासम्म पीडा दिनु थियो।’ यहीसम्म तिनीहरूको अधिकार फैलिएको थियो—निरन्तर लुटपाटद्वारा सताउन, तर राजनीतिक अर्थमा तिनीहरूलाई मार्न होइन। ‘पाँच महिना,’ अर्थात् एक महिनामा तीस दिनका दरले, हामीलाई एक सय पचास दिन दिन्छ; र यी दिनहरू प्रतीकात्मक भएकाले, तिनले एक सय पचास वर्षलाई जनाउँछन्। 1299 जुलाई 27 बाट आरम्भ गर्दा, ती एक सय पचास वर्ष 1449 सम्म पुग्छन्। त्यस सम्पूर्ण अवधिभर तुर्कहरू ग्रीक साम्राज्यसँग लगभग निरन्तर युद्धमा संलग्न थिए, तर तैपनि त्यसलाई जितेका थिएनन्। तिनीहरूले ग्रीकका धेरै प्रान्तहरू कब्जा गरे र आफ्नो अधीनमा राखे, तर अझै पनि कन्स्टान्टिनोपलमा ग्रीक स्वतन्त्रता कायम थियो। तर 1449 मा, ती एक सय पचास वर्षको समाप्तिमा, एउटा परिवर्तन आयो, जसको इतिहास पछिल्ला तुरहीअन्तर्गत पाइनेछ।” उरियाह स्मिथ, Daniel and Revelation, 505–507.

“सन् 1840 मा भविष्यवाणीको अर्को उल्लेखनीय पूर्तिले व्यापक चासो जगायो। त्यसभन्दा दुई वर्षअघि, दोस्रो आगमनको प्रचार गर्ने प्रमुख सेवकहरूमध्ये एक, जोसिया लिचले, प्रकाश 9 को एक व्याख्या प्रकाशित गर्दै ओटोमन साम्राज्यको पतनको भविष्यवाणी गरेका थिए। उनका गणनाअनुसार, यो शक्ति ... 11 अगस्त, 1840 मा परास्त हुने थियो, जब कन्स्टान्टिनोपलमा रहेको ओटोमन शक्ति भङ्ग हुने अपेक्षा गर्न सकिन्छ। अनि म विश्वास गर्दछु, यही कुरा सत्य ठहरिनेछ।”

“ठ्याक्कै निर्दिष्ट गरिएको त्यसै समयमा, टर्कीले आफ्ना राजदूतहरूद्वारा युरोपका मित्रराष्ट्र शक्तिहरूको संरक्षण स्वीकार गर्‍यो, र यसरी आफूलाई ख्रीष्टियन राष्ट्रहरूको नियन्त्रणअन्तर्गत राख्यो। उक्त घटनाले भविष्यवाणीलाई ठ्याक्कै पूरा गर्‍यो। जब यो कुरा ज्ञात भयो, तब असंख्य मानिसहरू मिलर र उनका सहकर्मीहरूले अपनाएका भविष्यवाणीको व्याख्याका सिद्धान्तहरूको शुद्धताप्रति विश्वस्त भए, र आगमन आन्दोलनलाई अद्भुत प्रेरणा प्राप्त भयो। विद्वान् र प्रतिष्ठित व्यक्तिहरू प्रचारकार्यमा तथा उनका विचारहरूको प्रकाशनमा दुवैमा मिलरसँग एकताबद्ध भए, र 1840 देखि 1844 सम्म यो कार्य तीव्र गतिमा फैलियो।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 334, 335.

“विगतकालमा परमेश्वरका जनहरूको यात्राका महान् इतिहाससम्बन्धी शङ्का उत्पन्न गराउन शैतानले मनमा जुनसुकै प्रश्न जगाउन सक्छ, त्यसले उसको शैतानी महिमालाई प्रसन्न तुल्याउँछ र परमेश्वरप्रति अपराध हो। प्रभुको सामर्थ्य र महान् महिमासहित हाम्रो संसारमा छिट्टै आगमन हुने सुसमाचार सत्य हो, र 1840 मा यसको घोषणा गर्न धेरै स्वरहरू उठाइए।” Manuscript Releases, volume 9, 134.