बिताइँदै गइरहेका एक जातिको अन्तिम पुस्तामा केही भविष्यसूचक विशेषताहरू पहिचान गरिएका छन्। त्यसपछि तिनीहरू सर्पहरूको पुस्ता हुन्छन्, किनकि तिनीहरूले शैतानको चरित्र धारण गरेका छन्। तिनीहरू व्यभिचारीहरूको पुस्ता हुन्, किनकि तिनीहरूले परमेश्वरका शत्रुहरूसँग अपवित्र सम्बन्धहरू स्थापना गरेका छन्। तिनीहरू यस्तो बिन्दुमा पुगेका छन् जहाँ तिनीहरू देख्छन्, तर बुझ्न सक्दैनन्; तिनीहरू सुन्छन्, तर ग्रहण गर्न सक्दैनन्, किनकि तिनीहरू अपरिवर्तित छन्, जसलाई तिनीहरूको हृदय मोटाउँदै गएको रूपमा चित्रित गरिएको छ। मोशाले सर्वप्रथम यही घटनालाई सम्बोधन गरेका थिए।

मोशाले सारा इस्राएललाई बोलाए र तिनीहरूलाई भने, “परमप्रभुले मिश्रदेशमा फिरऊन, उसका सबै सेवकहरू, र उसको सारा देशमाथि तिमीहरूकै आँखाअगाडि जे-जे गर्नुभयो, त्यो सबै तिमीहरूले देखेका छौ; तिम्रा आँखाले देखेका ती महान् परीक्षा, ती चिन्हहरू, र ती महान् आश्चर्यकर्महरू पनि। तापनि आजको दिनसम्म परमप्रभुले तिमीहरूलाई बुझ्ने हृदय, देख्ने आँखा, र सुन्ने कान दिनुभएको छैन।” व्यवस्था 29:2–4.

लाओदिकियाको देख्ने र सुन्ने घटनाको पहिलो उल्लेखमा, परमेश्वरका जनहरूले देख्न असमर्थ रहने कुरा उनीहरूको आधारभूत इतिहासका चिन्हहरू र आश्चर्यकर्महरू हुन्। यर्मियाले यस घटनालाई अन्तिम दिनहरूमा “मूर्ख कुँवारीहरू” को एउटा विशेषता भनेर चिनाउनुहुन्छ, र सृष्टिकर्ता परमेश्वरसँग डर मान्नुपर्ने पहिलो स्वर्गदूतको घोषणाबाट आरम्भ हुने तीन स्वर्गदूतहरूको सन्देश स्वीकार गर्न मूर्ख कुँवारीहरूले इन्कार गरेको कुराको प्रतिनिधित्वका रूपमा प्रस्तुत गर्नुहुन्छ। यस विद्रोहको कारण उनीहरूले पछिल्लो वर्षा प्राप्त गर्दैनन्।

“यो कुरा याकूबको घरानामा घोषणा गर, र यहूदामा यसलाई प्रचार गर, यसो भन: अब यो सुन, ए मूर्ख र समझविहीन जाति; जसका आँखा छन्, तर देख्दैनन्; जसका कान छन्, तर सुन्दैनन्। परमप्रभु भन्नुहुन्छ, के तिमीहरू मसँग डराउँदैनौ? के मेरो सामुन्ने थरथर काँप्दैनौ? मैले समुद्रको सीमाको लागि बालुवालाई सनातन आज्ञाद्वारा तोकेको छु, ताकि त्यसले त्यसलाई नाघ्न नसकोस्; अनि त्यसका छालहरूले आफूलाई उछाल्दा पनि तिनीहरूले विजयी हुन सक्दैनन्; तिनीहरूले गर्जे तापनि त्यसलाई नाघ्न सक्दैनन्। तर यस जातिको हृदय विद्रोही र बागी छ; तिनीहरू विद्रोह गरेर टाढा गएका छन्। न त तिनीहरूले आफ्नो हृदयमा यसो भन्छन्, ‘अब आओ, हामी परमप्रभु हाम्रा परमेश्वरसँग डराऔं, जसले आफ्नो समयमा पहिलेको र पछिल्लो वर्षा दिनुहुन्छ; उहाँले कटनीका नियुक्त हप्ताहरू हाम्रो निम्ति सुरक्षित राख्नुहुन्छ।’ तिमीहरूका अधर्महरूले यी कुराहरूलाई टाढा पारेका छन्, र तिमीहरूका पापहरूले असल कुराहरू तिमीहरूबाट रोकेका छन्।” यर्मिया 5:20–25।

यहेजकेलले ‘देख्छन् तर बुझ्दैनन्’ भन्ने अवस्थाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका विशेषताहरू प्रकट गर्नेहरूलाई विद्रोही घराना भनी चिन्हित गर्छन्। तिनीहरू एक विद्रोही घराना हुन्, जसले आफ्ना जगहरूका इतिहासलाई हेर्नेछैनन्; तिनीहरू मूर्ख कुमारीहरू हुन्, जो अपरिवर्तित छन्, किनकि तिनीहरूले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश अस्वीकार गर्छन्—अर्थात् तिनीहरू सबैलाई अस्वीकार गर्नु हो, किनकि यदि तिमीहरूले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश स्वीकार गर्दैनौ भने, तिमीहरूले दोस्रो न त तेस्रो सन्देश स्वीकार गर्न सक्दैनौ। यस अवस्थामा पछिल्लो वर्षाको समयमा यी कुमारीहरूबाट पछिल्लो वर्षा रोकिएको हुन्छ। येशूले आफ्नो कथनमा यस विशेषतालाई सम्बोधन गरिसकेपछि, उहाँले त्यसपछि बीउ छर्नेवालाको दृष्टान्त प्रस्तुत गर्न अघि बढ्नुभयो।

तर धन्य तिमीहरूका आँखा, किनकि तिनले देख्छन्; र तिमीहरूका कान, किनकि तिनले सुन्छन्। किनकि म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, धेरै अगमवक्ताहरू र धर्मी मानिसहरूले तिमीहरूले देख्ने यी कुराहरू देख्न इच्छा गरेका थिए, तर देखेनन्; र तिमीहरूले सुन्ने यी कुराहरू सुन्न इच्छा गरेका थिए, तर सुनेनन्। यसकारण तिमीहरूले बीउ छर्नेवालाको दृष्टान्त सुन। जब कसैले राज्यको वचन सुन्छ र त्यसलाई बुझ्दैन, तब दुष्ट आउँछ र उसको हृदयमा छरिएको कुरा खोसिदिन्छ। यही त्यो हो जसले बाटोको छेउमा छरिएको बीउ प्राप्त गरेको थियो। तर जसले ढुङ्गे ठाउँहरूमा छरिएको बीउ प्राप्त गर्‍यो, त्यो उही हो जसले वचन सुन्छ र तुरुन्तै आनन्दसाथ त्यसलाई ग्रहण गर्छ; तैपनि त्यसमा आफैंभित्र जरा हुँदैन, तर केही समयसम्म मात्र टिकिरहन्छ; किनकि वचनको कारणले सङ्कष्ट वा सतावट उठ्दा ऊ तुरुन्तै ठेस खान्छ। काँडाहरूका बीचमा बीउ प्राप्त गर्ने पनि उही हो जसले वचन सुन्छ; र यस संसारको चिन्ता तथा धनको छलले वचनलाई निसास्छ, र ऊ फलहीन हुन्छ। तर जसले असल भूमिमा छरिएको बीउ प्राप्त गर्‍यो, त्यो उही हो जसले वचन सुन्छ र त्यसलाई बुझ्छ; त्यसले फल पनि फलाउँछ, र कुनैले सय गुणा, कुनैले साठी, कुनैले तीस गुणा उत्पन्न गर्छ। उहाँले तिनीहरूका सामु अर्को दृष्टान्त राख्दै भन्नुभयो, स्वर्गको राज्य त्यस मानिससँग तुलना गरिएको छ जसले आफ्नो खेतमा असल बीउ छर्‍यो; तर मानिसहरू सुतेका बेला उसका शत्रु आयो र गहुँको बीचमा जंगली झार छरी गयो। तर जब बोट उम्रियो र फल लाग्यो, तब जंगली झार पनि देखापर्‍यो। तब घरधनीका नोकरहरू आएर उसलाई भने, महाशय, के तपाईंले आफ्नो खेतमा असल बीउ छर्नुभएको थिएन र? त्यसो भए यसमा जंगली झार कहाँबाट आयो? उसले तिनीहरूलाई भन्यो, यो काम शत्रुले गरेको हो। नोकरहरूले उसलाई भने, त्यसो भए के हामी गएर तिनलाई बटुली ल्याऔँ? तर उसले भन्यो, होइन; नत्र जंगली झार बटुल्दा तिमीहरूले तिनसँगै गहुँ पनि उखेलेर फाल्न सक्छौ। कटनीसम्म दुवैलाई सँगसँगै बढ्न देओ; अनि कटनीको समयमा म काट्नेहरूलाई भन्नेछु, पहिले जंगली झार बटुल र तिनलाई जलाउनका लागि मुठामा बाँध; तर गहुँलाई मेरो भकारीमा जम्मा गर। मत्ती 13:16–30।

मूर्खहरू सामा हुन्, र बुद्धिमानहरू गहुँ हुन्। दस कन्याहरूको दृष्टान्तमा तेलको अधिकार नै ती दुई वर्गबीचको भेद प्रकट गर्ने कुरा हो, र गहुँ तथा सामाको सन्दर्भमा त्यो बीउ—जो वचन हो—बुझिएको छ कि छैन भन्ने कुरामाथि आधारित छ। मोशाद्वारा, नदेख्ने र त्यसकारण नबुझ्ने एक वर्गको पहिलो उल्लेखले, बुझिनुपर्ने सन्देशलाई आधारभूत इतिहासका चिन्हहरू र आश्चर्यकर्महरूमा स्थापित गर्दछ। एलेन ह्वाइटद्वारा विद्रोही घरानाको अन्धोपनाका तत्त्वहरूको अन्तिम भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्दर्भले यो पहिचान गराउँछ कि सबै धर्मी मानिसहरूले हेर्न चाहेका तर हेर्न नपाएका कुराहरू हेर्न धन्य ठहरिएका ती आँखाहरूले मिलेराइट आन्दोलनको इतिहास देखेका थिए।

“१८४०–१८४४ सम्म दिइएका सबै सन्देशहरूलाई अहिले प्रभावशाली ढङ्गले प्रस्तुत गरिनुपर्छ, किनकि धेरै मानिसहरूले आफ्नो मार्गदर्शन गुमाएका छन्। ती सन्देशहरू सबै मण्डलीहरूकहाँ पुग्नुपर्छ। ”

“ख्रीष्टले भन्नुभयो, ‘तिमीहरूका आँखाहरू धन्य हुन्, किनकि तिनीहरूले देख्छन्; र तिमीहरूका कानहरू, किनकि तिनीहरूले सुन्छन्। किनभने म तिमीहरूलाई सत्यै भन्छु, कि धेरै अगमवक्ताहरू र धर्मी मानिसहरूले तिमीहरूले देखेका ती कुराहरू देख्न इच्छा गरे, तर देखेनन्; र तिमीहरूले सुनेका ती कुराहरू सुन्न इच्छा गरे, तर सुनेनन्’ [मत्ती 13:16, 17]। 1843 र 1844 मा देखिएका कुराहरू देख्ने आँखाहरू धन्य हुन्।” Manuscript Releases, volume 21, 436, 437.

येशूले सधैँ अन्त्यलाई आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ, र आँखाहरू भएका तर नदेख्ने वा नबुझ्नेहरूबारे पहिलो सन्दर्भ र अन्तिम सन्दर्भले यो पहिचान गराउँछ कि विद्रोही घरानाको आधारभूत इतिहास त्यही हो जुन देखिँदैन, र त्यसकारण अस्वीकार गरिन्छ, र यसरी मूर्खहरूलाई पछिल्लो वर्षालाई चिन्नबाट रोक्दछ। 1840–1844 को इतिहासलाई प्राचीन इस्राएलको मिश्रको दासत्वबाट भएको छुटकाराद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो। प्रारम्भिक परीक्षाको प्रक्रियामा सफल हुन नसकेको प्राचीन इस्राएल कादेशसम्म पुग्यो, जहाँ उनीहरूले दस जासूसहरूको झूटो प्रतिवेदन स्वीकार गरे र आफूहरूलाई पुनः मिश्रतिर फर्काउनका लागि एउटा नयाँ अगुवा चुने। चालीस वर्षपछि तिनीहरूलाई फेरि कादेशमा ल्याइयो, र मोशाले दोस्रो पटक चट्टानलाई प्रहार गरेर असफल भए।

यद्यपि मोशा असफल भए, तथापि यहोशूले तिनीहरूलाई प्रतिज्ञा गरिएको देशमा प्रवेश गराउन नेतृत्व गर्न निरन्तर अघि बढे। कादेशको अन्तिम परीक्षासँग गम्भीर विद्रोह सम्बन्धित थियो, किनकि येशूले सधैं अन्त्यलाई आरम्भद्वारा चित्रित गर्नुहुन्छ; र चालीस वर्षको आरम्भमा कादेशमा भएका दस जासूसहरूको विद्रोहले, तथा चालीस वर्षको अन्त्यमा पनि, कादेशमा हुने एउटा महान् विद्रोहलाई चित्रित गर्दछ। तैपनि, कादेशमा मोशाको विद्रोहको बावजूद, प्रतिज्ञा गरिएको देशमा प्रवेश गर्ने दर्शन अब उप्रान्त विलम्बित भएन।

१८६३ को विद्रोहमा, जसले १८८८ को अझ बढेको विद्रोहलाई जन्म दियो, जसले १९१९ को अझ बढेको विद्रोहलाई जन्म दियो, र जो अन्ततः १९५७ को विद्रोहमा परिपक्व भयो, येशूले लाओडिसीय अद्भेन्टवादलाई पुनः कादेशमा ल्याउनुभयो। उहाँले तिनीहरूलाई त्यस इतिहासमा फिर्ता ल्याउनुभयो जहाँ तेस्रो स्वर्गदूत आइपुगेको थियो र एउटा जाँचको प्रक्रिया आरम्भ गरेको थियो, जसले अन्ततः १८६३ को विद्रोह र लाओडिसीयाको उजाडस्थानमा भौंतारिने निर्वासनलाई प्रकट गरायो। तेस्रो स्वर्गदूत लाओडिसीय अद्भेन्टवादको अन्तिम इतिहासमा सेप्टेम्बर ११, २००१ मा प्रवेश गर्‍यो, जब प्रकाश १८ को शक्तिशाली स्वर्गदूत, जो तेस्रो स्वर्गदूत नै हो, तल ओर्लेर आयो। त्यसपछि उसले बाबेल पतन भएको छ भनी घोषणा गर्‍यो, जसको प्रतिरूप निम्रोदको धरहरा ढालिनुमा देखाइएको थियो, जब न्यु योर्क सहरका धरहराहरू ढालिए।

“तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश बुझिनेछैन; आफ्नो महिमाले पृथ्वीलाई प्रकाशमान पार्ने ज्योतिलाई, त्यसको अग्रसर महिमामा हिँड्न अस्वीकार गर्नेहरूद्वारा झूटो ज्योति भनिनेछ।” Review and Herald, May 27, 1890.

प्राचीन इस्राएलसँग जसरी थियो, आधुनिक इस्राएलसँग पनि त्यसरी नै छ। ११ सेप्टेम्बर २००१ को साक्षी भएको पुस्ता अन्तिम पुस्ता हो। येशूले लूका अध्याय एक्काइसमा भन्नुभयो कि “यो पुस्ता,” र उहाँले त्यस पुस्तालाई आकाश र पृथ्वी बितिजाने समय—जो दोस्रो आगमनमा घटित हुन्छ—मा जीवित रहनेहरूका रूपमा चिनाउनुभयो। ख्रीष्टको आगमनको साक्षी हुन जीवित रहने त्यो पुस्ताले यस्तो एउटा चिन्हलाई चिनेको हुनेछ, जसले तिनीहरूलाई प्रमाणित गर्छ कि तिनीहरू नै अन्तिम पुस्ता हुन्। तिनीहरूले जान्नेछन् र बुझ्नेछन् कि “हरेक दर्शनको प्रभाव” अब “लम्ब्याइने” छैन, र तिनीहरू त्यही समयका जीवितहरू हुन्।

जब येशू चेलाहरूसँग मन्दिरबाट निस्कँदै हुनुहुन्थ्यो, तब उनीहरूले उहाँलाई मन्दिरको विनाशसम्बन्धी उहाँले गर्नुभएको वर्णनबाट उहाँको अभिप्राय के थियो भनी स्पष्ट पार्न आग्रह गरे। त्यो संवादले अन्तिम पुस्तामा उहाँका चेलाहरूले गर्ने संवादको प्रतिनिधित्व गरिरहेको थियो। चेलाहरूले उहाँले बारम्बार सिकाउनुभएको यस कुराको अभिप्राय बुझ्न चाहन्थे कि निकट भविष्यमा आउने आइतबारको व्यवस्थाको समयमा लाओडिसियाली एड्भेन्टिस्ट मण्डली बगाइनेछ, किनकि त्यहाँका आराधकहरू उहाँको मुखबाट उकेलिएका हुन्छन्, र तिनीहरू अब उहाँका तर्फबाट बोल्नेहरू रहँदैनन्।

शिष्यहरूलाई उत्तर दिनुहुँदा येशूले यरूशलेमको विनाश तथा त्यसपछिको इतिहासको वर्णन गर्नुभयो, संसारको अन्त्यसम्मै। उन्नाइसौँ पदसम्मको ऐतिहासिक रूपरेखा प्रस्तुत गरिसकेपछि, उहाँले त्यसपछि यरूशलेमको विनाशको विषयमा बोल्नुहुन्छ—त्यस्तो विनाश, जुन क्रूसको समयमा नै हुन सक्थ्यो, तर परमेश्वरको कृपा र दीर्घसहनशीलतामा करिब चालीस वर्षसम्म स्थगित गरियो। ती चालीस वर्षको अन्त्यमा विनाशबाट उम्किने एक शेष अवश्य रहनेथियो, तर केवल त्यतिखेर मात्र, यदि तिनीहरूले उहाँले त्यसपछि दिनुभएको चिन्हलाई चिने भने।

प्राचीन इस्राएलको आरम्भमा चालीस वर्षको एक अवधि थियो, जुन मोशाको मध्यस्थताका कारण चालीस वर्षसम्म स्थगित गरिएको दस जना जासूसहरूको विद्रोहमाथिको न्यायबाट सुरु भएको थियो। प्राचीन इस्राएलको अन्त्यमा क्रूसको विद्रोहमाथि एक न्याय थियो, जुन ख्रीष्टको दीर्घसहनशीलता र कृपाका कारण चालीस वर्षसम्म स्थगित गरिएको थियो। दुवै इतिहासमा उम्केर बच्ने एक अवशेष थियो। येशूले सधैं कुनै वस्तुको अन्त्यलाई त्यसै वस्तुको आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ।

येशूले यरूशलेमको विनाशसँग सम्बन्धित चिन्हबारे सम्बोधन गर्नुभयो र त्यसलाई “प्रतिशोधका दिनहरू” भनेर चिनाउनुभयो।

तर जब तिमीहरूले यरूशलेमलाई सेनाहरूले घेरेको देख्नेछौ, तब जान कि त्यसको उजाड पारिनु निकट आएको छ। त्यसबेला यहूदियामा हुनेहरू पहाडतिर भागून्; र त्यसको बीचमा हुनेहरू बाहिर निस्कून्; अनि गाउँ-प्रदेशहरूमा हुनेहरू त्यहाँभित्र प्रवेश नगरून्। किनकि यी प्रतिशोधका दिनहरू हुन्, ताकि लेखिएका सबै कुराहरू पूरा होऊन्। लूका 21:20–22.

“प्रतिशोधको दिन” भनेको अन्तिम सात विपत्तिहरू हुन्, र यसै कारण सिस्टर ह्वाइटले यरूशलेमको विनाशलाई अन्त्यका दिनहरूमा परमेश्वरको कार्यकारी न्यायसँग सम्बद्ध गर्नुहुन्छ।

हे जातिहरू हो, सुन्‍नलाई नजिक आओ; र हे मानिसहरू हो, ध्यान दिएर सुन। पृथ्वीले, र त्यसमा भएका सबै कुराहरूले सुनून्; संसारले, र त्यसबाट उत्पन्न हुने सबैले सुनून्। किनकि परमप्रभुको क्रोध सबै जातिहरूमाथि छ, र उहाँको प्रचण्ड रोष तिनीहरूका सबै सेनामाथि छ; उहाँले तिनीहरूलाई पूर्णतः नष्ट गर्नुभएको छ, उहाँले तिनीहरूलाई वधको निम्ति सुम्पनुभएको छ। तिनीहरूका मारिएकाहरू पनि बाहिर फालिनेछन्, र तिनीहरूका लाशहरूबाट दुर्गन्ध उठ्नेछ, र पर्वतहरू तिनीहरूका रगतले पग्लिनेछन्। अनि आकाशका सबै सेनाहरू विलीन हुनेछन्, र आकाशहरू एउटा पत्राजस्तै बेरेर समेटिनेछन्; अनि तिनका सबै सेनाहरू झर्नेछन्, जसरी दाखको बोटबाट पात झर्छ, र अञ्जीरको रूखबाट पाकेको अञ्जीर झर्छ। किनकि मेरो तरवार स्वर्गमा स्नान गरेको हुनेछ; हेर, त्यो न्यायको निम्ति इदूमियामाथि, र मेरो श्रापका मानिसहरूमाथि ओर्लनेछ। परमप्रभुको तरवार रगतले भरिएको छ, त्यो बोसोले मोटाएको छ, थुमाहरू र बोकाहरूको रगतले, अनि भेडाहरूका मिर्गौलाको बोसोले; किनकि परमप्रभुको बोस्राहमा एउटा बलि छ, र इदूमियाको देशमा एउटा ठूलो वध छ। अनि एकसिङ्गे जनावरहरू तिनीहरूसँगै तल झर्नेछन्, र बाछाहरू साँढेहरूसँग; अनि तिनीहरूको देश रगतले भिज्नेछ, र तिनीहरूको धूलो बोसोले मोटाउनेछ। किनकि यो परमप्रभुको प्रतिशोधको दिन हो, सियोनको विवादको कारण प्रतिफल दिने वर्ष हो। यशैया ३४:१–८।

येशूले आफ्नो पहिलो सार्वजनिक प्रस्तुति नासरतमा दिनुभयो, जहाँ उहाँले आफूलाई मसीहको रूपमा घोषणा गर्नुभयो। त्यो प्रस्तुति भविष्यवाणीगत रूपमा पहिलो उल्लेखको नियमद्वारा नियन्त्रित थियो। उहाँले छनोट गर्नुभएको पाठले उहाँको कार्यमा “परमप्रभुको प्रतिशोधको दिन” घोषणा गर्नु पनि समावेश रहेको पहिचान गरायो। जुन, यशैयाहका अनुसार, “सिय्योनको विवादका निम्ति प्रतिफलहरूको वर्ष” पनि हो।

नासरतमै ख्रीष्टले आफ्नो सार्वजनिक सेवकाइ आरम्भ गर्नुभयो र आफूलाई मसीहको रूपमा घोषणा गर्नुभयो। त्यही बेला उहाँका वचन सुन्ने तर नबुझ्नेहरूले उहाँलाई पर्वतबाट धकेलेर मार्न खोजे। उहाँको सेवकाइको आरम्भ उहाँकै जन्मस्थानका मानिसहरूले उहाँलाई मार्न खोजेको घटनाले चिह्नित भयो, र उहाँको सेवकाइको अन्त्यमा उहाँका आफ्नै मानिसहरूले वास्तवमै उहाँलाई मारे। उहाँको सेवकाइको उद्देश्य आफूलाई मसीहको रूपमा परिचित गराउनु थियो, र उहाँ बप्तिस्माको बेला अभिषिक्त हुँदा मसीह हुनुभयो। उहाँको बप्तिस्माको समयमा आगमनशील मसीहसम्बन्धी भविष्यवाणीको परिपूर्तिलाई अनुमोदन गर्न एउटा दैवी प्रतीक तल ओर्लियो। अगस्त 11, 1840 मा त्यस इतिहासको परीक्षात्मक सन्देशसम्बन्धी भविष्यवाणीलाई अनुमोदन गर्न एउटा दैवी प्रतीक तल ओर्लियो। अनि सेप्टेम्बर 11, 2001 मा त्यस इतिहासको भविष्यवाणी गरिएको सन्देशलाई अनुमोदन गर्न एउटा दैवी प्रतीक तल आयो, जुन पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो।

“सामरियालीहरूसित दुई दिनसम्म परिश्रम गरेपछि, येशूले तिनीहरूलाई छोडेर गालीलतर्फ आफ्नो यात्रा जारी राख्नुभयो। उहाँले नासरतमा, जहाँ उहाँले आफ्नो किशोरावस्था र प्रारम्भिक युवावस्था बिताउनुभएको थियो, कुनै विलम्ब गर्नुभएन। त्यहाँ सभाघरमा, जब उहाँले आफूलाई अभिषिक्त जनको रूपमा प्रकट गर्नुभयो, उहाँको स्वागत यति प्रतिकूल भयो कि उहाँले अझ फलदायी क्षेत्रमा गएर, सुन्ने कानहरूलाई प्रचार गर्न, र आफ्नो सन्देश ग्रहण गर्ने हृदयहरूलाई सम्बोधन गर्न खोज्ने निर्णय गर्नुभयो। उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई घोषणा गर्नुभयो कि अगमवक्तालाई आफ्नै देशमा आदर हुँदैन। यस भनाइले त्यो स्वाभाविक अनिच्छालाई प्रकट गर्दछ, जुन धेरै मानिसहरूमा त्यस्तो व्यक्तिमा कुनै अद्भुत प्रशंसायोग्य विकासलाई स्वीकार गर्न हुँदैन भन्ने हुन्छ, जो तिनीहरूकै बीचमा बिना आडम्बर बसेको थियो र जसलाई तिनीहरूले बाल्यकालदेखि घनिष्ठ रूपमा चिनेका थिए। त्यही समयमा, यही मानिसहरू कुनै अपरिचित व्यक्ति र साहसिक दाबी गर्ने व्यक्तिका दाबीहरूमाथि उन्मत्त रूपमा उत्तेजित हुन सक्थे।” The Spirit of Prophecy, volume 2, 151.

लूका अध्याय एक्काइसमा, ख्रीष्टले एक लाख चवालीस हजारलाई, अर्थात् मृत्यु नचाख्ने अन्तिम पुस्तालाई, पहिचान गर्नुहुन्छ। उहाँले यसो गर्नुहुन्छ यस प्रकार कि उहाँले त्यस इतिहासलाई प्रस्तुत गर्नुहुन्छ, जो उहाँको त्यस अन्तिम भ्रमणबाट आरम्भ भएको थियो—त्यो स्थान, जुन पहिले उहाँका पिताको घर थियो, तर पछि यहूदीहरूको घर भएको थियो। येशूले प्रस्तुत गर्न थाल्नुभएको इतिहासको वृत्तान्तमा उहाँ त्यस बिन्दुसम्म पुग्नुभयो जहाँ यरूशलेम, र शिष्यहरूले जान्न चाहेको मन्दिर, नष्ट हुनुपर्ने थियो (७० ईस्वी)। उहाँले त्यस विनाशलाई “प्रतिशोधका दिनहरू” भनी पहिचान गर्नुभयो, जुन उहाँको सेवकाइको आरम्भिक घोषणाको एक अंश थियो। “प्रतिशोधका दिनहरू” ले केवल ७० ईस्वीमा यरूशलेमको विनाश मात्र होइन, तर अन्तिम सात विपत्तिहरूमा प्रकट गरिएको परमेश्वरको क्रोधको समयलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो।

किनकि यो सेनाहरूका परमप्रभु परमेश्वरको दिन हो, प्रतिशोधको दिन, ताकि उहाँले आफ्ना विरोधीहरूमाथि बदला लिन सकून्; र तरवारले निल्नेछ, र त्यो तृप्त हुनेछ तथा तिनीहरूको रगतले मतवाला हुनेछ; किनकि सेनाहरूका परमप्रभु परमेश्वरको उत्तर देशमा, युफ्रेटीस नदीको किनारमा, एउटा बलि छ। यर्मिया 46:10.

युफ्रेटीस नदीको छेउमा रहेको “उत्तर देशमा भएको बलिदान” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको बाबेलमाथिको “प्रतिशोधको दिन” चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबाट आरम्भ हुन्छ।

परमप्रभुको क्रोधको कारण त्यो बसोबासयोग्य रहनेछैन, तर पूर्णतया उजाड हुनेछ; बाबेलको छेउबाट जाने हरेक जना छक्क पर्नेछ, र त्यसका सबै विपत्तिहरूमाथि सिउँटी बजाउनेछ। बाबेलको वरिपरि आफूलाई युद्ध-पङ्क्तिमा उभ्याओ; धनुष तान्ने हो सबै, त्यसतर्फ तीर हान; कुनै तीर नजोगाओ; किनकि त्यसले परमप्रभुको विरुद्ध पाप गरेकी छ। त्यसको वरिपरि जयघोष गर; त्यसले आफ्नो हात दिएकी छ; त्यसका जगहरू ढलेका छन्, त्यसका पर्खालहरू भत्काइएका छन्; किनकि यो परमप्रभुको प्रतिशोध हो; त्यसबाट प्रतिशोध लेओ; जसरी त्यसले गरेकी छ, त्यसरी नै त्यसलाई गर। बाबेलबाट बीउ छर्ने जनालाई, र कटनीको समयमा हँसिया चलाउनेलाई काटी हटाओ; अत्याचारी तरवारको भयले प्रत्येक जना आफ्ना मानिसहरूतिर फर्कनेछन्, र प्रत्येक जना आफ्नै देशतिर भाग्नेछन्। इस्राएल छरिएको भेडा हो; सिंहहरूले त्यसलाई धपाएका छन्; पहिले अश्शूरका राजाले त्यसलाई निले, र अन्तमा बाबेलका राजा नबूकदनेस्सरले त्यसका हड्डीहरू चकनाचूर पारे। यसकारण इस्राएलका परमेश्वर, सेनाहरूका परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ: हेर, जसरी मैले अश्शूरका राजालाई दण्ड दिएँ, त्यसरी नै म बाबेलका राजा र त्यसका देशलाई दण्ड दिनेछु। अनि म इस्राएललाई फेरि उसको बासस्थानमा ल्याउनेछु, र उसले कर्मेल र बाशानमा चरन गर्नेछ, र एप्रैमको पर्वत र गिलादमा उसको प्राण तृप्त हुनेछ। ती दिनहरूमा, र त्यस समयमा, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, इस्राएलको अधर्म खोजिनेछ, तर केही पनि भेटिनेछैन; र यहूदाका पापहरू पनि, तर तिनीहरू फेला पर्नेछैनन्; किनकि जसलाई म बाँकी राख्छु, तिनीहरूलाई म क्षमा गर्नेछु। मेराथैमको देशमाथि चढाइ गर, अर्थात् त्यसको विरुद्ध, र पेकोदका बासिन्दाहरूको विरुद्ध; परमप्रभु भन्नुहुन्छ, तिनीहरूका पछि लागेर उजाड पार र पूर्णतया नष्ट गर, र मैले तँलाई आज्ञा गरेको सबैअनुसार गर। देशमा युद्धको आवाज छ, र ठूलो विनाशको पनि। सारा पृथ्वीको हथौडा कसरी काटियो र भाँचियो! जातिहरूका बीचमा बाबेल कसरी उजाड स्थान भएको छ! हे बाबेल, मैले तेरो निम्ति पासो थापेको छु, र तँ पनि त्यसमा परेकी छेस्, र तँलाई थाहै भएन; तँ भेट्टाइएकी छेस्, र समातिएकी पनि छेस्, किनकि तँ परमप्रभुको विरुद्ध लडेकी छेस्। परमप्रभुले आफ्नो शस्त्रागार खोलेका छन्, र आफ्नो क्रोधका हतियारहरू बाहिर निकालेका छन्; किनकि कल्दीहरूको देशमा सेनाहरूका प्रभु परमेश्वरको यही काम हो। त्यसको विरुद्ध सबभन्दा टाढाको सिमानाबाट आओ, त्यसका भण्डारगृहहरू खोल; त्यसलाई थुप्राहरूझैँ थुपार, र त्यसलाई पूर्णतया नष्ट गर; त्यसको केही पनि बाँकी नरहोस्। त्यसका सबै साँढेहरू मार; तिनीहरूलाई वधस्थलतिर झर्न देओ; हाय तिनीहरूलाई! किनकि तिनीहरूको दिन आएको छ, तिनीहरूको जाँचको समय। बाबेलको देशबाट भागेर उम्कनेहरूको आवाज—सियोनमा हाम्रा परमेश्वर परमप्रभुको प्रतिशोध, उहाँको मन्दिरको प्रतिशोध घोषणा गर्न। बाबेलको विरुद्ध धनुर्धारीहरूलाई जम्मा गर; धनुष तान्ने हो सबै, त्यसको वरिपरि छाउनी हाल; त्यसबाट कोही पनि उम्कन नपाओस्; त्यसको कामअनुसार त्यसलाई प्रतिफल देओ; त्यसले जे-जे गरेकी छ, त्यो सबैअनुसार त्यसलाई गर; किनकि त्यसले परमप्रभुको विरुद्ध, इस्राएलका पवित्र एकको विरुद्ध घमण्ड गरेकी छ। यर्मिया ५०:१३–२९।

इ.स. ७० मा यरूशलेमको विनाशले बाबेलकी वेश्यामाथि कार्यान्वयनात्मक न्यायको प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबाट आरम्भ हुन्छ। येशूलाई थाहा थियो कि उहाँले इ.स. ७० वर्षलाई चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको रूपमा चिनाउनुभएको थियो, किनकि उहाँ आफ्ना वचनका लेखक हुनुहुन्छ, र उहाँ नै वचन हुनुहुन्छ। अन्तिम पुस्ता आइपुगेको छ भन्ने चिनाउने संकेत के हो भन्ने कुरा बुझ्नका लागि, लूका अध्याय एक्काइसमा येशूले प्रस्तुत गर्नुभएको भविष्यवाणीको परिवेशलाई चिन्ने कुरा महत्त्वपूर्ण छ।

हामी यो अध्ययन अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।

“ख्रीष्टको आगमन यस पृथ्वीको इतिहासको सबैभन्दा अन्धकारमय अवधिमा हुनेछ। नूह र लूतका दिनहरूले मानिसको पुत्रको आगमन हुनुअघि ठीक अघिको संसारको अवस्थालाई चित्रित गर्छन्। धर्मशास्त्रले, यस समयतर्फ औँल्याउँदै, घोषणा गर्दछ कि शैतानले सम्पूर्ण शक्ति र ‘अधर्मको सबै छलपूर्णता सहित’ काम गर्नेछ। 2 थिस्सलोनिकी 2:9, 10। उसको कार्य यी अन्तिम दिनहरूको द्रुतगतिमा बढ्दो अन्धकार, असंख्य भूलहरू, विधर्महरू, र भ्रमहरूद्वारा स्पष्ट रूपमा प्रकट भइरहेको छ। शैतानले संसारलाई बन्दी बनाएर डोर्याइरहेको मात्र होइन, उसका छलहरूले हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टका नामधारी मण्डलीहरूलाई पनि खमीरझैँ प्रभावित गरिरहेका छन्। महान् धर्मत्याग मध्यरातझैँ गहिरो अन्धकारमा विकसित हुनेछ। परमेश्वरका जनहरूका लागि त्यो परीक्षा को रात, रुदनको रात, र सत्यको निम्ति सतावटको रात हुनेछ। तर त्यही अन्धकारको रातबाट परमेश्वरको ज्योति चम्किनेछ।”

उहाँले “अन्धकारबाट ज्योति चम्कन लगाउनुहुन्छ।” २ कोरिन्थी ४:६। जब “पृथ्वी आकारविहीन र शून्य थियो; र गहिराइको मुखमा अन्धकार थियो,” “परमेश्‍वरको आत्मा पानीहरूको सतहमाथि मडारिरहनुभएको थियो। अनि परमेश्‍वरले भन्नुभयो, उज्यालो होस्: अनि उज्यालो भयो।” उत्पत्ति १:२, ३। त्यसरी नै, आत्मिक अन्धकारको रातमा, परमेश्‍वरको वचन यसो भन्दै प्रकट हुन्छ, “उज्यालो होस्।” उहाँले आफ्ना जनहरूलाई भन्नुहुन्छ, “उठ, चम्क; किनकि तेरो ज्योति आएको छ, र परमप्रभुको महिमा तँमाथि उदाएको छ।” यशैया ६०:१।

“‘हेर,’ धर्मशास्त्र भन्छ, ‘अन्धकारले पृथ्वीलाई ढाक्नेछ, र घोर अन्धकारले मानिसहरूलाई: तर परमप्रभु तिमीमाथि उदाउनुहुनेछ, र उहाँको महिमा तिमीमाथि देखिनेछ।’ पद २। ख्रीष्ट, पिताको महिमाको प्रकाशस्वरूप, संसारको ज्योतिका रूपमा संसारमा आउनुभयो। उहाँ मानिसहरूका सामु परमेश्वरको प्रतिनिधित्व गर्न आउनुभयो, र उहाँको विषयमा यस्तो लेखिएको छ कि उहाँ ‘पवित्र आत्मा र शक्तिद्वारा अभिषिक्त’ हुनुभयो, र ‘भलो गर्दै हिँड्नुभयो।’ प्रेरित 10:38। नासरतको सभाघरमा उहाँले भन्नुभयो, ‘परमप्रभुको आत्मा ममाथि छ, किनकि उहाँले मलाई गरिबहरूलाई सुसमाचार सुनाउन अभिषेक गर्नुभएको छ; उहाँले मलाई भङ्गहृदय भएकाहरूलाई निको पार्न, बन्दीहरूलाई छुटकाराको घोषणा गर्न, अन्धाहरूलाई दृष्टि प्राप्तिको घोषणा गर्न, पीडितहरूलाई स्वतन्त्र पार्न, परमप्रभुको ग्रहणीय वर्षको प्रचार गर्न पठाउनुभएको छ।’ लूका 4:18, 19। यही कार्य उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई गर्न नियुक्त गर्नुभयो। उहाँले भन्नुभयो, ‘तिमीहरू संसारका ज्योति हौ।’ ‘तिमीहरूको ज्योति मानिसहरूका सामु यसरी चम्कियोस्, ताकि तिनीहरूले तिमीहरूका असल कामहरू देखून्, र स्वर्गमा हुनुहुने तिमीहरूका पिताको महिमा गरून्।’ मत्ती 5:14, 16।” अगमवक्ता र राजाहरू, 217, 218.