दानिय्येलको पुस्तक - संख्या बाह्र

प्रेरित वचनभित्र दोहोरिएको कुनै शब्द वा वाक्यांश दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको एक प्रतीक हो।

रातको “अन्धकार”मा, नबूकदनेसरले एउटा मूर्तिको सपना देखे, तर उनले त्यो सपना सम्झन सकेनन्। रातको सपनामा उनले एउटा मूर्तिको सपना देखे, तर त्यस मूर्तिको सपना उनको समझमा त्यत्तिकै अन्धकारमय थियो, जति अन्धकारमय त्यो रात थियो, जसमा उनले त्यो सपना देखेका थिए।

नबूकदनेसरको मूर्तिसम्बन्धी स्वप्नको परीक्षा यस्तो परीक्षा थियो, जसको उद्देश्य अन्धकारले आच्छादित गरिएको एउटा मूर्तिको सही भविष्यवाणीसम्बन्धी विवरण दिन सक्ने व्यक्ति को हो, साथै स्वप्नको विषयवस्तुको व्याख्या गर्न सक्ने को हो, भन्ने पहिचान गर्नु थियो। मिलराइट इतिहासमा मध्यरातको कराइको सन्देशसँग संयुक्त भएको दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश, कर्मेल पर्वतको प्रतिस्पर्धामा एलियाद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो। त्यो पनि यस्तो परीक्षा थियो, जसले केवल साँचो परमेश्वर को हुनुहुन्छ भन्ने मात्र होइन, तर साँचो भविष्यवक्ता को हो भन्ने पनि प्रकट गर्नेथियो। बहिनी ह्वाइटले प्रत्यक्ष रूपमा एलियाद्वारा प्रतिरूपित गरिएको भनी उल्लेख गर्नुभएका विलियम मिलरले कर्मेल पर्वतमा एलियाको प्रतिनिधित्व गरे। तैपनि, त्यहाँ विलियम मिलर स्वयं जति प्रतिनिधित्व गरिएका थिएनन्, त्यसभन्दा बढी उनले बुझ्नका लागि अगुवाइ पाएका भविष्यवाणीको व्याख्याका नियमहरू प्रतिनिधित्व गरिएका थिए। कर्मेल पर्वतमा पुरुष देवता बालका अगमवक्ताहरू र स्त्री देवता अश्तारोथका अगमवक्ताहरू झूटा अगमवक्ता ठहराइए। मिलराइटहरूको इतिहासमा, कर्मेल पर्वतद्वारा प्रतिरूपित भएअनुसार, प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरू झूटा अगमवक्ता भएको प्रमाणित गराइयो।

जब प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले विलियम मिलरका भविष्यवाणी-व्याख्याका नियमहरूको आफ्नो अस्वीकार प्रकट गरे, तब तिनीहरू रोमका छोरीहरू बने। भविष्यवाणीगत दृष्टिले, छोरी आफ्नी आमाको प्रतिरूप हो। मिलराइट इतिहासमा प्रोटेस्टेन्टहरू असफल भएका परीक्षा नै त्यस्तो परीक्षा थियो जसले पशुको प्रतिरूप (छोरी) लाई पहिचान गर्‍यो र उत्पन्न गर्‍यो। त्यहीँ साँचो प्रोटेस्टेन्टवादको सिङ्ग धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको सिङ्गको विरोधमा प्रकट भयो। नबूकदनेस्सरले एउटा व्याख्या माग गरिरहेको थियो, र त्यसो गर्दा, ऊ दैवी प्रबन्धद्वारा झूटा र साँचो दुवै अगमवक्ताहरूको प्रकटता उत्पन्न गराउन संलग्न थियो।

परीक्षाका अवधिहरूको समाप्तिमा, कर्मेल पर्वतमा, र २२ अक्टोबर १८४४ मा प्रदर्शन गरिएको भिन्नता दानिएल अध्याय दुईमा पनि चित्रित गरिएको थियो। कर्मेल पर्वत, मिलेराइट इतिहास, र नबूकदनेसरको प्रतिमासम्बन्धी स्वप्नका तीनवटा भविष्यसूचक प्रतिरूपहरूमा, जोर एलियाह, मिलर, र दानिएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको सही भविष्यसूचक व्याख्यामाथि रहेको छ। स्वप्नको व्याख्या त्यही सन्देश हो जो त्यस इतिहासमा मुद्राछेदित गरिन्छ जहाँ अगमवक्ताहरूका दुई वर्ग प्रकट हुन्छन्।

कर्मेल पर्वतमा एलियाले परीक्षा प्रस्ताव गरे, र उनले प्रस्ताव गरेको त्यो परीक्षा केवल साँचो परमेश्वर को हुनुहुन्छ भन्ने प्रकट गर्नका लागि मात्र नभई, साँचो अगमवक्ता को हो भन्ने प्रकट गर्नका लागि पनि थियो। दानिएल अध्याय दुईमा साँचो र झूटोबीचको भिन्नता प्रकट गर्ने परीक्षालाई पहिचान गर्नेहरू कल्दीहरू नै हुन्। उनीहरू व्याख्या गर्छन् कि नबूकदनेसरले खोजिरहेको व्याख्या केवल परमेश्वरद्वारा मात्र प्रकट हुन सक्छ, मानिसहरूद्वारा होइन। साथै, जब उनीहरू भन्छन्, “राजाले मागेको कुरा दुर्लभ छ,” तब उनीहरूले नबूकदनेसर र उनका धार्मिक ज्ञानी पुरुषहरूबीचको सम्बन्ध अनुचित सम्बन्ध थियो भनी पनि गुनासो गरे। राज्यको प्रतिनिधित्व गर्ने राजाले आफूहरू अधिकार सम्पन्न मानिएको धार्मिक क्षेत्रमा हस्तक्षेप नगरोस् भन्ने उनीहरूको चाहना थियो। तिनीहरू मण्डली र राज्यको संयोजनका सिद्धान्तहरूको विरोध गरिरहेका थिएनन्; तिनीहरू यस कुराको विरोध गरिरहेका थिए कि राज्यको प्रतिनिधित्व गर्ने नबूकदनेसरले मण्डलीमाथि नियन्त्रण राख्न माग गरिरहेका थिए। यदि धार्मिक अगुवाहरूले राज्यलाई शासन गर्ने भए, भने तिनीहरू मण्डली-राज्य सम्बन्धसँग सहज हुने थिए। पशुको प्रतिमाको परीक्षा, जहाँ हामी आफ्नो अनन्त गन्तव्यको निर्णय गर्छौं—नबूकदनेसरको प्रतिमाको सपनाजस्तै—जीवन र मृत्युको परीक्षा हो।

जब दानिय्येललाई अझै अपरिचित मूर्तिको स्वप्नसम्बन्धी जीवन र मृत्युका परिस्थितिहरूको समझबुझबारे प्रकाश प्रदान गरिन्छ, तब उनले एक लाख चवालीस हजारलाई यस तथ्यबारे प्राप्त हुने प्रकाशलाई प्रतिनिधित्व गर्छन् कि तिनीहरू तीन-चरणीय परीक्षाको प्रक्रियाभित्रको दोस्रो तथा दृश्य परीक्षाको इतिहासमा छन्। तर दानिय्येलले केवल सही आहार ग्रहण गर्ने छनोट गरेका, र यसरी पहिलो परीक्षा उत्तीर्ण गरेका व्यक्तिहरूलाई मात्र प्रतिनिधित्व गर्दैनन्, बरु उनले त्यस मानवीय प्रतिनिधिलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छन् जसलाई परमेश्वरले बाइबलीय अगमवाणीबारे विशेष अन्तर्दृष्टि प्रदान गर्नुभएको थियो।

यद्यपि ती चारै जना विश्वासयोग्य हिब्रूहरू आहारसम्बन्धी परीक्षामा उत्तीर्ण भए, तैपनि दर्शन र स्वप्नहरूको सन्देशवाहकको रूपमा दानियललाई चयन गरियो। दानियलले एलियाह, यूहन्ना बप्तिस्मा दिने, यूहन्ना प्रकटकर्ता, विलियम मिलर र Future for America द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्देशवाहकको प्रतिनिधित्व गर्दछ। भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्देशवाहक कहिल्यै पनि भविष्यवाणीसम्बन्धी परीक्षाबाट अलग हुँदैन।

ख्रीष्टको समयमा, यूहन्नाको गवाहीलाई अस्वीकार गर्नेहरूले येशूद्वारा कुनै लाभ पाउन सकेनन्। मिलेराइट इतिहासमा, पहिलो सन्देशलाई (विलियम मिलरद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको) अस्वीकार गर्नेहरूले दोस्रो सन्देशद्वारा कुनै लाभ पाउन सकेनन्। दुवै इतिहासहरूमा विश्वासयोग्यहरूले परीक्षाको प्रक्रिया कहाँतर्फ डोर्‍याइँदै थियो भन्ने कुरा चिनेका थिएनन्। चेलाहरूले क्रूसलाई देख्न अस्वीकार गरे, यद्यपि तिनीहरूलाई त्यो हुनुपर्ने कुरा स्पष्ट रूपमा भनिएको थियो। मिलेराइटहरूले महान् निराशालाई देख्न सकेनन्। दानिएलले, जब अरियोकद्वारा नबूकदनेस्सरको मूर्तिसम्बन्धी सपनासँग जोडिएको जीवन-मरणको परिस्थितिबारे जानकारी पाए, सपनाको विषयवस्तु के थियो वा मूर्तिको परीक्षा कहाँतर्फ डोर्‍याउँदै थियो भन्ने कुरा जान्दैनथे। उनले जानेको एकमात्र कुरा यही थियो कि त्यो जीवन र मरणको अवस्था थियो। त्यसैले दानिएललाई त्यसको अर्थ बुझ्न समय आवश्यक थियो।

दानिएलले पहिलो परीक्षामा आफूले खाने निर्णय गरेको आहार (कार्यपद्धति) प्रति विश्वास प्रकट गरेका थिए। त्यसकारण उनलाई समय दिइयो, जसरी ख्रीष्टको समयमा चेलाहरूलाई दिइएको थियो। चेलाहरूलाई दिइएको समय ख्रीष्टको मृत्यु, समाधि, पुनरुत्थान, र उहाँले एम्माउसतर्फको बाटोमा चेलाहरूलाई भेट्नुभन्दा अघिको उहाँको प्रारम्भिक स्वर्गारोहण, अनि त्यसपछि फेरि माथिल्लो कोठामा उनीहरूलाई भेट्नुभएको समयावधि थियो। त्यसपछि, त्यो समयको अन्त्यमा, उहाँले उनीहरूमाथि पवित्र आत्मा फुक्नुभयो।

इजकिएलले अगमवाणी गरे, र मृत हड्डीहरू एकसाथ ल्याइए। त्यसपछि इजकिएलले फेरि अगमवाणी गरे, र नयाँ गठन भएका शरीरहरूमाथि पवित्र आत्मा फुकियो, अनि तिनीहरू एक महान् सेनाको रूपमा उभिए। जब ख्रीष्टले चेलाहरूमाथि सास फुक्नुभयो, उहाँले तिनीहरूको समझ खोलिदिनुभयो।

सबै अगमवक्ताहरू संसारको अन्तको विषयमा बोलिरहेका छन्, र दानिएल यसमा अपवाद छैनन्। उनले मागेको समयावधि यस्तो समय थियो, जसमा उनले प्रकाश प्राप्त गर्न सकून्। मिलेराइटहरूको प्रतीक्षाको समय पहिलो निराशादेखि लिएर तिनीहरूले मत्ती अध्याय पच्चीस र हबक्कूक अध्याय दुईका भविष्यवाणीहरूसँग सम्बन्धित रूपमा आफूहरू ढिलाइको समयमा रहेको कुरा पहिचान नगरेसम्मको अवधि थियो। मिलेराइट इतिहासमा ढिलाइको समयको इतिहास दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको समयमा पूरा भयो। दानिएल अध्याय दुईले त्यही इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, त्यसैले समयको लागि उनको अनुरोध भविष्यसूचक रूपमा मिलेराइटहरूको ढिलाइको समयसँग मेल खान्छ। अतः, दानिएलको समयको अनुरोध र मिलेराइटहरूको ढिलाइको समयले एक लाख चवालीस हजारको ढिलाइको समयलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन जुलाई 18, 2020 मा आरम्भ भयो।

नबूकदनेस्सरको प्रतिमासम्बन्धी स्वप्न बुझ्नका लागि दानिएलले समय मागेको अनुरोध प्रकाश अध्याय एघारमा ती साढे तीन दिनका रूपमा चित्रित गरिएको छ, जुन अवधिमा ती दुई साक्षी सडकमा मृत अवस्थामा लडिरहेका हुन्छन्। प्रकाश एघारका ती साढे तीन दिनको इतिहासमा—ती साढे तीन दिन, जसले प्रतीकात्मक रूपमा एक भविष्यसूचक उजाड-स्थानलाई जनाउँछन्—त्यहाँ एउटा स्वर छ जो पुकारा गर्दछ। सान्त्वनादाताद्वारा मृत सुक्खा हड्डीहरूलाई जगाउन र जीवनमा ल्याउन प्रयोग गरिएको मानवीय स्वर दानिएलद्वारा चित्रित गरिएको छ, जसलाई स्वप्न के थियो र त्यसले के प्रतिनिधित्व गर्थ्यो भन्ने भविष्यसूचक प्रकाशन दिइयो। उजाड-स्थानमा पुकारा गर्ने स्वरलाई, दानिएलद्वारा चित्रित गरिएझैँ, स्वप्नहरू र दर्शनहरूको भविष्यसूचक समझ प्रदान गरिएको छ। त्यो स्वर पुकारा गर्दैछ; यसरी यो चिनाइन्छ कि उसलाई मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश दिइएको छ, र त्यो पुकार मध्यरात्रिमा दिइन्छ, जसले अन्धकारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

मध्यरातको अति गहिरो अन्धकारमा स्वरलाई (दानियल) अन्धकारले ढाकिएको एउटा सन्देशको समझ प्रदान गरियो। स्वरलाई (इजकिएल) दिइएको आज्ञा मृत सुक्खा हड्डीहरूसित भविष्यवाणी गर्नु हो। उसले त्यसो गर्दा, गल्लीमा रहेका मृतहरूमाथि सान्त्वनादाता फुकाइन्छ, र तिनीहरू “पुनर्जीवित” हुन्छन्। तर त्यो पुनर्जीवन केवल प्रार्थनाद्वारा मात्र सम्पन्न हुन्छ। प्रार्थना गल्लीमा मारिएका मृत सुक्खा हड्डीहरूको पुनर्जीवनको इतिहासमा एउटा मार्गचिन्ह हो। दानियलले भविष्यसूचक रूपमा ठीक त्यही उपयुक्त स्थानमा, जहाँ त्यो मार्गचिन्ह पहिचान गरिन्छ, त्यस मार्गचिन्हको प्रतिनिधित्व गर्दछ।

दानिएलले खानका लागि छनोट गरेको आहारप्रतिको विश्वासको आधारमा, त्यसपछि उसलाई एउटा दृश्यात्मक परीक्षाको प्रक्रियामा ल्याइयो, जसले उसबाट यो अपेक्षा गर्‍यो कि उसले आफ्नो आहारले प्रतिनिधित्व गर्ने विधिशास्त्रको प्रयोग गरोस्—पहिले यो प्रतिज्ञा गर्न कि उसका परमेश्वरले त्यो सपना पहिचान गर्नुहुनेछ र त्यसको व्याख्या गर्नुहुनेछ, र त्यसपछि त्यो सपनाको प्रस्तुति राजासामु सम्पन्न गरोस्। उसँग सही आहार, अर्थात् सही विधिशास्त्र, थियो; अनि त्यसपछि उसले पूर्ण “अन्धकार” मा रहेको नबूकदनेस्सरको मूर्तिसम्बन्धी सपनाको सन्देश प्रस्तुत गरेर आफ्नो विश्वासलाई दृश्य रूपमा प्रकट गर्नु थियो। उसको अर्को कार्य उसको विश्वासको दृश्यात्मक प्रकटीकरण थियो, किनकि त्यसपछि उसले परमेश्वरका जनहरूले आफूलाई अन्धकारमा पाउँदा प्रयोग गर्ने ईश्वरीय सूत्रलाई कार्यान्वयन गर्‍यो।

नबूकदनेसरको रातको सपनाको विषयवस्तुको अन्धकारमयताका बीच, दानिएल आफ्ना तीन साथीसहित एकजुट भएर प्रार्थनामा लागे।

त्यसपछि दानिएललाई उहाँद्वारा पुरस्कार दिइयो, जसले “अन्धकारमा के छ, जान्नुहुन्छ।” आइतबारसम्बन्धी व्यवस्थापनको आन्दोलन अन्धकारमै अघि बढिरहेको छ, र जसले दैवी आहार ग्रहण गर्ने प्रतिज्ञा गरेका छन्, तिनीहरूलाई पोपीय अधिकारको छाप लागू गराउन धार्मिक तथा राजनीतिक मञ्च तयार पार्ने पशुको मूर्तिको निर्माणलाई चिन्नु आवश्यक छ।

दानिएल अध्याय दुईले केवल मिलराइट इतिहासमा दोस्रो स्वर्गदूतको इतिहासलाई मात्र पहिचान गरिरहेको छैन, तर अझ प्रत्यक्ष रूपमा उसले तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनभित्र दोस्रो स्वर्गदूतको इतिहासलाई चित्रण गरिरहेको छ। नबूकदनेसरको प्रतिमासम्बन्धी स्वप्नको परीक्षामा, पशुको प्रतिमाको परीक्षा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। परमेश्वरका जनहरू निकट आइरहेको आइतवार व्यवस्थाको जीवन-मृत्यु सम्बन्धी अवस्थाहरू प्रति जागृत हुँदै जाने भविष्यसूचक चरणहरू दानिएल र प्रकाशका पुस्तकहरूमा अत्यन्त विशिष्ट रूपमा पहिचान गरिँदै छन्।

दानियेलले त्यस इतिहासका सन्देशवाहकलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जहाँ मूर्तिको सपनाको जीवन वा मृत्युको सन्देश प्रस्थान गर्दछ। उसले आफूले बुझ्न आएको आहारमा अडिग रहन्छ, र विश्वासद्वारा भन्दछ कि परमेश्वरले त्यो दर्शन प्रकट गराउन सक्नुहुन्छ, तर उसले समय माग्दछ। त्यो समय नै ढिलो हुने समय हो। ढिलो हुने समयको समाप्तिमा, उसलाई नबुकदनेसरको अँध्यारो सपनामा के थियो भन्ने ज्ञान दिइन्छ, तर केवल त्यति मात्र होइन। उसले केवल मूर्तिको सपनाको समझ मात्र प्राप्त गर्दैन, जसले पशुको मूर्ति र त्यससँग सम्बन्धित परीक्षाको प्रतिरूप जनाउँछ, तर ढिलो हुने समयको अन्त्यमा उसले परमेश्वरको यसो भन्दै प्रशंसा पनि गरिरहेको हुन्छ कि परमेश्वरले “बुद्धिमान्हरूलाई बुद्धि, र समझ जान्नेहरूलाई ज्ञान दिनुहुन्छ: उहाँले गहिरा र गोप्य कुराहरू प्रकट गर्नुहुन्छ: अँध्यारोमा के छ सो उहाँ जान्नुहुन्छ, र ज्योति उहाँसँग वास गर्दछ।”

दानिएलले यहाँ आफ्नो स्तुतिलाई यस प्रसङ्गमा राखिरहेका छन् कि त्यहाँ “ज्ञानको वृद्धि” भएको छ; किनकि अध्याय बाह्रमा “बुद्धिमान”हरूले “ज्ञानको वृद्धि” बुझ्नेछन् भनी चिनाउने उहाँले नै “बुद्धिमान”हरूलाई “बुद्धि” र “ज्ञान” दिनुभएकोमा परमेश्वरको पनि स्तुति गरिरहेका छन्। उनले प्रत्यक्ष रूपमा बुद्धिमान कुँवारीहरूको सन्दर्भ लिइरहेका छन्, र आफ्नो समयलाई ढिलाइको समयसँग जोडिरहेका छन्। उनले अध्याय दुईमा पाइने दृष्टान्तलाई तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा मत्ती पच्चीसको ढिलाइको समयको सिद्ध परिपूर्तिसँग प्रत्यक्ष रूपमा राखिरहेका छन्। अझ महत्त्वपूर्ण तथ्य यो हो कि प्रकाशको पुस्तकले पहिचान गराउँछ कि अनुग्रहको समय समाप्त हुनुभन्दा ठीक अघि यूहन्नालाई दानिएल र प्रकाशका पुस्तकहरूका भविष्यवाणीका वचनहरूमा छाप नलगाउन भनिएको थियो, किनकि ती एउटै पुस्तक हुन्।

दश कुमारीहरूको दृष्टान्तको ढिलाइको समयमा नै दानिएल र प्रकाशको पुस्तकका भविष्यवाणीहरू खोलेजानुपर्ने समय हो, र त्यो समय दानिएलले समय मागेको निवेदनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। समयका लागि गरिएको उनको निवेदनपछि प्रार्थना भयो, र त्यो मृत सुक्खा हड्डीहरूको पुनरुत्थान हुनुभन्दा अगावै हुनुपर्छ। ज्ञानको वृद्धि तथा अन्धकारले ढाकिएको स्वप्न-प्रतिमाको समझ प्रकट गरिएको समयावधिमा, परमेश्वरले दानिएलका लागि अर्को कुरा पनि गर्नुभयो। “उहाँ गहिरा र गुप्त कुराहरू प्रकट गर्नुहुन्छ।” मध्यरात्रिको पुकारको इतिहाससम्बन्धी गुप्त कुरा भनेको प्रकाशको पुस्तकमा रहेको त्यो भविष्यवाणी हो, जुन कृपाकाल बन्द हुनुभन्दा ठीक पहिले खोलेजान्छ। त्यो “गहिरो र गुप्त” कुरा “सत्य” हो।

सत्य त्यो भविष्यसूचक कुञ्जी बन्छ, जुन दानिएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको सन्देशवाहकका लागि खोलिन्छ, र जसले “सात गर्जनहरू” को लुकेको इतिहास चिन्न सकिने बनाउँछ। त्यो लुकेको इतिहास तीनवटा भविष्यसूचक मार्गचिह्नहरूको इतिहास हो। पहिलो निराशा हो, र अन्तिम पनि निराशा नै हो, जसरी मिलेराइट इतिहासमा दृष्टान्तित गरिएको छ। “सत्य” भनी अनुवाद गरिएको हिब्रू शब्द “अद्भुत भाषाविद्” द्वारा हिब्रू वर्णमालाको पहिलो, तेह्रौँ र अन्तिम अक्षरको संयोजनद्वारा निर्मित गरिएको थियो। येशू आदि र अन्त हुनुहुन्छ, र उहाँ नै “सत्य” हुनुहुन्छ। “अद्भुत भाषाविद्” द्वारा निर्मित त्यस शब्दको संरचनाले ती तीन भविष्यसूचक मार्गचिह्नहरूलाई पहिचान गराउँछ, जुन “सात गर्जनहरू” को लुकेको इतिहास हुन्, र जुन दानिएलले “समय” मागी प्रार्थनामा नजाउञ्जेलसम्म मुहरबन्द गरिनुपर्ने थियो।

१८ जुलाई २०२० को भएको निराशा पहिलो वेमार्क थियो, र यसले तीन वेमार्कहरूमध्ये अन्तिम वेमार्कसँग सम्बन्धित निराशालाई चित्रण गर्दछ, जुन सन्डे व्यवस्था हो। बीचको अक्षर, तेह्रौँ अक्षर, विद्रोहको प्रतीक हो, र यो सात गर्जनहरूको लुकेको इतिहासको बीचको वेमार्कको पनि प्रतीक हो। विद्रोहलाई मध्यरात्रिको पुकारमा मूर्ख कन्याहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, किनकि मध्यरात्रिको पुकार १८ जुलाई २०२०, मध्यरात्रिको पुकार, र चाँडै आउने सन्डे व्यवस्थाको त्रि-चरणीय इतिहासको बीचको वेमार्क हो। मध्यरात्रि हुनासाथ, समय तेह्रौँ घण्टामा प्रवेश गर्दछ, जहाँ मूर्ख कन्याहरूको दृश्य प्रकटता यसरी देखाइन्छ कि उनीहरूले आफूसँग सुनौलो तेल छैन भन्ने कुरा चिन्छन्।

प्रकाशको पुस्तकको अध्याय एघारका “साढे तीन दिन” को प्रतीकात्मक “उजाडस्थान” मा, परमेश्वरका जनहरूलाई “सात पल्ट” को श्रापको प्रतीकात्मक इतिहासभित्र रहेको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। त्यस अवधिको अन्त्यमा, उनीहरूले आफूहरू तितरबितर पारिएका छन्, आफूहरूले पाप गरेका छन्, आफ्ना पुर्खाहरूले पाप गरेका छन्, आफूहरू परमेश्वरको विरुद्धमा चलेका छन्, र परमेश्वर पनि उनीहरूको विरुद्धमा चल्नुभएको छ भन्ने कुरा चिन्नुपर्नेछ। त्यस पहिचानले उनीहरूलाई लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसको प्रार्थना गर्नतर्फ डोर्‍याउनुपर्नेछ। उनीहरूले लेवीव्यवस्थाको अध्याय छब्बीसको प्रार्थना गर्नैपर्छ भन्ने त्यो पहिचान भविष्यवाणीगत रूपमा दानिएल अध्याय दुईको दानिएलको प्रार्थनासँग मेल खान्छ, र अध्याय नौमा दानिएलको प्रार्थनाद्वारा चित्रित गरिएको छ। दानिएलले अध्याय नौमा लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसको प्रार्थना गरेको कारण यस पहिचानमा आधारित थियो कि उनी परमेश्वरका जनहरूको बन्दीवाससम्बन्धी यर्मियाको भविष्यवाणीका सत्तरी वर्षहरूको अन्त्यमा पुगेका थिए।

ती नै सत्तरी वर्षहरूले परमेश्वरका जनहरूको छाप लगाइने इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ती सत्तरी वर्षहरूले मलाकी अध्याय ३ को शुद्धीकरण र ख्रीष्टद्वारा मन्दिरका दुई पटक गरिएका शुद्धीकरणहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। तिनले पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षाको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। त्यो इतिहास सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आरम्भ भयो, र चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थासम्म अन्त्य हुन्छ। त्यस प्रतीकात्मक सत्तरी-वर्षीय अवधिको अन्त्यमा, दानियलले प्रार्थना गर्न सकून् भनेर एउटा “ढिलाइको समय” खोज्छन्। उनको प्रार्थनाको उत्तर तब दिइयो जब अगमवाणीको अन्तिम गोप्य कुरा उनलाई प्रकट गरियो। त्यो प्रकाश जुलाई १८, २०२० पछिको तितरबितर हुने समयको “उजाडस्थान” मा परमेश्वरका साँचो प्रोटेस्टेन्ट जनहरू अझै रहिरहेकै बेला आयो। त्यस समयमा “सत्य” “उजाडस्थानमा कराइरहेको आवाज” लाई प्रकट गरियो।

हामी अर्को लेखमा दानिएल अध्याय दुईलाई निरन्तरता दिनेछौं।