दानिएलको पुस्तक - एक सय तेइसौँ

दानियेल ११ को चालीसौँ पद परमेश्वरको वचनका अत्यन्त गहन पदहरूमध्ये एक हो, जसरी दानियेल ८:१४ पनि हो। चालीसौँ पद हिद्देकेल नदीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र उलै नदीले दानियेल ८:१४ लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

चालीसौँ पद “अन्तको समयमा” भन्ने शब्दहरूसँग आरम्भ हुन्छ, यसरी पदको सुरुआत सन् १७९८ हो भन्ने कुरा स्पष्ट रूपमा पहिचान गराउँदै। पदका एकाउन्न शब्दहरू सन् १९८९ मा उन्मोचित भए, जब ती शब्दहरूले त्यस समयमा सोभियत संघको पतनलाई संकेत गरिरहेका छन् भन्ने कुरा चिनियो। पदका ती एकाउन्न शब्दहरूले सन् १७९८ को अन्तको समयलाई पनि, र त्यसपछि सन् १९८९ को अर्को अन्तको समयलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्। हेर्न र सुन्न इच्छुक सबैका निम्ति अल्फा र ओमेगाले त्यस पदमा आफ्नो हस्ताक्षर राख्नुभएको छ। पहिलो र तेस्रो स्वर्गदूत दुवैका आन्दोलनहरूको अन्तको समय त्यही एउटै पदमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

निम्न पदले यो पहिचान गराउँछ कि संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, जब उत्तरका राजाको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको पोपतन्त्रले महिमामय देशको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि विजय प्राप्त गर्छ। त्यसकारण, यद्यपि चालीसौँ पदका शब्दहरूले अन्तको समयलाई १७९८ मा आरम्भको रूपमा, र अन्तको समयलाई १९८९ मा अन्त्यको रूपमा पहिचान गराउँछन्, वास्तविकता यो हो कि चालीसौँ पदमा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहास उत्तरका राजाले महिमामय देशमाथि विजय प्राप्त गर्ने चालीस–एकौँ पदसम्म समाप्त हुँदैन। यसको अर्थ, १९८९ मा सोभियत संघको पतनदेखि चाँडै आउन लागेको चालीस–एकौँ पदको आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासले राष्ट्रपति रोनाल्ड रेगनदेखि चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थासम्मको संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। त्यस इतिहासमा ११ सेप्टेम्बर, २००१ र त्यसपछिका घटनाहरू पनि समावेश छन्, प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारको ठूलो भूकम्पको घडीसम्म।

जब उक्त पद पहिलो पटक खोलियो, तब सत्यको विरुद्धमा यस्तो तर्क उठाइयो कि “पिपेन्जरद्वारा गरिएको यो दाबी—कि उक्त पदले १७९८ को इतिहासदेखि आइतबारको व्यवस्थासम्मलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ—एक हास्यास्पद दाबी हो, किनकि बाइबलका पदहरूले कहिल्यै इतिहासका यति लामो अवधिहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दैनन्।” एकै पदभित्र कति अवधिसम्मको समय समेटिन सक्छ भन्ने धारणाबारे हामीले पहिले विचार गरेका थिएनौँ, तर हामीले तुरुन्तै सम्झियौँ कि प्रकाशको पुस्तक अध्याय तेह्र, पद एघारले ठीक त्यही इतिहासलाई चिन्हित गर्दछ, र त्यसले पनि एकै पदमा त्यसो गर्दछ। पृथ्वीको पशुको इतिहास १७९८ मा आरम्भ भयो, र पृथ्वीको पशुले अजिङ्गरझैँ बोल्नु, चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामा पूरा हुन्छ।

यदि कुनै व्यक्तिले प्राविधिक रूपमा भन्नुपर्ने भए, पद चालीसले सन् १७९८ देखि पद एकचालीससम्मको इतिहासलाई समेट्छ, र पद एकचालीसमा आइतबारको व्यवस्था पहिचान गरिन्छ; त्यसैले प्रकाशको पुस्तक अध्याय तेह्रको एउटै पदभन्दा फरक रूपमा, पद चालीस वास्तवमा अलि छोटो छ, किनकि आइतबारको व्यवस्था अर्को पदमा छ, जबकि प्रकाशको पुस्तक अध्याय तेह्रमा सन् १७९८ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको अवधि एउटै पदमा समावेश गरिएको छ। सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि दानिएलको पुस्तकमा रहेको “उही भविष्यवाणीको रेखा” प्रकाशको पुस्तकमा पनि अघि बढाइएको छ, र यदि तपाईँले “रेखामाथि रेखा” को सिद्धान्त लागू गर्ने निर्णय गर्नुहुन्छ भने, प्रकाशको पुस्तक अध्याय तेह्र, पद एघारले सजिलै पद चालीसलाई अतिक्रमण गर्दै अगाडि बढ्छ।

जब तपाईं पङ्क्तिमाथि पङ्क्तिको सिद्धान्त प्रयोग गर्नुहुन्छ, तब तपाईंले यो पाउनुहुन्छ कि प्रकाश १३ को पृथ्वीको पशुको—अर्थात् संयुक्त राज्य अमेरिकाको—जुन पद ४० मा “रथहरू, जहाजहरू र घोडचढीहरू” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, त्यसको चित्रण १७९८ मा दुई सिङ भएको थुमाजस्तो पशुबाट चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा अजिङ्गरझैँ बोल्ने पशुमा परिवर्तन हुन्छ, र साथै यो पनि कि त्यो थुमाजस्तो पशुका दुईवटा सिङ छन्।

चालीसौँ पदले त्यस प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ, जब टायरकी वेश्यालाई बिर्सिइन्छ, किनकि ती सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षहरू एक राजाका दिनहरूजस्तै हुन्, र राजा भनेको एक राज्य हो। चालीसौँ पद तथा प्रकाश अध्याय तेह्रको प्रवाहका आधारमा, यशैया अध्याय तेईसका सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षसम्म शासन गर्ने बाइबलीय भविष्यवाणीको राज्य पृथ्वीको पशु हो, जसका शक्तिका दुई सीङ छन्। पृथ्वीको पशु शक्तिका दुई सीङसहित आरम्भ हुन्छ, जसले Republicanism र Protestantism लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, तर चालीसौँ पदको इतिहास एकचालीसौँ पदमा आफ्नो परिपूर्तितर्फ नजिकिँदै जाँदा, त्यसका ती दुई भविष्यवाणीगत शक्तिहरू “जहाजहरू” (आर्थिक शक्ति) र “रथहरू तथा घोडचढीहरू” (सैनिक सामर्थ्य) को रूपमा पहिचान गरिन्छन्।

यशैया अध्याय तेइसका प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षहरूको अवधिमा, सूरकी वेश्या, जो पद चालीसमा उत्तरका राजा हो, बिर्साइन्छे। तर त्यसपछि प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षहरूको अन्त्यमा उसले फेरि पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्नेछे, जसरी सोभियत संघको पतनतर्फ अग्रसर गराउने इतिहासमा गरिएको थियो, जब सबै इतिहासकारहरूले यस कुराको पुष्टि गर्छन् कि राष्ट्रपति रीगनले सोभियत संघलाई पतन गराउने उद्देश्यले बाइबलको भविष्यवाणीमा वर्णित ख्रीष्ट-विरोधीसित एउटा गोप्य गठबन्धन सुनिश्चित गरेका थिए। सन् १९८९ सम्म पुग्ने अवधिमा रीगनले पापको मानिससित गोप्य अवैध सम्बन्ध पहिले नै आरम्भ गरिसकेका थिए, यसरी नबूकदनेसरका बाजागाजाहरूले त्यो धुन अभ्यास गर्न थालेका थिए, जुन बिर्साइएकी वेश्याले गाउन थालिसकेकी थिई। त्यसै इतिहासमा यूहन्ना पावल द्वितीयको अभूतपूर्व विश्वव्यापी सेवकाइ नै त्यस “गीत र नाच” को आरम्भ थियो, जसले “सारा संसार” लाई “पशुको पछि अचम्म मान्दै लाग्न” बाध्य तुल्यायो।

चालीसौँ पदले लाओडिसियाली एड्भेन्टवादको इतिहासलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसको आरम्भ १७९८ मा सार्दिसको रूपमा भयो; त्यसपछि सार्दिसमा भएकाहरूले उन्मोचित गरिएको ज्योति स्वीकार गरे, र त्यसपछि फिलाडेल्फियाली आन्दोलन सार्दिसबाट निस्केर आयो। जब फिलाडेल्फियाली आन्दोलनले १८५६ को ज्योति अस्वीकार गर्‍यो, तब तिनीहरू १८६३ मा एक आन्दोलनबाट लाओडिसियाली मण्डलीमा रूपान्तरित भए। यसकारण त्यो मण्डली एकचालीसौँ पदमा प्रभुको मुखबाट उकेलिने ठहरिएको छ, जुन चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्था हो। चालीसौँ पदले संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहास मात्र होइन, लाओडिसियाली एड्भेन्टवादको इतिहासलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ।

लाओडिसियाली एड्भेन्टवादलाई यसको आधारबिन्दु र शक्तिका लागि परमेश्वरको वचनको दैवी ज्योति दिइयो, र संयुक्त राज्य अमेरिकाको सरकारलाई यसको आधारबिन्दु र शक्तिका लागि संयुक्त राज्य अमेरिकाको संविधानको दैवी ज्योति दिइयो। ती दुवै १७९८ मा भविष्यवाणीअनुसार सीङ्गहरूको रूपमा आरम्भ भए, र सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षहरूको अन्त्यसम्ममा धर्मत्यागी रिपब्लिकन सीङ्ग र धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्ट सीङ्ग एकै सीङ्गका रूपमा एकसाथ आउनेछन् र अजिङ्गरझैँ बोल्नेछन्।

चालीसौँ पदका दुईवटा सिङहरू सरकार र चुनिएको मण्डली हुन्, जसले भविष्यवाणीका दुई रेखाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जुन सँगसँगै अघि बढ्छन्; किनकि तिनीहरू एउटै जनावरमा रहेका दुईवटा सिङको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। जनावर जहाँजहाँ जान्छ, ती दुई सिङहरू पनि त्यहीँत्यहीँ जान्छन्, र तिनीहरूले एउटै भविष्यसूचक इतिहासमा त्यसो गर्छन्। प्रोटेस्टेन्टवादको सिङको दुईगुणा भविष्यसूचक स्वभाव छ, जसलाई लाओडिसिया र फिलाडेल्फियाले प्रतिनिधित्व गर्छन्। रिपब्लिकनवादको सिङको पनि दुईगुणा भविष्यसूचक स्वभाव छ, जसलाई रिपब्लिकन र डेमोक्रेटिक राजनीतिक दलहरूले प्रतिनिधित्व गर्छन्। प्रत्येक सिङको यस दुईगुणा स्वभावमध्ये दोस्रो पक्ष अन्तिममा उठ्छ र दानिय्येल अध्याय आठअनुसार अझ उचाइमा उठ्छ।

प्रत्येक सीङको द्वैध विशेषता ख्रीष्टको रेखामा सदुकीहरू र फरिसीहरूद्वारा दृष्टान्तित गरिएको छ, जुन रिपब्लिकन सीङमा उदारवाद (दासप्रथाको पक्षधरता, लोकतन्त्र, वोक-वाद र विश्वव्यापीकरण) र रूढीवाद (दासप्रथाको विरोध, संवैधानिक गणतन्त्र, परम्परावादीहरू, MAGA) सँग मेल खान्छ। प्रोटेस्टेन्ट सीङको द्वैध विशेषता फिलाडेल्फिया र लाओडिसिया सँग मेल खान्छ। यी दुई सीङहरूको विभाजनलाई द्वैध प्रतीकमा देखाउने विषयमा पूर्ण समानान्तरता छैन, किनकि न त प्रगतिशील उदारवाद, न त रूढीवादी MAGA-वाद नै आइतबारको व्यवस्थाको प्रश्नमा सही पक्षमा उभिन्छ; किनकि फरिसीहरू र सदुकीहरू क्रूसमा एकसाथ भएका थिए। तर चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्था, जसको प्रतिरूप क्रूस थियो, त्यसमा लाओडिसियालाई प्रभुको मुखबाट उकेलिएको हुन्छ, र फिलाडेल्फियाली सीङ तब एउटा ध्वजचिह्नको रूपमा उचालिन्छ। तथापि, दुवै सीङहरूको द्वैध स्वभाव फरिसीहरू र सदुकीहरूबीचको धर्मशास्त्रीय विवादद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र अन्यजातिहरूका लागि दूत (पावल) ख्रीष्टको इतिहासमा पहिले फरिसीहरूमध्ये फरिसी थिए।

पछिल्ला वर्षाको कार्यविधि, जो पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति हो, जब लागू गरिन्छ तब चालीसौँ पदमा महान् ज्योति उत्पन्न गर्छ। प्रकाशको पुस्तकका अध्याय दुईदेखि अठारसम्म सबै चालीसौँ पदसँग समरूपतामा छन्। यशैया अध्याय तेइसमा टायरकी वेश्याको साक्ष्य उक्त पदसँग मेल खान्छ। निश्चय नै, चालीसौँ पदमाथि राखिनुपर्ने अरू धेरै खण्डहरू पनि छन्, तर सम्भवतः चालीसौँ पदको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति प्रयोग भने चालीसौँ पद स्वयं नै हो।

चालीसौँ पदमा १७९८ मा भएको अन्त्यको समय र १९८९ मा भएको अन्त्यको समय—दुवै प्रस्तुत गरिएका छन्। यसले भविष्यवाणीका विद्यार्थीलाई १७९८ को अन्त्यको समयलाई १९८९ को अन्त्यको समयमाथि राख्न निर्देश गर्दछ। जब त्यसो गरिन्छ, चालीसौँ पदको इतिहासले दुईवटा रेखाहरू उत्पन्न गर्दछ, जसमध्ये प्रत्येक १७९८ मा सुरु हुन्छ र चाँडै आउने एकचालिसौँ पदको आइतवार सम्बन्धी व्यवस्थासम्म निरन्तर रहन्छ। १७९८ मा सुरु हुने रेखाले परमेश्वरका अन्तिम-दिनका जनहरूको आन्तरिक सन्देशलाई पहिचान गराउँछ, र १९८९ मा सुरु हुने रेखाले त्यही इतिहासकै अवधिमा परमेश्वरका अन्तिम-दिनका जनहरूको बाह्य सन्देशलाई पहिचान गराउँछ। त्यसकारण, चालीसौँ पदले आफैंभित्र प्रकाशको पुस्तकका सातवटा मण्डलीहरू र सातवटा मोहोरहरूको उही आन्तरिक र बाह्य भविष्यसूचक सम्बन्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको प्रतीकवादलाई समेटेको छ। अनि यो भविष्यसूचक घटना एकै पदमा—एकाउन्न शब्दहरूले बनेको पदमा—प्रतिनिधित्व गरिएको छ!

मिलेराइटहरूले सात मण्डलीहरू र सात मोहोरहरूको आन्तरिक–बाह्य सन्देशलाई चिने, तर तिनीहरूले यो पनि चिने कि सात तुरहीहरूले सत्यको तेस्रो रेखालाई पनि प्रतिनिधित्व गर्थे, जुन सात मण्डलीहरू र सात मोहोरहरूले प्रतिनिधित्व गरेको इतिहासको एक तत्त्व थियो। मिलरले भनेझैँ, ती तुरहीहरू रोममाथि ल्याइएका “विशिष्ट न्यायहरू” थिए। मिलेराइटहरूले बुझे कि सात तुरहीहरूले प्रतिनिधित्व गरेका परमेश्वरका न्यायहरू सात मण्डलीहरूको इतिहास र सात मोहोरहरूको समानान्तर इतिहाससँग सम्बन्धित थिए।

चालीसौँ पदले सेप्टेम्बर ११, २००१ को इतिहास समेट्छ, र त्यसैले चालीसौँ पदमा सात तुरहीहरूको भविष्यसूचक रेखा पनि समरेखित गरिएको छ। पहिलो स्वर्गदूत १७९८ मा यस उद्देश्यले आयो कि १८४४ मा न्यायको उद्घाटनको घोषणा गरियोस्। उक्त न्याय अनुसन्धानात्मक न्याय र कार्यान्वयनात्मक न्यायमा विभाजित हुन्छ। चालीसौँ पदको इतिहास अनुसन्धानात्मक न्यायको इतिहास हो, र एकचालीसौँ पददेखि माइकल उठेर उभिनुहुने समयसम्म तथा सात अन्तिम विपत्तिहरू खन्याइने समयसम्मको इतिहास कार्यान्वयनात्मक न्यायको इतिहास हो।

कार्यकारी न्याय त्यस समयमा आरम्भ हुन्छ जब संयुक्त राज्य अमेरिका अजिङ्गरझैँ बोल्छ।

जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले “बोल्छ,” र चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्था लागू गर्छ, तब प्रकाशको पुस्तक अध्याय अठारको “दोस्रो आवाज” बाबेलबाट पुरुषहरू र स्त्रीहरूलाई बाहिर बोलाउँदै “बोल्छ।”

एकचालीसौँ पदमा, जब संयुक्त राज्य अमेरिका बोल्दछ, तब आधुनिक बाबेलको त्रिविध वातावरणभित्र अझै रहेका मानिसहरूलाई प्रकाशको पुस्तक अध्याय अठारको “दोस्रो आवाज” बोल्दा बाहिर बोलाइन्छ। त्यसपछि बाहिर बोलाइनेहरूलाई एकचालीसौँ पदमा “एदोम, मोआब र अम्मोनका सन्तानहरूमध्ये मुख्य” भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको छ। यस पदमा, आधुनिक बाबेलको त्रिविध प्रतीकद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका मानिसहरू उत्तरका राजाको (पापतन्त्रको) हातबाट उम्कन्छन्। हिब्रू शब्द “उम्कनु” को अर्थ चिप्लोपनद्वारा उम्कनु हो, र यसको अन्तर्निहित अर्थ यो हो कि यो उम्काइ त्यस्तो वस्तुबाट सम्पन्न हुन्छ, जसले उम्कनुभन्दा अघिसम्म उम्कनेहरूलाई बन्दीगृहमा राखेको थियो।

बयालीसौँ पदमा पोपत्वले (उत्तरको राजा) आफ्नो तेस्रो भौगोलिक अवरोधमाथि विजय प्राप्त गर्छ, जब उसले मिश्रलाई आफ्नो अधीनमा लिन्छ, जो संयुक्त राष्ट्रसंघको प्रतीक हो, जसरी हेरोदको जन्मदिनद्वारा त्यसको पूर्वछाया देखाइएको छ, जब ऊ हेरोदियाकी छोरी सलोमी (संयुक्त राज्य अमेरिका) को छलपूर्ण नृत्यको प्रभावमा पर्छ; हेरोदियास पोपत्वको प्रतीक हो। यसले त्यो समयलाई चिन्हित गर्छ जब संयुक्त राष्ट्रसंघ (प्रकाश १७ का “दस राजाहरू”) एक घण्टाका निम्ति आफ्नो राज्य जनावरलाई दिन सहमत हुन्छन्। त्यो एक घण्टा प्रकाश ११ को “ठूलो भूकम्प” को घडी हो, र त्यही “घडी” हो जब बेबिलोनकी वेश्यामाथि न्याय गरिन्छ। बयालीसौँ पदमा, मिश्र (संयुक्त राष्ट्रसंघ) “बाँच्न सक्नेछैन।”

बयालीसौँ पदमा “उम्कनु” भनेर अनुवाद गरिएको हिब्रू शब्द एकचालीसौँ पदको हिब्रू शब्दभन्दा भिन्न छ। बयालीसौँ पदमा “उम्कनु” भन्ने शब्दको अर्थ “कुनै छुटकारा नपाउनु” हो, तर एकचालीसौँ पदले यो देखाइरहेको छ कि चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाभन्दा पहिले पोपसत्तासँग हातेमालो गर्दै आएका मानिसहरू चिप्लोपनका कारण उम्किएझैँ उम्कन्छन्। आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी सङ्कटको घडीअघि आधुनिक बेबिलोनको सहभागितामा रहेका मानिसहरूले आइतबार नै परमेश्वरको आराधनाको दिन हो भन्ने शैतानी विचार स्वीकार गर्दै आएका छन्। जब पशुको छाप लागू गरिन्छ, तब कुनै व्यक्तिले जुनसुकै कारणले त्यो स्वीकार गर्न सक्छ, वा वास्तवमै त्यसै हो भनी विश्वास गर्न सक्छ। त्यसमा विश्वास गर्नु भनेको निधारमा छाप ग्रहण गर्नु हो, र केवल त्यसलाई स्वीकार गर्नु भनेको हातमा छाप ग्रहण गर्नु हो।

जसले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पोपसत्ताको हातबाट उम्कन्छन्, तिनीहरूले ठीक त्यसै समयमा शैतानी धारणालाई अस्वीकार गर्छन् कि परमेश्वरको आराधनाको दिन सूर्यको दिन हो, जब संयुक्त राज्य अमेरिका र संयुक्त राष्ट्रसंघ रोमकी वेश्याः पोपसत्तात्मक शक्ति, उत्तरका राजा, सँग हातेमालो गरिरहेका हुन्छन्।

दानिय्येल अध्याय एघारका अन्तिम छ पदहरूको संरचनालाई, हामी पद चालीसको विचार गर्दै जाँदा, स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गर्न समय निकाल्नु महत्त्वपूर्ण छ। उत्तरका राजा, जो आधुनिक रोम हो, पृथ्वीको सिंहासनमा स्थापित हुनका लागि तीनवटा भौगोलिक अवरोधहरू जित्दछ। जसरी मूर्तिपूजक रोमले तीनवटा भौगोलिक अवरोधहरू जित्यो, र जसरी पापीय रोमले पनि त्यस्तै गर्‍यो, त्यसरी नै आधुनिक रोमले पद चालीसमा दक्षिणका राजा (पूर्व सोभियत संघ) लाई जित्दछ, त्यसपछि पद एकचालिसमा रमणीय देश (संयुक्त राज्य अमेरिका) लाई जित्दछ, र त्यसपछि पद बयालीस र त्रेचालिसमा मिश्र (संयुक्त राष्ट्रसंघ) लाई जित्दछ।

तर सिस्टर ह्वाइटको अघिल्लो उद्धरणले संकेत गरेझैँ, संयुक्त राज्य अमेरिका एकै समयमा पोपसत्ता र संयुक्त राष्ट्रसंघसँग हातेमालो गर्छ। अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध एकता चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामा सम्पन्न हुन्छ, यद्यपि दानिय्येल अध्याय ११ पद ४१ देखि ४३ सम्मले त्यस समकालीन विजयलाई क्रमिक रूपमा पहिचान गर्छ। चित्रित गरिएको क्रमले घटनाहरूको प्रवाहलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, तर ती सबै चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामै सम्पन्न हुन्छन्।

त्यस बिन्दुमा प्रकाशको पुस्तक अध्याय अठारको “दोस्रो स्वर” त्यहीँ “बोल्छ” जहाँ संयुक्त राज्य अमेरिका “बोल्छ।” जहाँ र जब शैतान बोल्छ, त्यहीँ र त्यहीँ समयमा परमेश्वर बोल्नुहुन्छ। पद चवालीसमा, पूर्व र उत्तरतर्फबाट आएका समाचारहरूले उत्तरका राजालाई विचलित तुल्याउँछन्, र पापसीको अन्तिम रक्तपात आरम्भ हुन्छ। पद चवालीस, पद बयालिस र त्रिचालीसजस्तै, पद एकचालीसमा आरम्भ हुन्छ, जब प्रकाशको पुस्तक अध्याय अठारका शक्तिशाली स्वर्गदूतले आफ्ना अरू बथानलाई बेबिलोनबाट बाहिर निस्कन आह्वान गर्न थाल्नुहुन्छ।

उहाँले प्रस्तुत गर्नुहुने सन्देश त्यही सन्देश हो जसले तेस्रो हायको इस्लामलाई उहाँको न्यायको साधन, तथा बाबेलकी वेश्याको दण्डको रूपमा चिन्हित गर्दछ। इस्लामलाई “पूर्वका समाचारहरू” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र पापतन्त्र (उत्तरका राजाको नक्कली रूप) “उत्तरका समाचारहरू” हो। दानिएल अध्याय एघार पद चालीसले अनुसन्धानात्मक न्यायलाई चिन्हित गर्दछ, र पद एकचालीसदेखि पैंतालीससम्मले कार्यान्वयनात्मक न्यायलाई चिन्हित गर्दछ।

हामी अर्को लेखमा दानिएल ११ को चालीसौँ पदको हाम्रो विचारलाई निरन्तरता दिनेछौँ।