दानिएलको पुस्तक - एक सय पचपन्नौँ

“मलाई प्रायः दस कुमारीहरूको दृष्टान्ततर्फ संकेत गरिन्छ, जसमध्ये पाँच बुद्धिमती र पाँच मूर्ख थिए। यो दृष्टान्त अक्षरशः पूरा भएको छ र हुनेछ, किनकि यसको विशेष प्रयोग यस समयका लागि छ, र तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशझैँ, यो पूरा भएको छ र समयको अन्त्यसम्म वर्तमान सत्य रहिरहनेछ।” Review and Herald, August 19, 1890.

“मत्ती 25 का दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तले पनि एड्भेन्टिस्ट जनताको अनुभवलाई चित्रण गर्दछ।” The Great Controversy, 393.

तर हे दानिय्येल, यी वचनहरू बन्द गर, र पुस्तकलाई अन्तको समयसम्म मुद्रित गर; धेरै जना यताउता दौडिनेछन्, र ज्ञान वृद्धि हुनेछ। ... अनि उहाँले भन्नुभयो, आफ्नो बाटो लाग, दानिय्येल; किनकि यी वचनहरू अन्तको समयसम्म बन्द गरिएका र मुद्रित गरिएका छन्। धेरै जना शुद्ध पारिनेछन्, निर्मल बनाइनेछन्, र जाँचिनेछन्; तर दुष्टहरूले दुष्टतापूर्वक नै गर्नेछन्; र दुष्टहरूमध्ये कसैले पनि बुझ्नेछैन; तर बुद्धिमानहरूले बुझ्नेछन्। दानिय्येल 12:4, 9, 10।

तथापि म तिमीहरूलाई सत्य नै भन्दछु; मेरो जानु तिमीहरूका निम्ति हितकर छ; किनकि यदि म गएनँ भने, सान्त्वनादाता तिमीहरूकहाँ आउनुहुनेछैन; तर यदि म गएँ भने, म उहाँलाई तिमीहरूकहाँ पठाउनेछु। अनि उहाँ आउनुहुँदा, उहाँले संसारलाई पाप, धार्मिकता, र न्यायको विषयमा दोषी ठहराउनुहुनेछ: पापको विषयमा, किनकि तिनीहरूले ममाथि विश्वास गर्दैनन्; धार्मिकताको विषयमा, किनकि म मेरा पिताकहाँ जान्छु, र तिमीहरूले मलाई फेरि देख्नेछैनौ; न्यायको विषयमा, किनकि यस संसारको शासक न्याय ठहरिएको छ। मैले तिमीहरूलाई भन्नुपर्ने अझ धेरै कुराहरू छन्, तर तिमीहरू अहिले ती सहन सक्दैनौ। तर जब उहाँ, अर्थात् सत्यका आत्मा, आउनुहुन्छ, उहाँले तिमीहरूलाई सबै सत्यमा अगुवाइ गर्नुहुनेछ; किनकि उहाँले आफ्नै तर्फबाट बोल्नुहुनेछैन; तर जे उहाँले सुन्नुहुन्छ, त्यही बोल्नुहुनेछ: र उहाँले तिमीहरूलाई आउने कुराहरू देखाउनुहुनेछ। यूहन्ना 16:7–13.

“यूहन्नालाई यी कुराहरू पवित्र दर्शनमा देखाइयो। उनले पाँच बुद्धिमान् कन्याद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको त्यो समूहलाई देखे, जसका बत्तीहरू काटछाँट गरिएका र बलिरहेका थिए, र उनी परमानन्दमा यसरी उद्गारिए, ‘यहाँ सन्तहरूको धैर्य छ; यहाँ तिनीहरू छन्, जसले परमेश्वरका आज्ञाहरू र येशूको विश्वासलाई पालन गर्छन्। अनि मैले स्वर्गबाट मलाई यसो भन्ने एउटा आवाज सुनेँ, लेख, धन्य हुन् तिनीहरू मृतकहरू, जो अबदेखि प्रभुमा मर्छन्: हो, आत्मा भन्नुहुन्छ, ताकि तिनीहरूले आफ्ना परिश्रमहरूबाट विश्राम पाऊन्; र तिनीहरूका कामहरू तिनीहरूका पछि-पछि लागिरहन्छन्।’”

“पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश सुन्ने धेरैले आफूहरू स्वर्गका बादलहरूमा ख्रीष्टलाई आउँदै गरेको देख्न जीवित रहनेछन् भनी सोचे। यदि सत्यमा विश्वास गर्छौं भनी दाबी गर्ने सबैले बुद्धिमती कुँवारीहरूझैँ आफ्नो भाग पूरा गरेका भए, यो सन्देश अहिलेसम्म हरेक राष्ट्र, कुल, भाषा, र मानिसहरूसम्म घोषणा गरिसकिएको हुनेथियो। तर पाँच बुद्धिमती थिए र पाँच मूर्ख। सत्य त ती दसै कुँवारीद्वारा घोषणा गरिनु पर्ने थियो, तर तिनीहरूमध्ये केवल पाँचले मात्र आफूहरूकहाँ आएको ज्योतिमा हिँड्ने त्यस समूहमा सम्मिलित हुन आवश्यक प्रबन्ध गरेका थिए। तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश आवश्यक थियो। यो घोषणा गरिनु पर्ने थियो। पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूअन्तर्गत दुलहालाई भेट्न निस्केकामध्ये धेरैले संसारलाई दिइनुपर्ने अन्तिम परीक्षा लिने सन्देश, अर्थात् तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश, अस्वीकार गरे।”

“त्यस्तै कार्य त्यतिबेला सम्पन्न गरिनेछ जब प्रकाश १८ मा प्रतिनिधित्व गरिएको त्यो अर्को स्वर्गदूतले आफ्नो सन्देश दिन्छ। पहिलो, दोस्रो, र तेस्रो स्वर्गदूतहरूको सन्देश पुनः दोहोरिनुपर्नेछ। मण्डलीलाई यो आह्वान दिइनेछ, ‘हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूमा सहभागी नहोओस्।’ ‘महान् बाबेल ढलेको छ, ढलेको छ, र दुष्टात्माहरूको बासस्थान, प्रत्येक अशुद्ध आत्माको अड्डा, र प्रत्येक अशुद्ध तथा घृणित पक्षीको पिँजडा बनेको छ। किनकि सबै जातिहरूले त्यसका व्यभिचारको प्रकोपको दाखरस पिएका छन्, र पृथ्वीका राजाहरूले त्यससँग व्यभिचार गरेका छन्, र पृथ्वीका व्यापारीहरू त्यसको विलासिताको प्रशस्तताद्वारा धनवान बनेका छन्…. हे मेरा मानिसहरू हो, त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूमा सहभागी नहोओ, र तिमीहरूले त्यसका विपत्तिहरूमध्ये केही पनि नपाओ; किनकि त्यसका पापहरू आकाशसम्म पुगेका छन्, र परमेश्वरले त्यसका अधर्महरू स्मरण गर्नुभएको छ’ [प्रकाश १८:२–५]।

“यस अध्यायको प्रत्येक पदलाई लिनुहोस्, र यसलाई सावधानीपूर्वक पढ्नुहोस्, विशेष गरी अन्तिम दुई पदहरूलाई: ‘र दीपकको ज्योति तेरो बीचमा अब कहिल्यै पनि चम्कनेछैन; र दुलहा र दुलहीको स्वर तेरो बीचमा अब कहिल्यै पनि सुनिनेछैन: किनकि तेरा व्यापारीहरू पृथ्वीका महान् मानिसहरू थिए; किनकि तेरा जादूटोनाद्वारा सबै राष्ट्रहरू भ्रमित पारिए। अनि त्यसमा अगमवक्ताहरूको, पवित्रजनहरूको, र पृथ्वीमा मारिएकाहरू सबैको रगत भेटियो।’”

“दश कुँवारीहरूको दृष्टान्त स्वयं ख्रीष्टद्वारा दिइएको थियो, र त्यसका प्रत्येक विवरणलाई सावधानीपूर्वक अध्ययन गरिनुपर्छ। यस्तो समय आउनेछ जब ढोका बन्द हुनेछ। हामी या त बुद्धिमती वा मूर्ख कुँवारीहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छौँ। अहिले हामी छुट्याउन सक्दैनौँ, न त को बुद्धिमती छन् र को मूर्ख छन् भनी भन्न हामीलाई अधिकार नै छ। सत्यलाई अधर्ममा थामिराख्नेहरू पनि छन्, र बाह्य रूपमा तिनीहरू बुद्धिमतीजस्तै देखिन्छन्।” Manuscript Releases, volume 16, 270.

अनि तिनीहरूले सिंहासनको सामु, ती चार जीवित प्राणीहरूको सामु, र प्राचीनहरूको सामु मानौं एउटा नयाँ गीत गाए; र पृथ्वीबाट उद्धार गरिएका ती एक लाख चौवालीस हजार बाहेक त्यो गीत कसैले सिक्न सकेन। यी तिनीहरू हुन्, जो स्त्रीहरूसँग अशुद्ध भएका छैनन्; किनकि तिनीहरू कुमारीहरू हुन्। यी तिनीहरू हुन्, जो थुमाको पछि जहाँजहाँ उहाँ जानुहुन्छ त्यहीँ त्यहीँ लागिरहन्छन्। यी मानिसहरूमध्येबाट उद्धार गरिएका हुन्, परमेश्वर र थुमाका निम्ति पहिलो फल भएर। अनि तिनीहरूको मुखमा कुनै छल पाइएन; किनकि तिनीहरू परमेश्वरको सिंहासनको सामु निष्कलंक छन्। प्रकाश 14:3–5.

तर हे दानियल, तिमी यी वचनहरू बन्द गर, र पुस्तकलाई अन्तको समयसम्म मुद्रांकित गरेर राख; धेरै जना यताउता दौडिनेछन्, र ज्ञान वृद्धि हुनेछ। तब म, दानियलले, हेरेँ, र हेर, अरू दुई जना उभिरहेका थिए—एक जना नदीको किनारको यस पारि, र अर्को जना नदीको किनारको त्यस पारि। अनि तिनीहरूमध्ये एक जनाले मलमलको वस्त्र पहिरिएको त्यस पुरुषलाई, जो नदीका पानीमाथि थिए, भने, “यी अद्भुत घटनाहरूको अन्तसम्म पुग्न कति समय लाग्नेछ?” अनि मैले मलमलको वस्त्र पहिरिएको त्यस पुरुषलाई, जो नदीका पानीमाथि थिए, सुनेँ, जब उनले आफ्नो दाहिने हात र देब्रे हात स्वर्गतर्फ उठाए, र सधैँभरि जीवित रहनुहुनेको नाउँमा शपथ खाए कि यो एक समय, दुई समय, र आधा समयसम्म रहनेछ; र जब उसले पवित्र प्रजाको शक्ति चकनाचूर पार्ने काम पूरा गरिसकेको हुनेछ, तब यी सबै कुरा समाप्त हुनेछन्। अनि मैले सुनेँ, तर बुझिनँ; तब मैले भनेँ, “हे मेरा प्रभु, यी कुराहरूको अन्त के हुनेछ?” अनि उनले भने, “आफ्नो बाटो लाग, दानियल; किनकि यी वचनहरू अन्तको समयसम्म बन्द गरिएका र मुद्रांकित गरिएका छन्। धेरै जना शुद्ध पारिनेछन्, सेता बनाइनेछन्, र जाँचिनेछन्; तर दुष्टहरूले दुष्टतापूर्वक नै व्यवहार गर्नेछन्; र दुष्टहरूमध्ये कसैले पनि बुझ्नेछैन; तर बुद्धिमानहरूले बुझ्नेछन्।” दानियल 12:4–10।

त्यसपछि मैले एक जना पवित्र जनले बोलिरहेको सुनेँ, र अर्को एक जना पवित्र जनले बोलिरहेका ती निश्चित पवित्र जनलाई भने, “नित्य बलिदान, उजाड पार्ने अपराध, अनि पवित्रस्थान र सेनादल दुवैलाई खुट्टाले कुल्चिन दिइने विषयको दर्शन कहिलेसम्म रहनेछ?” अनि उनले मलाई भने, “दुई हजार तीन सय दिनसम्म; त्यसपछि पवित्रस्थान शुद्ध पारिनेछ।” दानियल 8:13, 14

“‘त्यसपछि स्वर्गको राज्य दस कुमारीहरूसँग तुलना गरिनेछ, जसले आफ्ना बत्तीहरू लिएर दुलहालाई भेट्न बाहिर निस्के। तिनीहरूमध्ये पाँच जना बुद्धिमती थिए, र पाँच जना मूर्ख। मूर्खहरूले आफ्ना बत्तीहरू त लिए, तर आफूसँग तेल लगेन्; तर बुद्धिमतीहरूले आफ्ना बत्तीसँगै भाँडाहरूमा तेल पनि लगे। दुलहा ढिला गरेकाले तिनीहरू सबै निद्रा लागेर सुतिहाले। अनि मध्यरातमा यो पुकारा भयो, ‘हेर, दुलहा आउँदैछन्; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क।’ तब ती सबै कुमारीहरू उठे र आफ्ना बत्तीहरू मिलाए। अनि मूर्खहरूले बुद्धिमतीहरूलाई भने, ‘तिमीहरूको तेलबाट हामीलाई देऊ, किनकि हाम्रा बत्तीहरू निभ्न लागेका छन्।’ तर बुद्धिमतीहरूले जवाफ दिएर भने, ‘होइन; नत्रता हामी र तिमीहरू दुवैका लागि नपुग्न सक्छ; बरु बेच्नेहरूकहाँ जाऊ, र आफ्ना लागि किन।’ अनि तिनीहरू किन्न जाँदै गर्दा दुलहा आए; र जो तयार थिए, तिनीहरू उहाँसँग विवाह-भोजमा भित्र पसे; अनि ढोका बन्द गरियो। त्यसपछि अरू कुमारीहरू पनि आएर भने, ‘प्रभु, प्रभु, हामीलाई खोलिदिनुहोस्।’ तर उहाँले जवाफ दिएर भन्नुभयो, ‘साँच्‍चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, म तिमीहरूलाई चिन्दिनँ।’ त्यसैले जागा रहो; किनकि मानिसको पुत्र जुन दिन र जुन घडीमा आउनुहुन्छ, त्यो तिमीहरू जान्दैनौ।’”

“हामी अहिले अत्यन्तै संकटपूर्ण समयमा जीवन बिताइरहेका छौँ, र हामीमध्ये एक जनाले पनि ख्रीष्टको आगमनको तयारी खोज्न ढिलो गर्नु हुँदैन। कसैले पनि मूर्ख कुमारीहरूको उदाहरण पछ्याएर यो नसोचोस् कि त्यस समय खडा हुन योग्य चरित्रगत तयारी प्राप्त गर्न सङ्कटको घडी आउञ्जेल पर्खनु सुरक्षित हुनेछ। पाहुनाहरूलाई भित्र बोलाइएर जाँच गरिने बेला ख्रीष्टको धार्मिकता खोज्नका लागि धेरै ढिलो भइसकेको हुनेछ। अहिले नै ख्रीष्टको धार्मिकता धारण गर्ने समय हो,—त्यो विवाहको पोशाक, जसले तिमीलाई थुमाको विवाह-भोजमा प्रवेश गर्न योग्य बनाउनेछ। दृष्टान्तमा, मूर्ख कुमारीहरूलाई तेल माग्दै गरेका र आफ्नो मागअनुसार त्यो प्राप्त गर्न असफल भएका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। यसले ती मानिसहरूको प्रतीक गर्दछ, जसले सङ्कटको समयमा खडा हुन सक्ने चरित्र विकास गरेर आफूलाई तयार पारेका छैनन्। मानौँ तिनीहरू आफ्ना छिमेकीहरूसँग गएर यसो भनिरहेका छन्, मलाई तिम्रो चरित्र देऊ, नत्र म नष्ट हुनेछु। जो बुद्धिमान् थिए, तिनीहरूले आफ्ना तेल मूर्ख कुमारीहरूको झिम्किँदै गरेका दीपकहरूमा दिन सकेनन्। चरित्र हस्तान्तरणयोग्य हुँदैन। यो किनबेच गरिने वस्तु होइन; यो आर्जन गरिनुपर्ने कुरा हो। प्रभुले प्रत्येक व्यक्तिलाई अनुग्रह-अवधिका घडीहरूमा धार्मिक चरित्र प्राप्त गर्ने अवसर दिनुभएको छ; तर उहाँले यस्तो कुनै उपाय प्रदान गर्नुभएको छैन, जसद्वारा एक मानव प्रतिनिधिले अर्को व्यक्तिलाई कठोर अनुभवहरूबाट गुज्रेर, महान् शिक्षकबाट पाठहरू सिकेर विकास गरेको चरित्र हस्तान्तरण गर्न सकोस्, ताकि उसले परीक्षामा धैर्य प्रकट गर्न सकोस् र विश्वासको अभ्यास गर्न सकोस्, जसद्वारा उसले असम्भवताका पहाडहरू हटाउन सकोस्। प्रेमको सुगन्ध अरूलाई हस्तान्तरण गर्नु असम्भव छ,—अर्कोलाई नम्रता, कुशलता, र दृढ निरन्तरता दिनु असम्भव छ। एक मानव हृदयले अर्को हृदयमा परमेश्वर र मानवताको प्रेम खन्याउन असम्भव छ।”

“तर त्यो दिन आउँदैछ, र त्यो हामीमाथि निकट आइपुगेको छ, जब चरित्रको प्रत्येक पक्ष विशेष प्रलोभनद्वारा प्रकट गरिनेछ। जो सिद्धान्तप्रति सत्यनिष्ठ रहन्छन्, जसले अन्तसम्म विश्वासको अभ्यास गर्छन्, तिनीहरू नै हुनेछन् जसले आफ्नो अनुग्रह-अवधिका अघिल्ला घडीहरूमा परीक्षा र सङ्कटमुनि सत्यनिष्ठ प्रमाणित भएका छन्, र ख्रीष्टको सदृश्यताअनुसार चरित्र निर्माण गरेका छन्। ख्रीष्टसँग घनिष्ठ परिचय विकास गरेका, र उहाँको ज्ञान र अनुग्रहद्वारा ईश्वरीय स्वभावका सहभागी भएका व्यक्तिहरू नै त्यस्ता हुनेछन्। तर कुनै पनि मानव प्राणीले अर्कोलाई हृदयको समर्पण र मनका उदात्त गुणहरू दिन सक्दैन, न त उसको अभावलाई नैतिक शक्तिद्वारा पूरा गर्न सक्छ। हामी प्रत्येकले एक-अर्काका लागि धेरै गर्न सक्छौँ, मानिसहरूलाई ख्रीष्टजस्तो उदाहरण दिएर, यसरी तिनीहरूलाई त्यो धार्मिकताका लागि ख्रीष्टकहाँ जान प्रभाव पार्दै, जसविना तिनीहरू न्यायमा खडा रहन सक्दैनन्। मानिसहरूले प्रार्थनापूर्वक चरित्र-निर्माणको यस महत्त्वपूर्ण विषयलाई विचार गर्नुपर्छ, र आफ्ना चरित्रहरू ईश्वरीय नमूनाअनुसार गठन गर्नुपर्छ।” The Youth Instructor, January 16, 1896.