दानिय्येलको पुस्तक - एक सय चौंसट्ठी नम्बर

दानिय्येल ११ को सोह्रौँ पदमा, ई.पू. ६३ मा पोम्पेईद्वारा यहूदा र यरूशलेमको विजय प्रस्तुत गरिएको छ। यसले यही अध्यायको एकचालीसौँ पदको परिपूर्तिमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउने सन्डे कानूनको प्रतिनिधित्व गर्दछ। उक्त पदसँग सम्बन्धित इतिहासले सहर कब्जा गरिँदै गर्दा भइरहेको एक गृहयुद्धलाई पहिचान गराउँछ, यसरी अहिले संयुक्त राज्य अमेरिकामा भइरहेको अमेरिकी गृहयुद्धको पुनरावृत्तिलाई पनि चिनाउँछ। गोली चलेको होस् वा नचलेको होस्, अहिले संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि नियन्त्रणका लागि दुई वर्गबीच संघर्ष चलिरहेको छ। जब पोम्पेईले यरूशलेमलाई विजय गर्‍यो, त्यसले यो संकेत गर्‍यो कि ईस्वी सन् ७० मा विनाश नभएसम्म यरूशलेम रोमी अधिकारअन्तर्गत रहनेछ। यसरी, यसले चाँडै आउने सन्डे कानूनको प्रतीकात्मक पूर्वछाया दियो, जसले बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको अन्त्यलाई चिह्नित गर्छ।

पोम्पेई उक्त खण्डमा चिनाइएका चार रोमी शक्तिहरूमध्ये पहिलो हो। मार्क एन्टनी, जो एक रोमी थियो, उसलाई पनि चिनाइएको छ; तर रोमी अगुवाहरूका रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएका ती चार शक्तिहरूमध्ये एन्टनीले रोमविरुद्ध विद्रोह गरी मिश्रसँग गठबन्धन गरेको रोमी नेतृत्वको प्रतिनिधित्व गर्दछ। पोम्पेई, जुलियस कैसर, अगस्टस कैसर र टाइबेरीयस कैसर—यी चार रोमीहरू पृथ्वीका जनावरको गणतान्त्रिक सिङका चार पुस्ताहरूको प्रतिनिधित्व गर्न भविष्यवाणीगत रूपमा प्रयोग गरिएका छन्।

१८६३ को पुस्तामा भएको अमेरिकी गृहयुद्धको विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्ने पोम्पेईले अन्तिम पुस्ता र अहिले चलिरहेको वर्तमान “गृहयुद्ध” लाई पनि चित्रित गर्दछ। जुलियस सीजरले दोस्रो पुस्तालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जब संयुक्त राज्य अमेरिका राष्ट्रहरूमध्ये प्रमुख राष्ट्रका रूपमा दृढतापूर्वक स्थापित भएको थियो; तर १९१३ मा उसको हत्या गरियो, जब वित्तीय प्रणालीको सार्वभौमिकता वैश्विक बैंकिङ प्रणालीलाई दिइयो, र एक विश्व सरकारका लागि कार्य आरम्भ भयो। सीजर अगस्टसले पहिलो दुई विश्वयुद्धका गौरवपूर्ण वर्षहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जब रक्तपातको बाबजुद पनि संयुक्त राज्य अमेरिका संसारको ईर्ष्याको विषय बन्यो। त्यसपछि अन्तिम पुस्तामा, आफ्नो मद्यपान र ख्रीष्टको क्रूसारोपणका लागि परिचित टाइबेरियस सीजरले, जोन एफ. केनेडी—पहिलो क्याथोलिक राष्ट्रपति—को निर्वाचनसँग मूलतः आरम्भ भएको अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, यसरी रोमसमक्ष निहुरिने पुस्ताको पहिचान गराउँदै।

पोम्पेयसँग सम्बन्धित यी भविष्यवाणीसम्बन्धी विषयहरू महत्त्वपूर्ण छन्, तर हामी हाल पोम्पेय र सोह्रौँ पदभन्दा अघिको भविष्यसूचक इतिहासमा केन्द्रित छौँ—त्यो इतिहास अध्यायका पहिलो दुई पदहरूमा आरम्भ हुन्छ, जहाँ 1989 लाई अन्त्यको समयका रूपमा पहिचान गरिएको छ, र त्यसपछि रेगनपछिको धनी छैटौँ राष्ट्रपतिलाई औँल्याइन्छ, जसले वैश्वीकरणवादीहरूलाई उत्तेजित गर्छ, जुन कुरा ट्रम्पले निश्चय नै सम्पन्न गरेका छन्।

ट्रम्पको कूरसपछिको चौथो शासक, धनाढ्य फारसी राजा क्षयर्षद्वारा रूपकात्मक रूपमा चित्रित गरिएको छ, जसलाई एस्तेरको कथामा अहश्वेरोश भनेर पनि चिनिन्छ। ती पदहरूमा, क्षयर्षपछिको अर्को राजा तेस्रो पदमा उल्लिखित सिकन्दर महान् हो। ऐतिहासिक रूपमा क्षयर्ष र सिकन्दर महान्का बीचमा आठ शासकहरू थिए। ट्रम्पदेखि, सिकन्दर महान्द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक विश्व सरकारसम्म, दस राजाहरू प्रतिनिधित्व गरिएका छन्; ट्रम्प पहिलो र सिकन्दर अन्तिम हुन्।

अगमवाणीसम्बन्धी रेखाहरूले यो पहिचान गराउँछन् कि संसारको अन्त्यमा पृथ्वीका सबै राजाहरूले पोपतन्त्रसँग व्यभिचार गर्नेछन्, र ती राजाहरूलाई “दश राजा” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। आहाब, जो दशगुणी राज्यको शिर थियो, र जसको विवाह ईजेबेलसँग भएको थियो, यस तथ्यको प्रतिनिधित्व गर्दछ कि यद्यपि सबै दश राजाहरूले पोपतन्त्रसँग व्यभिचार गर्छन्, तथापि त्यसो गर्ने पहिलो एक प्रमुख राजा हुन्छ। पोपतन्त्रलाई पहिलो पटक पृथ्वीको सिंहासन दिइँदा त्यो प्रमुख राजा फ्र्याङ्कहरूका राजा क्लोभिस (फ्रान्स) सन् 496 मा थिए। यो यस तथ्यसँग मेल खान्छ कि पोपतन्त्रले फ्रान्सलाई क्याथोलिक मण्डलीको जेठो छोरा, र क्याथोलिक मण्डलीकी ज्येष्ठ पुत्रीको उपाधि दिएको थियो।

सभ्य संसारको सिंहासनमा रोमलाई स्थापित गर्ने कार्यमा फ्रान्सले सम्पन्न गरेको भविष्यसूचक कार्यले संयुक्त राज्य अमेरिकाको भविष्यसूचक कार्यको प्रतीकात्मक रूप धारण गर्दछ। बाइबलको भविष्यवाणीमा उल्लिखित आइतबारको व्यवस्था संयुक्त राज्य अमेरिकामा आरम्भ हुन्छ, र त्यसपछि पृथ्वीका हरेक राष्ट्रले त्यस उदाहरणलाई अनुसरण गर्छन्। भविष्यवाणीको पंक्ति पछिपंक्ति यस तथ्यलाई चिन्हित गर्छ कि दस राजाहरूमध्ये प्रमुख राजा, अर्थात् अन्तिम दिनहरूमा पापको मानिससँग सर्वप्रथम र प्रमुख रूपमा व्यभिचार गर्ने, संयुक्त राज्य अमेरिका नै हो। यद्यपि पद दुई र तीनमा पहिलो धनी राजा जर्क्सीस र अन्तिम राजा सिकन्दर महान्‌का बीचमा कुनै राजाहरू प्रस्तुत गरिएका छैनन्, इतिहासले दस राजाहरूलाई चिन्हित गर्छ। दस संख्याले परीक्षाको प्रतिनिधित्व गर्छ, र यसले महासंघको पनि प्रतिनिधित्व गर्छ।

संसारले सामना गरिरहेको परीक्षा भनेको सारा विश्वव्यापी व्यवस्थाको स्थापना हो, जसलाई पशुको प्रतिमाको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। त्यो परीक्षा संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबाट आरम्भ हुन्छ र पृथ्वीका हरेक राष्ट्रले त्यस उदाहरणलाई पछ्याउँदा अन्त्य हुन्छ। येशूले सधैं कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसको आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ, त्यसैले दोस्रो र तेस्रो पदमा धनी राजादेखि अलेक्जेन्डरसम्मका बीचमा कुनै पनि राजाहरू सूचीबद्ध नगरिए तापनि, इतिहासले एउटा परीक्षण-प्रक्रियालाई पहिचान गर्दछ, जुन सबैभन्दा धनी राष्ट्रपतिबाट सुरु हुन्छ, जो भ्रष्ट राजनीतिक व्यवस्थामा सहभागी भएर धन उत्पन्न गरेको कारणले होइन, तर आफ्ना व्यावसायिक प्रयत्नहरूबाट धनी भएको थियो।

अमेरिका भन्ने नाम “अमेरिगो” नामको ल्याटिन रूपबाट व्युत्पन्न भएको हो, जुन इटालियन अन्वेषक अमेरिगो भेस्पुचीबाट आएको हो। उनी एक अन्वेषक तथा जलमार्ग-निर्देशक थिए, जसले पन्ध्रौँ शताब्दीको उत्तरार्ध र सोह्रौँ शताब्दीको प्रारम्भमा नयाँ संसारतर्फ अनेक यात्राहरू गरे। समग्रमा, भेस्पुचीका अन्वेषणहरू ती प्रायोजकहरू र संरक्षकहरूको आर्थिक समर्थन तथा पूँजीगत लगानीद्वारा सम्भव भएका थिए, जसले नयाँ संसारको अन्वेषणमा नाफा, विस्तार, र प्रतिष्ठाका सम्भावित अवसरहरू देखेका थिए। “अमेरिका” भन्ने नाम नाफा उत्पादन गर्ने प्रयत्नको एउटा प्रतीक हो।

येशूले सधैँ कुनै वस्तुको अन्त्यलाई त्यसको आरम्भसँगै दृष्टान्तद्वारा प्रस्तुत गर्नुहुन्छ, र मेदो-फारसको दुई-सिङ्गे राज्यबाट अलेक्जेन्डर महानद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक विश्व-शासनतर्फको पुललाई प्रतिनिधित्व गर्ने ती दस राजाहरूको आरम्भ धनवान् राजासँग हुन्छ, जो फ्रान्स र अहाबद्वारा प्रतिरूपित राज्यको अध्यक्ष हो, र जो अलेक्जेन्डर महानद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको शिर पनि बन्नेछ, जब सम्पूर्ण संसार संयुक्त राज्य अमेरिकाको शक्तिसँग सम्बन्धित आर्थिक व्यवस्थासामु सामना गरिनेछ, किनकि त्यसले क्याथोलिक चर्चअगाडि निहुरिन सम्पूर्ण संसारलाई बाध्य पार्नेछ, यदि तिनीहरू किन्न र बेच्न सक्षम हुन चाहन्छन् भने।

प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रको सातौँ राज्य भनेको दस राजा हुन्, र ती दस राजामध्ये एक भविष्यसूचक विशेषता यो हो कि तिनीहरू “छोटो समय” मात्र टिकिरहन्छन्, त्यसपछि तिनीहरूले आफ्नो सातौँ राज्य बाबेलकी वेश्यालाई दिन सहमत हुन्छन्, जुन केवल “एक घण्टा” मात्र एकसाथ रहन्छ। भविष्यसूचक दृष्टिले तिनीहरूले त्यो सहमति स्वीकार गर्नुको कारण यो हो कि तिनीहरू बाबेलको दाखमद्यले मतवाला भएका छन्। ऐतिहासिक रूपमा हेर्दा सिकन्दर महान् पनि छोटो समय मात्र शासन गरे, किनकि उनको राज्य स्थापना भएजत्तिकै चाँडै उनको जीवन अन्त भयो, किनभने उनले आफूलाई पिएर मृत्युमा पु¥याए; यसरी उनले संयुक्त राष्ट्रसंघका दस राजाहरूको छोटो समय र मतवालापनलाई प्रतीकात्मक रूपमा देखाउँछन्। सिकन्दर महान् उठ्नेबित्तिकै तोडिए, र उनको राज्य चार वायुहरूलाई दिइयो, जसले उनको पूर्व राज्यलाई पुनःस्थापित गर्ने पछिको संघर्षलाई चिन्नाउँछ।

अलेक्जेन्डरको राज्य जति छिट्टै एकीकृत भयो, त्यति नै छिट्टै विघटित पनि भयो, किनकि यसले अन्तिम दिनहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, जसमा अगमवाणी तीव्र गतिमा पूरा हुने रूपमा चिन्हित गरिएको छ।

इस्लामको तेस्रो विपत्ति पहिलो र दोस्रो विपत्तिका भविष्यसूचक विशेषताहरूको आधारमा स्थापित छ। पहिलो विपत्तिमा एउटा अवधि थियो, जुन मोहम्मदको आगमनसँगै आरम्भ भयो र त्यसपछिको अर्को अवधिसम्म जारी रह्यो, जसलाई “पाँच महिना” वा एक सय पचास वर्ष भनेर चिनिन्छ, जस अवधिमा इस्लामले रोमका सेनाहरूलाई “पीडा दिने” थियो। यो एक सय पचास वर्षको समय-भविष्यवाणीको अन्त्यले एकैसाथ तीन सय एकान्नब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको भविष्यवाणीको आरम्भलाई चिह्नित गर्दछ, जस अवधिमा दोस्रो विपत्तिको इस्लामले त्यसपछि रोमका सेनाहरूलाई “मार्ने” थियो।

सेप्टेम्बर 11, 2001 ले पहिलो धिक्कारका मुहम्मदद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अवधिको आगमनलाई चिन्हित गर्‍यो, जसमा अक्टोबर 7, 2023 पनि समावेश छ, जसले त्यस अवधिको प्रारम्भलाई सूचित गर्छ जब इस्लामले प्राचीन शाब्दिक “Glorious Land” मा—जो संयुक्त राज्य अमेरिकाको एक प्रतीकात्मक प्रतिनिधि हो—“रोमका सेनाहरू” लाई “हानी पुर्‍याउने” थियो; र अक्टोबर 7, 2023 देखि, इस्लामद्वारा रोमको सेनामाथि गरिएका आक्रमणहरू, यस लेखनको मिति फेब्रुअरी 17, 2024 सम्म आइपुग्दा, दुई सय नजिक पुगिरहेका छन्।

चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थामा संयुक्त राज्य अमेरिका बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा “मारिन्छ”, जुन इस्लामी आक्रमणका तीन सय एकान्नब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनसँग समानान्तर छ; ती आक्रमणहरूले रोमका अघिल्ला सेनाहरूलाई मारेका थिए, जब तिनीहरूको तेस्रो महान् जिहादको युद्ध तीव्र हुँदै जान्छ। जब मिखाएल उठ्नुहुन्छ, मानवको अनुग्रह-अवधि समाप्त हुन्छ, र सात अन्तिम विपत्तिहरूका समयमा चारै बतास पूर्ण रूपमा छोडिन्छन्।

“चार वायुहरू” सिस्टर ह्वाइटद्वारा “एक क्रोधित घोडा, जो छुट्टिन र आफ्नो मार्गमा मृत्यु र विनाश ल्याउन खोजिरहेको छ” भनी चित्रित गरिएका छन्, र जब कृपाको समय समाप्त हुन्छ तब तिनीहरू पूर्ण रूपमा छोडिन्छन्। तिनीहरू दोस्रो हायमा “चार स्वर्गदूत” का रूपमा छोडिएका भनी चित्रित गरिएका थिए, चार वायुहरूका रूपमा होइन।

“चार बतासहरू”, वा “चार स्वर्गदूतहरू”, दुवै इस्लामका प्रतीकहरू हुन्, जसरी त्यो प्रतीक प्रयोग गरिएको सन्दर्भले निर्धारण गर्छ। जब सिकन्दर महान् उठे, उनको राज्य, जसले सातौँ राज्यलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, अर्थात् अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध राज्यको एक तिहाइ; “ऊ उठेपछि, उसको राज्य टुक्रा-टुक्रा पारिनेछ, र आकाशका चार बतासतर्फ विभाजित गरिनेछ।” जब मानवको अनुग्रह-अवधि समाप्त हुन्छ, चार बतासहरू, वा चार स्वर्गदूतहरू, मुक्त गरिनेछन्, र तिनीहरूले उसको राज्यलाई तोड्नेछन्, किनकि उसको राज्य “टुक्रा-टुक्रा पारिनेछ।” तब ती दश राजाहरू र तिनका साझेदारहरू, अर्थात् वैश्वीकरणवादी व्यापारीहरू, टाढा उभिएर विलाप गर्नेछन् र रुनेछन्।

दस राजाहरूको आर्थिक संरचना इस्लामको “पूर्वी हावा” द्वारा भंग गरिन्छ।

इस्लामको “पूर्वी वायु” ले “तिनीहरूको विनाशको दिनमा” ती दस राजाहरूको राज्यलाई चकनाचूर पार्दछ, जसरी सिकन्दर महान्को राज्य “टुक्र्याइयो” र चार वायुतर्फ दिइयो भनेर चित्रित गरिएको छ। दानिएल अध्याय एघारमा घटिसकेको इतिहासको धेरै भाग अध्याय एघार आफ्नो अन्तिम परिपूर्तितर्फ पुग्दा पुनः दोहोरिनेछ। ती इतिहासहरूलाई कहाँ ठीकसँग विभाजित गर्नुपर्छ भन्ने कुरा निर्धारण गर्नु भविष्यवाणीका विद्यार्थी हुन बोलाइएकाहरूको भविष्यसूचक कार्य हो। दानिएल अध्याय एघारका अन्तिम छ पदहरू मानव अनुग्रह-अवधिको समाप्तिमा, जब मीकाएल उठ्नुहुन्छ, त्यहीँ समाप्त हुन्छन्। जब सिकन्दर महान्को राज्य चार वायुतर्फ विभाजित हुन्छ, त्यसले अनुग्रह-अवधिको समाप्तिलाई जनाउँछ, र यो पनि संकेत गर्दछ कि पाँचौँ पददेखि अगाडिको आगामी भविष्यसूचक इतिहासलाई एउटा नयाँ भविष्यसूचक रेखाको रूपमा ग्रहण गरिनुपर्छ।

पद पाँचदेखि पद सोह्रसम्मले सन् ५३८ देखि चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासलाई पहिचान गर्दछ। पद पाँचदेखि नौसम्मले सन् ५३८ मा आरम्भ भएर सन् १७९८ मा अन्तको समयमा समाप्त भएको पोपीय शासनका एक हजार दुई सय साठी वर्षको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पद दसले त्यस इतिहासलाई पहिचान गर्दछ, जसले पद चालीसको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ, जब पोपसत्ताले अन्तको समयमा सन् १९८९ मा सोभियत संघलाई बहाएर लग्यो। पद एघार र बाह्रले युक्रेनमा हाल भइरहेको प्रतिनिधिमार्फत् युद्धलाई पहिचान गर्दछ, जसमा पुटिन र रूसले विजय प्राप्त गर्नेछन्, तर पुटिनको विजयपछिको परिणाम “निनवेहको युद्ध” र “खोस्रोसको पतन” सँग समानान्तर हुनेछ, जुन “त्यो कुञ्जी” थियो जसले “अथाह खाडल” खोलेर पहिलो हायको इतिहासमा इस्लामलाई मुक्त गर्‍यो।

पुटिनको अल्पकालीन विजयको परिणामस्वरूप, संयुक्त राज्य अमेरिकाले, पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्ममा, प्रतिनिधि युद्धमा विजय प्राप्त गर्नेछ; अर्थात्, त्यो प्रतिनिधि युद्धको निष्कर्ष हुनेछ, जुन दोस्रो विश्वयुद्धदेखि सञ्चालन हुँदै आएको थियो। यस खण्डले तीन युद्धहरूलाई पहिचान गर्दछ: पहिलो युद्ध १९८९ मा समाप्त भयो, पद दस र चालीसको परिपूर्तिमा; दोस्रो, हाल युक्रेनमा भइरहेको युद्धले, पद एघार र बाह्रलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ; र तेस्रो प्रतिनिधि युद्ध, जसले संयुक्त राज्य अमेरिकाको अन्तिम विजयलाई जनाउँछ, पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्ममा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

पद पाँचदेखि पद पन्ध्रसम्म प्रस्तुत गरिएका यी चार अवधिहरूबारे जे कुरा पहिचान गरिनुपर्छ, त्यो यो हो कि अन्तिम दुई अवधिहरू, जसले युक्रेनमा चलिरहेको वर्तमान युद्ध र त्यसपछि संयुक्त राज्य अमेरिकाको प्रतिशोधलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, सिलबन्दीको समयमा घटित हुन्छन्। पद सोह्रले संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतवारको व्यवस्था पहिचान गर्दछ। पद पाँचदेखि दशसम्मले ५३८ देखि १७९८ मा अन्तको समयसम्मको इतिहास, र त्यसपछि १९८९ मा अन्तको समयसम्मको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। त्यसकारण, पद एघारदेखि पन्ध्रसम्म प्रतिनिधित्व गरिएका अन्तिम प्रोक्सी युद्धका दुई युद्धहरू, इजकिएल अध्याय बाह्रले हरेक दर्शनको प्रभाव पूरा हुन्छ भनी पहिचान गर्ने अवधिभित्रै पूरा हुन्छन्।

ती दर्शनहरू इजकिएललाई “पाङ्ग्राभित्र पाङ्ग्रा” को रूपमा प्रस्तुत गरिएका थिए, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले “मानवीय घटनाहरूको जटिल अन्तरक्रिया” भनेर पहिचान गर्नुहुन्छ। युक्रेनको युद्धको इतिहास, पुटिनको विजय, अनि त्यसपछि उसको पतन, र त्यसपछिको संयुक्त राज्य अमेरिकाको विजय—यी सबै परमेश्वरको वचनमा लाइनमाथि लाइन प्रकट भएको अत्यन्त जटिल प्रकाशहरू मध्ये एक हुन्।

इजकिएलका “पाङ्ग्राभित्र पाङ्ग्रा” सम्बन्धमा टिप्पणी गर्दै सिस्टर ह्वाइट भन्छिन् कि जब इजकिएलले ती पाङ्ग्राहरू पहिलो पटक देखे, त्यो भ्रमजस्तो देखिन्थ्यो; तर अन्ततः इजकिएलले ती पाङ्ग्राहरूमा पूर्ण व्यवस्था चिने, जुन “मानवीय घटनाहरूको जटिल परस्परक्रिया” हुन्। पद एघारदेखि पन्ध्रसम्म प्रस्तुत इतिहासलाई ठीकसँग विभाजन गर्नका लागि क्याथोलिक चर्च र नाजी जर्मनीबीचको सम्बन्ध बुझिनु आवश्यक छ, किनकि युक्रेनका नाजी नेताहरू त्यस सम्बन्धका प्रतिनिधि हुन्।

सन् १९१८ मा पोर्तुगलको फातिमामा तथाकथित कुँवारी मरियमको प्रेतदर्शनको भूमिकालाई पनि बुझ्नु आवश्यक छ, जसमा त्यस इतिहासका ती तीन बालकहरूसित तथाकथित कुँवारी मरियमले छोडेर गएका तीन गोप्य रहस्यहरू पनि समावेश छन्। क्याथोलिक कलीसिया र नास्तिक रूसबीचको संघर्ष, तथा दोस्रो विश्वयुद्धको वर्णन गर्ने ती तीन सन्देशहरूको आधारभूमि, युक्रेनको युद्धमा प्रतिनिधित्व भएको फातिमाको सन्देशको एक अंश हो।

फ्रान्सेली क्रान्ति, र क्याथोलिक मण्डलीसँग यसको भविष्यवाणीगत सम्बन्ध, र अन्ततः नेपोलियन बोनापार्ट, जसले पुटिनलाई प्रतिनिधित्व गर्छ, युक्रेनको युद्धमा प्रतिनिधित्व गरिएका “पाङ्ग्रा”हरूमध्ये एउटा पनि हो। फ्रान्सेली क्रान्तिको संयुक्त राज्य अमेरिकासँगको भविष्यवाणीगत सम्बन्ध पनि यस इतिहासमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ; किनकि जसरी फ्रान्स पतनतर्फ जाँदै गर्दा पुटिन नेपोलियनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिन्छ, त्यसरी नै सन् १९८९ को युद्धमा क्याथोलिकवादका सेनाहरूका प्रमुखको रूपमा पूर्व अभिनेता रोनाल्ड रेगनले, युक्रेन पतनतर्फ जाँदै गर्दा, पूर्व अभिनेता जेलेन्स्कीको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छन्। यी पदहरूमा एक-अर्कासँग काटिँदै र जोडिँदै जाने पाङ्ग्राहरूमा, संयुक्त राज्य अमेरिकाका ती डेमोक्र्याट राजनीतिज्ञहरूका लागि, जसले जेलेन्स्कीलाई प्रोत्साहन दिँदै आएका छन् र अहिले पनि दिँदै छन्, अन्तिम घाँसको टुक्रा पुटिनले विजयी हुँदा प्रकट गरिनेछ।

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।