दानियेलको पुस्तक - एक सय छयत्तरौँ

तब मैले भनेँ, हाय, म त नष्ट भएँ! किनकि म अशुद्ध ओठ भएको मानिस हुँ, र म अशुद्ध ओठ भएका मानिसहरूको बीचमा वास गर्छु; किनभने मेरा आँखाले राजा, सेनाहरूका परमप्रभुलाई देखेका छन्। तब सेराफिमहरूमध्ये एक जना मेरोतिर उडेर आए, र उनको हातमा वेदीबाट चिम्टाले झिकिएको दन्किरहेको कोइला थियो। अनि उनले त्यो मेरो मुखमा छोएर भने, हेर, यसले तेरा ओठ छोएको छ; र तेरो अधर्म हटाइएको छ, अनि तेरो पाप शुद्ध पारिएको छ। साथै मैले प्रभुको स्वर यसो भन्दै सुनेँ, “म कसलाई पठाऊँ, र हाम्रो निम्ति को जानेछ?” तब मैले भनेँ, “म यहाँ छु; मलाई पठाउनुहोस्।” यशैया ६:५–८।

अनि उहाँले भन्नुभयो, जाऊ, र यस प्रजालाई भन, तिमीहरूले निश्चय नै सुन, तर नबुझ; र तिमीहरूले निश्चय नै हेर, तर नजान। यस प्रजाको हृदय मोट्याइदे, र तिनका कान भारी पारिदे, र तिनका आँखाहरू बन्द गरिदे; नत्र तिनीहरूले आफ्ना आँखाले देख्नेछन्, र आफ्ना कानले सुन्नेछन्, र आफ्ना हृदयले बुझ्नेछन्, र फर्कनेछन्, र चङ्गाइ पाउनेछन्। यशैया ६:९, १०।

तब मैले भनेँ, प्रभु, कहिलेसम्म? अनि उहाँले उत्तर दिनुभयो, जबसम्म सहरहरू बासिन्दाविहीन भएर उजाड नहोऊन्, र घरहरू मानिसविहीन नहोऊन्, र देश पूर्ण रूपमा उजाड नहोस्, अनि परमप्रभुले मानिसहरूलाई धेरै टाढा नहटाइदिनुहोस्, र देशको बीचमा ठूलो परित्याग नहोस्। यशैया ६:११, १२।

ऊ महिमामय देशमा पनि प्रवेश गर्नेछ, र धेरै देशहरू परास्त हुनेछन्; तर यीचाहिँ उसको हातबाट उम्कनेछन्, अर्थात् एदोम, मोआब, र अम्मोनका सन्तानहरूका प्रमुखहरू। दानियल 11:41.

तब मानिसको रूपजस्तो देखिने एकजना फेरि आएर मलाई छोए, र मलाई बलियो तुल्याए, अनि भने, हे अति प्रिय मानिस, नडराऊ; तिमीलाई शान्ति होस्; बलियो होऊ, हो, बलियो होऊ। अनि उहाँले मसँग बोलिसक्नुभएपछि म बलियो भएँ, र मैले भनेँ, मेरा प्रभु, बोल्नुहोस्; किनकि तपाईंले मलाई बलियो तुल्याउनुभएको छ। दानिएल 10:18, 19.

तब मैले भनेँ, प्रभु, कहिलेसम्म? अनि उहाँले उत्तर दिनुभयो, जबसम्म सहरहरू बासिन्दाविहीन भई उजाड नहोस्, र घरहरू मानिसविहीन नहोस्, र देश पूर्णतः उजाड नहोस्, अनि परमप्रभुले मानिसहरूलाई धेरै टाढा नलगून्, र देशको बीचमा ठूलो परित्याग नहोस्। तर त्यसमा अझै दशौं अंश रहनेछ, र त्यो फेरि फर्कनेछ, तर नष्ट पारिनेछ; तर टेरिबिन्थ र बलूतझैँ, जसले आफ्ना पात झारेपछि पनि आफ्नो मूल सार आफूभित्र राखिरहन्छन्, त्यसरी नै पवित्र सन्तान नै त्यसको सार हुनेछ। यशैया ६:११–१३।

भूमिको सबै दशांश, चाहे त्यो भूमिको बीउबाट होस् वा रूखको फलबाट, परमप्रभुकै हो; त्यो परमप्रभुको निम्ति पवित्र हो। अनि यदि कुनै मानिसले आफ्ना दशांशमध्ये केही पनि छुटाउन चाहे, भने त्यसमा त्यसको पाँचौँ भाग थप्नुपर्छ। अनि गाईवस्तु वा भेडाबाख्राको दशांशको विषयमा, जे-जे लठ्ठीमुनि भएर जान्छ, त्यसको दशौँ भाग परमप्रभुको निम्ति पवित्र हुनेछ। लेवीव्यवस्था 27:30–32.

किनकि परमप्रभुको भाग उहाँका प्रजा हुन्; याकूब उहाँको उत्तराधिकारको अंश हो। व्यवस्था ३२:९।

तपाईंका वचनहरू भेट्टाइए, र मैले तिनलाई खाएँ; अनि तपाईंका वचन मेरो हृदयको आनन्द र हर्ष भए; किनकि, हे सेनाहरूका परमप्रभु परमेश्वर, म तपाईंको नाउँले कहलाइएको छु। म ठट्यौला गर्नेहरूको सभामा बसेँन, न त हर्षाएँ; तपाईंको हातको कारण म एक्लै बसेँ; किनकि तपाईंले मलाई आक्रोशले भरिदिनुभएको छ। मेरो पीडा किन निरन्तर छ, र मेरो घाउ किन निको हुन अस्वीकार गर्ने, असाध्य छ? के तपाईं मेरो निम्ति सर्वथा झूटोझैँ, र भर नपर्ने पानीझैँ हुनुहुनेछ? यसकारण परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, यदि तिमी फर्कियौ भने, म तिमीलाई फेरि ल्याउनेछु, र तिमी मेरो सामु उभिनेछौ; अनि यदि तिमीले तुच्छबाट बहुमूल्यलाई अलग्यायौ भने, तिमी मेरो मुखझैँ हुनेछौ; उनीहरू तिमीकहाँ फर्कून्, तर तिमी उनीहरूकहाँ नफर्क। अनि म तिमीलाई यस प्रजाका निम्ति काँसाको गढिएको पर्खाल तुल्याउनेछु; र तिनीहरूले तिम्रो विरुद्ध लड्नेछन्, तर तिनीहरूले तिम्रो विरुद्ध प्रबल हुनेछैनन्; किनकि तिमीलाई बचाउन र उद्धार गर्न म तिमीसँग छु, परमप्रभु भन्नुहुन्छ। अनि म तिमीलाई दुष्टहरूको हातबाट छुटाउनेछु, र भयानकहरूको हातबाट तिमीलाई मुक्त गर्नेछु। यर्मिया 15:16–21।

जसले विजय प्राप्त गर्छ, त्यसलाई म मेरा परमेश्वरको मन्दिरमा एउटा स्तम्भ बनाउनेछु, र ऊ फेरि कहिल्यै बाहिर जानेछैन; अनि म उसमाथि मेरा परमेश्वरको नाउँ, र मेरा परमेश्वरको सहरको नाउँ, अर्थात् नयाँ यरूशलेमको नाउँ, जुन मेरा परमेश्वरबाट स्वर्गबाट तल ओर्लन्छ, लेखिदिनेछु; र म उसमाथि मेरो नयाँ नाउँ पनि लेखिदिनेछु। जसको कान छ, उसले सुनोस्—आत्माले मण्डलीहरूलाई के भन्नुहुन्छ। प्रकाश ३:१२, १३।

“यस निराशाको अवस्थामा रहँदा मैले एउटा सपना देखें, जसले मेरो मनमा गहिरो छाप पार्‍यो। मैले एउटा मन्दिर देखें, जसतर्फ धेरै मानिसहरू ओइरिरहेका थिए। समयको अन्त हुँदा त्यस मन्दिरमा शरण लिनेहरू मात्र बचाइने थिए। बाहिर रहने सबै जना सदासर्वदा हराउने थिए। बाहिरका भीडहरू, जो आफ्ना-आफ्ना विभिन्न बाटामा हिँडिरहेका थिए, मन्दिरभित्र प्रवेश गर्नेहरूलाई ठट्टा र उपहास गर्थे, र तिनीहरूलाई भन्थे कि सुरक्षाको यो योजना एक चलाख छल मात्र हो, वास्तवमा टार्नुपर्ने कुनै खतरा नै छैन। तिनीहरूले त केहीलाई पर्खालभित्र शीघ्र प्रवेश गर्नबाट रोक्नका लागि समातेसमेत।”

“उपहास गरिने भयले, मैले भीड तितरबितर नहुँदासम्म, वा उनीहरूको नजरमा नपरी म भित्र पस्न सक्ने अवस्थासम्म पर्खनु नै उत्तम ठानेँ। तर घट्नुको सट्टा संख्या झन् बढ्दै गयो, र ढिलो भइने भयले म हतारिँदै आफ्नो घरबाट निस्केँ र भीड छिचोल्दै अघि बढेँ। मन्दिरमा पुग्ने आफ्नो व्याकुलतामा, मलाई घेरेर रहेको भीडलाई मैले न त देखेँ, न त वास्ता गरें। भवनभित्र प्रवेश गर्दा, मैले देखेँ कि त्यो विशाल मन्दिर एउटा अत्यन्तै ठूलो स्तम्भले अड्याइएको थियो, र त्यसैमा नराम्ररी च्यातिएको र रगत बगिरहेको एउटा थुमा बाँधिएको थियो। त्यहाँ उपस्थित हामीलाई यस्तो लाग्थ्यो कि यो थुमा हाम्रो निम्ति च्यातिएको र कुटिएको थियो। मन्दिरभित्र प्रवेश गर्ने सबैले त्यसको सामु आउनु र आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्नुपर्थ्यो।

“थुमाको ठीक अगाडि उचालिएका आसनहरू थिए, जसमा अत्यन्त हर्षित देखिने एक समूह बसेको थियो। स्वर्गको ज्योति तिनीहरूका अनुहारहरूमा चम्किरहेको जस्तो देखिन्थ्यो, र तिनीहरूले परमेश्वरको स्तुति गर्दै आनन्दमय धन्यवादका गीतहरू गाइरहेका थिए, जो स्वर्गदूतहरूको सङ्गीतझैँ लाग्थे। यिनीहरू तिनै थिए जो थुमाको अगाडि आएका थिए, आफ्ना पापहरू स्वीकार गरेका थिए, क्षमा प्राप्त गरेका थिए, र अब कुनै हर्षोल्लासपूर्ण घटनाको आनन्दित प्रतीक्षामा थिए।”

“जब म भवनभित्र प्रवेश गरिसकेको थिएँ, तब ममाथि भय छायो, र यी मानिसहरूको सामु आफूलाई नम्र तुल्याउनुपर्छ भन्ने लज्जाको अनुभूति भयो। तर म अगाडि बढ्न बाध्य भएको जस्तो लाग्यो, र थुमासामु हुनका लागि स्तम्भ वरिपरि बिस्तारै बाटो बनाउँदै अघि बढिरहेकी थिएँ, त्यत्तिकैमा तुरही बज्यो, मन्दिर हल्लियो, भेला भएका सन्तहरूबाट विजयका जयघोषहरू उठे, एक भयावह ज्योतिले भवनलाई प्रकाशित गर्‍यो, अनि त्यसपछि सबै कुरा घना अन्धकारमा डुब्यो। ती आनन्दित मानिसहरू सबै त्यो ज्योतिसँगै अदृश्य भइसकेका थिए, र रातको निःशब्द त्रासमा म एक्ली छोडिएकी थिएँ। म मानसिक वेदनामा ब्युँझिएँ र मैले सपना देखिरहेकी थिएँ भन्ने कुरामा आफूलाई विश्वस्त पार्न पनि मुस्किलले सकें। मलाई यस्तो लाग्यो कि मेरो विनाश निश्चित भइसकेको थियो, कि प्रभुको आत्मा मलाई छोडेर गएको थियो, फेरि कहिल्यै नफर्किने गरी।” Testimonies, volume 1, 27.

परमप्रभु यहोवा यसो भन्नुहुन्छ: म बेबिलोनका राजा नबूकद्रेस्सरको हातद्वारा मिश्रको भीडलाई पनि अन्त पारिदिनेछु। ऊ र त्यससँग भएका उसका मानिसहरू, जातिहरूमध्येका भयानकहरू, देशलाई नाश गर्न ल्याइनेछन्; र तिनीहरूले मिश्रको विरुद्ध आफ्ना तरवार खिच्नेछन्, र देशलाई मारिएकाहरूले भरिदिनेछन्। अनि म नदीहरू सुकाइदिनेछु, र देशलाई दुष्टहरूको हातमा बेचिदिनेछु; अनि म परदेशीहरूको हातद्वारा देशलाई र त्यसमा भएका सबै कुरालाई उजाड बनाइदिनेछु: म परमप्रभु, मैले यो बोलेको छु। यशैया 30:10–12।

अनि उहाँले मसँग भन्नुहुन्छ, “यस पुस्तकको भविष्यवाणीका वचनहरूमा मोहोर नलगाऊ; किनकि समय नजिक आएको छ। जो अन्यायी छ, उसलाई अझै अन्यायी नै रहन देऊ; र जो अशुद्ध छ, उसलाई अझै अशुद्ध नै रहन देऊ; र जो धर्मी छ, उसलाई अझै धर्मी नै रहन देऊ; र जो पवित्र छ, उसलाई अझै पवित्र नै रहन देऊ।” प्रकाश 22:10, 11.

येशू ख्रीष्टको प्रकाश, जुन परमेश्वरले उहाँलाई दिनुभयो, ताकि उहाँले आफ्ना सेवकहरूलाई ती कुराहरू देखाउन सकून् जो छिट्टै हुनैपर्छन्; अनि उहाँले आफ्ना दूतद्वारा आफ्ना सेवक यूहन्नालाई पठाई त्यसलाई संकेतद्वारा प्रकट गर्नुभयो। जसले परमेश्वरको वचनको, र येशू ख्रीष्टको साक्षीको, र उनले देखेका सबै कुराहरूको गवाही दियो। धन्य हो त्यो जसले पढ्छ, र ती जसले यस भविष्यवाणीका वचनहरू सुन्छन्, र त्यसमा लेखिएका कुराहरू पालन गर्छन्; किनकि समय नजिकै छ। प्रकाश 1:1–3।

“मुहर लगाइएको पुस्तक प्रकाशको पुस्तक होइन, तर दानिय्येलको भविष्यवाणीको त्यो अंश हो जो अन्तिम दिनहरूसँग सम्बन्धित छ। स्वर्गदूतले आज्ञा दिए, ‘तर हे दानिय्येल, तिमीले यी वचनहरू बन्द गर र पुस्तकलाई अन्त्यको समयसम्मका लागि मुहर लगाइदेऊ।’ दानिय्येल 12:4।” प्रेरितहरूका कार्य, 585.

“बेरेयामा पावलले फेरि यहूदीहरूको सभाघरमा गएर ख्रीष्टको सुसमाचार प्रचार गर्दै आफ्नो काम आरम्भ गरे। तिनको विषयमा उनले यसो भन्छन्, ‘यी थेस्सलोनिकाका मानिसहरूभन्दा अधिक उदारचित्तका थिए, किनकि तिनीहरूले वचनलाई सम्पूर्ण तत्परताका साथ ग्रहण गरे, र ती कुराहरू यथार्थ हुन् कि होइनन् भनी प्रतिदिन धर्मशास्त्रहरू खोजी गर्थे। यसकारण तिनीहरूमध्ये धेरैले विश्वास गरे; साथै सम्माननीय ग्रीक स्त्रीहरू र थोरै नभएका पुरुषहरूले पनि।’”

“सत्यको प्रस्तुतिमा, जो सत्यनिष्ठापूर्वक ठीक हुन चाहन्छन्, तिनीहरू धर्मशास्त्रको लगनशील अनुसन्धान गर्न जागृत हुनेछन्। यसले बेरियामा प्रेरितहरूको परिश्रमसँग सम्बन्धित भएका परिणामहरूजस्तै फल उत्पन्न गर्नेछ। तर यी दिनहरूमा सत्य प्रचार गर्नेहरूले बेरियावासीहरूको ठीक विपरीत स्वभाव भएका धेरै जनासँग सामना गर्छन्। तिनीहरूसमक्ष प्रस्तुत गरिएको सिद्धान्तको खण्डन तिनीहरू गर्न सक्दैनन्, तैपनि त्यसको समर्थनमा प्रस्तुत प्रमाणको जाँच-पडताल गर्न तिनीहरूले अत्यन्त अनिच्छा प्रकट गर्छन्, र यदि यो सत्य नै हो भने पनि यसलाई त्यस्तै रूपमा स्वीकार गर्ने वा नगर्ने कुरा खासै महत्त्वको विषय होइन भनी ठान्छन्। उनीहरूलाई आफ्नो पुरानो विश्वास र रीतिरिवाज नै पर्याप्त रूपमा राम्रो लाग्छ। तर जसले आफ्ना दूतहरूलाई संसारका निम्ति सन्देशसहित पठाउनुभयो, ती प्रभुले मानिसहरूले आफ्ना सेवकहरूका वचनलाई कसरी व्यवहार गर्छन् त्यसका निम्ति तिनीहरूलाई उत्तरदायी ठहराउनुहुनेछ। परमेश्वरले सबैलाई तिनीहरूसमक्ष प्रस्तुत गरिएको ज्योतिअनुसार न्याय गर्नुहुनेछ, चाहे त्यो तिनीहरूलाई स्पष्ट भएको होस् वा नहोस्। बेरियावासीहरूले गरेझैँ अनुसन्धान गर्नु तिनीहरूको कर्तव्य हो। प्रभु अगमवक्ता होशेद्वारा भन्नुहुन्छ: ‘मेरा प्रजा ज्ञानको अभावले नष्ट भएका छन्; किनकि तैंले ज्ञानलाई अस्वीकार गरेको छस्, म पनि तँलाई अस्वीकार गर्नेछु।’”

“बेरेयालीहरूको मन पूर्वाग्रहले साँघुरो भएको थिएन, र प्रेरितहरूले प्रचार गरेका सत्यहरूलाई जाँच्न र ग्रहण गर्न तिनीहरू इच्छुक थिए। यदि हाम्रो समयका मानिसहरूले उदात्त बेरेयालीहरूको उदाहरण अनुसरण गर्दै, प्रतिदिन धर्मशास्त्रहरू खोज्थे, र तिनीहरूकहाँ ल्याइएका सन्देशहरूलाई त्यहाँ अभिलेख गरिएको कुरासँग तुलना गर्थे भने, आज जहाँ एक जना मात्र छन् त्यहाँ परमेश्वरको व्यवस्थाप्रति निष्ठावान हजारौँ हुनेथिए। तर परमेश्वरलाई प्रेम गरेको दाबी गर्ने धेरै जनामा त्रुटिबाट सत्यतर्फ परिवर्तन हुने कुनै इच्छा छैन, र तिनीहरू अन्तिम दिनका मनपर्ने कपोलकल्पित कथाहरूसँग टाँसिरहन्छन्। त्रुटिले मनलाई अन्धो बनाउँछ र परमेश्वरबाट टाढा लैजान्छ; तर सत्यले मनलाई ज्योति दिन्छ, र प्राणलाई जीवन दिन्छ।” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.