दानिएलको पुस्तक - संख्या अठार वटा

प्रेरणाले स्पष्ट गर्दछ कि दानियलको तेस्रो अध्यायले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था प्रतिनिधित्व गर्दछ। यशैया अध्याय तेइसमा, पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्ने टायरकी वेश्या त्यही प्रकाशको पुस्तककी वेश्या हो, जसले पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्छे। प्रकाश अध्याय सत्रमा, त्यस वेश्याको निधारमा “महान् बाबेल” लेखिएको छ।

1950 भन्दा पहिले, अङ्ग्रेजी शब्दकोशहरूले यी दुई पदहरूमा चित्रित स्त्रीलाई रोमन क्याथोलिक चर्चको रूपमा सही रूपमा पहिचान गर्थे। क्याथोलिक उत्पीडनका अन्धकार युगहरू—जुन 538 देखि 1798 सम्म पूरा गरिए—पछि, रोमन चर्च पृथ्वीका राजाहरूसँग व्यभिचार गर्ने वेश्या हो भन्ने कुरा सारा संसारलाई थाहा थियो। स्वतन्त्रताको घोषणा क्याथोलिकवादको शासनको, साथै त्यस वेश्यासँग अपवित्र सम्बन्ध बनाएका सांसारिक राजाहरूको शासनको, अस्वीकारको रूपमा अभिकल्पित गरिएको थियो। यशैया अध्याय तेइसले त्यो वेश्या बिर्सिइनेछ भनी पहिचान गर्छ। तपाईंले कुनै पनि आधुनिक खोज इन्जिनहरूमा प्रकाश 17 की वेश्याको परिभाषा क्याथोलिक चर्चको रूपमा कहिल्यै भेट्टाउनुहुने छैन, किनकि परमेश्वरको वचन कहिल्यै असफल हुँदैन, र परमेश्वरको वचनले ऊ बिर्सिइनेछ भनी बताउँछ।

परमेश्वरको वचन कहिल्यै असफल हुँदैन, र १७९८ देखि त्यो वेश्या बिर्सिइएकी छ, तर अन्तिम दिनहरूमा उसलाई सम्झना गरिनेछ। जब परमेश्वरको सातौँ-दिनको विश्रामदिनमाथि आक्रमण गरिन्छ, तब उसलाई सम्झना गरिन्छ; र यही दस आज्ञामध्ये त्यो एउटै आज्ञा हो, जसलाई सधैँ सम्झनुपर्ने थियो। जब उसले आफ्नो वीणा लिन्छे, सहरभरि घुम्छे, र मधुरा धुनहरू तथा धेरै गीतहरू उत्पन्न गर्छे, तब उसलाई सम्झना गरिन्छ। उसले आफ्ना गीतहरू सत्तरी वर्षको अन्त्यमा गाउँछे, जुन एक राजाका दिनहरू हुन्। दानिएल अध्याय दुईअनुसार, एक राजा भनेको एउटा राज्य हो।

“टाउको” वा “राजा”—दुवै राज्यका प्रतीकहरू हुन्। “एउटा राजाका दिनहरू” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको राज्य संयुक्त राज्य अमेरिका हो। सन् १७९८ मा बाबेलकी वेश्यासमाथि घातक घाउ लगाइँदा, संयुक्त राज्य अमेरिकाले पृथ्वीको पशुको रूपमा आफ्नो भविष्यवाणीगत शासन आरम्भ गर्‍यो। यो आइतबारको व्यवस्था लागू नभएसम्म बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा निरन्तर रहिरहन्छ। बाइबलको भविष्यवाणीमा वास्तवमा सत्तरी वर्षसम्म शासन गरेको शाब्दिक राज्य बाबेल थियो।

शाब्दिक बाबेलले सत्तरी वर्षसम्म शासन गर्‍यो, जसले अन्तिम दिनहरूमा सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षसम्म शासन गर्ने राज्यको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ। बाबेलका राजा नबूकदनेसरले यहूदामाथि तीन पटक आक्रमण गरे। पहिलो आक्रमण यहोयाकीमको विरुद्धमा थियो, र त्यही बेला यर्मियाको भविष्यवाणीका सत्तरी वर्ष आरम्भ भए। यसको अन्त्य बेलशस्सरको मृत्युमा भयो, जब परमेश्वरले “बाबेलका राजा” लाई दण्ड दिनुभयो, जसरी सत्तरी वर्षको आरम्भमा उहाँले राजा यहोयाकीमलाई दण्ड दिनुभएको थियो। “एक राजाका दिनहरू” (एक राज्य) लाई “सत्तरी वर्ष” को रूपमा चित्रित गरिएको भविष्यसूचक राज्य बाबेल थियो, र टायरकी वेश्या बिर्सिइएको समयावधिभर सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षसम्म शासन गर्ने बाइबल-भविष्यवाणीको राज्य प्रकाश अध्याय तेह्रको पृथ्वीको पशु हो। सन् १७९८ मा बाइबल-भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यबाट छैटौँ राज्यमा भएको संक्रमण, प्रकाशको अध्याय तेह्रमा यूहन्नाले चित्रण गरिरहनुभएको सत्यको एक अंश हो।

प्रकाशको पुस्तक अध्याय तेह्रमा यूहन्ना उभिएको समुद्रतटले १७९८ साललाई प्रतिनिधित्व गर्छ।

समुद्रबाट निस्केको पशु समुद्रको बालुवाद्वारा पृथ्वीको पशुबाट विभाजित गरिएको थियो। बाइबलको भविष्यवाणीअनुसार १७९८ मा रहेको पाँचौँ राज्य (समुद्रतट) ले विगतको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो, र छैटौँ राज्य भविष्यको इतिहास थियो। मिलरवादीहरूले यस सत्यलाई देखेनन्। विलियम मिलरलाई मूर्तिपूजकताको अजिङ्गर-शक्तिबारे तथा क्याथोलिकताका पशुरूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको त्यसपछिको राज्यसँग यसको सम्बन्धबारे अन्तर्दृष्टि दिइएको थियो। प्रकाश अध्याय तेह्रले झूटा अगमवक्ताको कथा उद्घाटित गर्दछ, अर्थात् ती तीन शक्तिहरूमध्ये तेस्रो, जसले संसारलाई आर्मगेद्दोनतर्फ डोर्‍याउँछन्। यो कथा १७९८ को समुद्रतटबाट आरम्भ हुन्छ।

संयुक्त राज्य अमेरिकाले आफ्नो इतिहास थुमाको प्रतीकवादबाट आरम्भ गर्छ, तर आफ्नो इतिहासलाई अजिङ्गरझैँ बोल्दै अन्त गर्छ। पृथ्वीको पशुको शासनका प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षको इतिहास प्रकाशको पुस्तकको तेह्रौँ अध्यायको एकै पदमा प्रस्तुत गरिएको छ, किनकि त्यस पदले एउटै वाक्यमा पृथ्वीको पशुको आरम्भ र अन्त्य दुवैलाई पहिचान गर्दछ।

जब संयुक्त राज्य अमेरिका अजिङ्गरझैँ बोल्दछ, तब उसले आइतबारको व्यवस्था पारित गर्दछ। आइतबारको उपासनाको प्रवर्तन पूरा गर्नुअघि, प्रोटेस्टेन्टवादका धर्मत्यागी मण्डलीहरू एकसाथ आउनेछन् र तिनीहरूले पशुको प्रतिमा निर्माण गर्दा धर्मत्यागी सरकारमाथि राजनीतिक नियन्त्रण स्थापित गर्नेछन्। जब प्रेरणाले नबूकदनेसरको सुनौलो प्रतिमाको समर्पण-सेवाले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ भनेर चिन्हित गर्छ (र त्यसले यसो बारम्बार गर्छ), तब त्यसले पृथ्वीको पशुको सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षको अन्त्यलाई सूचित गरिरहेको हुन्छ। दानिएलका अध्याय एकदेखि तीनसम्मले प्रकाशको पुस्तकको अध्याय चौधका तीन स्वर्गदूतहरूको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। तेस्रो स्वर्गदूत आइतबारको व्यवस्थाको समयमा जीवित सत्य बन्छ।

भविष्यवाणीगत दृष्टिले, दानिएलको पुस्तकका पहिलोदेखि तेस्रो अध्यायहरूले प्रकाश १३ को पृथ्वीका पशुको सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछन्। पहिलो अध्यायमा चित्रित आहारसम्बन्धी परीक्षा, र यहोयाकीमको प्रतीकात्मकता, ले पहिलो अध्याय भविष्यवाणीगत रूपमा पहिलो स्वर्गदूतको सशक्तीकरणसँगै आरम्भ हुन्छ भन्ने कुरा पहिचान गराउँछन्, चाहे त्यो तेस्रो स्वर्गदूतको इतिहासमा अगस्त ११, १८४० मा भएको होस्, वा सेप्टेम्बर ११, २००१ मा।

बाबेलोन त्यो राष्ट्र हो जसले सत्तरी वर्षसम्म शासन गर्‍यो, र ती वर्षहरूले संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। बाबेलोनका सत्तरी वर्षहरू नबूकदनेसरद्वारा सुनको मूर्तिको समर्पण गरिएपछि धेरै पछिसम्म समाप्त भएका थिएनन्, तर भविष्यवाणीगत रूपमा यशैयाले अध्याय तेइसमा प्रयोग गरेका ती प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षहरू दानियलको अध्याय तीनमा समाप्त हुन्छन्। जब नबूकदनेसरको बाजागाजाले समर्पण-समारोहका लागि संगीत बजाउँछ, तब पशुको छाप लागू गरिन्छ, र त्यही समयमा सूरकी र बाबेलोनकी वेश्या पृथ्वीका राजाहरूलाई आफ्ना गीतहरू गाउन थाल्छे, जबकि धर्मत्यागी इस्राएल निहुरिन्छ र नाच्छ।

त्यस “समय” मा, वा त्यही “घडी” मा, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था हो, सुनको मूर्तिको आराधना गर्न अस्वीकार गर्ने जो कोही पनि “ज्वलन्त आगोको भट्टीको बीचमा फालिनेछ।” पुरानो नियममा “घडी” भनेर अनुवाद गरिएको शब्द समावेश गर्ने एकमात्र पुस्तक दानियलको पुस्तक हो। तेस्रो अध्यायमा “घडी” शब्दले पशुको छापको आगमनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। “घडी” शब्दले चौथो अध्यायमा पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ, किनकि त्यहाँ यसले परमेश्वरको न्यायको आउँदै गरेको “घडी” सम्बन्धी नबूकदनेसरलाई दिइएको चेतावनीको प्रतीकत्व गर्दछ।

दानियेलले नबूकदनेसरलाई परमेश्वरको आउँदै गरेको न्यायको घडीबारे चेतावनी प्रस्तुत गरे, जसलाई नबूकदनेसरले पछि अस्वीकार गरे। त्यसपछि अध्याय चारमा, जब “घडी” शब्द फेरि प्रयोग गरिन्छ, त्यसले न्याय आइपुगेको “घडी” लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। मिलरवादी इतिहासमा, अध्याय चारको पहिलो “घडी” ले 1798 मा पहिलो स्वर्गदूतको आगमनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यो सन्देश 22 अक्टोबर, 1844 मा अनुसन्धानात्मक न्याय आरम्भ हुँदा पूरा भयो। अध्याय चारको “घडी” पहिले आउँदै गरेको न्यायको सन्देशको प्रतीक हो, र त्यसपछि न्याय आइपुगेको कुराको प्रतीकका रूपमा प्रयोग गरिएको छ। “घडी” शब्दको पहिलो प्रयोगले 1798 र पहिलो स्वर्गदूतको आगमनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र दोस्रो प्रयोगले 22 अक्टोबर, 1844 र तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

यसर्थ, अध्याय चारमा उल्लिखित “घडी” १७९८ र १८४४ दुवैको प्रतीक हो, जुन इस्राएलका उत्तरी राज्य (इ.पू. ७२३ मा सुरु भएको) र दक्षिणी राज्य (इ.पू. ६७७ मा सुरु भएको) विरुद्धका “सात पल्ट” भनिने दुई श्रापहरूको समाप्ति-बिन्दुहरू हुन्। ती दुई श्रापहरू, जसले दुई हजार पाँच सय बीस वर्षको तितरबितरता र दासत्वलाई जनाउँछन्, परमेश्वरका धर्मत्यागी प्रजाविरुद्ध उहाँको पहिलो र अन्तिम क्रोधको कार्यान्वयनलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ती दुवै परमेश्वरको न्यायबाट सुरु भएका थिए, र तिनका-तिनका समाप्तिहरूले परमेश्वरको निकटवर्ती अनुसन्धानात्मक न्यायको चेतावनी-सन्देश, अथवा अनुसन्धानात्मक न्यायको आगमनलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। “सात पल्ट” का ती दुई न्यायहरूको समाप्तिद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका दुवै न्यायहरू दानियल अध्याय चारमा “घडी” भन्ने शब्दद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्।

मिलरवादी इतिहासमा “घडी” ले सन् १७९८ मा, अर्थात् अन्त्यको समयमा जब पहिलो स्वर्गदूत आए, आन्दोलनको आरम्भलाई जनाउँछ; र अध्याय चारको दोस्रो “घडी” ले आन्दोलनको अन्त्यलाई जनाउँछ, जब तेस्रो स्वर्गदूत अक्टोबर २२, १८४४ मा आए। पहिलो स्वर्गदूतको मिलरवादी आन्दोलन तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा पुनरावृत्त हुन्छ, त्यसैले अध्याय चारमा “घडी” को यी दुई प्रयोगहरूले सन् १९८९ मा अन्त्यको समयलाई, साथै चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी कानूनलाई पनि चिन्हित गर्छन्। पहिलो स्वर्गदूतको मिलरवादी आन्दोलनले अनुसन्धानात्मक न्यायको उद्घाटनको घोषणा गर्‍यो, र तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनले परमेश्वरको कार्यकारी न्यायको उद्घाटनको घोषणा गर्छ, जुन क्रमिक छ—आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी कानूनबाट आरम्भ भई, ख्रीष्टको दोस्रो आगमनसम्म निरन्तर जारी रहँदै र तीव्र हुँदै जान्छ।

हामी दानिएल अध्याय तीनको हाम्रो अध्ययनलाई निरन्तरता दिनेछौं, र “घडी” भन्ने शब्दसम्बन्धी हाम्रो विचारलाई अर्को लेखमा निष्कर्षमा पुर्‍याउनेछौं।