दानिएलको पुस्तक - एक सय चौरासी

परीक्षण प्रक्रियामा असफल भएको मिलेराइट पुस्ताका लागि अन्तिम परीक्षा लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसको “सात समय” सम्बन्धी बढेको प्रकाशको आगमनसँगै सन् 1856 मा आरम्भ भयो। सन् 1856 देखि 1863 सम्म लाओडिसीयाको सन्देशले सन् 1844 अक्टोबर 22 मा तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनसँग सुरु भएको अवधिभित्रको एउटा अन्तिम समयावधिलाई चिन्हित गर्‍यो। त्यो समयावधि दानिएल अध्याय एघारका पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्मद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

त्यो समयावधि केवल ती पदहरूद्वारा मात्र होइन, तर ती पदहरूलाई पूरा गर्ने इतिहासद्वारा पनि, साथै पानियुमको भौगोलिक साक्षीद्वारा पनि चित्रित गरिएको छ, जुन कैसरिया फिलिप्पी पनि हो। कैसरिया फिलिप्पीलाई ख्रीष्टले क्रूसभन्दा ठीक अघि उद्देश्यपूर्वक भ्रमण गर्नुभयो, र क्रूसले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन सोह्रौँ पदद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। २२ अक्टोबर, १८४४ मा यहूदाको कुलको सिंहले शबाथको सिद्धान्तलाई विशेष प्रकाशमा चिन्हित गर्नुभयो। त्यसपछि त्यस परीक्षण प्रक्रियाको अन्त्यमा उहाँले “सात समय” सम्बन्धी ज्ञानको वृद्धि प्रस्तुत गर्नुभयो, र लेवीव्यवस्था छब्बीसको “सात समय” शबाथको एक सिद्धान्त हो। यो भूमिलाई विश्राम दिने शबाथ आज्ञा हो, जुन मानिसहरूले विश्राम गर्ने शबाथ आज्ञासँग प्रत्यक्ष समानान्तर हो। पच्चीस सय बीस वर्ष र तेइस सय वर्षका समय-भविष्यवाणी दुवै २२ अक्टोबर, १८४४ मा समाप्त भए।

परीक्षण प्रक्रियाको अन्तिम अवधि, सन् 1856 देखि 1863 सम्म, सब्बाथको अझ ठूलो प्रकाशन थियो, जसलाई छाप लगाउने र परीक्षण प्रक्रियाको आरम्भमा विशेष ज्योतिमा राखिएको थियो। दानिएल एघारका पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्मको परिपूर्तिद्वारा चित्रित इतिहासले त्यस परीक्षण अवधिलाई जनाउँछ, जहाँ परमेश्वरको छाप एक लाख चवालीस हजारमाथि अनन्तकालका लागि अंकित गरिन्छ। त्यस इतिहासमा इजकिएलका दुई लठ्ठीहरू जोडिन्छन्। ती दुई लठ्ठीहरूको मिलनले दिव्यता र मानवताको संयोजनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र त्यस इतिहासमा विशेष ज्योतिमा चम्किने सिद्धान्त अवतारको सिद्धान्त हो।

यस कारणले गर्दा, जब पत्रुसले कैसरिया फिलिप्पीमा ख्रीष्टलाई परमेश्वरका पुत्र भनेर चिने, तब उनले स्वीकार गरिरहेका थिए कि ख्रीष्टले, परमेश्वरका पुत्रको रूपमा, आफ्नो द्वैध स्वभावलाई प्रकट गर्नुभयो—अर्थात् उहाँ परमेश्वरका दिव्य पुत्र हुनुहुन्थ्यो, जसले आफूमाथि मानव देह धारण गर्नुभयो, र यसरी मानिसको पुत्र बन्नुभयो।

२२ अक्टोबर १८४४ देखि १८६३ सम्मको अवधि एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। छाप लगाइने अवधिमा खोलिएका धेरै सत्यहरूमध्ये शबाथलाई विशेष सत्यको रूपमा उभ्याइएर त्यस अवधिको आरम्भ भयो। यस अवधिले सातौँ तुरहीको बजाइ आरम्भ गर्‍यो, जसले परमेश्वरको भेद कहिले समाप्त हुनुपर्ने थियो भन्ने कुरा पहिचान गर्दछ।

सातौँ स्वर्गदूत तेस्रो धिक्कार पनि हो, किनकि इस्लामको युद्धक्रिया सक्रिय भएको इतिहासमै मोहर लगाउने कार्य सम्पन्न हुन्छ। यदि २२ अक्टोबर, १८४४ पछि आएको अवधिमा मिलेराइट एड्भेन्टवाद विश्वासयोग्य भएको भए, ११ अगस्ट, १८४० मा रोकिएको इस्लामलाई मुक्त गरिनेथियो।

२२ अक्टोबर १८४४ मा सातौँ तुरही बज्न आरम्भ भयो र जुबिलीको तुरही पनि बज्न आरम्भ भयो।

जब एक लाख चवालीस हजार जनाको छाप लगाउने समय आरम्भ हुन्छ, तब इस्लामद्वारा सम्पन्न गरिएको युद्ध आइपुगेको छ भन्ने चिन्ह दिने एउटा तुरही हुन्छ, र पापका दास भएका मानिसहरूका निम्ति स्वतन्त्रताको घोषणा गर्ने अर्को तुरही हुन्छ। एउटा तुरहीले बाह्य इतिहासलाई चिन्हित गर्छ, र अर्कोले अन्तिम दिनका ती करारबद्ध जनहरूको आन्तरिक अनुभवलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। तिनीहरूको दासत्व तब हटाइन्छ, जब तिनीहरूको मानवता उहाँको दिव्यतासँग अनन्तकालको लागि संयुक्त हुन्छ। पंक्तिमाथि पंक्ति, ती दुई तुरही एउटै तुरही हुन्, किनकि जुबिलीको तुरही केवल प्रायश्चित्तको दिनमा मात्र फुकिन्छ, र प्रायश्चित्तको दिन तेस्रो धिक्कारको सातौँ तुरही बजाइँदा आरम्भ हुन्छ। मिलरवादी आन्दोलनमा दुवै तुरहीलाई प्रतिनिधित्व गर्ने शिक्षा शबाथको ज्योति थियो। यी अन्तिम दिनहरूमा दुवै तुरहीलाई प्रतिनिधित्व गर्ने ज्योति अवतारको शिक्षा हो। पंक्तिमाथि पंक्ति, शबाथ र अवतारको शिक्षा एउटै शिक्षा हुन्।

पत्रुसको स्वीकारोक्तिले मसीहलाई पहिचान गर्‍यो, र परमेश्वरको पुत्रलाई पनि। मसीह परमेश्वरको पुत्र हुनुहुन्छ। मसीह विश्रामदिनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिनुभएको सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ।

शबाथले सृष्टिकर्तालाई पहिचान गराउँछ, र सृष्टिकर्ता त्यही ख्रीष्ट हुनुहुन्थ्यो जसलाई पत्रुसले पहिचान गरेका थिए। परमेश्वरका पुत्र, जसलाई पत्रुसले पहिचान गरेका थिए, उही हुनुहुन्छ जसले मानव देहसँग एकीकृत भई मानिसको पुत्र हुनुभयो। परमेश्वरका पुत्रले अवतारलाई जनाउँछ।

कैसरिया फिलिप्पीमा पत्रुसको द्विविध स्वीकारोक्तिले ती एक लाख चवालीस हजार जनालाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो, जसले येशू ख्रीष्ट, परमेश्वरका पुत्र हुनुहुन्छ भन्ने कुरा, साथै सन् 1844 मा ज्योतिर्मय बनाइएको सब्बाथको सिद्धान्त, र अन्तिम दिनहरूमा चिनिएको अवतारको सिद्धान्तलाई बुझ्छन्। यो द्विविध सत्यको ज्योति मोहोर लगाउने अवधिको आरम्भ र अन्त्यमा उद्घाटित हुन्छ, जसको साक्षी सन् 1844 को अक्टोबर 22 देखि 1863 सम्मको मोहोर लगाउने इतिहास, र प्रकाश अध्याय अठारका दुई स्वरहरूको इतिहासले दिन्छ।

मुद्राङ्कन प्रक्रियाको मिलेराइट रेखा र प्रकाश अठारमा भएको मुद्राङ्कनको भविष्यवाणीसम्बन्धी रेखा दुवैमा, त्यो अवधिको एकदम अन्त्यमा एउटा परीक्षा हुन्छ, जहाँ एक वर्ग मूर्ख कुँवारीहरूका रूपमा प्रकट गरिन्छ, जसरी 1856 देखि 1863 सम्म भएको थियो, र अर्को वर्ग जुलाई 2023 देखि चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थासम्म बुद्धिमान् कुँवारीहरूका रूपमा प्रकट गरिन्छ। परीक्षाको त्यो अन्तिम अवधि त्यस अवधिको आरम्भको पुनरावृत्ति गर्दछ। सेप्टेम्बर 11, 2001 मा अवतरित हुनुभएको उही स्वर्गदूत 2023 मा मृतकहरूलाई जीवनका निम्ति बोलाउन मिखाएलको रूपमा आउनुभयो—कसैलाई अनन्त जीवनका निम्ति र कसैलाई अनन्त मृत्युका निम्ति। उहाँ आउनुभयो जब, उहाँले आफ्ना मानिसहरूलाई जगहरूसम्म फिर्ता डोर्याउनुभयो। कोही पुराना मार्गहरूमा हिँड्न अस्वीकार गर्छन्, कोही पुराना मार्गहरूमा हिँड्छन्। कोही तुरहीको आवाज सुन्छन्, कोही सुन्न अस्वीकार गर्छन्।

प्रहरीहरूले फुक्ने तुरहीले प्रतिनिधित्व गरेको सन्देश द्विविध छ। यो इस्लामको सातौँ तुरही हो र छुटकाराको जुबिली तुरही पनि हो। यो मानवतासँग दैवीत्वको संयोजनको सन्देश हो, जुन अवतारको रहस्यद्वारा सम्पन्न हुन्छ, र जसले परमेश्वरको छापको लागि तयार गरिएको चरित्र उत्पन्न गर्छ, जुन सब्त हो। सन् २००१ पछि बाइस वर्ष पूरा भई जुलाई २०२३ मा आरम्भ भएको छाप लगाउने अन्तिम अवधिसँग सम्बन्धित सन्देश, कार्य र परिस्थितिहरू दानिय्येल अध्याय एघारका पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्मद्वारा, र मत्ती अध्याय सोह्रमा ख्रीष्टको कैसरीया फिलिप्पीको भ्रमणद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्।

दश कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा विलम्बको समयमा सबै कुँवारीहरू निदाए। येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो कि लाजरस सुतिरहेको छ।

एक्काइस दिनको अन्त्यमा, दानियलले दर्शन देखे, र उनी गहिरो निद्रामा थिए।

प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारका दुई साक्षीहरू साढे तीन दिनसम्म सडकमा मरेका थिए, र इजकिएलका मरेका हड्डीहरू उपत्यकामा थिए। जुलाई १८, २०२० मा आत्मिक मृत्यु र निद्राको ढिलाइको समय तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनका कुमारीहरूमा ल्याइयो। तीन वर्षपछि, परमेश्वरका अन्तिम-दिनका जनहरूलाई उहाँको झण्डा र शक्तिशाली सेनाको रूपमा जागृत गराउने र तयार पार्ने प्रक्रिया आरम्भ भयो। जुलाई १८, २०२० मा तल ओर्लिएको स्वर्गदूतले एउटा सत्यको मुहर खोले, जसरी स्वर्गदूतहरू तल ओर्लँदा सधैँ गर्छन्।

उसले उद्घाटित गरेको सत्य प्रतीक्षा-समय र पहिलो निराशाको अनुभव थियो। त्यसबेला परमेश्वरका अन्तिम-दिनका मानिसहरू तितरबितर भएका थिए, र इतिहासमा तिनीहरूलाई जगाउने प्रक्रिया आइपुग्दा, तिनीहरूले आफूहरू तितरबितर भएका थिए र प्रतीक्षा-समयमै थिए भन्ने कुरा चिन्नु र स्वीकार गर्नु आवश्यक हुनेथियो। त्यसपछि प्रतीक्षा-समयको सन्देशलाई सुदृढ पार्न धेरै स्वर्गदूतहरू, अथवा धेरै सन्देशहरू पठाइए।

दृष्टान्तमा मध्यरात्रिको पुकारको सन्देशको आगमनले दुई वर्गका कुमारीहरूले आफ्नोसँग तेल छ कि छैन भन्ने कुरा प्रकट गर्ने समयलाई पहिचान गराउँछ। बुद्धिमतीहरूसँग तेल छ; मूर्खहरूसँग छैन। यो दृष्टान्त मिलेराइट इतिहासमा शमूएल स्नोको कार्यद्वारा पूरा भयो, र त्यस कार्यमा स्नोद्वारा प्रस्तुत गरिएको सन्देश त्यतिबेलाका मिलेराइट प्रकाशनहरूमा प्रकाशित उनका लेखहरूले देखाएझैँ विकसित भयो। त्यसपछि जब उनी 1844 को अगस्ट 12 देखि 17 सम्म भएको एक्सेटर शिविर सभामा पुगे, त्यहाँ पनि एउटा अवधिको प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले अन्ततः सभामा उपस्थितहरूलाई सभा छोडेर सन्देश घोषणा गर्नतर्फ डोर्‍यायो।

एउटा “समयको बिन्दु” हुन्छ जब मध्यरातको पुकारको सन्देश पूर्णरूपमा स्थापित हुन्छ, र त्यस बिन्दुमा, दृष्टान्तको आधारमा, कुँवारीहरूका लागि अनुग्रहको समय बन्द हुन्छ। त्यो “समयको बिन्दु” अघि “एउटा अवधि” हुन्छ जसमा उक्त सन्देश विकास भइरहेको हुन्छ। जुलाई, 2023 देखि मध्यरातको पुकारको सन्देश विकास भइरहेको छ, र मिलेराइट परिपूर्तिभन्दा भिन्न रूपमा, “अनुग्रहको समय बन्द” हुनुअघि नै यो सन्देश संसारभरि प्रसारित गरिएको छ। जब एक्सेटर सभाको अन्त्यमा अनुग्रहको समय बन्द भयो, तब सन्देश “देशको हरेक भागमा” गयो, र “दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमाथि ज्योति दिइयो, र त्यो पुकारले हजारौँका हृदय पगालिदियो। त्यो सहरदेखि सहरमा, र गाउँदेखि गाउँमा फैलियो, यहाँसम्म कि परमेश्वरका प्रतीक्षारत जनहरू पूर्णतः जागृत भए।”

हाम्रो वर्तमान इतिहासमा सन् २०२३ को जुलाई महिनामा प्रकाशित हुन आरम्भ भएको सन्देश अहिले संसारभरिका एक सय बीस देशहरूमा पुगेको छ, र मध्यरातको पुकारको सन्देशको विकासलाई प्रतिनिधित्व गर्ने लेखहरू साठीभन्दा बढी भाषाहरूमा उपलब्ध छन्, तथा ती लेखहरू या त पढ्न वा सुन्न सकिन्छ।

लेखहरूद्वारा प्रस्तुत गरिएको यस सन्देशको ज्योति करिब छ महिनाको अवधिमा दुई व्यक्तिद्वारा पूरा गरिएको छ।

यहूदाको कुलका सिंहले अब आफ्ना अन्तिम-दिनका मानिसहरूलाई दानिय्येल ११ का पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्म ल्याउनुभएको छ, जसले ईसा पूर्व २०० देखि ६३ सम्मको इतिहासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहासलाई, साथै मत्ती अध्याय १६ र ख्रीष्टको कैसरिया फिलिप्पीको भ्रमणसम्बन्धी इतिहासलाई उद्घाटित गर्दछ। भविष्यवाणीहरू र तिनका परिपूर्तिहरूको इतिहास—दुवै—दानिय्येलको पुस्तकको त्यस अंशसँग मेल खान्छन्, जो अन्तिम दिनहरूसम्म मोहरबन्द गरिएको थियो। दानिय्येल र प्रकाशका पुस्तकहरू एउटै पुस्तक हुन्; त्यसकारण अन्तिम दिनहरूमा, अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुभन्दा ठीक अघि, येशू ख्रीष्टको प्रकाश अनमोहरित गरिन्छ, र त्यस प्रकाशमा दानिय्येलको त्यो अंश समावेश छ, जो अन्तिम दिनहरूसँग सम्बन्धित छ। एक्सेटर शिविर-सभाको समापनको समय नजिक आएको छ।

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।