दानिय्येलको पुस्तक - पच्चीस नम्बर

“बाबेलका अन्तिम शासकलाई, त्यसको पहिलो शासकसँग प्रतिरूपमा जस्तै, दैवी पहरेदारको यो दण्डादेश आइपुगेको थियो: ‘हे राजा,... तँलाई यो भनिएको छ; राज्य तँबाट हटाइएको छ।’ दानियल ४:३१।” Prophets and Kings, 533.

अनि त्यस दिन यस्तो हुनेछ कि टायर सत्तरी वर्षसम्म बिर्साइनेछ, एउटै राजाका दिनहरूको अवधि अनुसार; सत्तरी वर्षको अन्त्य भएपछि टायरले वेश्यालेझैँ गीत गाउनेछ। यशैया 23:15।

अनि लेखिएको लेख यही हो: मने, मने, तेकेल, उपर्सिन। यसको अर्थ यो हो: मने; परमेश्‍वरले तिम्रो राज्यको गणना गर्नुभएको छ, र त्यसको अन्त गर्नुभएको छ। तेकेल; तिमी तराजुमा तोलिएका छौ, र कमी भएका पाइएका छौ। पेरेस; तिम्रो राज्य विभाजित गरिएको छ, र मादीहरू तथा फारसीहरूलाई दिइएको छ। दानियल ५:२५–२८।

आफ्नो क्रोधमा परमप्रभुले कसरी सियोनकी छोरीलाई बादलले ढाकिदिनुभएको छ, र इस्राएलको शोभालाई स्वर्गबाट पृथ्वीमा फ्याँकिदिनुभएको छ, अनि आफ्नो क्रोधको दिनमा आफ्ना पाउदानलाई स्मरण गर्नुभएन! परमप्रभुले याकूबका सबै निवासस्थानहरू निल्नुभएको छ, र दया गर्नुभएको छैन; उहाँले आफ्नो प्रकोपमा यहूदाकी छोरीका किल्लाहरू भत्काइदिनुभएको छ; उहाँले तिनलाई जमिनमै झार्नुभएको छ; उहाँले राज्य र त्यसका प्रधानहरूलाई अपवित्र तुल्याउनुभएको छ। उहाँले आफ्नो प्रचण्ड क्रोधमा इस्राएलको सारा सिङ काटिदिनुभएको छ; शत्रुको सामुन्नेबाट उहाँले आफ्नो दाहिने हात फिर्ता तान्नुभएको छ, र याकूबको विरुद्धमा चारैतिर भस्म पार्ने ज्वलन्त आगोझैँ दन्किनुभएको छ। उहाँले शत्रुले झैँ आफ्नो धनु तान्नुभएको छ; विरोधीझैँ उहाँ आफ्नो दाहिने हात लिएर उभिनुभएको छ, र सियोनकी छोरीको पालमा आँखालाई प्रिय लाग्ने सबैलाई मार्नुभएको छ; उहाँले आफ्नो प्रकोप आगोझैँ खन्याउनुभएको छ। परमप्रभु शत्रुजस्तै हुनुभएको छ; उहाँले इस्राएललाई निल्नुभएको छ, उहाँले त्यसका सबै राजमहलहरू निल्नुभएको छ; उहाँले त्यसका किल्लाहरू नष्ट पार्नुभएको छ, र यहूदाकी छोरीमा शोक र विलाप बढाउनुभएको छ। अनि उहाँले आफ्नो वासस्थानलाई बगैँचाको झुप्रोझैँ बलपूर्वक हटाइदिनुभएको छ; उहाँले सभाका स्थानहरू नष्ट पार्नुभएको छ; परमप्रभुले सियोनमा पर्वहरू र विश्रामदिनहरू बिर्साइदिनुभएको छ, र आफ्नो क्रोधको रिसमा राजा र पूजाहारीलाई तुच्छ ठान्नुभएको छ। परमप्रभुले आफ्नो वेदी त्यागिदिनुभएको छ, उहाँले आफ्नो पवित्रस्थानलाई घृणा गर्नुभएको छ, उहाँले त्यसका राजमहलहरूको पर्खाल शत्रुको हातमा सुम्पिदिनुभएको छ; तिनीहरूले परमप्रभुको भवनमा चाडको दिनमा झैँ कोलाहल गरेका छन्। परमप्रभुले सियोनकी छोरीको पर्खाल नष्ट गर्ने अभिप्राय गर्नुभएको छ; उहाँले नाप्ने डोरी तान्नुभएको छ, विनाश गर्नबाट आफ्नो हात फिर्ता लिनुभएको छैन; यसकारण उहाँले प्राचीर र पर्खाललाई विलाप गराउनुभएको छ; ती दुवै सँगसँगै क्षीण भएका छन्। विलापगीत २:१–८।

अनि परमप्रभुले आफ्ना सेवक अगमवक्ताहरूबाट यसो भन्नुभयो, “यहूदाका राजा मनश्शेले यी घृणित कामहरू गरेको छ, र उसभन्दा अघिका एमोरीहरूले गरेका सबै कामहरूभन्दा पनि बढी दुष्टता गरेको छ, र आफ्ना मूर्तिहरूद्वारा यहूदालाई पनि पाप गराएको छ; यसकारण इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ, हेर, म यरूशलेम र यहूदामाथि यस्तो विपत्ति ल्याउँदैछु कि जसले यसको समाचार सुन्छ, उसका दुवै कान झनझनाउनेछन्। अनि म यरूशलेममाथि सामरियाको नाप्ने डोरी र आहाबको घरानाको साहुल तान्नेछु; र जसरी मानिसले थाल पुछेर पुछिसकेपछि त्यसलाई उल्ट्याउँछ, त्यसरी नै म यरूशलेमलाई पुछेर उल्ट्याउनेछु। अनि म मेरो उत्तराधिकारको बाँकी अंशलाई त्याग्नेछु, र तिनीहरूलाई तिनीहरूका शत्रुहरूको हातमा सुम्पिदिनेछु; र तिनीहरू आफ्ना सबै शत्रुहरूका लागि लुट र सिकार हुनेछन्।” २ राजा २१:१०–१४।

तब म पनि क्रोधमा तिमीहरूको विरुद्धमा चल्नेछु; र म, म नै, तिमीहरूलाई तिमीहरूका पापहरूका निम्ति सात गुणा दण्ड दिनेछु। अनि तिमीहरूले आफ्ना छोराहरूको मासु खानेछौ, र आफ्नी छोरीहरूको मासु पनि खानेछौ। अनि म तिमीहरूका उच्चस्थानहरू नाश पार्नेछु, तिमीहरूका मूर्तिहरू काटेर ढालिदिनेछु, र तिमीहरूका लाशहरू तिमीहरूका निर्जीव मूर्तिहरूका लाशहरूमाथि फ्याँकिदिनेछु, र मेरो प्राणले तिमीहरूलाई घृणा गर्नेछ। अनि म तिमीहरूका सहरहरू उजाड पार्नेछु, र तिमीहरूका पवित्रस्थानहरूलाई सुनसान तुल्याउनेछु, र म तिमीहरूका सुगन्धित धूपहरूको बासना ग्रहण गर्नेछैनँ। अनि म देशलाई उजाड बनाइदिनेछु; र त्यसमा बसोबास गर्ने तिमीहरूका शत्रुहरू त्यसलाई देखेर छक्क पर्नेछन्। अनि म तिमीहरूलाई अन्यजातिहरूका बीचमा छरपष्ट पारिदिनेछु, र तिमीहरूको पछि तरवार खिचेर लाग्नेछु; र तिमीहरूको देश उजाड हुनेछ, र तिमीहरूका सहरहरू सुनसान हुनेछन्। तब, जबसम्म त्यो देश उजाड परिरहन्छ र तिमीहरू आफ्ना शत्रुहरूको देशमा रहन्छौ, तब देशले आफ्ना विश्रामदिनहरूको आनन्द लिनेछ; त्यही बेला देशले विश्राम गर्नेछ, र आफ्ना विश्रामदिनहरूको आनन्द लिनेछ। जबसम्म त्यो उजाड परिरहन्छ, तबसम्म त्यसले विश्राम पाउनेछ; किनकि जब तिमीहरू त्यसमा बस्थ्यौ, तिमीहरूका विश्रामदिनहरूमा त्यसले विश्राम पाएको थिएन। लेवीव्यवस्था 26:28–35।

तरवारबाट बचेर निस्केकाहरूलाई उसले बाबेलमा लगेर गयो; र तिनीहरू पारसको राज्यको शासनकाल आरम्भ नहुञ्जेलसम्म उस र उसका छोराहरूका दास भए; ताकि यर्मियाको मुखद्वारा बोलिएको परमप्रभुको वचन पूरा होस्, जबसम्म देशले आफ्ना विश्रामदिनहरू भोगेन; किनकि जति समयसम्म त्यो उजाड अवस्थामा रह्यो, त्यति नै समय त्यसले विश्राम मानिरह्यो, सत्तरी वर्ष पूरा गर्नलाई। अब पारसका राजा कूरसको पहिलो वर्षमा, यर्मियाको मुखद्वारा बोलिएको परमप्रभुको वचन पूरा होस् भनी, परमप्रभुले पारसका राजा कूरसको आत्मालाई उद्वेलित गर्नुभयो, र उनले आफ्नो सारा राज्यभरि एक घोषणा गराए, र त्यसलाई लिखित रूपमा पनि जारी गरे, यसो भन्दै, पारसका राजा कूरस यसो भन्छन्: स्वर्गका परमेश्वर परमप्रभुले पृथ्वीका सबै राज्यहरू मलाई दिनुभएको छ; र उहाँले मलाई यहूदामा रहेको यरूशलेममा उहाँका लागि एउटा भवन निर्माण गर्न आज्ञा गर्नुभएको छ। उहाँका सबै जनहरूमध्ये तिमीहरूमा को छ? परमप्रभु उसका परमेश्वर उससँग रहून्, र ऊ माथि जाओस्। २ इतिहास ३६:२०–२३।

सम्पूर्ण पृथ्वीमा एउटै भाषा र एउटै बोली थियो। अनि यस्तो भयो कि, जब तिनीहरू पूर्वबाट यात्रा गर्दै आए, तब तिनीहरूले शिनार देशमा एउटा समथर मैदान भेट्टाए; र त्यहीँ बसोबास गरे। अनि तिनीहरूले एक-अर्कालाई भने, आओ, हामी इँटा बनाऔँ, र तिनलाई राम्ररी पकाऔँ। अनि तिनीहरूसँग ढुङ्गाको सट्टा इँटा थियो, र गारोको सट्टा डामर थियो। अनि तिनीहरूले भने, आओ, हामी आफ्ना लागि एउटा सहर र एउटा धरहरा बनाऔँ, जसको टुप्पो स्वर्गतिर पुगोस; र हामी आफ्ना लागि एउटा नाउँ कमाऔँ, नत्रता हामी सम्पूर्ण पृथ्वीको सतहमाथि तितरबितर हुनेछौँ। तब परमप्रभु त्यो सहर र धरहरा हेर्न तल आउनुभयो, जुन मानिसका सन्तानहरूले बनाइरहेका थिए। अनि परमप्रभुले भन्नुभयो, हेर, मानिसहरू एउटै छन्, र तिनीहरू सबैको एउटै भाषा छ; अनि तिनीहरूले यही काम आरम्भ गरेका छन्: र अब तिनीहरूले गर्न कल्पना गरेको कुनै पनि कुरा तिनीहरूबाट रोकिइनेछैन। आओ, हामी तल जाऔँ, र त्यहाँ तिनीहरूको भाषा अलमल्याऔँ, ताकि तिनीहरूले एक-अर्काको बोली नबुझून्। यसरी परमप्रभुले तिनीहरूलाई त्यहाँबाट सम्पूर्ण पृथ्वीको सतहमाथि तितरबितर पार्नुभयो: र तिनीहरूले सहर बनाउन छोडिदिए। उत्पत्ति 11:1–8।

“बेलशस्सरलाई परमेश्वरको इच्छा जान्न र पालन गर्नका लागि धेरै अवसरहरू दिइएका थिए। उनले आफ्ना हजुरबा नबूकदनेसरलाई मानिसहरूको समाजबाट बहिष्कृत गरिएको देखेका थिए। उनले त्यही बुद्धि, जसमा त्यो घमण्डी सम्राटले गर्व गर्थ्यो, त्यसलाई दिने परमेश्वरद्वारा खोसिएको देखेका थिए। उनले राजालाई आफ्नो राज्यबाट निकाला गरिएको र मैदानका जनावरहरूको संगतिमा पारिएको देखेका थिए। तर बेलशस्सरको मनोरञ्जनप्रेम र आत्म-महिमाको लालसाले ती पाठहरूलाई मेटाइदियो, जुन उनले कहिल्यै बिर्सनु हुँदैनथ्यो; र उनले त्यस्तै पापहरू गरे, जसले नबूकदनेसरमाथि प्रख्यात न्यायहरू ल्याएका थिए। उसले अनुग्रहपूर्वक प्रदान गरिएका अवसरहरूलाई व्यर्थ गुमायो, सत्यसँग परिचित हुनका लागि आफ्नो पहुँचभित्र रहेका अवसरहरूको उपयोग गर्न बेवास्ता गर्दै। ‘उद्धार पाउन म के गरूँ?’—यो प्रश्न, जसलाई त्यस महान् तर मूर्ख राजाले उदासीनतापूर्वक टारिदियो।”

“आजको अविवेकी, उतावला युवावस्थाको यही खतरा हो। जसरी परमेश्‍वरको हातले बेलशस्सरलाई जगायो, त्यसरी नै पापीलाई पनि जगाउनेछ, तर धेरैका लागि पश्चात्ताप गर्न अत्यन्तै ढिलो भइसकेको हुनेछ।

“बाबेलका शासकसँग धनसम्पत्ति र मान–सम्मान थियो, र आफ्नो घमण्डपूर्ण आत्म-विलासमा उसले आफूलाई स्वर्ग र पृथ्वीका परमेश्वरको विरुद्धमा उचालेको थियो। उसले आफ्नै बाहुबलमा भरोसा गरेको थियो, र कसैले पनि ‘तिमीले यो किन गरिरहेछौ?’ भनेर भन्न साहस गर्नेछ भन्ने उसले ठानेको थिएन। तर जब रहस्यमय हातले उसको दरबारको भित्तामा अक्षरहरू लेख्यो, तब बेलशस्सर भयभित भयो र मौन बनाइयो। एकै क्षणमा ऊ पूर्णतः आफ्नो शक्तिबाट वञ्चित भयो र एउटा बालकझैँ नम्र तुल्याइयो। उसले बुझेको थियो कि ऊ बेलशस्सरभन्दा महान् एक जनाको अधीनमा दया–अनुकम्पामा परेको छ। उसले पवित्र वस्तुहरूको उपहास गरिरहेको थियो। अब उसको विवेक जागृत भयो। उसले बुझेको थियो कि परमेश्वरको इच्छा जान्ने र पालन गर्ने विशेषाधिकार उसलाई प्राप्त भएको थियो। उसको हजुरबुबाको इतिहास उसको सामु भित्तामा लेखिएका अक्षरहरूजत्तिकै स्पष्ट रूपमा उभिएको थियो।” Bible Echo, April 25, 1898.