बेलशस्सरको रहस्यमय हस्तलेखनप्रतिको भयले केवल उसको मृत्यु र बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको अन्त्यलाई मात्र होइन, तर भविष्यसूचक इतिहासको त्यस बिन्दुलाई पनि सम्बोधन गर्दछ, जब पृथ्वीका राजाहरूलाई भयले समात्छ। तिनीहरूको भय इस्लामको “पूर्वीय बतास” द्वारा उत्पन्न हुन्छ। तिनीहरूको भय प्रसववेदनामा भएकी स्त्रीजस्तै छ, यसरी निरन्तर बढ्दै जाने पीडालाई पहिचान गराउँदै, जुन झन्-झन् तीव्र गतिसँग आउँछ। भय बेलशस्सरको भोजको “घडी” मा आरम्भ हुन्छ, यद्यपि यो प्रारम्भमा सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आइपुगेको थियो। त्यस समयदेखि नै एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने समयमा बतासहरूलाई थामिराखेका चार स्वर्गदूतहरूको हातबाट ती बतासहरू फुस्कन थाल्छन्। इजकिएलले पहिचान गरेको टायरसम्बन्धी विलापले, “समुद्रको बीचमा नाश भएकोजस्तो, टायरजस्तो कुन शहर छ?” भन्ने भविष्यसूचक प्रश्न सोधेर टायरको परिभाषा गर्दछ।
तर्शीशका जहाजहरूले तिम्रो बजारमा तिम्रो विषयमा गाए; र तिमी परिपूर्ण भयौ, र समुद्रहरूको बीचमा अत्यन्तै महिमामय बनाइयौ। तिम्रा माझीहरूले तिमीलाई गहिरा जलहरूमा ल्याएका छन्; पूर्वी बतासले तिमीलाई समुद्रहरूको बीचमा चकनाचूर पारेको छ। तिम्रा धनसम्पत्ति, तिम्रा मेला-बजारहरू, तिम्रा व्यापारिक वस्तुहरू, तिम्रा जलयात्रीहरू, र तिम्रा मार्गदर्शकहरू, तिम्रा जहाज-मर्मतकर्ताहरू, र तिम्रा व्यापारका व्यवहार गर्नेहरू, अनि तिमीभित्र भएका तिम्रा सबै युद्धका मानिसहरू, र तिम्रो बीचमा भएको तिम्रो सारा समुदाय, तिम्रो विनाशको दिन समुद्रहरूको बीचमा पतन हुनेछन्। तिम्रा उपनगरहरू तिम्रा मार्गदर्शकहरूको विलापको शब्दले काँप्नेछन्। र डाँड समात्ने सबै, जलयात्रीहरू, र समुद्रका सबै मार्गदर्शकहरू, आफ्ना जहाजहरूबाट ओर्लिनेछन्, तिनीहरू भूमिमाथि उभिनेछन्; अनि तिनीहरूले तिम्रो विरुद्ध आफ्नो स्वर सुनाउनेछन्, र तीतो गरी रुनेछन्, र आफ्ना शिरमा धूलो हाल्नेछन्, तिनीहरू खरानीमा लोटपोट हुनेछन्; अनि तिनीहरूले तिम्रो निम्ति आफूलाई पूरै टकला पार्नेछन्, र टाट ओढ्नेछन्, अनि हृदयको तीतोपन र कटु विलापसहित तिम्रो निम्ति रुनेछन्। अनि आफ्नो विलापमा तिनीहरूले तिम्रो निम्ति एउटा शोकगीत उठाउनेछन्, र तिम्रो विषयमा यसो भन्दै विलाप गर्नेछन्, “समुद्रको बीचमा नष्ट पारिएकी सोरजस्ती सहर कुन छ?” जब तिम्रा मालसामान समुद्रहरूबाट निस्केर गए, तब तिमीले धेरै जातिहरूलाई तृप्त पार्यौ; तिमीले आफ्ना प्रचुर धनसम्पत्ति र व्यापारिक वस्तुहरूको बहुलताले पृथ्वीका राजाहरूलाई धनी तुल्यायौ। जुन समयमा तिमी जलहरूको गहिराइमा समुद्रहरूद्वारा चकनाचूर पारिनेछौ, तिम्रा व्यापारिक वस्तुहरू र तिम्रो बीचमा भएको तिम्रो सारा समुदाय पतन हुनेछ। टापुहरूका सबै बासिन्दाहरू तिम्रो कारण चकित हुनेछन्, र तिनीहरूका राजाहरू अति भयभीत हुनेछन्, तिनीहरूका अनुहार व्याकुल हुनेछन्। जातिहरूका बीचका व्यापारीहरूले तिम्रो विषयमा सीटी बजाउनेछन्; तिमी भयको विषय हुनेछौ, र फेरि कहिल्यै रहनेछैनौ।” इजकिएल 27:25–36।
टायरस त्यो सहर, वा राज्य हो, जसको निम्ति पृथ्वीका व्यापारीहरू तितो विलाप गर्छन्, र त्यसपछि सोध्छन्, “टायरसजस्तो सहर कुन छ?” तिनीहरूले यसो त्यही “समय” मा गर्छन्, जब त्यो सहर समुद्रमा भङ्ग पारिन्छ। प्रकाशको पुस्तकको अध्याय अठारमा, टायरकी वेश्या, जो रोमकी वेश्या हो, जसले पृथ्वीका राजाहरूसँग व्यभिचार गरेकी छ र त्यो महान् सहरको रूपमा चिनिन्छ, जसको न्याय एक घण्टामा, र एकै दिनमा आउँछ। ऊ नै त्यो सहर हो, जसले विलाप गर्ने राजाहरू र व्यापारीहरूबाट त्यो भविष्यसूचक प्रश्न उठाउँछ।
यसकारण एकै दिनमा तिनका विपत्तिहरू आउनेछन्—मृत्यु, शोक, र अनिकाल; र तिनी आगोले पूर्णतः जलाईनेछिन्; किनकि तिनको न्याय गर्नुहुने प्रभु परमेश्वर सामर्थी हुनुहुन्छ। अनि पृथ्वीका राजाहरू, जसले तिनीसित व्यभिचार गरे र विलासितापूर्वक जीवन बिताए, जब तिनी जलेको धुवाँ देख्नेछन्, तब तिनको लागि विलाप गर्नेछन् र शोक मनाउनेछन्; तिनको यातनाको भयले टाढै उभिएर यसो भन्नेछन्, “हाय, हाय, हे महान् शहर बेबिलोन, हे शक्तिशाली शहर! किनकि एकै घण्टामा तेरो न्याय आइपुगेको छ।” अनि पृथ्वीका व्यापारीहरू तिनको कारण रोनेछन् र विलाप गर्नेछन्; किनकि अबउप्रान्त कसैले पनि तिनका मालसामान किन्नेछैनन्: सुन, चाँदी, बहुमूल्य पत्थर, मोती, मसिनो मलमल, बैजनी वस्त्र, रेशम, किरमिजी वस्त्र, सबै किसिमका सुगन्धित काठ, हात्ती-दाँतका सबै प्रकारका भाँडाकुँडा, अति बहुमूल्य काठ, काँसा, फलाम, र संगमरमरका सबै किसिमका भाँडाकुँडा, अनि दालचिनी, सुगन्धद्रव्यहरू, अत्तर, लोबान, दाखमद्य, तेल, मसिनो पीठो, गहुँ, गाईवस्तु, भेडाहरू, घोडाहरू, रथहरू, दासहरू, र मानिसहरूको प्राणहरू। अनि तेरो प्राणले लोभ गरेका फलहरू तँबाट टाढा गएका छन्, र सबै स्वादिला तथा शोभायुक्त वस्तुहरू तँबाट लोप भएका छन्, र तैंले तिनलाई फेरि कदापि भेट्टाउनेछैनस्। यी वस्तुहरूका व्यापारीहरू, जो तिनको कारण धनी भएका थिए, तिनको यातनाको भयले टाढै उभिनेछन्, रोइरहेका र विलाप गरिरहेका, अनि यसो भन्नेछन्, “हाय, हाय, त्यो महान् शहर, जो मसिनो मलमल, बैजनी, र किरमिजी वस्त्रले लपेटिएको थियो, र सुन, बहुमूल्य पत्थर, र मोतीहरूले सुसज्जित थियो! किनकि एकै घण्टामा यति ठूलो धनसम्पत्ति नष्ट भएको छ।” अनि हरेक जहाजका मालिक, जहाजहरूमा यात्रा गर्ने सबै समूह, माझीहरू, र समुद्रबाट व्यापार गर्ने जति सबै थिए, टाढै उभिए; अनि तिनी जलेको धुवाँ देख्दा कराए र भने, “यस महान् शहरजस्तो शहर कुन छ र!” अनि तिनीहरूले आफ्ना टाउकामा धुलो छर्के, र रोइरहेका, विलाप गरिरहेका यसो कराए, “हाय, हाय, त्यो महान् शहर, जसको वैभवका कारण समुद्रमा जहाज हुने सबै धनी बनेका थिए! किनकि एकै घण्टामा त्यो उजाड पारिएको छ।” प्रकाश 18:8–19.
येशू ख्रीष्टको प्रकाशको अनमुद्रणमा मध्यरातको पुकारको सन्देश समावेश छ। त्यो सन्देश इजकिएल सैंतीसको दोस्रो भविष्यवाणी हो, जसले साढे तीन दिनसम्म सडकहरूमा लडेका मृत सुक्खा हड्डीहरूलाई एक प्रबल सेनाको रूपमा जीवनमा ल्याउँछ। त्यो सन्देश त्यही सन्देश हो जसमा यो सत्य समावेश छ कि प्रभुले आइतवारको बलपूर्वक पालना गराइएका कारण संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि कार्यकारी न्याय ल्याउन इस्लामलाई प्रयोग गर्नुहुन्छ। त्यो न्याय ठूलो भूकम्पको “घडी”मा आइपुग्छ, जुन उही “घडी” पनि हो जब बेलशस्सरको भित्तामा लेखाइ प्रकट भयो। त्यस लेखाइले त्यो भय उत्पन्न गर्यो, जुन ग्रह पृथ्वीको आर्थिक संरचना इस्लामको “पूर्वी बतास”द्वारा ध्वस्त पारिँदा, सबै राजाहरू र व्यापारीहरूमाथि छोपिने कुराको रूपमा चित्रित गरिएको छ; तिनीहरू गोप्य रूपमा बेलशस्सरको राज्यभित्र, दक्षिणतर्फको उपेक्षित तल्लो “पर्खाल” हुँदै, छिरेका छन्।
राजाहरू र व्यापारीहरूले जसको विषयमा विलाप गर्दै, “यस महान् सहरजस्तो सहर कुन छ?” भनेर सोध्छन्, त्यो “सहर” वा राज्य टायरकी वेश्याको राज्य हो, जसले त्यसपछि उनै राजाहरूसँग आफ्ना गीतहरू गाइरहेकी र व्यभिचार गरिरहेकी हुन्छ। सबै अगमवक्ताहरू संसारको अन्त्यको विषयमा बोल्छन्, र तिनीहरू एक-अर्कासँग सहमत छन्; त्यसैले इजकिएलका व्यापारीहरू प्रकाश अध्याय अठारका ती नै व्यापारीहरू हुन्। प्रकाश अध्याय अठारमा, जब महान् सहर र पृथ्वी ग्रहको आर्थिक संरचना ध्वस्त पारिन्छ, तब तिनीहरूले तीनपटक “हाय, हाय” भनेर विलाप गर्छन्। उक्त खण्डमा “हाय” भनेर अनुवाद गरिएको युनानी शब्द त्यही शब्द हो, जुन प्रकाश अध्याय आठ, पद तेह्रमा पनि तीनपटक प्रयोग भएको छ, तर त्यहाँ त्यसलाई अङ्ग्रेजीको भिन्न शब्दद्वारा अनुवाद गरिएको छ।
अनि मैले हेरेँ, र स्वर्गको मध्यभागमा उडिरहेको एउटा स्वर्गदूतलाई सुनें, जसले चर्को स्वरले भनिरहेको थियो, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीका बासिन्दाहरूमाथि, ती अरू तीन स्वर्गदूतका तुरहीका आवाजहरूका कारण, जो अझै फुक्न बाँकी छन्!” प्रकाश 8:13।
राजाहरू र व्यापारीहरू “हाय, हाय” भन्ने शब्दहरूद्वारा संसारको अर्थतन्त्रको विनाशमाथि विलाप गरिरहेका छन्, जसको अर्थ “धिक्कार, धिक्कार” हो, र “धिक्कार” इस्लामको एउटा प्रतीक हो। जब भित्तामा लेखाइ देखा पर्छ, तब बेलशस्सर र उसका प्रभुहरूलाई समात्ने भय भनेको त्यही भय हो, जो इस्लामका निरन्तर आक्रमणहरूद्वारा पृथ्वी ग्रहको आर्थिक संरचना नष्ट हुँदा उत्पन्न हुन्छ; परमेश्वरले बाबेलको दाखमद्य पिउनेहरूमाथि, अर्थात् आइतबार-पालनको बाध्यकारी कार्यान्वयनमाथि, आफ्नो कार्यकारी न्याय ल्याउन इस्लामलाई आफ्नो प्रबन्धकारी उपकरणको रूपमा प्रयोग गर्नुहुन्छ। यही सत्य यशैया तेइसको “टायर” नामक वेश्याको “भार” को विषयवस्तु हो।
टायरको भविष्यवाणी। हे तर्शीशका जहाजहरू हो, विलाप गर; किनकि त्यो उजाड पारिएको छ, त्यहाँ न त घर छ, न भित्र पस्ने स्थान; कित्तीमको देशबाट यो तिनीहरूलाई प्रकट गरिएको छ। हे टापुका बासिन्दाहरू हो, चुप लागेर बस; जसलाई समुद्र पार गर्ने सिदोनका व्यापारीहरूले परिपूर्ण तुल्याएका थिए। र विशाल जलराशिहरूमाथि सिहोरको बीउ, नदीको कटनी, त्यसको आम्दानी थियो; र त्यो जातिहरूको बजार थिई। हे सिदोन, लज्जित हो; किनकि समुद्रले, अर्थात् समुद्रको दुर्गले, यसो भन्दै बोलेको छ: “म प्रसव-वेदनामा परेकी छैनँ, न सन्तान जन्माएकी छु; न मैले जवान मानिसहरूलाई हुर्काएँ, न कन्याहरूलाई बढाएँ।” मिश्रको समाचारमा जस्तै, टायरको समाचारमा पनि तिनीहरू अत्यन्त पीडित हुनेछन्। तर्शीशतिर पार जा; हे टापुका बासिन्दाहरू हो, विलाप गर। के यही तिमीहरूको त्यो हर्षित नगर हो, जसको प्राचीनता अति प्राचीन दिनहरूदेखि थियो? त्यसका आफ्नै खुट्टाहरूले त्यसलाई टाढा प्रवास गर्न लैजानेछन्। मुकुट पहिर्याउने नगर टायरको विरुद्ध, जसका व्यापारीहरू राजकुमारहरू हुन्, जसका सौदागरहरू पृथ्वीका मान्यजनहरू हुन्, यस्तो योजना कसले बनायो? सेनाहरूका परमप्रभुले यसो ठहराउनुभएको छ—सबै शोभाको अहङ्कारलाई कलङ्कित पार्न र पृथ्वीका सबै मान्यजनहरूलाई तिरस्कृत तुल्याउन। हे तर्शीशकी छोरी, नदीझैँ आफ्नै देशभरि बगेर जा; अब कुनै बल बाँकी छैन। उहाँले समुद्रमाथि आफ्नो हात फैलाउनुभयो, उहाँले राज्यहरूलाई हल्लाउनुभयो; व्यापारी-नगरको विरुद्ध त्यसका गढहरू नष्ट पार्न परमप्रभुले आज्ञा दिनुभएको छ। अनि उहाँले भन्नुभयो, “हे पीडित कुमारी, सिदोनकी छोरी, अब तैंले फेरि आनन्द गर्नेछैनस्; उठ, कित्तीमतिर पार जा; त्यहाँ पनि तैंले विश्राम पाउनेछैनस्।” हेर, कल्दीहरूको देश; यो जाति पहिले थिएन; अश्शूरले मरुभूमिमा बस्नेहरूका लागि त्यसलाई स्थापना गर्यो; तिनीहरूले त्यसका मीनारहरू खडा गरे, तिनीहरूले त्यसका राजमहलहरू उठाए; र उसले त्यसलाई भग्नावशेष तुल्यायो। हे तर्शीशका जहाजहरू हो, विलाप गर; किनकि तिमीहरूको दुर्ग नष्ट पारिएको छ। अनि त्यस दिन यस्तो हुनेछ कि टायर एक राजाका दिनहरूजत्तिकै सत्तरी वर्षसम्म बिर्सिइनेछ; सत्तरी वर्षको अन्त्यमा टायर वेश्याले जस्तै गीत गाउनेछ। “हे बिर्सिएकी वेश्या, वीणा ले, सहरभरि घुम; मधुर धुन बजा, धेरै गीत गा, ताकि तेरो सम्झना होस्।” अनि सत्तरी वर्षको अन्त्यपछि यस्तो हुनेछ कि परमप्रभुले टायरलाई भेट दिनुहुनेछ, र त्यो आफ्नो ज्यालातिर फर्कनेछ, र पृथ्वीको पृष्ठभागमा भएका संसारका सबै राज्यहरूसित व्यभिचार गर्नेछ। अनि त्यसको व्यापार र त्यसको ज्याला परमप्रभुको निम्ति पवित्रता हुनेछ; त्यो न सञ्चित गरिनेछ, न भण्डार गरिनेछ; किनकि त्यसको व्यापार परमप्रभुको सामु बस्नेहरूका लागि पर्याप्त भोजन गर्न र टिकाउ वस्त्रका लागि हुनेछ। यशैया 23:1–18.
सत्तरी वर्ष, जो “एक राजाका दिनहरू” जस्तै हो, बाबेलको राज्यद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, किनकि राजा नै राज्य हो, र शाब्दिक बाबेलले सत्तरी वर्षसम्म शासन गर्यो। शाब्दिक बाबेलका सत्तरी वर्षहरू त्यो “घडी”मा समाप्त भए, जब बेलशज्जारको भोजशालाका भित्ताहरूमा लेखाइ प्रकट भयो। त्यही रात ऊ मारियो, त्यो शक्तिद्वारा जो कसैको ध्यानमा नआई “पर्खाल” हुँदै भित्र आयो; किनकि ऊ बाबेलको दाखमद्य पिउँदै भोजविलास गरिरहेको थियो, जबकि नबुकदनेसरको बाजागाजाले संगीत बजाइरहेको थियो, टायरकी वेश्याले मधुर धुन गाइरहेकी थिई, र धर्मत्यागी इस्राएल नाच्दै र दण्डवत् गर्दै थियो।
तब त्यहाँ संलग्न सबैलाई भयले समात्यो, किनकि परमेश्वरले “टायरको विरुद्धमा सल्लाह गर्नुभएको” थियो र “सबै महिमाको गर्वलाई कलङ्कित पार्न, र पृथ्वीका सबै आदरणीयहरूलाई तुच्छ तुल्याउन” “अभिप्राय गर्नुभएको” थियो। यसकारण परमेश्वरले त्यस “घडी”को “ठूलो भूकम्प”द्वारा “राज्यहरूलाई हल्लाउनुभयो”, किनकि परमेश्वरले त्यस व्यापारी राज्यको “विरुद्धमा आज्ञा दिनुभएको” थियो, “यसका गढहरू नष्ट गर्न।” बेलशज्जरको भयको “घडी”मा, राजाहरू र व्यापारीहरूले भित्तामा लेखिएका अग्निमय शब्दहरूको अर्थ बुझ्न खोजी आरम्भ गरे। बेलशज्जरको मृत्यु हुनै लागेको छ, तर त्यस बिन्दुमा ऊ अझै जीवित छ। त्यसैले उसले ती रहस्यमय शब्दहरू बुझ्न खोज्यो र यदि ज्ञानी मानिसहरूले लेखाइको अर्थ व्याख्या गर्न सक्थे भने तिनीहरूलाई इनाम दिने प्रस्ताव गर्यो, तर त्यो गर्न सकिएन, किनकि बेबिलोनका ज्ञानी मानिसहरूले सत्यको नक्कली स्वरूप भएको बाइबलीय अध्ययनको पद्धति प्रयोग गर्थे। ती रहस्यमय शब्दहरू मोहर लगाइएको पुस्तकको दर्शनजस्तै हुन्।
त्यसपछि राजाका सबै ज्ञानी मानिसहरू भित्र आए; तर तिनीहरूले त्यो लेखोट न त पढ्न सके, न त्यसको अर्थ राजालाई बताउन सके। तब राजा बेलशस्सर अत्यन्त व्याकुल भए, र उनको मुखमुद्रा फेरियो, र उनका प्रभुजनहरू चकित भए। तब रानी, राजाका र उनका प्रभुजनहरूका वचनका कारण, भोजको भवनमा आइन्; र रानीले बोलिन् र भनिन्, हे राजा, तपाईं सदा जीवित रहनुहोस्; तपाईंका विचारहरूले तपाईंलाई व्याकुल न पारून्, न त तपाईंको मुखमुद्रा फेरियोस्। तपाईंको राज्यमा एक जना मानिस छन्, जसमा पवित्र देवताहरूका आत्मा छन्; र तपाईंका पिताका दिनहरूमा उज्यालो, समझ, र देवताहरूको बुद्धिजस्तै बुद्धि तिनमा पाइयो; र राजा नबूकदनेसर, तपाईंका पिता—राजा, म भन्छु, तपाईंका पिता—ले तिनलाई ज्योतिषीहरू, नक्षत्रवेत्ताहरू, कस्दीहरू, र शकुन बताउनेहरूका प्रधान बनाए; किनकि त्यसै दानिएलमा, जसलाई राजाले बेलतेशस्सर नाम दिए, उत्कृष्ट आत्मा, ज्ञान, समझ, सपनाहरूको अर्थ खोल्ने क्षमता, कठिन वचनहरूको व्याख्या गर्ने योग्यता, र शंकाहरू समाधान गर्ने सामर्थ्य पाइयो; अब दानिएललाई बोलाइयोस्, र उनले त्यसको अर्थ बताउनेछन्। तब दानिएललाई राजाको सामु ल्याइयो। अनि राजाले दानिएललाई भने, के तिमी त्यही दानिएल हौ, जो यहूदाका बन्दीहरूका सन्तानमध्येका हौ, जसलाई मेरा पिता राजाले यहूदाबाट ल्याएका थिए? मैले तिम्रो विषयमा सुनेको छु कि देवताहरूका आत्मा तिमीमा छन्, र उज्यालो, समझ, र उत्कृष्ट बुद्धि तिमीमा पाइन्छ। अनि अब ती ज्ञानी मानिसहरू, नक्षत्रवेत्ताहरू, मेरो सामु ल्याइएका छन्, ताकि तिनीहरूले यो लेखोट पढून्, र यसको अर्थ मलाई बताऊन्; तर तिनीहरूले यस कुराको अर्थ बताउन सकेनन्। अनि मैले तिम्रो विषयमा सुनेको छु कि तिमीले अर्थ खोल्न सक्छौ, र शंकाहरू समाधान गर्न सक्छौ; अब यदि तिमीले यो लेखोट पढ्न र यसको अर्थ मलाई बताउन सक्छौ भने, तिमीलाई बैजनी वस्त्र पहिराइनेछ, तिम्रो घाँटीमा सुनको सिक्री लगाइनेछ, र तिमी राज्यमा तेस्रो शासक हुनेछौ। दानिएल ५:८–१६।
दरबारमा रहेकी रानी बेलशज्जरकी पत्नी थिइनन्, तर उनका हजुरबुबाकी रानी थिइन्, र भित्तामा लेखिएको लेख पढ्न सक्ने को हो, त्यो उनी जान्थिन्। राज्यभित्र एक मण्डली थियो (किनकि भविष्यसूचक अर्थमा स्त्री भनेको मण्डली हो), जसलाई परमेश्वरका रहस्यहरू बुझ्न सक्ने को हो भन्ने थाहा थियो।
दरबारमा एक स्त्री थिइन्, जो तिनीहरू सबैभन्दा बढी बुद्धिमती थिइन्,—बेलशज्जरका हजुरबुबाकी रानी। यस आपत्कालमा उनले राजालाई त्यस्तो भाषामा सम्बोधन गरिन् जसले अन्धकारभित्र प्रकाशको एक किरण पठायो। “हे राजन्, तपाईं सदा जीवित रहनुहोस्,” उनले भनिन्, “तपाईंका विचारहरूले तपाईंलाई व्याकुल नपारून्, न त तपाईंको मुखमुद्रा बदलियोस्। तपाईंको राज्यमा एक जना मानिस छन्, जसमा पवित्र देवताहरूको आत्मा छ; र तपाईंका पिताका दिनहरूमा उज्यालो, समझ, र बुद्धि—देवताहरूको बुद्धिजस्तै—उनमा पाइयो; जसलाई राजा नबूकदनेस्सर, तपाईंका पिता, राजा, म भन्छु, तपाईंका पिता, ले जादूगरहरू, ज्योतिषीहरू, कस्दीहरू, र शकुन बताउनेहरूको प्रधान नियुक्त गर्नुभएको थियो; …अब दानियललाई बोलाइयोस्, र उनले त्यसको व्याख्या बताउनेछन्।”
“‘तब दानिय्येललाई राजाको सामु ल्याइयो।’ आफूलाई सम्हाल्ने र आफ्नो अधिकार प्रकट गर्ने प्रयास गर्दै बेलशस्सरले भन्यो, ‘के तिमी त्यही दानिय्येल हौ, जो यहूदाका बन्दी सन्तानहरूमध्येका हौ, जसलाई मेरा पिता राजाले यहूदाबाट ल्याएका थिए? मैले तिम्रो विषयमा सुनेको छु, कि देवताहरूको आत्मा तिमीमा छ, र कि ज्योति, समझ, र उत्कृष्ट बुद्धि तिमीमा पाइन्छन्…. अब यदि तिमीले यो लेखाइ पढ्न सक्छौ, र यसको अर्थ मलाई बताउन सक्छौ भने, तिमीलाई रातो वस्त्र पहिराइनेछ, तिम्रो घाँटीमा सुनको सिक्री लगाइनेछ, र तिमी राज्यमा तेस्रो शासक हुनेछौ।’”
“दानिएल राजा को रूपबाट मोहित भएनन्, न त उनका वचनहरूले उनी अलमलमा परे वा भयभीत भए। उनले उत्तर दिए, ‘तिम्रा उपहार तिमी आफैंसँगै रहून्, र तिम्रा इनामहरू अर्कैलाई देऊ; तथापि म यो लेख राजालाई पढेर सुनाउनेछु, र यसको अर्थ उनलाई प्रकट गर्नेछु। हे राजा, परमप्रधान परमेश्वरले तिम्रा पिता नबूकदनेसरलाई राज्य, महिमा, वैभव, र आदर दिनुभएको थियो…. तर जब उनको हृदय उचालियो, र उनको मन अभिमानमा कठोर बन्यो, तब उनी आफ्नो राजसिंहासनबाट पदच्युत गरिए, र उनीबाट उनको महिमा खोसियो…. अनि हे बेलशज्जर, तिमी उनका छोरा भए तापनि, यी सबै कुरा जान्दाजान्दै पनि तिमीले आफ्नो हृदयलाई नम्र तुल्याएनौ, बरु स्वर्गका परमेश्वरको विरुद्ध आफूलाई उचाल्यौ; र उहाँको मन्दिरका भाँडाकुँडाहरू तिम्रो सामु ल्याइएका छन्, र तिमीले, तिम्रा प्रभुजनले, तिम्रा पत्नीहरूले, र तिम्रा रखौटीहरूले तिनैमा पियौ, अनि तिमीले चाँदी, सुन, काँसा, फलाम, काठ, र ढुङ्गाका ती देवताहरूको स्तुति गर्यौ, जसले न देख्छन्, न सुन्छन्, न जान्दछन्; तर जसको हातमा तिम्रो प्राण छ, र जसका अधीनमा तिम्रा सबै मार्गहरू छन्, त्यस परमेश्वरलाई तिमीले महिमा दिएनौ।’”
“‘यो लेखिएको लेख यही हो, मने, मने, तेकेल, ऊपर्सिन। यसको अर्थ यही हो: मने—परमेश्वरले तिम्रो राज्यको दिन गनिसक्नुभएको छ र त्यसको अन्त गर्नुभएको छ। तेकेल—तिमी तराजूमा तोलिएका छौ, र कम ठहरिएका छौ। पेरेस—तिम्रो राज्य विभाजित गरिएको छ र मादीहरू तथा फारसीहरूलाई दिइएको छ।’
“दानिएल आफ्नो कर्तव्यबाट किञ्चित् पनि विचलित भएनन्। उनले राजाको पापलाई उनको सामु राखिदिए, र उनले सिक्न सक्ने तर नसिकेका पाठहरू उनलाई देखाइदिए। बेलशस्सरले ती घटनाहरूलाई, जो उनका लागि अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण थिए, ध्यान दिएनन्। उनले आफ्ना हजुरबुबाको इतिहासलाई ठीकसँग पढेनन्। सत्य जान्ने जिम्मेवारी उनिमाथि राखिएको थियो, तर उनले सिकेर आचरणमा उतार्न सक्ने व्यावहारिक पाठलाई हृदयंगम गरेनन्; र उनको आचरणले निश्चित परिणाम ल्यायो।”
“यो कल्दी राजाले आयोजना गरेको घमण्डको अन्तिम भोज थियो; किनकि मानिसको विकृतिलाई धेरै समयसम्म सहनुहुने उहाँले अपरिवर्तनीय फैसला सुनाइसक्नुभएको थियो। बेलशज्जरले आफूलाई राजाको रूपमा उच्च पार्नुहुने एक जनाको अत्यन्त अपमान गरेको थियो, र उसको परीक्षाकाल उसबाट हटाइयो। जब राजा र उसका कुलीनजन आफ्नो उन्मत्त रमाइलोको चरमोत्कर्षमा थिए, तब फारसीहरूले यूफ्रेटीस नदीलाई यसको धारबाट मोडिदिए, र असुरक्षित नगरभित्र प्रवेश गरे। बेलशज्जर र उसका प्रभुहरू यहोवाका पवित्र भाँडाहरूबाट पिउँदै, र आफ्ना चाँदी र सुनका देवताहरूको स्तुति गर्दै गर्दा, कोरेश र उसका सैनिकहरू दरबारका पर्खालमुनि उभिएका थिए। ‘त्यही राति,’ अभिलेखले भन्छ, ‘कल्दीहरूका राजा बेलशज्जर मारिए। अनि मादी दारियसले राज्य लिए।’” Bible Echo, May 2, 1898.
संकटको बीचमा रानीले (एक मण्डली) त्यहाँ “Future for America” लाई पहिचान गर्न सक्ने एउटा स्रोत रहेको कुरा चिनिन्। दिनको अन्त्यमा आफ्नो उद्देश्य पूरा गर्न दानिएल फेरि एकपटक आफ्नो भागमा उभिन्छ। शद्रक, मेशक र अबेदनगोले आगोको भट्टीमा दिएको ध्वजको साक्षी अब दानिएलद्वारा दिइन्छ, जब उसले सत्यको रेखामा यो थप्छ कि आइतवार व्यवस्थाको संकटको “घडी” मा, ध्वजको प्रतिनिधित्व गर्नेहरूलाई सत्यको साक्षी दिन राज्यका अधिकारीहरूका सामु ल्याइनेछ।
“‘तिनीहरूले तिमीहरूलाई सभाहरूका सामु सुम्पनेछन्, … हो, र मेरा खातिर तिमीहरूलाई राज्यपालहरू र राजाहरूका सामु पनि ल्याइनेछ, तिनीहरूका निम्ति र अन्यजातिहरूका निम्ति साक्षी हुनलाई।’ मत्ती 10:17, 18, R. V. सतावटले ज्योति फैलाउनेछ। ख्रीष्टका सेवकहरूलाई संसारका महान् मानिसहरूका सामु ल्याइनेछ, जसले, यदि यो नभएको भए, सायद कहिल्यै सुसमाचार सुन्ने थिएनन्। यी मानिसहरूका सामु सत्यको गलत प्रतिपादन गरिएको छ। तिनीहरूले ख्रीष्टका चेलाहरूको विश्वासबारे झूटा आरोपहरू सुनेका छन्। प्रायः यसको वास्तविक स्वरूप जान्ने तिनीहरूको एकमात्र माध्यम तिनीहरूको विश्वासका कारण मुद्दामा उभ्याइएकाहरूको साक्षी नै हुन्छ। सोधपुछका क्रममा तिनीहरूले उत्तर दिनुपर्ने हुन्छ, र तिनीहरूका न्यायाधीशहरूले प्रस्तुत गरिएको साक्षी सुन्नुपर्ने हुन्छ। परमेश्वरको अनुग्रह उहाँका सेवकहरूलाई त्यस आपत्कालीन घडीका लागि प्रदान गरिनेछ। ‘त्यही घडीमा तिमीहरूले के बोल्ने हो, त्यो तिमीहरूलाई दिइनेछ,’ येशू भन्नुहुन्छ, ‘किनकि बोल्ने तिमीहरू होइनौ, तर तिमीहरूभित्र बोल्नुहुने तिमीहरूका पिताको आत्मा हुनुहुन्छ।’ जब परमेश्वरको आत्माले उहाँका सेवकहरूको मनलाई आलोकित गर्नुहुन्छ, तब सत्य यसको ईश्वरीय सामर्थ्य र बहुमूल्यतामा प्रस्तुत गरिनेछ। जसले सत्यलाई अस्वीकार गर्छन्, तिनीहरू चेलाहरूलाई दोष लगाउन र सताउन खडा हुनेछन्। तर हानि र कष्टको बीचमा, मृत्युसम्म पनि, प्रभुका सन्तानहरूले आफ्ना ईश्वरीय आदर्शको नम्रता प्रकट गर्नुपर्छ। यसरी शैतानका कार्यकर्ताहरू र ख्रीष्टका प्रतिनिधिहरूबीचको विरोधाभास देखिनेछ। मुक्तिदाता शासकहरू र जनताका सामु उच्च पारिनुहुनेछ।” The Desire of Ages, 354.
तीन योग्य पुरुषहरूझैँ, दानिएल कुनै उपहारमा रुचि राख्दैनथे, न त उनले आफूले के भन्न लागेका थिए सो दोहोर्याएर अभ्यास गर्न आवश्यक नै ठाने। उनले भित्तामा चित्रित “सात काल” को व्याख्या अत्यन्त सरलतापूर्वक प्रस्तुत गरे।
हामी अर्को लेखमा बेलशस्सरको कथा जारी राख्नेछौं।
“जो परमेश्वरको कामप्रति अविश्वासी हुन्छन्, तिनीहरू सिद्धान्तमा न्यून हुन्छन्; तिनीहरूका अभिप्राय यस्ता स्वभावका हुँदैनन् कि जसले तिनीहरूलाई सबै परिस्थितिमा ठीक कुरा छनोट गर्न अगुवाइ गरोस्। परमेश्वरका सेवकहरूले सधैं आफूहरू आफ्ना स्वामीको दृष्टिअन्तर्गत छन् भन्ने अनुभूति गर्नुपर्छ। जसले बेलशज्जारको पवित्रताभञ्जक भोजलाई हेर्नुभयो, उहाँ हाम्रा सबै संस्थाहरूमा, व्यापारीको हिसाब-किताबको कोठामा, निजी कार्यशालामा उपस्थित हुनुहुन्छ; र रगतविहीन हातले जति निश्चित रूपमा निन्दक राजाको भयानक न्याय अभिलेख गर्यो, त्यति नै निश्चित रूपमा त्यसले तिमीहरूको उपेक्षा पनि अभिलेख गरिरहेको छ। बेलशज्जारको दण्ड आगोजस्ता शब्दहरूमा लेखिएको थियो, ‘तँ तराजूमा जोखियेको छस्, र तेरो तौल न्यून पाइयो’; र यदि तिमीहरूले परमेश्वरदत्त आफ्ना कर्तव्यहरू पूरा गर्न असफल भयौ भने तिमीहरूको दण्ड पनि उस्तै हुनेछ।” Messages to Young People, 229.