दानिएलको पुस्तक - नम्बर तेत्तीस

परमेश्वरको “छाप” जुन देख्न सकिन्छ, त्यो आइतबारको व्यवस्था सम्बन्धी आदेश जारी हुँदा अंकित गरिन्छ।

दानियलले देख्न सकिने छाप पाउँछन्, जब उनलाई सिंहहरूको खोरमा फालिन्छ; यसरी यो अध्यायले आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी डिक्रीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

कथा त्यहीँ समाप्त हुँदैन, तर यो जहाँबाट सुरु हुन्छ, अन्ततः त्यहीँ पुगेर समाप्त हुन्छ। दानिएल अध्याय ६ को प्रवाहले मुख्यतः एक सय बीस प्रधानहरू र दुई कनिष्ठ अध्यक्षहरूको नेतृत्वमा रहेको, तर सल्लाहकारहरू, सेनापतिहरू र राज्यपालहरूलाई समेत समेटेको महासङ्घलाई चित्रित गर्दछ। यो पाँच तहको गठबन्धनले राजालाई छलीपूर्वक दानिएलमाथि सतावट गराउन गठन गरिएको थियो। कथा तिनीहरूको न्यायसँग समाप्त हुन्छ, किनकि तिनीहरूले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा हुने एक विशेष न्यायलाई चित्रित गरिरहेका छन्; यस्तो न्याय, जो दानिएल वा राजालाई प्रतिनिधित्व गर्नेहरूमाथि होइन, तर राजालाई छल गर्नेहरूमाथि निर्देशित हुन्छ।

भविष्यसूचक परिदृश्यमा सधैँ राज्यलाई छल गर्ने पक्ष मण्डली नै हुन्छ, र छैटौँ अध्यायले राजाको विरुद्ध गरिएका त्यस छलको पहिचान गरिरहेको छ। कार्मेल पर्वतमा परमेश्वरको सामर्थ्यको महान् प्रकटतालाई आहाबले देखिसकेपछि, एलियाले उसलाई वर्षामार्फत् यीजेबेलकहाँ फर्काएर लगे। परमेश्वरको सामर्थ्यको शक्तिशाली साक्षीले यीजेबेल प्रभावित हुने छैन भन्ने सोच्ने कुनै कारण आहाबसँग थिएन, तर यीजेबेलको एलियाप्रतिको गहिरो जरा गाडेको घृणाबारे आहाब धोखामा परेको थियो। आहाब र यीजेबेलसँगको टकरावमा एलियाको कथा फेरि यूहन्ना बप्तिस्मादाता (जो एलिया थिए), र हेरोद तथा हेरोदियासको कथामा दोहोरिन्छ।

जब आफ्नो जन्मदिनमा मतवाला हेरोदले सलोमे (हेरोदियाकी छोरी) लाई आफ्नो राज्यको आधा दिने प्रतिज्ञा गर्‍यो, तब हेरोदियाले यूहन्नाको शिर माग्नेछिन् भन्ने उसले अपेक्षा गरेको थिएन। राजाहरू—चाहे तिनीहरू आहाब, हेरोद वा दारियस नै किन नहून्—अशुद्ध स्त्रीद्वारा छलिए, चाहे त्यो येजेबेलका झूटा अगमवक्ताहरूको नृत्यमार्फत होस्, वा हेरोदियाकी छोरीको नृत्यमार्फत, वा दानियेलको कथामा वर्णित पाँच-गुटीय महासंघद्वारा। पिलातुस पनि भ्रष्ट पूजाहारीतन्त्रद्वारा छलिए, जसले यहूदी “मण्डली” को प्रतिनिधित्व गर्थ्यो, र मण्डलीले स्त्रीलाई प्रतीकित गर्दछ।

छल भविष्यसूचक परिदृश्यको एक विशेषता हो, र तेस्रो हायको इस्लाम त्यो झूट हो जसलाई अन्तिम दिनहरूमा भयद्वारा संयुक्त राष्ट्रसंघलाई छल गर्न प्रयोग गरिन्छ। “छल” र त्यो छल उत्पन्न गर्ने “झूट” दुवैलाई परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनमा पहिचान गरिएको छ। इस्लामको भूमिका, र सातवटा शिरहरूमध्ये पोपसत्ताको आठौँ शिर बन्नु, अन्तिम दिनहरूमा खोलेर प्रकट गरिएको सन्देशको भागको रूपमा पहिल्यै पहिचान गरिएको छ, जुन येशू ख्रीष्टको प्रकाश हो। यसकारण, दानिय्येल अध्याय छमा दारियसको छललाई प्रकट गर्नु मध्यरातको पुकारको सन्देश बनाउने सन्देशको एक भाग हो। यही छल त्यो तत्त्व हो जसले घातक घाउलाई पूर्ण रूपमा निको पार्छ, र यसरी पोपसत्तालाई आठौँ र अन्तिम राज्यको रूपमा पुनर्जीवित गर्छ। दारियसको छलभित्र, दुई धर्मत्यागी राष्ट्रपति र एक सय बीस राजकुमारहरू छलको महासंघका प्रतिनिधि हुन्, जो दानिय्येलसँग तुलना गरिएका छन्।

एक सय बीस पेन्तेकोस्तका समयमा परमेश्वरका चेलाहरूको प्रतीक हो।

पेन्तेकोस्तले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रकारान्तरले जनाउँछ, जब छाप लगाइन्छ; र दारियसलाई छल गर्ने एक सय बीस जना प्रधानहरू आइतबारको व्यवस्थामा रहेको झूटा पूजाहारीत्वको प्रतीक हुन्। राजालाई छल गर्नेहरूका दुई वर्ग, दुई पतित अध्यक्षहरू र एक सय बीस पतित प्रधानहरूद्वारा प्रस्तुत गरिएका छन्। ती दुई अध्यक्षहरू दानिएलसँग एउटै वर्गमा राखिएका छन्, जो अगमवक्ता हुन्। दारियसलाई छल गर्ने ती दुई वर्गहरूले झूटा अगमवक्ताहरूको एउटा समूह र भ्रष्ट पूजाहारीहरूको एउटा समूहलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

यर्मियाको “भेटघाटको वर्ष” भनेको दारियसलाई छल गर्ने षड्यन्त्रकारीहरूमाथिको न्याय हो। झूटा अगमवक्ताहरू र पूजाहारीहरूमाथिको न्याय अगमवाणीको वचनको एक विषय हो। र जसरी भ्रष्ट पूजाहारीत्वले ख्रीष्टको विरुद्ध रोमी अधिकारीहरूलाई अघि बढाएर छल गर्‍यो, त्यसरी नै दानिएल ६ मा वर्णित षड्यन्त्रले ठीक त्यही अगमवाणीसम्बन्धी सत्यलाई सम्बोधन गरिरहेको छ।

दानिएलको पाँचौँ अध्यायका भविष्यवाणीसम्बन्धी रेखाहरूले, आइतबारको व्यवस्थाको समयमा गणतान्त्रिक सिङ्ग र संयुक्त राज्य अमेरिकाको राष्ट्रमाथि कार्यान्वित गरिने कार्यकारी न्यायलाई प्रस्तुत गर्छन्। त्यो न्याय तेस्रो धिक्कारको इस्लामद्वारा सम्पन्न गरिन्छ, जो असुरक्षित दक्षिणी पर्खालबाट राज्यभित्र चुपचाप प्रवेश गरेको छ। दानिएलको तेस्रो अध्यायमा रहेको आइतबारको व्यवस्थाको रेखाले, ठीक त्यही समयमा परमेश्वरका जनहरूलाई सम्पूर्ण संसारका निम्ति एउटा ध्वजको रूपमा उचालिएको पहिचान गराउँछ। छैटौँ अध्यायले ठीक यही इतिहासमै झूटा अगमवक्ताहरूको विरुद्ध कार्यान्वित गरिने न्यायमाथि केन्द्रित छ।

संयुक्त राज्य अमेरिकामा लागू हुने आइतबारको व्यवस्थामा धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्ट सिङ दुई वर्गबाट बनेको छ—एक, जसले उपासनाको दिनका रूपमा आइतबारलाई समर्थन गर्छ; र अर्को, जसले व्यर्थमा उपासनाको दिनका रूपमा शबाथलाई समर्थन गर्ने दाबी गर्छ। रिपब्लिकन सिङभित्र तिनका समकक्षहरू डेमोक्र्याट र रिपब्लिकन दलहरू हुन्। यी दुई धर्मत्यागी सिङहरू प्रत्येकलाई ख्रीष्टको समयमा सदुकीहरू र फरिसीहरूले प्रतिरूपित गरेका थिए। दारियसको छलमा दुई धर्मत्यागी राष्ट्रपति र एक सय बीस पूजाहारीहरूले पनि प्रोटेस्टेन्ट धर्मको धर्मत्यागी सिङका यी दुई वर्गहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्। यद्यपि कथा घटित भएको समयमा तिनीहरू वास्तवमा राजनीतिक व्यक्तित्वहरू नै थिए, भविष्यवाणीको सन्दर्भले राज्यलाई धोका दिने शक्ति धर्मत्यागी धार्मिक शक्ति नै हो भनी पहिचान गराउँछ।

कर्मेल पर्वतमा चित्रित गरिएको कथाले झूटा अगमवक्ताहरूका दुई वर्गहरूलाई पहिचान गर्छ; बालका अगमवक्ताहरू र वनदेवी (अश्तारोत) का अगमवक्ताहरू। तिनीहरू मिलेर मण्डली र राज्यको संयोजनको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छन्, किनकि बाल पुरुष देवता हो र अश्तारोत स्त्री देवता हो। अन्ततः एलियाहले कर्मेल पर्वतका ती झूटा अगमवक्ताहरूलाई मृत्युदण्ड दिए, जसरी दानिएल अध्याय ६ को षड्यन्त्रकारी समूहलाई सिंहको खोरमा फालियो।

उही कर्मेल पर्वतको कथामा, जसको प्रतिनिधित्व बप्तिस्मा दिने यूहन्नाले गर्छन्, छल गर्ने शक्ति छोरी हो। दुवै कथाहरूले छल गर्नेहरूलाई नाचिरहेको रूपमा पहिचान गर्छन्—चाहे कर्मेल पर्वतमा आफ्नै बलिदानको वरिपरि होस्, वा हेरोदको मदोन्मत्त जन्मदिनको भोजमा, जहाँ सलोमीले आफ्नो छलको नृत्य गरिन्। यी दुई रेखाहरूले मिलेर आइतबारको व्यवस्थामा पूर्ण रूपमा गठन हुने कलीसिया र राज्यको संयोजनलाई पहिचान गर्छन्, र संयुक्त राज्य अमेरिकाका धर्मत्यागी कलीसियाहरू हेरोदियाकी छोरीहरू हुन्, जो ईजेबेल हो, र यी दुवैले क्याथोलिक धर्मको प्रतिनिधित्व गर्छन्। हेरोदको जन्मदिनले पृथ्वीका पशुको छैटौँ राज्यको अन्त्यलाई चिह्नित गर्छ, तर एकैसाथ बाइबलीय भविष्यवाणीको सातौँ राज्य (संयुक्त राष्ट्रसंघ) को जन्मदिनलाई पनि चिह्नित गर्छ।

सलोमीलाई दिइएको प्रतिज्ञामै हेरोदले आफ्नो राज्यको आधा भाग सलोमीलाई दिने कुरामा सहमति जनाउँछ, जसद्वारा सातौँ राज्यलाई एक-अर्ध चर्च र एक-अर्ध राज्यको संयोजनको रूपमा चिन्हित गरिन्छ। यो राज्य तब सुरु हुन्छ जब यूहन्नाको शिर हेरोदियासकहाँ पुर्‍याइन्छ। यसै कारणले प्रकाश अध्याय सत्रमा सातौँ राज्यलाई अल्प समयसम्म मात्र कायम रहने रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। आइतबारको व्यवस्थाकै समयमा त्यो त्रिगुणात्मक एकता स्थापित गरिन्छ, किनकि त्यहीँ दस राजा एक “घण्टा”का लागि आफ्नो अल्पकालीन राज्य पशुलाई दिन सहमत हुन्छन्। त्यो एक “घण्टा” भनेको आइतबारको व्यवस्था-सङ्कटको “घण्टा” हो, जो संयुक्त राज्य अमेरिकामा सुरु हुन्छ र मीकाएल उठि खडा हुँदा अन्त्य हुन्छ।

दश राजाहरू, जसको प्रतिनिधित्व हेरोदले गर्दछ, सातौँ राज्यको जन्मदिनमा आइतबारको व्यवस्थाको सङ्कटकालमा आफ्नो राज्यको आधा भाग पशुलाई दिन सहमत हुन्छन्, जसलाई “एक घण्टा” भनी चित्रित गरिएको छ। त्यस “घण्टा”मा, बेलशज्जरको पर्खालमा हस्तलेखन लेखिन्छ। त्यस “घण्टा”मा, शद्रक, मेशक र अबेदनगो भट्टीमा फालिन्छन् र प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारका दुई साक्षीहरूझैँ बादलमा उठाइन्छन्। तीन-गुणात्मक एकता पृथ्वीका पशुले सम्पन्न गर्ने छलद्वारा एकसाथ ल्याइन्छ, जसले मानिसहरूकै दृष्टिमा स्वर्गबाट आगो झार्दछ।

संसार चमत्कारहरूद्वारा त्यति धेरै धोखा खाँदैन, जति उसले गर्न शक्ति पाएको “ती चमत्कारहरूका माध्यमहरू” द्वारा धोखा खान्छ। “ती चमत्कारहरूका माध्यमहरू” भन्ने अभिव्यक्ति थपिएको वाक्यांश हो, तर यसले चमत्कारहरूमा उचित जोड दिन्छ, जसलाई सावधानीपूर्वक ध्यान दिनु आवश्यक छ। झूटा सन्देशले (स्वर्गबाट आगो) संसारलाई जसरी धोखा दिन्छ, त्यसलाई चिन्नु महत्त्वपूर्ण छ, किनकि हामी अहिले त्यही ऐतिहासिक अवस्थामा छौँ जहाँ पृथ्वी-ग्रहका जनसमूहहरू “सूचना महा-राजमार्ग” मार्फत सम्मोहित भइरहेका छन्, जुन पृथ्वीका वैश्विक व्यापारीहरूद्वारा नियन्त्रित र परिचालित छ। त्यस विषयलाई हामी पछिल्ला लेखहरूका लागि यतिखेर छोड्छौँ, तर हामी अहिले केवल यति संकेत गरिरहेका छौँ कि दारियसमाथि कार्यान्वित गरिएको राष्ट्रपतिहरू र प्रधानहरूका छलको कुरा एक विशिष्ट भविष्यसूचक विषय हो, जसमा परस्पर सम्बन्धित धेरै तत्त्वहरू समावेश छन्, जसलाई चिन्नु आवश्यक छ।

तीन-गुणे एकता हेरोदको जन्मदिनको भोजमा शासकहरूका सामु सलोमीको कामोत्तेजक नृत्यद्वारा भएको छलको माध्यमबाट एकसाथ ल्याइन्छ। पिलातसमक्ष थोपरिएको छल, जो आफ्नो स्वभावमा द्वि-गुणे थियो, यही आरोप थियो कि ख्रीष्टले राज्यसत्ताविरुद्ध विद्रोह उत्पन्न गरिरहेका छन् र त्यसलाई प्रोत्साहन दिइरहेका छन्, र साथै उहाँ धार्मिक सत्ताविरुद्ध ईश्वरनिन्दा गरिरहनुभएको छ। त्यस इतिहासमा तीन विरोधीहरू एकसाथ आए। रोमी शक्ति (राज्य), बरअब्बा, एक झूटा ख्रीष्ट (झूटा अगमवक्ता), र धर्मत्यागी यहूदी मण्डली (पशु)। धर्मत्यागी मण्डलीले विद्रोह र ईश्वरनिन्दाको द्वि-गुणे झूटद्वारा रोमी अधिकारलाई (राज्यलाई) छल गर्‍यो।

अन्ततः जब दारियस आफ्ना छलकर्ताहरूको अभिप्रायप्रति जागृत हुन्छ, तब ऊ दानिएललाई सिंहहरूको खोरमा फ्याँक्न बाध्य हुन्छ। परमेश्वरको व्यवस्थाप्रतिको आफ्नो आज्ञापालनद्वारा दानिएलले राज्यको व्यवस्था उल्लङ्घन गरे। दारियससमक्ष प्रस्तुत गरिएको झूट दारियसको अहङ्कारलाई उचालेर पूरा गरियो, जसद्वारा उसलाई आफ्ना छलकर्ताहरूको अभिप्राय चिन्नबाट रोकियो। दानिएल र सिंहहरूको खोरको कथामा रहेको झूट र छलले परमेश्वरप्रतिको आज्ञापालनलाई निन्दा र राजद्रोहको रूपमा पहिचान गराउँछ, जुन क्रूसको उही द्वैध छल थियो, र क्रूसको मार्गचिन्ह आइतबारको व्यवस्थाको मार्गचिन्हसँग मेल खान्छ।

धार्मिक छलपूर्ण शक्तिको दण्ड बाइबलको भविष्यवाणीको एक विषय हो, जसरी धार्मिक शक्तिले राज्यशक्तिलाई बहकाउँछ भन्ने तथ्य पनि हो।

अनुग्रहको समय समाप्त भएपछि धार्मिक अगुवाहरूको विरुद्धमा नै आक्रमण गरिन्छ, किनकि तिनका झुन्डले आफूहरू धार्मिक अगुवाहरूद्वारा फैलाइएको झूटबाट छलिएर बसेका रहेछन् भन्ने कुरा चिन्नेछन्। राष्ट्रपतिहरू र शासकहरू, तिनका परिवारसहित, तिनीहरूले फैलाएको झूटका कारण उही प्रतिशोधात्मक न्याय भोगे। जब एलियाले कर्मेल पर्वतमा झूटा अगमवक्ताहरूलाई मारे, त्यही प्रतिफलात्मक न्याय प्रकाशितवाक्य अध्याय ११ को “ठूलो भुइँचालो” मा प्रतिरूपित गरिएको छ, जहाँ “सात हजार” परास्त गरिन्छन्।

फ्रान्सेली क्रान्तिको महान् भूकम्पको परिपूर्तिमा मारिएका सात हजारले फ्रान्सको राजपरिवारलाई प्रतिनिधित्व गर्थे। महान् भूकम्पको “घडी” अर्थात् आइतबारको व्यवस्था लागू हुने समयमा, मारिएका सात हजारले रोमसमक्ष नतमस्तक हुने सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्टहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्; किनकि आइतबारको व्यवस्था आउँदा पशुको छाप केवल तिनैले ग्रहण गर्छन्, जसले सेभेन्थ-डे विश्रामदिनको उत्तरदायित्वलाई बुझ्छन्।

महाभूकम्पको “घडी”मा, अर्थात् आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, परास्त गरिएका “सात हजार”हरू एलियाहको समयमा ईजेबेलको सामु नझुकेका “सात हजार”हरूसँग पनि समानान्तर रूपमा प्रस्तुत गरिएका छन्।

सात हजारको पहिलो उल्लेखले यस्तो विश्वासयोग्य समूहलाई चिन्हित गर्दछ जसले ईजेबेलको सामु नझुक्ने अडान लियो, र अन्तिम उल्लेखले यस्तो अवशेषलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जो ईजेबेलको सामु झुक्दछन्। जब पोपसत्ताले सुन्दर देशलाई (प्रकाश १३ को पृथ्वीको पशु) आइतबारको व्यवस्थाको समयमा विजय गर्दछ, तब एक वर्ग “परास्त” हुन्छ र अर्को वर्ग बाबेलको नियन्त्रणको हातबाट उम्कन्छ, किनकि त्यस बेला बाबेलबाट बाहिर निस्कने सन्देश आरम्भ हुन्छ।

“countries” भन्ने शब्द थपिएको शब्द हो, किनकि आइतबारको व्यवस्थाको समयमा धेरै देशहरू “पराजित” हुँदैनन्, तर धेरै व्यक्तिगत सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरू हुन्छन्, किनकि त्यस बिन्दुमा तेस्रो स्वर्गदूतको ज्योतिप्रति उत्तरदायी ठहराइनेहरू तिनीहरू मात्र हुन्। तिनीहरू नै “धेरै” हुन्, किनकि तिनीहरू तीमध्ये पर्न बोलाइएकाहरू थिए जसले परमेश्वरको छाप प्राप्त गरे, तर तिनीहरूले त्यस बोलावटलाई अस्वीकार गरे।

दानिय्येल अध्याय ६ मा भएका राजकुमारहरू र अध्यक्षहरूको छलले राज्यसत्तालाई धोका दिने धार्मिक शक्तिको दण्डलाई पहिचान गराउँछ।

हामी अर्को लेखमा दानिय्येलको पुस्तकलाई निरन्तरता दिनेछौं।