दानिएलको पुस्तक - सङ्ख्या सैंतालीस

जब दानिएल अध्याय आठका पद ९ देखि १२ सम्म रोमको सानो सिङलाई प्रस्तुत गरिन्छ, तब त्यो एक विकृत प्रतीक हो, किनकि त्यो उभयलिङ्गी वेशधारणको प्रतीक हो—पुरुष र स्त्रीबीच डगमगाइरहने क्रस-ड्रेसरको। यो मिलेराइटहरूको यस बुझाइसँग मेल खान्छ कि रोमलाई दुई चरणद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो; पहिलो चरण रोमी राज्यकला थियो र दोस्रो चरण रोमी चर्चकला; तर ती पदहरूमा लिङ्गहरूको डगमगाहटमा, सानो सिङ ऐतिहासिक र भविष्यवाणीगत क्रमबाट बाहिर छ (विकृत)। तर ती चारमध्ये प्रत्येक पदले रोमी राज्यकला वा रोमी चर्चकलासँग प्रत्यक्ष रूपमा सम्बन्धित इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पौराणिक रोमले आफ्नो साम्राज्यिक अधिकारको प्रतिरोध गर्ने सबैलाई सतायो, तर पद १० मा पोपीय रोम (स्त्रीलिङ्गी) को सतावट विशेष रूपमा स्वर्गतर्फ निर्देशित छ।

रोम चौथो र अन्तिम राज्य हो भन्ने मिलेरवादी बुझाइमा, राज्यबाट चर्चमा, अनि फेरि राज्यबाट चर्चमा हुने आवर्तित परिवर्तन कुनै चिन्ताको विषय हुने थिएन। तिनीहरूले दानिएल अध्याय दुईका पाउहरूमा फलाम र माटोको मिश्रण देखेका थिए, र त्यसलाई केवल रोमका दुई चरणका रूपमा बुझेका थिए, चौथो र पाँचौँ राज्यको कुनै विशिष्ट ऐतिहासिक क्रम परिभाषित गर्ने चिन्ता बिना। अध्याय सातको सम्बन्धमा पनि तिनीहरूको यही बुझाइ थियो, जहाँ सर्वोच्च परमप्रधानको विरुद्धमा ठूला कुराहरू बोल्ने सिङ्गले रोमको पशुका मौलिक दश सिङ्गहरूमध्येबाट तीन सिङ्ग उखेलिएको थियो। मिलेरले पद नौदेखि बाह्रसम्मको लिङ्गगत आवर्तनलाई चिनेका भए पनि, रोम नै चौथो राज्य हो भन्ने उनको बुझाइका लागि त्यो महत्त्वहीन हुने थियो। मिलेरवादी बुझाइमा चौथो राज्य 1798 मा अन्त्य भयो, र त्यसपछिको अर्को भविष्यवाणीसम्बन्धी घटना ख्रीष्टको दोस्रो आगमन थियो।

स्त्रीलिङ्गी सीङले त्यस स्त्रीलाई चिनाउँछ जसले पुल्लिङ्गी सीङसँग आत्मिक व्यभिचार गर्छे, र जसको प्रतिनिधित्व पद १० र १२ मा गरिएको छ।

पापीय शक्तिको सतावट ख्रीष्टियताविरुद्ध (स्वर्गको सेना) निर्देशित थियो, र बाह्रौँ पदमा पापीय रोमले (स्त्रीलिङ्ग) युरोपका राजाहरूसित व्यभिचार गर्ने अपराधद्वारा आफ्ना घातक कार्य सम्पन्न गर्ने शक्ति प्राप्त गर्दछ।

यस पदमा रहेको “host” ले त्यो सैन्य शक्ति जनाउँछ, जुन पापतन्त्रलाई “daily” का “विरुद्ध” दिइएको थियो। “Against” भन्ने शब्दको अर्थ “बाट” हो। “Daily” द्वारा संकेत गरिएका युरोपका मूर्तिपूजक राजाहरू (मूर्तिपूजक रोम) बाट, “अतिक्रमणको कारणले” सैन्य सहयोग (“an host”) पापतन्त्रलाई दिइयो। मण्डली र राज्यको यस्तो संयोजन, जसमा मण्डलीले त्यस सम्बन्धमाथि नियन्त्रण राख्छ, त्यही “अतिक्रमण” हो। त्यस अतिक्रमणको दाखमद्य ख्रीष्टियनहरूको रगत हो। एकपटक पापतन्त्रले मूर्तिपूजक रोमका सेनाहरूमाथि नियन्त्रण प्राप्त गरेपछि, पोपवादी रोम (“it”) ले “सत्यलाई भूमिमा फ्याँकिदियो; अनि त्यसले कार्य गर्‍यो, र समृद्ध भयो।”

दानिय्येल अध्याय ११, पद ३१ मा, पोपीय रोमलाई सेनाहरू सुम्पिनु पनि चित्रित गरिएको छ:

यस पदले मूर्तिपूजक रोमबाट पोपीय रोममा भएको ऐतिहासिक संक्रमणलाई चिह्नित गर्दछ। यस पदमा “भुजाहरू” भनेका ती युरोपेली राजाहरू हुन्, जसले सन् 496 मा फ्र्याङ्कहरूको राजा क्लोभिस (फ्रान्स) देखि आरम्भ गर्दै पोपतन्त्रको पक्षमा उभिन थाले। “भुजाहरू” ले “शक्तिको पवित्रस्थान” (रोम शहर) लाई पनि अपवित्र पारे, चौथो शताब्दीदेखि सन् 538 सम्म निरन्तर युद्धमार्फत। “भुजाहरू” ले पोपतन्त्रको उदयविरुद्धको मूर्तिपूजक प्रतिरोध पनि हटाए, र सन् 508 सम्म आइपुग्दा मूर्तिपूजक प्रतिरोध समाप्त भइसकेको थियो।

“टाढा लैजाने” भनेर अनुवाद गरिएको शब्द हिब्रू शब्द “sur” हो, र यसको अर्थ “हटाउनु” हो। “सेनाबलहरूले” सन् ५३८ मा “उजाड पार्ने घिनलाग्दो वस्तु” (पापसत्ता) लाई पृथ्वीको सिंहासनमा स्थापना गरे। जब दानिय्येल अध्याय आठ, पद बाह्रले स्त्रीलिङ्ग सानो सिङलाई “एक सेनादल” दिइयो भनेर पहिचान गर्छ, तब त्यो अध्याय एघारको पद एकतीसको साक्षीसँग सहमत भइरहेको हुन्छ। प्रकाशको पुस्तकले पनि अध्याय तेह्रमा यही सत्यको साक्षी दिन्छ।

सिस्टर ह्वाइटले पद दुईको पशुलाई प्रत्यक्ष रूपमा पोपसत्तासँग पहिचान गर्नुहुन्छ, र उक्त पदको अजिङ्गर मूर्तिपूजक रोम हो भनी बताउनुहुन्छ। मूर्तिपूजक रोमले पोपसत्तालाई तीनवटा कुरा दियो; “उसको शक्ति, र उसको सिंहासन, र ठूलो अधिकार।”

सैनिक शक्ति मूर्तिपूजक रोमद्वारा ईस्वी सन् 496 मा क्लोभिसदेखि प्रदान गरियो। शासन गर्नको लागि “आसन” ईस्वी सन् 330 मा पोपसत्तालाई दिइयो, जब सम्राट कन्स्टान्टिनले आफ्नो राजधानी कन्स्टान्टिनोपलमा सारे, र आफ्नो पूर्व राजधानी शहर रोमलाई पोपसम्बन्धी मण्डलीको नियन्त्रणमा छोडे। ईस्वी सन् 533 मा सम्राट जस्टिनियनले पोप मण्डलीको शिर र विधर्मीहरूका सुधारक हुन् भनी आदेश दिए, र आफ्नो “महान् अधिकार” रोमका पोपलाई हस्तान्तरण गरे। दानियल अध्याय आठको बाह्रौँ पदले “सेना” दिइएको समयलाई चिन्हित गर्दछ, र त्यो भविष्यवाणीसम्बन्धी सत्य धेरै साक्षीहरूद्वारा प्रमाणित गरिएको छ। त्यस समयदेखि (ईस्वी सन् 496 देखि आरम्भ भएर), पोपसत्ता “समृद्ध” भयो।

यसले इस्राएलको उत्तरी राज्यमाथिको क्रोधको समय १७९८ मा अन्त्य नभएसम्म, र पापत्वले आफ्नो घातक घाउ नपाएसम्म, “अभ्यास” गर्दै र “समृद्ध” हुँदै रहिरहने थियो।

आठौँ अध्यायको नवौँ पदले पुरुषलिंगी रोम (मूर्तिपूजक रोम) को वर्णन गर्दछ, र मूर्तिपूजक रोमले पूरा गरेको तीन-चरणीय विजय-प्रक्रियालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ; साथै यसले ती तीन भौगोलिक क्षेत्रहरूको पूर्वछाया पनि प्रस्तुत गर्दछ, जुन पृथ्वीको सिंहासनमा पोपीय रोम स्थापित हुनका लागि विजित गरिनु आवश्यक थियो, जसलाई सातौँ अध्यायमा उखेलिएका तीन सिङहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। मूर्तिपूजक र पोपीय रोमका यी दुई तीन-चरणीय विजयहरूले, दानियल ११:४०–४३ का पदहरूमा आधुनिक रोमका तीन भौगोलिक अवरोधहरूलाई प्रतिनिधित्व गरेका थिए। त्यसपछि आठौँ अध्यायको एघारौँ पदमा, पुरुषलिंगी सानो सिङ (मूर्तिपूजक रोम) फेरि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। त्यस पदमा पवित्रीकृत तर्क यति सुदृढ छ कि यरूशलेममाथि शासन गर्ने उपहासपूर्ण मानिसहरू आफ्नो जाली जग खडा गर्नका लागि धेरै धार्मिकशास्त्रीय झूटहरू प्रस्तुत गर्न बाध्य भए।

जब हामी सन् १८६३ देखि एड्भेन्टवादभित्र प्रविष्ट गराइएका नक्कली सिक्का र रत्नहरूको विषयमा विचार गर्न आरम्भ गर्छौँ, तब यो ध्यान दिनु आवश्यक छ कि धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवाद र क्याथोलिकवादका सिद्धान्तहरूलाई समर्थन गर्ने आधारस्वरूप एड्भेन्टवादले गर्वका साथ दाबी गर्ने कथित धर्मशास्त्रीय विशेषज्ञताका दुई प्रमुख क्षेत्रहरू छन्। आधुनिक एड्भेन्टवादी धर्मशास्त्रीहरूले गर्ने दाबी यो हो कि तिनीहरू या त बाइबलीय इतिहासका विशेषज्ञ हुन्, अथवा बाइबलीय भाषाहरूका विशेषज्ञ हुन्। पदप्रतिको तिनीहरूको प्रयोगले प्रकट गर्दछ कि भविष्यवाणीको वचन तिनीहरूका निम्ति मोहर लागेको पुस्तकझैँ भएको छ, र यसले यो पनि प्रकट गर्दछ कि आफूलाई बाइबलीय भाषाहरूका विशेषज्ञ ठान्ने तिनीहरूको दाबी केवल फरिसीवादको आधुनिक प्रकटीकरण मात्र हो।

पहिलो कुरा पद नौदेखि बाह्रसम्म सानो सीङका सन्दर्भमा लिङ्गको आवर्तनप्रति गरिएको उपेक्षा हो। यदि तिनीहरू वास्तवमै हिब्रू भाषाका विशेषज्ञहरू हुन्थे भने, दानिएलले ती पदहरूमा जानाजानी लिङ्ग-आवर्तन प्रयोग गरेको तथ्यलाई तिनीहरूले न त इन्कार गर्नेथिए, न त त्यसलाई फितलो बनाउनेथिए। सानो सीङ दुवै लिङ्गमा प्रस्तुत गरिएको छ, र ती लिङ्गहरू पदहरूभरि अघि-पछाडि भइरहन्छन्। धर्मशास्त्रीहरूले यस तथ्यलाई फोहोर र जाली मुद्राले छोप्ने प्रयास गर्छन्, किनकि यसले स्पष्ट रूपमा देखाउँछ कि पद एघारले पोपसम्बन्धी होइन, मूर्तिपूजक रोमलाई चिन्हित गरिरहेको छ। निस्सन्देह तिनीहरू यसमा अडिग रहन्छन् कि पद एघारको सानो सीङ पोप हो, जबकि वास्तवमा त्यो मूर्तिपूजक रोम हो।

एकपटक यो मान्य गरिएपछि कि सानो सिङका चार पदहरूमध्ये दुई पुल्लिङ्गमा छन् र दुई स्त्रीलिङ्गमा, तब बाइबलीय सत्य—कि बाइबलको भविष्यवाणीमा स्त्रीले एउटा मण्डलीको प्रतिनिधित्व गर्छे, र पुरुषले एउटा राज्यको—लाई समेट्न सरल हुन्छ। यो कुरा थाहा हुँदा, हेर्न चाहने सबैका लागि स्पष्ट हुन्छ कि एघारौँ पदको सानो सिङ्ग पुल्लिङ्गीय रोम (मूर्तिपूजक रोम) हो, स्त्रीलिङ्गीय रोम (पोपीय रोम) होइन।

त्यसर्थ, यस पदलाई यसरी बुझिन्छ कि अन्यजातीय रोम (त्यो) ले आफूलाई सेनाका प्रधानसम्म उच्च पार्‍यो, जसरी अन्यजातीय रोमले सेनाका प्रधानलाई कलवरीको क्रूसमा टाँग्दा गरेको थियो। अन्यजातीय रोमले क्रूसमा ख्रीष्टको विरुद्धमा आफूलाई मात्र उच्च पारेन, पदले अगाडि यसो पनि भन्छ कि त्यसद्वारा (अन्यजातीय रोमद्वारा) “दैनिक बलि हटाइयो।”

दानिएलको पुस्तकमा दुईवटा हिब्रू शब्दहरू छन्, जुन दुवैलाई “हटाइने” भनेर अनुवाद गरिएको छ। ती शब्दहरू “sur” र “rum” हुन्। दुवै शब्द पवित्रस्थानको सेवामा प्रयोग गरिएका छन्। “Sur” को अर्थ हटाउनु वा दूर गर्नु हो, र जब पवित्रस्थानभित्रको वेदीबाट खरानी हटाइन्थ्यो, तब खरानी हटाइएको कार्यलाई वर्णन गर्न प्रयोग गरिएको शब्द “sur” नै हो। “Rum” को अर्थ माथि उठाउनु र उच्च पार्नु हो, र जब पवित्रस्थानमा पूजाहारीले हल्लाइने भेटी उठाउनुपर्ने हुन्थ्यो, तब उसले त्यस भेटीलाई “rum” (माथि उठाउनु) गर्नु पर्ने हुन्थ्यो। एघारौँ पदमा, मूर्तिपूजक रोम (“दैनिक”) ले मूर्तिपूजक धर्मलाई माथि उठाएर र उच्च पारेर मूर्तिपूजालाई “rum” (हटाउने) थियो।

मूर्तिपूजक रोमले मूर्तिपूजक धर्मलाई उचाल्ने र उच्च पार्नेथियो। बाइबलीय भाषाहरूमा विशेषज्ञता भएको दाबी गर्ने एडभेन्टिस्ट धर्मशास्त्रीहरूले दानियलको पुस्तकमा “take away” को प्रत्येक प्रयोगलाई “remove” को रूपमा व्यवहार गर्न रोज्छन्। तिनीहरूले दानियलको भिन्न र सटीक लेखनलाई स्वीकार गर्न असफल हुन्छन्, र यसरी आफूलाई अगमवक्ता दानियलभन्दा माथि राख्छन्।

बाइबलीय भाषाहरू बुझ्ने दाबी गर्ने धर्मशास्त्रीहरूले, दानिएलले दुई फरक शब्द प्रयोग गर्दा पनि एउटै कुरालाई अभिप्रेत गरेका थिए भन्ने कुरा उचित ठहर्याउन तर्कहरू प्रस्तुत गर्छन्। उनीहरू आफ्ना झूटा दाबीहरूलाई समर्थन गर्न लामा र दिक्कलाग्दा शब्द-अध्ययनहरू प्रस्तुत गर्छन्। बाइबलीय इतिहास बुझ्ने दाबी गर्ने धर्मशास्त्रीहरूले भने, इतिहासका फरक-फरक अवधिहरूमा एउटै शब्दको अर्थ केही फरक हुन सक्ने कुरा चिन्नुमै त्यो झूटा प्रयोग आधारित छ, र त्यसैले दानिएलले दुई फरक शब्द प्रयोग गर्दा दानिएलले वास्तवमा के अभिप्रेत गरेका थिए भन्ने कुरा केवल ऐतिहासिक विशेषज्ञले मात्र पहिचान गर्न सक्छ भनी तर्क गर्छन्। यी दुई झूटा विधिहरूलाई चिन्हित गर्नु महत्त्वपूर्ण छ, किनकि “line upon line” को कार्यविधिबाट आफूलाई लुकाउन खोज्ने धर्मशास्त्रीहरूले यिनै विधिहरू बारम्बार प्रयोग गर्छन्।

पदमा “हटाइयो” भनी अनुवाद गरिएको शब्दको अर्थ “उठाउनु र उच्च पार्नु” हो। यसको अर्थ हटाउनु होइन। यस तथ्यले एड्भेन्टिस्ट धर्मशास्त्रीहरूका लागि भ्रम र विरोधाभास उत्पन्न गर्दछ, किनकि जब दानिएलले प्रयोग गरेको शब्दको वास्तविक परिभाषा पदमा लागू गरिन्छ, तब तिनीहरूका आधारहरू पदको साधारण परीक्षणमै टिक्दैनन्। तिनीहरू तर्क गर्छन् कि पदको सानो सीङ्ग पोपसम्बन्धी रोम हो, र त्यसकारण पद यसरी पढिनुपर्ने हुन्छ कि “त्यसद्वारा” (पोपसम्बन्धी रोमले) “दैनिक हटाइयो।”

निस्सन्देह, सिस्टर ह्वाइटले प्रत्यक्ष रूपमा मानवीय बुद्धिद्वारा थपिएको हो र उक्त पाठमा लागू हुँदैन भनेर बताउनुभएको अतिरिक्त शब्दलाई समावेश गर्न तिनीहरूलाई कुनै समस्या छैन।

उनीहरू “दैनिक” लाई ख्रीष्टको पवित्रस्थान-सेवकाइको रूपमा पहिचान गर्छन्, त्यसैले “दैनिक बलिदान” ले “दैनिक” स्वर्गीय पवित्रस्थानमा ख्रीष्टको बलिदानी कार्य हो भन्ने अवधारणालाई समर्थन गर्छ। तर प्रेरणाले “बलिदान” शब्द “पाठमा पर्दैन” भनी पहिचान गर्छ।

जब एप्रैमका मतवालाहरूले “दैनिक” लाई ख्रीष्टको पवित्रस्थानसम्बन्धी सेवाकर्मको रूपमा पहिचान गर्छन्, तब पद यसरी पढिन जानेछ, “त्यसद्वारा” (पापीय रोम) “दैनिक हटाइयो,” अथवा यसरी पढिनेछ, “पापीय शक्तिद्वारा, ख्रीष्टको पवित्रस्थानसम्बन्धी सेवकाइ हटाइयो।” वास्तवमा उनीहरू यही असत्य शिक्षा दिन्छन्। उनीहरू जोड दिन्छन् कि पापीय शासनको अन्धकारद्वारा ख्रीष्टको पवित्रस्थानसम्बन्धी सेवकाइको साँचो समझ मानिसहरूको मनबाट हटाइयो।

तथापि “take away” भनेर अनुवाद गरिएको शब्दको अर्थ हटाउनु होइन; यसको अर्थ माथि उठाउनु र उच्च पार्नु हो। यदि बाइबलीय भाषाका स्वयंघोषित विज्ञहरूले हिब्रू शब्द “rum” को अर्थलाई त्यस अंशमा ठीकसँग लागू गरेका भए, तिनीहरूको अनुवाद यसरी हुनुपर्ने थियो: “पापीय शक्तिद्वारा ख्रीष्टको पवित्रस्थानको सेवकाइ माथि उठाइयो र उच्च पारियो।” पापसत्ताले कहिले ख्रीष्टलाई माथि उठायो र उच्च पार्‍यो?

तिनीहरू हिब्रू शब्द “sur” को परिभाषा हिब्रू शब्द “rum” माथि थोपर्न खोज्छन्। दानिएलले “the daily” सँग सम्बन्धित दुई अन्य पदहरूमा “sur” भन्ने शब्द प्रयोग गर्छन्, जसको अर्थ हटाउनु हो; तर एघारौँ पदमा दानिएलले “rum” भन्ने शब्द रोजे, जसको अर्थ माथि उठाउनु र उच्च पार्नु हो। यस पदसम्बन्धी कपोलकल्पित कथाहरूको यो परिकार केवल यसकारण मूर्खता मात्र होइन कि “take away” भनेर अनुवाद गरिएको शब्दको अर्थलाई तोडमोड गरिएको छ, तर यस्तो कुनै समय कहिल्यै थिएन जब ख्रीष्टको पवित्रस्थानसम्बन्धी सेवकाइ मानिसहरूबाट कुनै पनि प्रकारले हटाइएको थियो।

यस पदको आफ्नो मिथ्या अनुप्रयोगलाई टेको दिनका लागि, एडभेन्टिस्ट धर्मशास्त्रीहरूले जस्तै, पापसत्ताले कुनै एक समयावधिमा ख्रीष्टको पवित्रस्थानसम्बन्धी मध्यस्थता हटाउने किसिमको कुनै शक्ति प्रयोग गर्‍यो भनी दाबी गर्नु हास्यास्पद हो!

तर धर्मशास्त्रीहरूले यो शिक्षा दिँदैनन् कि उक्त पदले पापसत्ताले ख्रीष्टको पवित्रस्थान-सेवालाई उचाल्यो र उच्च पार्‍यो भनेर चिन्हित गर्दछ। तिनीहरू दानियलका वचनहरूको अर्थ, र एलेन ह्वाइटको प्रेरित परामर्श, दुवैलाई टारेर, दानियलका वचनहरूको साक्षीको बावजूद आफूहरूले सिकाउन चाहेको कुरा नै सिकाउँछन्।

धर्मशास्त्रीहरू सिकाउँछन् कि त्यस पदको अर्थ यो हो, “पापीय शक्तिद्वारा, ख्रीष्टको पवित्रस्थानको सेवकाइ हटाइयो,” र मानिसहरूको मनबाट ख्रीष्टको पवित्रस्थानको सेवकाइ हटाइएको कुरा यस तथ्यले समर्थन पाउँछ कि त्यस हटाइएसँग सम्बन्धित रूपमा ख्रीष्टको “पवित्रस्थानको स्थान भुइँमा फालियो।” परमेश्वरको वचनमा एउटा पनि यस्तो पद छैन जसले स्वर्गीय पवित्रस्थान—जहाँ ख्रीष्टले आफ्नो मध्यस्थता सम्पन्न गर्नुहुन्छ—कहिल्यै भुइँमा फालिएको छ भनेर पहिचान गरोस्। न त कुनै बाइबलीय खण्ड नै यस्तो छ जसले स्वर्ग स्वयं, जो “उहाँको पवित्रस्थानको स्थान” हो, कहिल्यै भुइँमा फालिएको छ भनेर देखाओस्। फेरि एकपटक, धर्मशास्त्रीहरूले आफूलाई अगमवक्ता दानियेलभन्दा माथि राख्छन्, किनकि तिनीहरू यस कुरामा अडिग रहन्छन् कि त्यस पदमा “उहाँको पवित्रस्थानको स्थान” ले परमेश्वरको पवित्रस्थानलाई जनाउँछ, यद्यपि दानियेलले त्यस विचारको ठीक विपरीत कुरा प्रत्यक्ष रूपमा सिकाउँछन्।

हिब्रू भाषाका कथित विशेषज्ञहरू जोड दिँदै भन्छन् कि त्यस पदमा रहेको हिब्रू शब्द “rum” लाई हिब्रू शब्द “sur” को अर्थमा बुझिनुपर्छ। उनीहरू यसमा पनि जोड दिन्छन् कि हिब्रू शब्द “miqdash” लाई हिब्रू शब्द “qodesh” को रूपमा बुझिनुपर्छ। “Miqdash” र “qodash” दुवैलाई दानिएलको पुस्तकमा साधारणतया “पवित्रस्थान” भनेर अनुवाद गरिएको छ, तापनि तिनका अर्थहरू भिन्न छन्। “Miqdash” ले कुनै पनि पवित्रस्थानलाई जनाउँछ, चाहे त्यो परमेश्वरको पवित्रस्थान होस् वा मूर्तिपूजकहरूको पवित्रस्थान। यो पवित्रस्थानका लागि सामान्य शब्द हो, तर “qodesh” भने बाइबलमा केवल परमेश्वरको पवित्रस्थानलाई जनाउन मात्र प्रयोग गरिएको छ।

दानियेलले एउटा मूर्तिपूजक पवित्रस्थान र परमेश्वरको पवित्रस्थानबीचको भिन्नता जान्दथे। यदि दानियेलले कुनै मूर्तिपूजक पवित्रस्थानलाई चिनाउन गइरहेका भए, उनले “miqdash” भन्ने शब्द प्रयोग गर्ने थिए। मेरो लागि अचम्मको कुरा यो हो कि हिब्रू भाषाका भनिएका विज्ञहरूले चारवटा क्रमागत पदहरूमा दानियेलले दुवै शब्द तीन-तीन पटक प्रयोग गरेको तथ्यलाई कहिल्यै सम्बोधन गर्दैनन्। “पवित्रस्थान” भनी अनूदित ती दुई हिब्रू शब्दहरूको दानियेलद्वारा गरिएको प्रयोगले दानियेलले बुझिनुपर्ने आशयको अर्थ परिभाषित गर्दछ।

एडभेन्टवादको आधार समेटिएको त्यही खण्डमा, दानिएलले “पवित्रस्थान” भनेर अनुवाद गरिएका दुई फरक हिब्रू शब्दहरू प्रयोग गरेका छन्। पद तेह्र र चौधमा दानिएलले “पवित्रस्थान” का लागि त्यही हिब्रू शब्द प्रयोग गर्न रोजे, जुन बाइबलीय प्रयोगमा केवल परमेश्वरको पवित्रस्थानलाई जनाउन मात्र प्रयोग हुन्छ; तर पद एघारमा दानिएलले सामान्य वा सर्वसाधारण हिब्रू शब्द प्रयोग गरे, जसले परमेश्वरको पवित्रस्थानलाई पनि जनाउन सक्छ, वा कुनै मूर्तिपूजक पवित्रस्थानलाई पनि।

यदि दानिएलले एघारौँ पदमा “पवित्रस्थान” लाई परमेश्वरको पवित्रस्थानको रूपमा चिनाउन चाहेका भए, उनले त्यसपछिका तीन पदभित्र दुई पटक प्रयोग गरेको त्यही हिब्रू शब्द प्रयोग गर्ने थिए। यो पूर्णतः स्पष्ट छ कि दानिएलले एघारौँ पदमा एउटा मूर्तिपूजक पवित्रस्थान र तेह्रौँ तथा चौधौँ पदहरूमा परमेश्वरको पवित्रस्थानबीच भेद गरिरहेका थिए! तर एप्रैमका मतवालाहरू तर्क गर्छन् कि एघारौँ पदमा “फालिएको” “उसको पवित्रस्थानको स्थान” भनेको परमेश्वरको पवित्रस्थानको स्थान थियो, यद्यपि तिनीहरू “स्थान” भन्ने शब्दबाट जोगिन्छन्।

उनीहरू सिकाउँछन् कि पोपतन्त्रले ख्रीष्टको मध्यस्थताको सेवकाई खोसेर स्वर्गीय पवित्रस्थानको सत्यलाई भूमिमा फ्याँकिदियो। तर दानिएलले स्पष्ट पारेका थिए कि एघारौँ पदमा उल्लिखित “पवित्रस्थान” परमेश्वरको पवित्रस्थान नभई एउटा मूर्तिपूजक पवित्रस्थान थियो। दानिएल यस कुरामा पनि उस्तै स्पष्ट थिए कि भूमिमा फ्याँकिएको कुरा “पवित्रस्थान” होइन, तर उसको पवित्रस्थानको “स्थान” थियो।

नौदेखि बाह्र पदसम्मको उद्देश्यपूर्ण लिङ्गीय आवर्तनलाई स्वीकार गर्न इन्कार गर्दै, आधुनिक धर्मशास्त्रीहरूले धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादभित्र उत्पन्न भएको “दैनिक” को परिभाषा अपनाए, र मानवीय अनुमान, परम्परा र चलनको बालुवामाथि एउटा आधार निर्माण गर्न थाले। जब तिनीहरू एघारौँ पदमा पुग्छन्, तब तिनीहरूले “दैनिक” लाई मूर्तिपूजकता भन्ने मिलरको बुझाइ सही थियो भनी पहिचान गराउने सिस्टर ह्वाइटको प्रेरित परामर्शसमेत अस्वीकार गर्छन्, र क्याथोलिक तथा प्रोटेस्टेन्ट धर्मशास्त्रप्रतिको आफ्नो प्रेमको पक्षरक्षा गर्न भ्रामक निर्देशन र अनुमानको कलाको प्रयोग गर्न थाल्छन्।

तिनीहरूले उक्त पदमा मूर्तिपूजक रोमलाई पापल रोममा रूपान्तरण गर्छन्, र “उठाउने र उच्च पार्ने” अर्थ दिने शब्दमाथि “हटाउनु” भन्ने परिभाषा जबरजस्ती थोपर्छन्। तिनीहरूले “दैनिक” भन्ने शैतानी प्रतीकलाई ईश्वरीय प्रतीकका रूपमा परिभाषित गर्छन्, अनि “पवित्रस्थान” को “स्थान” सम्बन्धी प्रत्यक्ष सन्दर्भलाई टार्दै, एक मूर्तिपूजक मन्दिर नै परमेश्वरको मन्दिर हो भनी जिद्दीपूर्वक दाबी गर्छन्। अनि “अशिक्षितहरू” (यशैयाले जसरी तिनीहरूलाई चिन्नाउँछन्), जसले “शिक्षितहरूले” त्यसो हो भनेर नभनेसम्म बुझ्नेछैनन्, तिनीहरूले आफ्नै विनाशका लागि ती मिथ्याकथाहरूको थाल स्वीकार गर्छन्।

मिलरको स्वप्नमा रत्नहरूका रूपमा चित्रित गरिएको ज्ञानको वृद्धिबारे हाम्रो विचारलाई हामी अर्को लेखमा निरन्तर अघि बढाउनेछौँ।