दानिय्येलको पुस्तक - संख्या छप्पन्न

बाइबलको भविष्यवाणीमा राज्यहरूको अन्तिम प्रतिरूप प्रकाशको पुस्तकको सत्रौँ अध्यायमा पाइन्छ। त्यस अध्यायको तेस्रो पदमा, स्वर्गदूतले यूहन्नालाई भविष्यवाणीकी “ठूली वेश्या”माथि आउने न्याय देखाउनका लागि उनलाई “उजाडस्थान”मा लगिन्छ; त्यही वेश्याले “धेरै पानीहरू”माथि आसन जमाएकी छिन् र “पृथ्वीका राजाहरू”सँग “व्यभिचार” गरेकी छिन्।

यूहन्नाकै आफ्नै शब्दहरूद्वारा “उजाडस्थान” ले सन् ५३८ देखि १७९८ मा अन्त्यको समयसम्म फैलिएको पोपसत्ताको बाह्र सय साठी वर्षको शासनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

आत्मामा, यूहन्ना पोपसत्ताको एक हजार दुई सय साठी वर्षको शासनकालमा लगियो। ती वर्षहरू यिजेबेल, अहाब र एलियाको इतिहासका साढे तीन वर्षको खडेरीद्वारा पूर्वरूपमा देखाइएका थिए। ती वर्षहरू १७९८ मा पोपसत्ताले आफ्नो घातक घाउ नपाएसम्म निरन्तर रहने थिए, किनकि पहिलो क्रोधको अन्त्यमा त्यसो हुनु “निर्धारित” गरिएको थियो; र त्यो अन्त्य भनेको मूर्तिपूजकवाद र पोपवाद यी दुई उजाड पार्ने शक्तिहरूद्वारा पवित्रस्थान र सैन्यमाथि ल्याइएको युद्धको अन्त्य थियो। यी सबै तथ्यहरू हालैका लेखहरूमा प्रस्तुत गरिएका छन्।

“महान् वेश्या” यशैयाकी टायरकी वेश्या हो, जो सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षसम्म बिर्सिइनुपर्नेथ्यो; ती नै “एक राजाका दिनहरू” थिए। संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहास नै ती प्रतीकात्मक सत्तरी वर्षहरूको इतिहास हो, जसको पूर्वछाया बाइबलको भविष्यवाणीको पहिलो राज्य बाबेलको शासनकालमा भएको सत्तरी वर्षको बन्दीवासद्वारा देखाइएको थियो। त्यस इतिहासभरि टायरकी महान् वेश्या बिर्सिइनुपर्नेथ्यो। त्यस इतिहासको अन्त्यमा उसलाई सम्झिइनुपर्नेथ्यो र फेरि एकपटक आफ्ना गीतहरू गाउँदै बाहिर निस्कनुपर्नेथ्यो, यसरी पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्दै। पापीय शासनको न्याय देख्नका लागि यूहन्नालाई आत्मिक रूपमा पापीय शासनको इतिहासमा पुर्‍याइयो। व्यभिचार गर्ने कुनै पूजाहारीकी छोरीको न्याय आगोले जलाइनु थियो।

सात अन्तिम विपत्तिमध्ये एक उँडेल्ने स्वर्गदूतहरूमध्ये एकजनले यूहन्नालाई दिएको त्यस महान् वेश्याको न्यायको दर्शनमा, ऊ आगोले जलाइनेछ भनी देखाइएको थियो।

महावेश्या जसको माथि बसेकी छ ती जलराशिहरू संसारका मानिसहरू हुन्, जसलाई संयुक्त राज्य अमेरिकाले सारा संसारलाई पशुको आराधना गर्न छलद्वारा प्रवृत्त गराएपछि—जो पशु पनि उही महावेश्या हो—उसको अधिकारअन्तर्गत ल्याइनेछ। त्यसपछि संयुक्त राज्य अमेरिका प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रको भविष्यवाणीमा प्रतिनिधित्व गरिएका दश राजाहरूका बीच प्रमुख राजा बन्छ, र यस दृष्टान्तमा संयुक्त राज्य अमेरिका वेश्यासँग व्यभिचार गर्ने पहिलो राजाको प्रतिनिधित्व गर्दछ, यद्यपि त्यसपछि उसले त्यही कार्य सबै राजाहरूसँग सम्पन्न गर्नेछ।

धेरै राजाहरूमध्ये पहिलो राजा आहाबद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले महान् वेश्यालाई विवाह गरेको थियो, जसलाई थुआतीराको मण्डलीमा ईजेबेलको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। ईजेबेलको (महान् वेश्याको) न्याय ती दस राजाहरूद्वारा सम्पन्न गरिन्छ, जसलाई संयुक्त राज्य अमेरिकाको शक्तिद्वारा चर्च र राज्यको गठबन्धनमा बाध्य पारिनेछ। ती राजाहरूले वेश्याप्रति आफ्नो घृणाको बाबजुद पनि, पोपसत्तालाई संसारमाथि शासन गर्न (जलहरूमाथि बस्न) अनुमति दिन सहमत हुनेछन्।

“दश राजाहरू” (संयुक्त राष्ट्रसंघ) वास्तवमा पोपसत्ताप्रति घृणा गर्छन्, तर परिस्थितिले बाध्य पारेकाले संसारलाई यसको बढ्दो विपत्तिहरूबाट बचाउने व्यर्थ आशामा आफ्नो अल्पकालीन राज्य पोपसत्ताको शक्तिलाई सुम्पिन्छन्। जब उनीहरूले उनको छललाई बुझेका हुन्छन्, तब लेवीव्यवस्थाको व्यवस्थाको परिपूर्तिमा उनलाई आगोले जलाउनका निम्ति उनीहरू नै साधन बन्छन्।

“दस राजाहरू” परमेश्वरका अन्तिम-दिनका जनहरूमाथि तिनीहरूले ल्याउने सतावटद्वारा “थुमासित युद्ध गर्छन्।”

पृथ्वीका राजाहरूले पोपसत्ताका लागि सम्पन्न गरेको सतावट, क्रूसमा ख्रीष्टको विरुद्ध पनि त्यस्तै गरी गरिएको थियो।

ख्रीष्टको क्रूसारोपणको समयमा उहाँको विरुद्धमा उठेका “पृथ्वीका राजाहरू” ले प्रकाश १७ का “दश राजाहरू” लाई जनाउँछन्, जसले उहाँका मानिसहरूलाई सताएर थुमासँग फेरि युद्ध गर्छन्। क्रूसमा, ती राजाहरू “दुष्टहरूको सभा” थिए, जसले ख्रीष्टलाई “घेरे”, र जसले अन्तिम दिनका उहाँका जनहरूसँग पनि फेरि त्यस्तै गर्छन्।

दश राजाहरू, जसले त्यस महान् वेश्यामाथि न्याय ल्याउँछन्, तिनले उसलाई आगोले जलाउँछन्, किनकि ऊ आफूलाई पुजारीकी छोरी भनी दाबी गर्ने एक वेश्या हो। ती राजाहरूलाई “कुकुरहरू” को रूपमा पनि चित्रित गरिएको छ, र ती दश राजाहरूले त्यस महान् वेश्यालाई आगोले मात्र जलाउने छैनन्, तर “उसको मासु खानेछन्” पनि। ईजेबेलको मृत्यु तब भयो जब उसलाई पर्खालबाट तल फालियो र भुइँमा छताछुल्ल पारियो, अनि त्यसपछि कुकुरहरू आएर उसको मासु खाए।

दस राजाहरू, जो संयुक्त राष्ट्रसङ्घ हुन्, जसको प्रमुख राजा संयुक्त राज्य अमेरिका हो, तिनैले आगोले जलाएर र उसको मासु खाएर पोपतन्त्रमाथि न्याय ल्याउनेछन्। त्यही न्याय देखाउनका लागि स्वर्गदूत यूहन्नाकहाँ आएका थिए, र त्यसो गर्न उनले यूहन्नालाई उजाडस्थानको इतिहासभित्र लगे, तर केवल उजाडस्थानको इतिहासको कुनै अनियमित बिन्दुमा होइन, बरु त्यस अवधिको ठीक अन्त्यसम्म। यो स्पष्ट छ कि यूहन्नालाई बाह्र सय साठी वर्षको अन्त्यमा राखिएको थियो, किनकि जब उनले त्यस स्त्रीलाई देखे, तब त्यो पहिल्यै सतावटको रगतले मतवाली भइसकेकी थिई र पहिल्यै वेश्याहरूकी आमा भनेर चिनाइसकेकी थिई।

टायरकी वेश्या, जो प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रमा चित्रित “महान्‌ वेश्या” पनि हो, त्यतिन्जेल बिर्साइने थिई जब फेरि एकपटक उसले आफ्ना गीतहरू गाउने र पृथ्वीका राजाहरूसँग व्यभिचार गर्ने समय आउने थियो।

सन् १९५० भन्दा पहिले प्रकाशित कुनै पनि प्रतिष्ठित शब्दकोशले प्रकाशको पुस्तक अध्याय १७ मा रातो वस्त्रले सुसज्जित स्त्री रोमन क्याथोलिक मण्डलीको प्रतीक हो भनी पहिचान गर्दछ, तर आज संसारले क्याथोलिक मण्डलीलाई ख्रीष्टियन मण्डली ठान्दछ। संसारले उनी वास्तवमा को हुन् भन्ने कुरा बिर्सिसकेको छ।

जब यूहन्नाले उनलाई देखे, अन्धकार युगको सतावट आफ्नो अन्त्यतिर पुगिसकेको थियो, किनकि उनी सन्तहरूको रगतले पहिले नै मतवाली भइसकेकी थिइन्। प्राकृतिकले आत्मिक कुरालाई चित्रित गर्छ, र मानिस पिएपछि मतवाला हुन्छ, पहिले होइन।

१७९८ भन्दा शताब्दीौँ पहिले क्याथोलिकताबाट अलग भएका प्रोटेस्टेन्टहरूले १७९८ सम्म आइपुग्दा क्याथोलिक सहभागितातर्फ आफ्नो फिर्तीको यात्रा आरम्भ गरिसकेका थिए, किनकि उनी “वेश्याहरूकी आमा” भनेर पहिचान गरिएकी थिइन्। जब यूहन्नाले उनलाई देखे र चकित भए, तब पहिले उनको संगतिबाट अलग भएका मण्डलीहरू पहिले नै फर्किसकेका थिए। यसरी यूहन्नालाई १७९८ सम्म पुर्‍याइयो, जब त्यो महान् वेश्या पहिले नै लाखौँ ख्रीष्टियनहरूको हत्या गरिसकेकी थिई, र जसले पहिलेका प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूलाई ५३३ सालमा जस्टिनियनले उनलाई दिएको पहिचानअनुसार, उनी नै मण्डलीहरूको शिर हुन् भन्ने उनको दुराग्रही दाबी स्वीकार गर्न पहिले नै प्रलोभित गरिसकेकी थिई।

१७९८ को भविष्यवाणीपरक दृष्टिकोणबाट, त्यसपछि स्वर्गदूतले यूहन्नालाई बाइबलीय भविष्यवाणीका राज्यहरूको अन्तिम प्रस्तुति देखाए।

दानियेलका सातौँ र आठौँ अध्यायहरूमा सजिलै पहिचान गर्न सकिने बाइबलीय भविष्यवाणीअनुसार पशु भनेको एउटा राज्य हो, र स्वर्गदूतले यूहन्नालाई प्रस्तुत गरिरहेको रहस्य भनेको त्यस पशु र त्यस पशुमाथि सवार स्त्रीको रहस्य हो। त्यस पशुमाथि सवार स्त्री पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्ने महान् वेश्या हो। ऊ ईजेबेल हो र त्यसको पति अहाब हो।

पुरुष पुरुष हो र स्त्री स्त्री हो, तर सँगै हुँदा तिनीहरू एउटै देह हुन्छन्। पशुको रहस्य यो हो कि त्यो मण्डली र राज्यको संयोजन हो—स्त्री (मण्डली) र पशु (राजाहरू) को यस्तो संयोजन, जो एउटै राज्य हो, यद्यपि त्यसका दुई भाग छन्। राज्यकला र मण्डलीकला संयुक्त भई, सम्बन्धको नियन्त्रण स्त्रीकै हातमा हुँदा, त्यही “पशुको प्रतिमा” हो। यूहन्नालाई स्त्री पशुद्वारा बोकिएकी देखाइन्छ, किनकि सम्बन्धको नियन्त्रण गर्ने उही हो।

पशु र स्त्री मिलेर एउटै राज्य (एकै देह) को प्रतिनिधित्व गर्छन्, तर स्वर्गदूतले पृथ्वीका राजाहरूसित महान् वेश्याको सम्बन्धलाई जोड दिइरहेका छन्। “त्यो पशु, जो” “थियो, र छैन,” र जो “अथाह कुन्डबाट उक्लनेछ, र विनाशमा जानेछ,” र जसको पछि “पृथ्वीमा बस्नेहरू अचम्म मान्नेछन्,” त्यो महान् वेश्याको घातक घाउ निको भएपछि देखिने पोपतन्त्र हो। उनी “थिइन्” बाइबलको भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्य, तर यो “निर्धारित” गरिएको थियो कि सन् १७९८ मा उनले एक घातक घाउ प्राप्त गर्नेछिन्।

जब यूहन्ना आत्मिक रूपमा 1798 सालमा पुर्‍याइए, त्यस बेला त्यो पशु “थिएन”; तर छिट्टै आउँदै गरेको आइतबारको व्यवस्थामा समाप्त हुने सत्तरी प्रतीकात्मक वर्षहरूको अन्त्यमा उसका घातक घाउ निको पारिँदा, त्यो “छ” भनी फेरि जीवित हुन्छ, आफ्ना गीतहरू गाउँदै, व्यभिचार गर्दै र मसीहीहरूको हत्या गर्दै।

अध्याय सत्रह बाइबलको भविष्यवाणीका राज्यहरूको अन्तिम प्रस्तुतीकरण हो, र त्यसकारण यसले बाइबलको भविष्यवाणीका राज्यहरूको पहिलो उल्लेखसँग अनिवार्य रूपमा सहमति जनाउनुपर्छ। ती राज्यहरूको पहिलो उल्लेख दानिएल अध्याय दुईमा पाइन्छ, जुन हबक्कूकको “दर्शन लेख र त्यसलाई पट्टिकाहरूमा स्पष्ट पार” भन्ने आज्ञाको परिपूर्तिका रूपमा बनेका दुवै चार्टहरूमा प्रस्तुत गरिएको छ।

मिलेरवादीहरू बाइबलका भविष्यवाणीसम्बन्धी दानिएलका राज्यहरूलाई दोस्रो, सातौँ र आठौँ अध्यायहरूमा जस्तै प्रस्तुत गरिएको छ, त्यसको आफ्नो समझमा सही थिए, तर तिनीहरूको समझ अपूर्ण थियो। दानिएल अध्याय दुईसम्बन्धी मिलेरको रत्न अन्तिम दिनहरूमा दस गुणा बढी उज्ज्वल रूपमा चम्किन्छ, किनकि यसले बाइबलका भविष्यवाणीका राज्यहरूको पहिलो सन्दर्भ मात्र होइन, तर “आठौँ सातमध्येबाट हो” भन्ने प्रकाशको पहिलो सन्दर्भलाई पनि चिन्हित गर्ने रूपमा मान्यता पाएको छ। येशूले सधैं कुनै कुराको अन्त्यलाई त्यसै कुराको आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ।

सबै अगमवक्ताहरू अन्तिम दिनहरूको विषयमा बोलिरहेका छन्, र यूहन्नाले प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रमा “त्यो पशु, जो थियो, र छैन; र अथाह खाडलबाट उक्लनेछ, र विनाशमा जानेछ” भनी प्रस्तुत गर्दा अन्तिम पार्थिव राज्यको पहिचान गरिरहेका छन्। त्यो पशु “अथाह खाडल” बाट उक्लन्छ, जुन “शैतानी शक्तिको नयाँ अभिव्यक्ति” को प्रतीक हो।

कतिपय धर्मशास्त्रीहरू तर्क गर्नेछन् कि प्रकाशको पुस्तकको एघारौँ अध्यायमा “अगाध कुहिरोबाट उक्लने पशु” लाई उक्त अंशमा फ्रान्सेली क्रान्तिको नास्तिकतासँग पहिचान गरिएको हुनाले, “अगाध कुहिरो” भन्ने अभिव्यक्ति नास्तिकताको प्रतीक हो। तर प्रकाशको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा इस्लाम “अगाध कुहिरो” बाट उक्लेर आयो, र इस्लाम नास्तिकता होइन। अगाध कुहिरोले शैतानी प्रकटीकरणलाई जनाउँछ।

“शैतान”बाट आएको कुनै कुरा “अथाह खाडल”बाट आएको कुरा हो। प्रकाश १७ मा अथाह खाडलबाट माथि आउने पशु त्यही शक्ति हो जो विनाशतर्फ जान्छ, र जसका नाउँहरू पुस्तकमा लेखिएका छैनन् तिनीहरू त्यसको पछि लागेर चकित हुनेछन्। “विनाश”को अर्थ अनन्त दण्ड हो, र प्रकाशमा यसलाई “आगोको ताल”का रूपमा चित्रण गरिएको छ, जहाँ त्यो पशु फालिन्छ।

तेह्रौँ अध्यायमा समुद्रबाट निस्कने पहिलो पशु, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले प्रत्यक्ष रूपमा पोपसत्तासँग पहिचान गर्नुहुन्छ, पहिचान गरिएको छ। त्यस खण्डमा संसारले पोपसत्तात्मक पशुको पछि लागेर आश्चर्य मान्दछ।

प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रको त्यो पशु, जसको पछि “पृथ्वीमा बस्नेहरू चकित हुनेछन्,” त्यो शैतानी शक्तिको अन्तिम प्रकटता हो, जुन चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पापसीको घातक घाउ निको हुँदा घटित हुन्छ। अध्याय सत्रमा वर्णित स्त्री र उसले सवार गरेको पशुको प्रत्येक भविष्यवाणीसम्बन्धी विशेषताले रोमको मण्डलीलाई पहिचान गराउँछ, ठीक त्यस्तै गरी जस्तै १९५० भन्दा अघि प्रकाशित शब्दकोशहरूले पहिचान गराएका थिए।

प्रकाशितवाक्य सत्रको पशु, चर्च र राज्यको संयोजनको प्रतीक हो, जुन पशुको प्रतिरूप हो। सात टाउका र दस सिङ भएको पशु त्यो राज्य हो, जो ती दस राजाहरू (संयुक्त राष्ट्रसंघ) मिलेर बनेको छ, जसको माथि स्त्री सवार हुन्छे र शासन गर्छे। ती स्त्री पोपसत्ता हो, जसलाई महान् बाबेल, वेश्याहरूकी आमा भनेर चिनाइएको छ। यी प्रतीकहरू चिनिसकेपछि, हामी १७९८ मा फर्कन सक्छौं; इतिहासको त्यो बिन्दु, जहाँ यूहन्नालाई बाइबल भविष्यवाणीका राज्यहरूको अन्तिम प्रतिरूप प्राप्त गर्नका लागि लगिएको थियो।

हामी ती राज्यहरू तथा दानिएल अध्याय दुईमा तिनको प्रतिनिधित्वको विषयमा अर्को लेखमा चर्चा गर्नेछौँ।