अनुग्रहको समय समाप्त हुनुअघि ठीक अघिल्लै यहूदाको गोत्रका सिंहद्वारा अन्तिम भविष्यसूचक रहस्य खोलिन्छ, र त्यसरी खोलिनुले उत्पन्न गराएको ज्ञानको वृद्धिलाई बुझ्नेहरू बुद्धिमानहरू नै हुन्। प्रकाशको पुस्तकका दुई साक्षीहरूले त्यस समयमा खोलिएको कुराको एक अंशमाथि प्रकाश पार्छन्।
यहाँ बुद्धि छ। जससँग समझ छ, उसले त्यस पशुको सङ्ख्या गनोस्; किनकि त्यो मानिसको सङ्ख्या हो; र त्यसको सङ्ख्या छ सय छयसट्ठी हो। … अनि यहाँ त्यो मन छ जसमा बुद्धि छ। ती सातवटा शिर सात पर्वतहरू हुन्, जसमा ती स्त्री बस्दछे। प्रकाश 13:18, 17:9.
“मण्डली र परमेश्वरको व्यवस्थाविरुद्ध युद्ध गर्न उभिने अन्तिम शक्ति, थुमाजस्ता सीङहरू भएको एउटा पशुद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा देखाइएको थियो,” त्यो संयुक्त राज्य अमेरिका हो। यो बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य हो, र यसको राज्यको संरचना उही संरचना (प्रतिमा) हो, जस्तो बाइबलको भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यको थियो। यो मण्डलीले राज्यमा शासन गर्ने राज्य बन्छ, र त्यसपछि समस्त पृथ्वीलाई ठ्याक्कै त्यही व्यवस्था स्वीकार गर्न बाध्य पार्छ। मण्डली र राज्यको संयोजन चाँडै आउन लागेको आइतबार-व्यवस्थामा संयुक्त राज्य अमेरिकामा पूर्ण रूपमा विकसित हुन्छ।
‘पशुलाई बनाइएको मूर्ति’ ले त्यस्तो धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको स्वरूपलाई जनाउँछ, जुन तब विकसित हुनेछ जब प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले आफ्ना सिद्धान्तहरूको कार्यान्वयन गराउन नागरिक सत्ताको सहायता खोज्नेछन्। ‘पशुको छाप’ भने अझै परिभाषित हुन बाँकी छ।” The Great Controversy, 445.
पशुको प्रतिमा र पशुको छाप दुई भिन्न प्रतीकहरू हुन्, तैपनि आइतबारसम्बन्धी व्यवस्थाकै समयमा पशुको प्रतिमाले आफ्नो पूर्ण विकासमा पुग्छ।
“प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूका तर्फबाट आइतबारपालनको कार्यान्वयन भनेको पापसीको—अर्थात् पशुको—उपासना कार्यान्वयन गर्नु हो। चौथो आज्ञाको दाबीलाई बुझेर पनि, साँचो विश्रामदिनको सट्टा झूटो विश्रामदिन पालन गर्नेहरू यसरी त्यही शक्तिलाई सम्मान अर्पण गरिरहेका हुन्छन्, जसको अधिकारद्वारा मात्र त्यो आज्ञापित गरिएको छ। तर सांसारिक शक्तिद्वारा कुनै धार्मिक कर्तव्य कार्यान्वयन गर्ने यही कार्यमै, ती मण्डलीहरूले आफैं पशुको प्रतिमा निर्माण गर्नेछन्; यसकारण संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारपालनको कार्यान्वयन भनेको पशु र त्यसको प्रतिमाको उपासना कार्यान्वयन गर्नु हुनेछ।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 448, 449.
आइतबारको व्यवस्थाको समयमा, संयुक्त राज्य अमेरिकाको संविधान पूर्ण रूपमा उल्टाइन्छ र राष्ट्रले धार्मिकताबाट पूर्ण रूपमा पृथकता ग्रहण गरेको हुन्छ। त्यसपछि, शैतानको पूर्ण नियन्त्रणअन्तर्गत संयुक्त राज्य अमेरिकाले संसारलाई त्यही चर्च र राज्यको व्यवस्थालाई स्वीकार गर्न बाध्य पार्छ, जुन भर्खरै संयुक्त राज्य अमेरिकामा स्थापना गरिएको छ। विश्व सरकार संयुक्त राष्ट्रसंघ हो, र रोमी मण्डली त्यही मण्डली हो जसले त्यस सम्बन्धमाथि शासन गर्दछ।
“संसार आँधी, युद्ध, र झगडाले भरिएको छ। तैपनि एउटै शिर—पापीय शक्ति—अन्तर्गत, मानिसहरू उहाँका साक्षीहरूको व्यक्तिमा परमेश्वरको विरोध गर्न एकजुट हुनेछन्।” Testimonies, volume 7, 182.
भविष्यवाणीमा पशुको प्रतिमाको रूपमा प्रस्तुत गरिएको मण्डली र राज्यको व्यवस्था पनि अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध एकता नै हो। प्रकाश १७ का दश राजाहरू, जो सातौँ शिर हुन्, अजिङ्गरको शक्तिको प्रतिनिधित्व गर्छन्।
“राजाहरू, शासकहरू, र राज्यपालहरूले आफूमाथि ख्रीष्ट-विरोधीको छाप लगाएका छन्, र तिनीहरू त्यस अजिङ्गरको रूपमा चित्रित गरिएका छन्, जो परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्ने र येशूको विश्वास धारण गर्ने पवित्रजनहरूसँग युद्ध गर्न जान्छ।” Testimonies to Ministers, 38.
“दश राजाहरू” ले संयुक्त राष्ट्रसंघलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसको धर्म आत्मावाद हो; झूटा अगमवक्ताको धर्म धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवाद हो; र पशुको धर्म क्याथोलिकवाद हो, जो केवल ख्रीष्टियन धर्मको स्वीकारोक्तिको आवरणले ढाकिएको आत्मावाद मात्र हो।
“परमेश्वरको व्यवस्थाको उल्लङ्घन गर्दै पोपसत्ताको संस्थालाई प्रवर्तित गर्ने आदेशद्वारा, हाम्रो राष्ट्रले आफूलाई धार्मिकताबाट पूर्णतः विच्छिन्न पार्नेछ। जब प्रोटेस्ट्यान्टवादले रोमी शक्तिको हात समात्न खाडलपारि आफ्नो हात फैलाउनेछ, जब त्यसले आत्मावादसँग हातेमालो गर्न अतल गर्तमाथि पुग्नेछ, जब यस त्रिविध गठबन्धनको प्रभावअन्तर्गत हाम्रो देशले प्रोटेस्ट्यान्ट र गणतान्त्रिक शासनको रूपमा रहेको आफ्नो संविधानको प्रत्येक सिद्धान्तलाई अस्वीकार गर्नेछ, र पोपीय असत्यता तथा भ्रमहरूको प्रचारका लागि प्रबन्ध गर्नेछ, तब हामी जान्न सक्छौँ कि शैतानका आश्चर्यजनक कार्यहरूको समय आइपुगेको छ र अन्त नजिक छ।” Testimonies, volume 5, 451.
आइतबारको व्यवस्थाको समयमा अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध एकता सम्पन्न हुन्छ। त्यसपछि संयुक्त राज्य अमेरिकाले संसारलाई संयुक्त राष्ट्रसंघको एक-विश्व सरकार स्वीकार गर्न बाध्य पार्दछ, किनकि सूर्यको उपासना लागू गरिनुको कारणले इस्लामले संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि न्याय ल्याउँदा, आइतबारको व्यवस्थामा संसार ठूलो संकटमा फालिन्छ। त्यसपछि शैतान ख्रीष्टको रूप धारण गरेर प्रकट हुन्छ, र जसरी संयुक्त राज्य अमेरिकाले संसारलाई कलीसिया र राज्यको एक-विश्व संयोजन स्वीकार गर्न बाध्य पार्दछ, त्यसरी नै यसले संसारलाई विश्रामको दिनको रूपमा आइतबार स्वीकार गर्न पनि बाध्य पार्दछ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा घटिसकेको उही परीक्षा-प्रक्रिया त्यसपछि सारा संसारमाथि ल्याइन्छ।
“विदेशी राष्ट्रहरूले संयुक्त राज्य अमेरिकाको उदाहरण पछ्याउनेछन्। यद्यपि उसैले अग्रसरता लिन्छ, तथापि यही संकट संसारका सबै भागहरूमा रहेका हाम्रा जनहरूमाथि पनि आउनेछ।” Testimonies, volume 6, 395.
राष्ट्रिय धर्मत्यागपछि राष्ट्रिय विनाश आउने सिद्धान्त प्रत्येक देशमाथि त्यसै बेला आउँछ, जब तिनीहरूले सूर्यको दिनलाई आराधनाको दिनका रूपमा स्वीकार गर्छन्। तीव्रतापूर्वक बढ्दै गइरहेको सङ्कट नै त्यो “एक घण्टा” हो, जसमा दस राजाहरूले “पापको मानिस” पोपसँग मिलेर शासन गर्छन्। तिनीहरूले आफ्नो सातौँ राज्य पोपसत्ताको अधिकारलाई दिन सहमत भए, किनकि उनीहरूलाई यस्तो विश्वास दिलाइन्छ कि इस्लामविरुद्ध तीव्रतापूर्वक बढ्दै गइरहेको युद्धका विरुद्ध संसारलाई एकताबद्ध गर्न पोपसत्ताको नैतिक अधिकार आवश्यक छ। १७९८ मा, संयुक्त राष्ट्रसंघ अझै इतिहासमा प्रकट भएको थिएन।
तिमीले देखेका ती दश सिङहरू दश राजाहरू हुन्, जसले अहिलेसम्म कुनै राज्य पाएका छैनन्; तर तीहरूले पशुसँग एक घण्टाका लागि राजाहरूझैँ अधिकार पाउनेछन्। यिनीहरू एकै मनका छन्, र आफ्नो शक्ति र सामर्थ्य पशुलाई दिनेछन्। यिनीहरूले थुमासँग युद्ध गर्नेछन्, र थुमाले तिनीहरूलाई जित्नेछ; किनकि उहाँ प्रभुहरूका प्रभु र राजाहरूका राजा हुनुहुन्छ; र उहाँसँग रहनेहरू बोलाइएका, चुनिएका, र विश्वासयोग्य छन्। प्रकाश 17:12–14.
जसरी सधैँदेखि पोपको सम्बन्धमा हुँदै आएको छ, त्यसरी नै परमेश्वरका जनहरूविरुद्धको सतावट कार्यान्वयन गर्न राज्यहरूले पोपसत्तालाई शक्ति प्रदान गर्नेछन्, र थुमासँग युद्ध गर्ने तिनीहरू नै ती दस राजाहरू हुन्, तर तिनीहरूले यो “पापको मानिस” को आज्ञामा गरिरहेका हुन्छन्। “पापको मानिस” नै यशैया अध्याय चारमा सातवटा मण्डलीहरूले समात्ने “मानिस” पनि हो।
र त्यस दिन सात जना स्त्रीहरूले एउटै पुरुषलाई समाती यसो भन्नेछन्, “हामी आफ्नै रोटी खानेछौं, र आफ्नै वस्त्र लगाउनेछौं; केवल हामीलाई तिम्रो नाउँद्वारा कहलिन देऊ, ताकि हाम्रो निन्दा हटोस्।” त्यस दिन परमप्रभुको शाखा सुन्दर र महिमामय हुनेछ, र भूमिको फल इस्राएलका बाँकी रहेकाहरूका लागि उत्कृष्ट र मनोहर हुनेछ। यशैया ४:१, २।
“सात स्त्रीहरू” ले जनाउँछन् कि पोपसत्ता (पापको मानिस) को पृथ्वीका सबै चर्चहरूमाथि नियन्त्रण छ, जसरी उसको सबै राष्ट्रहरूमाथि पनि नियन्त्रण छ। चर्चहरूले जुन “कलङ्क” बाट बच्न चाहन्छन्, त्यो आइतबार उपासना गर्नुपर्ने मागलाई अस्वीकार गरेको “कलङ्क” हो। विश्वासी शबाथ-पालकहरू तिनीहरूको विश्वसनीयताका कारण सताइनेछन्, र इस्लामले पनि सूर्यको दिन पालन गर्न अस्वीकार गर्नेछ। संयुक्त राज्य अमेरिकाद्वारा पोपसत्ता र संयुक्त राष्ट्रसंघबीच मिलाइने सहमति यो हो कि पृथ्वीमा शान्ति स्थापना गर्न इस्लामविरुद्धको युद्धलाई स्वीकार गराउन संसारलाई अगुवाइ गर्न पापको मानिसको नैतिक अधिकार नै आवश्यक छ।
तर समयहरू र ऋतूहरूको विषयमा, हे भाइहरूहो, तिमीहरूलाई म लेखूँ भनी कुनै आवश्यकता छैन। किनकि प्रभुको दिन रातिमा चोरझैँ आउँछ भन्ने कुरा तिमीहरू आफैले पूर्ण रूपमा जान्दछौ। किनकि जब तिनीहरूले भन्नेछन्, “शान्ति र सुरक्षा,” तब गर्भवती स्त्रीलाई प्रसववेदनाले झैँ, तिनीहरूमाथि अचानक विनाश आइपर्नेछ; र तिनीहरू कुनै प्रकारले उम्कनेछैनन्। तर हे भाइहरूहो, तिमीहरू अन्धकारमा छैनौ, कि त्यस दिनले तिमीहरूलाई चोरझैँ समातोस्। तिमीहरू सबै ज्योतिका सन्तान हौ, र दिनका सन्तान हौ; हामी न त रातिका हौँ, न त अन्धकारका। १ थेस्सलोनिकी ५:१–५।
बाइबलको भविष्यवाणीको “शान्ति र सुरक्षा” सन्देश, जुन सधैँ झूटा सन्देशको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, केवल त्यस्तो समयावधिमा मात्र तर्कसंगत हुन्छ जब शान्ति र सुरक्षा हुँदैन। शान्ति र सुरक्षा विद्यमान हुँदा “शान्ति र सुरक्षा” सन्देश प्रस्तुत गर्नुको कुनै कारण हुँदैन। इस्लामले सम्पूर्ण शान्ति र सुरक्षा हटाइदिन्छ। त्यस झूटा सन्देशसँग सम्बन्धित “अकस्मात् विनाश” यस्तो विनाश हो जो क्रमशः तीव्र बन्दै जान्छ, किनकि त्यो “प्रसववेदनामा” रहेकी “एक स्त्री” जस्तै हो। तेस्रो हायको पहिलो प्रसवपीडा ११ सेप्टेम्बर, २००१ थियो।
एलियाह र बप्तिस्मा दिने यूहन्नाका भविष्यसूचक रेखाहरूमा पापीय शक्तिको छल स्पष्ट रूपमा चित्रित गरिएको छ। जब आहाब एलियाहका परमेश्वर नै साँचो परमेश्वर हुनुहुन्छ भनी ईजेबेललाई सूचित गर्न सामरिया फर्केर गयो, किनकि उहाँले स्वर्गबाट आगो उतार्नुभएको थियो, तब आहाबले ईजेबेलले एलियाहप्रतिको आफ्नो घृणासम्बन्धमा उसलाई छल गरेको रहेछ भन्ने कुरा बुझे। यही घृणा र छल त्यस समय पनि चित्रित भयो जब हेरोदले आफ्नो जन्मदिनको भोजमा सालोमीलाई आफ्नो राज्यको आधा भाग दिने प्रतिज्ञा गर्यो। सालोमी हेरोदियाकी छोरी थिई, यसरी हेरोद अजिङ्गर थियो, हेरोदिया पापसत्ता थिई र सालोमी झूटा अगमवक्ता थिई।
यस कथामा सलोमीको नृत्यको छलपूर्ण शक्ति हेरोद (दस राजाहरू) लाई आफ्नो राज्यको आधा भाग एउटा मण्डली (एक स्त्री) लाई सुम्पन प्रेरित गर्न प्रयोग गरियो। त्यो स्त्री (सलोमी) आफ्नी आमा (क्याथोलिकवाद) को निर्देशनमा थिई, र हेरोदले अत्यन्त ढिलो गरी यो थाहा पाए कि यूहन्नाप्रति हेरोदियाको मनोवृत्ति एलियाहप्रति ईजेबेलको जस्तै थियो। दुवै अवस्थाहरूमा, शबाथपालकहरूले मर्नैपर्छ।
इस्लाम क्रमशः तर द्रुतगतिमा पृथ्वी ग्रहबाट शान्ति र सुरक्षा हटाउँदै लैजान्छ, र यसो गर्दै मानवजातिलाई इस्लामको विरुद्धमा एकताबद्ध गराउँछ। इस्लामको तीव्र रूपमा उग्र बन्दै गएको युद्धले अन्तिम दिनहरूमा पशुको विश्वव्यापी मूर्ति स्थापित गर्न प्रयोग गरिने तर्कको प्रतिनिधित्व गर्दछ। संसारमाथि ल्याइने छल (दश राजाहरू) संयुक्त राज्य अमेरिका (Salome) द्वारा ल्याइन्छ, र त्यसले संसारलाई इस्लामको विरुद्धमा उनीहरू एकजुट हुनैपर्छ भन्ने विश्वास दिलाउँछ, तर उनीहरूले धेरै ढिलो गरी थाहा पाउँछन् कि त्यो व्यवस्था केवल सब्बाथ-पालकहरूलाई सताउन प्रयोग गरिने एउटा छलयुक्त युक्ति मात्र थियो। यो छल नै आंशिक रूपमा त्यस कारणमध्ये एक हो जसले दश राजाहरूलाई वेश्याप्रति घृणा गर्न लगाउँछ, यद्यपि दबाबमा परेर उनीहरूले आफ्नो सातौँ राज्य उसलाई दिन स्वीकार गरेका थिए।
तिमीले त्यस पशुमाथि देखेका ती दश सिङहरू—तीहरूले त्यस वेश्यालाई घृणा गर्नेछन्, र उसलाई उजाड र नाङ्गै बनाउनेछन्, र उसको मासु खानेछन्, र उसलाई आगोले जलाउनेछन्। किनकि परमेश्वरले आफ्नो इच्छा पूरा गर्न, एउटै मन हुन, र परमेश्वरका वचनहरू पूरा नभएसम्म आफ्नो राज्य त्यस पशुलाई दिन, तिनीहरूका हृदयमा राखिदिनुभएको छ। प्रकाश 17:16, 17।
संयुक्त राष्ट्रसंघका वैश्वीकीकरणवादीहरू केवल पृथ्वीका “राजाहरू” मात्र होइनन्, तर तिनीहरू “व्यापारीहरू” का रूपमा पनि प्रस्तुत गरिएका छन्; यसरी, वैश्वीकीकरणवादीहरू राजनीतिक तथा आर्थिक शक्तिहरू मिलेर बनेका छन्। यूहन्नालाई प्रकाशितवाक्य सत्र र अठारको दर्शन ल्याउने स्वर्गदूतको उद्देश्य यूहन्नालाई टायरकी महान् वेश्यामाथिको न्याय देखाउनु थियो। वैश्वीकीकरणवादीहरूका दुवै वर्गले पोपतन्त्रको मृत्युमाथि विलाप गर्छन्।
यसकारण उसका विपत्तिहरू एकै दिनमा आउनेछन्—मृत्यु, शोक र अनिकाल; अनि ऊ आगोले पूर्णतः जलेर भस्म हुनेछे; किनकि उसलाई न्याय गर्ने प्रभु परमेश्वर शक्तिशाली हुनुहुन्छ। अनि पृथ्वीका राजाहरू, जसले त्यससँग व्यभिचार गरे र त्यससँगै विलासितामा जीवन बिताए, जब तिनीहरूले त्यसको दहनको धुवाँ देख्नेछन्, तब त्यसको निम्ति विलाप गर्नेछन् र शोक मनाउनेछन्, त्यसको यातनाको भयले टाढा उभिएर यसो भन्नेछन्, हाय, हाय, हे महान् शहर बाबेल, हे पराक्रमी शहर! किनकि एकै घण्टामा तेरो न्याय आएको छ। अनि पृथ्वीका व्यापारीहरू त्यसको निम्ति रुनेछन् र शोक गर्नेछन्; किनकि अबउप्रान्त कसैले पनि तिनीहरूको व्यापारिक मालसामान किन्नेछैन। प्रकाश 18:8–11.
व्यापारीहरू र राजाहरू दुवै टाढा उभिन्छन् र “हाय, हाय” भनेर कराउँछन्। ग्रीक भाषामा “alas” भन्ने शब्दलाई प्रकाशको पुस्तकको आठौँ अध्यायमा “woe” अर्थात् “हाय” भनेर अनुवाद गरिएको छ।
अनि मैले हेरेँ, र स्वर्गको बीचबाट उडिरहेको एक स्वर्गदूतलाई सुनेँ, जसले ठूलो स्वरले भने, “हाय, हाय, हाय, पृथ्वीमा बसोबास गर्नेहरूलाई, ती तीन स्वर्गदूतहरूको तुरहीका बाँकी ध्वनिहरूका कारण, जुन अझै बज्न बाँकी छन्!” प्रकाश ८:१३।
तीनवटा धिक्कारहरूले पाँचौँ, छैटौँ र सातौँ तुरहीहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, र ती इस्लामका प्रतीकहरू हुन्। राजाहरू, व्यापारीहरू र जहाजका मालिकहरू सबैले अठारौँ अध्यायमा “हाय, हाय” भनेर तीन पटक विलाप गर्छन्।
अनि पृथ्वीका राजाहरू, जसले त्यससँग व्यभिचार गरे र त्यससँगै विलासितापूर्वक जीवन बिताए, त्यसको दहनको धुवाँ देख्दा त्यसको निम्ति विलाप गर्नेछन् र शोक मनाउनेछन्; त्यसको यातनाको भयले टाढै उभिएर यसो भन्नेछन्, “हाय, हाय, त्यो महान् सहर बेबिलोन, त्यो शक्तिशाली सहर! किनकि एकै घण्टामा तेरो न्याय आइपुगेको छ।” … यी वस्तुहरूका व्यापारीहरू, जो त्यसद्वारा धनवान् बनाइएका थिए, त्यसको यातनाको भयले टाढै उभिनेछन्, रोइरहेका र विलाप गरिरहेका, अनि यसो भन्नेछन्, “हाय, हाय, त्यो महान् सहर, जो मसिनो सनको वस्त्र, बैजनी र रातो वस्त्रले पहिरिएकी थिई, अनि सुन, बहुमूल्य पत्थरहरू, र मोतीहरूले सुसज्जित थिई! किनकि एकै घण्टामा यति ठूलो धनसम्पत्ति शून्यमा परिणत भएको छ।” अनि हरेक जहाजका मालिक, जहाजहरूमा यात्रा गर्ने सबै जन, नाविकहरू, र समुद्रमार्फत व्यापार गर्ने जति सबै, टाढै उभिए, अनि त्यसको दहनको धुवाँ देख्दा कराए, यसो भन्दै, “यस महान् सहरजस्तो कुन सहर छ!” अनि तिनीहरूले आफ्ना टाउकामा धूलो हाले, र रोइरहेका तथा विलाप गरिरहेका कराए, यसो भन्दै, “हाय, हाय, त्यो महान् सहर, जसको महँगोपनको कारण समुद्रमा जहाज भएका सबै धनवान् बनाइएका थिए! किनकि एकै घण्टामा त्यो उजाड पारिएको छ।” प्रकाश 18:9-10, 15–19।
पापसत्ताको न्याय पूरा हुने “घडी” भनेको प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारको “घडी” हो, अर्थात् “महाभूकम्पको घडी”; र यसले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागू हुन थालेदेखि आरम्भ भई माइकेल उठेर उभिनुहुन्छ र मानव अनुग्रह-अवधि समाप्त हुन्छ त्यतिन्जेलसम्म चलिरहने आइतबार-व्यवस्थाको समयावधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। वेश्यालाई घृणा गर्ने, तर तैपनि एक घडीका लागि आफ्नो राज्य उसलाई दिन सहमत भएका विश्ववादीहरूले “हाय, हाय” (हाय, हाय) तीन पटक मात्र दोहोर्याउँदैनन्, तर उनीहरूले यो प्रश्न पनि सोध्छन्, “यस महान् सहरजस्तो सहर कुन छ?” तिनीहरूले इजकिएलको पुस्तकमा पनि त्यही प्रश्न सोधेका थिए।
र तिनीहरूले तेरो विरुद्ध आफ्नो स्वर उठाउनेछन्, र तितो गरी कराउनेछन्, र आफ्नो शिरमाथि धूलो छर्कनेछन्; तिनीहरू खरानीमा लडिबुडी गर्नेछन्। अनि तिनीहरूले तेरो निम्ति आफ्नो टाउको पूर्णतः मुण्ड्याउनेछन्, टाट ओढ्नेछन्, र हृदयको कटुतासहित तेरो निम्ति विलाप गर्नेछन्, तीतो रुदनका साथ। अनि आफ्नो विलापमा तिनीहरूले तेरो निम्ति शोकगीत उठाउनेछन्, र तेरो विषयमा यसो भन्दै विलाप गर्नेछन्, “समुद्रको बीचमा नष्ट पारिएकी टायरसजस्ती कुन शहर छ?” जब तेरा मालसामान समुद्रहरूबाट निस्केर गए, तब तँैले धेरै जातिहरूलाई परिपूर्ण पारिस्; आफ्ना धनसम्पत्ति र व्यापारको बहुतायतले तँैले पृथ्वीका राजाहरूलाई धनी तुल्याइस्। जब जलको गहिराइमा समुद्रहरूले तँलाई चकनाचूर पार्ने समय आउनेछ, तब तेरा व्यापारिक वस्तुहरू र तेरो बीचमा भएका तेरा सबै जनसमूह पतन हुनेछन्। टापुहरूका सबै बासिन्दाहरू तेरो कारण विस्मित हुनेछन्, र तिनीहरूका राजाहरू अत्यन्त भयभीत हुनेछन्; तिनीहरूको मुखमण्डल व्याकुल हुनेछ। जातिहरूका माझका व्यापारीहरूले तँमाथि सिउँइँ गर्नेछन्; तँ भयको वस्तु हुनेछस्, र फेरि कहिल्यै रहनेछैनस्।” इजकिएल २७:३०–३६।
इजकिएलले त्यस सहरलाई “टायरस” भनी चिनाउँछन्, जो “समुद्रको बीचमा नष्ट गरिएको” हो। यशैयाले टायर (टायरस) की वेश्याको विषयमा बोल्दै, जो प्रकाशको पुस्तककी महान् वेश्या पनि हो, जो क्याथोलिक चर्च हो, र उनलाई मुकुटधारी सहरको रूपमा पनि चिनाउँछन्।
के यो तिमीहरूको आनन्दमय नगर हो, जसको प्राचीनता अति प्राचीन दिनहरूदेखि नै छ? आफ्नै खुट्टाहरूले उसलाई परदेशमा बसोबास गर्न टाढा लैजानेछन्। मुकुट धारण गराउने नगर, टायरको विरुद्धमा यस्तो सल्लाह कसले गरेको छ—जसका व्यापारीहरू राजकुमारहरू हुन्, जसका सौदागरहरू पृथ्वीका माननीयहरू हुन्? सेनाहरूका परमप्रभुले नै यो ठहराउनुभएको छ, सबै गौरवको घमण्डलाई कलङ्कित तुल्याउन, र पृथ्वीका सबै माननीयहरूलाई तुच्छ तुल्याउन। यशैया 23:7–9।
पोपतन्त्र “मुकुटधारी नगर” हो, किनकि यही त्यही हो जसले त्रिविध संघमाथि रानीझैँ विराजमान हुने दाबी गर्दछ।
उसले आफूलाई जति महिमित तुल्याएकी छे, र जति विलासितापूर्वक बाँचिकी छे, त्यति नै उसलाई यातना र शोक देओ; किनकि उसले आफ्नो हृदयमा भन्छे, म रानी भएर बसेकी छु, र विधवा होइनँ, र म कुनै शोक देख्नेछैनँ। प्रकाश 18:7।
इजकिएलले टायरसको विषयमा आफ्नो विलापमा भन्नुभयो कि वेश्याको न्याय “समुद्रको माझमा” पूरा गरिन्छ।
परमप्रभुको वचन फेरि म कहाँ आयो, यसो भन्दै, अब हे मानिसको सन्तान, टायरसको निम्ति एक विलाप उठाऊ। … तर्शीशका जहाजहरूले तिम्रो बजारमा तिम्रो विषयमा गान गाए; र समुद्रहरूको बीचमा तिमी परिपूर्ण पारियौ, र अत्यन्त महिमामय बनाइयौ। तिम्रा माझीहरूले तिमीलाई ठूला पानीहरूमा लगे; पूर्वीय बतासले समुद्रहरूको बीचमा तिमीलाई चकनाचूर पारेको छ। इजकिएल २७:१, २, २५, २६।
यो “पूर्वी वायु” नै हो जसले मुकुटधारी नगर टायरकी वेश्यामाथि न्याय ल्याउँछ, र “पूर्वी वायु” इस्लामको प्रतीक हो। दस राजाहरूले इस्लामविरुद्ध ल्याएको युद्ध नै अन्तिम दिनहरूको पोपतन्त्रलाई नष्ट गर्ने कुरा हो। दस राजाहरूले आफूहरू ठगिएका रहेछन् भन्ने बोध पाउनु पनि तिनीहरूको हृदयमा भय उत्पन्न गराउँछ।
स्थिति-सौन्दर्यले शोभायमान, सारा पृथ्वीको आनन्द, उत्तरतर्फका भागहरूमा अवस्थित सियोन पर्वत, महान् राजाको सहर हो। परमेश्वर त्यसका राजमहलहरूमा शरणस्थानको रूपमा परिचित हुनुहुन्छ। किनकि हेर, राजाहरू एकत्र भएका थिए; तिनीहरू सँगै अघि बढे। तिनीहरूले त्यसलाई देखे, र अचम्म माने; तिनीहरू व्याकुल भए, र आतुरतासाथ भागे। त्यहाँ भयले तिनीहरूलाई समात्यो, र प्रसववेदनामा परेकी स्त्रीको जस्तै पीडाले पनि। तपाईं पूर्वीय वायुले तर्शीशका जहाजहरू भाँच्नुहुन्छ। जसरी हामीले सुनेका छौं, त्यसरी नै हामीले सेनाहरूका परमप्रभुको सहरमा, हाम्रा परमेश्वरको सहरमा देखेका छौं: परमेश्वरले त्यसलाई सधैंभरि स्थिर गर्नुहुनेछ। सेला। भजनसंग्रह 48:2–8।
वैश्वीकरणवादीहरूले, यरूशलेम सहरद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको परमेश्वरको राज्यलाई हेरे, तर आफ्नो शिरको रूपमा “त्यो महान् सहर” बाबेललाई रोजे। जब परमेश्वरले त्यस महान् सहरमाथि न्याय गर्नुहुन्छ, तब तिनीहरू रुन्छन् र विलाप गर्छन्, किनकि तिनीहरूले आफूहरू हराइसकेका छन् भनी चिन्छन्; किनभने तिनीहरूले रोजेको त्यो महान् सहर इस्लामद्वारा (पूर्वी वायुद्वारा) तिनीहरूमाथि ल्याइएको युद्धका कारण समुद्रको बीचमा चकनाचूर पारिएको छ। अनि त्यो युद्ध क्रमशः तीव्र हुँदै जाने युद्ध हो, किनकि त्यो प्रसव-वेदनामा परेकी स्त्रीजस्तै हो।
परमेश्वरको त्यो राज्य, जसलाई उनीहरूले पोपसत्ताको खातिर सताएका छन्, दानिय्येल अध्याय दुईमा चित्रित गरिएको छ, जहाँ हामीलाई सूचित गरिएको छ कि “यी [वैश्वीकरणवादी] राजाहरूका दिनहरूमा” परमेश्वरले आफ्नो अनन्त राज्य स्थापना गर्नुहुनेछ।
अनि यी राजाहरूका दिनहरूमा स्वर्गका परमेश्वरले एउटा राज्य स्थापना गर्नुहुनेछ, जो कहिल्यै नष्ट हुनेछैन; र त्यो राज्य अरू मानिसहरूलाई छोडिनेछैन, तर त्यसले यी सबै राज्यहरूलाई चकनाचूर पार्नेछ र समाप्त गर्नेछ, र त्यो सदासर्वदा स्थिर रहनेछ। दानियल 2:44.
मिलेराइटहरूले आफूहरू “यी राजाहरूका दिनहरू” मा जीवित छन् भन्ने विश्वास गरे, तर प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रहका दश राजाहरू अझै इतिहासमा आएका थिएनन्; वास्तवमा, तिनीहरू त अहिले मात्र दृष्टिगोचर हुन थालेका छन्। मिलेराइटहरू ठीक थिए, तर तिनीहरूको दर्शन सीमित थियो। प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रह र अठारका राजाहरूका दिनहरूमा स्थापित गरिने परमेश्वरको राज्य भनेको पछिल्लो वर्षाको समयावधि हो।
“मैले देखेँ कि सबै कुराहरू आफ्ना सामु उपस्थित हुन लागेको संकटतर्फ अत्यन्त उत्कटतापूर्वक हेरिरहेका छन् र आफ्ना विचारहरू त्यसैतर्फ तानिरहेका छन्। इस्राएलका पापहरू पहिले नै न्यायमा प्रस्तुत हुनुपर्छ। प्रत्येक पाप पवित्रस्थानमा स्वीकार गरिनुपर्छ, तब कार्य अघि बढ्नेछ। यो अहिले नै गरिनुपर्छ। सङ्कटकालमा बाँकी रहेकाहरू कराउनेछन्, मेरा परमेश्वर, मेरा परमेश्वर, तपाईंले मलाई किन त्याग्नुभयो?”
“पछिल्लो वर्षा शुद्ध रहनेहरूमाथि आउँदैछ—तब सबैले यसलाई पहिलेझैँ प्राप्त गर्नेछन्।”
“जब ती चार स्वर्गदूतहरूले छोडिदिन्छन्, ख्रीष्टले आफ्नो राज्य स्थापना गर्नुहुनेछ। पछिल्लो वर्षा तिनीहरूले मात्र प्राप्त गर्छन् जो आफूले सक्ने सबै गरिरहेका छन्। ख्रीष्टले हामीलाई सहायता गर्नुहुनेथियो। येशूको रगतद्वारा, परमेश्वरको अनुग्रहबाट, सबै विजयी हुन सक्थे। सम्पूर्ण स्वर्ग यस कार्यमा चासो राख्दछ। स्वर्गदूतहरू चासो राख्छन्।” Spalding and Magan, 3.
पछिल्लो वर्षाको समयमा, जब स्वर्गदूतहरूले चार वायुहरू छोड्छन्, त्यही “यी राजाहरूका दिनहरूमा” ख्रीष्टले आफ्नो राज्य स्थापना गर्नुहुन्छ। पछिल्लो वर्षा क्रमशः अगाडि बढ्ने प्रकृतिको हो, र सेप्टेम्बर ११, २००१ मा, जब तेस्रो विपत्ति इतिहासमा आइपुग्यो, त्यसले छर्किन थाल्यो, तर राष्ट्रहरूलाई क्रोधित तुल्याउने कुरा तत्कालै रोकिन लगाइयो। यो तीव्रतामा बढ्दै जान्छ, संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागू हुने समयसम्म, जब यसले राष्ट्रिय विनाश ल्याउँछ। त्यसपछि त्यो बढ्दो न्याय अरू प्रत्येक राष्ट्रले संयुक्त राज्य अमेरिकाको उदाहरण पछ्याएपछि पनि निरन्तर जारी रहन्छ, र यसैले तिनीहरूले उही न्यायहरू भोग्छन्। यो अनुग्रहको समयावधि समाप्त नभएसम्म तीव्र बन्दै जान्छ। यो प्रसव-वेदनामा रहेकी स्त्रीझैँ अघि बढ्छ।
हामी आगामी लेखमा सातमध्ये आठौँको विचारलाई निरन्तरता दिनेछौँ।
“जबसम्म सत्यको दाबी गर्नेहरू शैतानको सेवा गरिरहेका हुन्छन्, तबसम्म उसको नरकीय छायाले परमेश्वर र स्वर्गसम्बन्धी तिनीहरूका दृष्टिलाई अवरुद्ध पारिरहनेछ। तिनीहरू आफ्नो पहिलो प्रेम गुमाएकाहरूझैँ हुनेछन्। तिनीहरूले अनन्त वास्तविकताहरूलाई देख्न सक्नेछैनन्। परमेश्वरले हाम्रो लागि तयार पार्नुभएको कुरा जकरिया, अध्याय ३ र ४, तथा ४:१२–१४ मा चित्रित गरिएको छ: ‘अनि मैले फेरि उत्तर दिएँ, र उसलाई भनेँ, यी दुई जैतूनका हाँगाहरू के हुन्, जो ती दुई सुनौलो नलीहरूद्वारा आफ्नैभित्रबाट सुनौलो तेल खन्याउँछन्? अनि उसले मलाई उत्तर दिँदै भन्यो, के तिमीलाई थाहा छैन, यी के हुन्? अनि मैले भनेँ, होइन, मेरा प्रभु। तब उसले भन्यो, यी नै ती दुई अभिषिक्त जन हुन्, जो सारा पृथ्वीका प्रभुको सामु उभिएका छन्।’”
“प्रभु साधनहरूले परिपूर्ण हुनुहुन्छ। उहाँसँग कुनै प्रकारको अभाव छैन। हाम्रो विश्वासको न्यूनता, हाम्रो सांसारिकता, हाम्रो सस्तो कुरा, र हाम्रो अविश्वास—जुन हाम्रो वार्तालापमा प्रकट हुन्छ—यिनैका कारण अँध्यारा छायाहरू हाम्रो वरिपरि घना हुँदै जान्छन्। ख्रीष्ट वचन वा चरित्रमा त्यसरी प्रकट हुनुहुन्न, जसरी उहाँ पूर्णतया मनोहर, र दश हजारमध्ये सर्वोत्तम हुनुहुन्छ। जब प्राण व्यर्थतामा आफैलाई उचाल्न सन्तुष्ट हुन्छ, तब प्रभुको आत्माले त्यसका लागि धेरै थोरै मात्र गर्न सक्नुहुन्छ। हाम्रो दूरदृष्टिविहीन दृष्टिले छाया मात्र देख्छ, तर त्यसभन्दा परको महिमा देख्न सक्दैन। स्वर्गदूतहरूले चार वायुलाई थामिरहेका छन्, जसलाई एक क्रोधित घोडाको रूपमा चित्रित गरिएको छ, जो छटपटाउँदै छुट्न र सम्पूर्ण पृथ्वीको सतहमाथि दौडिन खोजिरहेको छ, र आफ्नो मार्गमा विनाश र मृत्यु बोकेर लैजाँदैछ।”
“के हामी अनन्त संसारको ठीक सिमानामै निदाइरहनेछौं? के हामी सुस्त, चिसा र मृतप्राय हुनेछौं? हाय, हाम्रो मण्डलीहरूमा परमेश्वरको आत्मा र उहाँको सास उहाँका जनहरूमा फुकाइयोस्, ताकि तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिऊन् र जीवित रहून्। हामीले यो देख्न आवश्यक छ कि मार्ग साँघुरो छ, र ढोका संकीर्ण छ। तर जब हामी त्यो संकीर्ण ढोकाबाट प्रवेश गर्छौं, यसको विशालता असीमित हुन्छ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.