यदि तपाईं परिणामलाई गलत रूपमा परिभाषित गर्नुहुन्छ भने कारणबाट परिणामतर्फ तर्क गर्नु निरर्थक हुन्छ, जस्तै मिनियापोलिसमा सम्पन्न 1888 को General Conference सँग सम्बन्धित परिस्थितिहरू र व्यक्तित्वहरूबारे आडम्बरी ढङ्गले भाषण गर्ने Laodicean Adventist इतिहासकारहरूले गरेका छन्। प्रेरित टिप्पणीले त्यस घटनालाई कोरह, दाथान र अबीरामको विद्रोहको पुनरावृत्ति भनी पहिचान गर्दछ, जुन उनीहरू मर्नुन्जेल चालीस वर्षसम्म मरुभूमिमा भौंतारिनुपर्ने ठहरले प्रेरित भएको थियो। त्यही उही न्याय Laodicean Adventism माथि पनि उच्चारण गरिएको थियो।

विद्रोहमा गोप्य छलफलहरू पनि समावेश थिए, जहाँ विद्रोहीहरू यस्तो चरम लाओडिकी अन्धोपनमा थिए कि त्यसले उनीहरूलाई परमेश्वर तिनीहरूको बन्द-द्वारभित्रको योजना र विद्रोहबारे अवगत हुनुहुन्छ भन्ने कुरा बुझ्नबाट रोकेको थियो। जसरी कोरह, दाथान र अबीराम आफ्ना पालहरूमा लुकेर आफ्ना योजनाहरू बनाए र मोशाको विरुद्ध आफ्नो विद्रोह फैलाए, त्यसरी नै १८८८ का ती प्राचीन पुरुषहरू पनि आफ्ना घरका बन्द ढोकाहरू पछाडि लुकेर, सिस्टर ह्वाइट, उनका छोरा, र चुनिएका सन्देशवाहकहरूको विरुद्ध षड्यन्त्र रच्न थाले। त्यस बिन्दुदेखि सिस्टर ह्वाइट, जोन्स र वाग्नरमाथि आक्रमण गरिनु थियो।

इजकिएल अध्याय आठमा चित्रित गरिएझैँ, एडभेन्टवादका चार पुस्ताहरू आफ्नो विद्रोहमा क्रमशः बढ्दै गए। भौतिक मन्दिर र मानवीय मन्दिरभित्रका चित्रात्मक कक्षहरू दुष्ट कल्पनाहरूले गहिरोसँग जरा गाडिसकेका थिए, र जनतालाई संरक्षण गर्न नियुक्त गरिएका प्राचीन पुरुषहरूमाथि आत्मवादले आफ्नो आसन जमायो। 1888 सम्म आइपुग्दा, ती प्राचीन पुरुषहरूले पहिले बाइबलको अधिकारमाथि, अनि त्यसपछि भविष्यवाणीको आत्मामाथि आक्षेप लगाए, र 1884 मा खुला दर्शनहरू बन्द भए। केलोगको सर्वेश्वरवादी आत्मवादले 1888 अघि नै इतिहासको प्रवाहमा आफ्नो बाटो बनाउन थालेको थियो, र 1888 ले दोस्रो पुस्ताको आगमनलाई चिह्नित गर्दछ। एडभेन्टवादी इतिहासकारहरूले सभामा प्रकट भएको विद्रोहको वास्तविक ऐतिहासिक गवाहीलाई सम्भवतः अभिलेखबद्ध नगरेका हुन सक्छन्, तर प्रेरणाअनुसार स्वर्गीय पहरेदारहरूले “हरेक शब्द सुने र अभिलेख गरे” तथा ती “वचनहरू स्वर्गका पुस्तकहरूमा” दर्ता गरे।

इजकिएलका “चित्रमय गुप्त कोठाहरू” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको विद्रोहले साँचो जगहरूमाथि आक्रमणलाई प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो। यसले अगमवादिनी र चुनिएका सन्देशवाहकहरूमाथिको आक्रमणलाई प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो, र यसले आत्मावादको आगमनलाई चिन्हित गर्‍यो। त्यस पुस्तामा विलियम मिलरका आधारहरूको ठीक जगमाथि शैतानद्वारा गरिने अर्को प्रमुख आक्रमण कार्यान्वयन हुन लागेको थियो।

मिलरले आफ्ना सम्पूर्ण भविष्यवाणीसम्बन्धी अनुप्रयोगहरूको ढाँचा दानिय्येल अध्याय ८, पद १३ मा उल्लिखित दुई उजाड पार्ने शक्तिहरूले मूर्तिपूजकता र त्यसपश्चात् पोपवादलाई प्रतिनिधित्व गर्छन् भन्ने बुझाइमा आधारित गरे। सन् १९०१ मा, जर्मनीमा लाओडिसीयन एडभेन्टवादका एक अगुवा लेविस कोनराडीले दानिय्येलको पुस्तकमा उल्लिखित “द डेली” ले ख्रीष्टको पवित्रस्थान सेवकाइलाई प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने पतित प्रोटेस्टेन्ट दृष्टिकोणलाई पुनः प्रस्तुत गरे।

१८८८ को मिनियापोलिस सभापछिको इतिहासकालमा, स्वास्थ्य कार्यका अगुवाको अध्यात्मवाद झन् तीव्र बन्दै गयो, र जोन्स तथा वागनरको सन्देशको अस्वीकृतिबाट उत्पन्न परिणामले आफ्नो प्रभाव निरन्तर पारिरहेकाले अगुवाहरूबीचको परायापन जारी रह्यो। नयाँ शताब्दीको आरम्भमा, धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादका विद्यालयहरूबाट धर्मशास्त्रीय प्रमाणपत्र प्राप्त गरेका लाओडिसीय अद्भेन्टिस्ट अगुवा डब्ल्यु. डब्ल्यु. प्रेस्कटले, कोनराडीको “द डेली” सम्बन्धी दृष्टिकोणलाई प्रवर्द्धन गर्न शैतानी आवरण ग्रहण गरे, र सधैँझैँ “विजेताहरूले इतिहास लेख्छन्।”

पवित्र स्वर्गदूतहरूले सत्य इतिहास अभिलेख गरे, तर लाओडिसियाई एडभेन्टवादले “the daily” सम्बन्धी मिलरवादी समझाइको अस्वीकारमाथिको विवादको एउटा ऐतिहासिक दृष्टिकोण निर्माण गर्‍यो, जसले लाओडिसियाई एडभेन्टवादका “अशिक्षित” हरूमध्ये जोसुकैलाई पनि यो विश्वास गर्न छोड्छ कि “the daily” को त्यो परिभाषा, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले “स्वर्गबाट निकालिएका स्वर्गदूतहरू” बाट आएको भनेर चिनाउनुभएको थियो, वास्तवमा एक सत्य सिद्धान्त हो। बीसौँ शताब्दीको प्रारम्भिक वर्षहरूमा डब्ल्यु. डब्ल्यु. प्रेस्कटले The Protestant शीर्षकको एक प्रकाशन निकाल्न अग्रसरता लिए। उक्त प्रकाशनको सम्पूर्ण आधार यही थियो कि “the daily” सम्बन्धी मिलरको समझाइ गलत थियो, र पतित प्रोटेस्टेन्टवाद—जहाँबाट उनले आफ्ना धर्मशास्त्रीय प्रमाणपत्रहरू प्राप्त गरेका थिए—ख्रीष्टमाथि शैतानी प्रतीक आरोपित गर्नमा सही थियो। त्यस इतिहासमा ए. जी. ड्यानियल्स (जनरल कन्फरेन्स अध्यक्ष) ले, सिस्टर ह्वाइटले “the daily” सम्बन्धी मिलरको दृष्टिकोणलाई सही भनी प्रत्यक्ष समर्थन गर्नुभएको तथ्य हुँदाहुँदै पनि, सत्यविरुद्धको शैतानी आक्रमणमा प्रेस्कटसँग हातेमालो गरे।

“प्रभुले मलाई देखाउनुभयो कि 1843 को चार्ट उहाँकै हातद्वारा निर्देशित थियो, र यसको कुनै पनि अंश परिवर्तन गरिनु हुँदैन; कि अंकहरू उहाँले चाहनुभएको जस्तै थिए। कि उहाँको हात तिनैमध्ये केही अंकहरूमा भएको एक त्रुटिमाथि थियो र त्यसलाई लुकाइरहेको थियो, ताकि उहाँको हात हटाइएसम्म कसैले पनि त्यसलाई देख्न नसकोस्।

“त्यसपछि मैले ‘डेली’ को सम्बन्धमा देखें कि ‘बलिदान’ भन्ने शब्द मानिसको बुद्धिले थपिएको थियो, र त्यो पाठसँग सम्बन्धित छैन; अनि न्यायको घडीको पुकार दिनेहरूलाई प्रभुले यसको सही दृष्टिकोण दिनुभयो। 1844 भन्दा पहिले, जब एकता विद्यमान थियो, प्रायः सबैजना ‘डेली’ को सही दृष्टिकोणमा एकताबद्ध थिए; तर 1844 पछि, भ्रमको अवस्थामा, अन्य दृष्टिकोणहरू अंगीकार गरिए, र अन्धकार तथा भ्रम त्यसको पछि लाग्यो।” Review and Herald, November 1, 1850.

“दैनिक” सम्बन्धी सत्यविरुद्ध प्रेस्कट र ड्यानिएल्सको आक्रमणको समयमा, यस विषयमा प्रेस्कट र ड्यानिएल्स अल्पमतको मतको प्रतिनिधित्व गरिरहेका थिए, र विवादको अवधिमा ती दुई पुरुषप्रति सिस्टर ह्वाइटको परामर्श यो थियो कि उनीहरू चुप रहून्, यद्यपि उनले यो कुरा अझ कूटनीतिक शब्दहरूमा व्यक्त गरिन्, जस्तै, “मौनतामा नै तिमीहरूको बुद्धि छ।” जब उनले उनीहरूलाई उनीहरूको झूटो दृष्टिकोणको लागि हप्काइन्, तब उनले यो पनि जोड दिइन् कि “दैनिक” को विषयलाई परीक्षात्मक प्रश्न बनाइनु हुँदैन। ऐतिहासिक पुनरावलोकनवादीहरूले, जसको पुनरावलोकनवाद ऐतिहासिक विधि हो र जसको आरम्भ रोमी क्याथोलिक चर्चको जेसुइट सङ्घबाट भएको मानिन्छ, “दैनिक” लाई परीक्षात्मक प्रश्न नबनाइनू भन्ने विषयमा उनका कथनहरूलाई यस सिद्धान्तको इमानदार मूल्याङ्कन हुन नदिन प्रयोग गरेका छन्। तिनीहरूले उनका कथनहरूलाई विकृत रूपमा प्रस्तुत गर्छन्, किनकि जब उनले “दैनिक” को विषयलाई उत्तेजित नपार्न परामर्श दिइन्, तब उनले सधैँ आफ्ना कथनहरूलाई “यस समयमा,” वा “वर्तमान परिस्थितिहरूमा” जस्ता वाक्यांशहरूद्वारा सीमित बनाएकी थिइन्।

एक अगमवक्त्रीको हैसियतले उनले बढ्दो विवादलाई नियन्त्रणमा राख्ने प्रयास गरिरहेकी थिइन्, जुन केही अल्पसंख्यक व्यक्तिहरूका कारण सम्पूर्ण मण्डलीमै ठूलो विभाजन उत्पन्न गर्ने स्थितिमा पुगिसकेको थियो; ती व्यक्तिहरूले आफूहरू अगुवा भएकाले आफूहरूले सत्य ठहर्याएको जुनसुकै कुरा प्रवर्द्धन गर्ने अधिकार आफूहरूसँग छ भनेर ठानेका थिए। र प्रभुले, उनको प्रभावद्वारा, उनी जीवित रहुन्जेलसम्म शैतानी कार्यलाई नियन्त्रणमा राख्नुभयो। त्यसपछि 1931 मा “the daily” सम्बन्धी सत्यलाई अस्वीकार गर्ने एउटा नयाँ प्रयास गरियो, र अन्ततः त्यसमा सफलता प्राप्त गरियो। आज “the daily” को परिभाषाको साँचो बुझाइ लाओडिकीया-सम्बन्धी एड्भेन्टवादमा अल्पसंख्यक बुझाइ बनेको छ, र वर्तमान परिस्थितिहरूमा “the daily” अब निश्चय नै एउटा जाँचको प्रश्न भएको छ।

जब बहुमतको मतले सत्य समझलाई धारण गरिरहेको थियो, तब त्यो परीक्षा थिएन; तर जब कुनै पनि सत्यलाई त्रुटि भनेर परिभाषित गरिन्छ, तब त्यो परीक्षा हुन्छ। जब “Manuscript Releases” शीर्षक दिइएको पाण्डुलिपिहरूको संकलन 1980 को दशकतिर, वा त्यसको आसपास, प्रकाशित भयो, तब त्यहाँ एउटा यस्तो लेख पहिचान गरियो, जुन “the daily” सम्बन्धमा Prescott र Daniells को दृष्टिकोणको विरोधमा जति प्रत्यक्ष छ, उति नै Miller को दृष्टिकोणप्रति उहाँको अनुमोदन पनि प्रत्यक्ष छ।

“हाम्रो अनुभवको यस चरणमा, हाम्रो सम्मेलनको महत्त्वपूर्ण सभामा विचार गर्न [हामीलाई] दिइएको विशेष प्रकाशबाट हाम्रो मन हटाइनु हुँदैन। अनि त्यहाँ भाई ड्यानियल्स हुनुहुन्थ्यो, जसको मनमा शत्रुले काम गरिरहेको थियो; र तपाईंको मन तथा एल्डर प्रेस्कटको मनमाथि पनि स्वर्गबाट निकालिएका दूतहरूले काम गरिरहेका थिए। शैतानको काम तपाईंहरूको मनलाई यसरी मोड्ने थियो कि परमप्रभुले तपाईंहरूलाई ल्याउन प्रेरित नगर्नुभएका बिन्दु–बिन्दु र अक्षर–अक्षरका सूक्ष्म कुराहरू भित्र्याइयोस्। ती अत्यावश्यक थिएनन्। तर यसले सत्यको कार्यका लागि धेरै अर्थ राख्थ्यो। र यदि तपाईंहरूको मन बिन्दु–बिन्दु वा अक्षर–अक्षरका सूक्ष्म कुरातर्फ तानिन सक्थ्यो भने, त्यो शैतानको रचना गरिएको काम हो। लेखिएका पुस्तकहरूमा सानातिना कुराहरू सच्याउँदा, तपाईंले ठान्नुहुन्छ कि तपाईंहरूले एउटा ठूलो काम गरिरहनुभएको हुनेछ। तर मलाई यो भन्न आदेश दिइएको छ, मौनता नै वाक्पटुता हो।”

“मैले भन्नु पर्ने छ, दोष खोजिरहने काम बन्द गर। यदि शैतानको यो उद्देश्य मात्र सफलतापूर्वक पूरा हुन सक्थ्यो भने, तब तिमीहरूलाई यस्तो देखिन्छ कि तिमीहरूको काम अवधारणामा अत्यन्त अद्भुत ठहरिन्थ्यो। सबै प्रकारका विचारधाराका मानिसहरू सहमत नहुने गरी, सबै कथित आपत्तिजनक पक्षहरूलाई त्यहीँ ल्याइपुर्‍याउने शत्रुको योजना थियो।”

“अनि त्यसपछि के? शैतानलाई प्रसन्न पार्ने ठ्याक्कै त्यही काम सम्पन्न हुनेथियो। बाहिरकाहरूलाई हाम्रो विश्वासको होइन, तर तिनलाई ठ्याक्कै सुहाउने किसिमको एउटा प्रतिनिधित्व प्रस्तुत गरिन्थ्यो, जसले चरित्रका यस्ता गुणहरू विकास गराउँथ्यो कि त्यसले ठूलो भ्रम उत्पन्न गर्नेथियो र ती सुनौलो क्षणहरूलाई घेर्नेथियो, जुन मानिसहरूको सामु महान् सन्देश उत्साहपूर्वक प्रस्तुत गर्न प्रयुक्त हुनुपर्ने थियो। हामीले जुनसुकै विषयमा परिश्रम गरेका प्रस्तुतिहरू सबै आपसमा मेल खान सक्ने थिएनन्, र त्यसको परिणाम विश्वास गर्नेहरू र अविश्वास गर्नेहरू दुवैका मनहरूमा भ्रम उत्पन्न गर्नु हुनेथियो। शैतानले घटोस् भनी योजना गरेको कुरा यही नै थियो—असहमतिको रूपमा बढाइचढाइ गर्न सकिने कुनै पनि कुरा।”

“इजकिएल, अध्याय २८ पढ्नुहोस्। अब, यहाँ एउटा महान् कार्य छ, जहाँ अनौठा आत्माहरूले भूमिका खेल्न सक्छन्। तर प्रभुसँग नाश भइरहेका आत्माहरूलाई बचाउनका लागि पूरा गरिनुपर्ने एउटा कार्य छ; र शैतानले, भेष बदलेर, हाम्रा पङ्क्तिहरूमा भ्रम ल्याउँदै जुन स्थानहरू भरिदिन सक्छ, उसले त्यसलाई पूर्णतासम्म पुर्‍याउनेछ, र ती सबै साना भिन्नताहरू विस्तार गरिनेछन्, प्रख्यात हुनेछन्।”

“र मलाई सुरुदेखि नै यो देखाइयो कि प्रभुले न त एल्डर डेनियल्सलाई न त प्रेस्कटलाई यस कार्यको भार दिनुभएको थियो। के शैतानका छलहरू भित्र्याइनेछन्, के यो “डेली” यति ठूलो विषय बनाइनेछ कि यसलाई यस महत्वपूर्ण समयावधिमा मनहरूलाई भ्रममा पार्न र कार्यको प्रगतिलाई अवरुद्ध गर्नका लागि भित्र्याइयोस्? जे भए पनि, त्यस्तो हुनुहुँदैन। यस विषयलाई प्रस्तुत गरिनु हुँदैन, किनकि भित्र्याइने आत्मा निषेधकारी हुनेथियो, र लुसिफर प्रत्येक गतिविधिमाथि नजर राखिरहेको छ। शैतानी शक्तिहरूले आफ्नो काम आरम्भ गर्नेथिए र हाम्रो पङ्क्तिभित्र भ्रम ल्याइनेथियो। यो परीक्षाको प्रश्न नभएको मतभेद खोजी निकाल्ने कुनै आह्वान तिमीहरूसँग छैन; तर तिमीहरूको मौनता नै वाक्पटुता हो। यो विषय मसमक्ष पूर्णतः स्पष्ट रूपमा राखिएको छ। यदि दियाबलले यी विषयहरूमा उसले योजना गरेझैँ हाम्रो आफ्नै मानिसहरूमध्ये कसैलाई पनि अल्झाउन सक्यो भने, शैतानको पक्षले विजय प्राप्त गर्नेथियो। अब विलम्ब नगरी कार्य उठाइनुपर्छ, र कुनै [मतभेद] व्यक्त गरिनु हुँदैन।”

“शैतानले हामीबाट निस्केर गएका ती मानिसहरूलाई दुष्ट स्वर्गदूतहरूसँग एकजुट हुन र तुच्छ प्रश्नहरूमा हाम्रो कामलाई विलम्बित गर्न प्रेरित गर्नेथियो, र शत्रुको शिविरमा कस्तो आनन्द हुनेथियो। एकसाथ आउनुहोस्, एकसाथ आउनुहोस्। हरेक भिन्नतालाई गाडिदिऊँ। अहिले हाम्रो काम भनेको यी भिन्नताहरूलाई मार्गबाट हटाउन र सबैलाई एकमत तुल्याउन आफ्ना सबै शारीरिक तथा मस्तिष्कीय-तन्त्रिकीय शक्तिलाई समर्पित गर्नु हो। यदि शैतानलाई आफ्नो महान् अपवित्र बुद्धिद्वारा अलिकति मात्र पनि पकड जमाउने अनुमति दिइएको भए, [उनी आनन्दित हुनेथिए]।”

“अब, जब मैले तपाईंले कसरी काम गर्दै हुनुहुन्थ्यो भन्ने देखेँ, तब तपाईं अगाडि बढ्नुभयो र हामीलाई छोडेर गएकाहरूलाई हाम्रा पङ्क्तिहरूभित्र भ्रम ल्याउने अलिकति पनि अवसर दिनुभयो भने त्यसको सम्पूर्ण अवस्था र परिणाम मेरो मनमा स्पष्ट भयो। तपाईंको अविवेक ठ्याक्कै त्यही हुन्थ्यो, जसरी शैतान चाहन्छ। तपाईंको उच्च घोषणाप्रचार पवित्र आत्माको प्रेरणाअन्तर्गत भएको थिएन। मलाई तपाईंलाई यसो भन्न निर्देशन दिइयो कि परमेश्वरद्वारा अगुवाइ गरिएका मानिसहरूका लेखनहरूमा दोष खोज्नु परमेश्वरको प्रेरणाबाट भएको होइन। अनि यदि यही त्यो बुद्धि हो जुन एल्डर डानिएल्सले मानिसहरूलाई दिन चाहन्छन् भने, उनलाई कुनै हालतमा पनि आधिकारिक पद नदिनूहोस्, किनकि उनी कारणबाट परिणामसम्म तर्क गर्न सक्दैनन्। यस विषयमा तपाईंको मौनता नै तपाईंको बुद्धि हो। अब, जीवित नभएका मानिसहरूका प्रकाशनहरूमा यस प्रकारले दोष खोजिरहनु परमेश्वरले तपाईंहरूमध्ये कसैलाई पनि गर्न दिनुभएको काम होइन। किनकि यदि यी मानिसहरू—एल्डर डानिएल्स र प्रेस्कट—सहरहरूमा काम गर्ने विषयमा दिइएका निर्देशनहरूअनुसार चलेका भए, धेरै, अत्यन्त धेरै मानिसहरू सत्यप्रति विश्वस्त भई रूपान्तरित हुने थिए, [अहिले] त्यस्ता सक्षम मानिसहरू, जो अहिले यस्ता पदहरूमा छन् जहाँ उनीहरूसम्म कहिल्यै पुग्न सकिनेछैन।”

“सम्पूर्ण संसारलाई एउटै महान् परिवारको रूपमा मानिनु पर्छ। अनि जब तिमीहरूसित ज्ञानको यस्तो मुहान छ, जसबाट तिमीहरूले लिन सक्छौ, तब हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टद्वारा दिइएका साक्ष्यहरूसहित संसारलाई वर्षौँसम्म नाश हुन किन छोडेका छौ? साँचो धर्मले हामीलाई प्रत्येक पुरुष र स्त्रीलाई यस्तो व्यक्तिको रूपमा हेर्न सिकाउँछ, जसलाई हामीले भलो गर्न सक्छौँ।

“यो धेरै वर्षदेखि मुद्रित हुँदै आएको छ: ‘सन्तुलित मन’, एल्डर एन्ड्र्युजलाई दिइएको गवाही। मनलाई यस्तो शक्ति बन्ने गरी संस्कारित गर्न सकिन्छ कि कहिले बोल्ने र कुन-कुन भार उठाएर बोक्नुपर्ने हो, त्यो जान्न सकोस्, किनकि ख्रीष्ट तपाईंका शिक्षक हुनुहुन्छ। अनि मैले तपाईंलाई [जब मैले तपाईंलाई देखेँ] तपाईंको आफ्नै बुद्धिलाई उच्च ठान्दै र मतभेदहरू ल्याउने मार्ग पछ्याउँदै गरेको देख्दा तपाईंको विषयमा अत्यन्त ठूलो भय मानेँ। प्रभु बुद्धिमान् मानिसहरूलाई बोलाउनुहुन्छ, जो मौन रहनु नै बुद्धिमानी हुने बेला शान्त रहन सक्छन्। यदि तपाईं पूर्ण मानिस हुन चाहनुहुन्छ भने, तपाईंलाई येशू ख्रीष्टद्वारा पवित्रीकरण चाहिन्छ। अब एउटा काम भर्खरै सुरु भएको छ, र प्रत्येक सेवकमा, प्रत्येक सम्मेलनका अध्यक्षमा बुद्धि देखिन देओस्। तर यहाँ एउटा काम थियो, जसमा तपाईंले वर्षौँअघि हात हाल्नुपर्ने थियो, जहाँ यसै कामका निम्ति आफ्नो स्वर उठाउन तपाईं आवश्यक हुनुहुन्थ्यो। ख्रीष्टले आफ्ना सबै जनहरूलाई तिनीहरूले के गर्नुपर्ने हो र के-के गर्न नहुने हो, त्यस विषयमा विशेष निर्देशन दिनुभएको थियो। अनि प्रभुको धार्मिकता कार्यान्वयन गर्न हामीसँग काम गर्ने थोरै समय मात्र बाँकी छ। तपाईंले प्रभुको मार्ग बुझ्न सक्नुहुन्छ। तपाईं अध्यक्षको पदमा राखिनुभएपछि, कुराहरूलाई आफ्नै योजनाअनुसार अगाडि बढाउने तपाईंको उद्देश्य मैले देखेँ। तपाईंले यस्तो ठान्नुभएको थियो कि तपाईंले अद्भुत कामहरू गर्नुहुनेछ, तर त्यो त्यस्तो काम हुने थियो जुन गर्नका लागि परमेश्वरले तपाईंका हातमा राख्नुभएको थिएन। अब, तपाईंको काम दबाउनु होइन, तर यदि प्रभुले तपाईंलाई सेवा गर्न स्वीकार गर्नुभएको छ भने, सम्भव हुने हरेक आवश्यकतालाई मुक्त गर्नु हो। तर तपाईंले अत्यन्त प्रारम्भमै यो प्रमाण दिनुभएको छ कि बुद्धि र पवित्रीकृत निर्णयशक्ति तपाईंमा प्रकट भएको छैन। तपाईंले त्यस्ता विषयहरू प्रज्वलित गर्नुभयो, जुन प्रभुले ज्योति नदिनुभएसम्म ग्रहण गरिनेथिएन।”

“मलाई यो शिक्षा दिइएको छ कि यस्ता हतारका कदमहरू—जस्तै तपाईंलाई अर्को वर्षसम्म पनि सम्मेलनको अध्यक्षको रूपमा चयन गर्नु—उठाइनु हुँदैनथ्यो। तर यो विषयलाई प्रार्थनामा प्रभुको सामुन्ने नल्याएसम्म प्रभुले यस्ता थप हतारका कार्यहरू निषेध गर्नुहुन्छ; र प्रभुको काम, जो अध्यक्षमाथि रहन्छ, अत्यन्त गम्भीर जिम्मेवारी हो भन्ने सन्देश तपाईं कहाँ आइपुगेको हुँदा, ‘डेली’ को विषयमा तपाईंले गरेझैँ प्रज्वलित हुनु र तपाईंको प्रभावले यस प्रश्नको निर्णय गरिदिनेछ भनी ठान्नु तपाईंको कुनै नैतिक अधिकार थिएन। त्यहाँ एल्डर हास्केल थिए, जसले यी भारी जिम्मेवारीहरू वहन गरेका छन्, अनि एल्डर इरविन छन्, र अरू पनि धेरै जना छन् जसको नाम म उल्लेख गर्न सक्छु, जो भारी जिम्मेवारीहरू वहन गर्दै आएका छन्।

“आयुमा अग्रसर पुरुषहरूप्रति तिम्रो आदर कहाँ थियो? विषयलाई तौलन सबै जिम्मेवार पुरुषहरूलाई साथमा नलिई तिमीले कस्तो अधिकार प्रयोग गर्न सक्थ्यौ? तर अब हामी यस विषयको अनुसन्धान गरौँ। अब हामीले यस कुराको पुनर्विचार गर्नैपर्छ कि, उपेक्षित पारिएको कार्यको सामुन्ने, यस कार्यलाई अझ अर्को एक वर्षसम्म अघि बढाउन तिमीहरूको उत्साह देखाउन दिनु प्रभुको न्याय हो कि होइन। यदि तिमीहरूसित एकतामा रहने सहयोगको साथ तिमीहरूले यस कार्यलाई अर्को एक वर्षसम्म अघि बढायौ भने, तिमीहरूमा र एल्डर प्रेस्कटमा परिवर्तन हुनुपर्छ। अनि आफ्ना हृदयहरू परमेश्वरको सामु नम्र बनाओ। प्रभुले तिमीहरूमा भिन्न प्रकारको अनुभवको प्रदर्शन देख्नुपर्नेछ, किनकि यदि कहिल्यै कसैलाई यस वर्तमान [समय] मा पुनःपरिवर्तित हुन आवश्यक परेको छ भने, त्यो एल्डर ड्यानियल्स र एल्डर प्रेस्कटलाई [परेको छ]।”

“सात जना पुरुष चुनिनु पर्दछ, जो बुद्धिका मानिसहरू हुन् र जसले परमेश्वरको अनुग्रहको कार्यद्वारा पुनःपरिवर्तनको प्रमाण [दिन्छन्]। किनकि जो मानिसहरू यसरी अन्धा भएका छन् कि तिनीहरूले कारणदेखि परिणामसम्म तर्क गर्न सक्दैनन्, जसले कार्यको जिम्मेवारी बोकेका मानिसहरू र यी सम्मेलनका अध्यक्षहरूलाई बेवास्ता गर्छन्, [र] दुई वर्षभन्दा बढी समयसम्म कार्यलाई वहन गरेका मानिसहरूलाई उपेक्षा गरिनु पर्छ भनी ठान्छन्, र यस्तो आवेगपूर्ण परिणाम उत्पन्न हुन्छ कि मानिसहरूले धेरै वर्षदेखि आफ्नो सामु राखिएको कार्यलाई—सहरहरूमा काम गर्ने कार्यलाई—उपेक्षा गर्छन्, र सल्लाहका लागि वृद्ध पुरुषहरूतर्फ कुनै, वा अत्यन्त थोरै, ध्यान [दिइन्छ], तर तिनीहरूले जनतालाई दिन चाहेका कुराहरू मात्र घोषणा गर्छन्, यसले त्यस्ता महान् र अद्भुत कार्य सुम्पन योग्य ती मानिसहरूको असुरक्षित अवस्थाको आफ्नै गवाही दिन्छ।”

“ख्रीष्ट मृत हुनुहुन्न। उहाँले आफ्नो कामलाई यस अनौठो तरिकाले अघि बढ्न कहिल्यै दिनुहुनेछैन। पुस्तकहरूलाई यथावत् रहन देओ। यदि कुनै परिवर्तन अत्यावश्यक छ भने, परमेश्वरले त्यस परिवर्तनमा पनि अनुरूपता रहने बनाउनुहुनेछ; तर जब कुनै सन्देश त्यसमा निहित महान् जिम्मेवारीहरूसहित मानिसहरूलाई सुम्पिएको हुन्छ, [परमेश्वर] त्यस्तो विश्वासयोग्यताको अपेक्षा गर्नुहुन्छ, जसले प्रेमद्वारा कार्य गर्छ र आत्मालाई शुद्ध पार्छ। एल्डर ड्यानियल्स र प्रेस्कट दुवैलाई पुनःपरिवर्तनको आवश्यकता छ। एउटा अनौठो काम भित्रिएको छ, र त्यो ख्रीष्ट हाम्रो संसारमा गर्न आउनुभएको कामसँग अनुरूप छैन; अनि जो कोही साँच्चै परिवर्तन भएका छन्, तिनीहरूले ख्रीष्टकै कामहरू गर्नेछन्।”

“हामी सबैले त्यही काम गर्नुपर्दछ जसले पितालाई महिमा दिनेछ। हामी संकटको घडीमा आइपुगेका छौँ—कि त यही तयारीको समयमा येशू ख्रीष्टको चरित्रसँग अनुरूप हुनुपर्छ, नत्र त्यसको प्रयासै गर्नु हुँदैन। एल्डर डेनियल्स, तपाईंले यस्तै परिस्थितिहरूमा गर्नुभएको जस्तै आफ्नो स्वर माथिसम्म सुनिने गरी उठाउने स्वतन्त्रता आफूलाई भएको महसुस गर्नुहुँदैन। र यो बुझ्नुस्, एक सम्मेलनको अध्यक्ष शासक होइन। उसले परमेश्वरले स्वीकार गर्नुभएका अध्यक्ष-पदमा रहेका बुद्धिमान् मानिसहरूसँग मिलेर काम गर्दछ। परमेश्वरले स्वीकार गर्नुभएका लेखनीहरूबाट मुद्रित पुस्तकहरूमा भएका लेखहरूमा हस्तक्षेप गर्ने स्वतन्त्रता उसलाई छैन। जबसम्म तिनीहरूले आफ्नो शासकीय, प्रभुत्व जमाउने शक्तिलाई कम भएको नदेखाउँछन्, तबसम्म तिनीहरूलाई अब उप्रान्त प्रभुत्व जमाउन दिइनु हुँदैन। संकट आइपुगेको छ, किनकि परमेश्वर अपमानित हुनुहुनेछ।”

“प्रभुले अशोधित नगरहरूलाई कसरी हेर्नुहुन्छ? ख्रीष्ट स्वर्गमा हुनुहुन्छ। अब यसको स्वीकारोक्ति यस प्रकार हुनुपर्छ, ‘कुनै राजकीय शासन छैन। र अब यही संसारको संकटको घडी हो। अब बचाउन वा नाश गर्न सक्ने शक्ति म नै हुँ। अब त्यो समय हो जब सबैको भाग्य मेरो हातमा छ। संसारलाई बचाउन मैले मेरो जीवन दिएको छु। अनि “यदि म माथि उचालिएँ भने,” म प्रदान गर्ने उद्धारक अनुग्रहले यो प्रमाणित गर्नेछ कि जो-जो दैवी समानताअनुसार गढिन तयार हुन्छन् र मसँग एक हुन्छन्, तिनीहरूले मेरो उद्धारक अनुग्रहको शक्तिसँगै मैले काम गरेझैँ काम गर्नेछन्।’ जसले इच्छा गर्छ, [उसले] आफ्ना भाइहरूसँग मिलेर, प्रभुले दिनुहुने परामर्शअन्तर्गत जिम्मेवारीपूर्ण स्थानहरूमा रहँदा आफूहरूलाई गर्न दिइएको काम गर्न दृढतापूर्वक लागोस्, र संसारलाई यति प्रेम गर्नुहुने कि संसारको उद्धारका निम्ति आफ्नो जीवन पूर्ण बलिदानका रूपमा दिनुहुने उहाँसँग पूर्ण सामञ्जस्यमा काम गर्न अत्यन्त earnestतापूर्वक प्रयत्न गरोस्। म हाम्रा सेवकहरूलाई भन्दछु, कि जब तिनीहरू हाम्रा नगरहरूमा कार्यमा प्रवेश गर्छन्, तब वचनको सेवकाइसँग शान्त, पवित्र गाम्भीर्य संलग्न रहोस्। यदि हामी... भने, मानिसहरूको मनमा उचित प्रभाव पार्न सक्दैनौं।”

“म मेरो डायरीबाट उतार्छु। सत्य जस्तो कि यो येशूमा छ—त्यसलाई बोल, त्यसका लागि प्रार्थना गर, र त्यसको प्रत्येक वचनलाई त्यसको सरलतामै विश्वास गर। यदि गल्तीहरू ती मानिसहरूका सामु ल्याइए, जो विश्वासबाट विमुख भई छल गर्ने आत्माहरूमा ध्यान दिएका छन्, ती मानिसहरू जो धेरै अघिसम्म विश्वासमा हाम्रै साथमा थिएनन्, भने तिमीले के लाभ पाउँछौ? के तिमी शैतानको पक्षमा उभिनेछौ? काम नगरिएका क्षेत्रहरूतर्फ आफ्नो ध्यान देऊ। हाम्रो सामु संसारव्यापी कार्य छ। मलाई जोन केलॉगका सम्बन्धमा दृश्यात्मक प्रकटिहरू दिइयो।”

“एक अत्यन्त आकर्षक व्यक्तित्वले आफूले प्रस्तुत गरिरहेका कपटी तर्कहरूको विचारहरू, अर्थात् साँचो बाइबलीय सत्यभन्दा भिन्न भावनाहरू, प्रतिनिधित्व गरिरहेको थियो। अनि कुनै नयाँ कुराका लागि भोकाएका र तिर्खाएका मानिसहरूले [यति कपटी] विचारहरू अघि बढाइरहेका थिए कि एल्डर प्रेस्कट ठूलो खतरामा थिए। एल्डर डानियल्स [यस] भ्रममा फस्ने ठूलो खतरामा थिए कि यदि यी भावनाहरूलाई जताततै बोल्न सकियो भने, त्यो मानौँ एक नयाँ संसार नै हुनेथियो।”

“हो, त्यो हुन्थ्यो, तर जब तिनीहरूको मन यसरी त्यसैमा तल्लीन थियो, मलाई देखाइयो कि भाइ डानिएल्स र भाइ प्रेस्कटले आफ्नो अनुभवभित्र आध्यात्मिक[वादी] स्वरूपका भावनाहरू बुन्दै थिए र हाम्रा मानिसहरूलाई त्यस्ता सुन्दर भावनातर्फ डोर्‍याउँदै थिए, जसले सम्भव भएमा चुनिएका मानिसहरूलाई समेत छल गर्थ्यो। मैले आफ्नै कलमले [यो तथ्य] लेख्नुपर्छ कि यी भाइहरूले आफ्ना भ्रामक विचारहरूमा यस्ता दोषहरू देख्ने थिए, जसले सत्यलाई अनिश्चिततामा राख्ने थियो; र [तथापि] तिनीहरू [मानौं तिनीहरूसँग] महान् आत्मिक विवेक छ [भनेझैं] अलगै उभिने थिए। अब म तिनीहरूलाई [यो] भन्नुपर्छ कि जब मलाई यो विषय देखाइयो, जब एल्डर डानिएल्स ‘डेली’ सम्बन्धी आफ्ना विचारहरूको समर्थनमा तुरहीझैं आफ्नो स्वर उठाइरहेका थिए, त्यसका पछिल्ला परिणामहरू प्रस्तुत गरिए। हाम्रा मानिसहरू अन्योलमा पर्दै थिए। मैले त्यसको परिणाम देखें, र त्यसपछि मलाई यी चेतावनीहरू दिइए कि यदि एल्डर डानिएल्सले परिणामको वास्ता नगरी यसरी नै प्रभाव ग्रहण गरे र आफू परमेश्वरको प्रेरणाअन्तर्गत छु भनेर विश्वास गर्न दिए भने, हाम्रो पंक्तिभरि जताततै संशयवाद छरिने थियो, र हामी त्यहीँ पुग्ने थियौं जहाँ शैतानले आफ्ना सन्देशहरू पुर्‍याउने थियो। दृढ अविश्वास र संशयवाद मानिसहरूको मनमा छरिने थियो, र सत्यको स्थानमा अनिष्टका अनौठा बालीहरू उम्रने थिए।” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.

दोस्रो पुस्ताको इतिहासले विद्रोहको तीव्र वृद्धि पहिचान गराउँछ। इजकिएलका चित्रात्मक कोठाहरूले प्रतिनिधित्व गरेको आत्मवादले यो देखाउँछ कि “भाइ ड्यानियल्स र भाइ प्रेस्कटले आफ्नो अनुभवमा आत्मवादी स्वरूपका भावनाहरू बुन्दै थिए र हाम्रा मानिसहरूलाई त्यस्ता सुन्दर भावनाहरूतर्फ डोर्‍याइरहेका थिए, जसले, यदि सम्भव भए, तिनै चुनिएकाहरूलाई समेत छल गर्नेथिए।” “दैनिक” सम्बन्धी झूटा दृष्टिकोणसँग सम्बन्धित आत्मवाद नै त्यस कुराको प्रतीक हो, जसले, यदि सम्भव भए, तिनै चुनिएकाहरूलाई समेत छल गर्नेथियो। उनले केलॉगद्वारा प्रवर्द्धित हुँदै गरेको सर्वेश्वरवादको आत्मवादलाई प्रेस्कट र ड्यानियल्सले “दैनिक” लाई ख्रीष्टको पवित्रस्थान-सेवकाइको रूपमा परिभाषित गर्ने अभियानसँग आपसमा जोड्छिन्।

उनीहरूले ती पुस्तकहरूलाई जस्ताको तस्तै छोडिदिनू भनी जानकारी दिन्छिन्; यसद्वारा उनले प्रेस्कट र डेनियल्सद्वारा उरियाह स्मिथको पुस्तक, *Daniel and the Revelation*, लाई पुनर्लेखन गरी “the daily” सम्बन्धी उनको शिक्षालाई हटाउने प्रयासलाई सम्बोधन गरिरहेकी थिइन्, जसरी मिलरले त्यसलाई पहिचान गरेका थिए। लौडिसियाका ऐतिहासिक संशोधनवादीहरूले, जसलाई यशैयाले “the learned” भनेर पहिचान गर्छन्, एड्भेन्टिज्मका अशिक्षितहरूमाथि अद्भुत कार्य सम्पन्न गरेका छन्; किनकि उनीहरूले इतिहासको साक्षीलाई गलत रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्, ताकि कान चिलाउने र उथलो अध्ययन गर्ने बानी भएका मानिसहरूलाई “the daily” को विषय महत्वहीन हो, र यस विषयमा मिलर गलत थिए, भन्ने सोचतर्फ डोर्‍याउन सकियोस्। संशोधनको त्यो कार्य त्यही फोहोरको एक भाग हो, जुन मिलरलाई देखाइएको थियो कि “dirt brush man” द्वारा हटाइनेछ, त्यही समयमा जब Midnight Cry मा प्रकट भएको परमेश्वरको शक्तिको प्रगटीकरण फेरि दोहोरिन्छ।

हामी अर्को लेखमा लाओडिसियाली एड्भेन्टवादको दोस्रो पुस्तासम्बन्धी हाम्रो विचार-विमर्शलाई निरन्तरता दिनेछौं।

“‘अगाडि बढ’ भन्ने सन्देश अझै पनि सुनिनु र आदर गरिनु आवश्यक छ। हाम्रो संसारमा घटिरहेका विविध परिस्थितिहरूले त्यस्तो परिश्रमको माग गर्दछन्, जसले यी विशिष्ट विकासहरूलाई सम्बोधन गर्न सकोस्। प्रभुलाई त्यस्ता मानिसहरूको आवश्यकता छ जो आत्मिक रूपमा तीक्ष्ण र स्पष्टदर्शी हुन्, जो पवित्र आत्माद्वारा सञ्चालित छन्, र जो निश्चय नै स्वर्गबाट ताजा मन्ना ग्रहण गरिरहेका छन्। त्यस्ता व्यक्तिहरूको मनमस्तिष्कमा परमेश्वरको वचनले ज्योति चम्काउँछ, र उनीहरूलाई पहिलेभन्दा पनि अधिक सुरक्षित मार्ग प्रकट गर्दछ। पवित्र आत्माले मन र हृदयमा कार्य गर्नुहुन्छ। समय आइपुगेको छ, जब परमेश्वरका सन्देशवाहकहरूद्वारा पत्रपट संसारसमक्ष खोलिँदैछ। हाम्रा विद्यालयहरूका शिक्षकहरूलाई यसो भनेर कहिल्यै बाँधिनु हुँदैन कि उनीहरूले केवल अहिलेसम्म सिकाइँदै आएको कुरा मात्र सिकाउनुपर्छ। यी प्रतिबन्धहरू हटाइदिऊँ। आफ्ना जनहरूले बोल्नुपर्ने सन्देश दिनुहुने एक परमेश्वर हुनुहुन्छ। कुनै पनि सेवकले आफूलाई बन्धनमा परेको नठानोस्, न त मानिसहरूको मापदण्डद्वारा मापन गरियोस्। सुसमाचार परमेश्वरले पठाउनुभएका सन्देशहरूअनुसार पूरा हुनुपर्छ। परमेश्वरले आज आफ्ना सेवकहरूलाई बोल्न दिनुहुने कुरा सम्भवतः बीस वर्षअघि वर्तमान सत्य नभएको हुन सक्थ्यो, तर यो यस समयको लागि परमेश्वरको सन्देश हो।” The 1888 Materials, 133.