इजकिएल अध्याय आठले चारवटा क्रमशः बढ्दै जाने घृणित कुराहरू प्रस्तुत गर्दछ, जसले लाओडिकीयन एडभेन्टवादका चार पुस्ताहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। सन् १८६३ को विद्रोहले हबक्कूकका दुई पाटीहरूको एउटा जाली प्रतिरूप उत्पन्न गर्यो, ठीक त्यसरी नै जसरी परमेश्वरले मोशालाई दश आज्ञाका दुई पाटीहरू दिइरहनुभएको त्यही समयमा हारूनले आफ्नो सुनको बाछोसहित डाहको एउटा जाली मूर्ति निर्माण गरेको थियो। एकपटक लाओडिकीयन एडभेन्टवादले विलियम मिलरको सपनामा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ आधारभूत सत्यहरू हटाउने काम आरम्भ गरेपछि, पहिलो पुस्ताका अगुवाइले बाइबलको अधिकारलाई, अनि त्यसपछि अगमवाणीको आत्मालाई अस्वीकार गर्न थाले। त्यो विद्रोह यस्तो बिन्दुसम्म बढिसकेको थियो कि १८८८ भन्दा ठीक अघि केलॉगको आत्मवाद (सर्वेश्वरवाद) तिनीहरूको इतिहासमा प्रवेश गर्यो।
१८८८ को विद्रोहको समयमा, इजकिएलका चित्रमय कोठाहरूले प्रतिनिधित्व गर्ने आत्मावाद यस्तो बिन्दुमा पुग्यो जहाँ मिनियापोलिसका सन्देशवाहकहरू, अगमवादिनी, यहाँसम्म कि पवित्र आत्मासमेत अस्वीकार गरिए।
“हामीले हाम्रो अनुभवमा देखेका छौं कि जब प्रभुले पवित्रस्थानको खुला ढोकाबाट आफ्ना जनहरूलाई ज्योतिका किरणहरू पठाउनुहुन्छ, तब शैतानले धेरैको मनलाई उद्वेलित पार्छ। तर अन्त्य अझै आएको छैन। त्यहाँ यस्ता मानिसहरू हुनेछन्, जसले ज्योतिको विरोध गर्नेछन् र परमेश्वरले ज्योति सञ्चार गर्न आफ्ना माध्यम बनाएकाहरूलाई दबाउनेछन्। आत्मिक कुराहरू आत्मिक रीति नै ग्रहण गरिँदैनन्। पहरेदारहरूले परमेश्वरको उद्घाटित प्रबन्धसँग कदम मिलाएका छैनन्, र साँच्चिकै स्वर्गबाट पठाइएको सन्देश र सन्देशवाहकहरू तिरस्कृत छन्।”
“यस सभाबाट त्यस्ता मानिसहरू जानेछन्, जसले सत्यलाई जान्दछौं भनी दाबी गर्छन्, तर आफ्ना प्राणहरू वरिपरि स्वर्गको करघामा नबुनिएका वस्त्रहरू संकलन गरिरहेका छन्। उनीहरूले यहाँ ग्रहण गरेको आत्मा तिनीहरूसँगै लगिनेछ। म हाम्रो कार्यको भविष्यका निम्ति काँप्दछु। जसले यस स्थानमा परमेश्वरले दिनुभएको प्रमाणसमक्ष आत्मसमर्पण गर्दैनन्, तिनीहरू परमेश्वरले प्रयोग गरिरहनुभएका आफ्ना भाइहरूका विरुद्ध युद्ध गर्नेछन्। जब त्यस्ता अवसरहरू आउनेछन्, जहाँ तिनीहरूले अहिलेसम्म संलग्न रहँदै आएको उही प्रकारको संघर्षलाई अगाडि बढाउन र निरन्तर चलाउन सक्नेछन्, तब तिनीहरूले यसलाई अत्यन्त कठिन बनाउनेछन्। यी मानिसहरूलाई तिनीहरू परमेश्वरको पवित्र आत्माको विरुद्धमा युद्ध गर्दै आएका रहेछन् भन्ने कुरामा विश्वस्त हुने अवसरहरू प्राप्त हुनेछन्। कोही विश्वस्त हुनेछन्; अरूहरूले आफ्नो आत्मालाई दृढतापूर्वक समातिरहनेछन्। तिनीहरू आत्मकेन्द्रित स्वभावप्रति नमर्नेछन्, न त प्रभु येशूलाई आफ्ना हृदयहरूमा प्रवेश गर्न दिनेछन्। तिनीहरू अझ बढी र झन्झन् धोखामा पारिँदै जानेछन्, यहाँसम्म कि तिनीहरूले सत्य र धार्मिकतालाई छुट्याउन सक्नेछैनन्। तिनीहरूले, अर्को आत्माको अधीनमा रहेर, कार्यमाथि परमेश्वरले अनुमोदन नगर्ने एउटा ढाँचा थोपर्न खोज्नेछन्; र मानव मनमाथि नियन्त्रण ग्रहण गरेर यसरी परमेश्वरको काम र कार्यलाई नियन्त्रण गर्ने क्रममा, शैतानका गुणहरूलाई व्यवहारमा उतार्ने प्रयत्न गर्नेछन्।”
“यदि हाम्रा भाइहरूले यस सभामा उपवास बसी प्रार्थना गरेका भए, र परमेश्वरको सामु आफ्ना हृदयहरूलाई दीन तुल्याएका भए, अनि शान्तपूर्वक बसेर सँगै धर्मशास्त्रहरूको जाँच गरेका भए, तब परमेश्वर महिमित हुनुहुनेथियो। तर त्यस सभामा ल्याइएको पूर्वाग्रहको आत्माले परमेश्वरको अत्यन्त समृद्ध आशिष्को ढोका बन्द गरिदियो, र यो आत्मा राख्नेहरू परमेश्वरको सामु पश्चात्ताप नगरेसम्म, र पवित्र आत्माको अपमान गर्ने र अर्को आत्मा ग्रहण गर्ने कार्यतर्फ तिनीहरू कति नजिक पुगेका छन् भन्ने केही बोध नहुँदासम्म, ज्योति देख्नका लागि अनुकूल अवस्थामा रहनेछैनन्।” The 1888 Materials, 832.
१८८८ पछि, सिस्टर ह्वाइट परमेश्वरको मण्डली र कार्यको “भविष्यका निम्ति काँपिन्।” उनले देखिन् कि उक्त सभाले लाओदिकियाई एडभेन्टवादका अगुवाहरू रहेका मानिसहरूका बीचमा निरन्तर आत्मिक युद्ध उत्पन्न गर्नेछ, र “द डेली” सम्बन्धी विवाद यस कुराको प्रमाण हो कि उनका भविष्यवाणीहरू ठीक त्यही पुस्तामाथि पूरा भए। त्यसबेला त्यस्ता मानिसहरूद्वारा युद्ध चलाइयो जसले “स्वर्गद्वारा पठाइएको सन्देश र सन्देशवाहकहरू” को पुष्टि गर्न परमेश्वरले दिनुभएको “प्रमाणसमक्ष झुकेनन्,” र ती मानिसहरूले “परमेश्वरको पवित्र आत्मा” को विरुद्ध युद्ध गरे। दोस्रो पुस्ताले प्रकाशनगृह र स्यानिटेरियमलाई परमेश्वरको न्यायका आगोले भुइँसात पारेको देख्यो।
“आज मैले एल्डर डानिएल्सबाट Review कार्यालय आगलागी भएर नष्ट भएको सम्बन्धमा एउटा पत्र पाएँ। यस कार्यमा परेको महान् क्षतिलाई विचार गर्दा म अत्यन्त दुःखी छु। यस कार्यको जिम्मा लिएका दाजुभाइहरूका लागि र कार्यालयका कर्मचारीहरूका लागि यो निश्चय नै अत्यन्त कठिन समय हुनुपर्छ भन्ने म जान्दछु। जो-जो पीडित छन्, तिनीहरूसँगै म पनि पीडित छु। तर यो दुःखद समाचारले मलाई अचम्मित तुल्याएन, किनकि रातका दर्शनहरूमा मैले एउटा स्वर्गदूतलाई बटल क्रीकमाथि आगोको ज्वालाजस्तो तरवार तानेर उभिएको देखेकी छु। एकपटक, दिनको समयमा, मेरो हातमा कलम रहेको बेला, मैले चेतना गुमाएँ, र यस्तो लाग्यो मानौँ यो ज्वालामय तरवार पहिले एक दिशातिर र त्यसपछि अर्कोतिर फर्कँदै थियो। विपत्तिपछि विपत्ति आइरहेको जस्तो देखिन्थ्यो, किनकि आफूलाई उच्च पार्न र महिमित गर्न मानिसहरूले रचेका योजनाहरूद्वारा परमेश्वरको अपमान गरिएको थियो।”
“आज बिहान म गहिरो प्रार्थनामा प्रवृत्त भएँ कि प्रभुले Review and Herald कार्यालयसँग सम्बन्धित सबैलाई लगनशीलतापूर्वक खोज गर्न अगुवाइ गर्नुहोस्, ताकि तिनीहरूले परमेश्वरले दिनुभएका धेरै सन्देशहरूलाई कुन-कुन कुरामा उपेक्षा गरेका छन् भन्ने देख्न सकून्।
“केही समयअघि रिभ्यू कार्यालयका भाइहरूले अर्को भवन निर्माण गर्ने विषयमा मेरो परामर्श मागेका थिए। त्यसबेला मैले भनेकी थिएँ कि यदि रिभ्यू एण्ड हेराल्ड कार्यालयमा अर्को भवन थप्ने पक्षमा रहेका मानिसहरूका अगाडि भविष्यको रूपरेखा खुला पारिएको भए, यदि उनीहरूले ब्याटल क्रिकमा के हुने छ भनेर देख्न सक्ने भएका भए, त्यहाँ अर्को भवन खडा गर्ने विषयमा उनीहरूलाई कुनै प्रश्न नै रहने थिएन। परमेश्वरले भन्नुभयो: ‘मेरो वचन तुच्छ ठानिएको छ; र म फर्कनेछु र उलटपुलट गर्नेछु।’”
सन् 1901 मा बैटल क्रीकमा आयोजित महासभामा, परमप्रभुले आफ्ना जनहरूलाई उहाँले सुधारको लागि आह्वान गरिरहनुभएको थियो भन्ने प्रमाण दिनुभयो। मानिसहरूको मन दोषी ठहरिए, र हृदयहरू स्पर्शित भए; तर पूर्ण कार्य सम्पन्न भएन। यदि ती हठी हृदयहरू त्यसबेला परमेश्वरको सामुच्चे पश्चात्तापमा भाँचिएका भए, तब परमेश्वरको शक्तिको अहिलेसम्म देखिएका प्रकटिहरूमध्ये एक अत्यन्त महान् प्रकटि देखिनेथियो। तर परमेश्वरको आदर गरिएन। उहाँका आत्माका गवाहीहरूलाई ध्यान दिइएन। मानिसहरू ती अभ्यासहरूबाट अलग भएनन्, जो सत्य र धार्मिकताका सिद्धान्तहरूको स्पष्ट विरोधमा थिए, र जो प्रभुको कार्यमा सधैं कायम राखिनु पर्ने हुन्।
“एफिससको मण्डली र सार्दिसको मण्डलीलाई दिइएका सन्देशहरू उहाँद्वारा, जसले मलाई उहाँका जनताका निम्ति शिक्षा दिनुहुन्छ, बारम्बार मलाई दोहोर्याइएका छन्। ‘एफिससको मण्डलीका दूतलाई लेख; आफ्नो दाहिने हातमा सात तारा समात्नुहुने, र सात सुनका सामदानहरूको बीचमा हिँड्नुहुनेले यी कुराहरू भन्नुहुन्छ; म तेरा कामहरू, तेरो परिश्रम, र तेरो धैर्य जान्दछु, र तँ दुष्टहरूलाई सहन सक्दैनस् भन्ने पनि जान्दछु; अनि आफूलाई प्रेरित भनी भन्ने तर नभएकाहरूलाई तैंले जाँचिस्, र तिनीहरूलाई झूटाहरू ठहराइस्: अनि तैंले सहन गरेको छस्, धैर्य धारण गरेको छस्, र मेरो नाउँको खातिर परिश्रम गरेको छस्, र थाकेको छैनस्। तापनि मसँग तेरो विरुद्ध केही छ, किनकि तैंले आफ्नो पहिलो प्रेम छोडेको छस्। यसकारण तँ कहाँबाट पतित भएको छस्, सो सम्झ, र पश्चात्ताप गर, अनि पहिलेका कामहरू गर; नत्रता म चाँडै तँकहाँ आउनेछु, र यदि तैंले पश्चात्ताप गरिनस् भने तेरो सामदान उसको स्थानबाट हटाइदिनेछु।’ प्रकाश 2:1–5।”
“‘अनि सार्दिसको मण्डलीका स्वर्गदूतलाई लेख; परमेश्वरका सात आत्मा र सात तारा धारण गर्नुहुनेले यी कुरा भन्नुहुन्छ; म तेरा कामहरू जान्दछु, कि तँ जीवित छस् भन्ने तेरो नाम छ, तर तँ मरेको छस्। जागा रह, र बाँकी रहेका ती कुराहरूलाई, जो मर्नै लागेका छन्, बलियो पार; किनकि मैले तेरा कामहरूलाई परमेश्वरको सामु सिद्ध पाएको छैन। यसकारण तैले कसरी प्राप्त गरिस् र सुनेको छस्, सो सम्झ, र त्यसलाई दृढतापूर्वक थामिराख, अनि पश्चात्ताप गर। यदि यसकारण तँ जागा रहिनस् भने, म चोरझैँ तँमाथि आउनेछु, र कुन घडी म तँमाथि आउनेछु, त्यो तँलाई थाहा हुनेछैन।’ प्रकाश ३:१–३।”
“हामी यी चेतावनीहरूको परिपूर्ति देखिरहेका छौँ। यी जति शास्त्रवचनहरू यति कडाइका साथ कहिल्यै परिपूर्ण भएका थिएनन्।”
“मानिसहरूले अत्यन्त सावधानीपूर्वक निर्मित, अग्निरोधक भवनहरू खडा गर्न सक्छन्, तर परमेश्वरको हातको एक स्पर्शले, स्वर्गबाट आएको एक चिङ्गारीले, प्रत्येक शरणस्थानलाई बहाएर लैजानेछ।”
“मसँग दिनलाई कुनै सल्लाह छ कि छैन भनी सोधिएको छ। मैले त पहिल्यै परमेश्वरले मलाई दिनुभएको सल्लाह दिइसकेको छु, ताकि बैटल क्रिकमाथि झुन्डिराखेको ज्वलन्त तरवार खस्न नपाओस् भन्ने आशा थियो। अब जुन कुरादेखि म डराउँथेँ, त्यही आएको छ—रिभ्यू एण्ड हेराल्ड भवन जलेको समाचार। जब यो समाचार आयो, म अचम्मित भइनँ, र मसँग बोल्नलाई कुनै वचन थिएन। चेतावनीस्वरूप मैले समय-समयमा भन्नु परेका कुराहरूले, सुन्नेहरूलाई कठोर तुल्याउनु बाहेक, कुनै प्रभाव पारेन; र अब म यति मात्र भन्न सक्छु: यो प्रहार आउन आवश्यक हुनु पर्यो भन्नेमा मलाई अत्यन्त दुःख लागेको छ, अत्यन्तै दुःख लागेको छ। पर्याप्त ज्योति दिइएको थियो। यदि त्यसअनुसार चलेको भए, थप ज्योतिको आवश्यकता पर्ने थिएन।” Testimonies, volume 8, 97–99.
एडभेन्टवादको दोस्रो पुस्ता कुनै विजय थिएन, र इजकिएल अध्याय आठको परिपूर्तिमा त्यो विद्रोह केवल अझै तीव्र हुँदै गयो।
“लिखित सन्देशहरूद्वारा र आगोद्वारा प्रभुले घोषणा गर्नुभएको छ कि उहाँले आफ्ना जनहरूले Battle Creek छाडेर बाहिर जानून् भन्ने चाहनुहुन्छ। परमेश्वरले हामीलाई उहाँको स्वर सुन्न सहायता गरून्। के Battle Creek मा रहेका हाम्रा दुई महान् संस्थाहरू आगोद्वारा नष्ट पारिएका थिए भन्ने कुराले हाम्रो निम्ति केही पनि अर्थ राख्दैन र? तपाईंहरू भन्न सक्नुहुन्छ, ‘तर नयाँ Sanitarium मा धेरै बिरामीहरू छन्।’ हो; तर त्यहाँ धेरै हजार बिरामीहरू भए पनि, यो हाम्रा जनहरूले Battle Creek मा घरहरू बनाएर त्यहीं बसोबास गर्ने पक्षमा कुनै तर्क हुँदैन।”
“प्रलोभनहरू बढ्दै गइरहेका छन्। मानिसहरूले परमेश्वरले आफ्नो आत्माका Testimonies मा पठाउनुभएको ज्योतिलाई अस्वीकार गरिरहेका छन्, र तिनीहरूले आफ्नै युक्ति र आफ्नै योजनाहरू रोजिरहेका छन्। के मानिसहरूले परमेश्वरबाट आफूलाई अलग गरिरहनेछन्? के उहाँले पहिले नै गरिसक्नुभएको भन्दा पनि अझ स्पष्ट प्रकारले आफ्नो अप्रसन्नता प्रकट गर्नैपर्ने हो?” Pamphlets, SpTB06, 45.
मानिसहरूले “आफ्नै युक्तिहरू र आफ्नै योजनाहरू रोजिरहेका थिए,” जसरी इजकिएल अध्याय आठका चित्रमय कक्षहरूमा रहेका सत्तरी प्राचीनहरूले प्रतिनिधित्व गरेका छन्, जसले घोषणा गरे, “परमप्रभुले हामीलाई देख्नुहुन्न।” परमप्रभुले एक अगमवक्त्री उठाउनुभयो र ठीक चालीस वर्षसम्म, अर्थात् 1884 सम्म, उनलाई “खुला दर्शनहरू” दिनुभयो। उहाँले यस वरदानमाथि आफ्नो छाप राख्नुभयो, किनकि उहाँले यसलाई दिनुभयो र पोर्टल्यान्ड नामक सहरमा अन्त्य गर्नुभयो, र उहाँले यसलाई चालीस वर्षका लागि दिनुभयो। “खुला दर्शनहरू” को समाप्ति हुनुअघि नै ती प्राचीन पुरुषहरूले 1881 र 1882 मा बाइबल र अगमवाणीको आत्माको अधिकारलाई कमजोर पार्न थाले। त्यसपछि “खुला दर्शनहरू” 1884 मा अन्त्य भए, र चार वर्षमै 1888 को जनरल कन्फरेन्समा कोरह, दाथान र अबीरामको विद्रोह पुनः दोहोरियो।
१८८८ को विद्रोहले विद्रोहको यस्तो तीव्र विस्तार उत्पन्न गर्यो कि परमेश्वरले लाओदिकियाली एडभेन्टवादको इतिहासमा प्रत्यक्ष हस्तक्षेप गर्दै प्रकाशन-कार्य र स्वास्थ्य-कार्य दुवैलाई जलाइदिनुभयो। तर ती प्रत्यक्ष न्यायहरूले त्यसबेला चलिरहेको विद्रोहलाई रोक्न सकेनन्। १९१९ मा एउटा बाइबल सम्मेलन सम्पन्न भयो, जहाँ दोस्रो पुस्ताका प्रमुख विद्रोहीहरूमध्ये एक, पतित प्रोटेस्टेन्टवादका विश्वविद्यालयहरूमा तालिमप्राप्त धर्मशास्त्री विलियम वारेन प्रेस्कटले, “दैनिक” ले ख्रीष्टको पवित्रस्थान-सेवालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ भन्ने शैतानी दृष्टिकोणलाई अघि बढाउने मुख्य अगुवाका रूपमा, प्रस्तुतिहरूको एक श्रृङ्खला दिए।
इतिहासले यो पहिचान गरेको छ कि 1919 को त्यस बाइबल सम्मेलनमा प्रेस्कटले यस्तो सुसमाचार प्रस्तुत गरे, जसमा मिलेराइटहरूको भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्देशका प्रत्येक सिद्धान्तलाई हटाइएको थियो। उनले तेईस सय दिनलाई समेत हटाउने प्रयास गरे, तर त्यसमा सफल हुन सकेनन्। तैपनि उनले यस्तो सुसमाचार प्रस्तुत गरे, जो मिलेराइटहरूको भविष्यवाणीसम्बन्धी बुझाइहरूबाट पूर्णतः रिक्त थियो। उनको सुसमाचार त्यो सभामा अस्वीकार गरियो, तर पनि ती अन्धा अगुवाहरूले उनका प्रस्तुतिहरूको श्रृंखलालाई लिएर The Doctrine of Christ शीर्षकको एउटा पुस्तक निर्माण गर्ने निर्णय गरे। त्यो पुस्तक लाओडिसियाई एड्भेन्टवादको तेस्रो पुस्ताको आगमनको प्रतीक बन्यो।
यस पुस्तकले हबक्कूक अध्याय दुईको मिलेराइट सुसमाचारभन्दा भिन्न अर्को सुसमाचार प्रस्तुत गर्दछ, र पावलले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि अर्को सुसमाचार भनेको वास्तवमा सुसमाचार नै होइन।
म अचम्म मान्दछु कि जसले तिमीहरूलाई ख्रीष्टको अनुग्रहमा बोलाउनुभयो, उहाँबाट तिमीहरू यति चाँडै हटेर अर्को सुसमाचारतर्फ लागेका छौ; जो वास्तवमा अर्को होइन; तर केही मानिसहरू छन्, जसले तिमीहरूलाई विचलित पार्छन् र ख्रीष्टको सुसमाचारलाई विकृत गर्न चाहन्छन्। तर यदि हामीले, वा स्वर्गबाट आएका कुनै स्वर्गदूतले पनि, तिमीहरूलाई हामीले प्रचार गरेको सुसमाचारभन्दा भिन्न कुनै सुसमाचार प्रचार गर्यो भने, त्यो श्रापित होस्। हामीले पहिले भनेझैँ, म अहिले फेरि भन्दछु, यदि कसैले तिमीहरूले ग्रहण गरेको सुसमाचारभन्दा भिन्न कुनै सुसमाचार तिमीहरूलाई प्रचार गर्छ भने, त्यो श्रापित होस्। गलाती 1:6–9।
एड्भेन्टवादको तेस्रो पुस्तालाई इजकिएलको तेस्रो घिनलाग्दो कर्मद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जहाँ स्त्रीहरू तम्मूजका लागि विलाप गरिरहेका छन्। तम्मूज उर्वरता र वनस्पतिको चक्रसँग सम्बन्धित एक मेसोपोटामियाली देवता थियो। तम्मूजलाई कहिलेकाहीँ एक गोठाला वा एक जवान पुरुषका रूपमा चित्रित गरिन्थ्यो, जो ऋतुहरूको परिवर्तन र बालीको वृद्धिसँग सम्बन्धित थियो। तम्मूजको मृत्यु र त्यसपछिको पुनरुत्थान कृषि पात्रोसँग आबद्ध थियो। पौराणिक कथाअनुसार, तम्मूज गर्मीयामका महिनाहरूमा मर्थ्यो वा अदृश्य हुन्थ्यो, जसलाई तातो, सुख्खा मौसममा वनस्पतिको ओइलाइको प्रतिनिधित्वका रूपमा हेरिन्थ्यो। तम्मूजका लागि गरिने विलाप एउटा शोकसम्बन्धी अनुष्ठान थियो, जसमा गर्मीयामका महिनाहरूमा तम्मूजको मृत्यु वा अदृश्यताप्रति शोक मनाइन्थ्यो, र त्यसपछि उसको पुनरुत्थानमा आनन्द मनाइन्थ्यो, जसले वनस्पति तथा कृषि-जीवनको नविकरणलाई प्रतीकित गर्थ्यो।
ताम्मूजका लागि रूनु नक्कली पछिल्लो वर्षाको सन्देशको प्रतिनिधित्व हो, र यही नै W. W. Prescott को सुसमाचारले प्रतिनिधित्व गरेको थियो। 1863 को विद्रोहमा प्रारम्भ भएको भविष्यवाणीसम्बन्धी आधारको हटाइ, 1919 मा यस्तो बिन्दुसम्म पुग्यो कि लाओदिकेयाई एडभेन्टवादले झूटा सुसमाचारलाई स्थापित हुन दियो। त्यो झूटा सुसमाचार पूर्ण रूपमा धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको पद्धतिमा आधारित थियो। यसको मूल शिल्पी W. W. Prescott थिए, र William Miller सँगझैँ, यी दुवै पुरुषहरूको सुसमाचार दानिएलको पुस्तकमा रहेको “the daily” सम्बन्धी तिनीहरूको आधारभूत बुझाइमा आधारित थियो। यी दुवै सुसमाचार 2 Thessalonians को त्यस अंशमा प्रतिनिधित्व गरिएका छन् जहाँ Miller ले पहिलोपटक “the daily” ले मूर्तिपूजकतालाई प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने कुरा पत्ता लगाए। त्यस अंशमा Miller द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक वर्ग छ, जसले Paul द्वारा प्रस्तुत सत्यलाई स्वीकार गर्छ, र अर्को वर्ग छ जसमा सत्यप्रतिको प्रेम छैन।
अन्तिम दिनहरूमा एउटा वर्ग, जसको प्रतिनिधित्व मिलरले गर्दछ, “चिन्छ” र पछिल्लो वर्षा ग्रहण गर्दछ; र अर्को वर्ग, जसको प्रतिनिधित्व प्रेस्कटले गर्दछ, प्रबल भ्रान्ति ग्रहण गर्दछ। उनीहरूले प्राप्त गर्ने त्यो प्रबल भ्रान्ति एउटा झूटो सुसमाचारमा आधारित छ, जुन कदापि सुसमाचार नै होइन, र त्यसले पछिल्लो वर्षाको एउटा झूटो सन्देशलाई चिनाउँछ। यसरी, इजकिएलको तेस्रो घृणित कुरा तम्मूजको निम्ति विलाप गर्ने स्त्रीहरू (लाओदिकीया-सम्बद्ध एडभेन्टवादका मण्डलीहरू) हुन्। तिनीहरूका ग्रीष्मकालीन आँसुहरू (वर्षा) कटनीको फल उत्पन्न गर्नका निम्ति हुन्।
दुई प्रकारका पछिल्ला वर्षाका सन्देशबीचको भेद बाइबल र भविष्यवाणीको आत्मामा सर्वत्र व्याप्त छ। बाइबलले बारम्बार यो स्पष्ट गर्दछ कि वर्षा एक आज्ञा नमान्ने जनताबाट रोकिएको हुन्छ।
तिनीहरू भन्छन्, यदि कुनै पुरुषले आफ्नी पत्नीलाई त्यागिदियो, र ऊ त्यसबाट गएर अर्को पुरुषकी भई, भने के ऊ फेरि त्यसकहाँ फर्कनेछ र? के त्यो देश अत्यन्तै अपवित्र हुनेछैन र? तर तैंले धेरै प्रेमीहरूसित वेश्यागमन गरेकी छेस्; तैपनि मकहाँ फेरि फर्क, परमप्रभु भन्नुहुन्छ। आफ्ना आँखाहरू उचालेर उचाइका स्थानहरूतिर हेर, र जहाँ तैंले शयन गरेकी छैनस् त्यस्तो ठाउँ कहाँ छ, सो देख्। मार्गहरूमा तैं तिनीहरूको निम्ति उजाडस्थानको अरबझैँ बसेकी छेस्; र तैंले आफ्ना वेश्यागमनहरू र आफ्नो दुष्टताद्वारा देशलाई अपवित्र तुल्याएकी छेस्। यसकारण वर्षाहरू रोकिन पुगेका छन्, र पछिल्लो वर्षा भएको छैन; अनि तँसँग वेश्याको निधार थियो, तँ लज्जित हुन अस्वीकार गरिस्। यर्मिया ३:१–३।
लाओदिकियाई एडभेन्टवादले १८६३ मा व्यभिचारिणीको मार्ग अवलम्बन गर्न थाल्यो, र त्यस समयदेखि नै वर्षाका झरीहरू रोकिएका छन्। तिनीहरू आफ्नो विद्रोहप्रति लज्जित हुन अस्वीकार गर्छन्, र त्यस नम्रताको अभावले वेश्याको निधार उत्पन्न गर्छ; अनि बाइबलको भविष्यवाणीकी वेश्या भनेको पापतन्त्र हो। तेस्रो पुस्ता नै त्यो स्थान हो जहाँ रोमकी वेश्याको छापअगि निहुरिन तयार पार्ने अन्तिम कार्य पूरा गरिन्छ। चौथो पुस्ताको निम्ति तयारी तेस्रो पुस्तामै सम्पन्न गरिन्छ, पछिल्लो वर्षाको एउटा जाली सन्देशद्वारा। १८६३ को विद्रोह, १८८८ को विद्रोहजस्तै, १९१९ को विद्रोह पनि ११ सेप्टेम्बर २००१ सँग समरेखित छ, किनकि त्यसबेला न्यु योर्क सहरका भवनहरू ढले, तब प्रकाश १८ को शक्तिशाली स्वर्गदूत ओर्ले र वास्तविक पछिल्लो वर्षा आरम्भ भयो।
“पछिल्लो वर्षा परमेश्वरका जनहरूमाथि पर्नुपर्नेछ। एक शक्तिशाली स्वर्गदूत स्वर्गबाट तल ओर्लिनुपर्नेछ, र सारा पृथ्वी उसको महिमाले उज्यालो पारिनुपर्नेछ।” Review and Herald, April 21, 1891.
जब पछिल्लो वर्षा आरम्भ भयो, तब लाओदिकीयन एड्भेन्टवादका प्राचीन पुरुषहरूले त्यसलाई पछिल्लो वर्षाको रूपमा चिन्न सकेनन्, किनकि उनीहरूलाई एक झूटा पछिल्लो वर्षाको सन्देशद्वारा मतान्तरण गराइएको थियो, जसलाई यहेजकेलले तम्मूजका लागि रुँदै गरेका स्त्रीहरूद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्, र प्रयोगगत अर्थमा शान्ति र सुरक्षितताको सन्देशको रूपमा।
“जस-जस प्रकाश उनीहरूसँग छ, त्यसअनुसार जीवनयापन गर्नेहरूले मात्र अझ ठूलो प्रकाश प्राप्त गर्नेछन्। यदि हामी सक्रिय ख्रीष्टियन सद्गुणहरूको प्रत्यक्ष अभिव्यक्तिमा दिनहुँ अघि बढिरहेका छैनौँ भने, हामी पछिल्लो वर्षामा पवित्र आत्माका प्रकटीकरणहरूलाई चिन्न सक्नेछैनौँ। त्यो हाम्रो वरिपरिका हृदयहरूमाथि खसिरहेको हुन सक्छ, तर हामीले त्यसलाई न त पहिचान गर्नेछौँ, न त ग्रहण गर्नेछौँ।” Testimonies to Ministers, 507.
जनताका संरक्षकहरूका निम्ति उत्तर वर्षाको आगमन चिन्न असम्भव थियो, किनकि झूटा उत्तर वर्षासम्बन्धी तिनीहरूको झूटो सुसमाचारले, प्राचीन युगहरूमा जस्तै परमेश्वरको शक्तिको कुनै पनि प्रकटता सम्भव छ भन्ने कुरालाई अस्वीकार गरेको थियो।
“मण्डलीहरूमा परमेश्वरको शक्तिको एक अद्भुत प्रकटीकरण हुनेछ, तर त्यसले तिनीहरूमाथि प्रभाव पार्नेछैन जसले प्रभुको सामु आफूलाई नम्र तुल्याएका छैनन्, र स्वीकारोक्ति तथा पश्चात्तापद्वारा आफ्ना हृदयका ढोकाहरू खोलेका छैनन्। परमेश्वरको महिमाले पृथ्वीलाई प्रकाशित पार्ने त्यस शक्तिको प्रकटीकरणमा तिनीहरूले केवल त्यही केही देख्नेछन्, जसलाई तिनीहरूले आफ्नो अन्धतामा खतरनाक ठान्नेछन्, त्यस्तो केही, जसले तिनीहरूका डरहरू जगाउनेछ, र त्यसको प्रतिरोध गर्न तिनीहरू आफैलाई दृढ तुल्याउनेछन्। प्रभुले तिनीहरूका विचार र अपेक्षाअनुसार कार्य गर्नुहुन्न, यस कारण तिनीहरूले त्यस कार्यको विरोध गर्नेछन्। ‘किन,’ तिनीहरू भन्छन्, ‘हामीले यति धेरै वर्षदेखि यस कार्यमा रहेर पनि परमेश्वरको आत्मालाई नचिन्ने र?’—किनभने तिनीहरूले परमेश्वरका सन्देशहरूका चेतावनीहरू र अनुनयहरूलाई प्रत्युत्तर दिएनन्, तर निरन्तर यसो भनिरहे, ‘म धनी छु, सम्पत्तिमा वृद्धि भएको छ, र मलाई कुनै कुराको खाँचो छैन।’ प्रतिभा र दीर्घ अनुभवले मानिसहरूलाई ज्योतिका माध्यम बनाउनेछैन, यदि तिनीहरूले आफूलाई धार्मिकताको सूर्यका तेजस्वी किरणहरूअन्तर्गत नराखे, र पवित्र आत्माको वरदानद्वारा बोलाइएका, चुनिएका, र तयार पारिएका भएनन् भने। जब पवित्र वस्तुहरूसँग व्यवहार गर्ने मानिसहरूले परमेश्वरको शक्तिशाली हातमुनि आफूलाई नम्र तुल्याउँछन्, तब प्रभुले तिनीहरूलाई उच्च उठाउनुहुनेछ। उहाँले तिनीहरूलाई विवेकशील मानिसहरू बनाउनुहुनेछ—उहाँको आत्माको अनुग्रहमा धनी मानिसहरू। तिनीहरूका प्रबल, स्वार्थी चरित्रगत विशेषताहरू, तिनीहरूका हठीपन, संसारको ज्योतिबाट चम्किरहेको प्रकाशमा देखिनेछन्। ‘म छिट्टै तँकहाँ आउनेछु, र यदि तँ पश्चात्ताप गर्दैनस् भने तेरो सामदानलाई त्यसको स्थानबाट हटाइदिनेछु।’ यदि तिमीहरूले आफ्नो सारा हृदयले प्रभुलाई खोज्यौ भने, उहाँ तिमीहरूलाई भेटिनुहुनेछ।” Review and Herald, December 23, 1890.
इजकिएलको आठौँ अध्यायका एल्डरहरूले 1919 मा शान्ति र सुरक्षाको सुसमाचार स्वीकार गरे, र जब सेप्टेम्बर 11, 2001 आयो, तब क्रमशः बढ्दै गएको त्यस विद्रोहको फल पछिल्लो वर्षाको आगमन चिन्न नसक्ने तिनीहरूको असमर्थतामा प्रकट भयो। 1989 मा अन्तको समयदेखि आरम्भ भएको इतिहासमा, परमेश्वरले मिलेराइट आन्दोलनलाई अक्षरशः पुनः दोहोर्याउनुभयो। मिलर एलियाहको प्रतीक थिए, र एलियाहले आहाबलाई स्पष्ट रूपले भनेका थिए कि एलियाहको वचनबाहेक वर्षा हुनेछैन।
हामी अर्को लेखमा एडभेन्टिज्मको तेस्रो पुस्तामाथिको हाम्रो विचारलाई निरन्तरता दिनेछौँ।
“जुन वर्गले आफ्नै आत्मिक पतनप्रति शोक महसुस गर्दैन, न त अरूका पापहरूका कारण विलाप गर्छ, तिनीहरू परमेश्वरको छापविना छोडिनेछन्। प्रभुले आफ्ना सन्देशवाहकहरूलाई, आफ्ना हातमा वधका हतियार लिएका ती पुरुषहरूलाई, यो आज्ञा दिनुहुन्छ: ‘उसको पछिपछि सहरभरि जाऊ, र प्रहार गर; तिमीहरूको आँखाले दया नगरोस्, न त तिमीहरूले करुणा गर; वृद्ध र जवान, कुमारिका, साना बालबालिका, र स्त्रीहरू सबैलाई पूर्णतः मार; तर जसमा यो चिन्ह छ, त्यस्तो कुनै मानिसको नजिक नजानू; र मेरो पवित्रस्थानबाट सुरु गर। तब तिनीहरूले मन्दिरको सामु भएका वृद्ध पुरुषहरूबाट सुरु गरे।’”
“यहाँ हामी देख्छौं कि परमेश्वरको क्रोधको प्रहार सबैभन्दा पहिले मण्डली—प्रभुको पवित्रस्थान—माथि पर्यो। ती प्राचीन पुरुषहरू, जसलाई परमेश्वरले ठूलो ज्योति दिनुभएको थियो र जो जनताको आत्मिक हितका संरक्षकका रूपमा उभिएका थिए, तिनीहरूले आफ्नो भरोसा तोडे। तिनीहरूले यस्तो धारणा अपनाए कि पहिलेका दिनहरूमा जस्तै अब हामीले चमत्कारहरू र परमेश्वरको शक्तिको प्रत्यक्ष प्रकट हुने घटना अपेक्षा गर्नु आवश्यक छैन। समयहरू बदलिएका छन्। यी शब्दहरूले तिनीहरूको अविश्वासलाई दृढ बनाउँछन्, र तिनीहरू भन्छन्: प्रभुले न त भलो गर्नुहुनेछ, न त खराब। उहाँ आफ्ना जनहरूलाई न्यायद्वारा दण्ड दिन अत्यन्त दयालु हुनुहुन्छ। यसरी ‘शान्ति र सुरक्षा’ नै ती मानिसहरूको पुकार बन्छ, जसले फेरि कहिल्यै तुरहीझैं आफ्नो स्वर उठाएर परमेश्वरका जनहरूलाई तिनीहरूको अपराध र याकूबको घरानालाई तिनीहरूको पाप देखाउने छैनन्। भुक्न नचाहने यी गूंगा कुकुरहरू नै अपमानित परमेश्वरको न्यायोचित प्रतिशोध भोग्नेहरू हुन्। पुरुष, युवतीहरू, र साना बालबालिका सबै एकैसाथ नष्ट हुन्छन्।”
“जिन घृणित कर्महरूका कारण विश्वासीजन सुस्केरा हाल्दै र विलाप गर्दै थिए, ती सीमित मानवीय आँखाले देख्न सकिने सबै नै थिए; तर तीमध्ये धेरै नै भयङ्कर पापहरू, जसले शुद्ध र पवित्र परमेश्वरको ईर्ष्यालाई उद्दीप्त तुल्याए, प्रकट गरिएका थिएनन्। हृदयहरूका महान् खोजीकर्ताले अधर्मका कर्मीहरूले गोप्य रूपमा गरेका प्रत्येक पापलाई जान्नुहुन्छ। यी व्यक्तिहरू आफ्ना छलहरूमा सुरक्षित अनुभव गर्न थाल्छन् र उहाँको दीर्घसहनशीलताका कारण भन्छन्, ‘परमप्रभुले देख्नुहुन्न,’ अनि यस्तो व्यवहार गर्छन् मानो उहाँले पृथ्वीलाई त्यागिसक्नुभएको हो। तर उहाँले तिनीहरूको कपट प्रकट गर्नुहुनेछ र अरूहरूको सामुन्ने तिनीहरूले यति सावधानीपूर्वक लुकाएका ती पापहरू खोलिदिनुहुनेछ।”
“पदको उच्चता, गरिमा, वा सांसारिक बुद्धिको कुनै श्रेष्ठता, पवित्र सेवाको कुनै पदले पनि, मानिसहरूलाई तिनीहरूका आफ्नै छलपूर्ण हृदयमा छोडिँदा सिद्धान्तको बलिदान गर्नबाट जोगाउनेछैन। जो योग्य र धर्मी ठानिएका छन्, तिनीहरू नै धर्मत्यागका मुख्य अगुवा र उदासीनता तथा परमेश्वरका कृपाहरूको दुरुपयोगमा उदाहरण ठहरिन्छन्। उहाँ तिनीहरूको दुष्ट चालचलनलाई अब उप्रान्त सहनुहुनेछैन, र आफ्नो क्रोधमा उहाँ तिनीहरूसित दया बिना व्यवहार गर्नुहुन्छ।”
“महान् ज्योति प्राप्त गरेका र अरूहरूलाई सेवा गर्दा वचनको शक्ति अनुभव गरेका मानिसहरूबाट प्रभुले आफ्नो उपस्थिति फिर्ता लिनु अनिच्छापूर्वक मात्र गर्नुहुन्छ। तिनीहरू कुनै समय उहाँका विश्वासी सेवकहरू थिए, उहाँको उपस्थिति र अगुवाइको अनुग्रह पाएका; तर तिनीहरू उहाँबाट टाढा गए र अरूहरूलाई भ्रममा पारे, त्यसैले तिनीहरू ईश्वरीय अप्रसन्नताभित्र ल्याइएका छन्।” Testimonies, volume 5, 211, 212.