दानिएलको पुस्तकसम्बन्धी लेखमालाको एकासीऔँ लेखमा हामीले Manuscript Releases, volume 20, 17–22 बाट एक अंश समावेश गरेका थियौँ, जहाँ सिस्टर ह्वाइटले “the daily” ले ख्रीष्टको पवित्रस्थानलाई जनाउँछ भन्ने शिक्षालाई एल्डर प्रेस्कट र डानिएल्सलाई “स्वर्गबाट निष्कासित गरिएका स्वर्गदूतहरू” द्वारा दिइएको थियो भनी स्पष्ट रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ। वास्तवमा, मैले गरेझैँ उहाँले “the daily” सम्बन्धी तिनीहरूको झूटा धारणालाई स्पष्ट रूपमा निर्दिष्ट गर्नुहुन्न, तर ऐतिहासिक अभिलेखले प्रशस्त स्पष्टतासाथ देखाउँछ कि तिनीहरूले यही कुरालाई सत्यको रूपमा स्थापित गर्न खोजिरहेका थिए। उनीहरू उरियाह स्मिथको पुस्तक Daniel and the Revelation का ती अंशहरू पुनर्लेखन गर्न खोजिरहेका थिए, जसले “the daily” सम्बन्धी त्यही समझलाई समर्थन गर्दछ, जसलाई उहाँले Early Writings, page seventy-four मा सही दृष्टिकोणको रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ।

डब्ल्यु. डब्ल्यु. प्रेस्कटले The Protestant शीर्षकको एक आवधिक पत्रिका प्रकाशित गरेका थिए, जसमा एकमात्र विषय “the daily” सम्बन्धी मिथ्या दृष्टिकोणलाई उच्च पार्नु थियो। उनी र जनरल कन्फरेन्सका अध्यक्ष ए. जी. डानियल्स, प्रेस्कटका प्रयत्नहरूलाई निरन्तरता दिँदै उक्त मिथ्या सिद्धान्तलाई एडभेन्टवादभित्र प्रामाणिक दृष्टिकोणको रूपमा स्थापित गर्ने कार्यमा शैतानी अग्रभाला बने; तर एलेन ह्वाइट जीवित रहुन्जेल तिनीहरूको त्यो शैतानी प्रयत्नमा प्राप्त हुने सफलता रोकिराखियो। 1931 मा डानियल्सले प्रतिवेदन दिए कि Manuscript Releases बाट उद्धृत उक्त अंश लेखिएको त्यही वर्ष (1910) मा, उनले (डानियल्सले) “the daily” को विषयमा सिस्टर ह्वाइटसँग भेटवार्ता गरेका थिए, र उनले उनलाई यो विश्वास गर्ने दिशातर्फ डोर्‍याएकी थिइन् कि उनी र प्रेस्कटको दृष्टिकोण सही थियो।

यस इतिहासलाई बुझ्नु महत्त्वपूर्ण छ, किनकि हामी अहिले सन् १९८९ मा आएको ज्ञानको वृद्धिबारे विचार गर्न प्रारम्भ गर्दैछौँ, जब पवित्र सुधारका रेखाहरू तथा दानियल अध्याय ११ का अन्तिम छ पदहरू उघारिए। दानियल अध्याय ११ को पद ४० को परिपूर्तिमा सोभियत संघको पतनसँगै प्रकट भएको ज्योतिलाई चिन्नका लागि “दैनिक” र “दैनिक” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासलाई सही रूपमा बुझिनु आवश्यक छ, किनकि त्यस इतिहासले दानियल अध्याय ११ का पद ४० देखि ४५ सम्ममा त्यसै इतिहासको पुनरावृत्तिलाई चित्रित गर्दछ। ती पदहरूले यो संकेत गर्दछन् कि ती पदहरूमा उघारिएको सन्देश “पूर्व र उत्तरका समाचार” हुन्, जसले परमेश्वरका जनमाथि अन्तिम सतावट ल्याउँछन्।

तर पूर्व र उत्तरतिरबाट आउने समाचारहरूले त्यसलाई विचलित पार्नेछन्; यसकारण धेरैलाई नाश गर्न र सर्वथा उन्मूलन गर्न त्यो ठूलो क्रोधका साथ निस्कनेछ। अनि त्यसले समुद्रहरूका बीचमा शोभायमान पवित्र पर्वतमा आफ्नो राजप्रासादका पालहरू गाड्नेछ; तापनि त्यो आफ्नो अन्त्यमा आइपुग्नेछ, र त्यसलाई सहायता गर्ने कोही हुनेछैन। दानिएल 11:44, 45.

सन् 1989 मा सोभियत सङ्घको पतनसँगै खोलिएको चालीसौँ पदको सन्देश नै पछिल्ला वर्षाको सन्देश हो, जसले पोपसत्ता (उत्तरका राजा) लाई “धेरैलाई नाश गर्न, र पूर्णतया हटाउन, ठूलो क्रोधसहित निस्केर जान” लगाउनेछ। “समाचार” भविष्यवाणीको दृष्टिले एउटा सन्देश हो।

र तिनीहरू पठाइएनन् भने कसरी प्रचार गर्नेछन्? जसरी लेखिएको छ, शान्तिको सुसमाचार प्रचार गर्ने र असल कुराहरूको शुभ समाचार ल्याउनेहरूका पाउ कति सुन्दर छन्! रोमी १०:१५।

उत्तरकालीन वर्षाको सन्देश त्यो सन्देश हो, जो परमेश्वरका अन्तिम-दिनका पहरेदारहरूले प्रस्तुत गर्छन्, जसले दाखबारीको गीत तथा मोशा र थुमाको गीत गाउँछन्।

पहाडहरूमा शुभ समाचार ल्याउने, शान्तिको घोषणा गर्ने, कल्याणको शुभ समाचार ल्याउने, मुक्तिको घोषणा गर्ने, सियोनलाई, “तिम्रो परमेश्वर राज्य गर्नुहुन्छ!” भन्ने उसको खुट्टा कति सुन्दर छन्! तेरा चौकीदारहरूले स्वर उठाउनेछन्; तिनीहरू एकसाथ स्वरले गाउनेछन्; किनकि जब परमप्रभुले सियोनलाई फेरि पुनर्स्थापित गर्नुहुनेछ, तब तिनीहरूले आमनेसामने देख्नेछन्। यशैया ५२:७, ८।

दानियेल एघारको चवालीसौँ पदका “समाचारहरू” ले पापका मानिसलाई क्रोधित तुल्याउँछन्, र पापसीको अन्तिम रक्तपात सम्पन्न हुन्छ। त्यो सन्देश तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो, जो चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा उच्च पुकारमा फुल्दै उठ्छ।

“कसैले पनि ज्योति प्राप्त नगरेसम्म र चौथो आज्ञाको दायित्व देखे/बुझे नगरेसम्म दोषी ठहराइँदैन। तर जब नक्कली सब्बाथलाई लागू गराउने आज्ञापत्र जारी हुनेछ, र ‘तेस्रो स्वर्गदूत’को ठूलो पुकारले मानिसहरूलाई पशु र त्यसको मूर्तिको उपासनाविरुद्ध चेतावनी दिनेछ, तब झूटा र सत्यबीचको रेखा स्पष्टसँग कोरिनेछ। त्यसपछि जो अझै पनि उल्लंघनमै निरन्तर रहनेछन्, तिनीहरूले पशुको छाप प्राप्त गर्नेछन्।” Signs of the Times, November 8, 1899.

“पूर्व र उत्तरतर्फबाट आएका समाचारहरू” जसले पोपसत्तालाई क्रोधित बनाउँछ, आइतबारको व्यवस्थाको समयमा ठूलो पुकारमा फुल्छ, र त्यो सन्देश भनेको सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आरम्भ भएको पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो। “ठूलो स्वर” भन्ने अभिव्यक्ति एउटा भविष्यसूचक पद हो, जसले बढ्दो शक्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

“यस समयका लागि सत्य, तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश, ठूलो स्वरमा घोषणा गरिनु पर्छ, अर्थात्, हामी महान् अन्तिम परीक्षाको नजिक पुग्दै जाँदा बढ्दो शक्तिसहित।” The 1888 Materials, 1710.

चवालीसौँ पदका “समाचारहरू” मानव अनुग्रह-अवधि बन्द हुनुअघि, जब मिखाएल उठ्नुहुन्छ, त्यसको ठीक अघिको पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो। यो त्यही पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो जुन सेप्टेम्बर ११, २००१ मा आयो, तर जब एक लाख चौवालीस हजारजनामाथि छाप लगाइन्छ र त्यसपछि पवित्र आत्मा नापबिनै खन्याइन्छ, तब यो बढेर ठूलो पुकार, अथवा ठूलो स्वर बन्छ। यो त्यही पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो जसले एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाइने अवधिलाई चिह्नित गर्‍यो।

यो पछिल्लो वर्षाको सन्देश नै हो, जसलाई “गधा” को आगमनदेखि “सिंह” को आगमनसम्म लाओडिसियन एड्भेन्टवादद्वारा प्रस्तुत गरिएको शान्ति र सुरक्षा सम्बन्धी सन्देशले नक्कल गरेको छ। सेप्टेम्बर ११, २००१, र छिट्टै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबीचको अवधि लाओडिसियन एड्भेन्टवादका लागि आत्मिक मृत्युशय्या हो, र परमेश्वरको घराना (यरूशलेम) को न्याय भएपछि न्याय गरिएकाहरू पनि उही चिहानमा मर्छन्। लाओडिसियन एड्भेन्टवादको मृत्युशय्या गधा र सिंहको बीचमा छ, र जुन सन्देश अस्वीकार गरिन्छ र जसले तिनीहरूको मृत्यु उत्पन्न गर्दछ, त्यो “पूर्व” (इस्लामको प्रतीक) र उत्तर (पोपतन्त्रको प्रतीक) बाट आउने “समाचार” हो। यही उही सन्देश हो, जुन तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो।

दानियेल एघारका अन्तिम छ पद, जो सन् १९८९ मा अन्तको समयमा खोलिए, पछिल्लो वर्षाको सन्देश हो, जुन त्यस्तो समयमा घोषणा गरिन्छ जब “शान्ति र सुरक्षा” को झूटा पछिल्लो वर्षाको सन्देश घोषणा भइरहेकै हुन्छ। पछिल्लो वर्षाको परीक्षा पहिले परमेश्वरको घरानासामु आउँछ, किनकि न्याय त्यहीँबाट आरम्भ हुन्छ, र त्यसपछि यसले परमेश्वरको घरानाबाहिरको अर्को बगाललाई सामना गर्छ। यस कारणले, तेस्रो पुस्तामा लाओडिसियाई एडभेन्टवादभित्र प्रवेश गराइएको “झूट” लाई बुझ्नु अत्यावश्यक छ, किनकि परमेश्वरले जसलाई उहाँले छाप लगाइरहनुभएको छ तिनीहरूमाथि आफ्नो पवित्र आत्मा खन्याइरहनुभएको बेला, उहाँले सत्यको प्रेम ग्रहण नगर्नेहरूमाथि एकैसाथ प्रबल भ्रम पनि खन्याउनुहुन्छ।

बीसौँ शताब्दीको पहिलो डेढ दशकमा “दैनिक” विषयमा उठेको विवादको समयमा, “दैनिक” मूर्तिपूजकत्वको एक प्रतीक हो भन्ने सही मिलेराइट धारणा बचाउ गर्ने व्यक्तिहरूमध्ये एक F. C. Gilbert थिए। Gilbert यहूदी धर्मबाट परिवर्तित भएका थिए र उनी शुद्ध हिब्रू पढ्न र बोल्न सक्थे। हिब्रू भाषाको आफ्नो समझको आधारमा उनले दानिएलको पुस्तकमा अग्रगामीहरूको धारणा पक्षसमर्थन गरे। सन् 1910 मा, ठीक त्यही वर्ष जब Sister White ले त्यो पाण्डुलिपि लेखिन्, जुन दशकौँसम्म गाडिएर रहनेवाली थियो, र जसले Daniells र Prescott को “दैनिक” सम्बन्धी दृष्टिकोण शैतानका दूतहरूबाट आएको हो भनेर पहिचान गरेको थियो, Gilbert ले “दैनिक” विषयमा Sister White सँग व्यक्तिगत भेटवार्ता गरेका थिए।

हामी जान्दछौँ कि उनको एक अन्तर्वार्ता भएको थियो, किनकि उनले तुरुन्तै (भोलिपल्ट) सिस्टर ह्वाइटसँग भएको आफ्नो अन्तर्वार्ताको सारांश लिखित रूपमा तयार पारे। सन् 1931 मा, ए. जी. डानियल्सले सोही वर्ष—1910—मा “the daily” विषयमा सिस्टर ह्वाइटसँग आफ्नो अन्तर्वार्ता भएको दाबी गरे। डानियल्सले दाबी गरे कि सिस्टर ह्वाइटले उनलाई कुनै निष्कर्ष नदिई, केवल “the daily” ख्रीष्टको पवित्रस्थान-सेवकाइको प्रतीक हो भन्ने कुरा छोडिन्। तर डानियल्सको अन्तर्वार्तासम्बन्धी दाबी केवल एउटा “झूट” मात्र थिएन, यो अगमवाणीको त्यो “झूट” हो, जसले प्रबल भ्रम उत्पन्न गर्छ।

जसलाई 1843 र 1850 का चार्टहरू उपलब्ध नहुन सक्छन्, तिनीहरूका लागि यो बुझ्नु महत्त्वपूर्ण छ कि 1843 को चार्ट 1842 मा प्रकाशित हुँदा, मिलेराइटहरू अझै पनि तेईस सय वर्षको भविष्यवाणीको परिपूर्तिमा शुद्ध पारिनुपर्ने पवित्रस्थान पृथ्वी नै हो भन्ने विश्वास गर्थे। जब तिनीहरूले 1850 को चार्ट प्रकाशित गरे, तब तिनीहरूले शुद्ध पारिनुपर्ने पवित्रस्थान स्वर्गीय पवित्रस्थान हो भन्ने जानिसकेका थिए। यस कारणले 1843 को चार्टमा परमेश्वरको पवित्रस्थानको कुनै चित्रण छैन, तर 1850 को चार्टमा भने परमेश्वरको पवित्रस्थानको चित्रण छ। यो महत्त्वपूर्ण छ, किनकि डेनियल्सले दाबी गरे कि सिस्टर ह्वाइटसँगको आफ्नो अन्तर्वार्तामा उनले उनलाई 1843 को चार्ट देखाए, र उनले चार्टमा भएको पवित्रस्थान औँल्याए। त्यो असम्भव हुन्थ्यो, किनकि 1843 को चार्टमा कुनै पवित्रस्थान छैन। अन्तर्वार्ताको उनको दाबी एक “झूट” थियो।

जब म 2009 मा यस इतिहासमाथि कार्यरत थिएँ, र यस विवादका दुवै पक्षका मानिसहरूले “the daily” विषयमा सिस्टर ह्वाइटसँग आफूहरूले अन्तर्वार्ता गरेको दाबी गरेका छन् भन्ने कुरा मलाई थाहा भयो, तब मैले Ellen White Estate लाई इमेल पठाएँ र सोधेँ कि 1910 मा सिस्टर ह्वाइटका अन्तर्वार्ताहरू अभिलेख गरिएको लग बुकमा उनीहरूको पहुँच छ कि छैन। उनीहरूले जवाफ दिए कि लग बुक अझै पनि उनीहरूसँग छ। तल मेरो इमेल र Ellen White Estate को प्रत्युत्तर प्रस्तुत छ।

सोमबार, जनवरी १९, २००९

जसको सम्बन्धित छ:

मैले सुनेको छु कि सिस्टर ह्वाइटसँग कस-कसले अन्तर्वार्ता गरे र ती अन्तर्वार्ताहरू के विषयमा थिए भन्ने अभिलेख राख्ने एउटा लग-बुक थियो। म “daily” को विषयमा सन् 1910 मा A. G. Daniells ले सिस्टर ह्वाइटसँग अन्तर्वार्ता गरेका थिए कि थिएनन् भन्ने कुरा पुष्टि वा खण्डन गर्ने प्रयास गरिरहेको छु। उक्त अन्तर्वार्ता भएको थियो भन्ने ऐतिहासिक साक्ष्य रहेको मलाई थाहा छ, तर वास्तवमा त्यसलाई अभिलेख गर्ने कुनै आधिकारिक लग-बुकमा त्यसको विवरण छ कि छैन भन्ने कुरा जान्न चाहन्छु। त्यही समयमा, F. C. Gilbert ले पनि सन् 1910 मा “daily” कै विषयमा सिस्टर ह्वाइटसँग अन्तर्वार्ता गरेका थिए भन्ने कुरा मलाई बताइएको छ, र त्यो कुरा त्यस अवधिमा उहाँका कर्मचारीहरूले राखेको लग-बुकद्वारा पुष्टि गर्न सकिन्छ कि सकिँदैन भन्ने जान्न चाहन्छु। सम्भवतः कुनै लग-बुक नै थिएन होला, वा यदि थियो भने तपाईंहरू त्यो जानकारी सार्वजनिक गर्नुहुन्न होला, अथवा यदि त्यो वास्तवमै अस्तित्वमा छ भने पनि मेरो लागि त्यसलाई जाँचेर बताउने क्षमता तपाईंहरूको सीमाभन्दा बाहिर हुन सक्छ। त्यसैले, जे भए पनि, मैले यो प्रश्न सोध्न चाहें। तपाईंहरूले उपलब्ध गराउन सक्ने कुनै पनि सहयोगको म अत्यन्तै कृतज्ञ हुनेछु।

प्रिय जेफ,

तपाईंको इमेलको लागि धन्यवाद। एलेन ह्वाइटका पत्रहरू, डायरीहरू, र प्रकाशित नियुक्तिहरूका आधारमा उहाँको यात्रासूचीको पर्याप्त रूपमा पूर्ण विवरण हामीसँग अवश्य छ, तर त्यस प्रकारको कुनै “लग-बुक” भने छैन।

तपाईंले निश्चय नै ए. जी. ड्यानिएल्सले एलेन ह्वाइटसँग गरेको भेटबारे EGW Biography को खण्ड ६, The Later Elmshaven Years, पृ. 256, 257 मा पढ्नुभएको छ। हामीले यस अन्तर्वार्ताको कुनै स्वतन्त्र अभिलेख फेला पारेका छैनौँ। हामीसित एल्डर गिल्बर्टको १ जून, 1910 को एउटा पत्र भने छ, जसले ६–९ जूनमा उनी सेन्ट हेलेनामा (जहाँ एलेन ह्वाइट बस्नुहुन्थ्यो) रहने आफ्नो योजना जनाउँछ। मलाई जानकारी भएको आधार-दस्तावेजको परिमाण त्यत्तिकै हो।

परमेश्वरले आशीर्वाद दिऊन्—टिम पोइरियर, उपनिर्देशक, एलेन जी. ह्वाइट एस्टेट

“दैनिक” विषयमा डानियेल्सले कहिल्यै कुनै अन्तर्वार्ता दिएका थिए भन्ने स्वतन्त्र अभिलेख छैन, तर गिल्बर्टको एउटा पत्र छ जसले सन् १९१० को जून महिनाको छैटौँदेखि नवौँ तारिखसम्म उनी उनको घरमा रहने अभिप्रायमा रहेको कुरा जनाउँछ।

सिस्टर ह्वाइटको जीवनचरित्रमा, जसलाई एलेन ह्वाइट इस्टेटले सन्दर्भित गर्दछ, जहाँ उनका नातिले डानिएल्सको अन्तर्वार्ताको विषयलाई सम्बोधन गर्छन्, त्यहाँ उनले 1910 को गढिएको अन्तर्वार्तासम्बन्धी डानिएल्सको दाबी अभिलेख गरेका छन्:

“छलफलको क्रममा केही समयपछि, एल्डर डेनिएल्स, डब्ल्यु. सी. ह्वाइट र सी. सी. क्रिस्लरका साथमा, एलेन ह्वाइटकै मुखबाट उनको Early Writings मा भएको कथनको अर्थ वास्तवमा के हो भन्ने जान्न उत्सुक भएर, उनीकहाँ गए र विषय उनको सामु प्रस्तुत गरे। डेनिएल्सले आफ्नो साथमा Early Writings र 1843 chart लगे। उनी एलेन ह्वाइटको नजिकै बसे र उनलाई प्रश्नमाथि प्रश्न सोधे। यस अन्तर्वार्ताबारे उनको प्रतिवेदनलाई डब्ल्यु. सी. ह्वाइटले पुष्टि गरे:”

“‘मैले पहिले सिस्टर ह्वाइटलाई Early Writings मा दिइएको माथिको कथन पढेर सुनाएँ। त्यसपछि मैले उहाँको सामु दानिय्येल र प्रकाशको पुस्तकका भविष्यवाणीहरूको व्याख्या गर्न हाम्रा सेवकहरूले प्रयोग गर्ने हाम्रो भविष्यवाणीसम्बन्धी चार्ट प्रस्तुत गरें। मैले उहाँको ध्यान पवित्रस्थानको चित्रतर्फ र साथै चार्टमा देखापरेको २३००-वर्षीय अवधितर्फ पनि आकृष्ट गराएँ।

“‘त्यसपछि मैले उहाँलाई यस विषयमा उहाँलाई के देखाइएको थियो, त्यो सम्झन सक्नुहुन्छ कि भनेर सोधेँ।

“‘उनको उत्तर सम्झँदा, उनले यसरी बताउन थालिन् कि १८४४ को आन्दोलनमा रहेका केही अगुवाहरूले २३००-वर्षीय अवधिको समाप्तिका लागि नयाँ मितिहरू पत्ता लगाउने प्रयास गरेका थिए। यो प्रयास प्रभुको आगमनका लागि नयाँ मितिहरू निर्धारण गर्ने उद्देश्यले गरिएको थियो। यसले एडभेन्ट आन्दोलनमा रहेका व्यक्तिहरूमाझ भ्रम उत्पन्न गरिरहेको थियो।

“‘यस अन्योलमा प्रभुले उनलाई प्रकट गर्नुभयो, उनले भनिन्, कि मितिहरूबारे ग्रहण गरी प्रस्तुत गरिएको दृष्टिकोण सही थियो, र अब कहिल्यै फेरि अर्को समय तोकिनु हुँदैन, न त अर्को समय-सम्बन्धी सन्देश नै हुनुपर्छ।

“त्यसपछि मैले उनलाई ‘दैनिक’को बाँकी अंशबारे—राजकुमार, सेना, ‘दैनिक’ हटाइएएको कुरा, र पवित्रस्थानलाई ढालिएको विषयमा—उनलाई जे प्रकट गरिएको थियो, त्यो बताउन अनुरोध गरेँ।

“‘उनले जवाफ दिइन् कि यी विशेषताहरू उनलाई दर्शनमा समयसम्बन्धी अंशझैँ प्रस्तुत गरिएका थिएनन्। भविष्यवाणीका ती बुँदाहरूको व्याख्या गर्न उनी अगुवाइ गरिने थिइनन्।

“‘त्यो अन्तर्वार्ताले मेरो मनमा गहिरो प्रभाव पार्‍यो। कुनै हिचकिचाहट बिना उनले २३००-वर्षीय अवधिका विषयमा खुलस्त, स्पष्ट र विस्तृत रूपमा बोलिन्, तर भविष्यवाणीको अर्को भागका सम्बन्धमा उनी मौन रहिन्।

“‘समयसम्बन्धी उनको स्वतन्त्र व्याख्या र “नित्य” हटाइने तथा पवित्रस्थान ढालिइने विषयमा उनको मौनताबाट मैले निकाल्न सक्ने एकमात्र निष्कर्ष यही थियो कि उनलाई दिइएको दर्शन समयसम्बन्धी नै थियो, र अगमवाणीका अन्य भागहरूको सम्बन्धमा उनले कुनै व्याख्या प्राप्त गरेकी थिइनन्।—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931।” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.

डानिएल्सले दाबी गरे कि उनले उनलाई 1843 को चार्ट देखाए र चार्टमा प्रतिनिधित्व नगरिएको पवित्रस्थानबारे उनलाई सोधे। उनले यो पनि दाबी गरे कि उनले Early Writings नामक पुस्तक लिएर, “the daily” सम्बन्धी अग्रगामीहरूको बुझाइलाई उनले स्पष्ट रूपमा अनुमोदन गरेको र त्यो चार्ट प्रभुको हातद्वारा निर्देशित थियो भनी उनले के अभिप्राय राखेकी थिइन् भन्ने विषयमा, उनलाई प्रश्नमाथि प्रश्न गरे। एलन ह्वाइटका छोरा—जो उक्त कथित घटनाको समग्र विवरण लेख्ने जीवनीकार आर्थर एल. ह्वाइटका पिता थिए—ले “the daily” सम्बन्धी डानिएल्स र प्रेस्कटको शैतानी दृष्टिकोण स्वीकार गरेका थिए, र त्यस अन्तर्वार्तामा उनले के सुनेका थिए भन्ने विषयमा डानिएल्सको दाबीको साक्षी पनि दिए। तिनीहरू आफ्नो गढिएको कथामा केवल सावधान रहेनन्, किनकि 1843 को चार्टमा डानिएल्सले औँल्याउन सक्ने कुनै पवित्रस्थान प्रतिनिधित्व गरिएको छैन।

अन्तर्वार्तामा प्रस्तुत गरिएको अर्को झूट भनेको यो हो कि Early Writings बाटको उक्त अंश “समय-निर्धारण” विरुद्धको चेतावनी थियो भन्ने असत्य दाबी। Daniells ले कथित रूपमा सोधेको भनिएको अंश यसप्रकार छ:

“मैले देखेँ कि 1843 को चार्ट प्रभुको हातद्वारा निर्देशित गरिएको थियो, र यसलाई परिवर्तन गरिनु हुँदैनथ्यो; कि अंकहरू उहाँले चाहनुभएकोअनुसार नै थिए; कि उहाँको हात तिनमध्ये केही अंकहरूमा रहेको एउटा त्रुटिमाथि थियो र त्यसलाई लुकाइराखेको थियो, ताकि उहाँको हात हटाइएसम्म कसैले त्यसलाई देख्न नसकोस्। ”

“त्यसपछि मैले ‘नित्य’ (दानियेल 8:12) को सम्बन्धमा देखेँ कि ‘बलिदान’ भन्ने शब्द मानिसको बुद्धिद्वारा थपिएको थियो, र त्यो मूल पाठको अंश होइन, अनि न्यायको घण्टाको पुकार दिनेहरूलाई परमप्रभुले यसको सही बुझाइ दिनुभयो। 1844 भन्दा अघि, जब एकता विद्यमान थियो, प्रायः सबैजना ‘नित्य’ को सही बुझाइमा एकताबद्ध थिए; तर 1844 पछिको भ्रममा अन्य मतहरू अंगीकार गरिए, र त्यसपछि अन्धकार र भ्रम आएका छन्। 1844 देखि समय कुनै परीक्षा भएको छैन, र यो फेरि कहिल्यै पनि परीक्षा हुनेछैन।” Early Writings, 74, 75.

सिस्टर ह्वाइटका छोरा विली सी. ह्वाइटले “दैनिक” सम्बन्धी झूटो दृष्टिकोण स्वीकार गरेका थिए, र उनका छोरा आर्थरले कहिल्यै नभएको अन्तर्वार्तासँग सम्बन्धित “झूट” लाई स्थायी बनाउन, Early Writings बाट लिइएको उक्त खण्डमा रहेको चेतावनी केवल र विशेष रूपमा समय-निर्धारण विरुद्धको चेतावनी मात्र थियो भन्ने संकेत गर्ने प्रयास गरे। त्यो तर्क १९३० को दशकमा गढिएको थियो र “झूट” को एउटा प्रमुख अंश बन्छ।

हामी त्यस तर्कलाई अर्को लेखमा उठाउनेछौँ।

“सेप्टेम्बर २३ मा, प्रभुले मलाई देखाउनुभयो कि उहाँले आफ्ना जनताको बाँकी अंशलाई उद्धार गर्न दोस्रो पटक आफ्नो हात फैलाउनुभएको थियो, र यो भेला गर्ने समयमा प्रयत्नहरू दोब्बर गरिनुपर्छ। छरिने समयमा इस्राएललाई प्रहार गरियो र च्यातियो; तर अब भेला गर्ने समयमा परमेश्वरले आफ्ना जनतालाई निको पार्नुहुनेछ र बाँधिदिनुहुनेछ। छरिने समयमा सत्य फैलाउन गरिएका प्रयत्नहरूको प्रभाव अति नै थोरै थियो, तिनले थोरै वा केही पनि सिद्ध गर्न सकेनन्; तर भेला गर्ने समयमा, जब परमेश्वरले आफ्ना जनतालाई भेला गर्न आफ्नो हात लगाउनुभएको छ, सत्य फैलाउने प्रयत्नहरूले तिनका अभिप्रेत फल अवश्य ल्याउनेछन्। सबै जना यस कार्यमा एकताबद्ध र उत्साही हुनुपर्छ। मैले देखेँ कि अहिलेको भेला गर्ने समयमा हामीलाई मार्गदर्शन गर्न छरिने समयका उदाहरणहरू उल्लेख गर्नु कसैको लागि लाजमर्दो कुरा थियो; किनकि यदि परमेश्वरले अहिले हाम्रो लागि त्यति मात्र गर्नुभयो जति उहाँले त्यस बेला गर्नुभएको थियो भने, इस्राएल कहिल्यै भेला हुने थिएन। सत्य प्रचारद्वारा घोषणा गरिनु जत्तिकै, पत्रिकामा प्रकाशित गरिनु पनि त्यत्तिकै आवश्यक छ।

“प्रभुले मलाई देखाउनुभयो कि 1843 को चार्ट उहाँको हातद्वारा निर्देशित गरिएको थियो, र त्यसको कुनै पनि अंश परिवर्तन गरिनु हुँदैन; कि अंकहरू उहाँले चाहनुभएअनुसार नै थिए। उहाँको हात केही अङ्कहरूमा भएको एउटा त्रुटिमाथि थियो र त्यसलाई ढाकिराखेको थियो, ताकि उहाँको हात हटाइएसम्म कसैले पनि त्यसलाई देख्न नसकोस्।

“त्यसपछि मैले ‘डेली’ सम्बन्धमा देखेँ कि ‘बलिदान’ भन्ने शब्द मानिसको बुद्धिद्वारा थपिएको थियो, र त्यो पाठसँग सम्बन्धित छैन; अनि न्यायको घडीको घोषणा गर्नेहरूलाई प्रभुले त्यसको सही दृष्टिकोण दिनुभयो। १८४४ भन्दा पहिले, जब एकता विद्यमान थियो, प्रायः सबैजना ‘डेली’ को सही दृष्टिकोणमा एकताबद्ध थिए; तर १८४४ यता, भ्रमको अवस्थामा, अन्य दृष्टिकोणहरू अपनाइए, र अन्धकार तथा भ्रम त्यसपछि लागिरहे।” Review and Herald, November 1, 1850.