दानियेलको पुस्तक - पन्चानब्बे नम्बर

पहिलो र तेस्रो दूत दुवैको आन्दोलनको इतिहासमा, यस सन्देशलाई दोस्रो दूतको सन्देशद्वारा संक्षेपमा व्यक्त गर्न सकिन्छ।

दोस्रो स्वर्गदूतले हेर्न इच्छा गर्नेहरूका लागि भविष्यवाणीको त्रिविध प्रयोगलाई पहिचान गराउँछ। दोस्रो स्वर्गदूतले एक भविष्यसूचक सन्देश प्रस्तुत गरिरहेको छ, र त्यो सन्देश यो हो कि बेबिलोन दुई पटक पतित भइसकेको छ। यसले बेबिलोनलाई त्यस “महान सहर” का रूपमा चिन्हित गर्दछ, जसलाई अध्याय सत्र र अठारमा आधुनिक बेबिलोनका रूपमा पहिचान गरिएको छ। आधुनिक बेबिलोन दुई पटक पतित भइसकेको छ, र उसको पतन यस कारण उत्पन्न भयो कि उसले सबै जातिहरूलाई “आफ्नो व्यभिचारको क्रोध पिउन” लगाई। उसको व्यभिचार पृथ्वीका राजाहरूका साथ सम्पन्न गरिएको थियो। त्यस सम्बन्धले उसलाई, जससँग उसले व्यभिचार गरिन् ती राजाहरूको शक्ति प्रयोग गरी आफ्नो “क्रोध” कार्यान्वयन गर्न अनुमति दियो; यही “क्रोध” परमेश्वरका विश्वासयोग्य जनहरूमाथि उसले ल्याउने सतावट हो।

दाखमद्य एउटा सिद्धान्त हो, र जसलाई उसले सबै राष्ट्रहरूलाई पिउन लगाउँछ भन्ने सिद्धान्त त्यो झूटा सिद्धान्त हो, जसले सूर्यको उपासना गर्दा शान्ति उत्पन्न हुन्छ भनी दाबी गर्छ। सबै राष्ट्रहरूले उसको अधिकारको “छाप” स्वीकार गर्छन्, जुन आइतबारको उपासनाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिने सूर्यको उपासना हो। सबै राष्ट्रहरूले त्यो “छाप” स्वीकार गर्नु संयुक्त राज्य अमेरिकाको शक्तिद्वारा गराइन्छ, तर यो पृथ्वी ग्रहमा इस्लामको तेस्रो धिक्कारद्वारा ल्याइँदै गरेको बढ्दो युद्धको समयमा गरिन्छ। राष्ट्रहरूले “शान्ति र सुरक्षा” को प्रतिज्ञाको आधारमा उसको क्रोधको “दाखमद्य” स्वीकार गर्छन्।

दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश सेप्टेम्बर ११, २००१ मा पुनः दोहोरियो, जब न्यूयोर्क सहरका ती विशाल भवनहरू परमेश्वरको हातको एक स्पर्शद्वारा भुइँमा ढालिए।

११ सेप्टेम्बर, २००१ र संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाबीच, प्रकाश १८ का पहिलो तीन पदहरू पूरा हुन्छन्, किनकि बाबेलोनबाट बाहिर निस्कने आह्वान आइतबारको व्यवस्थाकै समयमा आरम्भ हुन्छ।

चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थाको समयमा पहिलेको करारका जनहरूले शक्तिशाली भ्रम प्राप्त गर्नेछन्। सेप्टेम्बर ११, २००१ देखि लिएर आइतबारको व्यवस्थामा त्यो शक्तिशाली भ्रम खन्याइने समयसम्म दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश दोहोर्याइन्छ, र त्यसको अस्वीकारले “प्रकाश १४ अध्याय, ६ देखि १२ पदसम्मको तीनगुना चेतावनी” को अस्वीकारलाई जनाउँछ। यस अर्थमा, तीन स्वर्गदूतहरू दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश “बेबिलोन पतन भयो, पतन भयो” हो, र दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश पहिलो र तेस्रो सन्देशको बीचमा राखिएको छ।

प्रकाशितवाक्य अध्याय अठारमा पहिलो स्वरको घोषणा दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको पुनरुक्ति हो, तर यसले प्रकाशितवाक्य चौधका तीनै स्वर्गदूतहरूको अस्वीकारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशले ती तीनै सन्देशहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र यसमा अल्फा र ओमेगाको छाप विद्यमान छ, किनकि यो पहिलो स्वर्गदूतको आन्दोलनको इतिहासमा घोषणा गरिएको थियो, र त्यसपछि तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा फेरि घोषणा गरिनेछ। यस सन्देशले बाबेलोन दुई पटक पतित भएको छ भनी पहिचान गर्दछ, र यस भविष्यवाणीजन्य अर्थमा यसले “भविष्यवाणीको त्रिगुण प्रयोग” लाई संकेत गर्दछ।

बाबेल र बाबिलोनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ, बाबिलोन पहिले दुई पटक पतन भएको तथ्यले आधुनिक बाबिलोनको अन्तिम पतनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। बाबिलोनको पतनसम्बन्धी द्वैध घोषणा तीन स्वर्गदूतहरूका सन्देशहरूमध्ये पहिलो र अन्तिम सन्देशद्वारा सीमाङ्कित गरिएको छ। तीन स्वर्गदूतहरूका सन्देशहरूको संरचनाले अल्फा र ओमेगाको छाप धारण गर्दछ, किनकि पहिलो सन्देशलाई “अनन्त सुसमाचार” भनेर चिनाइएको छ, जसको परिभाषागत अर्थ यो हो कि त्यो शाश्वत सुसमाचार हो, अथवा सबै समयका लागि एउटै सुसमाचारको सन्देश हो। तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश त्यो सुसमाचारको सन्देश हो जसले पशुको छाप ग्रहण नगर्न चेतावनी दिन्छ; अतः पहिलो सन्देश र तेस्रो सन्देश, जो पहिलो र अन्तिम सन्देशहरू हुन्, एउटै सन्देश हुन्, किनकि दुवै सुसमाचार नै हुन्।

अल्फा र ओमेगाले तीन सन्देशहरूमाथि “सत्य” को आफ्नो हस्ताक्षर राख्नुभयो, किनकि “सत्य” भनी अनुवाद गरिएको हिब्रू शब्द अद्भुत भाषाविद्द्वारा हिब्रू वर्णमालाका पहिलो, तेह्रौँ र अन्तिम अक्षरहरूलाई संयोजन गरेर निर्माण गरिएको थियो। “तेह्र” ले प्रतीकको रूपमा विद्रोहलाई जनाउँछ, र दोस्रो सन्देशमै बाबेलको विद्रोह, जो उसका झूटा सिद्धान्तहरू र व्यभिचारद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, पहिचान गरिन्छ। पहिले नै उल्लेख गरिएझैँ, दोस्रो सन्देशमा पनि अल्फा र ओमेगाको हस्ताक्षर समावेश छ, किनकि न्यायको आरम्भको घोषणा गर्न मिलेराइट इतिहासमा प्रचार गरिएको सन्देश न्यायको समाप्तिलाई चिन्हित गर्न तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनमा पुनः दोहोर्याइन्छ।

उत्पत्ति अध्याय एघारमा भएको बाबेलको पतन, बाबेलोनको पतनको पहिलो उल्लेख हो, र निम्रोदको उद्दण्ड विद्रोहको साक्षीमा पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको छाप निहित छ। अघिल्ला लेखहरूमा देखाइएझैँ, तीन स्वर्गदूतका तीनै सन्देशहरू पहिलो स्वर्गदूतभित्र पनि अवस्थित छन्। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशमा “परमेश्वरसँग डराऊ” भन्ने अभिव्यक्तिले पहिलो सन्देशलाई जनाउँछ, र “उहाँलाई महिमा देओ” भन्ने अभिव्यक्तिले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई जनाउँछ। तेस्रो सन्देश पहिलोमै पाइन्छ, जब त्यसले घोषणा गर्दछ कि “उहाँको इन्साफको घडी आइपुगेको छ।”

निम्रोदको पतनमा, जो बेबिलोनको पहिलो पतन हो, ती तीन स्वर्गदूतहरूको तीन चरणहरू पनि पहिचान गरिन्छ। यो “जाऔं” भन्ने अभिव्यक्तिद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

बाबेलको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको बाबेलोनको पहिलो पतन “जाऊ” भन्ने शब्दद्वारा तीन पटक व्यक्त गरिएको छ। तीनै स्वर्गदूतहरू सबै प्रथम स्वर्गदूतमै प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। दानिएल अध्याय एकले पनि प्रथम स्वर्गदूतको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र यी लेखहरूमा यसअघि पहिचान गरिएझैँ, अनन्त सुसमाचारको तीन-चरणीय परीक्षा-प्रक्रिया पहिलो चरणमै पाइन्छ, जब दानिएलले बाबेलोनको भोजन खान अस्वीकार गरे, र त्यसको सट्टा परमेश्वरलाई महिमा दिने छनौट गरे। उनको पहिलो परीक्षा प्रथम स्वर्गदूतको परीक्षा थियो, जो मिलेराइट इतिहासमा अगस्त ११, १८४० मा एउटा सानो पुस्तक लिएर अवतरित भयो, जुन यूहन्नालाई खान आज्ञा गरिएको थियो।

त्यसपछि उनलाई दस दिनको एउटा दृश्यात्मक परीक्षा दिइयो, जसले बाबेलको आहार खानेहरू र दानिएलझैँ दाल-भात मात्र खाने छनौट गर्नेहरूबीचको भिन्नता प्रकट गर्‍यो। दोस्रो परीक्षाले दुई वर्ग उत्पन्न गर्‍यो, ठीक त्यसरी नै जसरी 1844 मा दोस्रो स्वर्गदूतको आगमनले गर्‍यो। त्यस दोस्रो परीक्षापछि तीन वर्षको अन्त्यमा भएको परीक्षाले पछ्यायो, जहाँ नबूकदनेसरले आफ्नो न्याय प्रकट गर्‍यो, जसको प्रतिरूप 22 अक्टोबर, 1844 मा तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनद्वारा देखाइएको छ।

जलप्रलयपछि नूहलाई वेदीहरू निर्माण गर्न आदेश दिइयो, र त्यसो गर्दा उनले प्रयोग गर्ने ढुङ्गाहरू कहिल्यै काट्न वा छाँट्न नहुने थियो, न त आफ्नो वेदीका लागि गारा प्रयोग गर्नै पर्ने थियो। विद्रोही निम्रोदले इँटा र गारा प्रयोग गर्‍यो, यसरी पृथ्वीलाई पुनः जनसंख्यायुक्त गर्नेहरूद्वारा प्रयोग गर्न निर्देशित गरिएको करारसम्बन्धी सम्बन्धको वेदीको नक्कल ग¥यो। निम्रोदको साक्ष्यमा रहेको पहिलो “जाऊ त” ले पहिलो सन्देशको विद्रोहमा स्थापित भएको “मृत्युको करार” लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। दोस्रो “जाऊ त” ले एउटा धरहरा (एक मण्डली) र एउटा सहर (एक राज्य) को निर्माणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। निम्रोदको साक्ष्यमा रहेको दोस्रो “जाऊ त” मण्डली र राज्यको संयोजन थियो, जुन दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको व्यभिचार हो। तेस्रो “जाऊ त” ले मानिसहरूलाई तितरबितर पार्ने र भाषालाई अन्योलमा पार्ने न्यायलाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो।

बाबेलको पहिलो पतनले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ, र आधुनिक बाबेलको पतनका तत्त्वहरू स्थापना गर्ने दुई प्रकट रूपहरूमा बाबेलको दोस्रो पतनले दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ। यसो यस कारणले गर्दछ कि दानिएलको पुस्तकमा अभिलेखित बाबेलको पतनले आरम्भ र अन्त्य दुवैलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, ठीक त्यसरी नै जसरी दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देश एडभेन्टवादको आरम्भ र अन्त्य दुवैमा घोषणा गरिन्छ। सिस्टर ह्वाइटले विशेष रूपमा पहिचान गर्नुभएको थियो कि बेलशज्जरमाथि ल्याइएको न्याय नबूकदनेसरमाथि ल्याइएको न्यायद्वारा पूर्वछायाङ्कित गरिएको थियो।

बाबेलको दोस्रो पतनमा, दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा जस्तै, अल्फा र ओमेगाको हस्ताक्षर छ। यो हस्ताक्षर बाबेलका पहिलो र अन्तिम राजाहरूको पतनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। नबूकदनेसरको न्याय र पतन “सात पटक” भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जुन लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसका “सात पटक” प्रति एउटा सन्दर्भ हो, र निम्रोदको न्याय र पतनमा भएको “तितरबितर पारिनु” पनि लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसका “सात पटक” प्रति नै एउटा सन्दर्भ हो। बेलशज्जरको न्याय र पतन अग्निमय अक्षरहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसको योग दुई हजार पाँच सय बीस हुन्छ, र यसले पनि लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसका “सात पटक” प्रति सन्दर्भ जनाउँछ।

“भविष्यवाणीको त्रि-गुणित अनुप्रयोग” पहिलो दुई साक्षीहरूद्वारा स्थापित हुन्छ, जसले तेस्रो र अन्तिम परिपूर्तिका विशेषताहरू पहिचान र स्थापित गर्छन्। बाबेलका तीन पतनहरूसँगै, बाबेलको पतनलाई पहिचान गराउने त्यही सन्देशले भविष्यवाणीको त्रि-गुणित अनुप्रयोग आधारित रहेको नियमलाई पनि पहिचान गराउँछ। बाबेलका पहिलो दुई पतनहरूले तेस्रो र अन्तिम पतनका भविष्यसूचक विशेषताहरू पहिचान गर्छन्।

मिलेराइट इतिहास जस्ताको तस्तै अक्षरशः फ्युचर फर अमेरिका को इतिहासमा दोहोरिन्छ। मिलेराइट इतिहासमा, नियमहरूको एउटा सङ्कलन—जससँग विलियम मिलर परिचित भएका थिए, र जसलाई उनले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश प्रस्तुत गर्न प्रयोग गरेको सत्यको ढाँचा स्थापित गर्न उपयोग गरे—त्यो इतिहासको एउटा मार्गचिन्ह थियो। “अगमवाणीको त्रिविध अनुप्रयोग” ती नियमहरूमध्ये एक हो, जुन अन्तिम यी दिनहरूमा सङ्कलित गरिएको छ, ताकि त्यस सत्यको ढाँचा स्थापित गर्न सकियोस् जसमा तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश पहिचान गरिन्छ।

रोमका तीनवटा प्रकट रूपहरू र बाबेलको पतनका तीनवटा प्रकट रूपहरू परस्पर घनिष्ठ रूपमा सम्बन्धित छन्, तर तिनीहरूमा भिन्नताहरू पनि छन्। टायरकी वेश्या, अथवा बाबेल, जसले पृथ्वीका राजाहरूसित व्यभिचार गर्दछ, तिनीहरूसँग एउटै देह बनेकी छ; तर जसरी ईजेबेलले राजा आहाबमाथि शासन गरिन्, त्यसरी नै उसले ती राजाहरूमाथि शासन गर्छे। आधुनिक रोम प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रको त्यो जनावर हो, जसमा आधुनिक बाबेलकी वेश्याले सवारी गर्छे र जसमाथि उसले शासन गर्छे।

हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।