अमेरिकाको भविष्य र जुलाई १८, २०२० — नम्बर चार

उलाइ नदीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका दानियलका अध्याय आठ र नौका सन्देशहरू १७९८ मा खोलिए। अध्याय आठको भविष्यवाणीलाई गब्रिएलले अध्याय नौमा व्याख्या गरे, तर दानियलले बाइबलमा पाइने मानवका अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण प्रार्थनाहरूमध्ये एक मानिने प्रार्थना प्रस्तुत नगरेसम्म होइन। त्यस प्रार्थनामा दानियलले आफूले यर्मियाको पुस्तकमा पत्ता लगाएको कुराअनुसार यरूशलेमको उजाडपन सत्तरी वर्षसम्म रहनेछ भनी बुझेको थियो भन्ने कुरा व्यक्त गर्छन्।

यर्मियाले यो पनि संकेत गरे कि ती सत्तरी वर्षको अन्त्यमा, जब दारियसका सेनापति कोरेशले बाबेललाई विजयी गर्नेछ, बेलशज्जर मर्नेछ।

दानियेलले यो पनि पहिचान गरे कि उजाडपनका सत्तरी वर्षहरू मोशाद्वारा लिपिबद्ध गरिएको एउटा अगमवाणीको परिपूर्ति थियो।

इस्राएलले तोडेका “शपथ” जसबाट “श्राप” उत्पन्न भयो, त्यो लेवीव्यवस्था छब्बीसको “सात पटक” थियो। लेवीव्यवस्था छब्बीसमा “सात पटक” भनी अनुवाद गरिएको शब्द, दानिएल नौमा “शपथ” भनी अनुवाद गरिएको उही हिब्रू शब्द हो। “सात पटक” भनी अनुवाद गरिएको शब्दद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको मोशाको शपथ, विलियम मिलरले पत्ता लगाएको पहिलो समय-भविष्यवाणी थियो, र १८६३ मा अलग राखिएको उनका आधारभूत सत्यहरूमध्ये त्यो पहिलो थियो। विलियम मिलरले एलियाहको प्रतिनिधित्व गरे, र यो भविष्यवाणीको आत्माद्वारा पुष्टि गरिएको छ।

सन् १८६३ मा मिलरवादी आन्दोलनको अन्त भयो, जब पहिले त्यस आन्दोलनमा रहेका व्यक्तिहरूले सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीको स्थापना गर्न थाले। जब उनीहरू मण्डलीको रूपमा आरम्भ भए, तब आन्दोलनको अन्त भयो। यसको अन्त त्यस बेला भयो जब तिनीहरूले लेवीयव्यवस्था २६ का “सात पटक” मा प्रतिरूपित भएअनुसार मोशालाई मारिदिए, र त्यही समयमा तिनीहरूले एलियाहलाई पनि मारिदिए, जसले आन्दोलनसमक्ष मोशाको “शपथ” प्रस्तुत गरेको सन्देशवाहक थियो। मोशा र एलियाह दुवै सन् १८६३ मा मारिए, र ११ सेप्टेम्बर २००१ पश्चात् मात्र पुनर्जीवित गरिनु पर्ने थियो, जब परमेश्वरले “फ्युचर फर अमेरिका” आन्दोलनलाई पुनः पुराना मार्गहरूतर्फ फर्काउनुभयो।

फ्युचर फर अमेरिका ले सेप्टेम्बर 11, 2001 लाई तेस्रो विपत्तिको आगमनको रूपमा चिन्यो, र सेप्टेम्बर 11 मा इस्लामको आक्रमणको त्यस पहिचानलाई स्थापित गर्ने कुरा भनेको मिलेराइटहरूले पहिचान गरेका पहिलो दुई विपत्तिहरूको इतिहास हो, जुन विशेष रूपमा 1843 र 1850 का दुवै अग्रज चार्टहरूमा चित्रित गरिएको छ। इस्लामको आधुनिक भूमिकालाई समर्थन गर्न मिलेराइट इतिहासतर्फ फर्कँदा, प्रभुले तब फ्युचर फर अमेरिकाको लेवीव्यवस्था छब्बीसका “सात समय” सम्बन्धी समझ खोलिदिनुभयो, जुन दुवै चार्टका बीचको स्तम्भमा दृश्यात्मक रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। अनि दुवै चार्टहरूमा, बीचको स्तम्भको केन्द्रमा क्रूस छ। जब परमेश्वरले हबक्कूकका दुवै तालिकाको निर्माणमा निर्देशन दिनुभयो, तब उहाँले मोशाको “शपथ,” अर्थात् लेवीव्यवस्था छब्बीसका “सात समय,” सबै अन्य भविष्यवाणीसम्बन्धी चित्रणहरूको केन्द्रमा रहोस् भनी सुनिश्चित गर्नुभयो, र दुवै तालिकाहरूमा ख्रीष्टलाई ठीक केन्द्रमै राखियो।

यो दानिएलको नवौँ अध्यायमा गब्रिएलद्वारा व्याख्या गरिएको अर्को भविष्यवाणीमा उल्लिखित समयावधिसँग मेल खान्थ्यो, जसले ख्रीष्टले एक हप्तासम्म धेरैसँग करार दृढ पार्नुहुनेछ भनी संकेत गरेको थियो।

एक भविष्यवाणीसम्बन्धी हप्ता दुई हजार पाँच सय बीस प्रतीकात्मक दिनहरूको हुन्छ, र गब्रिएलले व्याख्या गरिरहेको भविष्यवाणीले ती दुई हजार पाँच सय बीस प्रतीकात्मक दिनहरूको “मध्य” वा केन्द्रमा ख्रीष्ट क्रूसमा टाँगिनुहुनेछ भनी पहिचान गर्‍यो। ख्रीष्ट ‘दुई हजार पाँच सय बीस’ को केन्द्र हुनुहुन्छ—हबक्कूकका दुवै पाटीहरूमा पनि, र उहाँले धेरैसँग करार दृढ पार्नुभएको त्यो हप्तामा पनि।

१८६३ मा एड्भेन्टवाद एउटा मण्डलीको रूपमा आरम्भ भयो, र एलियाको आत्माद्वारा सामर्थ्यप्राप्त मिलेराइट आन्दोलन मारियो। मिलेराइट आन्दोलनले बुझेको थियो कि प्रकाशको पुस्तकका सात मण्डलीहरूको सन्दर्भमा तिनीहरू फिलाडेल्फियाको मण्डली थिए। १८४४ को महान् निराशापछि तिनीहरूबाट अलग हुनेहरूलाई त्यसपछि लाओडिसियावासीहरू भनेर चिनिन थालियो। १८५६ मा जेम्स ह्वाइटले रिभ्यु एन्ड हेराल्डमा लेखहरूको एक शृङ्खला आरम्भ गर्दै, फिलाडेल्फियाको रूपमा सुरु भएको आन्दोलन लाओडिसिया बनेको छ र त्यसका सदस्यहरूले अब लाओडिसियाको मण्डलीलाई प्रस्ताव गरिएको उपचार खोज्न आवश्यक छ भन्ने पहिचान गराए। यही वर्ष, यही प्रकाशनमा, जेम्स ह्वाइटले लेवीव्यवस्था २६ को दुई हजार पाँच सय बीस वर्षको भविष्यवाणीबारे हाइराम एड्सनद्वारा लेखिएका लेखहरूको एक शृङ्खला प्रकाशित गरे। ती लेखहरू कहिल्यै पूरा भएनन्।

जब प्रभुले सेप्टेम्बर ११, २००१ पछि Future for America को आन्दोलनलाई पुनः पुराना मार्गहरूतर्फ डोर्‍याउनुभयो, तब Edson का लेखहरू पुनः फेला परे, र इतिहासमै पहिलो पटक दुई हजार पाँच सय बीस वर्षका दुवै अवधिहरूलाई दुईवटा श्रापका रूपमा पहिचान गरियो। एउटा उत्तरी दस गोत्रहरूका विरुद्ध, र अर्को दक्षिणी दुई गोत्रहरूका विरुद्ध। Miller ले दक्षिणी यहूदा राज्यका विरुद्धका सात समयलाई पहिचान गरेका थिए, तर Edson ले उत्तरी इस्राएल राज्यका विरुद्धका सात समयलाई पहिचान गरे। Future for America ले देख्यो कि ती दुवै लागू गरिनुपर्ने रहेछन्। जब यी दुई छरिएर जाने घटनाहरूलाई एकसाथ संयोजित गरिन्छ, तब तिनीहरूले यस्तो भविष्यवाणीसम्बन्धी ज्योति उत्पन्न गर्छन्, जुन न Miller ले न Edson ले कहिल्यै पहिचान गरेका थिए।

जब 2001 पछिको अवधिमा प्रभुले Future for America लाई पुराना मार्गहरूमा फर्काउनुभयो, तब मोशाको “शपथ” पुनर्जीवित भई आफ्ना खुट्टामा उभियो। “शपथ” सँग सम्बन्धित सन्देश त्यसपछि तेस्रो स्वर्गदूतका सन्देशवाहकहरूद्वारा त्यही प्रकारले प्रस्तुत गरियो, जसरी त्यो पहिलो स्वर्गदूतका सन्देशवाहकहरूद्वारा प्रस्तुत र प्रतिरूपित गरिएको थियो। Future for America त्यही आन्दोलन थियो जसले “एलियाह” को शक्तिमा “मोशा” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको सन्देश घोषणा गर्‍यो, र एलियाहले लगभग 2012 तिर समाप्त भएको Habakkuk’s Tables शीर्षकका प्रस्तुतिहरूको एक शृङ्खलाको निष्कर्षसम्म मोशाको गवाही स्पष्ट रूपमा दियो। जब प्रस्तुतिहरूको त्यो शृङ्खला समाप्त भयो, तब अतल-कुण्डबाट आएको पशु मोशा र एलियाहसँग युद्ध गर्न उक्लियो। त्यो युद्ध तब आरम्भ भयो जब Future for America ले 1996 देखि गर्दै आएको कार्य रोक्ने, र एउटा विद्यालय आरम्भ गर्ने निर्णय गर्‍यो, जसलाई त्यसले आफ्नो घमण्डमा The School of the Prophets भन्यो। त्यस विद्यालयलाई झूटा अगमवक्ताहरूको विद्यालय भन्नु नै उत्तम हुने थियो!

विद्यालयले प्रभुद्वारा उहाँका सन्देशवाहकहरूका रूपमा कहिल्यै पुष्टि नगरिएका व्यक्तिहरूलाई आफ्नै विचारहरू प्रस्तुत गर्न अनुमति दिन थालेपछि उत्पन्न भएको अराजकता र भ्रम १८ जुलाई, २०२० मा Future for America को मृत्युमा अन्त्य भयो। त्यस बिन्दुमा मोशा र एलियाह सडकहरूमा मारिएका थिए।

विश्वसनीय साक्षी भनेको त्यही साक्षी हो, जुन हबक्कूकका तालिकाहरू शीर्षक भएको शृङ्खलाको समापनमा अन्त्य भयो। त्यसपछि त्यस पशुले आक्रमण गर्‍यो। यी वर्तमान लेखहरूलाई कसले पछ्याइरहेका छन् भन्ने मलाई कुनै धारणा छैन, तर म अनुमान गर्छु कि यो समूह Future for America का शत्रुहरूद्वारा जति बनेको छ, उति नै जुलाई १८ को निराशासँग अझै सामञ्जस्य स्थापित गर्न खोजिरहेकाहरूले पनि बनेको छ। त्यसकारण, मैले शत्रुहरू भनेर परिभाषित गरेको वर्गमा पर्नेहरूले भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासको यो प्रयोग तिनीहरूको दृष्टिमा कति आत्म-सेवकजस्तो देखिन्छ भन्ने कुरा औँल्याउनेछन् भन्ने म अपेक्षा गर्छु। त्यसै होस्। समय यति थोरै छ कि Future for America को इतिहासलाई मिलेराइट आन्दोलनद्वारा प्रतिरूपित गरिएको आन्दोलनका रूपमा स्पष्ट रूपमा पहिचान गरिएको छैन भनी ढोंग गर्नु सम्भव छैन; र समय यति थोरै छ कि त्यस आन्दोलनमा अगुवाइ गर्न उठाइएका त्रुटिपूर्ण लाओडिसियाई मानव सन्देशवाहक विलियम मिलरद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थिएन भनी ढोंग गर्नु पनि सम्भव छैन।

मिलर फिलाडेल्फियाली थिए, र म सन् १९७५ मा संसारबाट एड्भेन्टवादमा आएको हुँ; यसरी म प्रमाणित लाओडिसियाली एड्भेन्टिस्ट हुँ। मेरो जीवन-इतिहासले त्यस तथ्यको साक्षी दिन्छ। यसो भनिरहँदा, स्वर्गका कृपालु परमेश्वरले हालसालै मलाई उहाँले अहिले प्रकट गरिरहनुभएको सन्देशलाई लेखेर मण्डलीहरूकहाँ पठाउन निर्देशन दिनुभएको छ। उहाँको निर्देशन यस प्रतिज्ञासहित आयो कि जब उहाँले मोशा र एलियालाई पुनरुत्थान गर्नुहुन्छ, तिनीहरू लाओडिसियालीहरूका रूपमा होइन, तर फिलाडेल्फियालीहरूका रूपमा पुनरुत्थान गरिनेछन्। मिलराइट इतिहासमा आरम्भ भएको आन्दोलन फिलाडेल्फियाको समय थियो, जुन अन्ततः सन् १८५६ मा लाओडिसियामा रूपान्तरित भयो, जब यसले मिलराइटहरूद्वारा स्थापित गरिएका आधारहरूको अस्वीकारको प्रक्रिया आरम्भ गर्‍यो। त्यो अस्वीकार हाइरम एड्सनको कलममार्फत प्रस्तुत गरिएको प्रकाशको नयाँ विकासलाई पन्छाएर राख्नेसँगै सुरु भयो। सात वर्षपछि, सन् १८६३ मा, मोशाको सन्देश प्रस्तुत गरेको एलियाको आन्दोलन मारियो। जुन समयमा त्यो आन्दोलन मारियो, त्यही समयमा त्यस आन्दोलनको स्थान लिन एउटा मण्डली स्थापना गरियो। एड्भेन्टवादको आरम्भमा मोशा र एलिया मारिए, र एड्भेन्टवादको अन्त्यमा तिनीहरू फेरि मारिए।

भविष्यवाणीय लाओडिसियाको अन्त्यकालमा, सन् १९८९ मा हिद्देकेल नदीको दर्शन खोलियो, र लाओडिसियाली आमाबाट जन्मिएको एक आन्दोलन आरम्भ भयो। प्रभु अनभिज्ञ रहनुभएको थिएन, र उहाँले आफ्नो तीन स्वर्गदूतहरूको कार्य जसरी आरम्भ गर्नुभएको थियो त्यसरी नै त्यसलाई समाप्त गर्नुहुनेछ भन्ने उहाँलाई थाहा थियो। उहाँले त्यसको अन्त फिलाडेल्फियालीहरूको आन्दोलनद्वारा गर्नुहुनेथियो, जसरी उहाँले त्यसलाई आरम्भ गर्नुभएको थियो; र यसो गर्नका लागि जन्मद्वारा लाओडिसियाली रहेको त्यो आन्दोलन मारिनु र फिलाडेल्फियालीहरूको रूपमा पुनरुत्थान हुनु आवश्यक थियो। यसरी, लाओडिसियाली चर्चबाट बाहिर ल्याइएको त्यो आन्दोलन, ठीक त्यही इतिहासमा जहाँ त्रि-गुणात्मक एकता सातमध्ये भएको आठौँ बन्नेथियो, सातमध्ये भएको आठौँ बन्नेथियो। र ठीक त्यही इतिहासमा रिपब्लिकनवादको सिङले पनि सातमध्ये भएको आठौँको पुनरुत्थान अनुभव गर्नेछ, जो पहिले “woke-ism” का कारण मिश्र र सदोमद्वारा मारिएको थियो; तर भविष्यवाणीको त्यो रेखालाई लेखहरूमा पछि सम्बोधन गरिनेछ।

Future for America लाई चिहानमा राखिएको थिएन; बरु यो त्यही सडकमा पडिरह्यो जहाँ यो मारिएको थियो, जबकि यसको प्रकट मृत्युप्रति यसको शत्रुहरूले आनन्द मनाए। तर “साढे तीन दिनपछि परमेश्वरबाट जीवनको आत्मा तिनीहरूमा प्रवेश गर्‍यो, अनि तिनीहरू आफ्नो खुट्टामाथि उभिए।” अब समय रहेन, त्यसैले साढे तीन दिन बाह्र सय साठी दिन वा वर्षहरूको प्रतीक हो, जसले प्रकाश अध्याय बाह्रका पद ६ र १४ मा पवित्रस्थान र सेनालाई कुल्चेर दबाइएको उजाडस्थानलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यदि तिनीहरूलाई चिहानमा राखिएको भए, तिनीहरू त्यस्तो सडकमा हुने थिएनन् जहाँ तिनीहरू कुल्चिन सकिन्थे। Future for America को कुल्चेर दबाइँनु केवल एक प्रतीकात्मक अवधि मात्र होइन, तर यो मोशाको शपथद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको “सात समय” को सन्देशको प्रतीकात्मक अवधि हो।

यरूशलेम तीन पटक कुल्चिएको छ। पहिलो पटक बेबिलोनद्वारा ईसा पूर्व ६७७ देखि ईसा पूर्व ६०७ सम्म। दोस्रो कुल्चाइने समय मूर्तिपूजक रोमद्वारा ईस्वी सन् ६६ देखि ईस्वी सन् ७० सम्म थियो। तेस्रो पटक आत्मिक रोमद्वारा सन् ५३८ देखि १७९८ सम्म भयो। लूका अध्याय २१ मा उल्लेख गरिएको अन्यजातिहरूद्वारा यरूशलेम कुल्चिनु भनेको पोपीय शासनको एक हजार दुई सय साठी वर्षको अवधि थियो। प्रकाश अध्याय ११, जहाँ हामी मोशा र एलियाहको साक्षी पाउँछौँ, त्यही समयावधिको पहिचानबाट आरम्भ हुन्छ।

यूहन्नालाई मन्दिर र त्यहाँ आराधना गर्नेहरूलाई नाप्न दिइएको आज्ञाले 1844 मा न्यायको आरम्भलाई जनाउँछ, किनकि त्यसअघिका दुई पदहरूले यूहन्नाले 1844 को महान् निराशाको तितोपन अनुभव गरेको कुरा पहिचान गराउँछन्; त्यसपछि, उसलाई सन्देश घोषणा गर्ने कार्य फेरि दोहोर्‍याउनुपर्छ भनेर भनिएपछि, अध्याय एघारको पद १ ले त्यो न्याय भर्खरै सुरु भएको छ भन्ने कुरा जनाउँछ।

यूहन्नाले सन् 1844 मा अनुसन्धानात्मक न्यायको उद्घाटनलाई प्रतिनिधित्व गरिरहेकाले, उनलाई मन्दिरको बाहिरी प्राङ्गण छोडिदिन भनियो, किनकि त्यो अन्यजातिहरूलाई दिइएको थियो, जसले बाह्र सय साठी वर्षसम्म पवित्र नगरलाई कुल्चने थिए। लूका 21 ले अन्यजातिहरूले यरूशलेमलाई कुल्चिरहनेछन्, जबसम्म अन्यजातिहरूका “समयहरू” पूरा हुँदैनन्, भनी चिनाउँछ। अध्याय 11 मा यूहन्नाले भर्खरै यही कुरा चिनाएका छन् कि अन्यजातिहरूद्वारा यरूशलेम कुल्चिने समय सन् 538 देखि 1798 सम्मको इतिहास थियो। यूहन्नाले अध्याय 12 मा यस अवधिलाई दुई पटक उजाडस्थानको रूपमा चिनाउँछन्, जुन यस्तो समयावधि थियो जसमा मण्डली पोपद्वारा ल्याइँदै गरेको सतावटबाट बच्न त्यहाँ भागी गई।

जब मोशा र एलियाह मारिन्छन् र साढे तीन दिनसम्म कुल्चिनका लागि सडकमा छोडिन्छन्, तब यरूशलेम कुल्चिएको तीन अघिल्ला इतिहासहरूलाई त्यस समयावधिको प्रतिरूपका रूपमा बुझिनुपर्छ। लूका एक्काइसमा, अन्यजातिहरूले पवित्र सहरलाई कुल्चिरहनेछन्, जबसम्म अन्यजातिहरूका “समयहरू” पूरा हुँदैनन्।

यसरी, लूकाले अन्यजातिहरूका एकभन्दा बढी समयको पहिचान गर्छन्, तर हामीलाई थाहा छ कि अन्यजातिहरूको समयको परिपूर्ति सन् १७९८ मा भयो। पहिलो “अन्यजातिहरूको समय” ईसा पूर्व ७२३ मा आरम्भ भयो, जब इस्राएलको उत्तरी राज्यलाई अश्शूरले कुल्चेरो अधीनमा पार्‍यो। त्यो कुल्चाइले एक मूर्तिपूजक शक्तिद्वारा गरिने रौंदाइको प्रारम्भ गर्‍यो, र सन् ५३८ सम्म जारी रह्यो, जब पोपीय शक्तिले उक्त कार्यलाई सन् १७९८ सम्म अघि बढायो। मूर्तिपूजकवादले शाब्दिक इस्राएललाई तितरबितर पार्‍यो र कुल्चियो, र पोपीयतावादले आत्मिक इस्राएललाई तितरबितर पार्‍यो र कुल्चियो। अन्यजातिहरूका “समयहरू” ले लैव्यव्यवस्था २६ का दुई हजार पाँच सय बीस वर्षहरूलाई जनाउँछन्, जसले कुल्चाइका दुई अवधिहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ। पहिलो मूर्तिपूजकवादद्वारा सम्पन्न भयो, जसको प्रतिनिधित्व अश्शूरले, त्यसपछि बेबिलोनले, त्यसपछि मूर्तिपूजक रोमले गर्‍यो। त्यसपछि, मिलरले आफूले प्रयोग गरेको भविष्यवाणीको पवित्र रूपरेखाभित्र पहिचान गरेको दोस्रो उजाड पार्ने शक्ति पोपीयतावाद थियो, जसले सन् १७९८ सम्म कुल्चाइलाई निरन्तरता दिने थियो। मूर्तिपूजकवाद र पोपीयतावाद दुवैको कुल्चाइ नै स्वर्गीय संवादमा उठाइएको त्यही प्रश्न हो, जसले त्यस्तो उत्तर उत्पन्न गर्छ जो एडभेन्टवादको आधार र केन्द्रीय स्तम्भ हो।

स्वर्गदूत गब्रिएल र अन्य स्वर्गदूतहरूले मिलरलाई “दैनिक” ले पगानवादलाई जनाउँछ र “उजाड पार्ने अपराध” ले पापवादलाई जनाउँछ भन्ने बुझाइमा पुर्‍याए। पगानवाद र पापवाद दुवैले पवित्रस्थान र सेनालाई कुल्चनेछन्। यसकारण लूकाले उल्लेख गरेको अन्यजातिहरूका “समयहरू” भनेका एक हजार दुई सय साठी वर्षका ती दुई कुल्चने अवधिहरू हुन्, जो मिलेर लेवीव्यवस्था छब्बीसका सात समय बन्छन्।

मोशाको “शपथ” को सन्देश १८६३ मा मारियो, र त्यससँगै मोशाको सन्देश प्रस्तुत गर्ने सन्देशवाहक एलियाह पनि मारिए। मोशाको सन्देश र एलियाह सन्देशवाहक दुवै ११ सेप्टेम्बर २००१ पछि पुनर्जीवित भए। एलियाहद्वारा फेरि एकपटक घोषणा गरिएको मोशाको सन्देशपछि, ती दुवै मारिए, अनि बाह्र सय साठी दिनसम्म सडकमा छाडिए र गाडिएनन्—यो दानिएलले मोशाको “शपथ” भनेर सम्बोधन गरेको “सात समय” को सन्देशसँग प्रत्यक्ष सम्बन्ध हो। मिलर र मिलरवादीहरूद्वारा प्रतिरूपित मोशाको एलियाह सन्देश दोहोर्‍याउने आन्दोलन र सन्देशवाहक अन्ततः आफ्ना खुट्टामा उभिनेछन् र पुनर्जीवित हुनेछन्।

हामी यस सत्यलाई अर्को लेखमा सम्बोधन गर्नेछौं।