दानियेल अध्याय एघारको पद चालीसको गुप्त इतिहास त्यही अध्यायका पद दसदेखि सोह्रसम्म प्रतिपादित इतिहाससँग मिल्दोजुल्दो छ। पद दसदेखि सोह्रसम्म, प्रकाश १३ को पृथ्वीको जनावरका संयुक्त राज्य अमेरिकाको धर्मत्यागी रिपब्लिकन सीङको रेखा डोनाल्ड ट्रम्पद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ; संयुक्त राज्य अमेरिकाको धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्ट सीङको रेखा मक्काबीहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ; पोपतन्त्रको समुद्री जनावरको रेखा “तेरा प्रजाका लुटाराहरू” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र अजिंगरको रेखा दक्षिणका विभिन्न राजाहरू र म्यासेडोनियाका फिलिपद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। एक लाख चवालीस हजारको रेखा पत्रुसद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।
मध्यभूमि
त्यस गुप्त इतिहासभित्र मध्यभागलाई बारम्बार जोड दिइएको छ। ४५७ ईसा पूर्वमा सुरु भएका २५० वर्ष २०७ ईसा पूर्वमा राफिया र पानियमका युद्धहरूको बीचमा समाप्त भए, जुन पद एघारदेखि पन्ध्रसम्मका अन्तिम दुई प्रतिनिधि युद्धहरू थिए। १७७६ मा सुरु भएको पृथ्वीको पशुको २५० वर्ष २०२६ मा समाप्त हुन्छ, जुन पृथ्वीको पशुको राजनीतिक क्षेत्रमा “मिडटर्म इलेक्शन्स” को वर्ष हो। पत्रुस कैसारिया फिलिप्पी (पानियम) मा छन्, जुन ती तीन अवसरहरूमध्ये मध्यभाग हो जब ख्रीष्टले विशेष रूपमा केवल तीन चेलाहरूलाई मात्र साथ लिनुभयो।
ती समानान्तर रेखाहरूको इतिहासमा, पत्रुसले न्यासभिलमाथि अग्निगोलाहरू खस्ने चेतावनीलाई सच्याउने र दोहोर्याउनेहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्। मत्तीका एघारदेखि बाइससम्मका अध्यायहरूको ठीक मध्यभागमा पत्रुसको नाम परिवर्तन गरिएको थियो, जसरी अब्रामसम्बन्धी एघारदेखि बाइससम्मका अध्यायहरूको मध्य अध्यायले खतनालाई करारको चिह्नका रूपमा चिनाएको थियो; यससँगै प्रकाशका एघारदेखि बाइससम्मका अध्यायहरूको मध्यभागले प्रकाशको सत्रौँ अध्यायमा मृत्युको करारको चिह्नलाई अङ्कित गर्छ। यही मध्यबिन्दुमा एक लाख चवालीस हजार जनालाई लाउडिकियालीबाट फिलाडेल्फियालीमा परिवर्तन गरिन्छ, र तीन स्वर्गदूतहरूमध्ये बीचका स्वर्गदूत दोस्रो स्वर्गदूत हुन्।
दोस्रो चरण, वा मध्यबिन्दु, पहिलो तथा आधारभूत परीक्षापछि आउने मन्दिरसम्बन्धी दोस्रो परीक्षाको समय हो। सन् २०२४ को पहिलो परीक्षा रोमको प्रतीकद्वारा स्थापित भइरहेको बाह्य दर्शन थियो, र दोस्रो परीक्षा महापवित्र स्थानमा ख्रीष्टको आन्तरिक माराह (ऐना) दर्शन हो। दोस्रो स्वर्गदूतको इतिहासमा, मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई सामर्थ्य प्रदान गर्न आइपुग्छ।
१८४० को मिलरवादी इतिहासमा, जोसियाह (अर्थ: परमेश्वरको जग) लिचले पहिलो र दोस्रो विपत्तिसम्बन्धी इस्लामको भविष्यवाणीबारे आफूले गरेको पहिचानलाई सच्याए, र १८४४ मा शमूएल स्नोले दस कन्याको दृष्टान्तको पूर्तिस्वरूप १८४३ को पूर्वानुमानलाई सच्याए। १८४३ को मिलरवादी निराशाले पूर्वरूपमा दर्शाएअनुसार, पिटरले २०२६ मा न्यासभिलका अग्निगोलाहरूसम्बन्धी असफल पूर्वानुमानलाई सच्याउनुपर्नेछ र १८४० मा जोसियाह लिचको कार्यले पूर्वरूपमा दर्शाएअनुसार इस्लामको सन्देशलाई समायोजन गर्नुपर्नेछ। १८४० र १८४४ का ती दुई मिलरवादी घटनाले १८४० को अगस्ट ११ मा पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको सशक्तीकरण र १८४४ को अगस्ट १७ मा दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको सशक्तीकरणलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ती दुवैले संयुक्त रूपमा न्यासभिलका अग्निगोलाहरू झर्दा हुने मध्यरातको पुकारको सशक्तीकरणलाई चिनाउँछन्।
“तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको घोषणामा एकरूप हुने स्वर्गदूतले आफ्नो महिमाद्वारा सारा पृथ्वीलाई प्रकाशित पार्नु छ। यहाँ विश्वव्यापी विस्तार र अभूतपूर्व शक्तियुक्त एक कार्यको भविष्यवाणी गरिएको छ। १८४०–४४ को आगमन आन्दोलन परमेश्वरको शक्तिको एक महिमामय प्रकटिकरण थियो; पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश संसारका हरेक मिसनरी केन्द्रमा पुर्याइयो, र केही देशहरूमा सोह्रौँ शताब्दीको सुधार आन्दोलनपछिदेखि कुनै पनि भूमिमा देखिएकोभन्दा महान् धार्मिक चासो देखा परेको थियो; तर यी सबैलाई तेस्रो स्वर्गदूतको अन्तिम चेतावनीअन्तर्गत हुने शक्तिशाली आन्दोलनले उछिन्नु छ।” The Great Controversy, 611.
प्रश्न यो हो: संयुक्त राज्य अमेरिकामा यतिका सहरहरू हुँदाहुँदै परमेश्वरको प्रबन्धले न्यासभिललाई नै किन रोज्थ्यो? ९/११ मा तेस्रो विपत्ति आइपुग्दा न्यूयोर्कका ट्विन टावर्स र वासिङ्टन, डीसीको पेन्टागन निशाना बनेका थिए। चौथो विमान जमिनमा खसेर दुर्घटनाग्रस्त भयो। पृथ्वीबाट निस्कने पशुको प्रतीक पृथ्वी हो; त्यसको आर्थिक सामर्थ्यको प्रतीक न्यूयोर्क हो; र त्यसको सैन्य शक्तिको प्रतीक पेन्टागन हो। जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले संसारलाई पोपको अख्तियारको छाप र पशुको प्रतिरूप रहेको चर्च र राज्यको राजनीतिक व्यवस्था स्वीकार गर्न बाध्य पार्छ, तब त्यसले आफ्नो सैन्य तथा आर्थिक शक्तिद्वारा यसो गर्छ, किनकि प्रकाशको पुस्तकको तेह्रौँ अध्यायले पृथ्वीबाट निस्कने पशुले विश्वासीहरूलाई किनबेच गर्न निषेध गर्न आफ्नो शक्ति प्रयोग गर्ने कुरा औँल्याउँछ, र त्यसले परमेश्वरको सातौँ दिनको शबाथका पक्षमा अडिग रहनेहरूलाई मृत्युदण्ड पनि दिन्छ। भविष्यवाणीको प्रतीकात्मकतालाई दानिएलको एघारौँ अध्यायको चालीसौँ पदमा "रथहरू, घोडचढीहरू (सैन्य सामर्थ्य) र जहाजहरू" (आर्थिक सामर्थ्य) का रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
एक लाख चवालीस हजार जनालाई मोहर लगाइने समयमा इस्लामले महिमामय देशमाथि अप्रत्याशित रूपमा चार पटक प्रहार गर्छ। पहिलो प्रहार ९/११ थियो; दोस्रो शाब्दिक अर्थको प्राचीन महिमामय देशमाथि र त्यसपछि तेस्रो न्यासभिलमाथि भएको थियो। चौथो प्रहार प्रकाशको पुस्तकको एघारौँ अध्यायमा वर्णित भूकम्प हो, अर्थात् आइतबारे कानुन। बालाम र तीन स्वर्गदूतहरूको सन्दर्भमा, ७ अक्टोबर २०२३ मा र न्यासभिलमा भएका दुई प्रहारले परमेश्वरका करारबद्ध जनका दुई बाइबलीय दाखबारीको प्रतिनिधित्व गर्छन्।
जब आइतबारको व्यवस्था लागू हुन्छ र पोपसत्ताको घातक घाउ निको पारिन्छ, तब अन्धकारमय युगको दोस्रो प्रकटता आरम्भ हुन्छ। पहिलो र तेस्रो हाय एउटै हुन्, किनकि ख्रीष्टले सधैं अन्त्यलाई आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ; त्यसैले पहिलो हायमा मोहम्मदको खस्दो तारा, जसले अथाह खाडल खोल्ने साँचो घुमायो, र 9/11 को केही समयपछि अथाह खाडलको नास्तिकताले प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारका दुई साक्षीहरूलाई मार्यो। आइतबारको व्यवस्थामा पोपसत्ताको घातक घाउ निको पारिन्छ, र क्याथोलिक धर्मको पशुले आठौँको भविष्यसूचक रहस्य पूरा गर्दछ (जसले पुनरुत्थानलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ)। त्यसपछि अन्धकारमय युगको दोस्रो अवधि आरम्भ हुन्छ, बलामको तेस्रो waymark को रूपमा, जब गधाले बोल्छ र अथाह खाडललाई फेरि खोल्न साँचो घुमाउँछ। 9/11 पछि, नास्तिकता, अर्थात् अजिङ्गर, खाडलबाट निस्केर ग्रीसको सम्पूर्ण राज्यलाई उद्वेलित पार्ने सबैभन्दा धनी राष्ट्रपतिविरुद्ध लड्न आयो। आइतबारको व्यवस्थामा प्रकाशको पुस्तक अध्याय सत्रको पशु अथाह खाडलबाट उक्लन्छ, र अन्धकारले फेरि सूर्यलाई ढाकिदिन्छ।
किन नासभिल? त्यो प्रश्न जो अझै अनिर्णीत छ? नासभिलले मध्यरात्रिको पुकारको सन्देशको घोषणाको छोटो अवधिको आरम्भलाई चिन्हित गर्छ, र त्यो इस्लामद्वारा गरिएको अप्रत्याशित विनाशकारी आक्रमणबाट आरम्भ हुन्छ, अनि त्यही प्रकारले अन्त हुन्छ। अवधिको अन्त्यमा रहेको आइतबारको व्यवस्था संयुक्त राज्य अमेरिकामा पशुको छापको कार्यान्वयनको प्रतिनिधित्व गर्छ, र सहरहरूको विनाशको आरम्भ पनि। “विनाश” इस्लामको एउटा भविष्यवाणीसम्बन्धी विशेषता हो।
विनाश
“हिजोअघिको राति मेरो सामु एक अत्यन्त प्रभावशाली दृश्य प्रकट भयो। मैले आगोको एक विशाल गोलो केही सुन्दर प्रासादहरूको बीचमा खसिरहेको देखें, जसले तिनको तत्क्षण विनाश गरायो। मैले कसैकसैले यसो भनेको सुनें, ‘हामीलाई थाहा थियो कि परमेश्वरका न्यायहरू पृथ्वीमाथि आउँदै थिए, तर ती यति चाँडै आउनेछन् भन्ने हामीलाई थाहा थिएन।’ अरूहरूले भने, ‘तिमीहरूलाई थाहा थियो! भने किन हामीलाई बताएनौ? हामीलाई थाहा थिएन।’ चारैतिरबाट मैले यस्तै शब्दहरू बोलिएको सुनें।” पत्र 217, 1904.
नौ एलेभेन
प्रकाशको पुस्तक “नौ एघार” ले इस्लामको राज्यको स्वभाव मृत्यु र विनाश हो भनी चिनाउँछ, किनकि भविष्यवाणीमा नामले स्वभावको प्रतिनिधित्व गर्दछ।
तिनीहरूका माथि एउटा राजा थियो, जो अथाह खाडलको दूत हो; जसको नाम हिब्रू भाषामा अबद्दोन हो, तर ग्रीक भाषामा उसको नाम अपोल्ल्योन छ। प्रकाश 9/11.
अबद्दोनको अर्थ “विनाश वा विनाशको स्थान” हो, र अपोल्ल्योनको अर्थ “विनाशक” हो।
“स्वर्गदूतहरूले चार वायुलाई थामिरहेका छन्, जसलाई बन्धन तोडेर निस्कन र सारा पृथ्वीको सतहमाथि दौडिन, आफ्नो मार्गमा विनाश र मृत्यु बोक्दै अघि बढ्न खोज्ने क्रुद्ध घोडाको रूपमा चित्रित गरिएको छ।
“के हामी अनन्त संसारको ठ्याक्कै किनारमै निदाइरहनेछौं? के हामी सुस्त, चिसा र मृतप्राय हुनेछौं? ओह, काश, हाम्रा मण्डलीहरूमा परमेश्वरको आत्मा र सास उहाँका मानिसहरूभित्र फुकियोस्, ताकि तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिऊन् र जीवित होऊन्। हामीले यो देख्न आवश्यक छ कि मार्ग साँघुरो छ, र ढोका संकीर्ण छ। तर जब हामी त्यस संकीर्ण ढोकाबाट भित्र पस्छौं, यसको विशालता असीमित हुन्छ।” Manuscript Releases, volume 20, 217.
तेस्रो धिक्कारको इस्लामको मार्ग बलाम र गधाको मार्ग हो। इस्लामको क्रोधित घोडाको मार्ग—अर्थात् यूहन्नाको कलहका चार वायु, यशैयाको प्रचण्ड वायु, र इजकिएलको ती चार वायुतर्फबाट आउने “वायु” वा “श्वास”—ले 9/11 देखि आरम्भ हुने त्यस्तो मार्ग लिन्छ, जो “साँघुरो” र “सीधा” ढोकातर्फ जान्छ। त्यो साँघुरो ढोका बलाम र गधाको तेस्रो मार्गचिह्न हो।
अनि परमप्रभुका दूत अझ अगाडि बढे, र एक साँघुरो ठाउँमा उभिए, जहाँ दाहिनेतर्फ वा देब्रेतर्फ फर्कने कुनै बाटो थिएन। जब गधीले परमप्रभुका दूतलाई देखी, तब त्यो बालामको मुनि भुइँमा बसी; र बालामको क्रोध दन्कियो, अनि उसले लट्ठीले गधीलाई हाने। तब परमप्रभुले गधीको मुख खोलिदिनुभयो, र त्यसले बालामलाई भन्यो, “मैले तिमीमाथि के गरें, कि तिमीले मलाई यी तीन पटक हानेका छौ?” गन्ती 22:26–28।
इस्लामको विनाशको तेस्रो धिक्कारको मार्ग ९/११ मा सुरु भयो, जब प्रकाश १८:१–३ पूरा भयो।
“के अब त्यो वचन आइपुगेको छ कि मैले घोषणा गरेको छु, न्यूयोर्कलाई ज्वारीय छालले बगाइनेछ? यो मैले कहिल्यै भनेकी छैन। मैले यति भनेकी छु कि, त्यहाँ एकपछि अर्को तला थपिँदै ती विशाल भवनहरू उभिँदै गरेको देख्दा, ‘प्रभु पृथ्वीलाई भयानक रूपमा हल्लाउन उठ्नुहुने बेला कस्ता भयङ्कर दृश्यहरू घट्नेछन्!’ तब प्रकाश 18:1–3 का वचनहरू पूरा हुनेछन्। प्रकाशको अठारौँ अध्याय सम्पूर्ण रूपमा पृथ्वीमाथि आइपर्ने कुराको चेतावनी हो। तर न्यूयोर्कमाथि विशेष रूपमा के आइपर्नेछ भन्ने विषयमा मलाई कुनै विशेष ज्योति दिइएको छैन, केवल यति जान्दछु कि कुनै दिन त्यहाँका ती महान् भवनहरू परमेश्वरको शक्तिको घुमाइ र उल्टाइदिने कार्यद्वारा ढालिनेछन्। मलाई दिइएको ज्योतिबाट म जान्दछु कि संसारमा विनाश छ। प्रभुबाट आएको एउटै वचनले, उहाँको पराक्रमी शक्तिको एउटै स्पर्शले, यी विशाल संरचनाहरू ढल्नेछन्। यस्ता दृश्यहरू घट्नेछन्, जसको भयावहता हामी कल्पना गर्न सक्दैनौँ।” Review and Herald, July 5, 1906.
प्रश्न अझै बाँकी छ: न्याशभिल नै किन? न्याशभिलका आगोका गोलाहरूले एउटा अगमवाणीय परिदृश्यलाई दर्शाउँछन्, जसमा एड्भेन्टवादभित्रको एउटा वर्ग लज्जित हुन्छ र योएलका अनुसार “छिन्न पारिन्छ।” अर्को वर्गलाई भने कहिल्यै लज्जित नहुने र आनन्दले भरिपूर्ण हुने वर्गका रूपमा चित्रण गरिएको छ। त्यो अगमवाणीय आनन्द न्याशभिल र संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि ल्याइएको न्यायका निम्ति होइन, तर दृष्टान्तमा तेल हुनेहरू र तेल नहुनेहरूबीच चित्रित गरिएको न्यायोचितताको पुष्टिका निम्ति हो। तेलसँग धेरै प्रतीकात्मक अर्थहरू जोडिएका छन्, तर तेलको एउटा प्रमुख अर्थ मध्यरातको पुकारको सन्देश हो। सन् २०२३ को अन्त्यमा त्यस सन्देशको छाप क्रमशः खोलिन थाल्यो, र त्यसले ज्ञानको वृद्धिलाई जनाउँथ्यो, जसलाई या त अस्वीकार गरिन्छ वा स्वीकार गरिन्छ। ज्ञानलाई अस्वीकार गर्नेहरूलाई परमेश्वरका पूजाहारीहरूका रूपमा अस्वीकार गरिन्छ भनी होशेले स्पष्ट पारेका छन्। न्याशभिलका आगोका गोलाहरूलाई बुझ्दा पत्रुस लेवीको पुस्तकको तेइसौँ अध्यायको संरचनाको मध्यभागमा अवस्थित हुन्छन्, र तीस सङ्ख्या पूजाहारीहरूको प्रतीक हो।
ज्ञानको अभावले मेरा प्रजा नष्ट भएका छन्; किनकि तिमीले ज्ञानलाई अस्वीकार गरेको हुनाले, म पनि तिमीलाई अस्वीकार गर्नेछु, ताकि तिमी मेरा निम्ति पूजाहारी नहोऊ; तिमीले आफ्ना परमेश्वरको व्यवस्था बिर्सेको हुनाले, म पनि तिम्रा सन्तानलाई बिर्सनेछु। होशे ४:६।
“ज्ञान” वा त्यसको अभावको प्रश्न न्यासभिलमा अग्निगोलाहरूको आगमनसँग सम्बन्धित सत्यहरूमध्ये एक हो। भविष्यवाणीसम्बन्धी “ज्ञान” वा त्यसको अभावले मध्यरात्रिको पुकारको घोषणाको आरम्भलाई चिह्नित गर्दछ, र त्यस अवधिको अन्त्य शबाथ र आइतबारसम्बन्धी प्रश्नद्वारा दर्शाइएको परमेश्वरको वचनप्रतिको आज्ञाकारिताको प्रश्नसँगै हुन्छ। ख्रीष्टले सधैँ आरम्भद्वारा अन्त्यलाई चित्रित गर्नुहुन्छ, र आरम्भमा बगैँचामा आदम र हव्वालाई दिइएको चेतावनीको सन्देश परमेश्वरको वचनप्रतिको आज्ञाकारिता नै थियो।
अन्त्यको आज्ञापालनको प्रश्नलाई केवल एउटै बगैँचासम्म सीमित गर्न सकिँदैन, यदि सिस्टर ह्वाइटले भन्नुभएझैँ “हरेक राष्ट्र संलग्न हुनेछ” भने। सब्बाथ र आइतबारको प्रश्न बगैँचामा आदम र हव्वामाथि भएको आरम्भिक परीक्षाको पुनरावृत्ति हो, जुन अन्त्यमा सम्पूर्ण संसारभरि दोहोरिन्छ। त्यो परीक्षा संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारसम्बन्धी कानुनबाट आरम्भ हुन्छ, जुन मध्यरात्रिको पुकारको घोषणाको अवधिको अन्त्य पनि हो।
ख्रीष्ट आउँदै हुनुहुन्छ भन्ने चेतावनीको सन्देशको घोषणा तिनीहरूले मात्र गर्छन्, जसले सन् २०२३ को अन्त्यमा सुरु भएको येशू ख्रीष्टको प्रकाशको सन्देशको छाप खोल्ने कार्यबाट ज्ञानमा भएको वृद्धिलाई स्वीकार गरेका छन्। ज्ञान अथवा त्यसको अभावको परीक्षाको टुङ्गो न्यासभिल आक्रमणका बेला लाग्छ। सन् २०२३ मा छाप खोलिँदा सुरु भएका तीनवटा परीक्षाको निर्णायक कसौटी तेलमा आधारित छ, जुन त्यतिबेला छाप खोलिएको भविष्यवाणीको सन्देशभित्र निहित “ज्ञान” हो।
मोहोर खोलिएको “ज्ञान”ले परीक्षा लिन्छ र अन्ततः तेलका रूपमा प्रकट हुन्छ, जुन तेस्रो तथा निर्णायक परीक्षा हो। त्यस परीक्षाले मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश घोषणा गर्ने अवधिको प्रारम्भ गर्छ, जुन आज्ञापालनको परीक्षामा समाप्त हुन्छ। आज्ञापालनको त्यो परीक्षा मण्डलीको प्रतिनिधित्व गर्ने हव्वा र राज्यको प्रतिनिधित्व गर्ने आदममाथि सम्पन्न हुन्छ। पशुको छाप अनिवार्य रूपमा लागू गरिँदा ती दुई निकायको संयोजनले अन्तिम रूप लिन्छ। बगैँचामा भएको परीक्षा नै अन्तमा हुने परीक्षा हो। यो पुरुष र स्त्रीहरूका लागि हुने परीक्षा हो, जसमा मण्डली र राज्यको संयोजन समावेश हुन्छ, र ती एक पुरुष र एक स्त्री हुन्। मोहोर खोलिएको र आज्ञापालनको अन्तिम परीक्षातर्फ डोर्याउने चेतावनीको सन्देशलाई असल र खराबको “ज्ञान”को रूखले प्रतिनिधित्व गर्छ।
न्यासभिल पृथ्वीबाट निस्केको पशुको देशमा ग्रीक शिक्षाको प्रतीक हो। ग्रीक शिक्षा मिथ्या शिक्षा हो; यो दुष्ट ज्ञान हो, र असल ज्ञानचाहिँ साँचो शिक्षा हो। एलेन ह्वाइटले सहभागी हुन सहमति जनाएको एकमात्र संस्थागत सञ्चालक समिति “दक्षिणको एथेन्स” भनिने न्यासभिलमा अवस्थित म्याडिसन कलेजको थियो। न्यासभिल ग्रीक अर्थात् मिथ्या शिक्षाको प्रतीक हो। मिथ्या शिक्षा मिथ्या ज्ञान हो। न्यासभिलको महत्त्व न्यु योर्क सहर र पेन्टागनको प्रतीकात्मकतासँग समानान्तर छ।
हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।
पाण्डुलिपि 188, 1905
“जब म नाशभिलमा थिएँ, म मानिसहरूलाई बोलिरहेकी थिएँ, र रातको समयमा स्वर्गबाट सोझै आएको आगोको एक विशाल गोलो आयो र नाशभिलमा आएर अडियो। त्यस गोलोबाट बाणझैँ ज्वालाहरू निस्किरहेका थिए; घरहरू जलेर नष्ट भइरहेका थिए; घरहरू डगमगाइरहेका थिए र ढलिरहेका थिए। हाम्रा केही मानिसहरू त्यहाँ उभिएका थिए। ‘हामीले जस्तो अपेक्षा गरेका थियौँ, ठ्याक्कै त्यस्तै हो,’ उनीहरूले भने, ‘हामीले यही आशा गरेका थियौँ।’ अरूहरूले पीडामा आफ्ना हात मर्काइरहेका थिए र कृपाका लागि परमेश्वरलाई पुकारिरहेका थिए। ‘तिमीहरूलाई थाहा थियो,’ उनीहरूले भने, ‘यो आउँदैछ भन्ने तिमीहरूलाई थाहा थियो, तर हामीलाई चेतावनी दिन एउटा शब्द पनि कहिल्यै भनेनौ!’ उनीहरू यस्तो देखिन्थे मानौँ, उनीहरूलाई कहिल्यै केही नभनेको वा कुनै चेतावनी नै नदिएको कुरा सम्झेर तिनीहरूलाई प्रायः टुक्राटुक्रा पारिदिने थिए।” Manuscript 188, 1905.